მწარმოებელი: SANTA FARMA ILAC. SAN.

მოქმედი ნივთიერება: გლიკლაზიდი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰიპოგლიკემიური საშუალება

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 60 ც.

1 ტაბ.

გლიკლაზიდი …………….. 80 მგ.

ვრცლად გლუკოტონი

საერთაშორისო დასახელება:

METFORMIN

მწარმოებელი: MERCK / Lipha-Sante,საფრანგეთი

მოქმედი ნივთიერება: მეტფორმინი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰიპოგლიკემიური საშუალება. ბიგუანიდების ჯგუფიდან

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები შეფუთვაში 30 და 60 ც.

1 ტაბ.

მეტფორმინის ჰიდროქლორდი ………..   850 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

პოლივიდონი, მაგნიუმის სტეარატი, Opadry clear YS-1-7472.

ჩვენებები:

მეტფორმინი, რომელიც წარმოადგენს ბიგუანიდების ჯგუფის ანტიდიაბეტურ საშუალებას გამოიყენება მოზრდილებში შაქრიანი დიაბეტის საწინააღმდეგო დამატებითი მკურნალობისათვის დიეტასთან ერთად.

ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება ინსულინთან კომბინაცია.

მიღების წესები და დოზირება:

პრეპარატი ინიშნება პერორალური გზით მისაღებად.

თითო ტაბლეტი საკვების მიღების დამთავრების დროს, დაუღეჭავად დღეში 2-ჯერ საუზმისა და ვახშმის შემდეგ. პრეპარატი მიიღება ყოველდღე. დოზის გამოტოვების შემთხვევაში შემდეგი ტაბლეტი გამოიყენება დაგეგმილ დროს.

დაუშვებელია დოზის გამოტოვების გამო პრეპარატის ორმაგი დოზის გამოყენება.

გვერდითი მოვლენები:

გასტროინტესტინური ჩივილები (ღებინება, გულისრევა, ფაღარათი). აღნიშნული სიმპტომები ჩვეულებრივ მსუბუქ ხასიათს ატარებს, გრძელდება პირველი 10 დღის განმავლობაში და მცირდება პრეპარატის საჭმელთან ერთად მიღების შემთხვევაში. 10 დღის შემდეგ, სიმპტომების არსებობის შემთხვევაში, მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

უკუჩვენებები:

*მომატებული მგრძნობელობა მეტფორმინის ან პრეპატის სხვა ინგრედიენტების მიმართ;

*დიაბეტის მნიშვნელოვანი დეკომპენსაცია (კეტოაციდოზი);

*თირკმელების საშუალო სიმძიმის უკმარისობის შემთხვევაშიც (თირკმელების ფუნქციის დარღვევა კრეატინინის დონის მომატებით);

*ინფექციური დაავადებები (რესპირატორული და საშარდე გზების ინფექციები);

*2 დღის განმავლობაში ისეთი რენტგენოლოგიური გამოკვლევები, როდესაც გამოიყენებოდა იოდინიზირებული საკონტრასტო ნივთიერება (მაგ. ინტრავენური უროგრაფია, ანგიოგრაფია);

*გულის უკმარისობა, რესპირატორული უკმარისობა;

*ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ღვიძლის უკმარისობა;

*ხშირი ფაღარათი, ხშირი ღებინება;

*ალკოჰოლის ჭარბი მიღება;

*ლაქტაციის პერიოდი.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობის დროს მკურნალობა უნდა ჩატარდეს ინსულინით. იმ შემთხვევაში, თუ მეტფორმინით მკურნალობის დროს დადგინდა ორსულობა, მკურნალობა უნდა შეიცვალოს. ექიმი ინფორმირებული უნდა იყოს დაორსულების შესაბამისი სურვილის შესახებ.

ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია.

განსაკუთრებული მითითებები:

ღებინება, მუცლის ტკივილი და საერთო სისუსტე, რომელიც შესაძლებელია გამოვლინდეს მკურნალობის დროს.

დიაბეტის დეკომპენსაციის ნიშნები (დიაბეტური კეტოაციდოზი ან ლაქტოაციდოზი). ამ შემთხვევაში პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და პაციენტმა უნდა მიმართოს ექიმს. ავადმყოფი ამ დროს საჭიროებს ლაბორატორიული ანალიზების პერიოდულ კონტროლს (კრეატინინის დონის განსაზღვრა) თირკმელების ფუნქციის ადექვატურობის დადგენის მიზნით, ვინაიდან პრეპარატი ძირითადად თირკმელებით გამოიყოფა.

ზოგიერთმა დაავადებამ ან მედიკამენტმა (კორტიკოსტეროიდები, ზოგიერთი დიურეზული საშუალება, რიტოდრინი, სალბუტამოლი, ტერბუტალინი, ამფ-ის ინჰიბიტორები) შეიძლება გამოიწვიოს დიაბეტის დეკომპენსაცია.

ავადმყოფმა უნდა შეატყობინოს ექიმს ნებისმიერი თანმხლები ინფექციური დაავადებების არსებობის შესახებ (გრიპი, რესპრატორული ან საშარდე გზების ინფექციური დაავადებები).

რენტგენოლოგიური გამოკვლევის შემთხვევაში მკურნალობა უნდა შეწყდეს და განახლდეს პროცედურის შემდეგ 48 სთ-ის განმავლობაში.

ნებისმიერი სახის სასწრაფო ჰოსპიტალიზაციის დროს საჭიროა ექიმის ინფორმირება მეტფორმინით მკურნალობის შესახებ.

ამავე დროს პაციენტი უნდა მოერიდოს ალკოჰოლის მიღებას.

მონოთერაპიის სახით პრეპარატი იშვიათად იწვევს ჰიპოგლიკემიას და უსაფრთხოა სატრანსპორტო საშუალებების მართვის დროს, თუმცა სხვა პერორალურ ანტიდიაბეტურ საშუალებებთან კომბინაციაში შეიძლება გამოიწვიოს ყურადღების კონცენტრაციის უნარის დარღვევა.

ექიმი ინფორმირებული უნდა იყოს ნებისმიერი თანმხლები მკურნალობის შესახებ, მაგ. კორტიკოსტეროიდების, ანტიჰიპერტენზიული საშუალების, ამფ-ის ინჰიბიტორების, დიურეზული საშუალებების, რიტოდროინის, სალბუტამოლის, ტერბუტალინის, იოდინიზირებული საკონტრასტო ნივთიერების და სხვა პრეპარატების გამოყენების შესახებ.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე, ბავშვებისგან დაცულ ადგილას.

საერთაშორისო დასახელება:

GLICLAZIDE

მწარმოებელი: GMP,საქართველო

მოქმედი ნივთიერება: გლიკლაზიდი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

II თაობის პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალება (სულფანილშარდოვანას წარმოებული).

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

მოდიფიცირებული გამოთავისუფლების ტაბლეტები: ბლისტერზე 30 ც.

1 ტაბ.

გლიკლაზიდი ………………  30 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

გლუკოტონი MR პანკრეასის ბეტა-უჯრედების მიერ ინსულინის გამომუშავების სტიმულაციის გზით სისხლში ამცირებს გლუკოზის დონეს.

ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში გლუკოტონი MR აღადგენს ინსულინის სეკრეციის ადრეულ პიკს და აძლიერებს ინსულინის სეკრეციის მეორე ფაზას. ინსულინის გამომუშავების მნიშვნელოვანი გაძლიერება აღინიშნება საკვების მიღების ან გლუკოზის შეყვანის საპასუხოდ.

გლუკოტონი MR აძლიერებს პერიფერიული ქსოვილების მგრძნობელობას ინსულინის მიმართ და ასტიმულირებს უჯრედშიგა ფერმენტების (მათ შორის გლიკოგენ-სინთეტაზას) აქტივობას.

გლუკოტონი MR ნახშირწყლების ცვლაზე ზემოქმედებასთან ერთად გავლენას ახდენს მიკროცირკულაციაზეც. ამცირებს მიკროთრომბოზის განვითარების რისკს, რაც თრომბოციტების ადჰეზიისა და აგრეგაციის ინჰიბირებით და თრმობოციტების აქტივაციის ფაქტორების კონცენტრაციის შემცირებით მიიღწევა. ასევე, აძლიერებს სისხლძარღვთა ენდოთელიუმის ფიბრინოლიზური და ქსოვილოვანი აქტივატორის – პლაზმინოგენის აქტივობას.

გლიკლაზიდი ხასიათდება ანტიოქსიდანტური და ანტიათეროგენული მოქმედებით.

ფარმაკოკინეტიკა:

პრეპარატის მიღების შემდეგ გლიკლაზიდი მთლიანად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, სისხლში C_max მიიღწევა დაახლოებით 6-12 სთ-ში. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 95%. გლიკლაზიდი მეტაბოლიზდება ღვიძლში. გამოიყოფა ძირითადად თირკმელების საშუალებით, T_1/2_ 16 სთ.

ჩვენებები:

ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტი (II ტიპის), დიეტოთერაპიასა და ფიზიკურ დატვირთვასთან ერთად, როცა ეს უკანასკნელნი არაეფექტურია.

მიღების წესები და დოზირება:

გლუკოტონი MR ინიშნება მხოლოდ მოზრდილებში. რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 300 მგ-ს (1 ტაბლეტი). დოზის შერეჩევა ხდება სისხლში გლუკოზის მუდმივი კონტროლის ფონზე. ასევე დოზის ნებისმიერი ცვლილება უნდა მოხდეს თერაპიის მინიმუმ 2-კვირიანი პერიოდის შემდეგ.

შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს შერჩეული დოზის ყოველდღიური მიღება უზრუნველყოფს სისხლში გლუკოზის დონის ეფექტურ კონტროლს.

პრეპარატის დღიური დოზა დასაშვებია მერყეობდეს 30-120 მგ-ის (1-4 ტაბლეტი) ფარგლებში. მაქსიმალური დღიური დოზა 120 მგ-ია. პრეპარატი ინიშნება დღეში ერთხელ საუზმის დროს.

დოზის გამოტოვების შემთხვევაში დაუშვებელია შემდეგი დოზის გაზრდა.

არანამკურნალებ პაციენტებში პრეპარატის საწყის დოზა 30 მგ-ია, შემდგომში დოზირება ხდება  ინდივიდუალურად საკმარისი თერაპიული ეფექტის მიღწევამდე.

სხვა ჰიპოგლიკემიური საშუალებიდან გლუკოტონი MR-ზე გადასვლა არ მოითხოვს გარდამავალ პერიოდს. ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდის გამო, სულფონილშარდოვანას წარმოებულებიდან გლუკოტონი MR-ზე გადასვლისას, ჰიპოგლიკემიის თავიდან აცილების მიზინთ, 1-2 კვირის განმავლობაში საჭიროა სისხლში გლუკოზის დონის კონტროლი.

გვერდითი მოვლენები:

ენდოკრინული სისტემის მხრივ: შესაძლებელია ჰიპოგლიკემია;

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად – გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ყაბზობა ან დიარეა (როგორც წესი შექცევადი) ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის მატება;

სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ერთეულ შემთხვევაში – თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი ან ლეიკოპენია, ანემია (ჩვეულებისამებრ შექცევადი);

ალერგიული რეაქციები: ქავილი, ჭინჭრის ციება, მაკულო-პაპულოზური გამონაყარი.

აღნიშნული სიმპტომები პრეპარატის მოხსნის შემდეგ, როგორც წესი, ქრება.

უკუჩვენებები:

*ინსულინდამოკიდებული შაქრიანი დიაბეტი (I ტიპის);

*დიაბეტური კეტოაციდოზი;

*დიაბეტური პრეკომა და კომა;

*ღვიძლისა და თირკმლების ფუნქციათა მძიმე დარღვევები;

*ორსულობისა და ლატაციის პერიოდი;

*მიკონაზოლთა ერთდროული გამოყენება;

*პრეპარატის კომპონენტებისადმი ან სულფონილშარდოვანას წარმოებულებისადმი მაღალი მგრძნობელობა.

განსაკუთრებული მითითებები:

გლუკოტონი MR-ის დანიშვნისას პაციენტმა მკაცრად უნდა დაიცვას კვების რეჟიმი, ექიმის მიერ დანიშნული დიეტა, პრეპარატის დოზა და მიღების წესი, ასევე პერიოდულად ჩაიტაროს სისხლის და შარდის ანალიზი გლუკოზის შემცველობაზე.

გლუკოტონი MR-ის დანიშვნისას საჭიროა პაციენტის ინფორმირება ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკის, მისი სიმპტომების, მკურნალობის და ჰიპოგლიკემიის ხელშემწყობი ფაქტორების შესახებ.

ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკი იზრდება ხანდაზმულ ასაკში, პაციენტებში საერთო სისუსტით ან რომლებიც მუდმივად ვერ იღებენ საკმარის კალორიულ საკვებს, თირკმელზედა და ჰიპოფიზის უკმარისობისას ან გადაჭარბებული ფიზიკური დატვირთვის დროს, ალკოჰოლის ან რამდენიმე ჰიპოგლიკემიური საშუალების ერთდროულად გამოყენებისას.

ინფექციური დაავადებების, ტრავმებისა და ქირურგიული ჩარევების დროს საჭიროა გლუკოტონი MR-ის მოხსნა და ინსულინის დანიშვნა. გლუკოტონი MR-ისა და გლიკლაზიდის ფარმაკოკინეტიკაზე მოქმედი პრეპარატების ერთდროული გამოყენებისას პაციენტებმა მუდმივად უნდა გააკონტროლონ სისხლში გლუკოზის დონე.

გლუკოტონი MR-თან ერთად დასაშვებია ბიგუანიდების, ალფა-გლუკოზიდაზის ინჰიბიტორების ან ინსულინის დანიშვნა.

გლუკოტონი MR-თან ერთად დაუშვებელია ალკოჰოლის და ეთანოლის შემცველი პრეპარატების მიღება. მანქანის ან სხვა მექანიზმების მართვის დროს გასათვალისწინებელია ჰიპოგლიკემიის განვითარების საშიშროება.

პროგესტოგენების დიდი დოზის გამოყენებისას გასათვალისწინებელია დიაბეტოგენური ეფექტი.

ჭარბი დოზირება:

სიმპტომები: ჰიპოგლიკემია.

მკურნალობა: ჰიპოგლიკემიის ზომიერი სიმპტომების კორექტირება ხდება ნახშირწყლების მიღებით, დოზის ცვლილებით ან დიეტის შეცვლით. ჰიპოგლიკემიური კომის დროს საჭიროა დაუყოვნებლივ 50 მლ გლუკოზის კონცენტრირებული (40%) ხსნარის ინტრავენური შეყვანა, შემდეგ 5% განზავებული ხსნარით სისხლში გლუკოზის საჭირო დონის შენარჩუნება და 48 საათის მანძილზე მუდმივი კონტროლი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

გლიკლაზიდისა და მიკონაზოლის (სისტემური გამოყენების) ერთდროული დანიშვნა უკუნაჩვენებია.

ფენილბუტაზონი, ეთანოლის შემცველი პრეპარატები გლუკოტონთან ერთდროული დანიშვნისას აძლიერებენ მის ჰიპოგლიკემიურ მოქმედებას.

ბეტა-ადრენობლოკატორები გლუკოტონი MR-თან ერთდროულად დანიშვნისას ნიღბავენ ჰიპოგლიკემიის სიმპტომებს (ტაქიკარდია, გულისცემის გაძლიერება) და აძლიერებენ ჰიპოგლიკემიის გამოვლინების სიხშირესა და სიმძიმეს.

ფლუკონაზოლი ზრდის ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკს.

დანაზოლი ამცირებს გნლიკლაზიდის ეფექტურობას.

გლუკოკორტიკოსტეროიდები (სისტემური, გარეგანი და ადგილობრივი მოქმედების), ტეტრაკოზაკტიდი, რიტოდრინი, სალბუტამოლი, ტერბუტალინი (ინტრავენური) სისხლში ზრდიან გლუკოზის დონეს.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 10-25⁰C ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

საერთაშორისო დასახელება:

GLICLAZIDE

მწარმოებელი: GMP,საქართველო

მოქმედი ნივთიერება: გლიკლაზიდი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰიპოგლიკემიური საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები შეფუთვაში 40 ც.

1 ტაბ.

გლიკლაზიდი ………….          80 მგ

ფარმაკოლოგიუირ თვისებები:

გლუკოტონი წარმოადგენს II თაობის პერორალურ ჰიპოგლიკემიურ საშუალებას (სულფანილშარდოვანას წარმოებული).

პრეპარატი ნახშირწყლების ცვლაზე ზემოქმედებასთან ერთად ზეგავლენას ახდენს მიკროცირკულაციაზე და ასტიმულირებს პანკრეასის ბეტა-უჯრედების მიერ ინსულინის გამომუშავებას.

ამასთან ერთად იგი აძლიერებს პერიფერიული ქსოვილების მგრძნობელობას ინსულინის მიმართ და ზრდის უჯრედშიდა ფერმენტების (მათ შორის გლიკოგენსინთეტაზას) აქტივობას, ამცირებს საკვების მიღებასა და ინსულინის სეკრეციას შორის დროის შუალედს.

გლუკოტონი აღადგენს ინსულინის სეკრეციის ადრეულ პიკს (სულფანიშარდოვანას წარმოებული სხვა პრეპარატებისგან განსხვავებით);

ამცირებს თრომბოციტების ადჰეზიასა და აგრეგაციას, აძლიერებს სისხლის ფიბრინოლიზურ აქტივობას, არეგულირებს სისხლძარღვების კედლების განვლადობას და ამცირებს მიკროთრომბოზისა და ათეროსკლეროზის განვითარების რისკს;

ამავე დროს ანელებს დიაბეტური რეტინოპათიის განვითარებას არაპროლიფერაციულ სტადიაზე.

გლუკოტონის ხანგრძლივი მიღებისას დიაბეტური ნეფროპათიის დროს მცირდება პროტეინურია.

პრეპარატი არ იწვევეს წონის მატებას, რადგან, იგი უპირატესად მოქმედებს ინსულინის სეკრეციის ადრეული პიკზე და არ იწვევს ჰიპერინსულინემიას.

ფარმაკოკინეტიკა:

პრეპარატი სწრაფად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ერთჯერადად 80 მგ დოზის მიღების შემდეგ სისხლში მისი C_max აღინიშნება დაახლოებით 4 სთ-ში. პლაზმის ცილებს იგი უკავშირდება 94.2%-ით. გლუკოტონი მეტაბოლიზდება ღვიძლში და წარმოქმნის 8 მეტაბოლიტს. გამოიყოფა ძირითადად თირკმელების საშუალებით მეტაბოლიტების სახით, ხოლო 1%-ზე ნაკლები – შარდთან ერთად შეუცვლელი სახით. მისი T_1/2 შეადგენს 12 სთ-ს.

ჩვენებები:

ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტი (II ტიპის).

მიღების წესები და დოზირება:

დოზირება ხდება ინდივიდუალურად დაავადების სიმძიმის გათვალისწინებით.

საშუალო დღიური დოზა შეადგენს 2 ტაბლეტს (დილას და საღამოს ჭამის დროს). დაავადების სიმძიმის გათვალისწინებით დღიურმა დოზამ შეიძლება შეადგინოს 1-4 ტაბლეტი.

გვერდითი მოვლენები:

იშვიათად – გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ყაბზობა ან დიარეა (როგორც წესი შექცევადი, რომელიც მცირდება პრეპარატის ჭამის დროს მიღებისას); ალერგიული რეაქციები – ქავალი, ერითემა, ჭინჭრის ციება; ერთეულ შემთხვევებში -თრომბოციტოპენია; აგრანულოციტოზი ან ლეიკოპენია, ანემია (ჩვეულებრივ შექცევადი).

უკუჩვენებები:

*ინსულინდამოკიდებული შაქრიანი დიაბეტი (განსაკუთრებით იუვენილური);

*კეტოაციდოზი;

*მძიმე დამწვრობები და ინფექციები;

*დიაბეტური პრეკომა და კომა;

*ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციის მნიშვნელოვანი დარღვევები;

*ორსულობა, ლაქტაცია;

*სულფანილშარდოვანას წარმოებულებისადმი მაღალი მგრძნობელობა.

განსაკუთრებული მითითებები:

გულკოტონი ინიშნება ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტის სამკურნალოდ დაბალკალორიულ დიეტასთან (ნახშირწყლების მცირე შემცველობით) ერთად.

ქირურგიული ჩარევებისა და დეკომპენსირებული დიაბეტის შემთხვევაში გასათვალისწინებელია ინსულინის პრეპარატების გამოყენების საკითხი.

იატროგენური ჰიპერგლიკემიის დროს საჭიროა გლუკოტონის დოზის თანდათანობითი გაზრდა და არასაკმარისი ეფექტის შემთხვევაში მკურნალობაში ინსულინის დროებითი ჩართვა.

ზომიერი ჰიპოგლიკემიის (ოფლიანობის გაძლიერება, სიფერმკრთალე, ტაქიკარდია, სისუსტე), ასევე ძლიერი ჰიპოგლიკემიის შემთხვევაში აუცილებელია პრეპარატის დოზის კორექცია. ჰიპოგლიკემიის თავიდან აცილების მიზნით, ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტის მკურნალობა რეკომენდებულია ჰიპოგლიკემიური პრეპარატებით და/ან დაბალკალორიული რეჟიმის მეშვეობით.

პრეპარატი ინიშნება სიფრთხილით და თანდათანობით. აუცილებელია პაციენტების გაფრთხილება გლუკოტონთან ერთად ალკოჰოლის მიღების აცეტილსალცილისმჟავას გამოყენების ან შიმშილის შემთხვევაში მოსალოდნელი ჰიპოგლიკემიის განვითარების შესახებ.

პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობენ გლუკოტონით, რეგულარულად და განსაკუთრებით მკურნალობის პირველ დღეებში, კონტროლი უნდა გაუწიონ გლუკოზის დონეს უზმოზე და ჭამის შემდეგ, ასვე საჭიროა სისხლში გლუკოზის დღიური დონის განსაზღვრა.

ჭარბი დოზირება:

გლუკოტონის დოზის გადაჭარბების (ძირითადი სიმპტომია ჰიპოგლიკემია) მძიმე შემთხვევაში – ცნობიერების დარღვევვის დროს, საჭიროა დაუყოვნებლივ გლუკოზის ჰიპერტონული ხსნარის (40%) ინტრავენური შეყვანა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

სულფანილადები, ფენილბუტაზონი, კლოფიბრატი, არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტები, სალიცილატები, ეთანოლის შემცველი პრეპარატები გლუკოტონთან ერთდროული დანიშვნისას აძლიერებენ მის ჰიპოგლიკემიურ მოქმედებას.

მაო-ს ინჰიბიტორები, თეოფილინი, კოფეინი ზრდიან ჰიპოგლიკემიის განვითარები რისკს. ბეტა-ადრენობლოკატორები აფერხებენ გლუკოტონის მიერ გამოწვეული ჰიპოგლიკემიის სიმპტომების გამომჟღავნებას.

გლუკოკორტიკოსტეროიდები (გარეგანი მოქმედების პრეპარატების ჩათვლით), დიურეზული საშუალებები (ფუროსემიდი, ეტაკრინის მჟავა, თიაზიდის წარმოებულები), ესტროგენები, პროგესტაესტროგენები, პროგესტაგენები, დიფენინი, რიფამპიცინი, ბარბიტურატები ამცირებენ გლუკოტონის აქტივობას.

გლუკოტონისა და მიკონაზოლის პრეპარატების ერთდროული დანიშვნა უკუნაჩვენებია.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 10-25⁰C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.