საერთაშორისო დასახელება:

VALPROATE SODIUM

მწარმოებელი: SANOFI AVENTIS

მოქმედი ნივთიერება: ვალპროატ ნატრიუმი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

კრუნჩხვების საწინააღმდეგო საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 100 ც.

1 აბ.

ვალპროატ ნატრიუმი ………..        300 მგ

დამხმარე საშუალებები:

პოვიდონი K …………………………………….      8 მგ

კალციუმის სილიკატი ჰიდრატირებული ….    15 მგ

ტალკი …………………………………………….     9 მგ

მაგნიუმის სტეარატი  ………………………….    3 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატი წარმოადგენს ეპილეფსიის საწინააღმდეგო საშუალებას მოქმედების ფართო სპექტრით, რომლის მოქმედების მექანიზმი ბოლომდე დადგენილი არ არის. პრეპარატი ძირითადად მოქმედებს ცნს-ზე და იჩენს აქტივობას ეპილეფსიის გენერალიზებული და ფოკალური ფორმების დროს. პრეპარატის მოქმედების მექანიზმში დიდი როლი ენიჭება ცენტრალური ნეირონების Na⁺-ის არხების ბლოკირებას, გამაამინოერბომჟავათი (გაემ) გამოწვეული შეკავების პროცესების გაძლიერებას ცნს-ში, გლუტამატბეკარბოქსილაზას აქტივობის მომატებას და გაემ-ტრანსამინაზას ინჰიბირებას.

ფარმაკოკინეტიკა:

პრეპარატის თერაპიული კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში შეადგენს 40-50 მგ/ლ-ში. თუ კონცენტრაცია აღემატება 200 მგ/ლ, აუცილებელია დოზის შემცირება.

პრეპარატის რეგულარული მიღებისას მისი წონასწორული კონცენტრაცია აღინიშნება მკურნალობის მე-3-4 დღეს.

პრეპარატის ელიმინაცია ხორციელდება მეტაბოლიტების სახით. მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 15-17 საათს.

ჩვენებები:

• გენერალიზებული კრუნჩხვები;
• შეტევები მცირე ეპილეფსიის დროს;
• მიოკლონუს-ეპილეფსიის დროს;
• კეროვანი (პარციული) კრუნჩხვები (მარტივი დართული სიმპტომატიკით);
• კრუნჩხვები თავის ტვინის ორგანული დაავადებების დროს;
• ქცევის დარღვევა, რომელიც გამოწვეულია ეპილეფსიით;
• ფებრილური კრუნჩხვები ბავშვებში;
• ტიკი ბავშვებში.

მიღების წესები და დოზირება:

ყოველდღიური დოზა დგინდება პაციენტის ასაკის, სხეულის წონის მიხედვით. ამის გარდა გასათვალისწინებელია პაციენტის ინდივიდუალური მგრძნობელობა ვალპროატის მიმართ.

არ არის დადგენილი სრული კორელაცია პრეპარატის დღიურ დოზას, მის კონცენტრაციას სისხლის შრატში და თერაპიულ ეფექტს შორის, ამიტომ ოპტიმალური დოზა უნდა დადგინდეს კლინიკური პასუხის შესაბამისად;

ვალპროის მჟავას კონცენტრაციის დადგენა პლაზმაში დაკავშირებულია დამატებით კლინიკურ მონიტორინგთან, როდესაც კლინიკური კრიტერიუმები არ იძლევა საშუალებას მიღწეულ იქნას ადექვატური კონტროლი, ან როდესაც არის ეჭვი გვერდით მოვლენებზე, აღნიშნული ეფექტური კონცენტრაცია შეადგენს 40-100 მლ/ლ-ზე.

დეპაკინით მკურნალობის დაწყება (პერორალური გამოყენება):

• იმ პაციენტებისათვის, რომლებიც არ იღებენ ეპილეფსიის საწინააღმდეგო სხვა პრეპარატებს, დოზის გაზრდა შეიძლება 2-3 დღის შემდეგ, რათა ოპტიმალური დოზა მიღებული იქნას 1 კვირის განმავლობაში.
• პაციენტებისათვის, რომლებიც იღებენ ეპილეფსიის საწინააღმდეგო სხვა საშუალებებს, მათი შეცვლა დეპაკინით ხორციელდება თანდათანობით, 2 კვირის განმავლობაში. ამავე დროს მცირდება წინა პრეპარატის დოზა, შემდგომში კი მისი მიღება წყდება.
• ეპილეფსიის საწინააღმდეგო სხვა პრეპარატების მიღება აუცილებლობის შემთხვევაში უნდა იყოს თანდათანობითი.

დეპაკინის პერორალური გამოყენება (პრაქტიკული რეკომენდაციები):

დოზები: საწყისი დღიური დოზა შეადგენს 10-15 მგ/კგ-ზე, შემდგომში დოზები თანდათანობით იზრდება ოპტიმალურ დოზამდე – 20-30 მგ/კგ-ზე. თუ კრუნჩხვები არ წყდება, დოზა იზრდება ადექვატურად. აუცილებელია პაციენტების მონიტორინგი, რომლებიც იღებენ დოზას 50 მგ/კგ-ზე მეტს.

ბავშვებისათვის ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს დაახლოებით 30 მგ/კგ-ზე დღეში.

მოზრდილებისათვის ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 20-30 მგ/კგ-ზე დღეში.

ხანდაზმულებში, პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკა მოფიდიცირებულია, თუმცა ამას შეზღუდული კლინიკური მნიშვნელობა აქვს და დოზები დგინდება კლინიკური კრიტერიუმების მიხედვით.

პრეპარატი დეპაკინი ენტერიკის ტაბლეტები ინიშნება 2-ჯერ დღეში.

გვერდითი მოვლენები:

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ღვიძლის და კუჭქვეშა ჯირკვლის ფუნქციის დარღვევა.

ცნს-ის მხრივ: სტუპოროზული მდგომარეობა, ატაქსია, ტრემორი.

ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი კანზე, ანგიონევროზული შეშუპება.

სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ანემია, თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია.

სხვადასხვა: ალოპეცია, სხეულის მასის გაზრდა, სისხლდენის ხანგრძლივობის გაზრდა.

უკუჩვენებები:

*მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ;

*ჰემორაგიული დიათეზი;

*ღვიძლის ან კუჭქვეშა ჯირკვლის ფუნქციის დარღვევა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობის შემთხვევაში საჭიროა სათანადო კონტროლი პაციენტის მდგომარეობაზე და მის მკურნალობაზე. მშობიარობის შემდგომ აუცილებელია სპეციალური დაკვირვების ჩატარება. ლაქტაციის პერიოდში უნდა განისაზღვროს მოსალოდნელი სარგებლიანობა პოტენციურ რისკთან მიმართებაში.

რეპროდუქციის ასაკის ქალებში პრეპარატით მკურნალობა რეკომენდებულია საიმედო კონტრაცეპციის გამოყენების ფონზე.

განსაკუთრებული მითითებები:

პრეპარატის გამოყენებისას ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის განვითარების რისკი არსებობს 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

მკურნალობის პირველი 6 თვის მანძილზე აუცილებელია ღვიძლის სინჯების და პროთრომბინის დონის რეგულარული კონტროლი.

ტრანსპორტის მართვა და სამუშაოს შესრულება, რომელიც საჭიროებს ყურადღების კონცენტრაციას: აუცილებელია პაციენტის გაფრთხილება ძილიანობის შესახებ, განსაკუთრებით ანტიკონვულსიური პოლითერაპიისას ან მათი კომბინირებისას ბენზოდიაზეპინებთან.

ჭარბი დოზირება:

სიმპტომები: კომატოზური მდგომარეობა, ჰიპორეფლექსია, მიოზი.

მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, თუ პრეპარატის მიღებიდან არ არის გასული 10-12 საათი. ოსმოსური დიურეზის უზრუნველყოფა. გულსისხლძარღვთა სისტემის მდგომარეობის მონიტორინგი და კორექცია. აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებლია დიალიაზის გამოყენება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ერთდროული დანიშვნისას დეპაკინი აძლიერებს ნეიროლეფსიური საშუალებების, ანტიდეპრესანტების მოქმედებას, ზრდის ბარბიტურატების კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში.

დეპაკინი ამცირებს ფენიტოინის საერთო კონცენტრაციას, ამავე დროს იზრდება მისი თავისუფალი ფრაქციის კონცენტრაცია.

კრუნჩხვების საწინააღმდეგო პრეპარატები (ფენიტოინი, ფენობარბიტალი, კარბამაზეპინი), რომლებსაც გააჩნიათ ღვიძლის მიკროსომული ფერმენტების ინდუქსიის უნარი, ამცირებენ დეპაკინის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში. მათთან კომბინაციისას აუცილებელია დოზების კორეგირება დეპაკინის კონცენტრაციის შესაბამისად სისხლის პლაზმაში.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

საერთაშორისო დასახელება:

VALPROATE SODIUM

მწარმოებელი: SANOFI AVENTIS

მოქმედი ნივთიერება: ნატრიუმის ვალპროატი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიეპილეფსიური საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 100 ც.

1 აბ.

ნატრიუმის ვალპროატი    300 მგ

დამხმარე ნივთიერები:

ჰიპრომელოზა 400 (300 mПа.с), ეთილცელულოზა 20 mПа.с, ნატრიუმის საქარინი, ჰიდრატირებული კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, ჰიპრომელოზა (6 mПа.с) , მიკროგოლი 600, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი, 30%-იანი პოლიაკრილატის დისპერსია.

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.

1 ტაბ.

ნატრიუმის ვალპროატი…………..    500 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ჰიპრომელოზა 400 (300 mПа.с), ეთილცელულოზა 20 mПа.с, სილიციუმის უწყლო კოლოიდური დიოსქიდი, ნატრიუმის საქარინი, სილიციუმის ჰიდრატირებული კოლოიდური დიოქსიდი, ჰიპრომელოზა (6 mПа.с), მიკროგოლი 600, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი, 30%-იანი პოლიაკრილატის დისპერსია.

ჩვენებები:

დეპაკინ ქრონო გამოიყენება სხვადასხვა ტიპის ეპილეფსიის სამკურნალოდ ბავშვებსა და მოზრდილებში: ბიპოლარული აფექტური მოშლილობისას. მანიაკალური სინდორმის პროფილაქტიკისა და მკურნალობისათვის.

მიღების წესები და დოზირება:

პრეპარატის ჩვეულებრივ საწყის დოზას შეადგენს 10-15 მგ/კგ ავადმყოფის მდგომარეობის შესაბამისად. პრეპარატზე რეაქციის გათვალისწინებით დოზა შეიძლება იყოს გაზრდილი ან შემცირებული.

პრეპარატის მიღება შეიძლება დღეში ერთხელ, ის ეძლევა ბავშვებს, თუ მათ შეუძლიათ მიიღონ ის ასეთი ფორმით.

დოზის გამოტოვება: თუ პაციენტს შემთხვევით გამორჩა პრეპარატის მიღება უნდა მიიღოს შემდეგი დოზა. მიზანშეწონილი არ არის 2 ტაბლეტის ზედიზედ მიღება, გამოტოვებული დოზის აღდგენის მიზნით.

გვერდითი მოვლენები:

პრეპარატის მიღების დროს ცალკეულ შემთხვევებში აღინიშნებოდა შემდეგი გვერდითი ეფექტები:

გულისრევა ან ტკივილები მუცელში (მკურნალობის დაწყების დროს);

მადის და წონის მომატება;

მენსტრუალური დარღვევები;

კანის რეაქციები, თმის ცვენა;

ხელების მსუბუქი კანკალი, ძილიანობა;

ღვიძლის ან პანკრეასის ფუნქციის დარღვევა;

სისხლის შედედების დარღვევა;

სმენის დაკარგვა ან თირკმლის ფუნქციის დროებითი დარღვევა.

ამ გვერდითი ეფექტების გამოვლენისთანავე დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს ექიმს:

ღვიძლის (სიყვითლე) ან თირკმელების ფუნქციის დარღვევა;

საჭმლის მონელების მოშლა (მადის დაკარგვა, გულრევა, განმეორებითი ღებინებით, ტკივილი მუცელში და კუჭში);

ნერვული მოშლილობა აზროვნების არევით ან განმეორებითი გულყრების;

კანის რეაქციები.

სხვა გვერდითი ეფექტების გამოვლენისას ასევე საჭიროა ექიმის ინფორმირება ამის შესახებ.

უკუჩვენებები:

დეპაკინი ქრონოს მიღება დაუშვებელია შემდეგ შემთხვევებში:

*ჰეპატიტი (სყვითლე);

*თუ პაციენტს ან მის უახლოეს ნათესავებს წარსულში ჰქონდათ მწვავე ჰეპატიტი, განსაკუთრებით კი, თუ იგი გამოწვეული იყო სამკურნალო საშუალებების გამოყენებით;

*ნატრიუმის ვალპროატის გამოყენებისას ალერგიული რეაქციები;

*თირკმლისმიერი პორფირია.

ორსულობა და ლაქტაცია:

თუ პაციენტი ორსულადაა ან შეიძლება დაორსულდეს დეპაკინი ქრონის მიღების პერიოდში, აუცილებელია ექიმის ინფორმირება.

ძუძუთი კვება: აუცილებელია ექიმისგან კონსულტაციის მიღება, თუ პაციენტი აპირებს ჩვილის ძუძუთი კვებას.

განსაკუთრებული მითითებები:

დეპაკინი ქრონოს გამოყენებამ შეიძლება გააუარესოს ზოგიერთი მდგომარეობა, კერძოდ: დაღლილობის, ძილიანობის, მადის დაკარგვის, ღვიძლის ან თირმკლების პრობლემების, განმეორებითი ღებინების, გულისრევის, მუცელში ტკივილის ან გულყრის განმეორების შემთხვევებში დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს ექიმს, განსაკუთრებით თუ ეს ეხება ბავშვს, მკურნალობის პირველი ექვსი თვის განმავლობაში.

პაციენტმა უნდა აცნობოს ექიმს წარსულში ან ამჟამად გადატანილი ყველა დაავადების შესახებ. აუცილებელია ექიმის ინფორმირება, თუ კი პაციენტს ან რომელიმე მის უახლეოს ნათესავს აღენიშნებოდა მომატებული მგრძნობელობა მედიკამენტების მიმართ, განსაკუთრებით სალიცილის მჟავას (ასპირინის) წარმოებულების მიმართ; ექიმს შეუძლია დანიშნოს სისხლში ვალპროატის კონცენტრაციის დონის, ღვიძლის ფუნქციის (განსაკუთრებით მკურნალობის პირველი ექვსი თვის განმავლობაში) და სისხლის ანალიზის მუდმივი კონტროლი.

გავლენა ავტომანქანის მართვის უნარზე და იმ საქმიანობაზე, რომელიც მოითხოვს მაქსიმალურ ყურადღებას: მცირეა დეპაკინ ქრონოს გავლენის ალბათობა ავტომანქანის მართვის უნარზე და იმ სამუშაოს შესრულებაზე, რომელიც მოითხოვს ზედმეტ ყურადღებას, თუმცა მკურნალობისას შეიძლება გამოვლინდეს ძილიანობის შეგრძნება, განსაკუთრებით, თუ კი პაციენტი იღებს ანტიკონვულსანტებს ბენზოდიაზეპინებთან ერთად. თუ პრეპატის მიღების შემდეგ პაციენტი იგრძნობს ძილიანობას, არ უნდა მართოს ავტომანქანა ან შეასრულოს სამუშაო, რომელიც მოითხოვს მომატებულ ყურადღებას.

ჭარბი დოზირება:

პრეპარატის მაღალი დოზის მიღების შემთხვევაში უნდა ეცნობოს მკურნალ ექიმს.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

მკურნალობის პერიოდში ნებისმიერი წამლის მიღების შესახებ უნდა ეცნობოს ექიმს. მათ შორის ურეცეპტოდ გაცემულზე. აუციელებელია ექიმის ინფორმირება თუ პაციენტი იღებს:

*ნეიროლეპტიკებს, ანტიდეპრესანტებს, ანქსიოლოტებს (ბენზოდიაზეპინები) ანტიკონვულსანტებს (ფენობარბიტალი, ფენიტიონი, პრიმიდონი, ლამოტრიჟინი, კარბამაზეპინი);

*ზიდოვუდინს;

*სალიცილის მჟავას (ასპირინი);

*მალარიის საწინააღმდეგო საშუალებებს (მეფლოქინი) ან ანტიბიოტიკებს (ერითრომიცინი, ნეიროპენი, პანიპენი);

*ციმეტიდინს;

*ანტიკოაგულანტებს, რომლებიც მოქმედებენ K ვიტამინის ფაქტორზე;

ექიმი განსაზღვრავს ამ პრეპარატის მიღებას ან მკაცრი კონტროლის აუცილებლობას და მკურნალობის რეჟიმისა და დოზის შეცვლის შესაძლებლობას.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 25 ⁰C ტემპერატურაზე, მშრალ, ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

მწარმოებელი: DENTINOX,გერმანია

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ადგილობრივი გამოყენების ანალგეზიური და ანთების საწინააღმდეგო საშუალება.

შემადგენლობა და  გამოშვების ფორმა:

გელი: ტუბში 10 გ

1 გ

გვირილას ნაყენი …………………………….    150 0მგ

ლიდოკაინის ჰიდროქლორიდი 1 H₂O          3.4 მგ

პოლიდოკანოლ 600  ………………….           3.2 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

სორბიტოლი, ქსილიტოლი, პროპილენგლიკოლი, ნატრიუმის მარილი, პოლისორბატი 20, ედიტინის მჟავა, დინატრიუმის მარილი  2 H₂O, ნატრიუმის საქარინი, მენთოლი, გასუფთავებული წყალი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

კბილების ამოსვლის დროს პრეპარატის პროფილაქტიკის მიზნით გამოყენება, ამ პროცესის უმტკივნეულოდ და პირველი კბილის ამოჭრის გართულებების გარეშე წარმართვის საშუალებას იძლევა. იგი უზრუნველყოფს ღრძილების შეშუპების, პირის ღრუს ლორწოვანი გარსის ანთებითი (სტომატიტი) მოვლენების და ტკივილის შეგრძნების კუპირებას.

ჩვენებები:

პრეპარატი გამოიყენება ტკივილით მიმდინარე გართულებების და ანთებითი მოვლენების პროფილაქტიკისათვის პირველი კბილების ამოჭრის დროს.

მიღების წესები და დოზირება:

გელი სუფთა თითის ან ბამბის ჩხირის მეშვეობით დაიტანება ღრძილსა და უშუალოდ კბილის ამოჭრის ადგილას და მსუბუქად შეიზილება. პროცედურა მეორდება დღე-ღამეში 2-3-ჯერ. განსაკუთრებით ძილის წინ და ჭამის შემდეგ.

აუცილებლობის შემთხვევაში პრეპარატი გამოიყენება კბილების ამოსვლის პერიოდში მთლიანად.

გვერდითი მოვლენები:

არ არის ცნობილი.

უკუჩვენებები:

არ არის ცნობილი.

განსაკუთრებული მითითებები:

პრეპარატი ტრადიციულად გამოიყენება კბილების ამოსვლის დროს ტკივილის პროფილაქტიკისათვის. იგი შეიცავს შაქრის შემცველებს (ქსილიტოლსა და სორბიტოლს) და ხელს უშლის კარიესის განვითარებას,  აფერხებს კბილების შემადგენელი სტრუქტურის დაშლას.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

არ არის ცნობილი.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 1 წელი.

მწარმოებელი: DEMO S.A.

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

პარენტერალური მიღების პოლივიტამინური პრეპარატი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინფუზიო ხსნარი: ამპულაში 10 მლ, შეფუთვაში 1 ც.

1 ამპ.

ვიტამინი B₁ ………………………  75 მგ

ვიტამინი B₂ …………………….    10 მგ

ვიტამინი B₆ …………………….    25 მგ

ვიტამინი B₁₂ ……………………. 750 მკგ

ვიტამინი A  …………………….. 15000 სე

ვიტამინი D    …………………..  1000 სე

ვიტამინი E    ……………………   10მგ

ნიკოტინამიდი  ……………….   125 მგ

დექსაპანთენოლი  ………………  30 მგ

მწარმოებელი: DEMO S.A.

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

B ჯგუფის ვიტამინების კომპლექსი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინექციო ი/მ ხსნარი: ამპულაში 5 მლ,

1 ამპ.

ვიტამინი B_{1 ………………….} 250 მგ

ვიტამინი B_{6…………………..} 250 მგ

ვიტამინი B_{12…………………..}1500 მკგ

მწარმოებელი: DEMO S.A.

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

B ჯგუფის ვიტამინების კომპლექსი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინექციო ი/მ და ი/ვ ხსნარი: ამპულაში 2 მლ, შეფუთვაში 10 ც.

1 ამპ.

ვიტამინი B₁ …………… 10 მგ

ვიტამინი B₂ …………….   4 მგ

ვიტამინი B₆ ……………   4 მგ

ნიკოტინამიდი ……….   40 მგ

წარმოებელი: Abdi Ibrahim  Ilac Sanayi ve Ticaret A.S.

ჰადიმკოი იოლუ, თურქეთი.

გამოშვების ფორმა: დემანტინი შემოგარსული ტაბლეტები, შეფუთვაში 50 და 100 ტაბლეტი.

გამოშვების სხვა ფორმა: დემანტინი 10 მგ/გ ორალური წვეთები

შემადგენლობა:

თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი აქტიური ინგრედიენტის სახით შეიცავს 10 მგ მემანტინის ჰიდროქლორიდს,  რომელიც 8,31 მგ მემანტინის ექვივალენტურია და ტიტანის დიოქსიდს, როგორც საღებავს.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკური თვისებები:

გლუტამატერგული ნეირიოტრანსმისიის დისფუნქცია (განსაკუთრებით N-მეთილ-D-ასპარტატის (NMDA) რეცეპტორების დონეზე), როგორც ფიქრობენ, მონაწილეობს ალცჰეიმერის დაავადების სიმპტომატიკის განვითარებასა და თვითონ დაავადების პროგრესირებაში.

მემანტინი, როგორც ანტიდემენციური საშუალება,  არის NMDA რეცეპტორების პოტენციური ანტაგონისტი. მემანტინი აბლოკირებს გლუტამატის დონის პათოლოგიურ ზრდას, რომელიც იწვევს ნეირონულ დისფუნქციას.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები:

მემანტინის ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 100 %-ს. პრეპარატის Tmax მაჩვენებელი არის 3-8 საათი. საკვების მიღება გავლენას არ ახდენს მემანტინის შეწოვაზე.  მემანტინის მყარი კონცენტრაციები (70-150 ნგ/მლ) მიიღწევა 20 მგ დღიური დოზებით და ეს მაჩვენებლები ვარირებს ინდივიდუალურად. ცერებროსპინალურ სითხეში და სისხლის შრატში აქტიური ინგრედიენტის კონცენტრაციების შეფარდება არის 0,52, 5-30 მგ დღიური დოზების მიღების ფონზე. მემანტინის განაწილების მოცულობაა 10 ლ/კგ და პლაზმის პროტეინებით შებოჭვის კოეფიციენტი – 45%.

პერორალური მიღების შემდეგ მიღებული დოზის 80% უცვლელი ფორმით გვხვდება სისხლში. მემანტინის ძირითადი მეტაბოლიტია N-3,5-დიმეთილ-გლუდანტანი, -4 და –6 ჰიდროქსი მემანტინის შერეული იზომერი და 1-ნიტროზო- 3,5-დიმეთილ ადამანტანი. აღნიშნულ მეტაბოლიტებს არა აქვთ ანტი-NMDA აქტივობა. In vitro კვლევებში ციტოქრომ P450 სისტემით კატალიზებული მემანტინის მოტაბოლოზმის რეაქციები გამოვლენილი არ არის.

მემანტინის ტერმინალური ნახევარდაშლის პერიოდი შეადგენს (T1/2) 60 – 100 საათს. მიღებული დოზის 84% გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით. მემანტინის თირკმლისმიერი კლირენსი გაშუალედებურია ტუბულარული სეკრეციით და ტუბულარული აბსორბციით. ტუტე შარდის შემთხვეავაში (pH = 7-9), მემანტინის ექსკრეცია შეიძლება შემცირდეს. შარდის გატუტიანების მიზეზი შეიძლება იყოს კვების რეჟიმის რადიკალური შეცვლა (მაგ. ხორცით მდიდარი დიეტიდან გადასვლა ბოსტნეულით მდიდარ დიეტაზე, ან ანტაციდების ჭარბი გამოყენება).

განსაკუთრებული პოპულაციები:

კვლევებში, რომლებშიც მონაწილეობდნენ ხანდაზმული მოხალისეები, თირკმლის ნორმალური ან დაქვეითებული ფუნქციით, (კრეატინინის კლირენსი 50-100 მლ/წთ/1,73 მ2), მნიშვნელოვანი კორელაცია არ აღნიშნულა კრეატინინის კლირენსსა და მემანტინის ტოტალურ რენულ კლირენსს შორის.

მემანტინი ექვემდებარება მცირე მეტბოლიზმს ღვიძლში და მის მეტაბოლიტებს არ აქვთ ანტი-NMDA აქტივობა. ღვიძლის ფუნქციების მსუბუქი და საშუალო დარღვევების დროს მემანტინის ფარმაკოკინეტიკაში მნიშვნელოვანი ცვლილებები მოსალოდნელი არ არის.

ფარმაკოკინეტიკა/ფარმაკოდინამიკის კორელაცია:

მემანტინის დღეში 20 მგ დოზა  საკმარისია მისი ადეკვატური კონცენტრაციის მისაღწევად ცერებრო-სპინალურ სითხეში.

ჩვენებები:

დემანტინი გამოიყენება ალცჰეიმერის დაავადების საშუალო და მძიმე ფორმების დროს.

უკუჩვენებები:

დემანტინი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობა მემანტინის ჰიდროქლორიდისადმი ან პრეპარატის სხვა კომპონენტებისადმი.

სიფრთხილის ზომები:

თირკმლის მძიმე   უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი

პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში მისი ფარმაკოლოგიური თვისებებიდან და ცალკეული შემთხვევებიდან გამომდინარე.

დემანტინი არ გამოიყენება სხვა NMDA ანტაგონისტებთან ერთად, როგორიცაა ამანტადინი, კეტამინი და დექსტრომეთორფანი. აღნიშნული სუბსტანციებიც მოქმედებენ იმავე რეცეპტორებზე, რომელზეც მემანტინი, რამაც შეიძლება გამოირვიოს გვერდითი მოვლენები (განსაკუთრებით ცნს მხრივ).

შარდის pH გაზრდის შემთხვევაში (ხორცით მდიდარი დიეტიდან გადასვლა ბოსტნეულით მდიდარ დიეტაზე, ან ანტაციდების ჭარბი გამოყენება, ან ტუბულარული აციდოზი ან პროტეუსით გამოწვეული საშარდე სისტემის სერიოზული ინფექცია) პაციენტებს შესაძლოა დასჭირდეთ ინტენსიური მონიტორინგი.

პაციენტები ახალგადატანილი მიოკრადიუმის ინფარქტით, ან შეგუბებითი გულის უკმარისობით (NYHA III-IV) ან არაკონტროლირებადი ჰიპერტენზიით არ იყვნენ ჩართულები მემანტინის კვლევებში. ამიტომ ამ კონტინგენტში მემანტინის გამოყენების შესახებ მონაცემები არასაკმარისია. პრეპარატის გამოყენების შემთხვევაში ეს პაციენტები საჭიროებენ ინტენსიურ მონიტორინგს.

პედიატრიული პაციენტები: ბავშვებში მემანტინის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესახებ ადექვატური და კონტროლირებული კლინიკური კვლევების მონაცემები არ მოიპოვება.

ორსულობა და ლაქტაცა:

ორსულობის კატეგორია B. ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში აღინიშნა ფეტალური განვითარების შეფერხება მემანტინის ადამიანების დოზების ექვივალენტური ან ოდნავ უფრო მაღალი დოზებით გამოყენებისას. ცნობილი არ არის რამდენად ასახავს ეს მონაცემები რისკს ადამიანებში. შესაბამისად, მემანტინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ორსულებში, თუ არ არის აუცილებელი ჩვენება.

მემანტინის მიღებისას რეკომენდებულია ძუძუთი კვების შეწყვეტა.

გავლენა ავტომობილისა და მექანიზმების მართვის უნარზე: მემანტინით მკურნალობის დროს პაციენტის რაქციები შეიძლება შეიცვალოს, რაც მოქმედებს ავტომობილისა და მექანიზმების მართვაზე.

გვერდითი ეფექტები:

მემანტინით მკურნალობისას საშუალო და მძიმე დემენციის მქონე პაციენტში გვერდითი ეფექტების სიხშირე პრაქტიკულად არ განსხვავდება პლაცებოსგან  და აღნიშნული გვერდითი მოვლენები, როგორც წესი არის მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის.

მემანტინის ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტებია (> 4%) :

მემანტინის გამოყენებისას გამოვლენილი ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტებია (1-10 % ფარგლებში და პლაცებოსთან შედარებით უფრო ხშირი): ჰალუცინაციები, გონების დაბინდვა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი და სისუსტე.

მემანტინის გამოყენებისას გამოვლენილი ყველაზე არახშირი გვერდითი ეფექტებია (0,1-1 % ფარგლებში და პლაცებოსთან შედარებით უფრო ხშირი): აღგზნებულობა, ჰიპერტონია, გულისრევა, ცისტიტი და ლიბიდოს გაძლიერება.

გულყრები აღინიშნა ძირითადად იმ პაციენტებში, რომელთაც ანამნეზში ჰქონდათ კონვულსიები და ეპილეფსიისადმი განწყობა.

არასასურველი მოვლენების განვითარების შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

მემანტინთან ერთად მიღებისას შეიძლება გაიზარდოს  L-დოპას, დოფამინერგული აგონისტების და ანტიქოლინერგული აგენტების ეფექტი. ბარბიტურატებისა და ნეიროლეპტიკების ეფექტი შეიძლება შემცირდეს მემანტინთან ერთად მიღებისას. ერთდროული მიღებისას მემანტინმა შეიძლება გაზარდოს ანტისპაზმური აგენტების, დანტროლენის ან ბაკლოფენის ეფექტი, და ასეთ შემთხვევაში საჭიროა ამ აგენტების დოზის კორექცია.

არ არის სასურველი მემანტინის დანიშვნა სხვა NMDA ანტაგონისტებთან ერთად, როგორიცაა ამანტადინი, კეტამინი და დექსტრომეთორფანი, ფარმაკოტოქსიკური ფსიქოზის განვითარების რისკის არსებობის გამო.

წამლები, რომლებიც იყენებენ იგივე რენულ კათიონურ სისტემას (ციმეტიდინი, რანიტიდინი, პროკაინამიდი, ქინიდინი, ქინინი და ნიკოტინი) ურთიერთქმედებს მემანტინთან და ზრდის სისხლში მის დონეს. მემანტინთან ერთად გამოყენებისას მცირდება ჰიდროქლორთიაზიდის ექსკრეცია.

In vitro კვლევებში მემანტინი არ აინჰიბირებს CYP  1A2, 2A6, 2C9, 2D6, 2E1, 3A, ფლავინ მონოქსიდაზას და ჰიდროლაზა ეპოქსიდ ფერმენტებს და სულფატირების პროცესს.

შეუთავსებლობა: არ ახასიათებს.

მიღების წესი და დოზირება:

მოზრდილები:

მაქსიმალური დღიური დოზა არის 20 მგ;

რეკომენდებული საწყისი დოზა პირველი კვირის მანძილზე არის 5 მგ ერთხელ დღეში (ნახევარი ტაბლეტი ყოველ დილით) გვერდითი ეფექტის რისკის შესამცირებლად. დოზა უნდა გაიზარდოს 5 მგ-ობით 10 მგ-მდე (ნახევარი ტაბლეტი დღეში ორჯერ) მეორე კვირის განმავლობაში და 15 მგ-მდე / დღეში (1 ტაბლეტი დილით და ნახევარი ტაბლეტი საღამოს) მესამე კვირაში. მკურნალობა გრძელდება 20 მგ-მდე დოზის გაზრდით (1 ტაბლეტი ორჯერ დღეში) მეოთხე კვირიდან.

დემანტინის მიღება შეიძლება უზმოზეც და ჭამის შემდეგაც.

ხანდაზმულები:

რეკომენდებული დღიური დოზა 65 წელს გადაცილებულ პაციენტებში არის  20 მგ (1 ტაბლეტი ორჯერ დღეში).

ბავშვები და 18 წელზე ნაკლები ასაკის მოზარდები:

ბავშვებში არ არის შესწავლილი მემანტინის ეფექტურობა და უსფრთხოება.

თირკმლის უკმარისობა:

დოზის შემცირება არ არის საჭირო თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი დარღვევის (კრეატინინის დონე სისხლში 130 მოლ/ლ) მქონე პაციენტებში. დღიური დოზა თირკმლის საშუალო ხარისხის უკმარისობის დროს (კრეატინინის კლირენსი 40-60 მლ/წთ/1,73 მ2) არის 10 მგ. ადექვატური მონაცემები არ მოიპოვება თირკმლის მძიმე უკმარისობის დროს პრეპარატის გამოყენების შესახებ.

ღვიძლის უკმარისობა

ასეთ კონტინგენტში პრეპარატის გამოყენების შესახებ ადექვატური მონაცემები არ მოიპოვება.

ჭარბი დოზირება და მკურნალობა:

ჭარბი დოზირების შემთხვევაში მკურნალობა სიმპტომურია.

მემანტინის ჭარბი ორალური დოზირების ერთი შემთხვევის დროს (400 მგ) პაციენტს აღენიშნა  ჩივილები ცნს მხრივ (შფოთვა, ფსიქოზი, მხედველობითი ჰალუცინაციები, კონვულსიის წინა მდგომარება, სომნოლენცია, სტუპორი და ცნობიერების დაკარგვა). პაციენტი გამოჯანმრთელდა პერმანენტული გართულებების გარეშე.

შენახვის პირობები: პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზა, 25°C –მდე.

აფთიაქიდან გაცემა:
პრეპარატი გაიცემა რეცეპტით.

მწარმოებელი: ICN Hungary, უნგრეთი
საერთაშორისო დასახელება:
CHLOROQUINE
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის ანთებითი დისტროფიული დაავადებების დროს გამოსაყენებელი საშუალებები, 4-ამინოქინოლონის წარმოებულები;
მალარიის საწინააღმდეგო პრეპარატი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

250მგ ტაბლეტი № 30

1 ტაბლეტი შეიცავს: ქლოროქინს 250მგ, დამხმარე ნივთიერებებს სიმინდის სახამებელს, კოლოიდურ სილიციუმის მჟავას, პოლიაკრილის მჟავას, მაგნიუმის სტეარატს, ტალკს, პოლივინილბუტიროლს.

აღწერილობა ბრტყელი ტაბლეტები დაქანებული კიდეებით, თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის, უსუნო.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პროტოზოების საწინააღმდეგო საშუალება, ავლენს აგრეთვე იმუნოდეპრესულ და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებას. იწვევს ყველა სახის პლაზმოდიების უსქესო ერითრიციტული ფორმების დაღუპვას. მოქმედებს გამეტოციდურად Plasmodium falciparum გარდა, რომელზეც მოქმედებს ანტიგამეტოციდურად.

ფარმაკოკინეტიკა შიგნით მიღებისას ადვილად და თითქმის მთლიანად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. სისხლში მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება უკვე 2-6 საათში. 55%-ით შეკავშირდება პლაზმის ალბუმინებთან. სწრაფად ვრცელდება ქსოვილებსა და ორგანოებში (ღვიძლი, თირკმლები, ელენთა, ფილტვები). იოლად გადის ჰემატო-ენცეფალურ და პლაცენტურ ბარიერებს. მეტაბოლიზდება მცირე რაოდენობით (25%-მდე), გამოიყოფა თირკმლებით (70% უცვლელი სახით) ნელნელა. ნახევრადგამოყოფის პერიოდი 1-2თვე. თირკმლების უკმარისობის დროს შეიძლება მოხდეს კუმულაცია.

ჩვენებები:

მიღების წესები და დოზები:

შიგნით მალარიას პროფილაქტიკისათვის – 0.5გ პირველ კვირაში ორჯერ, შემდეგ ერთჯერ კვირის ერთიდაიგივე დღეს. მალარიას მკურნალობენ შემდეგი სქემით: პირველ დღეს ერთჯერადად 1გ და 6-8სთ. შემდეგ კიდევ 0.5გ. მეორე და მესამე დღეს 0.75გ ერთ მიღებაზე. ამებიაზის დროს თავიდან 0.5გ 3-ჯერ დღეში 7 დღის მანძილზე, კიდევ 7 დღის განმავლობაში 0.25გ 3-ჯერ დღეში, ხოლო შემდეგ 0.75გ 2-ჯერ კვირაში 2-6თვის მანძილზე.

რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ ჯერ 0.25გ 2-ჯერ დღეში 7 დღე, შემდეგ 0.25გ ყოველდღიურად 12 თვის მანძილზე. სისტემური წითელი მგლურის დროს 0.25-0.5გ ყოველდღიურად, ხოლო ფოტოდერმატოზის დროს ჯერ 0.25გ ყოველდღიურად 1 კვირა, შემდეგ 0.5-0.75 კვირაში ერთხელ.

გვერდითი მოვლენები:

კნტ-ის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, გასტრალგია.

ნერვული სისტემის მხრივ: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ძილის დარღვევა. ფსიქოზი, ეპილეფსიური კრუნჩხვები.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: მიოკარდიუმის დაზიანება ცვლილებებით ელექტროკარდიოგრამაზე, არტერიული წნევის დაქვეითება.

გრძნობის ორგანოების მხრივ: ხანგრძლივი გამოყენებისას – რქოვანას შემღვრევა, ბადურას დაზიანება, მხედველობის დარღვევა და ხმაური ყურებში.

ალერგიული რეაქციები: დერმატიტი, ფოტოსენსიბილიზაცია.

სხვა: მიალგია, ლეიკოპენია, კანისა და თმის ფერის შეცვლა.

უკუჩვენება:

ზემგრძნობელობა, ღვიძლის და/ან თირკმლის უკმარისობა, ძვლოვანი ჰემოპოეზის დაქვეითება, გულის რითმის მძიმე დარღვევები, პსორიაზული ართრიტი, ნეიტროპენია პორფირინურია, ორსულობა, ლაქტაცია. სიფრთხილეა საჭირო გლუკოზო-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზის დეფიციტის, რეტინოპათიისა და ეპილეფსიის დროს.

განსაკუთრებული მითითებები:

მკურნალობის პერიოდში აუცილებელია სისტემატურად ოკულისტთან გასინჯვა და სისხლის ანალიზების კონტროლი.

ჭარბი დოზირება:

სიმპტომები: ღებინება, ცნობიერების მოშლა, მხედველობია დარღვევა, კრუნჩხვები, კოლაფსი, სუნთქვის ცენტრის დათრგუნვა სიკვდილის განვითარებითაც კი (სუნთქვის დათრგუნვიდან 2 საათში). მკურნალობა: ღებინების გამოწვევა, კუჭის ამორეცხვა, გააქტიურებული ნახშირის მიღება ქლოროქინის დოზაზე ხუთჯერ მეტი რაოდენობით, პერიტონეული დიალიზი, პლაზმაფარეზი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ფენილბუტაზონთან, ოქროს პრეპარატებთან, პენიცილამინთან, ციტოსტატიკებთან, ლევამიზოლთან ერთდროულად გამოყენებისას იზრდება ძვლის ტვინის აპლაზიისა და კანის დაზიანების საფრთხე.

ანტაციდები არღვევენ აბსორბციას, ციმეტიდინი ზრდის პრეპარატის კონცენტრაციას სისხლში. მალარიას საწინააღმდეგო სხვა წამლებთან კომბინაციაში გამოყენებას შეიძლება მოჰყვეს ანტაგონისტური ეფექტი.

გლიკოკორტიკოსტერიდებთან ერთად გამოყენება ადიდებს მიოპათიისა და კარდიომიოპათიის განვითარების რისკს, მონოამინოოქსიდაზის ინჰიბიტორებთან ერთად ხმარება ზრდის ნეიროტოქსიურობის საფრთხეს, ეთანოლთან – ჰეპატოტოქსიურობას, ხოლო საგულე გლიკოზიდებთან – აძლიერებს გლიკოზიდურ ინტოქსიკაციას

შენახვის პირობები და ვადები:

სია B. ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას, 25ºC ტემპერატურამდე. შენახვის ვადა 5 წელი. არ გამოიყენოთ შენახვის ვადის ამოწურვის შემდეგ.

აფთიაქში გაცემის წესი:

რეცეპტით.

საერთაშორისო დასახელება:

ნისტატინი, ნეომიცინის სულფატი, გრამიციდინი და ტრიამცინოლინის აცეტონიდი.

მწარმოებელი: Pharmacare Int.Co./Pharmacare PLC Palestine

შემადგენლობა:

1 გ კრემი შეიცავს:

ნისტატინი …………………………………. 10000 მე,

ნეომიცინის სულფატი …………………… 2,5მგ,

გრამიციდინი ……………………………..  0,25მგ,

ტრიამცინოლონის აცეტონიდი ……….   1,0მგ.

გამოყენების ჩვენებები:

ზედაპირული დერმატოზი, კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობისადმი მომატებული მგრძნობელობა, მეორადი ინფექციები ბაქტერიებით და სოკოებით. დეკომბს ახასიათებს ანტიმიკრობული, სოკოს საწინააღმდეგო და ადგილობრივი ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება.

უკუჩვენებები:

მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის აქტიური ინგრედიენტის მიმართ, კანის ვირუსული დაზიანება, როზაცეა, დამწვრობა, კანის დაწყლულება, ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი.

სიფრთხილე:

არ შეიძლება კრემის მოხვედრა თვალში, არ გამოიყენება ბავშვებში დამწოლი ნახვევის ქვეშ, პაციენტებში თირკმლის პათოლოგიით, ან ანამნეზში მონაცემები ქალა-ტვინის მე-IX წყვილი ნერვის დაზიანების შესახებ.

ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან:

მონაცემები არ მოიპოვება.

გვერდითი მოვლენები:

შესაძლებელია ალერგიული რეაქციები, კანზე გამონაყარი, პრეპარატით მკურნალობის დროს დისკომფორტის აღმოცენების შემთხვევაში შეატყობინეთ მკურნალ ექიმს.

დოზირება:

კრემი დაიტანება კანის დაზიანებულ უბნებში 2-4–ჯერ დღეში. მკურნალობის ხანგრძლივობა 14 დღე. არ არის რეკომენდებული ექიმის მიერ დანიშნული დოზირების დარღვევა.

პრეპარატი მიიღება ექიმის მიერ დანიშნულ დროს და გარკვეული ინტერვალებით. თუ დაგავიწყდათ პრეპარატის მიღება დანიშნულ დროს გამოიყენეთ იგი გახსენებისთანავე. სიმპტომების შემცირების შემდეგაც არ შეიძლება ექიმთან კონსულტაციის გარეშე მკურნალობის შეწყვეტა თვითნებურად.

სიფრთხილე:

პრეპარატი ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. თუ თქვენ შემთხვევით გამოიყენეთ პრეპარატის ჭარბი დოზა ან ბავშვმა შემთხვევით გადაყლაპა იგი, აუცილებლად მიმართეთ სასწრაფო დახმარებას და თან იქონიეთ პრეპარატის შეფუთვა. არ გამოიწვიოთ პირღებინება დამოუკიდებლად ექიმთან კონსულტაციის გარეშე. პრეპარატი არ გამოიყენოთ სიბნელეში. შეამოწმეთ ეტიკეტზე წარწერა და დოზა პრეპარატის ყოველი გამოყენების წინ.

შენახვის ვადა: 2 წელი

შენახვის წესები:

ინახება სინათლისაგან დაცულ ადგილას არა უმეტეს 25°C-ის. ინახება ბავშვებისგან მიუწვდომელ ადგილას. არ შეიძლება პრეპარატის გამოყენება შეფუთვაზე მითითებული შენახვის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

გაიცემა რეცეპტით.

საერთაშორისო დასახელება: DEQUALINUM CHLORIDE: DIBUCAINE

მწარმოებელი: MEPHA-PHARMA,შვეიცარია

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ანტიბაქტერიული და ანტიფუნგინალური საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საწუწნი ტაბლეტები: შეფუთვაში 20 და 100 ც.

1 ტაბ.

დექვალინის ქლორიდი ………………..     0.25 მგ

დიბუკაინის ჰიბროქლორიდი ………..      0.03 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

სორბიტოლი, ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი, სილიციუმი ორჟანგის კოლოიდური ხსნარი, პიტნის ექსტრაქტი, პიტნის ზეთი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

დეკვალინის ქლორიდი ხასიათდება სწრაფი მოქმედებით იმ მიკროორგანიზმებზე, რომლებიც იწვევენ პირის ღრუსა და ხახის შერეულ ინფექციებს. მას გააჩნია მოქმედების ფართო სპექტრი, იგი ეფექტურია, როგორც გრამდადებითი, ასევე გრამუარყოფითი ბაქტერიების, კოკების, სოკოების, სპიროქეტების, აგრეთვე ანტიბიოტიკების მიმართ მდგრადი ზოგიერთი შტამების მიმართ.

დიბუკაინის ჰიდროქლორიდს ახასიათებს სუსტად გამოხატული ადგილობრივი საანესთეზიო ეფექტი. იგი ასუსტებს პირის ღრუსა და ხახის ინფექციების დროს ტკივილით გამოწვეულ შეგრძნებას.

მიკროორგანიზმები დეკვალინის მიმართ მდგრადობით არ ხასიათდებიან, რის გამოც პრეპარატი ინარჩუნებს თერაპიულ ეფექტურობას მისი განმეორებითი გამოყენებისას.

დეკატილენი არ იწვევს ლორწოვანი გარსის ადგილობრივ გაღიზიანებას და ალერგიულ რეაქციებს, რაც ხელს უწყობს მკურნალობის პროცესს.

ვინაიდან აქტიური ნივთიერების შეწოვა თითქმის არ ხდება, მოსალოდნელ გართულებებს შინაგანი ორგანოების, სისხლმბადი სისტემის ან ცნს მხრივ ადგილი არა აქვს. პრეპარატს აგრეთვე არ ახასიათებს ტერატოგენული მოქმედება.

დეკვალინის ქლორიდი არ მოქმედებს ნაწლავების მიკროფლორაზე.

ჩვენებები:

ტკივილით მიმდინარე პირის ღრუსა და ხახის ინფექციები: კატარული ანგინა, ლაკუნური და წყლულოვანი ანგინა, კატარული ფარინგიტი, ლარინგიტი, გინგივიტი, წყლულოვანი და აფტოზური სომატიტი, პირ-ხახის კანდიდამიკოზი, ტონზილექტომის შემდგომი მდგომარეობა, კბილის ექსტრაქცია, პირ-ხახის ინფექციური-ანთებითი დაავადებების პროფილაქტიკა.

მიღების წესები და დოზირება:

მოზრდილებსა და ბავშვებს ენიშნებათ 1 საწუწნი ტაბლეტი ყოველ 2 სთ-ში, ხოლო ანთების სიმპტომების შესუსტების შემთხვევაში – ყოველ 4 სთ-ში.

დეკატილენი შეიძლება დაინიშნოს დიაბეტის დროს.

გვერდითი მოვლენები

არ ახასაიათებს.

უკუჩვენებები:

არ არის დადგენილი.

შენახვის პირორბები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე, მშრალ და გრილ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 5 წელი.