საერთაშორისო დასახელება:
LEVAMISOLE
მწარმოებელი: GEDEON RICHTER ,უნგრეთი
მოქმედი ნივთიერება: ლევამიზოლი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ანტიჰელმინთოზური საშუალება
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: შეფუთვაში 2 ც.
1 ტაბ.
ლევამიზოლი …………….. 50 მგ
ტაბლეტები: შეფუთვაში 1 ც.
1 ტაბ.
ლევამიზოლი ……………… 150 მგ
საერთაშორისო დასახელება:
Demoxytocinum
ქიმიური სახელწოდება: (1-6) β-მერკაპტოპროპიონილ- L-თიროზილ- L -იზოლეიცილ- L -გლუტამინილ- L -ასპარაგინილ- L -ცისტეინილ-პროპილ- L -ლეიცინილ-გლიცინის ციკლური დისულფიდის ამიდი.
მწარმოებელი: ს.ს. «გრინდექსი» ლატვია, რიგა.
ძირითადი ფიზიკურ–ქიმიური თავისებურებები:
თეთრი ფერის მრგვალი ბრტყელ-ცილინდრული ტაბლეტები ფასეტებით და ღარით.
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტი.
1 ტაბლეტი შეიცავს 50 მე დემოქსიტოცინს.
დამხმარე ნივთიერებები: საქაროზა, ლაქტოზა, კარტოფილის სახამებელი, კალციუმის სტეარატი, მეთილცელულოზა.
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
უტეროტონული (საშვილოსნოს მატონიზირებელი) და ლაქტოგენური საშუალება.
ფარმაკოლოგიური მოქმედება:
დეზამინოოქსიტოცინი ქიმიური სტრუქტურით ახლოს დგას ოქსიტოცინთან და გააჩნია ანალოგიური ფარმაკოლოგიური თვისებები. იგი ახდენს ამგზნებ მოქმედებას საშვილოსნოს გლუვ მუსკულატურაზე, კუმშავს სარძევე ჯირკვლების მიოეპითელიურ უჯრედებს, აძლიერებს რძის გამოყოფას. დეზამინოოქსიტოცინს გააჩნია ოქსიტოცინთან შედარებით უფრო ძლიერი და ხანგრძლივი მოქმედება, რადგანაც პრეპარატი მდგრადია ფერმენტული ინაქტივაციის მიმართ (ოქსიტოცინაზების მიმართ).
დეზამინოოქსიტოცინს არ გააჩნია ვაზოპრესორული და ანტიდიურეზული მოქმედება, რაც მისი გამოყენების საშუალებას იძლევა ჰიპერტენზიის მქონე ქალებში, გვიანი ტოქსიკოზის მქონე ორსულებსა და თირკმლების დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში.
ჩვენება:
სამშობიარო მოქმედების აღძვრისა და გაძლიერებისათვის სამშობიარო ძალების პირველადი და მეორადი სისუსტის დროს.
საშვილოსნოს ინვოლუციის დასაჩქარებლად და ლაქტაციის სტიმულირებისათვის მშობიარობის შემდგომ პერიოდში.
გამოყენების ხერხი და დოზები:
ტაბლეტს იყენებენ ტრანსბუკალურად, იდებენ მონაცვლეობით მარჯვენა და მარცხენა მხარეს ლოყის ქვეშ და აჩერებენ პირის ღრუში მისი სრულ გახსნასა და შეწოვამდე. საშვილოსნოს შეკუმშვის აღძვრისა და სტიმულირებისათვის ჩვეულებრივ, იყენებენ 50 მე (1 ტაბლეტს) ყოველ 30 წუთში ერთხელ; პრეპარატის აუცილებელ დოზას ინდივიდუალურად განსაზღვრავენ.
მაქსიმალური დოზა ჩვეულებრივ, შეადგენს 500 მე-ს (10 ტაბლეტს), იშვიათ შემთხვევებში – 900 მე-სა და მეტს. რეგულარული, ძლიერი ჭინთვების გამოვლენისას დეზამინოოქსიტოცინის ერთჯერად დოზებს ორჯერ ამცირებენ (აძლევენ 1/2 ტაბლეტს) ან ზრდიან შუალედს მიღებებს შორის (ერთ საათამდე). ეფექტის არქონის შემთხვევაში პრეპარატი შეიძლება განმეორებით გამოვიყენოთ 24 საათის შემდეგ.
ლაქტაციის სტიმულირებისათვის დეზამინოოქსიტოცინს უნიშნავენ მშობიარობის შემდგომი პერიოდის მე-2 მე-6 დღეზე 25-50 მე დოზით (1/2 – 1 ტაბლეტი) ბავშვის კვებამდე 5 წთ-ით ადრე 2-4 ჯერ დღე-ღამეში.
გვერდითი მოქმედება:
პრეპარატის დიდმა დოზებმა შეიძლება გამოიწვიოს საშვილოსნოს ზომაზე ძლიერი სტიმულაცია, რამაც შეიძლება, თავის მხრივ, გამოიწვიოს საშვილოსნოს გასკდომა, ნაყოფის ასფიქსია და სიკვდილიც კი.
იშვიათ შემთხვევებში შესაძლებელია გულისრევა, ღებინება, პერიფერიული სისხლძარღვების შევიწროება და არტერიული წნევის მომატება, ტაქიკარდია.
უკუჩვენებები:
მომატებული მგრძნობელობა (ალერგია) პრეპარატის მიმართ. მენჯისა და ნაყოფის ზომების შეუსაბამობა. ნაყოფის მდებარეობის ანომალიები. ოპერაციის შემდგომი ნაწიბურების არსებობა საშვილოსნოზე (მათ შორის, საკეისრო კვეთის შედეგად). ნაყოფის საშვილოსნოსშიდა ჰიპოქსია. პლაცენტის ნაადრევი მოცილება.
ჭარბი დოზირება:
არ მოიპოვება მონაცემები ინტოქსიკაციის შესახებ.
გამოყენების თავისებურებები:
აუცილებელია მშობიარის პრეპარატზე ინდივიდუალური რეაქციის გათვალისწინება.
დეზამინოოქსიტოცინთან ერთად არ შეიძლება სხვა ანალოგიური მოქმედების პრეპარატების (ოქსიტოცინური საშუალებების) გამოყენება.
დეზამინოოქსიტოცინის ერთი ტაბლეტი შეიცავს 233,12 მგ საქაროზას და 132, 24 მგ ლაქტოზას.
სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება:
β-ადრენომიმეტურმა საშუალებებმა შეიძლება შეასუსტონ დეზამინოოქსიტოცინის მასტიმულირებელი გავლენა საშვილოსნოზე.
შენახვის პირობები:
შეინახეთ მშრალ, ბნელ ადგილზე არაუმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე.
შეინახეთ პრეპარატი ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას!
ვარგისიანობის ვადა:
დაიცავით შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადა.
აფთიაქიდან გაცემის პირობები:
გაიცემა რეცეპტით.
საერთაშორისო დასახელება:
BISMUTHATE, TRIPOTASSIUM DICITRATO
მწარმოებელი: ASTELLAS, ნიდერლანდები
მოქმედი ნივთიერება: ბისმუტის კოლოიდური დეციტრატი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების სამკურნალო საშუალება.
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: შეფუთვაში 56 და 112 ც.
1 ტაბ.
ბისმუტის კოლოიდური დეციტრატი ………. 120 მგ
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
პრეპარატი კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში მოხვედრის შემდეგ, მჟავე გარემოში, წყლულისა და ეროზიის ზედაპირზე წარმოქმნის დამცავ აპკს, რომელიც ხელს უწყოს ნაწიბურების წარმოქნას. დე-ნოლი აქტიურია მიკროორგანიზმის Helicobacter pylori-ს მიმართ, რომელთანაც დაკავშირებულია წყლულოვანი დაავადების რეციდივი და ქრონიკული გასტრიტი. აღნიშნული მიკროორგანიზმის განადგურება იწვევს გასტრიტის მორფოლოგიური სურათის გაუმჯობესებას, რაც განაპირობებს მკურნალობის შემდეგ წყლულოვანი დაავადების ხანგრძლივ რემისიას.
ფარმაკოკინეტიკა:
ბისმუტის სუბციტრატი არ განიცდის აბსორბციას, მაგრამ მკურნალობის პერიოდში ბისმუტის მინიმალური რაოდენობა გამოეყოფა კოლოიდს და შეიწოვება. იგი ექსკრეციას განიცდის შარდთან ერთად.
მკურნალობის დასრულების შემდეგ ბისმუტის კონცენტრაცია სისხლში სწრაფად მცირდება; პრეპარატის დიდი ნაწილი გამოიყოფა ფეკალიებით.
ჩვენებები:
მიღების წესები და დოზირება:
პრეპარატი ინიშნება 3-ჯერ დღეში 1 ტაბლეტის ოდენობით 30 წთ-ით ადრე საკვების მიღებამდე და ძილის წინ.
ტაბლეტი მიიღება 1-2 ყლუპი წყლის მიყოლებით (და არა რძის).
დე-ნოლით მკურნალობა მიმდინარეობს 4-6 კვირის განმავლობაში.
აუცილებლობის შემთხვევაში დე-ნოლით მკურნალობა შესაძლებელია გახანგრძლივდეს 8 კვირამდე.
ამის შემდეგ საჭიროა 8 კვირიანი შესვენება, რომლის დროსაც ბისმუტის შემცველი სხვა სამკურნალო საშუალებების გამოყენება არ არის რეკომენდებული.
იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტს აღმოაჩნდა ბაქტერია Helicobacter pylori, მაშინ მიზანშეწონილია დე-ნოლთან ერთად ტრიქოპოლის (ტინიდაზოლი) ერთდროული გამოყენება 4-ჯერ დღეში 0.25გ 10 დღის განმავლობაში და/ან 0.25 გ ამოქსიცილინის მიღება 4-ჯერ დღეში 10 დღის განმავლობაში.
Helicobacter pylori-ით გამოწვეული დაავადებების რემისიის მიზნით, ასევე ლორწოვანი გარსის სანაციისათვის მიზანშეწონილია 1 წლის განმავლობაში 3-4-2 კვირიანი შესაბამისი ანტიბაქტერიული მკურნალობის კურსის ჩატარება (დე-ნოლი+ამოქსიცილინი ან დე-ნოლი+ტრიქოპოლი, ან დე-ნოლი+ფურაზოლიდონი).
უკუჩვენებები:
*თირკმელების მძიმე ფორმის უკმარისობა.
ორსულობა და ლაქტაცია:
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული. დე-ნოლით მკურნალობისას წინააღმდეგნაჩვენებია ბისმუტის შემცველი სხვა პრეპარატების (ვიკალინი, ვიკაირი, როტერი) გამოყენება.
განსაკუთრებული მითითებები:
დე-ნოლისა და ანტაციდური საშუალებების ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული.
დე-ნოლის მიღებამდე ან მიღების შემდეგ ნახევარი საათით ადრე არ არის მიზანშეწონილი რძის გამოყენება.
შენახვის პირობები და ვადა:
პრეპარატი ინახება ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
იგი წარმოადგენს სიმსივნის საწინააღმდეგო საშუალებას, რომელიც მიეკუთვნება ანტრაციკლინის ჯგუფის ანტიბიოტიკებს. პრეპარატის ციტოტოქსიკური მოქმედება განპირობებულია მისი თვისებით გამოიწვიოს დნმ-ის, რნმ-ის და ცილების სინთეზის ინჰიბირება.
ფარმაკოკინეტიკა
პრეპარატი არ გაივლის ჰემატოენცეფალურ ბარიერს და მეტაბოლიზდება ღვიძლში აქტიური მეტაბოლიტის – რუბიდანოლის წარმოქმნით. ინტრავენურად შეყვანისას ის ნაწილდება ორგანიზმში, განსაკუთრებით თირკმელებში, ღვიძლში და გულში.
ჩვენებები
დოზირების რეჟიმი
პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ ინტრავენურად, ვინაიდან იგი აღიზიანებს კანს კუნთებში ან კანქვეშ შეყვანისას. დოზირება ინდივიდუალურია, სადღეღამისო დოზა მოზრდილებისათვის შეადგენს 40-60 მგ/კვ.მ. იგი ინიშნება 3-5 დღის განმავლობაში, ყოველ 3-4 კვირაში ერთხელ. კურსობრივი დოზა შეადგენს 600 მგ/კვ.მ.
10-15 მლ რეკონსტრუირებული ხსნარი 3-5 წუთის განმავლობაში შეჰყავთ ინტრავენურად. ექსტრავაზაცია თავიდან უნდა იქნას აცილებული.
გვერდითი მოვლენები
ანემია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, გულისრევა, პირღებინება, დიარეა, სტომატიტი, გულის უკმარისობა, არითმია, იშვიათად – მიოკარდიტი, პერიკარდიტი, ამენორეა, აზოოსპერმია, ალოპეცია, ალერგიული რეაქციები, თავის ტკივილი, ტკივილი შეყვანის ადგილას, ქსოვილის ნეკროზი (პრეპარატის შეყვანის ტექნიკური მხარის დარღვევისას).
უკუჩვენებები
* ლეიკოპენია (ლეიკოციტების რიცხვი 4000/კუბ.მმ ნაკლები), თრომბოციტოპენია (თრომბოციტების რიცხვი 120000/კუბ.მმ);
* გულის ქრონიკული უკმარისობა დეკომპენსაციის ფაზაში;
* ღვიძლის და/ან თირკმლების გამოხატული უკმარისობა;
* კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადაბის გამწვავება;
* ორსულობა, მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატისადმი.
განსაკუთრებული მითითებები
♦ პრეპარატს სიფრთხილით უნიშნავენ ღვიძლის ან თირკმელების დარღვევისას (საჭიროა პრეპარატის დოზის შემცირება). მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებელია ღვიძლის, თირკმელების, გულის ფუნქციის, პერიფერიული სისხლის სურათის კონტროლი.
♦ კარდიოტოქსიკური გამოვლენის სიხშირე მატულობს, თუ კურსობრივი დოზა სჭარბობს 400-500 მგ/კვ.მ მოზრდილებში და 300 მგ/კვმ ბავშვებში 2 წლის ასაკის ზევით.
♦ გულის უკმარისობის ნიშნები შეიძლება განვითარდეს დაუნორუბუცინით მკურნალობის დამთავრებიდან რამოდენიმე თვის ან წლის შემდეგ (განსაკუთრებით ბავშვებში).
♦ მკურნალობის დასაწყისში შესაძლებელია შარდის წითლად შეფერვა.
ორსულობა და ლაქტაცია
პრეპარატი უკუნაჩვენებია ორსულობის დროს. ლაქტაციის პერიოდში საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
– პრეპარატის კომბინირება შეიძლება ციკლოფოსფამიდთან, მეტოტრექსატთან, ვინკრისტინთან, პრედნიზოლონთან;
– დაუნორუბიცინის კომბინაციამ იმ პრეპარატებთან, რომელთაც გააჩნიათ მიელოტოქსიკური მოქმედება, შეიძლება გამოიწვიოს ტოქსიკური ეფექტის გაზრდა.
– ციკლოფოსფამიდის ან დოქსირუბიცინთან კომბინირებისას იზრდება პრეპარატით გამოწვეული კარდიოტოქსიკურობა.
– დაუნორუბიცინის მეტოტრექსატთან კომბინირებისას იზრდება მისი ჰეპატოტოქსიკურობა.
საერთაშორისო დასახელება:
SILYMARIN
მწარმოებელი: DARNITSA, უკრაინა
მოქმედი ნივთიერება: სილიმარინი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ჰეპატოპროტექტორი.
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: შეფუთვაში 50 ც.
1 ტაბ.
სილიმარინი …………0.035 გ
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
პრეპარატის მოქმედების მექანიზმი განპირობებულია სილიმარინის (ფლავანოიდური შენაერთების ჯგუფი) ანტიოქსიდანტური აქტივობით, რაც იწვევს ლიპიდების ზეჟანგვითი დაჟანგვის დათრგუნვას, ცილის სინთეზის სტიმულაციას, ფოსფოლიპიდების ცვლის ნორმალიზაციას და ჰეპატოციტების მემბრანების სტაბილიზაციას.
ჩვენებები:
იყენებენ აგრეთვე პროფილაქტიკის მიზნით ღვიძლის ინტოქსიკაციების და ქიმიური დაზიანებების დროს (ალკოჰოლური, მედიკამენტური).
მიღების წესები და დოზირება:
პრეპარატი ენიშნებათ პერორალურად 1-2 ტაბ. (0.035-0.079 გ სილიმარინი) ჭამის შემდეგ მცირე რაოდენობის სითხესთან ერთად 3-ჯერ დღეში.
მკურნალობის კურსი შეადგენს არა უმცირეს 3 თვეს.
პროფილაქტიკის მიზნით პრეპარატი ენიშნებათ 2-3 ტაბ. (0.070-0.105 გ სილიმარინი) დღეში.
გვერდითი მოვლენები:
ზოგიერთ შემთხვევებში ფაღარათი.
უკუჩვენებები:
არ არის დადგენილი.
შენახვის პირობები:
პრეპარატი ინახება ოთახისს ტემპერატურაზე სინათლისაგან დაცულ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.
საერთაშორისო დასახელება:
CEFOPERAZONE
მწარმოებელი: ავერსი-რაციონალი, საქართველო
მოქმედი ნივთიერება: ცეფოპერაზონი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
III თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკი
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად: ფლაკონში 1 გ
1 ფლ.
ცეფოპერაზონი ……….. ……….. 1 გ
(ცეფოპერაზონის ექვივალენტური)
ვრცლად დარდუმი
საერთაშორისო დასახელება:
CEFOPERAZONE
მწარმოებელი: LISAPHARMA
მოქმედი ნივთიერება: ცეფოპერაზონი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
III თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკი.
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად: ფლაკონში 0.5გ.და 1 გ.
1 ფლ.
ცეფოპერაზონი ………………. 0.5 გ
ცეფოპერაზონი …………………………1გ.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
დარდუმი წარმოადგენს ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკს პარენტერული გამოყენებისთვის. პრეპარატის ბაქტერიციდული მოქმედება განპირობებულია მიკროორგანიზმის უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით აქტიური გამრავლების ფაზაში.
დარდუმი ხასიათდება ანტიმიკრობული მოქმედების ფართო სპექტრით. იგი აქტიურია შემდეგი ბაქტერიების მიმართ:
გრამდადებითი მიკროორგანიზმები: Staphylococcus aureus (პენიცილინაზას მაპროდუცირებელი და არამაპროდუცირებელი შტამები), Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneoumoniae, Streptococcus pyogenes (A ჯგუფის ბეტა-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკი), Streptococcus agalactiae (B ჯგუფის ბეტა-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკი), Enterococcus (Streptococcus faecalis, S. faecium და S. durans); გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმები: Escherichia coli, Klebsiella spp. (მათ შორის K. pneumoniae), Enterobacter spp., Citrobacter spp., Haemophilus influenzae, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, Providencia stuartii, Providencia rettgeri, Serratia marcescens, Salmonella spp., Shigella spp., Pseudomonas aeruginosa და სხვა Pseudomonas spp., Acinetobacter calcoaceticus-ის ზოგიერთი შტამი, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Bordetella pertussis, Yersinia enterocolotica;
ანაერობები: გრამდადებითი კოკები (Peptococcus და Peptostreptococcus-ის ჩათვლით), Clostridium spp., Bacteroides fragilis, სხვა Bacteroides spp., Fusobacterium spp.
ფარმაკოკინეტიკა:
მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 1 გ ცეფოპერაზონის კუნთში ერთჯერადი შეყვანიდან 1 სთ-ის შემდეგ (65 მკგ/მლ) და ინტრავენური შეყვანიდან 15 წთ-ის შემდეგ (153 მკგ/მლ). პრეპარტის 82-93% უკავშირდება პლაზმის ცილებს და კარგად აღწევს ყველა ორგანოსა და ქსოვილში. შეყვანიდან 12 სთ-ის განმავლობაში ცეფოპერაზონი თერაპიული კონცენტრაციით აღინიშნება პერიტონეალურ, ასციტურ, ამნიონურ და თავ-ზურგ-ტვინის სითხეში (ტვინის გარსების ანთების დროს), შარდში, ღვიძლის ქსოვილში, ნაღველში, ნაღვლის ბუშტის კედელში, ფილტვის ქსოვილში, ნახველში, ნუშისებრ ჯირკვლებსა და ცხვირის დანამატი წიაღების ლორწოვან გარსში, საშვილოსნოში, ფალოპის მილებში, სათესლე ჯირკვლებში, თირკმელებში, შარდსაწვეთებში, წინამდებარე ჯირკვალში, ძვლოვან ქსოვილსა და ჭიპლარის სისხლში.
ცეფოპერაზონის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 2 სთ-ს. პრეპარატი გამოიყოფა ორგანიზმიდან ნაღველთან (70-80%) და შარდთან (2-30%) ერთად. ცეფოპერაზონის მაქსიმალური კონცენტრაცია ნაღველში აღინიშნება პრეპარატის შეყვანიდან 1-3 სთ-ის შემდეგ და ამ დროისათვის 100-ჯერ აღემატება მის კონცენტრაციას სისხლის შარტში. ღვიძლში მეტაბოლიზდება პრეპარატის 1%-ზე ნაკლები. ცეფოპერაზონი არ არღვევს კავშირს ბილირუბინსა და პლაზმის ცილებს შორის.
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი ხანგრძლივდება, ამავე დროს იზრდება მისი შარდთან ერთად ექსკრეცია.
ერთდროულად თირკმლისა და ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში შესაძლებელია ცეფოპერაზონის დაგროვება სისხლის შრატში.
ჩვენებები:
პრეპარატი გამოიყენება მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული სხვადასხვა ლოკალიზაციის ჰოსპიტალური და არაჰოსპიტალური ინფექციურ-ანთებითი დაავადების სამკურნალოდ:
მიღების წესები და დოზირება:
დარდუმი შეყავთ ინტრამუსკულარულად და ინტრავენურად.
მოზრდილებსა და 12 წლის ასაკის ზევით ბავშვებში დარდუმი საშუალო სადღეღამისო დოზა შეადგენს 2-4 გ-ს, რომელიც იყოფა ორ თანაბარ ნაწილად და ინიშნება 11 სთ-ში ერთხელ. მძიმე შემთხვევებში სადღეღამისო დოზას ზრდიან 12 გ-მდე (თანაბარი ოდენობით 8 სთ-იანი ინტერვალით).
გაურთულებელი გონოკოკური ურეთირტის დროს ინიშნება 500 მგ დარდუმი კუნთში ერთჯერადად.
Streptococcus pyrogenes მიერ გამოწვეული ინფექციის დროს მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს არანაკლებ 10 დღეს.
ოპერაციის შემდგომი გართულებების თავიდან ასაცილებლად ვენაში შეყავთ პრეპარატის 1 გ ან 2 გ ოპერაციამდე 30-90 წთ-ით ადრე. დოზის განმეორება შესაძლებელია ყოველ 12 სთ-ში, მაგრამ უმრავლეს შემთხვევაში არა უმეტეს 24 სთ-ის განმავლობაში. ინფიცირების მაღალი რისკის მქონე ოპერაციების დროს (მაგ. კოლორექტალური მიდამოს ოპერაცია) ან თუ უკვე არსებულ ინფექციას შეუძლია პაციენტს მიაყენოს განსაკუთრებული ზიანი (ღია გულზე ოპერაციისას, სახსრების პროთეზირებისას), პროფილაქტიკის მიზნით პრეპარატის გამოყენება შეიძლება გაგრძელდეს 72 სთ-ის განმავლობაში.
პაციენტბში, რომელთაც თირკმლის ფუნქცია აქვთ დარღვეული საშუალო სადღეღამისო დოზა (2-4 გ) შეუცვლელი რჩება. მძიმე ფორმის თირკმლის უკმარისობის დროს (კრეტანინის კლირენსი
ახალშობილებსა და 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში ინიშნება 50-200 მგ/კგ სხეულის მასაზე დღე-ღამეში 2 ინექცია 12 სთ-იანი ინტერვალით). მძიმე შემთხვევებში ბავშვებში სადღეღამისო დოზას ზრდიან 200-300 მგ/კგ სხეულის მასაზე (თანაბარი ოდენობით 6-8 სთ-იანი ინტერვალით).
ინტრავენური შეყვანა:
ინტრავენური შეყვანისთვის რეკომენდებულია ცეფოპერაზონის 2-50 მგ/კლ კონცენტრაციით გამოყენება. საინფუზიო ხსნარი მზადდება ორ ეტაპად. პირველადად დარდუმი 1 გ იხსნება 5 მლ შესაბამის გამხსნელში, რისთვისაც გამოიყენება შემდეგი გამხსნელები: 5%-იანი ან 10%-იანი გლუკოზის ხსნარი, 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი, 5%-იანი გლუკოზისა და 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი, 5%-იანი გლუკოზისა და 0.2%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი, სტერილური საინექციო წყალი. ფხვნილის სრული გახსნისათვის ფლაკონს კარგად ანჯღრევენ ხსნარის სრულ გამჭვირვალობამდე.
ინტრავენური ინფუზიისათვის წინასწარ მომზადებულ ხსნსარს ემატება შემდეგი საინფუზიო ხსნარებიდან ერთ-ერთი: 5%-იანი ან 10%-იანი გლუკოზის ხსნარი, 5%-იანი გლუკოზისა და რინგერის ლაქტატის ხსნარი, რინგერის ლაქტატის ხსნარი, 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი, 5%-იანი გლუკოზისა და 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიის ხსნარი. სრული განზავების შემდეგ მიღებული ხსნარი შეჰყავთ წვეთოვნად 15-60 წთ-ის განმავლობაში.
ინტრავენური ინექციის შემთხვევაში მაქსიმალური ერთჯერადი დოზა მოზრდილებში არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს, ბავშვებში – 50 მგ/კგ სხეულის მასაზე. მომზადებული ხსნარი შეყავთ 3-5 წთ-ის განმავლობაში.
ინტრამუსკულარული შეყვანა:
250 მგ/კგ ცეფოპერაზონის კონცენტრაციის მიღებისთვის დარდუმი 1 გ-ს ხსნიან 2.8 მლ საინექციო წყალში, ფლაკონს ანჯღრევენ ფხვნილის სრულ გახსნამდე და უმატებენ 2%-იანი ლიდოკაინის ხსნარის 1 მლ-ს. 333 მგ/მლ ცეფოპერაზონის კონცენტრაციის მისაღწევად დარდუმი 1 გ-ს ხსნიან 2 მლ საინექციო წყალში და გახსნის შემდეგ უმატებენ 2%-იანი ლიდოკაინის ხსნარის 0.6 მლ-ს. გამჭირვალე და ჰომოგენური ხსნარის მიღების შემდეგ პრეპარატი შეყავთ ღრმად კუნთში დუნდულოს ზედა გარეთა კვადრატში. თუ ლიდოკაინის ხსნარი არ გამოიყენება, 250 მგ/ მლ ცეფოპერაზონის კონცენტარციის მიღებისათვის დარდუმი 1 გ-ს ხსნიან 3.8 მლ საინექციო წყალში, ხოლო 333 მგ/მლ კონცენტრაციის მისაღწევად დარდუმი 1 გ იხსნება 2.6 მლ საინექციო წყალში.
მომზადებული ხსნარი ვარგისია 24 სთ-ის განმავლობაში 250C ტემპერატურაზე და 48 სთ-ის განმავლობაში 2-80C ტემპერატურაზე.
გვერდითი მოვლენები:
ალერგიული რეაქციები: მაკულოპაპულოზური გამონაყარი კანზე, ჭინჭრის ციება, ეოზინოფილია წამლისმიერი ცხელება, მულტიფორმული ექსუდაციური ერითემა, ანაფილაქსიური რეაქცია;
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ტკივილი მუცლის არეში, ფსევდომემბრანული კოლიტი, ღვიძლის ტრანსამინაზებისა და ტუტე ფოსფატაზას აქტივობის გარდამავალი მატება;
სისხლის სურათის მხრივ: პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას – შექცევადი ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია, ჰიპოპროთრომბინემია, ჰემოლიზური ანემია, ჰემოგლობინისა და ჰემატოკრიტის დაბალი მაჩვენებელი, კუმბსის დადებითი რეაქცია;
ადგილობრივი რეაქციები: შესაძლებელია – მტკივნეულობა კუნთში პრეპარატის შეყვანის ადგილას, ინტრავენური შეყვანისას – ფლებიტის განვითარება;
სხვა: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, სუნთქვის გაძნელება, მეტად იშვიათდ – ვიტამინ K-ს დეფიციტი (სისხლდენა).
უკუჩვენებები:
*მომატებული მგრძნობელობა ცეფალოსპორინების და პენცილინების ჯგუფის ანტიმიკრობული საშუალებების მიმართ.
ორსულობა და ლაქტაცია:
პრეპარატის გამოყენება ორსულობის პერიოდში შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე მოსალოდნელი უარყოფითი მოქმედების რისკს.
ცეფოპერაზონი მცირე რაოდენობით გადადის დედის რძეში, ამიტომ ძუძუთი კვების პერიოდში პრეპარატი განსაკუთრებული სიფრთხილით გამოიყენება.
განსაკუთრებული მითითებები:
დარდუმი მოქმედების ფართო სპექტრი იძლევა მონოთერაპიული მკურნალობის საშუალებას თუმცა საჭიროების შემხთვევაში დასაშვებია კომბინაცია სხვა ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან.
დარდუმი განსაკუთრებული სიფრთხილით გამოიყენება სისხლდენის განვითარების მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, სანაღვლე გზების ნაწილობრივი ობსტრუქციის ან ღვიძლის დაავადების დროს, ახალშობილ და დღენაკლულ ბავშვებში, ხანდაზმულებში, აგრეთვე პაციენტებში, რომლებსაც ანემნეზში აღენიშნებათ ალერგიული რეაქციები. ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში მკურნალობის დაწყება რეკომენდებულია მცირე დოზებით.
დარდუმი მაღალი დოზით გამოყენების შემთხვევაში აუცილებელია ცეფოპერაზონის კონცენტრაციის მუდმივი კონტროლი სისხლის შრატში.
ალერგიული რეაქციების განვითარების შემთხვევაში რეკომენდებულია პრეპარატის მიღების შეწყვეტა და შესაბამისი სიმპტომური მკურნალობის ჩატარება.
დარდუმის გამოყენების შედეგად შესაძლებელია ვიტამინ K-ს დეფიციტის განვითარება, რაც გამოწვეულია აღნიშნული ვიტამინის მასინთეზირებელი ნაწლავური მიკროფლორის დართგუნვით. რისკის ჯგუფს მიეკუთვნებიან არასრუფასოვან დიეტაზე მყოფი ან მალაბსორბციის სინდრომის მქონე პაციენტები (მაგ. მუკოვისციდოზის დროს), აგრეთვე ხანგრძლივი დროის განმავლობაში პარენტერულ კვებაზე მყოფი პაციენტები. ასეთ პაციენტებში აუცილებელია პროთრომბინის დონის კონტროლი და საჭიროებისას -ეგზოგენურად ვიტამინ K-ს მიღება.
ისევე როგორც სხვა ანტიბიოტიკების შემთხვევაში, დარდუმის ხანგრძლივმა გამოყენებამ შესაძლოა გამოიწვიოს ნაწლავის ნორმალური მიკროფლორის დათრგუნვა და Clostridium difficile-ს ჭარბი ზრდა, რაც ხშირად ხდება დიარეისა და ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარების მიზეზი. შესაბამისად, დარდუმი სიფრთხილით გამოიყენება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებების განსაკუთრებით კოლიტის მქონე პაციენტებში.
ერთდროულად ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში აუცილებელია ცეფოპერაზონის კონცენტრაციის მონიტორინგი სისხლის შრატში, საჭიროებისას – დოზის კორექცია. წინააღმდეგ შემთხვევაში დარდუმი სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს.
ამინოგლიკოზიდებთან კომბინირებული მკურნალობის დროს რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.
ჰემოდიალიზის დროს ცეფოპერაზონის ნახევარგამოყოფის პერიოდი მცირდება. პრეპარატის შეყვანა უნდა წარმოებდეს დიალიზის დამთავრების შემდეგ.
მკურნალობის დროს შარდში გლუკოზის განსაზღვრისას ბენედიქტის ან ფელინგის რეაქტივებით შეიძლება ცრუ დადებითი მაჩვენებლის მიღება.
მკურნალობის პერიოდში და მისი დამთავრებიდან 5 დღის განმავლობაში პაციენტმა თავი უნდა შეიკავოს ალკოჰოლის მიღებისგან და ეთანოლის შემცველი პრეპარატების გამოყენებისგან.
პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე: დარდუმის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე არ არის გამოვლენილი.
ჭარბი დოზირება:
პრეპარატის მაღალი დოზით ხანგრძლივი გამოყენების შემთხვევაში შესაძლებელია აღინიშნოს ეპილეფსური გულყრები, ასეთ შემთხვევაში წყდება პრეპარატის მიღება და ტარდება ასიმპტომური მკურნალობა.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:
ანტიკოაგულანტებთან და ისეთ პრეპარატებთან, რომლებიც აქვეითებს თრომბოციტების აგრეგაციას (ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული საშუალები, სალიცილატები, სულფინპირაზონი), ერთდროული გამოყენებისას მატულობს სისხლდენის განვითარების რისკი. დარდუმი და ამინოგლიკოზიდების ხსნარების შერევა მათი შეუთავსებლობის გამო რეკომენდებული არ არის. აუცილებლობის შემთხვევაში ცეფოპერაზონის შეყვანა უნდა მოხდეს იზოლირებული სისტემით ამინოგლიკოზიდამდე 1 სთ-ით ადრე.
მარყუჟოვან დიურეზულ საშუალებებთან ერთად გამოყენება ზრდის ნეფროტოქსიკური ეფექტის განვითარების რისკს, განსაკუთრებით თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
ეთანოლთან ერთად გამოყენებისას ვითარდება დისულფირამის მსგავსი ეფექტი.
შენახვის პირობები:
პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 250C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.
აფთიაქიდან გაცემის პირობები:
პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.
საერთაშორისო დასახელება:
CEFOPERAZONE; SULBACTAM
მწარმოებელი: ავერსი – რაციონალი, საქართველო
მოქმედი ნივთიერება: ნატრიუმის ცეფოპერაზონი+ნატრიუმის სულბაქტამი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
III თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკი ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორთან კომბინაციაში.
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად: ფლაკონში
1 ფლ.
ნატრიუმის ცეფოპერაზონი …….. 0.5 გ
(ცეფოპერაზონის ეკვივალენტური)
ნატრიუმის სულბაქტამი ………………. 0.5 გ
(სულბაქტამის ეკვივალენტური)
სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად: ფლაკონში
1 ფლ.
ნატრიუმის ცეფოპერაზონი …….. 1 გ
(ცეფოპერაზონის ეკვივალენტური)
ნატრიუმის სულბაქტამი ………………. 1 გ
(სულბაქტამის ეკვივალენტური)
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ცეფოპერაზონი წარმოადგენს ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკს პარენტერული გამოყენებისთვის. მისი ბაქტერიციდული მოქმედება განპირობებულია მიკროორგანიზმის უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით აქტიური გამრავლების ფაზაში. ცეფოპერაზონი ხასიათდება ანტიმიკრობული მოქმედების ფართო სპექტრით.
სულბაქტამს არ გააჩნია კლინიკურად მნიშვნელოვანი ანტიბაქტერიული აქტივობა (გამონაკლისია Neisseriaceae და Acinetobacter). იგი შეუქცევადად აინჰიბირებს ბეტა-ლაქტამაზას, რომელსაც წარმოქმნის ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მიმართ მდგრადი მიკროორგანიზმები; ხელს უშლის მდგრადი მიკროორგანიზმების ბეტა-ლაქტამაზას მიერ პენიცილინებისა და ცეფალოსპორინების დესტრუქციას. სულბაქტამი უკავშირდება პენიცილინშემაკავშირებელ ცილას, რითაც ავლენს სინერგიზმს პენიცილინებთან და ცეფალოსპორინებთან კომბინაციაში გამოყენებისას.
დარდუმბაქტი აქტიურია ყველა მიკროორგანიზმის მიმართ, რომელიც მგრძნობიარეა ცეფოპერაზონის მიმართ. აგრეთვე იგი სინერგიულად მოქმედებს სხვადასხვა სახის მიკროორგანიზმებზე: Haemophylus influenzae, Bacteroidess spp., Staphylococcus spp., Acinetobacter calcoaceticus, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella pneumoniae, Morganella morganii, Citrobacter freundii, Enterobacter cloacae, Citrobacter diversus.
დარდუმბაქტი in vitro აქტიურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ: გრამდადებითი მიკროორგანიზმები: Staphylococcus aureus (პენიცილინაზას მაპროდუცირებელი და არამაპროდუცირებელი შტამები), Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes (A ჯგუფის ბეტა-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკი), Streptococcus agalactiae (B ჯგუფის ბეტა-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკი), ბეტა-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკების შტამების უმრავლესობა, Streptococcus faecalis-ის (ენტეროკოკი) მრავალი შტამი; გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმები: Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Citrobacter spp., Haemophylus influenzae, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, Providencia rettgeri, Providencia spp., Serratia spp. (S. marcescens-ის ჩათვლით), Salmonella spp., Shigella spp., Pseudomonas aeruginosa და ზოგიერთი სხვა Pseudomonas spp., Acinetobacter calcoaceticus, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Bordetella pertussis, Yersinia enterocolitica; ანაერობული მიკროორგანიზმები: გრამუარყოფითი ჩხირები (Bacteroides fragilis, სხვა Bacteroides spp. და Fusobacterium-ის სახეობების ჩათვლით), გრამდადებითი და გრამუარყოფითი კოკები (Peptococcus, Peptostreptococcus და Veillonella-ს სახეობების ჩათვლით), გრამდადებითი ჩხირები (Clostridium spp., Eubacterium spp. და Lactobacillus spp).
ფარმაკოკინეტიკა:
ცეფოპერაზონი, ისევე როგორც სულბაქტამი, კარგად ნაწილდება ორგანიზმის სხვადასხვა ქსოვილებსა და სითხეებში, მათ შორის ნაღველში, ნაღვლის ბუშტში, კანში, აპენდიქსში, ფალოპის მილებში, საკვერცხეებში. საშვილოსნოში. პრეპარატი გადის პლაცენტარულ ბარიერს და აღინიშნება ამნიონურ სითხეში.
2 გ დარდუმბაქტის (1 გ სულბაქტამი და 1 გ ცეფოპერაზონი) 5 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური შეყვანის შემდეგ სისხლის შრატში მიიღწევა სულბაქტამისა და ცეფოპერაზონის მაქსიმალური კონცენტრაციები საშუალოდ 130.2 მკკგ/მლ და 236.8 მკგ/ მლ შესაბამისად. ასეთი კონცენტრაციები ადასტურებს სულბაქტამის განაწილების უფრო მეტ მოცულობას VD=18.0 – 27.6 ლ ცეფოპერაზონის განაწილების მოცულობასთან VD= 10.2 – 11.3ლ შედარებით. დარდუმბაქტის კუნთში შეყვანის შემდეგ სულბაქტამისა და ცეფოპერაზონის მაქსიმალური კონცენტრაციები სისხლის შრატში მიღწევა 15 წთ-დან 2 სთ-მდე ინტერვალში.
სისხლის პლაზმიდან სულბაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს საშუალოდ 1 სთ-ს, ცეფოპერაზონის – 1.7 სთ-ს. კონცენტრაცია სისხლის შრატში შეყვანილი დოზის პროპორციულია. დაახლოებით სულბაქტამის დოზის 84% და ცეფოპერაზონის დოზის 25% გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით. ცეფოპერაზონის დარჩენილი უდიდესი ნაწილი ძირითადად ნაღველთან ერთად გამოიყოფა. პრეპარატის ყოველ 8-12 სთ-ში შეყვანისას კუმულაცია არ აღინიშნება.
ცეფოპერაზონი არ არღვევს კავშირს ბილირუბინსა და პლაზმის ცილებს შორის.
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის და/ან სანაღვლე გზების ობსტრუქციის მქონე პაციენტებში ცეფოპერაზონის ნახევარგამოყოფის პერიოდი ხანგრძლივდება, ამავე დროს იზრდება მისი შარდთან ერთად ექსკრეცია. ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევის შემთხვევაშიც კი ნაღველში მიიღწევა ცეფოპერაზონის თერაპიული კონცენტრაცია, ნახევარგამოყოფის პერიოდი კი ხანგრძლივდება მხოლოდ 2-4-ჯერ.
თირკმლის ტერმინალური უკმარისობის მქონე პაციენტებში მნიშვნელოვნად ხანგრძლივდება სულბაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი.
ჩვენებები:
პრეპარატი გამოიყენება მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული სხვადასხვა ლოკალიზაციის ჰოსპიტალური და არასჰოსპიტალური ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების სამკურნალოდ:
მიღების წესები და დოზირება:
დარდუმბაქტი შეყავთ ინტრამუსკულარულად და ინტრავენურად.
მოზრდილებში დარდუმბაქტის საშუალო სადღეღამისო დოზა შეადგენს 2-4 გ-ს, რომელიც ინიშნება თანაბრად დაყოფილი დოზებით 12 სთ-ში ერთხელ. მძიმე შემთმხვევებში დარდუმბაქტის სადღეღამისო დოზას ზრდიან 8 გ-მდე, რაც რეკომენდებულ მაქსიმალურ სადღეღამისო დოზას შეადგენს.
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში სულბაქტამის დაქვეითებული კლირენსის კომპენსირებისთვის საჭიროა დარდუმბაქტის დოზის კორექცია. თუ კრეატინინის კლირენსია 15-30 მლ/წთ, დარდუმბაქტის მაქსიმალური დოზა შეადგენს 2 გ-ს 12 სთ-ში ერთხელ (სულბაქტამის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 2 გ, ხოლო თუ კრეატინინის კლირენსი ნაკლებია 15 მლ/წთ – დარდუმბაქტის მაქსიმალური დოზაა 1 გ ყოველ 12 სთ-ში (სულბაქტამის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 1 გ).
ბავშვებში დარდუმბაქტის სადღეღამისო დოზა შეადგენს 40-80 მგ/კგ სხეულის მასაზე, რომელიც თანაბრად დაყოფილი დოზებით შეყავთ 6-12 სთ-ში ერთხელ. პრეპარატის მაქსიმალურ სადღეღამისო დოზას ბავშვებში შეადგენს 160 მგ/კგ სხეულის მასაზე ინიშნება თანაბრად დაყოფილი დოზებით 6-12 სთ-იანი ინტერვალით.
ახალშობილებში სიცოცხლის პირველი კვირის განმავლობაში დარდუმბაქტის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 80 მგ/კგ სხეულის მასაზე, რომელიც ინიშნება თანაბრად დაყოფილი დოზებით 12 სთ-ში ერთხელ. მძიმე ინფექციების დროს მკურნალობის ეფექტურობის გაზრდა შესაძლებელია ცეფოპერაზონის დამატებითი დოზის შეყვანით.
ინტრავენური შეყვანა. ინტრავენური ინფუზიისათვის ხსნარის მომზადება ხდება ორ ეტაპად:
დარდუმბაქტის 1 გ ჯერ იხსნება 3.4 მლ, 2 გ კი – 6.7 მლ. სტერილურ საინექციო წყალში, ხოლო შემდეგ განზავდება 20 მლ საინექციო წყალში. მიღებული ხსნარი შეყავთ 15-60 წთ-ის განმავლობაში.
ინტრავენური ინექციისათვის ფლაკონის შიგთავსი იხსნება ზემოთ აღნიშნული წესით. მომზადებული ხსნარი შეჰყავთ ნელა, 3-5 წუთ-ის განმავლობაში.
ინტრამუსკულარული შეყვანა. დარდუმბაქტი იხსნება ზემოთ აღწერილი ხსნარის მომზადების პირველი ეტაპის შესაბამისად. ცეფოპერაზონის 250 მგ/მლ და მეტი კონცენტრაციის მიღებისათვის, დარდუმბაქტს სტერილურ წყალში გახსნის შემდეგ ემატება 2%-იანი ლიდოკაინის ხსნარი 0.5%-იანი ლიდოკაინის ხსნარის მიღებისთვის საჭირო ოდენობით.
მომზადებული ხსნარი ვარგისია 24 სთ-ის განმავლობაში 250C ტემპერატურაზე და 48 სთ-ის განმავლობაში 2-80C ტემპერატურაზე.
გვერდითი მოვლენები:
ალერგიული რეაქციები: მაკულოპაპულოზური გამონაყარი კანზე, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ეოზინოფილია წამლისმიერი ცხელება, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, იშვიათად -ანაფილაქსიური შოკი;
საჭლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ტკივილი მუცლის არეში, ფსევდომემბრანული კოლიტი, ღვიძლის ტრანსამინაზების ტუტე ფოსფატაზას აქტივობის და ბილირუბინის დონის გარდამავალი მატება;
სისხლის სურათის მხრივ: პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას – შექცევადი ნეიტროპენია, ლეიკოპენია, თრომობოციტოპენია, ჰიპოპროთრომბნიემია, ჰემოლიზური ანემია, ჰემოგლობინისა და ჰემატოკრიტის დაბალი მაჩვენებელი, კუმბსის დადებითი რეაქცია;
ადგილობრივი რეაქციები: შესაძლებელია – მტკივნეულობა კუნთში პრეპარატის შეყვანის ადგილას, ინტრავენური შეყვანისას – ფლებიტის განვითარება;
სხვა: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, სუნთქვის გაძნელება, ჰიპოტენზია, ვასკულიტი, თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ჰემატურია, მეტად იშვიათად – ვიტამინ K-ს დეფიციტი (სისხლდენა).
უკუჩვენებები:
*მომატებული მგრძნობელობა სულბაქტამის, ცეფოპერაზონის, სხვა ცეფალოსპორინების ან პენიცილინების ჯგუფის ანტიმიკრობული საშუალების მიმართ.
ორსულობა და ლაქტაცია:
პრეპარატის გამოყენება ორსულობის პერიოდში შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე მოსალოდნელი უარყოფითი მოქმედების რისკს.
ცეფოპერაზონი და სულბაქტამი მცირე რაოდენობით გადადის დედის რძეში, ამიტომ ძუძუთი კვების პერიოდში პრეპარატი განსაკუთრებული სიფრთხილით გამოიყენება.
განსაკუთრებული მითითებები:
დარდუმბაქტის მოქმედების ფართო სპექტრი იძლევა მონოთერაპიული მკურნალობის საშუალებას, თუმცა საჭიროების შემთხვევაში დასაშვებია კომბინაცია სხვა ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან.
დარდუმბაქტი განსაკუთრებული სიფრთხილით გამოიყენება სიხლდენის განვითარების მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში;
სანაღვლე გზების ნაწილობრივი ობსტრუქციის ან ღვიძლის დაავადების დროს;
ახალშობილ და დღენაკლულ ბავშვებში, ხანდაზმულებში, აგრეთვე
პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ალერგიული რეაქციები.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში მკურნალობის დაწყება რეკომენდებულია მცირე დოზებით.
ალერგიული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში რეკომენდებულია პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტა და შესაბამისი სიმპტომური მკურნალობის ჩატარება.
დარდუმბაქტის მაღალი დოზით გამოყენების შემთხვევაში აუცილებელია ცეფოპერაზონის კონცენტრაციის მუდმივი კონტროლი სისხლის შრატში.
დარდუმბაქტის გამოყენების შედეგად შესაძლებელია ვიტამინ K-ს დეფიციტის განვითარება, რაც გამოწვეულია აღნიშნული ვიტამინის მასინთეზირებელი ნაწლავური მიკროფლორის დათრგუნვით.
რისკის ჯგუფს მიეკუთვნებიან არასრულფასოვან დიეტაზე მყოფი ან მალაბსორბციის სინდრომის მქონე პაციენტები (მაგ. მუკოვისციდიოზის დროს), აგრეთვე ხანგრძლივი დროის განმავლობაში პარენტერულ კვებაზე მყოფი პაციენტები. ასეთ პაციენტებში აუცილებელია პროთრომბინის დონის კონტროლი და საჭიროებისას – ეგზოგენურად ვიტამინ K-ს მიღება.
ისევე, როგორც სხვა ანტიბიოტიკების შემთხვევაში დარდუმბაქტის ხანგრძლივმა გამოყენებამ შესაძლოა გამოიწვიოს ნაწლავის ნორმალური მიკროფლორის დათრგუნვა და Clostridium difficile-ს ჭარბი ზრდა, რაც ხშირად ხდება დიარეისა და ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარების მიზეზი. შესაბამისად, დარდუმბაქტი სიფრთხილით გამოიყენება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებების განსაკუთრებით კოლიტის მქონე პაციენტებში.
ერთდროულად ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში აუცილებელია ცეფოპერაზონის კონცენტრაციის მონიტორინგი სისხლის შრატში, საჭიროებისას – დოზის კორექცია. წინააღმდეგ შემთხვევაში ცეფოპერაზონის სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს.
ამინოგლიკოზიდებთან კომბინირებული მკურნალობის დროს რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.
ჰემოდიალიზის დროს რამდენადმე მცირდება ცეფოპერაზონის ნახევარგამოყოფის პერიოდი და მნიშვნელოვნად იცვლება სულბაქტამის ფარმაკოკინეტიკა ამიტომ, პრეპარატის შეყვანა უნდა წარმოებდეს დიალიზის დამთავრების შემდეგ.
მკურნალობის დროს შარდში გლუკოზის განსაზღვრისას ბენედიქტის ან ფელინგის რეაქტივებით შეიძლება ცრუ დადებითი მაჩვენებლების მიღება.
მკურნალობის პერიოდში და მისი დამთავრებიდან 5 დღის განმავლობაში პცაიენტმა თავი უნდა შეიკავოს ალკოჰოლის მიღებისგან და ეთანოლის შემცველი პრეპარატების გამოყენებისგან.
პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტსა და მექანიზმების მართვის უნარზე:
დარდუმბაქტის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე არ არის გამოვლენილი.
ჭარბი დოზირება:
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში შესაძლებელია გვერდითი ეფექტების გაძლიერება. თავ-ზურგ-ტვინის სითხეში ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მაღალმა კონცენტრაციამ შესაძლოა გამოიწვიოს ნევროლოგიური დარღვევები. მათ შორის კრუნჩხვები. ასეთ შემთხვევაში წყდება პრეპარატის გამოყენება და ტარდება სიმპტომური მკურნალობა. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ჰემოდიალიზმა შესაძლოა გააძლიეროს პრეპარატის ორგანიზმიდან გამოყოფა.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:
რინგერის ლაქტატის ან 2%-იანი ლიდოკაინის ხსნარის გამოყენება დარდუმბაქტის პირველადი გახსნის მიზნით მათი შეუთავსებლობის გამო არ არის რეკომენდებული.
ანტიკოაგულუნტებთან და ისეთ პრეპარატებთან, რომლებიც აქვეითებს თრომბოციტების აგრეგაციას (ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული საშუალებები, სალიცილატები, სულფინპირაზონი), ერთდროული გამოყენებისას მატულობს სისხლდენის განვითარების რისკი. დარდუმბაქტისა და ამინოგლიკოზიდების ხსნარების შერევა მათი შეუთავსებლობის გამო რეკომენდებული არ არის. აუცილებლობის შემთხვევაში აღნიშნული ხსნარები შეჰყავთ თანმიმდევრობით ორი იზოლირებული სისტემით. შეყვანებს შორის ინტერვალში აუცილებელია შესაბამისი გამხსნელით ინტრავენური კათეტერის გამორეცხვა. ინტერვალი დარდუმბაქტისა და ამინოგლიკოზიდების ხსნარების შეყვანებს შორის დღეღამის განმავლობაში უნდა იყოს რაც შეიძლება მეტი.
მარყუჟოვან დიურეზულ საშუალებებთან ერთად გამოიყენება ზრდის ნეფროტოქსიკური ეფექტის განვითარების რისკს. განსაკუთრებით თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
ეთანოლთან ერთად გამოყენებისას ვითარდება დისულფირამის მსგავსი ეფექტი.
ერთდროული გამოყენებისას პრობენეციდი აქვეითებს სულბაქტამის მილაკოვან სეკრეციას თირკმელებში და ზრდის სულბაქტამის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში.
შენახვის პირობები:
პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 250C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისგან დაცულ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.
აფთიაქიდან გაცემის პირობები:
პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.
საერთაშორისო დასახელება:
LISINOPRIL
მწარმოებელი: MEDOCHEMIE
მოქმედი ნივთიერება: ლიზინოპრილი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ანტიჰიპერტენზიული – ანგიოტენზინგარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორი
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.
1 ტაბ.
ლიზინოპრილი …………. 5 მგ
1 ტაბ.
ლიზინოპრილი ……….. 10 მგ
მწარმოებელი :
ფარნაცევტული საწარმო “GEMI”
შემადგენლობა :
პრეპარატი შეიცავს მცენარეთა ნაკრების სპირტიან ექსტრაქტს (1 : 2): კატაბალახას ფესვები -25 წ .;
ბარამბოს ბალახი ……… 25 წ ;
ანგელოზას ფესვები …… 20 წ .;
სვიის გირჩა …………….. 15 წ .;
ლავანდას ყვავილები -15წ . (Etxractum ethanol(1:2) comp.ex.;Valerianae radix – 25 წ . ; Melissae herba-25 წ . ; Angelicae radix-20წ . ; Lupuli strobili-15 წ . ; Lavandulae flos-15 წ . .)
ფარმაკოლოგიური მოქმედება : დამამშვიდებელი წვეთების შემადგენლობაში შედის შემდეგი მოქმედი ნივთიერებები: ანგელიცინი – ანგელოზას ფესვების შემადგენლობაში შემავალი ფუროკუმარინების ჯგუფიდან , როზმარინის მჟავა – მელისას ბალახის შემადგენლობაში შემავალი ფენოლური მჟავების ჯგუფიდან, ვალეპოტრიატები – კატაბალახას ფესვებიდან, ლუპულინი – სვიის გირჩებიდან , ასევე ლავანდის ზეთი (Oleum Lavandulae)- ლავანდას ყავავილებიდან . მოცემული შემადგენლობის გამო პრეპარატს გააჩნია დამამშვიდებელი მოქმედება ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე, ახდენს მარეგულირებელ ეფექტს გულის მუშაობაზე, ასევე, კუჭის და ნაწლავების ფუნქციაზე, ხასიათდება სპაზმოლიზური აქტივობით. რეკომენდებულია სტრესული მდგომარეობების, ფსიქო – ემოციური დაძაბულობის, ნევროზების, გაღიზიანების და უძილობის დროს .
გამოყენების ჩვენება:
პრეპარატი გამოიყენება როგორც დამამშვიდებელი, გულის მუშაობის მარეგულირებელი საშუალება ცენტრალური ნერვული სისტემის მომატებული აგზნებადობის, გახშირებული გულისცემის, არითმიის და ასევე, საჭმლის მომნელებელი სისტემის დისფუნქციის დროს , რომელიც დაკავშირებულია ნევროზულ მდგომარეობასთან .
უკუჩვენება:
პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა . არ არის რეკომენდებული პრეპარატის მიღება მწვავე გასტრიტისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის ანთებითი პროცესის დროს , რომელთაც თან ახლავს ორგანიზმის ზოგადი აგზნება .
განსაკუთრებული მითითებები :
ალკოჰოლის შემცველობის გამო ექიმის დანიშნულების გარეშე არ მიიღება 7 წლამდე ასაკის ბავშვებში .
ორსულობა და ლაქტაცია:
ვინაიდან არ არსებობს მონაცემები პრეპარატის ცალკეული კომპონენტების დედის რძეში გადასვლის შესახებ, პრეპარატის გამოყენებამდე საჭიროა ექიმთან კონსულტაცია ორსულობის და ძუძუთი კვების დროს .
ზეგავლენა ფსიქო – ფიზიკურ შესაძლებლობებზე:
პრეპარატი შეიცავს 50-57% ეთანოლს . რეკომენდებულზე მეტი დოზით პრეპარატის მიღება გავლენას ახდენს სატრანსპორტო საშუალებების და სამანქანო მოწყობილობების მართვაზე .
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან :
დღემდე გამოვლენილი არ არის
დოზირება და გამოყენების მეთოდები:
მოზრდილები და ბავშვები 14 წლის ზემოთ: 2-5 მლ (1 ჩაის კოვზი ) 1-3- ჯერ დღეში .
ბავშვები 7- დან 14 წლამდე: 15-20 წვეთი 1-3 ჯერ დღეში .
ჭარბი დოზირება:
ჭარბი დოზირებისას შეიძლება გამოვლინდეს აპათია და ძილიანობა .
გვერდითი მოვლენები:
პრეპარატმა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები , რაც დაკავშირებულია მის შემადგენლობაში შემავალ ანგელოზას ფესვების ფუროკუმარინების მიმართ მომატებულ მგრძნობელობასთან .
შეფუთვა: მუქი ფერის, შუშის 35 გ ფლაკონები , პოლიეთილენის ხრახნიანი საწვეთურით .
ვარგისობის ვადა:
3 წელი . არ გამოიყენოთ ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ .
შენახვის პირობები:
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას , 15°C-25°C ტემპერატურაზე .
გაცემის წესი:
გაიცემა ექიმის რეცეპტის გარეშე.
ვრცლად ლევამიზოლი
ვრცლად კვადრიცა
