საერთაშორისო დასახელება:

DEXAMETHASONE; GENTAMICIN

მწარმოებელი: URSAPHARM ARZNEMITTEL GmbH, გერმანია

მოქმედი ნივთიერება: გენტამიცინი+დექსამეტაზონი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიმიკრობული და ანტიალერგიული საშუალება ადგილობრივი გამოყენებისათვის ოფთალმოლოგიაში.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

თვალის წვეთები: ფლაკონში 5 მლ

1 მლ

დექსამეტაზონის ნატრიუმის ფოსფატი …………..  1 მგ

გენტამიცინის სულფატი ……………………………..  5 მგ

მათ შორის გენტამიცინი ……………………………..  3 მგ

დამხმარე ნივთიერებები: ბენზალკონიუმის ქლორიდი, კალიუმის ჰიდროფოსფატი, კალიუმის დიჰიდროფოსფატი, ნატრიუმის ქლორიდი, წყალი ინიექციებისათვის.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

დექსა-გენტამიცინი წარმოადგენს გლუკოკორტიკოსტეროიდის, დექსამეტაზონის, ნატრიუმის ფოსფატისა და ანტიბიოტიკ გენტამიცინის სულფატის კომბინაციას ამინოგლიკოზიდების ჯგუფიდან. პრეპარატი უზრუნველყოფს საკმარის დოზას და ორივე პრეპარატის შეთავსებადობას, ასევე ამცირებს შეცდომის ალბათობას დოზის შერჩევის დროს პრეპარატში შემავალი კომპონენტების განცალკევებით დანიშვნის შემთხვევაში.

გენტამიცინი წარმოადგენს წყალში ხსნად ანტიბიოტიკს, რომელიც განეკუთვნება ამინოგლიკოზიდების ჯგუფს და, რომელსაც გააჩნია ბაქტერიციდული მოქმედება გრამ-დადებითი და გრამ-უარყოფითი ბაქტერიების ფართო სპექტრისადმი.

გენტამიცინი ვერ აღწევს დაუზიანებელ რქოვანაში. რქოვანას დაზიანება და ანთება იწვევს გენტამიცინის რქოვანაში შეღწევას. დექსა-გენტამიცინის თვალის წვეთების ინსტალაციიდან 15 წუთის შემდეგ.

დექსამეტაზონი წარმოადგენს სინთეზურ გლუკოკორტიკოსტეროიდს, რომლის ანთების და ალერგიის საწინააღმდეგო თვისებები 25-ჯერ აღემატება კორტიზოლის მოქმედებას, რომელიც წარმოადგენს ბუნებრივ გლუკოკორტიკოსტეროიდს. დექსამეტაზონის მოქმედება ისევე, როგორც სხვა კორტიკოსტეროიდებისა, ეფუძნება იმ პროტეინების სინთეზის სიჩქარეზე ზემოქმედებას, რომლებიც მონაწილეობენ იმუნოლოგიურ და ქემოტაქსისის რეაქციებში.

ფარმაკოკინეტიკა:

ადგილობრივი გამოყენებისას სისტემური აბსორბცია დაბალია.

ჩვენებები:

• თვალის წინა კამერის ინფექციები, გამოწვეული გენტამიცინისადმი მგრძნობიარე, მიკროფლორით (კონიუნქტივიტი, კერატიტი, ბლეფარიტი, ჯიბლიბო);
• თვალის წინა კამერის ალერგიული პროცესები, ბაქტერიული ინფიცირების თანხლებით;
• ოპერაციის (კატარაქტის მოშორება, ანტიგლაუკომური ოპერაციები) შემდგომ პერიოდში ანთებითი პროცესების პროფილაქტიკა და მკურნალობა.

მიღების წესები და დოზირება:

დექსა-გენტამიცინი თვალის წვეთებს იწვეთებენ კონიუქტივალურ პარკში 1-2 წვეთს 4-6-ჯერ დღეში.

დექსა-გენტამიცინით მკურნალობის ხანგრძლივობა, ჩვეულებრივ, არ აღემატება 2-3 კვირას.

მკურნალობის გაგრძელების შესახებ გადაწყვეტილება ეფუძნება ობიექტურ მონაცემებს, რაც შეიცავს პრეპარატის მოქმედების ეფექტურობას, სიმპტომატიკის გამოხატულობას, გვერდითი ეფექტების შესაძლებლობას.

გვერდითი მოვლენები:

იშვიათ შემთხვევებში, შესაძლებელია ალერგიული რეაქცია და წვის შეგრძნება პრეპარატის ჩაწვეთების შემდეგ.

პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენება შეიძლება გახდეს მეორადი გლაუკომისა და კატარაქტის გაჩენის მიზეზი. ამიტომ პრეპარატის 2 კვირაზე მეტ ხანს გამოყენებისას და ასევე, ანამნეზში გლაუკომის მქონე პაციენტებისათვის რეკომენდებულია თვალშიდა წნევის რეგულარული კონტროლი.

გვერდითი ეფექტების გაჩენის შემთხვევაში უნდა შეწყდეს პრეპარატის გამოყენება და, რაც შეიძლება სწრაფად მიმართეთ ოფთალმოლოგს.

უკუჩვენებები:

*კერატიტი, გამოწვეული herpes zoster (ხისებრი კერატიტი), ჩუტყვავილა და რქოვანასა და კონიუქტივის სხვა ვირუსული დაავადებები;

*თვალის მიკრობაქტერიული ინფექციები;

*თვალის სოკოვანი დაავადებები;

*თვალის მწვავე ჩირქოვანი დაავადებები რქოვანას ეპითელის დაზიანებით;

*რქოვანას ეპითელიოპათია;

*აწეული თვალის შიდა წნევა;

*მოცემული პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტისადმი მომატებული მგრძნობელობა.

განსაკუთრებული მითითებები:

დექსა-გენტამიცინის თვალის წვეთებით მკურნალობისას კონტაქტური ლინზების გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

თუ დექსა-გენტამიცინით მკურნალობის დროს პაციენტი, ექიმის ნებართვით, აგრძელებს კონტაქტური ლინზების გამოჩენებას, მაშინ პრეპარატის ჩაწვეთებამდე უნდა ამოიღოს კონტაქტური ლინზები და უკან ჩაისვას ჩაწვეთებიდან არანაკლებ 20 წუთში.

დექსა-გენტამიცინი თვალის წვეთების უშუალოდ ჩაწვეთების შემდეგ შეიძლება გაჩნდეს მხედველობის სიმახვილის დარღვევა, რაც იწვევს ფსიქიკური და ფიზიკური რეაქციების შენელებას; ამიტომ პრეპარატის გამოყენება მექანიზმებთან მუშაობისა და ავტროტრანსპორტის მართვის წინ არ არის რეკომენდებული.

ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში, ასევე ბავშვებში დექსა-გენტამიცინის გამოყენების შესახებ კლინიკური გამოკვლევების მონაცემები არ არსებობს. მაგრამ პრეპარატი შეიძლება გამოყენებულ იქნას იმ შემთხვევაში, თუ დედისთვის მოსალოდნელი სარგებლობა აღემატება ნაყოფისთვის შესაძლო რისკს.

ჭარბი დოზირება:

დექსა-გენტამიცინი პრეპარატის ადგილობრივი გამოყენებისას დოზის გადაჭარბება ნაკლებადაა შესაძლებელი.

სხვა წამლებთან ურთიერთმოქმედება:

ადგილობრივი გამოყენებისას არ არის აღწერილი.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი. ფლაკონის გახსნის შემდეგ გამოიყენეთ 6 კვირის განმავლობაში.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

პრეპარატი პოლეზინი 5 მგ-იანი შემოგარსული ტაბლეტების შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება:
ყოველი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს ლევოცეტირიზინის დიჰიდროქლორიდის 5 მგ-ს (რაც შეესაბამება ლევოცეტირიზინის 4,21 მგ-ს).
დამხმარე ნივთიერებები:
ბირთვი: მიკროკრისტალური ცელულოზა, კაჟბადის კოლოიდური უწყლო ოქსიდი, ლაქტოზას მონოჰიდრატი (37,9 მგ), ჰიდროქსიპროპილცელულოზა დაბალი ხარისხის ჩანაცვლებით (L-HPC-11), მაგნიუმის სტეარატი.
გარსი: თეთრი ოპადრი II 33G28523; შემადგენლობა: მაკროგოლი 3350, ტიტანის დიოქსიდი, ჰიპრომელოზა 2910, ლაქტოზას მონოჰიდრატი (1,05 მგ), ტრიოცეტილგლიცერინი.
როგორ გამოიყურება პრეპარატი პოლეზინი 5 მგ შემოგარსული ტაბლეტები და რა შედის შეფუთვის შემადგენლობაში
თეთრი ან თითქმის თეთრი, მრგვალი, ორივე მხრიდან ზომიერად ამობურცული, უსუნო ან თითქმის უსუნო შემოგარსული ტაბლეტები. გრავირება: ტაბლეტის ერთ მხარეზე გრავირებული არის სტილიზებული ასო E, მეორე მხარეზე- ნომერი 281.
შეფუთვა: კომბინირებული აფსკისგან ,,ცოლდ’’ (პოლიამიდი/ალუმინის ფოლგა/პვქ)/ალუმინის ფოლგა დამზადებულ ბლისტერულ შეფუთვაში არის 7 ან 10 შემოგარსული ტაბლეტი. 10 ტაბლეტით 1, 2 ან 3 ბლისტერი, 7 ტაბლეტით 1 ან 2 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

რა არის და რისთვის გამოიყენება პოლეზინი
პოლეზინი გამოიყენება ალერგიული აშლილობების სამკურნალოდ. მისი აქტიური ნივთიერება მიეკუთვნება ანტიჰისტამინური საშუალებების სამკურნალო პრეპარატების კლასს, რომლებიც ახდენენ H-1 რეცეპტორების ბლოკირებას.
მოზარდებში და 6 წელზე უფროს ბავშვებში ის გამოიყენება ისეთი ალერგიული მდგომარეობების სიმპტომებისა და ნიშნების (ცემინება, გამონადენი ცხვირიდან, სურდო, სიმპტომები თვალების და კანის მხრიდან) სამკურნალოდ, როგორიცაა მაგალითად:
-ცხელება,
-მუდმივი ალერგიული რინიტი,
-ჭინჭრის ციება.

ყოველთვის მიიღეთ შემოგარსული ტაბლეტები ექიმის მკაცრი დანიშნულების მიხედვით. თუ თქვენ რამეში არ ხართ დარწმუნებული, მიმართეთ ექიმს კონსულტაციისთვის.
შემოგარსული ტაბლეტების გადაყლაპვა საჭიროა მთლიანად, სითხის დაყოლებით; მათი მიღება შეიძლება საკვებისგან დამოუკიდებლად.
კურსის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია პაციენტის ჩივილების სახეზე, ხანგრძლივობაზე და დინამიკაზე. ჩვეულებრივ, ცხელების მკურნალობა გრძელდება 3-6 კვირა.
ჩვეულებრივი დოზები:
მოზრდილებში და 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში: 1 შემოგარსული ტაბლეტი დღეში ერთხელ (1*5 მგ).
6-12 წლამდე ასაკის მოზარდებში: 1 შემოგარსული ტაბლეტი დღეში ერთხელ (1*5 მგ).
2-6 წლამდე ასაკის მოზარდებში, მკურნალობის უსაფრთხოების მიზნით, რეკომენდებულია შიგნით მისაღები პოლეზინის წვეთების გამოყენება.
შესაძლებელია, თირკმელების ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებში შემცირებული დოზის მიცემა. ეს დამოკიდებულია თირკმელების დაზიანების სიმძიმეზე. მიღების რეჟიმი უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ.
ღვიძლის ფუნქიის დარღვევების მქონე პაციენტებში დოზის შეცვლა არ არის საჭირო.
თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციების ერთდროული დარღვევების მქონე პაციენტებში, თირკმელების დაზიანების სიმძიმის მიხედვით, შესაძლებელია შემცირებული დოზის მიცემა. მიღების რეჟიმი უნდა განისაზღვროს ექიმის მიერ.

ისევე, როგორც სხვა სამკურნალო პრეპარატები, პრეპარატმა პოლეზინმა, 5 მგ-იანმა შემოგარსულმა ტაბლეტებმა, შეიძლება გამოიწვიონ გვერდითი ეფექტები, თუმცა ისინი არ წარმოიშვებიან ყველა პაციენტში.
ნებისმიერი ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი ეფექტების გამოვლებისას მიმართეთ ექიმს
ხშირი:
(100-დან 1-10 პაციენტში)
პირის სიმშრალე, თავის ტკივილი, გადაღლა, ძილიანობა.
არახშირი:
(100-დან 1 პაციენტზე ნაკლებს)
შეუძლოდ ყოფნა, ტკივილი მუცელში.
ძალიან იშვიათი:
(10000-დან 1 პაციენტზე ნაკლებს)
ალერგია, ქოშინი, გულის რევა, გამონაყარი კანზე, შეშუპება, ჭინჭრის ციება, სხეულის წონის მომატება, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა.
თუ თქვენ განიცდით ნებისმიერ ზემოთ ნახსენები გვერდითი ეფექტიდან რომელიმეს, გთხოვთ, მიმართეთ ექიმს, რომელიც შეაფასებს სიმპტომების სიმძიმეს და მიიღებს გადაწყვეტილებას საჭირო ქმედებების შესახებ.
ალერგიული რეაქციის პირველი ნიშნების გამოჩენისას (პირის და/ან ყელის ლორწოვანი გარსის შეშუპება, სახის შეშუპება, გაძნელებული სუნთქვა, მოჭერის შეგრძნება მკერდის არეში ან მსტვინავი სუნთქვა, არტერიული წნევის უეცარი დაქვეითება კოლაპსის ან შოკის განვითარებით, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს სიკვდილი) შეწყვიტეთ პრეპარატი პოლეზინის 5 მგ-იანი შემოგარსული ტაბლეტების მიღება და მიმართეთ ექიმს.
მძიმე გვერდითი ეფექტების, ან მოცემულ ინსტრუქციაში არ ხსენებული ეფექტების განვითარების შემთხვევაში, გთხოვთ მიმართოთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

არ მიიღოთ პოლეზინი შემდეგ შემთხვევებში:
-თუ თქვენ გაქვთ ალერგია (ჰიპერმგრძნობელობა) პრეპარატის ნებისმიერი სხვა კომპონენტის მიმართ ან ე.წ. ,,პიპერაზინის წარმოებულებზე’’;
-თუ თქვენ გაქვთ თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევა.
პრეპარატი პოლეზინის გამოყენება მოითხოვს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს 
აუცილებლად შეატყობინეთ ექიმს შემდეგი ინფორმაცია:
-თქვენი წინამორბედი და მიმდინარე დაავადებები,
-სხვა წამლებზე ნებისმიერი ალერგიული რეაქცია,
-თუ თქვენ ხართ ორსულად, ბავშვი გყავთ ბუნებრივ კვებაზე ან გეგმავთ ორსულობას.

ნებისმიერი სამკურნალო საშუალების მიღებამდე მიიღეთ ექიმის რჩევა.
მიუხედავად იმისა, რომ ცხოველებზე ჩატარებულმა ექსპერიმენტებმა არ გამოავლინეს ლევოცეტირიზინის მავნე ზემოქმედება, პოლეზინის მიღება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როცა ექიმი თვლის ამას სრულიად საჭიროდ. პრეპარატი პოლეზინის აქტიური ნივთიერება გამოიყოფა რძესთან ერთად

სატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვა
შედარებითმა კლინიკურმა კვლევებმა არ გამოავლინა სიფხიზლის, რეაქციის დროის ან სატრანსპორტო საშუალებების მართვის უნარის დონის დარღვევის ნიშნები ლევოცეტირიზინის რეკომენდებული დოზის მიღების შემდეგ. თუმცა, პრეპარატი პოლეზინის მიღების დროს, ზოგიერთმა პაციენტმა შეიძლება იგრძნოს ძილიანობა, გადაღლა ან ასთენია. ამიტომ, პირებმა, რომლებიც აპირებენ სატრანსპორტო საშუალებების მართვას, პოტენციურად საშიში საქმიანობის შესრულებას ან მექანიზმების მართვას, უნდა შეასრულონ ექიმის მიერ მითითებული შეზღუდვები და აკრძალვები.
მნიშვნელოვანი ინფორმაცია პრეპარატი პოლეზინის ზოგიერთი კომპონენტის შესახებ შემოგარსული ტაბლეტები შეიცავენ ლაქტოზას. საჭიროა ამ ინფორმაციის გათვალისწინება იმ ავადმყოფებისთვის პრეპარატის დანიშვნისას, რომლებსაც აქვთ ლაქტოზის აუტანლობა. თუ ექიმმა შეგატყობინათ, რომ თქვენ გაქვთ ზოგიერთი შაქრის აუტანლობა, ამ სამკურნალო საშუალების მიღებამდე მიმართეთ მას რჩევისთვის. მნიშვნელოვანი ინფორმაცია პრეპარატი პოლეზინის ზოგიერთი კომპონენტის შესახებ
შემოგარსული ტაბლეტები შეიცავენ ლაქტოზას. საჭიროა ამ ინფორმაციის გათვალისწინება იმ ავადმყოფებისთვის პრეპარატის დანიშვნისას, რომლებსაც აქვთ ლაქტოზის აუტანლობა. თუ ექიმმა შეგატყობინათ, რომ თქვენ გაქვთ ზოგიერთი შაქრის აუტანლობა, ამ სამკურნალო საშუალების მიღებამდე მიმართეთ მას რჩევისთვის.

თუ თქვენ მიიღეთ პრეპარატი პოლეზინი ჭარბად 
მოზრდილებში ჭარბმა დოზამ შეიძლება გამოიწვიოს ძილიანობა. ბავშვებში თავდაპირველად შეიძლება განვითარდეს აგზნებადობა და მოუსვენრობა, რომელიც შემდეგ იცვლება ძილიანობით.
თუ თქვენ თვლით, რომ მიიღეთ პრეპარატი პოლეზინის შემოგარსული ტაბლეტები ჭარბად, გთხოვთ, შეატყობინეთ ამის შესახებ ექიმს, რომელიც მიიღებს გადაწყვეტილებას საჭირო ქმედებების თაობაზე.
თუ თქვენ დაგავიწყდათ პოლეზინის მიღება
დავიწყებული დოზის ანაზღაურების მიზნით არ მიიღოთ ორმაგი დოზა. უბრალოდ დაელოდეთ შემდეგი დოზის მიღების დროს, და, მიიღეთ ექიმის მიერ დანიშნული ნორმალური დოზა.
თუ თქვენ წინასწარ წყვეტთ პრეპარატი პოლეზინის მიღებას
დანიშნულ ვადაზე ადრე პრეპარატი პოლეზინის მიღების შეწყვეტა არ არის ზიანის მომტანი იმ მხრივ, რომ დაავადების სიმპტომები მხოლოდ თანდათან განახლდებიან, არ მოხდება მათი დამძიმება, ვიდრე ეს იყო პრეპარატი პოლეზინის მიღებამდე.
თუ ამ პრეპარატის გამოყენებასთან დაკავშირებით თქვენ წარმოგეშვათ დამატებითი კითხვები, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

შეატყობინეთ ექიმს ნებისმიერი სამკურნალო საშუალებების შესახებ, რომლებსაც თქვენ იღებთ ან იღებდით ახლო წარსულში, მათ შორის იმ პრეპარატების შესახებ, რომლებიც გაიცემიან ურეცეპტოდ.
პრეპარატი პოლეზინის მიღება საკვებთან და სასმელთან ერთად
საჭიროა თავი აარიდოთ ამ პრეპარატის და ალკოჰოლური სასმელების ერთდროულ მიღებას, ვინაიდან მგრძნობიარე პაციენტებში ლევოცეტიზირინის და ალკოჰოლის ერთდროულმა მიღებამ შეიძლება ზემოქმედება მოახდინოს ნერვულ სისტემაზე.

შენახვის ტემპერატურა არ უნდა აღემატებოდეს 30C.
პრეპარატი უნდა ინახებოდეს ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვარგისიანობა: 3 წელი
არ გამოიყენოთ პრეპარატი პოლეზინი 5 მგ შემოგარსული ტაბლეტები კოლოფზე ან ბლისტერზე მითითებული შენახვის ვადის გასვლის შემდეგ (წელი/თვე). ვარგისიანობის ვადის დასრულების თარიღად ითვლება მითითებული თვის ბოლო დღე.
არ გადაყაროთ სამკურნალო საშუალება საყოფაცხოვრებო ნარჩენებში ან გამდინარე წყალში. თუ საჭიროა პრეპარატის, რომელიც აღარ არის საჭირო, ნარჩენებში გადაგდება, მიიღეთ ფარმაცევტის რჩევა. ასეთი სახის ზომები ხელს შეუშლიან გარემოს დაბინძურებას

რეცეპტის გარეშე (III ჯგუფი)

შემოგარსული ტაბლეტები 10 მგ შიგნით მისაღებად
თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 10 მგ აქტიურ ინგრედიენტს – ცეტირიზინის ჰიდროქლორიდს;
დამხმარე ნივთიერებები: სილიციუმის კოლოიდურ უწყლო ორჟანგს, მაგნიუმის სტეარატს, ლაქტოზას მონოჰიდრატს და მიკროკრისტალურ ცელულოზას. გარსი შედგება ჰიდროქსიპროპილმეთილცელულოზისაგან, ტიტანის ორჟანგისაგან, მაკროგოლი 400-საგან და ყვითელი არიავეტ სანსეტისაგან.

– მუდმივი ალერგიული რინიტი
– სეზონური ალერგიული რინიტი და კონიუნქტივიტი
– ქავილი
– ქრონიკული იდიოპათიური ჭინჭრის ციება

მოზრდილები და 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდები: ჩვეულებრივი დოზა – 1 შემოგარსული ტაბლეტი დღეში, სასურველია ღამით.
6-12 წლამდე ასაკის ბავშვები:ჩვეულებრივი დოზა – 1/2 ტაბლეტი ორჯერ დღეში (ნახევარი – დილით, ნახევარი- საღამოს); ან ერთი მთლიანი ტაბლეტი საღამოს.
ხანდაზმული ავადმყოფები: ასეთი ავადმყოფებისათვის რეკომენდებულია დოზის შემცირება (იხ. განსაკუთრებული მითითებები).
ავადმყოფებს თირკმლის უკმარისობით უნიშნავენ რეკომენდებული დოზის ნახევარს.

– დოზაზე დამოკიდებული სედატიური ეფექტი;
– დაღლილობის შეგრძნება;
– თავის ტკივილი;
– თავბრუსხვევა;
– პირის სიმშრალე;
– ღებინება და კუჭ-ნაწლავის მხრიდან სხვა სიმპტომები;
– შფოთვა (მოძრაობითი აქტივობის მომატება);
ზემოაღნიშნული გვერდითი ეფექტების ინტენსივობის შემცირება შეიძლება სადღეღამისო დოზის ორ ჯერზე გაყოფით.
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (სისხლძარღვების შეშუპება, გამონაყარი) წარმოიქმნება იშვიათად (

– ჰიპერმგრძნობელობა ცეტირიზინის ან პრეპარატის ნებისმიერი შემადგენელი კომპონენტის მიმართ.
– ძუძუთი კვება, რადგან ცეტირიზინი აღწევს დედის რძეში. ბუნებრივ კვებაზე მყოფ ჩვილებში სავარაუდო გვერდითი ეფექტების რისკი აღემატება შესაძლო სარგებელს დედისათვის და ამგვარად, ლაქტაციის დროს ცეტირიზინს არ ნიშნავენ. ორსულობა წარმოადგენს შედარებით უკუჩვენებას. მონაცემები ადამიანზე კონტროლირებადი კვლევების შესახებ არ არსებობს, რის გამოც, ორსული ქალებისათვის პრეპარატი რეკომენდებული არ არის.
ორ წლამდე ბავშვებს ცეტირიზინი არანაირი ფორმით არ ენიშნებათ (ამ ასაკობრივ ჯგუფში პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის). შემოგარსული ტაბლეტების ბავშვებში გამოყენება შეიძლება 6 წლისა და უფროს ასაკში. არსებობს ცეტირიზინის ხსნარი შინაგანი მიღებისათვის, რომელიც რეკომენდებულია 2-დან 6 წლამდე ბავშვების სამკურნალოდ.

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის განვითარების შემთხვევაში, ცეტირიზინით მკურნალობას დაუყოვნებლივ წყვეტენ.
ავადმყოფებში თირკმლის უკმარისობით, ნივთიერების შენელებული გამოყოფის გამო, პრეპარატს შეუძლია კუმულირება. ასეთი ავადმყოფებისათვის ცეტირიზინის დანიშვნისას ჩვეულებრივი, უფროსებისათვის რეკომენდებული დოზებით, შესაძლოა გამოვლინდეს გვერდითი ეფექტები, დაკავშირებული ქოლინომაბლოკირებელ და ცნს-ზე მოქმედებასთან. ასეთი ავადმყოფებისათვის რეკომენდებულია ცეტირიზინის დოზის შემცირება.
ხანდაზმულ ავადმყოფებში აღინიშნება ჰიპერმგრძნობელობა ქოლინომაბლოკირებელი გვერდითი ეფექტების მიმართ (მაგალითად, პირის სიმშრალე, შარდის შეკავება), თუ ასეთი სიმპტომები ავადმყოფისათვის მიუღებელი ხდება და ძლიერდება, პარლაზინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს. გამოხატული ქოლინომაბლოკირებელი ან ცნს-ის დამთრგუნველი მოქმედება პარლაზინის ჩვეულებრივი დოზებით დანიშვნისას, როგორც წესი, არ წარმოიქმნება. მაგრამ, ცეტირიზინის კუმულაციის რისკი იზრდება (შესაძლებელია, თირკმელების ფუნქციის პროგრესირებადი შემცირების გამო ხანდაზმულ ავადმყოფებში).
შემოგარსული ტაბლეტები შეიცავს ლაქტოზას. ავადმყოფებს, რომლებსაც აღენიშნებათ ლაქტოზას აუტანლობა, ამის შესახებ დროულად ატყობინებენ. ისევე, როგორც სხვა ანტიჰისტამინური საშუალებების შემთხვევაში, ეროლინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს სამი დღით ადრე პრიკის სინჯის ჩატარებამდე (ცრუ რეაქციის არიდების მიზნით).
პარლაზინით მკურნალობის დროს ალკოჰოლური სასმელის მიღება კატეგორიულად აკრძალულია.

სიმპტომები: დაღლილობისა და ძილიანობს შეგრძნება წარმოადგენს პრეპარატის ჭარბი დოზის ყველაზე ხშირ სიმპტომს. შფოთვა და გაღიზიანებადობა, რომელსაც მოსდევს ძილიანობა, ახასიათებს ცეტირიზინის ჭარბი დოზის შემთხვევებს ბავშვებში.
მკურნალობა: მასიური ჭარბი დოზის მიღებისას გამოწვეულ უნდა იქნას გულისრევა, ასევე დაინიშნოს სიმპტომატური და შემანარჩუნებელი მკურნალობა. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. ჰემოდიალიზი არაეფექტურია.

შესაძლო ურთიერთქმედება ქვემოჩამოთვლილი პრეპარატებიდან ნებისმიერთან აღმოჩენილი არ არის: დიაზეპამი, ციმეტიდინი, აზიტრომიცინი, პსევდოეფედრინი, კეტოკონაზოლი, ერითრომიცინი, თეოფილინი (მცირე დოზებით).

პრეპარატი ინახება 15-25oC ტემპერატურაზე, მშრალ და სინათლისაგან დაცულ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილზე!
ვარგისიანობის ვადა 4 წელი; პრეპარატი არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის ამოწურვის შემდეგ.

ფარმაცევტული პროდუქტის III ჯგუფი(რეცეპტის გარეშე)

საერთაშორისო დასახელება:

DEXAMETHAZONE; GENTAMICIN

მწარმოებელი: UPSAPHARM ARZNEIMITTEL,GmbH,

მოქმედი ნივთიერება: დექსამეტაზონი+გენტამიცინი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიბიოტიკი-ამინოგლიკოზიდი+გლუკოკორტიკოსტეროიდი; ანტიმიკრობული და ანტიალერგიული საშუალება ადგილობრივი გამოყენებისათვის ოფთალმოლოგიაში

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

თვალის მალამო: ტუბში 2.5 გ

1 გ

დექსამეტაზონი ……………….  300 მკგ

გენტამიცინის სულფატი ……..   5 მგ

მათ შორის გენტამიცინი ……..   3 მგ

ვრცლად დექსა-გენტამიცინი(მიღების წესი, დოზირება განსხვავებული)

ყოველი ტაბლეტი შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას – 10 მგ ლორატადინს.
სხვა კომპონენტები: კოლოიდური უწყლო კაჟბადი, მაგნიუმის სტეარატი, პრეჟელატინიზირებული სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, ლაქტოზის მონოჰიდრატი.

თაბლეტების ფორმით ეროლინი გამოიყენება ალერგიის ისეთი სიმპტომების შესამსუბუქებლად, როგორებიცაა ცემინება, სურდო, თაველის ქავილი და სიწითლე. იგი ასევე გამოიყენება კანის ალერგიული დაზიანებებისას, რომლებსაც ახასიათებს გამონაყარი, ასევე ქავილისა და ჭინჭრის ციების დროს.

პრეპარატის მიღება უნდა მოხდეს ექიმის დანიშნულების მიხედვით. ჩვეულებრივ პრეპარატი შემდეგნაირად გამოიყენება:
მოზრდილები:
მოზრდილებისა და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებისათვის ჩვეულებრივ საწყის დოზას წარმოადგენს 10 მგ ლორატადინი, ე.ი. 1 ტაბლეტი დღეში.
ავადმყოფებისათვის ღვიძლის ფუნქციის უკმარისობით ან თირკმელების ფუნქციის დარღვევით (გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარე არანაკლებ 30 მლ წუთში) დოზის შერჩევა ინდივიდუალურად ხდება. საწყისი დოზა ჩვეულებრივ მცირდება 5 მგ-მდე (0.5 ტაბლეტი) დღეში ან პრეპარატი ინიშნება 10 მგ (1 ტაბლეტი), მაგრამ დღეგამოშვებით.
ხანდაზმული ავადმყოფები: 
ასეთ ავადმყოფებში სავარაუდოა გვერდითი ეფექტების უფრო ხშირად განვითარება. ამიტომ ასეთ ავადმყოფებში აუცილებელია სიფრთხილის დაცვა ეროლინის დანიშვნისას დოზებით, რომლებიც რეკომენდებულია მოზრდილებისათვის თირკმელების ნორმალური ფუნქციით.
ბავშვები:
6-12 წლის ასაკის ბავშვებში პრეპარატი ინიშნება სხეულის წონის შესაბამისად.
ბავშვები, რომელთა სხეულის წონა 30 კგ-ზე ნაკლებია, იღებენ 5 მგ-ს (0.5 მგ ტაბლეტი) დღეში, ხოლო ბავშვები, რომელთა სხეულის წონა 30 კგ-ზე მეტია, იღებენ 10 მგ-ს (1 ტაბლეტი) დღეში.
სიროფის მიღება რეკომენდებულია ჭამამდე, საკმარისი რაოდენობით წყლის დაყოლებით.
სიროფის მიღება სასურველია ერთიდაიგივე დროს. ეს საუკეთესო შედეგს იძლევა.
თუ ავადმყოფს გამორჩა პრეპარატის დოზის მიღება, ორმაგი დოზის მიღება არ შეიძლება.
ეროლინით მკურნალობის ხანგრძლივობას ექიმი განსაზღვრავს.
ჭარბი დოზის მიღების შემთხვევაში აუცილებელია ექიმთან მიმართვა.

როგორც ნებისმიერ სხვა პრეპარატს, ეროლინს გვერდითი ეფექტები გააჩნია. მკურნალობის დროს შეიძლება გამოვლინდეს შემდეგი გვერდითი ეფექტები: თავის ტკივილი, ძილიანობა, სიმშრალე პირში, ღებინება, გაძლიერებული მადა, უსიამოვნო შეგრძნებები კუჭის არეში, ნაწლავის ფუნქციის დარღვევები.
თუ მკურნალობის დროს ბავშვს აღენიშნა შფოთვა, ასთმური სუნთქვა, დაღლილობის შეგრძნება, მომატებული აქტივობა, მუცლის ტკივილი, თვალების სიწითლე და ანთება, მეტყველების დარღვევა, ასევე საერთო სისუსტე, აუცილებელია ექიმთან მიმართვა.

ეროლინის ტაბლეტების გამოყენება არ შეიძლება შემდეგ შემთხვევებში:
– ალერგია პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალ მოქმედ ნივთიერებაზე ან მის სხვა კომპონენტებზე.
– ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი;
ეროლინის გამოყენება არ შეიძლება 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ეროლინის გამოყენების დაწყებამდე ექიმს უნდა ეცნობოს ღვიძლის ან თირკმლის არსებული დაავადების შესახებ. ამ შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს დამატებითი ლაბორატორიული გამოკვლევების ჩატარება ავადმყოფისათვის უფრო ეფექტური მკურნალობის მეთოდის შესამუშავებლად.
ლორატადინის შეწოვას ცვლის საკვები, ამიტომ პრეპარატის მიღება უნდა მოხდეს უზმოზე.
აუცილებელია სიფრთხილის დაცვა ეროლინის პირველად მიღებისას, ვინაიდან ეროლინის ზოგიერთმა გვერდითმა ეფექტმა (მაგ., ძილიანობამ) შეიძლება იმოქმედოს ავტომობილისა და მექანიკური მოწყობილობების მართვის უნარზე. ასეთი საქმიანობების შესრულება შეიძლება მხოლოდ ამ გვერდითი ეფექტების არარსებობის შემთხვევაში.
ეროლინით მკურნალობისას: თუ ექიმი აპირებს ალერგიული სინჯის (პრიკის ტესტის) ჩატარებისას, იგი პაციენტს ურჩევს პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტას არანაკლებ 4 დღით ადრე ამ ტესტის ჩატარებამდე, რათა არ მოხდეს მცდარი უარყოფითი შედეგის გამოვლინება.
ეროლინის სიროფის გამოყენება არ შეიძლება, თუ ფლაკონი 6 თვის განმავლობაში გახსნილ მდგომარეობაში იმყოფება.
საჭიროა ექიმთან კონსულტაცია, თუ ეროლინთან ერთად გამოწერილია ერითრომიცინი, ციმეტიდინი ან კეტოკონაზოლი. ამ პრეპარატებმა შეიძლება გაზარდონ სისხლის პლაზმაში ლორატადინისა და მისი მეტაბოლიტების შემცველობა. ამავდროულად ეროლინის ზეგავლენის ქვეშ შეიძლება 15%-ით შემცირდეს ერითრომიცინის შემცველობა.
ეროლინის გამოყენება შეიძლება იმ სამკურნალო პრეპარატებთან კომბინაციაში, რომლებიც თრგუნავენ ღვიძლის ფერმენტებს (მაგალითად, ხინიდინი, ფლუკონაზოლი, ფლუოქსეტინი), მაგრამ ამის განხორციელება ძალიან ფრთხილად უნდა მოხდეს. იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტმა არ იცის როგორი პრეპარატებით სარგებლობს, ცოტახნის წინ სარგებლობდა ან მომავალში აპირებს გამოყენებას, აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია.

პრეპარატი ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას, 15-25oC ტემპერატურაზე.
შენახვის ვადა: 5 წელი
ვარგისიანობის ვადა მითითებულია შეფუთვაზე.
პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება შეფუთვაზე მითითებული ვადის ამოწურვის შემდეგ.

რეცეპტის გარეშე

საერთაშორისო დასახელება:

TOLTERODINE

მწარმოებელი: PHARMACIA & UPJOHN, იტალია

მოქმედი ნივთიერება: ტოლტეროდინი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

მუსკარინული რეცეპტორების ანტაგონისტი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 56 ც.

ტოლტეროდინი L-ის ტარტრატი           2 მგ

მათ შორის ტოლტეროდინი         1.37 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

მაგნიუმის სტეარატი, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი (B ტიპის) და სხვა ნივთიერებები.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატი წარმოადგენს მუსკარინული ქოლინორეცეპტორების კონკურენტულ ანტაგონისტს, რომლებიც ლოკალიზებულნი არიან შარდის ბუშტსა და სანერწყვე ჯირკვლებში. აღნიშნული რეცეპტორების დათრგუნვა იწვევს შარდის ბუშტის შეკუმშვის ფუნქციის დაქვეითებას და ნერწყვის გამოყოფის შემცირებას.

6.4 მგ პრეპარატის პერორალურდ მიღების შემდეგ აღინიშნება შარდის ბუშტის არასრული დაცლა, ნარჩენი შარდის რაოდენობის გაზრდა და დეტრუზორის წნევის შემცირება. ტოლტეროდინი პერორალური მიღებისას მეტაბოლიზდება ღვიძლში და გარდაიქმნება 5-ჰიდროქსიმეთილის წარმოებულად, რომელიც წარმოადგენს ძირითად ფარმაკოლოგიურად აქტიურ მეტალიტს. აღნიშნულ მეტაბოლიტს გააჩნია ტოლტეროდინის მსგავსი ფარმაკოლოგიური თვისებები და იმ პაციენტებში, რომლებსაც გაძლიერებული აქვთ ნივთიერებათა ცვლა, მნიშვნელოვნად აძლიერებს პრეპარატის მოქმედებას. პრეპარატის თერაპიული ეფექტი აღინიშნება 4 კვირის შემდეგ. როგორც ტოლტეროდინი, ასევე მისი 5-ჰიდროქსიმეთილური წარმოებული გამოირჩევიან მაღალი სპეციფიკურობით მუსკარინული რეცეპტორების მიმართ და არ ახდენენ მნიშვნელოვან ზემოქმედებას სხვა რეცეპტორებზე.

ფარმაკოკინეტიკა:

ტოლტეროდინი სწრაფად აბსორბირდება. მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის შრატში აღინიშნება 1-3 სთ-ის შემდეგ. პიკური კონცენტრაციის მაჩვენებელი იმატებს პრეპარატის დოზის პროპორციულად 1-დან 4 მგ-მდე ინტერვალში. ტოლტეროდინი ძირითადად მეტაბოლიზდება პოლიმორფული ფერმენტით CYP2D6, რაც იწვევს ფარმაკოლოგიურად აქტიური 5-ჰიდროქსიმეთილური მეტაბოლიტის წარმოქმნას.

გაძლიერებული მეტაბოლიზმის მქონე პაციენტებში პრეპარატის სისტემური კლირენსი შრატში შეადგენს დაახლოებით 30 ლ/სთ-ს, ხოლო ნახევარგამოყოფის ტერმინალური პერიოდი – 2-3 სთ-ს. 5-ჰიდროქსიეთილური მეტაბოლიტის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 3-4 სთ-ს.

დაქვეითებული მეტაბოლიზმის (CYP2D6-ის დეფიციტი) მქონე პაციენტებში ტოლტეროდინი ექვემდებარება დეზალკილირებას იზოფერმენტ CYP3 A-თი, რის შედეგადაც წარმოიქმნება N-დეზალკილირებული ტოლტეროდინი. აღნიშნულ მეტაბოლიტს არ გააჩნია ფარმაკოლოგიური აქტივობა.

კლირენსის დაქვეითება და ნახევარგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივება (დაახლოებით 10 სთ), დაქვეითებული მეტაბოლიზმის მქონე პაციენტებში იწვევს ტოლტეროდინის კონცენტრაციის მომატებას (დაახლოებით 7-ჯერ) 5-ჰიდროქსიმეთილური მეტაბოლიტის კონცენტრაციის იმ ფონზე, რომელიც არ ექვემდებარება აღმოჩენას. აქედან გამომდინარე, შეუკავშირებელი ტოლტეროდინის ექსპოზიცია (მრუდის ქვეშ ფართი) პირებში დაქვეითებული მეტაბოლიზმით, უახლოვდება შეუკავშირებელი ტოლტეროდინისა და 5-ჰიდროქსიმეთილური მეტაბოლიტის ექსპოზიციის ჯამს პაციენტებში აქტიური CYP2D6, ერთნაირი დოზირების შემთხვევაში. მეტაბოლიტის კონცენტრაცის იმ ფონზე, რომელიც არ ექვემდებარება აღმოჩენას, პრეპარატის უსაფრთხოება, მის მიმართ ტოლერანტობა და კლინიკური ეფექტი იდენტურია, ფენოტიპისაგან დამოუკიდებლად. ტოლტეროდინის სტაციონალური კონცენტრაცია აღინიშნება 2 დღის განმავლობაში.

ტოლტეროდინის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს 65%-ს დაქვეითებული მეტაბოლიზმის მქონე პირებში, ხოლო 17%-ს გაძლიერებული მეტაბოლიზმის მქონე პირებში (უმრავლესობა).

საკვები არ ახდენს გავლენას შეუკავშირებელი ტოლტეროდინის და აქტიური 5-ჰიდროქსიმეთილური მეტაბოლიტის ექსპოზიციაზე პირებში გაძლიერებული მეტაბოლიზმით, თუმცა ტოლტეროდინის დონე იმატებს, როდესაც მას ღებულობენ ჭამის დროს. ასევე არ აღინიშნება კლინიკურად მნიშნველოვანი ცვლილებები პირებში დაქვეითებული მეტაბოლიზმით.

ტოლტეროდინის განაწილების მოცულობა უტოლდება 113 ლ-ს. C¹⁴ ტოლტეროდინის შეყვანის შემდეგ რადიაქტიურობის დაახლოებით 77% გამოიყოფა შარდით და 17% ფეკალიებით. 1%-ზე ნაკლები გამოიყოფა უცვლელი სახით, ხოლო 4% – 5-ჰიდროქსიმეთილური მეტაბოლიტის სახით. კარბოქსილირებული მეტაბოლიტი და მისი შესაბამისი დეზალკილირებული მეტაბოლიტი შეადგენენ შესაბამისად იმ ნაწილის დაახლოებით 51% და 29%-ს, რომელიც გამოიყოფა შარდით.

შეუკავშირებელი ტოლტეროდინის და 5-ჰიდროქსიმეთილური მეტაბოლიტის ექსპოზიცია იმატებს დაახლოებით 2-ჯერ ღვიძლის ციროზით დაავადებულებში.

ჩვენებები:

პრეპარატი გამოიყენება შარდის ბუშტის ჰიპერრეფლექსიის (ჰიპერაქტიურობის, არასტაბილურობის) სამკურნალოდ, რაც ვლინდება ხშირი, შარდზე იმპერატიული მიდგომით, ან შარდის შეუკავებლობით.

მიღების წესები და დოზირება:

რეკომენდებული დოზა შეადგენს 2 მგ 2-ჯერ დღეში იმ პაციენტების გარდა, რომელთაც აღენიშნებათ თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა. ამ კატეგორიის პაციენტებში პრეპარატი ინიშნება 1 მგ 2-ჯერ დღეში. გვერდითი მოვლენების განვითარების შემთხვევაში პრეპარატის დოზა ასევე მცირდება დოზამდე 1 მგ 2-ჯერ დღეში.

მკურნალობის დაწყებიდან 6 თვის შემდეგ აუცილებელია პრეპარატის ეფექტის შეფასება. ბავშვებში პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

გვერდითი მოვლენები:

მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ანტიქოლინერგული მოვლენები, როგორიცაა: პირის სიმშრალე, დისპეფსია და ცრემლის გამოყოფის დაქვეითება.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: დისპეფსია, ყაბზობა, ტკივილი ეპიგასტრალურ მიდამოში, მეტეროიზმი, ღებინება.

საერთო: თავის ტკივილი.

მხედველობის მხრივ: ქსეროფტალმია (თვალების სიმშრალე).

კანის მხრივ: კანის სიმშრალე.

ცნს-ის მხრივ: ძილიანობა, ნევროზული მდგომარეობა, პარესთეზიები.

შედარებით იშვიათად: აკომოდაციის დარღვევა.;

საერთო: ტკივილი გულმკერდის არეში.

იშვიათად: ალერგიული რეაქციები.

შარდის გამომყოფი ორგანოების მხრივ: შარდვის გაძნელება.

ცნს-ის მხრივ: ცნობიერების დარღვევა.

უკუჩვენებები:

*შარდის შეკავება;

*დახურულკუთხოვანი გლაუკომა, რომელიც ექვემდებარება მკურნალობას;

*პრეპარატისა და მის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.;

*მიასთენია გრავის (myastenia gravis);

*მძიმე ფორმის წყლულოვანი კოლიტი;

*მეგაკოლონი.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული. რეპროდუქციულ ასაკში მყოფ ქალებში პრეპარატი გამოიყენება საიმედო კონტრაცეპტივებთან კომბინაციაში.

განსაკუთრებული მითითებები:

პრეპარატი განსაკუთრებული სიფრთხილით ინიშნება, როდესაც პაციენტს აღენიშნება გაძნელებული შარდვა; კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ობსტრუქციული დაზიანება (მაგალითად პილოროსტენოზი);

*ღვიძლისა და თირკმელების დაზიანებისას დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 1 მგ-ს 2-ჯერ დღეში;

*ნეიროპათია;

*თიაქარი.

*არ არის რეკომენდებული სატრანსპორტო საშუალებების მართვა და დანადგარებთან მუშაობა, ვინაიდან პრეპარატი იწვევს აკომოდაციის დარღვევას და კონცენტრაციის უნარის დაქვეითებას.

ჭარბი დოზირება:

ჭარბი დოზირებისას საჭიროა კუჭის ამორეცხვა და გააქტივებული ნახშირის მიღება.

ცალკეულ სიმპტომებს მკურნალობენ შემდეგნაირად:

ძლიერი ცენტრალური ანტიქოლინერგული ეფექტები (მაგ. ჰალუცინაციები, ძლიერი აგზნება) – ფიზოსტიგმინით;

კრუნჩხვები ან გამოხატული გაღიზიანება – ბენზოდიაზეპინებით;

ტაქიკარდია – ბეტა-ბლოკატორებით;

სუნთქვის უკმარისობა – ხელოვნური სუნთქვის  ჩატარება;

შარდის გამოყოფის გაძნელება – კათეტერიზაცია;

გუგის გაფართოება – თვალის წვეთები, რომლის შემადგენლობაშიც შედის პილოკარპინი, თუ დღის შუქი გამაღიზიანებელია, საჭიროა პაციენტის ბნელ ოთახში გადაყვანა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

პრეპარატის სხვა ანტიქოლინერგულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული. ტოლტეროდინის მოქმედება მცირდება ერთდროულად მუსკარინული რეცეპტორების აგონისტების გამოყენებისას. მეტოკლოპრამიდის და ცისაპრიდის მსგავსი საშუალებების და ტოლტეროდინის ერთდროული გამოყენება იწვევს უკანასკნელის მოქმედების შესუსტებას.

ტოლტეროდინის სხვა პრეპარატებთან კომბინირებისას, რომლებიც განიცდიან მეტაბოლიზმს P450-2D6 (CYP2D6) ან CYP3A4 ციტოქრომების მეშვეობით, ან აინჰიბირებენ მათ, შესაძლებელია ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება. ამავე დროს, ფლუოქსეტინისა და ტოლტეროდინის ერთდროული გამოყენებისას მოსალოდნელია შეუკავშირებელი ტოლტეროდინის და მისი აქტიურობის ექვევალენტის მქონე 5-ჰიდროქსილმეთილური მეტაბოლიტის საერთო ექსპოზიციის მხოლოდ უმნიშვნელოდ მომატება, რაც არ იწვევს კლინიკურად მნიშვნელოვან ურთიერთქმედებას.

ტოლტეროდინით პაციენტების მკურნალობისას, ამასთან CYP3A4 ძლიერი ინჰიბიტორების კომბინირებისას, როგორიცაა: მაკროლიდური ანტიბიოტიკები (ერითრომიცინი და კლარითრომიცინი) ან ანტიმიკოზური საშუალებები (კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი და იკონაზოლი), საჭიროა სიფრთხილე. კლინიკური კვლევების შედეგად დადგენილ იქნა, რომ პრეპარატის ვარფარინთან ან პერორალურ კონტრაცეპტივებთან კომბინირებისას არ არსებობს მათ შორის ურთიერთქმედება.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე.

1 მლ სიროფი შეიცავს 1 მგ ლორატადინს.
დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ბენზოატი, საქაროზა, პროპილენგლიკოლატი, გლიცერინი, ლიმონმჟავა უწყლო, ვანილინის არომატი AB-710, მარწყვის არომატი 22754-00 და გამოხდილი წყალი.

ეროლინის აქტიური ინგრედიენტი წარმოადგენს ხანგრძლივად და შერჩევითად მოქმედ პერიფერულ ჰისტამინური H1-რეცეპტორების სამციკლიან ბლოკატორს.
მას არ ახასიათებს გამოხატული სედაციური და ქოლინომაბლოკირებელი თვისებები. ლორატადინი ცუდად გადის ჰემატო-ენცეფალურ ბარრიერს და ახასიათებს სუსტი აფინიტეტი თავის ტვინის ჰისტამინური რეცეპტორების მიმართ. პრეპარატი გამოირჩევა უსაფრთხოებით. მისი ხანგრძლივი დანიშვნა არ იწვევს ფიზიოლოგიური ფუნქციების, ლაბორატორიული მონაცემების, ფსიქიკური სტატუსის და ელექტროენცეფალოგრამის მხრივ ცვლილებებს.
პრეპარატის ხანგრძლივი შეყვანის დროს პირდაპირი ტოქსიკური ზემოქმედების ან სპეციფიკური ეფექტების შესწავლისას, ცვლილებები არ არის გამოვლენილი.

ლორატადინი პერორალური გამოყენებისას სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. პრეპარატის მოქმედება იწყება 1-3 საათის შემდეგ, ეფექტის მაქსიმუმი აღინიშნება 8-12 საათის შემდეგ. პრეპარატის მოქმედების ხანგრძლივობა ერთჯერადი გამოყენებისას შეადგენს 24-48 საათს.
ლორატადინის მიღებისას ჭამის შემდეგ ფართობი მრუდის (კონცენტრაცია – დრო) ქვეშ ლორატადინისთვის და მისი აქტიური მეტაბოლიტისთვის იზრდება, ასევე, პროლონგირებას განიცდის Tmax ორივე სუბსტანციისთვის.
ლორატადინის ერთჯერადი დანიშვნისას იგი აღწევს წონასწორულ კონცენტრაციას მე-5 დღეს. თუ პრეპარატი შეჰყავთ დოზით 10 მგ-დან 40 მგ-მდე, საწყისი ნივთიერების და მისი აქტიური მეტაბოლიტის ფარმაკოკინეტური პარამეტრები არ არის დამოკიდებული დოზაზე.
ლორატადინი განიცდის სრულ მეტაბოლიზმს ღვიძლში იზოენზიმ CYP3A4-ის ზემოქმედებით. ამ ფერმენტული სისტემის ინჰიბიტორების ზეგავლენით ლორატადინი განიცდის მეტაბოლიზმს იზოენზიმ CYP2D6 – ით. ინტენსიური მეტაბოლიზმის დროს წარმოიქმნება აქტიური მეტაბოლიტი – დესკარბოეტოქსილორატადინი. იგი უფრო აქტიურია, ვიდრე საწყისი ნივთიერება; მეტაბოლიტი განიცდის ინაქტივირებას მისი შემდგომი კონიუგაციის დროს.
ლორატადინი და მისი აქტიური მეტაბოლიტი აღწევს ჰემატო-ენცეფალურ ბარიერს. ჯანმრთელ პაციენტებში ლორატადინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 12-15 საათს. ეს დრო უფრო ხანგრძლივია ხანდაზმულებში და ავადმყოფებში ღვიძლის ქრონიკული დაავადებებით. პრეპარატის მიღებიდან 24 საათის შემდეგ თირკმელებით გამოიყოფა დოზის 27%. პრეპარატის დანიშვნისას 10 დღის განმავლობაში შეყვანილი რაოდენობის 40% და 42% განიცდის ელიმინაციას შესაბამისად შარდით და განავლით. ლორატადინი და მისი აქტიური მეტაბოლიტი გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად.

გამოიყენება ალერგიის ისეთი სიმპტომების დროს, როგორიცაა ცემინება, სურდო, ქავილი და თვალების სიწითლე; ასევე, კანზე გამონაყარის, ქავილისა და ჭინჭრის ციების შემთხვევაში;

მოზრდილებში:
საწყისი დოზა მოზრდილებისთვის და მოზრდილებში 12 წლის ასაკის ზევით ინიშნება 10 მგ ლორატადინი (10 მლ სიროფი) 1 ჯერ დღეში.
ავადმყოფებში ღვიძლის ფუნქციის უკმარისობით და თირკმელების უკმარისობით დოზირება ხდება ინდივიდუალურად. საწყისი დოზა მცირდება 5 მგ-მდე (5 მლ სიროფი) დღეში ან ინიშნება 10 მგ (10 მლ) დღეში დღეგამოშვებით.
ხანდაზმულებში:
პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ავადმყოფებში 60 წლის ზევით არასაკმარისად არის შესწავლილი. სავარაუდოა გვერდითი მოვლენების ხშირი განვითარება, ამიტომ პრეპარატის დანიშვნისას ამ ასაკში საჭიროა სიფრთხილე.
ბავშვებში:
ბავშვებში 2 წლიდან 12 წლამდე პრეპარატი ინიშნება წონის მიხედვით:
30 კგ-მდე წონის ბავშვებში – 5 მგ (5 მლ სიროფი) დღეში,
30 კგ მეტი წონის ბავშვებში – 10 მგ (10 მლ) დღეში.

პრეპარატი, როგორც წესი, კარგი ამტანობით ხასიათდება. მკურნალობის დროს აღინიშნება: თავის ტკივილი, ძილიანობა, დაღლილობა, პირის სიმშრალე, ღებინება, მადის გაძლიერება, დისკომფორტი კუჭის არეში, ნაწლავების ფუნქციის დარღვევა.
ბავშვებში ეროლინი იწვევს მოუსვენრობას, ასთმური ტიპის სუნთქვას, დაღლილობას, ჰიპერკინეზიას, ტკივილს მუცელში, კონიუნქტივიტს, დისფონიას და ადინამიას.

– მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის და მისი ინგრედიენტების მიმართ;
– ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი.
– ბავშვებში 2 წლის ასაკის ქვევით.

პრეპარატით მკურნალობის ხანგრძლივობა დგინდება ინდივიდუალურად. ეროლინის მიღება წყდება 4 დღით ადრე Prick -ტესტის ჩატარებამდე, რადგანაც შესაძლებელია ამ სინჯის ცრუ უარყოფითი შედეგი.
ეროლინის პირველი მიღებისას, აუცილებელია ყურადღება მიექცეს გვერდითი მოვლენების განვითარებას (მაგალითად, ძილიანობა), რამაც შეიძლება იმოქმედოს ავტომობილისა და მექანიკური მოწყობილობის მართვის უნარზე.
ავადმყოფებმა თავი უნდა შეიკავონ ამგვარი სამუშაოსგან გვერდითი მოვლენების გაქრობამდე.

40-180მგ ლორატადინის მიღების შემდეგ აღინიშნება ძილიანობა, ტაქიკარდია, თავის ტკივილი. 
მკურნალობა: სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. აუცილებელია სწრაფად დაიწყოს სიმპტომური თერაპია. ავადმყოფებში, რომელთაც შენარჩუნებული აქვთ ცნობიერება, ინიშნება ემეტური საშუალებები. იპეკაკუანას პრეპარატების დანიშვნა ნაჩვენებია სპონტანური ღებინების შემთხვევაშიც. კუჭის გაწმენდის შემდეგ ინიშნება აქტივირებული ნახშირი და სითხე დიდი რაოდენობით. თუ ღებინების გამოწვევა უკუნაჩვენებია, აუცილებელია კუჭის ამორეცხვა. გადაუდებელი ღონისძიებების ჩატარების შემდეგ ავადმყოფები საჭიროებენ სამედიცინო დაკვირვებას.
მკურნალობა: სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. აუცილებელია სწრაფად დაიწყოს სიმპტომატური თერაპია. ავადმყოფებში, რომლებსაც შენარჩუნებული აქვთ ცნობიერება, ინიშნება ემეტური საშუალებები. იპეკაკუანას პრეპარატების დანიშვნა ნაჩვენებია სპონტანური ღებინების შემთხვევაშიც. კუჭის გაწმენდის შემდეგ ინიშნება აქტივირებული ნახშირი და სითხე დიდი რაოდენობით. თუ ღებინების გამოწვევა უკუნაჩვენებია, აუცილებელია კუჭის ამორეცხვა. გადაუდებელი ღონისძიებების ჩატარების შემდეგ ავადმყოფები საჭიროებენ სამედიცინო დაკვირვებას.

აუცილებელია სიფრთხილე ეროლინის ერთდროული დანიშვნისას ერითრომიცინთან, ციმეტიდინთან, ან კეტოკონაზოლთან, რაც იწვევს ლორატადინის და მისი მეტაბოლიტის კონცენტრაციის ზრდას სისხლის პლაზმაში. ციმეტიდინის და კეტოკონაზოლის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში რჩება უცვლელი, ხოლო ერითრომიცინის შემცველობა მცირდება 15%-ით. ასევე, ეროლინის ერთდროული დანიშვნისას ღვიძლის ფერმენტების ინჰიბიტორებთან (გუანიდინი, ფლუკონაზოლი, ფლუოქსეტინი) საჭიროა სიფრტხილე, რადგანაც არ არის საკმარისი მონაცემები ამ კომბინაციის უსაფრთხოების შესახებ.

3 წელი; ვარგისიანობის ვადა მითითებულია კოლოფზე.
შენახვის პირობები:
არაუმეტეს 25oC.
ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
არ შეიძლება ვადაგასული პრეპარატის გამოყენება.
გახსნილი ფლაკონი ინახება 6 თვის განმავლობაში.

ფარმაცევტული პროდუქტის III ჯგუფი (რეცეპტის გარეშე)

ტაბლეტები————————————————— 1 ტაბ
ფექსოფენადინის ჰიდროქლორიდის ————–120 მგ
სხვა ინგრედიენტები: ტიტანის დიოქსიდი

ფარმაკოდინამიკა:
ფექსოფენადინი წარმოადგენს სპეციფიკურ H1 _ ჰისტამინური რეცეპტორების ანტაგონისტს. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ ფექსოფენადინი აინჰიბირებს ანტიგენით გამოწვეულ ბრონქოსპაზმსა და ჰისტამინის გამოთავისუფლებას პერიტონეალური პოხიერი უჯრედებიდან. 
ფექსოფენადინი თერაპიულ დოზებში არ ამჟღავნებს მნიშვნელოვან ანტიქოლინერგულ, ანტიადრენერგულ ან ანტიდოფამინერგულ აქტივობას. იგი დიდი დოზითაც კი არ იწვევს კალიუმის არხების ბლოკირებას მიოკარდიოციტებში, შესაბამისად არ გააჩნია კარდიოტოქსიური ეფექტი (QT – ინერვალის გახანგრძლივება, გულის არითმიები). პრეპარატი არ გადის ჰემატო-ენცეფალურ ბარიერს, შესაბამისად არ მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში განლაგებულ H 1 _ რეცეპტორებზე. პრეკლინიკურ კვლევებში არ აღინიშნებოდა მისი სედატიური ან სხვა ეფექტი ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე (ფსიქომოტორული ფუნქციის მოშლა).
ჩატარებული იქნა პრეპარატის კლინიკური გამოცდა სეზონური ალერგიული რინიტით დაავადებულ მოზრდილებში. პრეპარატის 60, 120, 180 მგ-ის მიღებას მოჰყვა მდგომარეობის სწრაფი სიმპტომატური გაუმჯობესება ერთ საათში, სეზონური ალერგიული რინიტის სიმპტომები უსაფრთხოდ და ეფექტურად კონტროლირდებოდა 24 საათის მანძილზე. 8-დან 11,5 წლამდე ბავშვებს უზმოდ დაენიშნათ ფექსოფენადინის ჰიდროქლორიდის ერთჯერადი დოზა 30მგ ან 60მგ. პრეპარატის ანტიჰისტამინური ეფექტი (ჰისტამინის კანქვეშ შეყვანით გამოწვეული სიწითლის განვითარების დათრგუნვა) გამომჟღავნდა 1-2 საათში და გრძელდებოდა 8-24 საათის განმავლობაში, მიღებული პრეპარატის დოზისა და გამოყენებული ჰისტამინის კონცენტრაციის მიხედვით.

შეწოვა: პერორალურად მიღების შემდეგ ფექსოფენადინი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან და მაქსიმალურ კონცენტრაციას პლაზმაში აღწევს 2,6 სთ-ში. პრეპარატის 60მგ დოზით პერორალური ხსნარის სახით მიღების დროს მისი Cmax-ის საშუალო მაჩვენებელი პლაზმაში შეადგენს 209ნგ/მლ-ს. პრეპარატის დოზით 60მგ ყოველ 12 საათში 10-ჯერ მიღებისას მისი წონაწორული კონცენტრაცია პლაზმაში შეადგენს 286ნგ/მლ-ს. ფექსოფენადინის 120 მგ-ის დღეში 2-ჯერ მიღებისას ფარმაკოკინეტიკა ატარებს სწორხაზოვან ხასიათს.
მეტაბოლიზმი, განაწილება, გამოყოფა: პრეპარატის დოზით 60მგ პერორალურად დღეში 2 ჯერ მიღების შემდეგ ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 14,4 სთ-ს. უფროს ასაკობრივ ჯგუფში (65 წლის ზევით) თ1/2-ის მაჩვენებელი ისეთივეა, როგორც სხვა მოხალისეებში. Bბავშვებში, რომლებიც იღებდნენ ფექსოფენადინის ჰიდროქლორიდს ერთჯერადი დოზით 30მგ ან 60მგ, ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენდა 18 სთ-ს. 
სისხლის ცილებს უკავშირდება 60-70%. მეტაბოლიზდება მიღებული დოზის დაახლოებით 5%. პერორალური დოზის 80% და 11% გამოიყოფა შესაბამისად განავალთან და შარდთან ერთად.

ფექსოფენადინი ნაჩვენებია სეზონური ალერგიული რინიტისა და ქრონიკული იდიოპათიური ჭინჭრის ციების სიმპტომური მკურნალობისათვის.

სეზონური ალერგიული რინიტი: რეკომენდებული დოზა მოზრდილებში და ბავშვებში 12 წლის ზევით შეადგენს 180მგ-ს დღეში ერთხელ.
ქრონიკული იდიოპათიური ჭინჭრის ციება: რეკომენდებული დოზა მოზრდილებში და ბავშვებში 12 წლის ზევით შეადგენს 120მგ-ს დღეში ერთხელ.

კლინიკური კვლევის დროს აღნიშნული გვერდითი მოვლენები ატარებდა სუსტ და გარდამავალ ხასიათს.
არასასურველი მოქმედების სიხშირე მნიშვნელოვნად არ განსხვავდება პლაცებოსაგან.
ადგილი აქვს შემდეგი ხასიათის გვერდით მოვლენებს:
თავის ტკივილი, გულისრევა, თავბრუსხვევა, დაღლილობა, პირის ღრუს სიმშრალე.

მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტების მიმართ.

დამადასტურებელი ცნობები ფექსოფენადინის უსაფრთხოებასა და ეფექტურობაზე ორსულებსა და მეძუძურ ქალებში არ არსებობს. მისი გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი მკვეთრად ჭარბობს ნაყოფზე უარყოფითი მოქმედების პოტენციურ რისკს.

ფექსოფენადინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 6 თვემდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის. 
მოხუცებში (65 წლის ზევით), აგრეთვე ღვიძლისა და თირკმლების დაავადებების მქონე პაციენტებში ფექსოფენადინის დოზის კორექცია საჭირო არ არის. 
გავლენა ავტოტრანსპორტის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე
აღწერილი გვერდითი მოვლენების გათვალისწინებით, პრეპარატი გავლენა ავტოტრანსპორტის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე ნაკლებადსავარაუდოა. იგი არ ახდენს გავლენას ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციებზე. ეს ნიშნავს, რომ პაციენტს შეუძლია მართოს ავტომობილი და შეასრულოს სამუშაო, რომელიც მოითხოვს ყურადღების კონცენტრირებას. იმისათვის, რომ გამოვავლინოთ მგრძნობიარე ავადმყოფები, რეკომენდებულია შემოწმდეს ინდივიდუალური რეაქცია იმ სამუშაოს შესრულებამდე, რომელიც მოითხოვს ყურადღების კონცენტრაციას.

ჭარბი დოზირების მკურნალობა სიმპტომატურია. სისხლიდან ფექსოფენადინის ჰიდროქლორიდის გამოსაყოფად ჰემოდიალიზის გამოყენება არაეფექტურია.

ანტაციდების მიღება მოქმედებს ფექსოფენადინის ეფექტურობაზე, ამიტომ ალუმინისა და მაგნიუმის შემცველ ანტაციდებთან კომბინირებისას აუცილებლად დაცული უნდა იქნას 2 საათიანი ინტერვალი.
ფექსოფენადინის ჰიდროქლორიდისა და ერითრომიცინის ან კეტოკონაზოლის ერთდროული მიღება იწვევს პლაზმაში ფექსოფენადინის დონის მომატებას 2-3-ჯერ.

პრეპარატი ინახება 25°C-მდე ოთახის ტემპერატურაზე.
ვარგისიანობის ვადა
შენახვის ვადა _ 3 წელი.
პრეპარატი არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვადის ამოწურვის შემდეგ.

პრეპარატი გაიცემა ურეცეპტოდ.

_ პრეპარატის მიღებამდე ყურადღებით გაეცანით ინსტრუქციას,
_ შეინახეთ ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

დეტრალექსი _ ფრანგული ფარმაცევტული კომპანია “სერვიეს”მიერ წარმოებული ორიგინალური პრეპარატი.

საერთაშორისო დასახელება:

DIOSMIN

მწარმოებელი: SERVIER, საფრანგეთი

მოქმედი ნივთიერება: დიოსმინი+ჰესპერედინი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ვენების მატონიზირებელი, ანგიოპროტექტული საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.

1 ტაბ.

მიკრონიზირებული ფლავონოიდების ფრაქცია …..          500 მგ

მათ შორის: დიოსმინი (90%) ………………………….         450 მგ

ჰესპერედინი (10%)  ……………………………………………….50 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ნატრიუმის გლიკოლატის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, ჟელატინი, მაგნიუმის სტეარატი, ტალკი, თეთრი სანთელი, გლიცეროლი, ჰიპრომელოზა, მაკროგოლი 6000, ნატრიუმის ლაურილ სულფატი, ყვითელი ფერის რკინის ოქსიდი (E172), ტიტანის დიოქსიდი(E171).

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატს გააჩნია ვენომატონიზირებელი დ ანგიოპროტექტული მოქმედება. იგი ამცირებს ვენების ჭიმვადობას, ზრდის მათ ტონუსს და აქვეითებს ვენურ შეგუბებებს. დეტრალექსი ამცირებს კაპილარების განვლადობას და ზრდის მათ რეზისტენტობას. ამასთან ერთად იგი აუმჯობესებს როგორც მიკროცირკულაციას, აგრეთვე ლიმფურ დრენაჟს.

დეტრალექსის სისტემატური მიღებისას აღინიშნება ქვედა კიდურების ქრონიკული ვენური უკმარისობისათვის (როგორც ორგანული, ისე ფუნქციური გენეზის) დამახასიათებელი კლინიკური სიმპტომების შემცირება.

ფარმაკოკინეტიკა:

პრეპარატის მეტაბოლიტებს წარმოადგენს სხვადასხვა ფენოლური მჟავები, რასაც ადასტურებს შარდში მათი არსებობა.

დიოსმინის T_1/2 შეადგენს 11 სთ-ს.

დიოსმინი ორგანიზმიდან გამოიყოფა ძირითადად ფეკალიებით, ხოლო მიღებული დოზის 14% გამოიყოფა თირკმელებით.

ჩვენებები:

• პრეპარატი გამოიყენება ქვედა კიდურების ორგანული და ფუნქციური გენეზის ვენების ქრონიკული უკმარისობის სამკურნალოდ, რომლის თანმხლებია ქვედა კიდურებში სიმძიმის შეგრძნება, ტკივილი.
• ღამის კრუნჩხვები, ტროფიკული დარღვევები,
• დეტრალექსი აგრეთვე გამოიყენება ჰემოროიდული დაავადების (ბუასილის) სამკურნალოდ.

მიღების წესები და დოზირება:

ვენური უკმარისობის დროს პრეპარატი ინიშნება დღე-ღამეში 2 ტაბლეტის ოდენობით შუადღესა და საღამოს, ჭამის დროს.

ბუასილის მწვავე შეტევის შემთხვევაში პრეპარატი ინიშნება დღე-ღამეში 6 ტაბლეტის ოდენობით პირველი 4 დღის განმავლობაში. მომდევნო 3 დღის განმავლობაში კი – 4 ტაბლეტის ოდენობით.

გვერდითი მოვლენები:

ცალკეულ შემთხვევებში აღინიშნება უმნიშვნელო ცვლილებები საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ და ნეიროვეგეტატური დარღვევები, რომლებიც არ საჭიროებენ პრეპარატის მიღების შეწყვეტას.

უკუჩვენებები:

*პრეპარატის მიღება წინააღმდეგნაჩვენებია მის მიმართ მომატებული მგრძნობელობის დროს.

*ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული.

ორსულობა და ლაქტაცია:

დეტრალექსით მკურნალობის პერიოდში არ არის რეკომენდებული ძუძუთი კვება, რადგან აქტიური ნივთიერების გამოყოფა ქალის რძით არ არის შესწავლილი.

ექსპერიმენტულ კვლევებში არ არის დადგენილი მისი ტერატოგენული ეფექტი.

განსაკუთრებული მითითებები:

ბუასილის გამწვავებისას დეტრალექსის მიღება ვერ ცვლის ანორექტალური უბნის დაავადების სპეციფიკურ მკურნალობას. პრეპარატი გამოიყენება მკურნალობის ხანმოკლე კურსის სახით. ეფექტის არ არსებობის შემთხვევაში საჭიროა ჩავატაროთ დამატებითი კვლევა და მოვახდინოთ მკურნალობის კორექცია.

პაციენტები, რომლებსაც  დარღვეული აქვთ ვენური სისხლმიმოქცევა, ინფორმირებულნი უნდა იყვნენ იმის შესახებ რომ თავი შეიკავონ დიდი ხნის განმავლობაში მზის სხივების პირდაპირი ზემოქმედებისაგან. აგრეთვე საჭიროა სხეულის წონის დაკლება. აღნიშნული კატეგორიის პაციენტებმა უნდა ატარონ სპეციალური სამედიცინო დანიშნულების წინდები, რომელიც ხელს უწყობს სისხლის ცირკულაციის გაუმჯობესებას.

დეტრალექსი არ ახდენს გავლენას სატრანსპორტო საშუალების მართვის უნარზე, აგრეთვე იმ სამუშოების შესრულებაზე, რომლებიც მოითხოვენ ყურადღების მაღალ კონცეტრაციას.

ჭარბი დოზირება:

ჭარბი დოზირების სიმპტომები აღწერილი არ არის.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

დეტრალექსის ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან არ არის აღწერილი.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 30⁰C ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა: 4 წელი.

ტაბლეტები ———————————————— 1 საღეჭი ტაბ.
მონტელუკასტ ნატრიუმი, რაც შეესაბამება
მონტელუკასტის ——————————————— 4 მგ-ს

მონტელუკასტი არის პერორალური სელექტიური მოქმედების ლეიკოტრიენული რეცეპტორების ანტაგონისტი, რომელიც სპეციფიკურად აბლოკირებს ცისტეინური ლეიკოტრიენების CysLT1 რეცეპტორებს. 
ცისტეინური ლეიკოტრიენები (LTC4, LTD4, LTE4) წარმოადგენს ანთებით მედიატორებს, რომლებიც გამოთავისუფლდებიან სხვადასხვა უჯრედებიდან, მათ შორის ეოზინოფილებიდან. ეს მნიშვნელოვანი პროასთმური მედიატორები უკავშირდებიან ცისტეინური ლეიკოტრიენების CysLT1 რეცეპტორებს სასუნთქ გზებში და იწვევენ ისეთ მოვლენებს, როგორიცაა ბრონქოკონსტრიქცია, ლორწოს ჰიპერსეკრეცია, სისხლძარღვთა განვლადობის მომატება და ეოზინოფილების აკუმულაცია. 
ალერგიული რინიტის დროს, ალერგენთან შეხებისას, როგორც ადრეული ისე გვიანი ფაზის რეაქციების განმავლობაში, ცისტეინური ლეიკოტრიენები გამოთავისუფლდებიან ცხვირის ლორწოვანი გარსიდან და იწვევენ ალერგიული რინიტის სიმპტომების განვითარებას. ცისტეინური ლეიკოტრიენების ინტრანაზალური ეფექტი ვლინდება ცხვირის ღრუს გამტარობის გაუარესებაში. მონტელუკასტის ინტრანაზალური გამოყენება შესწავლილი არ არის. კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა მონტელუკასტის ეფექტურობა სეზონური ალერგიული რინიტის სიმპტომატურ მკურნალობაში.
მონტელუკასტი მაღალი აფინურობით და სელექტიურობით უკავშირდება CysLT1 რეცეპტორებს (ვიდრე სხვა ფარმაკოლოგიურად მნიშვნელოვან სასუნთქი გზების რეცეპტორებს, როგორიცაა პროსტანოიდული, ქოლინერგული ან ბეტა-ადრენერგული რეცეპტორები), და ამის გამო აინჰიბირებს LTD4–ის ფიზიოლოგიურ მოქმედებას.
კლინიკური კვლევებისას მონტელუკასტის მცირე დოზა (5 მგ-მდე) აინჰიბირებს ინჰალაციური LTD4-ით გამოწვეულ ბრონქოკონსტრიქციას. პრეპარატის მიღებიდან 2 საათის შემდეგ მიიღწევა ბრონქოდილატაცია. მონტელუკასტი აინჰიბირებს ანტიგენით გამოწვეულ ადრეული და გვიანი ფაზის ბრონქოკონსტრიქციას.

მონტელუკასტი პერორალურად მიღებისას სწრაფად და თითქმის მთლიანად შეიწოვება. 2-5 წლის ასაკის ბავშვებში 4 მგ-ის უზმოზე მიღებისას საშუალო პიკური კონცენტრაცია პლაზმაში მიიღწევა 2 საათის შემდეგ.
მონტელუკასტის 99%-ზე მეტი უკავშირდება პლაზმის ცილებს. მონტელუკასტის განაწილების მოცულობა შეადგენს საშუალოდ 8-11 ლიტრს.
მონტელუკასტი აქტიურად მეტაბოლიზდება. მორდილებსა და ბავშვებში მონტელუკასტის თერაპიული დოზების გამოყენებისას მისი მეტაბოლიტების პლაზმური კონცენტრაციები განსაზღვრული არ არის. 
ღვიძლის მიკროსომების გამოყენებით ჩატარებული in vitro კვლევები მიუთითებენ, რომ მონტელუკასტის მეტაბოლიზმში ციტოქრომები P450 3A4 და 2C9 მონაწილეობენ. 
ჯანმრთელ ადამიანებში მონტელუკასტის კლირენსი შეადგენს საშუალოდ 45 მლ/წთ-ს. მონტელუკასტი და მისი მეტაბოლიტები თითქმის სრულად გამოიყოფა სანაღვლე გზებით.
ახალგაზრდებში ჩატარებული ზოგიერთი კვლევისას მონტელუკასტის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 2.7-5.5 სთ-ს. მონტელუკასტის ფარმაკოკინეტიკა (50მგ-მდე დოზით) თითქმის ხაზოვანია. 10 მგ მონტელუკასტის ერთჯერადად მიღებისას პრეპარატის კუმულაცია პლაზმაში შეადგენს დაახლოებით 14%-ს. 
მონტელუკასტის ერთჯერადი პერორალური დოზის ფარმაკოკინეტიკა და ბიოშეღწევადობა ასაკოვნებსა და ახალგაზრდებში ერთნაირია. მონტელუკასტის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი ასაკოვნებში რამდენადმე ხანგრძლივია. დოზის კორეგირება ასაკოვნებში საჭირო არ არის.
პაციენტებში მსუბუქი/ზომიერი ღვიძლის უკმარისობისას და ციროზისას მონტელუკასტის 10 მგ ერთჯერადი დოზის მიღებისას პლაზმური კონცენტრაციის მრუდქვეშა ფართი (AUC) 41%-ით გაზრდილია. მონტელუკასტის ელიმინაცია იყო რამდენადმე გახანგრძლივებული ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით (ნახევრადგამოყოფის საშუალო პერიოდი – 7.4 სთ). დოზის კორექცია ღვიძლის მსუბუქი-ზომიერი უკმარისობისას საჭირო არ არის. მონტელუკასტის ფარმაკოკინეტიკა, პაციენტებში ღვიძლის მძიმე უკმარისობისას ან ჰეპატიტის დროს, გამოკვლეული არ არის. ასეთ პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
რამდენადაც, მონტელუკასტი და მისი მეტაბოლიტები არ გამოიყოფა შარდთან ერთად, მისი ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, გამოკვლეული არ არის.
2-5 წლის ასაკის ბავშვებში ფარმაკოკინეტიკის კვლევისას AUC მაჩვენებელი მონტელუკასტის 4 მგ-ის ერთჯერადად მიღებისას ისეთივეა, როგორც მოზრდილების მიერ 10 მგ-ის ერთჯერადად მიღებისას.

მონტელუკასტის 4 მგ ნაჩვენებია 2-5 წლის ასაკის ბავშვებში ბრონქული ასთმის სამკურნალოდ და პროფილაქტიკისათვის, მათ შორის:
– დღისა და ღამის სიმპტომების პრევენცია;
– ,,ასპირინული” ბრონქული ასთმის მკურნალობა;
– ფიზიკური დატვირთვით გამოწვეული ბრონქოსპაზმის პროფილაქტიკა.
მონტელუკასტის 4 მგ ნაჩვენებია 2-5 წლის ასაკის ბავშვებში სეზონური და მუდმივი ალერგიული რინიტის დღისა და ღამის სიმპტომების პრევენციისათვის.

გამოყენება პედიატრიაში
შესაბამისი კონტროლირებული კვლევებისას 6-14 წლის ასაკის ბავშვებში დამტკიცებულია მონტელუკასტის გამოყენების ეფექტურობა და უსაფრთხოება. ამ ასაკობრივ ჯგუფში ეფექტურობისა და უსაფრთხოების პროფილი მოზრდილების ანალოგიურია.
პლაცებო-კონტროლირებადმა კვლევებმა აჩვენა 4 მგ მონტელუკასტის საღეჭი ტაბლეტების გამოყენების უსაფრთხოება 2-5 წლის ასაკის ბავშვებში.
კვლევებმა დაამტკიცა 4 მგ და 5 მგ მონტელუკასტის საღეჭი ტაბლეტების გამოყენების უსაფრთხოება 2-14 წლის ასაკის ბავშვებში, როგორც ასთმის, ასევე სეზონური ალერგიული რინიტის სამკურნალოდ. 
მონტელუკასტის გამოყენების ეფექტურობა და უსაფრთხოება 24 თვემდე ასაკის ბავშვებში გამოკვლეული არ არის.
გამოყენება ხანდაზმულ ასაკში
მონტელუკასტის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესაფასებლად ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში ასაკთან დაკავშირებული განსხვავებები არ შეინიშნა.

იმ შემთხვევაში, თუ მკურნალი ექიმის მიერ არ არის დანიშნული პრეპარატის მიღების სხვა სქემა, გამოიყენება შემდეგი დოზირების რეჟიმი:
2-5 წლის ასაკის ბავშვებში ასთმის ან სეზონური ალერგიული რინიტის დროს სადღეღამისო დოზა შეადგენს 4 მგ-ს ძილის წინ (ერთი საღეჭი ტაბლეტი). მონტელუკასტის მიღება უნდა მოხდეს ჭამამდე 1 საათით ადრე ან ჭამიდან 2 საათის შემდეგ. 
აღნიშნულ ასაკობრივ ჯგუფში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
ზოგადი რეკომენდაციები:
მონტელუკასტის თერაპიული ეფექტი ასთმის ძირითად სიმპტომებთან მიმართებაში ვლინდება ერთი დღის განმავლობაში. ასაკოვნებში, პაციენტებში თირკმლის ან ღვიძლის მსუბუქ-ზომიერი უკმარისობით, დოზის კორექცია საჭირო არ არის. 
ბრონქული ასთმის სამკურნალო სხვა საშუალებებთან ერთად გამოყენება
მონტელუკასტი შეიძლება დაემატოს პაციენტის მკურნალობის არსებულ სქემას.
ბრონქოდილატატორები: მონტელუკასტი უნდა დაემატოს იმ პაციენტების მკურნალობას, რომელთა მდგომარეობა ვერ კონტროლდება ბრონქოდილატატორებით მონოთერაპიისას. კლინიკური პასუხის მიღებისას (ძირითადად პირველი დოზის შემდეგ) ბრონქოდილატატორების დოზა შეიძლება შემცირდეს მინიმალურ ეფექტურ დოზამდე.
ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდები: ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობისას მონტელუკასტის დამატება უზრუნველყოფს დამატებით კლინიკურ ეფექტს. კორტიკოსტეროიდების დოზა შეიძლება შემცირდეს თანდათანობით, კონტროლის ქვეშ. ზოგიერთ პაციენტში ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდები, დოზის შემცირების შემდეგ, შეიძლება მოიხსნას. ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდების მონტელუკასტით დაუყოვნებლივ ჩანაცვლება არ შეიძლება.

გვერდითი ეფექტები ძირითადად უმნიშვნელოა და არ მოითხოვს პრეპარატის მოხსნას. 
მონტელუკასტის ეფექტურობა შესწავლილია 2-5 წლის ასაკის ბავშვებში, რომლებიც იღებდნენ პრეპარატის ერთჯერად ან მრავალჯერად დოზას. კლინიკური კვლევებით დადგინდა, რომ მონტელუკასტის 4 მგ ერთჯერადი დოზა ძილის წინ, კარგად გადაიტანება. 2-5 წლის ასაკის ბავშვების 2%-ზე მეტს მონტელუკასტის მიღებისას პლაცებოსთან შედარებით ხშირად გამოვლინდა შემდეგი გვერდითი ეფექტები: სხეულის ტემპერატურის მომატება, ხველა, ტკივილი მუცელში, დიარეა, თავის ტკივილი, სურდო, სინუსიტი, ოტიტი, გრიპი, გამონაყარი, ყურის ტკივილი, გასტროენტერიტი, ეგზემა, ჭინჭრის ციება, წითელი ქარი, პნევმონია, დერმატიტი, კონიუქტივიტი.
პოსტმარკეტინგული კვლევები: პოსტმარკეტინგული კვლევებისას შეინიშნა შემდეგი გვერდითი ეფექტები: მომატებული მგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქსია, ანგიონევროზული შეშუპება, ქავილი, ჭინჭრის ციება, იშვიათად – ღვიძლის ეოზინოფილური ინფილტრაცია), ანომალური სიზმრები, ძილიანობა, აგზნებადობა, მოუსვენრობა, უძილობა, გულისრევა, ღებინება, დისპეფსია, ფაღარათი, ძალიან იშვიათად – პანკრეატიტი, კრუნჩხვები, მიალგია, სისხლდენა, ჰემატომები, შეშუპება. 
გაუთვალისწინებელი ეფექტების გამოვლენისას მიმართეთ ექიმს.

პრეპარატი უკუნაჩვენებია მონტელუკასტის ან პრეპარატის შემადგენელი რომელიმე კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობისას.

ორსულობის B კატეგორია. ორსულ ქალებში საკმარისად კონტროლირებული კვლევები არ ჩატარებულა. ორსულობისას მონტელუკასტი უნდა დაინიშნოს მხოლოდ უკიდურესი აუცილებლობისას.

ზოგადი: მონტელუკასტი არ გამოიყენება ბრონქოსპაზმის კუპირებისათვის მწვავე ასთმური შეტევისას, აგრეთვე ასთმური სტატუსის სამკურნალოდ. ამ დროს რეკომენდებულია შესაბამისი პრეპარატების მიღება. მონტელუკასტით მკურნალობა შეიძლება გაგრძელდეს დაავადების მწვავე ფაზაში. 
ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდების დოზის თანდათანობითი კონტროლირებადი შემცირების დროსაც არ უნდა მოხდეს პერორალური ან ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდების სწრაფად შეცვლა მონტელუკასტით. ფიზიკური დატვირთვის ასთმის მქონე პაციენტებმა უნდა განაგრძონ ინჰალაციური ბეტა-აგონისტების მიღება პროფილაქტიკის მიზნით, ამავე დროს მუდამ ხელთ უნდა ჰქონდეთ ხანმოკლე მოქმედების ბეტა-აგონისტები შეტევის მოსახსნელად. ,,ასპირინული” ბრონქული ასთმის მქონე პაციენტებმა მონტელუკასტის მიღების დროსაც არ უნდა მიიღონ ასპირინი და სხვა აასს. მონტელუკასტი აუმჯობესებს სასუნთქი გზების ფუნქციას ,,ასპირინული” ბრონქული ასთმის მქონე პაციენტებში.
ეოზინოფილური მდგომარეობა:
იშვიათ შემთხვევებში მონტელუკასტით მკურნალობის ფონზე შეიძლება განვითარდეს სისტემური ეოზინოფილია, შეიძლება გამოვლინდეს ვასკულიტის სიმპტომები, რომლებიც სისტემური კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობის ფონზე განვითარებული Churg-Stauss – ის სინდრომის მსგავსია. ზოგადად, ეს შემთხვევები დაკავშირებულია პერორალური კორტიკოსტეროიდების დოზის შემცირებასთან. ექიმი ყურადღებით უნდა იყოს პაციენტის ეოზინოფილიის, ვასკულიტის, ფილტვების ფუნქციის დარღვევის სიმპტომების, გულზე სხვადასხვა გართულებების და ნეიროპათიის განვითარებისას. თუმცა მიზეზობრივი კავშირი მონტელუკასტის მიღებასა და აღნიშნულ მდგომარეობებს შორის აღმოჩენილი არ არის.

გავლენა მექანიზმების მართვის უნარზე
მონტელუკასტი არ მოქმედებს მექანიზმების მართვის უნარზე. თუმცა იშვიათად შეინიშნება მოთენთილობა.

სპეციფიკური ინფორმაცია, მონტელუკასტის ჰიპერდოზირების მკურნალობის შესახებ, არ არსებობს. ხანგრძლივი დროით ჩატარებული გამოკვლევებისას პაციენტებს ეძლეოდათ მონტელუკასტი 200 მგ/დღეში 22 კვირის განმავლობაში, ხოლო ხანმოკლე კვლევებისას – 900 მგ/დღეში 1 კვირის განმავლობაში. ამ დროს რაიმე კლინიკურად მნიშნელოვანი არასასურველი ეფექტი არ დაფიქსირებულა. ჰიპერდოზირების შემთხვევაში აუცილებელია პრეპარატის შეუწოველი ნაწილის გამოდევნა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, კლინიკური დაკვირვება და შემანარჩუნებელი თერაპია.
მონტელუკასტის პოსტმარკეტინგულ და კლინიკურ კვლევებში არსებობს ინფორმაცია პრეპარატის დოზის მწვავე გადაჭარბების შესახებ ბავშვებში, რომლებიც იღებდნენ მონტელუკასტს დღეში 150 მგ-დან. კლინიკური და ლაბორატორიული მონაცემები მოზრდილებსა და უფროსი ასაკის ბავშვებში შეესაბამება უსაფრთხოების პროფილს. ჭარბი დოზირების უმეტეს შემთხვევებში გვერდითი ეფექტები არ არის დაფიქსირებული. შედარებით ხშირად მოსალოდნელი გვერდითი ეფექტებია: წყურვილი, ძილიანობა, მიდრიაზი, ჰიპერკინეზიები, ტკივილი მუცლის არეში.
უცნობია, გამოიყოფა თუ არა მონტელუკასტი ორგანიზმიდან ჰემოდიალიზით ან პერიტონეალური დიალიზით.

მონტელუკასტი შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ასთმის პროფილაქტიკისა და მკურნალობისათვის სხვა პრეპარატებთან ერთად გვერდითი ეფექტების გაძლიერების გარეშე. სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან ურთიერთქმედების კვლევებში მონტელუკასტის რეკომენდებული დოზა არ ახდენს მნიშნელოვან ცვლილებებს შემდეგი პრეპარატების ფარმაკოკინეტიკაზე: თეოფილინი, პრედნიზონი, პრედნიზოლონი, ორალური კონტრაცეპტივები (ნორეთინდრონი 1 მგ/ეთილესტრადიოლი 35 მგ), ტერფენადინი, დიგოქსინი, ვარფარინი.
ფენობარბიტალთან კომბინაციაში 10 მგ მონტელუკასტის ერთჯერადი დოზის მიღებისას, პლაზმური კონცენტრაციის მრუდქვეშა ფართი (AUC) შემცირდა დაახლოებით 40%-ით. მონტელუკასტის დოზის კორექცია რეკომენდებული არ არის. 
მონტელუკასტის ციტოქრომ P450 –ის ძლიერ ინდუქტორებთან ერთად მიღებისას, როგორიცაა ფენობარბიტალი ან რიფამპინი, საჭიროა პაციენტზე დაკვირვება.
კრაზანას პრეპარატებს შეუძლიათ შეამცირონ მონტელუკასტის პლაზმური დონე.

პრეპარატი ინახება 25°C-მდე ოთახის ტემპერატურაზე.
ვარგისიანობის ვადა:
შენახვის ვადა – 2 წელი. პრეპარატი არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვადის ამოწურვის შემდეგ.

პრეპარატი გაიცემა რეცეპტით (II ჯგუფი).