აცეტილსალიცილის მჟავა-დარნიცა
ტაბლეტები 0.25 გ ან 0.5 გ

სამკურნალო საშუალების შემცველობა:
მოქმედი ნივთიერება: აცეტილსალიცილის მჟავა, 1 ტაბლეტი შეიცავს 0.25 გ ან 0.5 გ აცეტილსალიცილის მჟავას;
დამხმარე ნივთიერებები: ლიმონმჟავა, კარტოფილის სახამებელი.

გამოშვების ფორმა. ტაბლეტები.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი. ანალგეტიკები და ანტიპირეტიკები.
ფარმაკოლოგიური თვისებები. აცეტილსალიცილის მჟავა – არასტეროიდული ანთებსაწინააღმდეგო საშუალება, სალიცილატის წარმოებული. ამცირებს სხეულის ანთების შედეგად მომატებულ ტემპერატურას, აყუჩებს ტკივილს, ახდენს ანტითრომბოტულ და ანთებსაწინააღმდეგო მოქმედებას.

ჩვენებები. რევმატიზმი, რევმატოიდული ართრიტი, ინფექციურ-ალერგიული მიოკარდიტი, პერიკარდიტი. ციებ-ცხელების სინდრომი ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები დროს. ტკივილის სინდრომი (სხვადასხვა წარმოშობის): თავის ტკივილი (მ.შ. დაკავშირებული ალკოჰოლის აბსტინენტურ სინდრომთან), შაკიკი, კბილის ტკივილი, ნევრალგია, ლუმბაგო, მიალგია, ართრალგია. როგორც ანტიაგრეგატული საშუალება (დოზები 250 მგ/დღე-ღამემდე): გულის იშემიური დაავადება, გულის იშემიური დაავადების რისკის რამოდენიმე ფაქტორის არსებობა, მიოკარდის უმტკივნეულო იშემია, არასტაბილური სტენოკარდია, მიოკარდის ინფარქტი (მიოკარდის განმეორებითი ინფარქტის რისკის და მიოკარდის ინფარქტის შემდეგ სიკვდილიანობის შესამცირებლად), ტვინის განმეორებითი იშემია და იშემიური ინსულტი მამაკაცებში, გულის სარქველების პროთეზირება (თრომბოემბოლიების პროფილაქტიკა და მკურნალობა), ბალონური კორონარული ანგიოპლასტიკა და სტენტის ჩაყენება (განმეორებითი სტენოზის რიკის შემცირება და კორონარული არტერიის მეორადი დაშლის მკურნალობა), კორონარული არტერიის არაათეროსკლეროზული დაზიაენებების დროს (კავასაკის დაავადება), აორტოარტერიიტი (ტაკიასუს დაავადება), გულის სარქველების მიტრალური მანკები და მოციმციმე არითმია, მიტრალური სარქველის პროლაფსი (თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკა), ფილტვის არტერიის რეციდივირებადი თრომბოემბოლიები, ფილტვის ინფარქტი, მწვავე თრომბოფლებიტი, დრესლერის სინდრომი. კლინიკურ იმუნოლოგიასა და ალერგოლოგიაში: თანდათან მზარდი დოზებით ხანგრძლივი დესენსიბილიზაციისათვის და არასტეროიდული ანთებსაწინააღმდეგო პრეპარატების მიმართ მყარი ტოლერანტობის ჩამოყალიბებისათვის ავადმყოფბებში ასთმითა და “ტრიადით”, რომლებიც მწვავდება აცეტილსალიცილის მჟავის მიღების შედეგად.

უკუჩვენებები. ჰიპერმგრძნობელობა აცეტილსალიცილის მჟავის და პრეპარატის კომპონენტების მიმართ. აცეტილსალიცილის მჟავა-დარნიცა უკუნაჩვენებია კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის დაავადების (მ.შ. წარსულში), მომატებული მჟავიანობით გასტრიტის, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების, პორტალური ჰიპერტენზიის, სისხლის შედედების დარღვევების დროს; ორსულობის პირველი 3 თვე და მეძუძური დედებისათვის.

სიფრთხილე გამოყენებისას. ავადმყოფებისათვის ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციონალური უკმარისობით პრეპარატის დოზა აუცილებლად უნდა შემცირდეს ან გაიზარდოს ინტერვალი მიღებებს შორის.
ვინაიდან აცეტილსალიცილის მჟავა-დარნიცა, როგორც ყველა არასელექტიური არასტეროიდული ანთებსაწინააღმდეგო პრეპარატები, იწვევს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვანი გარსის გაღიზიანებას, პრეპარატი მიღებულ უნდა იქნეს მხოლოდ ჭამის შემდეგ, წყლის, მინერალური წლის, ნატრიუმის ჰიდროკარბონატის ხსნარის (უმჯობესია რძის) დაყოლებით.
აცეტილსალიცილის მჟავა-დარნიცას ხანგრძლივი გამოყენებისას უნდა გაკეთდეს სისხლისა და განავლის ანალიზები.
ბავშვებსა და მოზარდებში ჰიპერთერმიის დროს პრეპარატის მიღება სასურველია მხოლოდ სხვა ანალგეტიკ-ანტიპირეტიკების არაეფექტურობის შემთხვევაში. თუ ასეთ ავადმყოფებს პრეპარატის მიღების შედეგად გულისრევა დაეწყოთ, საეჭვოა რეიეს სინდრომი და აუცილებელია ექიმითან მიმართვა. პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება ალერგიული რინიტით, ცხვირის პოლიპოზით, ჭინჭრის ციებით ავადმყოფთა სამკურნალოდ.
გეგმიური ქირურგიული ჩარევების წინ აუცილებლად უნდა შეწყდეს პრეპარატის მიღება 5-7 დღე-ღამით ადრე ოპერაციამდე.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან. პრეპარატი აძიერებს ანტიკოაგულანტების, სულფანილშარდოვანას შაქარდამწევი წარმოებულების მოქმედებას. ამცირებს სპირონოლაქტონის, ფუროსემიდის, ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების მოქმედებას.
ზრდის კორტიკოსტეროიდების, მეტოტრექსანის გვერდით მოქმედებას.
კოფეინი და მეტოპროკლამიდი ზრდიან აცეტილსალიცილის მჟავის შეწოვას კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში.
აცეტილსალიცილის მჟავა ახდენს კუჭის ალკოჰოლდეჰიდროგენაზის ბლოკირებას, რითიც ზრდის ეთანოლის დონეს ორგანიზმში.

გამოყენების წესი და დოზები. პრეპარატი მიიღება შინაგანად, ჭამის შემდეგ.
ციებ-ცხელებისა და ტკივილის სინდრომისას უფროსებში – 500-1000 მგ 3-4-ჯერ დღე-ღამეში. დღე-ღამის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 3 გ. მკურნალობის ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 2 კვირას.
სისხლის რეოლოგიური თვისებების გასაუმჯობესებლად – რამოდენიმე თვის განმავლობაში.
მიოკარდის ინფარქტის დროს, ასევე განმეორებითი პროფილატიკისათვის ავადმყოფებში, რომლებსაც გადატანილი აქვთ მიოკარდის ინფარქტი – 250 მგ ერთხელ დღე-ღამეში.
როგორც თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორი – 250 მგ/დღე-ღამე ხანგრძლივად.
ტვინის სისხლმიმოქცევის დინამიური დარღვევების, ცერებრალური თრომბოემბოლიების დროს – 250 მგ/დღე-ღამე დოზის თანდათან გაზრდით 1000 მგ/დღე-ღამემდე, რეციდივების პროფილაქტიკისათვის – 250 მგ/დღე-ღამე.
ბავშვებში – 50-200 მგ 3-4-ჯერ დღე-ღამეში; ერთჯერადი დოზა 2 წლიდან ბავშვებისათვის – 100 მგ, 3 წლიდან – 150 მგ, 4 წლიდან – 200 მგ, 5 წლიდან დაწყებული – 250 მგ; დღე-ღამის დოზა – გაანგარიშებიდან 200 მგ სიცოცხლის 1 წელიწადზე.

ჭარბი დოზა. პრეპარატით მსუბუქი ფორმის ინტოქსიკაციის დროს შესაძლებელია: ღებინება, გულისრევა, ტკივილი ეპიგასტრალურ არეში, თავბრუსხვევა, ხმაური ყურებში, თავის ტკივილი. მძიმე შემთხვევებში – აზრის არევა, ტრემორი, ხუთვა, მეტაბოლური აციდოზი, კომა, კოლაფსი. შესაძლო ლეტალური დოზები: უფროსებისათვის – 10 გ-ზე მეტი, ბავშვებისათვის – 3 გ-ზე მეტი.
მკურნალობა. აუცილებელია დაუყოვნებლივ ექიმთან მიმართვა.

გვერდითი ეფექტები.
ჰიპერმგრძნობელობისას პრეპარატის მიმართ აცეტილსალიცილის მჟავა-დარნიცას შეუძლია გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები, ჭინჭრის ციება, ანგიონევროტული შეშუპება, სხვადასხვანაირი ეგზანთემები, ეოზინოფილია, ბრონქოსპაზმი. პრეპარატის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობისას შეიძლება განვითარდეს ანაფილაქტიური შოკი, ასთმა, ავადმყოფებში ბრონქიალური ასთმით აღინიშნება შეტევების გახშირება და გაძლიერება. ხანგრძლივად გამოყენებისას შეიძლება განვითარდეს ოტოტოქსიური, ნეფროტოქსიური და ჰეპატოტოქსიური ეფექტები. შინაგანად მიღებისას პრეპარატი ახდენს სპეციფიურ ულცეროგენულ მოქმედებას, იწვევს კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის ლორწოვანი გარსის ეროზიულ და წყლულოვან დაზიანებებს, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენებს. ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შესაძლებელია ჰეპატოგენური ენცეფალოპათია. ასთმა, “ტრიადა” (ეოზინოფილური რინიტი, ცხვირის რეციდივირებადი პოლიპოზი, ჰიპერპლასტიური სინუსიტი). ასეპტიური მენინგიტის. გულის უკმარისობის სიმპტომების გაძლიერება, შეშუპებები, ღებინება, გულისრევა. თრომბოციტოპენია, ანემია, ლეიკოპენია.

ვარგისიანობის ვადა. 4 წელი. შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის ამოწურვის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

შენახვის პირობები. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას, ტემპერატურაზე არაუმეტეს 25°C.

შეფუთვა. 10 ტაბლეტი კონტურულ დანაყოფებიან შეფუთვაში, 1 კონტურული დანაყოფებიანი შეფუთვა კოლოფში.

გაცემის პირობები. რეცეპტის გარეშე.

მწარმოებელი. დსს ფარმაცევტული ქარხანა “დარნიცა”.

მისამართი. 02093, უკრაინა, ქ. კიევი, ბორისპოლსკაიას ქ. 13.

ქვეყანა: ბელორუსია

მწარმოებელი: ბორისოვო მედ/პრ ქ-ნა

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ასკოფენი ,,პ’’
ASCOPHENUM ,,P’’

წამლის ფორმა და შემადგენლობა:

ერთი ტაბლეტის შედგენილობა
აცეტილსალიცილის მჟავა        – 0,2გ  
პარაცეტამოლი                  – 0,2გ
კოფეინი                         – 0,037გ.
ლიმონმჟავა                          – 0,0025გ.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება: ასკოფენი კომბინირებული პრეპარატია, რომლის ფარმაკოლოგიური მოქმედება განპირობებულია შემადგენელი კომპონენტებით. აცეტილსალიცილის მჟავა აინჰიბირებს პროსტაგლანდინების სინთეზის პროცესს, რის შედეგადაც ავლენს ტკივილგამაყუჩებელ, ანთების საწინააღმდეგო და სიცხის დამწევ მოქმედებას. პარაცეტამოლი ტკივილგამაყუჩებელი და სიცხის დამწევი საშუალებაა.
კოფეინი მოქმედებს თავის ტვინის სისხლძარღვების ტონუსზე, აგრეთვე აძლიერებს აცეტილსალიცილის მჟავას და პარაცეტამილის მოქმედების ეფექტს.

ჩვენება: სხვადასხვა ეთიოლოგიის ზომიერად გამოხატული ტკივილის სინდრომი: თავის ტკივილი, შაკიკი, კბილის ტკივილი, ნევრალგია, მიალგია, ალგოდისმენორეა; ცხელებით მიმდინარე რევმატიული დაავადებები და გაციება.

უკუჩვენება: კუჭის და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება გამწვავების ფაზაში, სისხლდენა კუჭ-ნაწლავიდან (მათ შორის ანამნეზში), ჰემორაგიული დიათეზი, ორსულობა და ლაქტაცია, მაღალი მგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტებისადმი.

გვერდითი მოვლენები: გულისრევა, გულძმარვა, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, სისხლდენა, ალერგიული რეაქციები.

დოზირება და მიღების წესი: 1 ტაბლეტი 2-3-ჯერ დღეში.

გაცემის წესი:    ურეცეპტოდ.

შეფუთვა: 6 ან 10 ტაბლეტი ლამინირებული ქაღალდის ან პოლიეთილენის ბლისტერში.

შენახვის პირობები: ინახება მშრალ ადგილას “ბ” სიით.

ვარგისიანობის ვადა:  4 წელი.

ქვეყანა: იტალია

მწარმოებელი: ლიზაფარმა

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ქვეყანა: ეგვიპტე

მწარმოებელი: გლობალ ნაპი ეგვიპტე

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

არტოქსანი
(ARTOXAN)

სავაჭრო დასახელება: არტოქსანი

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება:
ტენოქსიკამი

წამლის ფორმა
საინექციო ხსნარის მოსამზადებელი ლიოფილიზებული ფხვნილი გამხსნელთან კომპლექტში.
აღწერილობა: მწვანე-ყვითელი ფერის ლიოფილიზებული ფხვნილი.
გამხსნელი: უფერო, გამჭვირვალე სითხე.

შემადგენლობა
პრეპარატის 1 ფლაკონი შეიცავს
აქტიური ნივთიერება: ტენოქსიკამი 20 მგ.
დახმარე ნივთიერებები: მანიტოლი, ასკორბინის მჟავა, დინატრიუმის ედეტატი, ტრომეთამინი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, მარილმჟავა.
1 ამპულა გამხსნელი შეიცვს 2 მლ საინექციო წყალს.

ათქ კოდი: M01AC.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატები. ოქსიკამები.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
არტოქსანი – ეფექტური ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატია (აასს) ძლიერი  ანთების საწინააღმდეგო, ანალგეზიური და ნაკლებად გამოხატული სიცხის დამწევი მოქმედებით. პრეპარატის ფარმაკოლოგიური თვისებები განპირობებულია ფერმენტ ციკლოოქსიგენაზას ორივე იზოფორმის ინჰიბირებით, რაც იწვევს არაქიდონმჟავას მეტაბოლიზმის დარღვევას და პროსტალგანდინების სინთეზის ბლოკადას.
არტოქსანის ანთების საწინააღმდეგო ეფექტი განპირობებულია კაპილარების განვლადობის შემცირებით (ზღუდავს ექსუდაციას), ლიზოსომური მემბრანების სტაბილიზებით (ხელს უშლის ქსოვილების დამაზიანებელი ლიზოსომური ფერმენტების გამოთავისუფლებას), ანთების მედიატორების (პროსტალგანდინები, ჰისტამინი, ბრადიკინინი, ლიმფოკინები, კომპლემენტის ფაქტორები) სინთეზის დათრგუნვით ან ინაქტივაციით. პრეპარატი ანთების კერაში ამცირებს თავისუფალი რადიკალების რაოდენობას, ამცირებს ქემოტაქსისს და ფაგოციტოზს; აფერხებს ანთების პროლიფერაციულ ფაზის განვითარებას; ამცირებს ქსოვილების პოსტანთებით სკლეროზირებას; ახასიათებს ქონდროპროტექტორული მოქმედება.
არტოქსანი ამცირებს ტკივილის შეგრძნებას ანთების კერაში და მოქმედებს ტკივილის თალამურ ცენტრებზე, გააჩნია მადესენსიბილიზებელი მოქმედება (ხანგრძლივი გამოყენებისას). რევმატიული დაავადებების დროს ამცირებს სახსრების ტკივილს როგორც მოსვენებულ მდგომარეობაში ასევე მოძრაობისას, ამცირებს დილის შებოჭილობას და სახსრების შეშუპებას, აუმჯობესებს მათ ფუნქციას და ზრდის მოძრაობის დიაპაზონს.
ფარმაკოკინეტიკა
პრეპარატს გააჩნია ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი _ 60-75 სთ. ადვილად გადალახავს ჰისტოჰემატურ ბარიერებს, კარგად აღწევს სინოვიურ სითხეში. Cmax-ს აღწევს 2 საათში. ბიოშეღწევადობა შეადგენს 100%-ს. სისხლის ცილებს უკავშირდება 99%-ით. ახასიათებს მაღალი ბიოშეღწევადობა – 100%.

გამოყენების ჩვენებები
საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის ანთებით-დეგენერაციული დაავადებები, თანმხლები ტკივილის სინდრომით:
–    სახსროვანი სინდრომი პოდაგრის, რევმატიული ართრიტის, ოსტეოართროზის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის (ბეხტერევის დაავადება), ოსტეოქონდროზის,  რევმატიზმის სახსროვანი ფორმის (ტენდინიტი, ბურსიტი, მიოზიტი, პერიართრიტი) დროს;
–    ტკივილი ხერხემლში, ართრალგია, ნევრალგია, მიალგია, იშიალგია, ლუმბაგო;
–    ალგოდისმენორეა;
–    თავისა და კბილის ტკივილი, შაკიკი, ტკივილი ტრავმების, დამწვრობის დროს.

უკუჩვენებები
–    მომატებული მგრძნობელობა ტენოქსიკამის ან სხვა აასს-ების მიმართ;
–    საჭმლის მომნელებელი სისტემის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანებები;
–    სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან.

გვერდითი მოქმედება
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: ტკივილი და უსიამოვნო შეგრძნება მუცელში, ღებინება, მეტეორიზმი.
ნერვული სისტემის მხრივ: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი.
ალერგიული რეაქციები: ქავილი, ჭინჭრის ციება, ერითემა, სტივენს-ჯონსისა და ლაილის სინდრომები.
ლაბორატორიული მაჩვენებლები: პლაზმაში კრეატინინის, შარდოვანას კონცენტრაციის მომატება, “ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება.

გამოყენების წესი და დოზები
განკუთვნილია ვენაში და კუნთში შესაყვანად.
ინიშნება დოზით 20 მგ დღეში ერთხელ, შემანარჩუნებელი დოზა: 10 მგ დღეში.
ტკივილის გამოხატული სინდრომის დროს დოზის გაზრდა შეიძლება 40 მგ-მდე დღეში ერთხელ.
პოდაგრული ართრიტის მწვავე შეტევებისას: 40 მგ დღეში 2-ჯერ პირველი 2-3 დღის განმავლობაში, შემდეგ 20 მგ დღეში ერთხელ 5 დღის განმავლობაში.

ჭარბი დოზა
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების შემთხვევების შესახებ მონაცემები არ არსებობს.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
პრეპარატი აძლიერებს ლითიუმის პრეპრატების, არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების ეფექტს (საჭიროა პროთრომბინის ინდექსის კონტროლი).
დიურეზულ საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას გასათვალისწინებელია ის, რომ შესაძლოა მოხდეს ორგანიზმში ნატრიუმისა და წყლის შეკავება.

განსაკუთრებული მითითებები
სიფრთხილით ინიშნება ასაკოვან პირებში, დიურეტიკების, ნეფროტოქსიური პრეპარატების მიღებისას, უშუალოდ ქირურგიული ჩარევის შემდგომ. ქირურგიულ ჩარევამდე რამდენიმე დღით ადრე არტოქსანის მიღება უნდა შეწყდეს.
ხანგრძლივი მკურნალობისას საჭიროა ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის, სისხლში პროთრომბინული ინდექსის, სისხლში გლუკოზის შემცველობის კონტროლი. მკურნალობის ფონზე კუწ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ- წყლულოვანი დაზიანების  ან სისხლდენის შემთხვევაში აუცილებელია პრეპარატის მიღების შეწყვეტა და შესაბამისი მკურნალობის დანიშვნა.
უსაფრთხოება ბავშვებში გამოყენებისას არ არის დადგენილი.

გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატი განსაკუთრებული სიფრთხილით ინიშნება, ვინაიდან ამ კატეგორიის პაციენტებში არტოქსანის გამოყენების შესახებ საკმარისი მონაცემები არ არსებობს.

გამოშვების ფორმა
3 ფლაკონი ლიოფილიზებული ფხვნილით და 3 ამპულა გამხსნელით კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში.
1 კონტურული უჯრედოვანი შეფუთვა მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.

შენახვის პირობები
ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას 15-25ºC ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა
3 წელი წარმოების თარიღიდან.
ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება.

გაცემის პირობები
რეცეპტით.

მწარმოებელი:
“ე.ი.პ.ი.კო.”, ეგვიპტე, თენს ოვ რამადან სიტი, პირველი სამრეწველო ზონა B1, ს/ყ 149 თენს
(“E.I.P.I.Cо.”, Egypt, Tenth of Ramadan City, First Industrial Area B1, P.O. box: 149 Tenth).
წარმოებულია “როტაფარმი”-სთვის, დიდი ბრიტანეთი.
(“ROTAPHARM”, Great Britain).

ქვეყანა: ეგვიპტე

მწარმოებელი: გლობალ ნაპი ეგვიპტე

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ქვეყანა: თურქეთი

მწარმოებელი: ვოლდ მედიცინ ილაჩ სან ვე

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

არკოქსია

საერთაშორისო დასახელება:

ETORICOXIB

მწარმოებელი: ნიდერლანდები

მოქმედი ნივთიერება: ეტორიკოქსიბი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

გარსით დაფარული ტაბლეტები 60მგ – მწვანე, 90მგ – თეთრი, 120მგ – ღია მწვანე ფერის.

ფარმაკოდინამიკა:

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება. ეტორიკოქსიბი წარმოადგენს ციპროოქსიგენაზა-2-ის ინჰიბიტორს, თერაპიულ კონცენტრაციებში აბლოკირებს პროსტაგლანდინების წარმოქმნას და ხასიათდება ანთების საწინააღმდეგო, ანალგეზიური და სიცხის დამწევი მოქმედებით. სელექტიურად ცოგ-2-ის დათრგუნვას ეტორიკოქსიბით თან ახლავს გამოხატული კლინიკური სიმპტომების შემცირება, დაკავშირებული ანთებით პროცესებთან, ისე, რომ ამ დროს არ აღინიშნება გავლენა თრომბოციტებზე და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვანზე.

ეტორიკოქსიბს ცოგ-2-ის ინჰიბირებაზე აქვს დოზადამოკიდებული ეფექტი. ისე, რომ არ ახდენს გავლენას ცოგ-1 -ზე დღეღამური 150მგ-მდე დოზით გამოყენებისას. პრეპარატი გავლენას არ ახდენს კუჭის ლორწოვან გარსში პროსტაგლანდინების გამომუშავებაზე და სისხლდენის დროზე. ჩატარებულ გამოკვლევებში არ აღინიშნა არაქიდონის მჟავის დონის და კოლაგენით გამოწვეული თრომბოციტების აგრეგაციის შემცირება.

ფარმაკოკინეტიკა:

აბსორბცია: შიგნით მიღებისას სწრაფად შეიწოვება. ბიოშეღწევადობა შეადგენს 100%. მოზრდილებში უზმოდ მიღებისას 120მგ დოზით მაქსიმალური კონცენტრაცია (CMAX) – 3,6 მკგ/მლ, სისხლის პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევის დრო (TCMAX) – 1 სთ მიღების შემდეგ.

საჭმლის მიღება არ ახდენს არსებით გავლენას აბსორბციის სიჩქარეზე 120 მგ დოზით მიღებისას. ამასთან ერთად, ხდება ჩმახ-ის მნიშვნელობის დაქვეითება 36%-ით და თცმახ-ის გაზრდა 2 სთ-ით.

ანტაციდების მიღება გავლენას არ ახდენს პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკაზე.

განაწილება: მიღებისას პლაზმის ცილებთნ კავშირი აჭარბებს 92%. განაწილების მოცულობა (VDSS) წონასწორულ მდგომარეობაში შეადგენს 120ლ. ეტორიკოქსიბი აღწევს პლაცენტარულ და ჰემატოენცეფალურ ბარიერში.

მეტაბოლიზმი: ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში, ციტოქრომის იზოფერმენტით  P450(CYP) და წარმოქმნის 6-ჰიდროქსიმეთილ-ეტორიკოქსიბს. პრეპარატის 1%-ზე ნაკლები გამოიყოფა შარდით შეუცვლელი სახით. აღმოჩენილია ეტორიკოქსიბის 5 მეტაბოლიტი, ძირითადი – 6-ჰიდროქსიმეთილ-ეტორიკოქსიბი და მისი წარმოებულები – 6-კარბოქსიაცეტილ-ეტორიკოქსიბი.

ძირითადი მეტაბოლიტები არ მოქმედებენ ცოგ-1-ზე და სრულებით არ არიან აქტიურები ან ნაკლებაქტიურები არიან ცოგ-2-ის მიმართ.

გამოყოფა: ჯანმრთელ მოხალისეებში ნიშანდებული რადიაქტიური პრეპარატის

ვენაში ერთჯერადი შეყვანისას, რომელიც შეიცავდა 25მგ ეტორიკოქსიბს, პრეპარატის 70% გამოიყო თირკმელებით, 20% – ნაწლავებით, ძირითადად მეტაბოლიტების სახით. 2%-ზე ნაკლები აღმოჩნდა შეუცვლელი სახით. ეტორიკოქსიბის გამოყოფა ძირითადად ხდება თირკმელებით მეტაბილიზმის გზით. პრეპარატის წონასწორული კონცენტრაცია მიიღება მისი ყოველდღიური მიღებით 120მგ დოზით 7 დღის შემდეგ, კუმულაციის კოეფიციენტია – 2, რაც შეესაბამება ნახევარგამოყოფის პერიოდს 22სთ-ს. პლაზმური კლირენსი დაახლოებით შეადგენს 50მლ/წთ.

ფარმაკოკინეტიკური განსხვავება ქალებსა და კაცებს შორის არ არის.

ასაკოვნებში საჭირო არ არის დოზის კორექცია.

ღვიძლის დაავადება

ავადმყოფებში ღვიძლის ფუნქციის უმნიშვნელო დარღვევით (CHILD-PUGH შკალის მიხედვით 5-6 ბალი) ეტორიკოქსიბის მიღება 60მგ/დღ დოზით იწვევს AUC-ს მაჩვენებელის 16%-ით ზრდას  ჯანმრთელებთან შედარებით.

პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის ზომიერი დარღვევით (7-9 ბალი CHILD-PUGH შკალის მიხედვით), რომლებიც ღებულობდნენ პრეპარატას 60მგ დოზით დღეგამოშვებით, AUC-ს მნიშვნელობა იყო იგივე როგორც ჯანმრთელებში, რომლებიც პრეპარატს ღებულობდნენ ყოველდღე იგივე დოზით.

პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით (9 ბალზე მეტი CHILD-PUGH -ის შკალის მიხედვით), კლინიკური და ფარმაკოკინეტიკური კვლევის მონაცემები არ მოიპოვება.

თირკმელების დაავადება

ენტეროკოქსიბის ერთჯერადი მიღებისას 120მგ დოზით ავადმყოფებში ზომიერად და მძიმედ გამოხატული თირკმელების დაზიანებით და თირკმელების ქრონიკული უკმარისობისას ტერმინალურ სტადიაში, ჰემოდიალიზის პირობებში ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები არსებითად არ განსხვავდება ჯანმრთელი პირების მაჩვენებლებისგან. ჰემოდიალიზი უმნიშვნელოდ მოქმედებდა გამოყოფაზე (დიალიზის კლირენსი – დაახლოებით 50მლ/წთ).

ჩვენებები:

სიმპტომატური თერაპია:

• ოსტეოართროზი;
• რევმატოიდული ართრიტი;
• მაალკირებელი სპონდილიტი;
• მწვავე პოდაგრულ ართრიტთან დაკავშირებული ტკივილი და ანთებითი სიმპტომატიკა.

უკუჩვენებები:

• პრეპარატის რომელიმე კოპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა;
• სრული ან არასრული შეთანწყობა ბრონქულ ასთმასთან, ცხვირის რეციდიული პოლიპოზი;
• აცეტილსალიცილის მჟავის აუტანლობა ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (მათ შორის ანამნეზში);
• კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანება, კუჭ-ნაწლავიდან აქტიური სისხლდენა;
• ცერებროვასკულარული ან სხვა სახის სისხლდენა;
• ნაწლავის ანთებითი დაავადებები (კრონის დაავადება, არასპეციფიური წყლულოვანი კოლიტი) გამწვავების ფაზაში;
• ჰემოფილია და სხვა სახის სისხლის შედედების დარღვევა;
• გულის გამოხატული უკმარისობა (NYHA II-IV); ღვიძლის გამოხატული უკმარისობა (9 ბალზე მეტი CHILD-PUGH -ის შკალის მიხედვით) ან ღვიძლის აქტიური დაავადება;
• *თირკმლის გამოხატული უკმარისობა (კრეატინიის კლირენსი
• დადასტურებული ჰიპერკალიემია;
• აორტოკორონარული შუნტირების შემდგომი პერიოდი;
• პერიფერიული არტერიების დაავადება,
• ცერებროვასკულური დაავადება;
• კლინიკურად გამოხატული გულის იშემიური დაავადება; მყარი არტერიული ჰიპერტენზია, 140/90მმ.ვწყ.სვ.-ზე მეტი არაკონტროლირებადი არტერიული ჰიპერტენზია,
• ორსულობა, ლაქტაცია; 16 წლამდე ბავშვთა ასაკი.

სიფრთხილით:

ანამნეზური მონაცემები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის წყლულოვანი დაზიანების შესახებ, Helicobacter Pylori-ით გამოწვეული; ხანდაზმული ასაკი, ხანგრძლივად არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენება, ალკოჰოლის ხშირი მოხმარება, მძიმე სომატური დაავადებები, დისლიპიდემია/ჰიპერლიპიდემია, შაქრიანი დიაბეტი, არტერიული ჰიპერტენზია, შეშუპება და სითხის შეკავება, მწეველობა, კრეატინინის კლირენსი

– ანტიკოაგულანტები (მაგალითდ, ვარფარინი);

– ანტიაგრეგანტები (მაგალითად, აცეტილსალიცილის მჟავა, კლოპიდოგრელი);

– პერორალური გლუკოკორტიკოსტეროიდები (მაგალითად, პრედნიზოლონი);

– სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიური ინჰიბიტორები (მაგალითად, ციტალოპრამი, ფლუოქსეტინი, სერტრალინი).

პაციენტებმა ღვიძლის უკმარისობით (CHILD-PUGH შკალის მიხედვით 5-6 ბალი) არ უნდა გადააჭარბონ 60მგ. სადღეღამისო დოზას.

მიღების წესი და დოზირება:

შინაგანად, კვებისგან დამოუკიდებლად, მცირე რაოდენობით წყალთან ერთდ.

ოსტეოართროზი

რეკომენდებული დოზა შეადგენს  60მგ. ერთჯერ დღეში.

რევმატოიდული ართრიტი და მაანკილოზირებელი სპონდილიტი

რეკომენედებული დოზა შეადგენს 90მგ ერთჯერ დღეში.

მწვავე პოდაგრული ართრიტი

მწვავე პერიოდში რეკომენდებული დოზა – 120მგ 1-ჯერ დღეში.

120მგ დოზით პრეპარატის გამოყენება დასაშვებია 8 დღის მანძილზე.

სასურველი მინიმალური ეფექტური დოზის გამოყენება შესაძლო მინიმალური ხანმოკლე კურსით.

ტკივილის სინდრომის დროს საშუალო თერაპიული დოზა შეადგენს 60მგ დღეში.

გვერდითი მოქმედება:

ძალიან ხშირად > 10%, ხშირად – 1-10%, იშვიათად – 0,1-1%; იშვიათად – 0,01-0,1%; ძალიან იშვიათად – 0.01%, გამონაკლისი შემთხვევების ჩათვლით.

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ:

ხშირად – ეპიგასტრალური ტკივილი, გულისრევა, დიარეა, დისპეფსია, მეტეორიზმი; იშვიათად – მუცლის შებერილობა, ბოყინი, პერისტალტიკის გაძლიერება, ყაბზობა, პირის ღრუს ლორწოვანის სიმშრალე, გასტრიტი, კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის ლორწოვანი გარსის წყლული, ნაწლავის გაღზიანების სინდრომი, ეზოფაგიტი, პირის ღრუს ლორწოვანის წყლული, ღებინება; ძალიან იშვიათად – კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის წყლული (სისხლდენით ან პერფორაციით).

ჰეპატობილიარული სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად – ჰეპატიტი.

ნერვული სისტემის მხრივ: ხშირად – თავის ტკივილი, თვბრუსხვევა, სისუსტე; იშვიათად – გემოს დარღვევა, ძილიანობა, ძილის დარღვევა, მგრძნობელობის დარღვევა, მათ შორის პარესთეზია/ჰიპერესთეზია, განგაში, დეპრესია, კონცენტრაციის დარღვევა, ძალიან იშვიათად – ჰალუცინაციები, გონების არევა.

გრძნობათა ორგანოების მხრივ: იშვიათად – მხედველობის დაბინდვა, კონიუნქტივიტი, ყურებში შუილი, ვერტიგო.

შარდ-გამომყოფი სისტემის მხრივ: იშვიათად – პროტეინურია; ძალიან იშვიათად – თირკმლის

უკმარისობა, რომელიც შექცევადია პრეპარატის მოხსნის შემდეგ.

ალერგიული რექციები: ძალიან იშვიათდ – ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები, არტერიული წნევის გამოხატული დაქვეითებით და შოკით.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ხშირად – გულისცემის შეგრძნება, არტერიული წნევის მომატება; იშვიათად – „ალები“, თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მოშლა, წინაგულების ფიბრილაცია, შეგუბებითი გულის უკმარისობა, ეკგ-ზე არასპეციფიკური ცვლილებები; მიოკარდიუმის ინფარქტი, ძალიან იშვიათად – ჰიპერტონული კრიზი.

სასუნთქი სისტემის მხრივ: იშვიათად – ხველა, ქოშინი, ცხვირიდან სისხლდენა; ძალიან იშვიათად – ბრონქოსპაზმი.

კანის საფარველის მხრივ: ხშირად – ეხკიმოზები; იშვიათად – სახის შეშუპება, კანის ქავილი, გამონაყარი; ძალიან იშვიათად – ჭინჭრის ციება, სტივენ-ჯონსონის სინდრომი, ლაიელის სინდრომი.

ინფექციები: იშვიათად – გასტროენტერიტი, ზედა სასუნთქი გზების, შარდის გამომყოფი ტრაქტის ინფექცია.

საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის მხრივ: იშვიათად – კუნთების კრუნჩხვა, ართრალგია, მიალგია.

მეტაბოლიზმის დარღვევა: ხშირად – შეშუპება, სითხის შეკავება; იშვიათად – მადის შეცვლა, წონაში მომატება.

სხვა: ხშირად – გრიპისმაგვარი სინდრომი; იშვიათად – გულმკერდში ტკივილი.

ლაბორატორიული გამოკვლევის შედეგები; ხშირად – „ღვიძლისმიერი“ ტრანსამინაზების მომატება; იშვიათად – შარდში და სისხლში აზოტის მომატება, კრეატინფოსფოკინაზების აქტიობის მომატება, ჰემატოკრიტის დაქვეითება, ჰემოგლობინის დაქვეითება, ჰიპერკალიემია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, შრატში კრეატინინის მომატება, შარდმჟავას მომატება; იშვიათად – სისხლის შრატში ნატრიუმის მომატება.

ჭარბი დოზირება:

კლინიკურ კვლევებში არკოქსიას ჭარბ დოზირებაზე მონაცემები არ არის.

კლინიკურ კვლევებში არკოქსიას 500მგ დოზით ერთჯერადი მიღებისას ან 150მგ/დღ მრავალჯერადი მიღებისას 21 დღის მანძილზე შესამჩნევი ტოქსიური ეფექტი არ დაფიქსირებულა. პრეპარატის ჭარბი დოზირებისას შესაძლებალია არასასურველი ეფექტის გამოვლენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის და თირკმელების მხრივ. ჭარბი დოზირებისას სიმპტომურ თერაპიას ატარებენ.

ეტორიკოქსიბი არ გამოიყოფა ჰემოდიალიზით, პერიტონეალური დიალიზით პრეპარატის გამოყოფა არ არის შესწავლილი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება

პერორალური ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი)

ავადმყოფებში, რომლებიც იღებდნენ ვარფარინს, დღეში არკოქსიას 120მგ დოზით მიღებისას აღინიშნა  საერთაშორისო სტანდარტიზირებულ თანაფარდობასთან პროთრომბინული დროის 13%-ით გაზრდა. ავადმყოფებმა, რომლებიც ღებულობენ ვარფარინს ან ანალოგიურ სამკურნალო საშუალებებს, უნდა აკონტროლონ ეს მაჩვენებელი არკოქსიით მკურნალობის დასაწყისში, განსაკუთრებით პირველი რამდენიმე დღე.

დიურეტული პრეპარატები, ანგიოტენზინგარდამქმნელი ფერმენტების ინჰიბიტორები

არსებობს მონაცემები, რომ არასელექტიური ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები და ციკლოოქსიგენაზა – 2 სელექტიური ინჰიბიტორები აქვეითებენ აგფ ინჰიბიტორების ჰიპოტენზიურ ეფექტს. რაც გათვალისწინებული უნდა იქნას იმ ავადმყოფებში, რომლებიც ერთდროულად ღებულობენ არკოქსიას და აგფ ინჰიბიტორს. ავადმყოფებში თირკმლის ფუნქციის დარღვევით (მაგალითად, დეჰიდრატაცია ან ხანდაზმული ასაკი) მსგავსმა კომბინაციამ შეიძლება გააღრმაოს თირკმლის ფუნქციონალური უკმარისობა.

აცეტილსალიცილის მჟავა

არკოქსიას მიღება ერთდროულად აცეტილსალიცილის მჟავასთან, რომელიც გულ-სისხლძარღვთა დაავადების პროფილაქტიკისთვის არის დანიშნული, შეიძლება მცირე დოზით. თუმცა, დაბალ დოზებში აცეტილსალიცილის მჟავას და არკოქსიას მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტისა წყლულოვანი დაზიანების სიხშირის გაზრდა და სხვა გართულებები ცსლკე არკოქსიას მიღებასთან შედარებით. წონასწორული კონცენტრაციით ეტორიკოქსიბის მიღება 120მგ დოზით ერთჯერ დღეში არ ახდენს გავლენას აცეტილსალიცილის მჟავას ანტითრომბოციტარულ აქტიობაზე მცირე დოზით მიღებისას (81მგ დღეში). პრეპარატი არ ცვლის აცეტილსალიცილის მჟავას პროფილაქტიკურ მოქმედებას გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების დროს.

ციკლოსპორინი და ტაკროლიმუსი

ზრდიან  ნეფროტოქსიურობის რისკს პრეპარატის მიღებისას.

ფარმაკოკინეტიკური მოქმედება:

ლითიუმი

არსებობს მონაცემები, რომ არასელექტიური ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები და სელექტიური ცოგ-2-ის ინჰიბიტორები ამაღლებენ ლითიუმის კონცენტრაციას პლაზმაში. ეს ურთიერთქმედება გათვალისწინებული უნდა იყოს ავდმყოფებში, რომლებიც ღებულობენ არკოქსიას ლითიუმთან ერთად.

მეტოტრექსატი

ჩატარდა ორი კვლევა ავადმყოფებში, რომლებიც ღებულობდნენ არკოქსიას 60,90 და 120მგ დოზით დღეში 1-ჯერ 7 დღის მანძილზე და 7,5-20მგ მეტოტრექსატს კვირაში ერთჯერ რევმატოიდული ართრიტისთვის. არკოქსიამ დოზით 60-90მგ არ მოახდინა გავლენა მეტოტრექსატის თირკმლის კლირენსსა და პლაზმურ კონცენტრაციაზე (AUჩ). ერთ კვლევაში არკოქსიამ დოზით 60-90მგ არ მოახდინა გავლენა მეტოტრექსატის თირკმლის კლირენსსა და პლაზმურ კონცენტრაციაზე (AUჩ).

მეორე კვლევაში არკოქსიამ დოზით 120მგ გაზარდა მეტოტრექსატის კონცენტრაცია პლაზმაში 28%-ით და დააქვეითა მეტოტრექსატის  თირკმლის კლირენსი 13%-ით. არკოქსიას 90მგ-ზე მეტი დოზით დანიშვნისას მეტოტრექსატთან ერთად საჭიროა დაკვირვება მეტოტრექსატის შესაძლო ტოქსიური ეფექტის გამოვლენაზე.

პერორალური კონტრაცეპტივები

120მგ დოზით არკოქსიასა და 35მკგ ეთინილესტრადიოლის და 0.5-დან 1მგ ნორეთინდრონის შემცველი პერორალური კონტრაცეპტივების ერთდროული ან 12 სთ-იანი შუალედით მიღებისას 21 დღის მანძილზე იზრდება სტაციონარული AUCO-24სთ ეთინილესტრადიოლისთვის 50-60%-ით. თუმცა, ნორეთისტერონის კონცენტრაცია ჩვეულებრივ არ იზრდება კლინიკურად მნიშვნელოვანი ხარისხით. ეთგინილესტრადიოლის კონცენტრაციის ეს გაზრდა მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული შესაბამისი პერორალური კონტრაცეპტივის შერჩევისას არკოქსიასთან ერთად მიღებისას. მსგავს ფაქტს შეუძლის თრომბოემბოლიის სიხშირის გაზრდა გამოიწვიოს, ეთინილესტრადიოლის ექსპოზიციის ხარჯზე.

ყურადღებამისაქცევი ფარმაკოკინეტიკური მოქმედება გლუკოკორტიკოსტეროიდებთან არ ფიქსირდება.

დიგოქსინი

ეტორიკოქსიბი არ ახდენს გავლენას AUCO-24სთ წონასწორობაზე ან დიგოქსინის ელიმინაციაზე. ამასთან ერთად, ეტორიკოქსიბი ჩმახ ზრდის (საშუალოდ 33%-ით), რასაც შეუძლია დიგოქსინის დოზის სიჭარბის შექმნა.

რიფამპიცინი

არკოქსიასა და რიფამპიცინის, ღვიძლის მეტაბოლიზმის მძლავრი ინდუქტორის, ერთდროული მიღება იწვევს პლაზმაში ეტორიკოქსიბისთვის AUC დაქვეითებას 65%-ით. ეს ურთიერთქმედება გათვალისწინებული უნდა იყოს არკოქსიასა და რიფამპიცინის ერთდროული დანიშვნისას.

ანტაციდები და კეტოკონაზოლი (CYP3A4 ძლიერი ინჰიბიტორი)

არ ახდენს კლინიკურად მნიშვნელოვან მოქმედებას არკოქსიას ფარმაკოკინეტიკაზე.

განსაკუთრებული მითითება:

სამკურნალო საშუალება არკოქსიას მიღება მოითხოვს არტერიული წნევის საფუძვლიან კონტროლს. პრეპარატის დანიშვნისას ყველა პაციენტისთვის სავალდებულოა არტერიული წნევის კონტროლი მკურნალობის პირველი ორი კვირის მანძილზე და პერიოდულად შემდეგშიც.

ასევე საჭიროა თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციის მაჩვენებლების რეგულარული კონტროლი. „ღვიძლისმიერი“ ტრანსამინაზების დონის მომატების შემთხვევაში ნორმის ზედა საზღვართან შედარებით  3-ჯერ და მეტად, პრეპარატი უნდა შეიცვალოს; მკურნალობის ხანგრძლიობის გაზრდისას გათვალისწინებული უნდა იქნას ასაკობრივი რისკი არასასურველი ეფექტების განვითარების. აუცილებელია პერიოდულად შეფასდეს პრეპარატის მიღების გაგრძელების აუცილებლობა და დოზის შესაძლო დაკლება.

არ არის სასურველი პრეპარატის ერთდროული მიღება სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად. პრეპარატმა შეიძლება უარყოფითი გავლენა მოახდინოს ქალების ფერტილობაზე და ამიტომ არ არის რეკომენდებული ქალებში, რომლებიც გეგმავენ ორსულობას.

არკოქსიას გარსი შეიცავს ლაქტოზას უმნიშვნელო რაოდენობით, რაც გათვალისწინებული უნდა იქნას პრეპარატის დანშვნისას ავადმყოფებში ლაქტოზას უკმარისობით.

მკურნალობის პერიოდში საჭიროა სიფრთხილის დაცვა ავტოტრანსპორტის მართვისა და პოტენციურად საშიში სამუშაოების შესრულებისას, რომელიც მოითხოვს სწრაფ ფსიქომოტორულ რეაქციებს და ყურადღების კონცენტრაციას.

შენახვის პირობები:

ინახება არა უმეტეს 30⁰C ტემპერატურაზე, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილზე.