ბონეფოსი – BONEFOS – БОНЕФОС

საერთაშორისო დასახელება:

CLODRONIC ACID

მწარმოებელი: BAYER SCHERING PHARMA OY,ფინეთი

მოქმედი ნივთიერება: კლოდრონის მჟავა

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ძვლის ქსოვილის რეზორბიციის ინჰიბიტორი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: შეფუთვაში 100 ც.

1 კაფს.

კლოდრონის მჟავა

(დინატრიუმის მარილის ფორმით) …….. 40 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ლაქტოზის მონოჰიდრატი, ტალკი, კალციუმის სტეარატი, სილიციუმის უწყლო კოლოიდური დიოქსიდი.

ჟელატინის კაფსულის შემადგენლობაში შედის: მყარი ჟელატინი, ტიტანის დიოქსიდი, რკინის წითელი ოქსიდი, რკინის ყვითელი ოქსიდი.

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 100 ც.

1 ტაბ.

კლოდრონის მჟავა

(დინატრიუმის მარილის ფორმით) ……… 40 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

მიკროკრისტალური ცელულოზა გაუწყლოებული, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, კროსკარმელოზური ნატრიუმი, სტეარინის მჟავა, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიპრომელოზა, პოლიეთილენგლიკოლი 400, ტიტანის დიოქსიდი.

კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად: ამპულაში 5 მლ, შეფუთვაში 5 ც.

1 მლ 1 ამპ.

კლოდრონის მჟავა

(დინატრიუმის მარილის ფორმით) ………. 60 მგ 300 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

კლოდრონატი იწვევს ძვლის ქსოვილის რეზორბციის ინჰიბირებას ავთვისებიანი წარმონაქმნებისა და ძვლოვანი მეტასტაზების დროს. ამავე დროს ის არ მოქმედებს ნორმალურ მინერალიზაციის პროცესზე. კლოდრონატის სამკურნალო ეფექტი აღინიშნება იმ დაავადებების დროს, რომელთა თანმხლებია ძვლის რეზორბციის გაძლიერება. ჰიპერკალციემიის შემთხვევაში კლოდრონატი აქვეითებს შრატში კალციუმის დონეს, ხოლო პაციენტებში, რომლებსაც გააჩნიათ სისხლის პლაზმაში კალციუმის ნორმალური რაოდენობა (ნორმოკალციემია), იწვევს კალციუმისა და ჰიდროქსიპროლინის შარდით გამოყოფის შემცირებას.

კლოდრონის მჟავა მიეკუთვნება ბიფოსფონატების ჯგუფს და წარმოადგენს პიროფოსფონატის ბუნებრივ ანალოგს. ბიფოსფონატებს აქვთ მაღალი მსგავსება ძვლოვანი ქსოვილის მინერალურ კომპონენტებთან. მოქმედების ძირითადი მექანიზმია ოსტეოკლასტების აქტივობის დათრგუნვა და მათ მიერ განპირობებული ძვლოვანი ქსოვილის რეზორბციის შემცირება.

კლოდრონის მჟავის თვისებაა დაამუხრუჭოს ძვლოვანი ქსოვილის რეზორბცია ადამიანებში, რაც დადასტურებულია ჰისტოლოგიური, კინეტიკური და ბიოქიმიური კვლევების შედეგებით. მიუხედავად ამისა ამ პროცესის ზუსტი მექანიზმები ბოლომდე შესწავლილი არ არის.

კლოდრონის მჟავა თრგუნავს ოსტეოკლასტების აქტივობას, ამცირებს სისხლში კალციუმის კონცენტრაციას, ასევე კალციუმის და ჰიდროქსიპროლინის გამოყოფას შარდში.

in vitro ბიფოსფონატები თრგუნავენ კალციუმის ფოსფატის პრეციპიტაციას, აბლოკირებენ მის ტრანსფორმაციას ჰიდროქსიაპატიტში, აკავებენ აპატიტების კრისტალების აგრეგაციას უფრო მსხვილ კრისტალებად და ანელებენ ამ კრისტალების გახსნას.

კლოდრონის მჟავის გამოყენებისას მონოთერაპიულ დოზებში, რომელიც საკმარისია ძვლოვანი ქსოვილის რეზორბციის ინჰიბირებისთვის, ძვლის ნორმალურ მინერალიზაციაზე გავლენა ადამიანში ნანახი არ იქნა. ძუძუს კიბოს მქონე პირებში და მრავლობითი მიელომის მქონე პირებში აღნიშნულია ძვლის მოტეხილობის ალბათობის შემცირება.

კლოდრონის მჟავა ამცირებს მეტასტაზების განითარებას ძვალში ძუძუს პირველადი სიმსივნეების დროს.

ფარმაკოკინეტიკა:

შეწოვა: კლოდრონის მჟავის შეწოვა ხდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში. აბსორბირდება შეყვანილი დოზის დაახლოებით 2-5%.

განაწილება: მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის შრატში ( C_max) ერთი დოზის მიღების შემდეგ მიიღწევა 30 წუთში. კალციუმთან და სხვა ორვალენტიან კათიონებთან გამოხატული მსგავსების გამო, კლოდრონის მჟავის შეწოვა მნიშვნელოვნად მცირდება პრეპარატის საკვებთან ერთად მიღებისას და იმ პრეპარატების მიღებისას, რომლებიც შეიცავენ ორვალენტიან კათიონებს. კლოდრონის მჟავის მიღებისას პერორალურად საკვების მიღებამდე 1 საათით ადრე შედარებით ბიოშეღწევადობა შეადგენს 91%, 30 წუთში – 69% (ბიოშეღწევადობის შემცირება ამ დროს სტატისტიკურად უმნიშვნელოა). კლოდრონის მჟავის შეკავშირება პლაზმის ცილებთან დაბალია. კლოდრონის მჟავას გააჩნია დიდი მსგავსება ძვლის ქსოვილთან.

გამოყოფა: კლოდრონის მჟავას გმოყოფა სისხლის შრატიდან ხასიათდება ორი ფაზით: განაწილების ფაზა, ნახევარგამოყოფის პერიოდით (T_1/2) დაახლოებით 2 საათამდე და ელიმინაციის ფაზა, რომელიც მიმდინარეობს ძალიან ნელა, რამდენიმე წელი, ვინაიდან კლოდრონის მჟავა მტკიცედ უერთდება ძვლოვან ქსოვილს. კლოდრონის მჟავა სხეულიდან უპირატესად გამოიყოფა თირკმელებით. დაახლოებით 80% განისაზღვრება შარდში პრეპარატის მიღებიდან რამდენიმე დღის განმავლობაში. კლოდრონის მჟავა, რომელიც შეკავშირებულია ძვლოვან ქსოვილთან (შეწოვილი დოზის დაახ. 20%) ორგანიზმიდან გამოიყოფა უფრო ნელა. თირკმლის კლირენსი შეადგენს პლაზმური კლირენსის დაახლოებით 75%-ს. აშკარა კავშირი სისხლის პლაზმაში კლოდრონის მჟავის კონცენტრაციას და თერაპიულ ეფექტს ან გვერდით ეფექტებს შორის არ არსებობს. პრეპარატის ფარმაკოთერაპიული პროფილი დამოკიდებული არ არის ასაკზე, პრეპარატის მეტაბოლიზმზე ან ფუნქციურ დარღვევებზე, გამონაკლისია თირკმლის უკმარისობა, რომელიც იწვევს კლოდრონის მჟავის თირკმლის მიერ კლირენსის დაქვეითებას.

ჩვენებები:

ჰიპერკალციემია ავთვისებიანი სიმსივნის დროს;
ავთვისებიანი სიმსივნეების ოსტეოკლასტური მეტასტაზები ძვალში და მიელომური დაავადება (მრავლობითი მიელომა);
ძვლოვანი მეტასტაზების პროფილაქტიკის მიზნით ძუძუს პირველადი კიბოს დროს;
ოსტეოლიზი ავთვისებიანი სიმსივნეების (მათ შორის მეტასტაზების) დროს.

მიღების წესები და დოზირება:

პრეპარატი პერორალურად ინიშნება ძვლის ქსოვილის გაძლიერებული რეზორბციისას, რომლის თანმხლებია ძვლების დაზიანება ჰიპერკალციემიის გარეშე, დოზით 1600 მგ (2-ჯერ დღეში 2 კაფსულის ოდენობით). მკურნალობის კურსი გრძელდება რამოდენიმე თვიდან 2 წლის განმავლობაში.

ჰიპერკალციემიის მკურნალობისას პრეპარატი გამოიყენება პერორალურად. საწყისი მაქსიმალური დოზა შეადგენს 2400 ან 3200 მგ დღეში დაყოფილი რამოდენიმე მიღებაზე. შემდგომში შესაძლებელია დოზის თანდათანობით შემცირება დღეში 1600 მგ-დე, რათა შევინარჩუნოთ შრატში კალციუმის დონე.

კაფსულა ინიშნება ერთჯერადად დილას უზმოზე ერთი ჭიქა წყლის მიყოლებით. 2 სთ-ის განმავლობაში თავი უნდა შევიკავოთ საკვების მიღებისაგან. კლოდრონატის მიღება რძესთან, კალციუმის და ორვალენტიანი იონების შემცველ პრეპარატებთან დაუშვებელია, ვინაიდან ისინი ამცირებენ კლოდრონატის შეწოვას. პრეპარატი ინიშნება ჭამამდე 2 სთ-ით ადრე ან მის შემდეგ.

ჰიპერკალციემიისას იგი შეჰყავთ ვენაში, რეკომენდებული დოზა შეადგენს დღეში 300 მგ-ს (5 ამპულა). დოზას ხსნიან 500 მლ 0.9 ნატრიუმის ქლორიდის ან 5% გლუკოზის ხსნარში და შეჰყავთ 2 სთ-ის განმავლობაში. მკურნალობამდე და მკურნალობის პროცესში აუცილებელია პაციენტის დეჰიდრატაციის მდგომარეობაზე დაკვირვება. მკურნალობა გრძელდება მანამ, სანამ სისხლის პლაზმაში არ აღინიშნება კალციუმის ნორმალური დონე, ჩვეულებრივ 2-5 დღის განმავლობაში.

გამონაკლისის სახით პრეპარატი გამოიყენება 7 დღეზე მეტხანს.პერორალურად, ინტარვენურად ინფუზიის გზით

400 მგ-იანი კაფსულები უნდა გადაიყლაპოს დაღეჭვის გარეშე. 800 მგ-იანი ტაბლეტები შეიძლება გაიყოს ორად. თუმცა ორივე ნაწილი უნდა იქნეს მიღებული ერთდროულად. არ შეიძლება ტაბლეტების დაფქვა ან გახსნა წყალში მიღების წინ.

დღიური დოზა 1600 მგ-ის ოდენობით რეკომენდებულია მიღებულ იქნეს ერთჯერადად დილას, უზმოზე, ერთ ჭიქა წყალთან ერთად.

პრეპარატის მიღების შემდეგ პაციენტმა უნდა შეიკავოს თავი საკვების, სითხის და სხვა პრეპარატების მიღებისაგან 1 საათის განმავლობაში (გამონაკლისია ჩვეულებრივი წყალი).

ბონეფოსი არ შეიძლება მიღებული იქნეს რძესთან, საკვებთან ან ისეთ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც შეიცავენ კალციუმის და სხვა ორვალენტიან კათიონებს, ვინაიდან ეს უკანასკნელნი აფერხებენ კლოდრონის მჟავის შეწოვას.

საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად აუცილებელი დოზა იხსნება 500 მლ 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარში ან 5% დექსტროზის ხსნარში. მკურნალობამდე და მკურნალობის განმავლობაში აუცილებელია სითხის საკმაო რაოდენობით მიწოდება, ასევე თირკმლის ფუნქციის და სისხლში კალციუმის კონცენტრაციის კონტროლი.

ჰიპერკალციემია – განპირობებული ავთვისებიანი სიმსივნეებით.

300 მგ ინტრავენურად წვეთოვნად 2 საათის (არანაკლებ) განმავლობაში ყოველდღიურად (არა უმეტეს ზედიზედ 7 დღის განმავლობაში) სისხლის შრატში კალციუმის ნორმალური კონცენტრაციის მიღწევამდე (ჩვეულებრივ ხდება 5 დღის განმავლობაში) ან 1500 მგ ინტრავენურად წვეთოვნად 4 საათის განმავლობაში ერთჯერადად. აუცილებლობის შემთხვევაში ინფუზია შეიძლება განმეორდეს ან ბონეფოსი დაინიშნოს პერორალურად. ჰიპოკალციემიის განვითარებისას რეკომენდებულია მკურნალობის ხანმოკლე შეწყვეტა. სისხლის შრატში კალციუმის დოზის ნორმალიზაციის შემდეგ პრეპარატი ინიშნება პერორალურად შემანარჩუნებელი დოზით (1600 მგ დღეში).

ინტრავენური ინფუზიის შეუძლებლობის შემთხვევაში პრეპარატი ინიშნება პერორალურად, საწყისი მაღალი დოზით – 2400-3200 მგ-მდე ყოველდღიურად თერაპიაზე პაციენტის ინდივიდუალური რეაქციის გათვალისწინებით. დოზა უნდა შემცირდეს თანდათანობით 1600 მგ-მდე.

ძვლოვანი მეტასტაზების პროფილაქტიკა ძუძუს პირველადი კიბოს დროს: 1600 მგ ყოველდღიურად პერორალურად.

ავთვისებიანი სიმსივნეებით განპირობებული ძვლის ორტოლიზური ცვლილებები. ჰიპერკალციემიის გარეშე: დოზირება ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში განისაზღვრება ინდივიდუალურად. რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს დღეში 1600 მგ-ს. კლინიკური ჩვენებების მიხედვით დოზა შეიძლება გაიზარდოს მაქსიმუმ 3200 მგ-მდე დღეში.

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები:

პერორალურად ხანგრძლივი დროის განმავლობაში არ არის რეკომენდებული 1600 მგ-ზე მეტი დოზის მიღება დღეში. ინტრავენური შეყვანისას დოზები უნდა შემცირდეს შემდეგი რეკომენდაციის მიხედვით:

თირკმლის უკმარისობის ხარისხი კრეატინინის კლირენსი მლ/წმ. დოზის შემცირება

მსუბუქი 50-80 25%-ით

ზომიერი 12-50 25-50%

მძიმე

გვერდითი მოვლენები:

მეტაბოლიზმის დარღვევა: ხშირად – უსიმპტომო ჰიპოკალციემია; იშვიათად ჰიპოკალციემია, თანხმლები კლინიკური გამოვლინებებით.

ტუტე ფოსფატაზის კონცენტრაციის შეცვლა შრატში. მეტასტაზების მქონე პაციენტებში მისი დონე ასევე შეიძლება გაიზარდოს ღვიძლში და ძვლებში მეტასტაზების არსებობის გამო.

ენდოკრინული სისტემის მხრივ: პარათირეოიდული ჰორმონის კონცენტრაციის მატება შრატში (ჩვეულებრივ კალციუმის დონის კლებასთან ერთად).

სასუნთქი სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად – ანამნეზში ბრონქული ასთმისა და აცეტილსალიცილის მჟავის მიმართ აწეული მგრძნობელობის მქონე პირებს აღენიშნებათ სუნთქვის ფუნქციის დარღვევა, ბრონქოსპაზმი.

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: ხშირად – გულისრევა, ღებინება და დიარეა ჩვეულებრივ მსუბუქ ფორმაში.

ღვიძლის და სანაღვლე გზების მხრივ: ხშირად – ამინოტრანფერაზების დონის მატება ნორმის ფარგლებში; იშვიათად – ამინოტრანფერაზების დონის მატება ნორმასთან შედარებით 2-ჯერ, რომელსაც თან არ ახლავს ღვიძლის უკმარისობის ნიშნები.

კანის და მისი დანამატების მხრიდან: იშვიათად – კანის რეაქციები, რომელიც კლინიკური სურათით შეესაბამება ალერგიულ რეაქციებს.

შარდ-სასქესო სისტემის მხრიდან: იშვიათად – თირკმლის ფუნქციის დარღვევა (კრეატინინის რაოდენობის მატება შრატში და პროტეინურია), თირკმლის მწვავე უკმარისობა, განსაკუთრებით მაღალი დოზების სწრაფი ინტრავენური შეყვანისას.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: პრეპარატის პერორალურად მიღების შემდეგ პაციენტების 10%-ს აღენიშნებათ გულისრევა, ღებინება, დიარეა. პრეპარატის მაღალი დოზით მიღებისას გვერდითი ეფექტები ატარებენ ჩვეულებრივ მსუბუქ და ტრანზიტორულ ხასიათს.

პრეპარატის ვენაში შეყვანისას ზოგიერთ პაციენტებს აღენიშნებათ პროტეინურია. ამავე დროს, შესაძლებელია განვითარდეს თირკმელების დაზიანება კლოდრონატის მაღალი დოზით სწრაფი ინფუზიის შემდეგ.

უკუჩვენებები:

ჰიპერმგრძნობელობა კლოდრონის მჟავის და სხვა ბიფოფსონატების ან პრეპარატის ნებისმიერი სხვა კომპონენტის მიმართ;
ორსულობა და ძუძუთი კვება;
სხვა ბიფოსფონატებით მკურნალობა;
ბავშვთა ასაკი (კლინიკური გამოცდილების არარსებობის გამო).

ორსულობა და ლაქტაცია:

დღეისათვის პრეპარატის რეპროდუქციულ ფუნქციასა და ნაყოფის განვითარებაზე ზემოქმედების შესახებ მონაცემები არ არსებობს.

განსაკუთრებული მითითებები:

თირკმელების უკმარისობით შეპყრობილ პაციენტებში პრეპარატი გამოიყენება სიფრთხილით. ბავშვებში პრეპარატი გამოიყენება ჰიპერკალციემიის არარსებობის დროს. მოცემული პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვთა ასაკში დამტკიცებული არ არის. მკურნალობის პერიოდში აუცილებლია პაციენტს მიეწოდებოდეს საკმარისი რაოდენობით სითხე. საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად გამხსნელად გამოიყენება 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი.

ჭარბი დოზირება:

მაღალი დოზების ინტრავენური შეყვანისას შესაძლებელია ჰიპოკალციემიის განვითარების ალბათობა, რომელიც მიმდინარეობს უსიმპტომოდ. არსებობს სისხლის შრატში კრეატინინის კონცენტრაციის მატების და თირკმლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევა. ჭარბი დოზირების შემთხვევაში საჭიროა ინფუზიური თერაპიის შეწყვეტა და სიმპტომური მკურნალობა. აუცილებელია პაციენტი უზრუნველვყოთ სითხის საკმაოდ დიდი რაოდენობით, ასევე ვაკონტროლოთ თირკმლის ფუნქცია და კალციუმის რაოდენობა სისხლში. როგორც წესი, კალციუმის კონცენტრაცია სისხლში ნორმალიზდება 4 დღის განმავლობაში.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებისა და კლოდრონატის ერთდროული გამოყენებისას მოსალოდნელია თირკმელების დისფუნქციის განვითარება. კლოდრონატისა და ამინოგლიკოზიდების კომბინირებისას სიფრთხილეა საჭირო, ვინაიდან მოსალოდნელია ჰიპოკალციემიის განვითარება. ესტრამუსტინის ფოსფატისა და კლოდრონატის ერთდროული გამოყენება ზოგიერთ შემთხვევაში იწვევს შრატში ესტრამუსტინის ფოსფატის 80%-მდე მომატებას. კლოდრონატის და ორვალენტიანი კათიონების შემცველი პრეპარატების, ასევე საკვების ერთდროული გამოყენებისას კლოდრონატის ბიოშეღწევადობა და შესაბამისად ეფექტურობა მცირდება.

შენახვის პირობები:

კაფსულები და ტაბლეტები ინახება 15-25⁰C ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 5 წელი.

კონცენტრატი ინფუზიისათვის ინახება 30⁰C ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.

მომზადებული საინფუზიო ხსნარის გამოყენება რეკომენდებულია 12 სთ-ის განმავლობაში, ინახება 2-6⁰C ტემპერატურაზე.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

ლორაფენი 2.5მგ #25დრაჟე

Tarchomin pharmaceutical works “POLFA” S.A, პოლონეთი

ათქ კლასიფიკაციის კოდი
N05B 06

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
დრაჟირებული ტაბლეტები: შეფუთვაში 25ც.
1 ტაბ.
ლორაზეპამი. . . . . . . . . 1 მგ
დამხმარე ნივთიერებები:
დამხმარე ნივთიერებები:
კარტოფილის სახამებელი, ჟელატინი, ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი, ლაქტოზა, ნატრიუმის კარბოქსიმეთილსახამებელი.
გარსი: პოლივინილის სპირიტი, მალტოდექსტრინი, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი, საქაროზა.
დრაჟირებული ტაბლეტები: შეფუთვაში 25ც.

ლორაზეპამი. . . . . . . . . 2,5 მგ
1 ტაბ
დამხმარე ნივთიერებები:
კარტოფილის სახამებელი, ჟელატინი, ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი, ლაქტოზა, წითელი კოშენილი, ნატრიუმის კარბოქსიმეთილსახამებელი.
გარსი: პოლივინილის სპირტი, მალტოდექსტრინი, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი, საქაროზა, წითელი კოშენილის ლაქი.

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი
ტრანკვილიზატორი ბენზოდიაზეპინის ჯგუფიდან

ფარმაკოლოგიური თვისებები
პრეპარატი ლორაფენის მოქმედი ნივთიერება ლორაზეპამი მიეკუთვნება
1,4-ბენზოდიაზეპინის წარმოებულების ჯგუფს. მოქმედებს ცენტრალური ნერვული სისტემის მრავალ სტრუქტურაზე, უპირველესად ლიმბურ სისტემაზე და ჰიპოთალამუსზე ე.ი. იმ სტრუქტურებზე, რომელიც დაკავშირებულია ემოციური ქმედებების რეგულაციასთან. კლინიკურად ლორაზეპამს გააჩნია ანქსიოლიზური და საძილე ეფექტი. ავლენს კრუნჩხვის საწინააღმდეგო და ჩონჩხის კუნთების ტონუსზე სუსტად გამოხატულ მიორელაქსაციურ მოქმედებას.
ფარმაკოკინეტიკა
ლორაზეპამი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. მაქსიმალურ კონცენტრაციას სისხლში აღწევს მიღებიდან დაახლოებით 2 საათის შემდეგ. ლორაზეპამის 85% უკავშირდება სისხლის ცილებს. გადის ჰემატოენცეფალურ და პლაცენტარულ ბარიერს, აღწევს დედის რძეში. ლორაზეპამის მეტაბოლიზმი ღვიძლში მიმდინარეობს. ნახევარგამოყოფის ბიოლოგიური პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 12 საათს.
ლორაზეპამი ელიმინირდება შარდთან ერთად ლორაზეპამის გლუკურონატის სახით.

ჩვენებები
სხვადასხვა წარმოშობის შიშები, განსაკუთრებით ორგანული ნევროზების ფონზე (სისხლის მიმოქცევის სისტემის დაავადებები, საჭმლის მომნელებელი სისტემის დაავადებები). ძილის დარღვევები, რომელიც გამოწვეულია გამოხატული შფოთვის მდგომარეობით.

დოზირების რეჟიმი
პრეპარატ ლორაფენის გამოყენება საჭიროა ექიმის რეკომენდაციის შესაბამისად. რაიმე ეჭვის გაჩენის შემთხვევაში აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია.
მოზრდილები:
შფოთვითი (განგაში) მდგომარეობის დროს ლორაზეპამის საწყისი დოზა შეადგენს 2მგ-დან 3მგ-მდე დღე-ღამეში, განაწილებული 2 ან 3 მიღებაზე. შემდეგ კი აუცილებლობის შემთხვევაში დღე-ღამურ დოზას ზრდიან შემანარჩუნებელ დოზამდე, რომელიც უფრო ხშირად შეადგენს 2მგ-დან 6მგ-მდე დღე-ღამეში განაწილებული 2 ან 3 მიღებაზე.
ლორაზეპამის დოზის გაზრდა აუცილებლად თანდათანობით უნდა მოხდეს და დაიწყოს საღამოს მისაღები დოზის გაზრდით. მაქსიმალური დღე-ღამური დოზაა 10მგ.
ფოთვით გამოწვეული ძილის დარღვევების დროს ლორაზეპამს ჩვეულებრივ ნიშნავენ დღე-ღამეში ერთჯერადად, ძილის წინ დოზით 2მგ-დან 4მგ-მდე.
18 წლამდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის დანიშვნა არ არის რეკომენდებული.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები: ხანდაზმული ასაკის პაციენტები უფრო მგრძნობიარენი არიან ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე მოქმედი პრეპარატების მიმართ. ასეთ პაციენტებში ლორაზეპაის გამოყენებისას რეკომენდებულია რაც შეიძლება მცირე და ეფექტური დოზის დანიშვნა, გამოყენებული დოზა არ უნდა აღემატებოდეს მოზრდილებისთვის გათვალისწინებული დოზის ნახევარს. თუ მკურნალობის დროს პაციენტს ეჩვენება, რომ პრეპარატის მოქმედება ზედმეტად ძლიერი ან სუსტია, მან ექიმს უნდა მიმართოს.
მკურნალობის ხანგრძლივობა:
ლორაფენი გამოიყენება ექსტრემულ სიტუაციებში შფოთვითი მოშლილობების სიმპტომატური მკურნალობისთვის. არ არის რეკომენდებული პრეპარატის გამოყენება ხანგრძლივად (4 კვირაზე მეტი), წამლის მიერი დამოკიდებულების სიმპტომების განვითარების რისკის გამო პრეპარატი მიიღება ჭამის წინ.
ღეკომენდებულია რაც შეიძლება მცირე და ეფექტური დოზის მიღება შფოთვის სიგნალების კუპირებისთვის, დოზის გაზრდა აუცილებლად თანდათანობით უნდა მოხდეს. პრეპარატის მიღების მკვეთრად შეწყვეტა არ შეიძლება. დოზის შემცირება ყოველთვის საჭიროა ექიმის კონტროლის ქვეშ. ლორაზეპამის მკვეთრად მოხსნამ შეიძლება გამოიწვიოს ძილის და განწყობის მოშლილობა და ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევა. განსაკუთრებით საშიშია პრეპარატის მიღების შეწყვეტა თუ მას პაციენტი ხანგრძლივი დროის მანძილზე და ლორაზეპამის საშუალო დოზაზე მეტი რაოდენობით იღებდა. მოხსნის სინდრომი ამ დროს უფრო მკვეთრადაა გამოხატული.

გვერდითი მოვლენები:
ლორაზეპამის გამოყენების შედეგად ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტებია: ძილიანობა, თავბრუსხვევა, ცნობიერების მოშლა და დეზორიენტაცია, ატაქსია. ეს სიმპტომები უფრო მეტად ხანდაზმულ პაციენტებში ვლინდება, შესაბამისად დოზის შემცირება ამ ჯგუფის პაციენტებში მნიშვნელოვნად ამცირებს გვეერდითი ეფექტების გამოვლენის სიხშირეს.
იშვიათად შეინიშნება: ზოგადი სისუსტე, ზოგჯერ გონების დაკარგვა, პირის სიმშრალე, მხედველობის დარღვევა (არაზუსტი მხედველობა, დიპლოპია), დიზართრია, ამნეზია, კუნთების ტრემორი, კუჭ-ნაწლავის სისტემის მოშლილობები, ლიბიდოს დაქვეითება, მენსტრუალური ციკლის დარღვევა, ღვიძლის ფუნქციის მოშლა თანმდევი სიყვითლით, სისხლის მორფოლოგიური სურათის ცვლილება: ლეიკოპენია (ლეიკოციტების რაოდენობის შემცირება სისხლში) და აგრანულოციტოზი (გრანულოციტების არ არსებობა სისხლში), შარდის შეუკავებლობა, კანის ალერგიული რეაქციები (ერითემა), პარადოქსალური რეაქციები _ ფსიქომოტორული შფოთვა, უძილობა, მომატებული აგზნებადობა და აგრესიულობა, კრუნჩხვები. Pპარადოქსალური რეაქციები უფრო ხშირად ვლინდება ალკოჰოლის მიღების შემდეგ ხანდაზმულ პაციენტებში და ფსიქიურად დაავადებულებში.პრეპარატის სისტემატურმა გამოყენებამ მრავალი კვირის განმავლობაში შეიძლება გამოიწვიოს წამლის მიერი დამოკიდებულება, ასევე აბსტინენციის სინდრომი ლორაზეპამის მიღების მკვეთრად შეწყვეტის შემთხვევაში.

ორსულობა და ლაქტაცია
დაუშვებელია პრეპარატის გამოყენება ორსულობის დროს.
ლორაზეპამი აღწევს დედის რძეში, ამიტომ თუ მეძუძური დედისთვის პრეპარატის მიღება ნაჩვენებია, საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა სამკურნალო პრეპარატის გამოყენების პარიოდში.

განსაკუთრებული მითითებები
ლორაფენის გამოყენების პერიოდში აუცილებელია ექიმის მეთვალყურეობა
პრეპარატი ლორაფენი არ უნდა მიიღონ პაციენტებმა, რომელთაც აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა ბენზოდიაზეპინის წარმოებულების მიმართ ან პრეპარატში შემავალი სხვა ნებისმიერი ნივთიერების მიმართ, გამოხატული აქვთ სუნთქვის მძიმე უკმარისობა ან სასუნთქი ცენტრის დათრგუნვა, აკვიატებული აზრები, ფობიები და ქრონიკული ფსიქოზები.
ლორაზეპამის ხანგრძლივად გამოყენება, ისევე როგორც სხვა ბენზოდიაზეპინებისა, შეიძლება გამოიწვიოს წამლისმიერი დამოკიდებულების განვითარება და პრეპარატის მიღების შეწყვეტის შემთხვევაში _ მოხსნის სინდრომის განვითარება (შეუძლოდ ყოფნა, ფსიქომოტორული აგზნება, მომატებული გაღიზიანებადობა, გამოხატული შფოთვა, უძილობა და ცუდი განწყობა).
პარადოქსული რეაქციების გამოვლენის შემთხვევაში (შფოთვა, გაღიზიანება, აგრესია, ეიფორია, აგზნებადობა, ჰალუცინაციები, უძილობა, ღამის კოშმარები, ფსიქოზები) აუცილებელია მკურნალობის დაუყოვნებლივ შეწყვეტა.
მართებულია თავის შეკავება პრეპარატ ლორაფენის გამოყენებისაგან ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში (65წელს ზემოთ). ამ ასაკობრივ ჯგუფში არასასურველი მოვლენების ზრდასთან დაკავშირებით _ ძირითადად ორიენტაციის და მოძრაობის კოორდინაციის დარღვევის სახით.
სიფრთხილეა საჭირო ლორაზეპამის გამოყენებისას პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით ან ღვიძლის დაავადებებით, ასევე ავადმყოფებში სუნთქვის ქრონიკული უკმარისობით, ამ პაციენტებში შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის შემცირება.
სიფრთხილეა საჭირო ლორაზეპამის გამოყენებისას იმ პაციენტებში, რომლებშიც შფოთვის მდგომარეობას თან ახლავს დეპრესია. ასეთ პაციენტებში ბენზოდიაზეპინის გამოყენება ამაღლებს სუიციდური აზრების გაჩენის რისკს. ამ შემთხვევაში ბენზოდიაზეპინები არ უნდა გამოიყენებოდეს მონოთერაპიის სახით.
განსაკუთრებულ საფრთხილეს მოითხოვს ლორაზეპამის გამოყენება იმ პაციენტებში, რომელთაც ანამნეზში აღენიშნებათ დამოკიდებულება ალკოჰოლზე და განწყობაზე მოქმედ სხვა ნივთიერებებზე. ადგილი აქვს წამლების ბოროტად გამოყენებას და ასევე პიროვნულ დარღვევებს.
აუცილებელია ლორაზეპამის ფრთხილად გამოყენება პაციენტებში, რომლებიც პორფირიით დაავადებულნი (პორფირიული პიგმენტების ცვლის იშვიათი, თანდაყოლილი მოშლილობა, როდესაც პიგმენტები დიდი რაოდენობით გამოიყოფა შარდთან ერთად). ლორაზეპამის მიღებამ შეიძლება გააძლიეროს ამ დაავადების სიმპტომები.
სიფრთხილეა საჭირო გლაუკომით, განსაკუთრებით კი დახურულკუთხოვანი გლაუკომით დაავადებულ პაციენტებში.
ლორაზეპამის ხანგრძლივად გამოყენების შედეგად შეიძლება გამოვლინდეს ამნეზია.
ლორაზეპამის ხანგრძლივად გამოყენების დროს ნაჩვენებია სისხლის მორფოლოგიური გამოკვლევა და ღვიძლის სინჯების აღება.
აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია იმ შემთხვევაშიც, როცა ზემოთ აღნიშნული გაფრთხილებები ეხება სიტუაციებს, რომლებიც წარსულში იყო გამოვლენილი. პრეპარატი შეიცავს საქაროზასა და ლაქტოზას. პაციენტის მიერ ზოგიერთი შაქრის სახეობების გადაუტანლობის შემთხევაში, პრეპარატის გამოყენებამდე საჭიროა ექიმთან კონსულტაცია
პრეპარატის გავლენა ავტოტრანსპორტის და მოძრავი მექანიკური მოწყობილობების მართვაზე: ლორაზეპამს, ისევე როგორც ყველა სამკურნალო საშუალებას ბენზოდიაზეპინის ჯგუფიდან, შეუძლია გავლენის მოხდენა რეაქციის სისწრაფეზე დოზის, გამოყენების გზების და პრეპარატის მიმართ ინდივიდუალური მგრძნობელობის მიხედვით. გადაჭარბებულად მშვიდი მდგომარეობა, ამნეზია(მეხსიერების დარღვევა), ყურადღების კონცენტრაციის დაქვეითება და კუნთოვანი აქტივობის შემცირება შეიძლება ნეგატიურად აისახოს ავტოტრანსპორტის მართვის და მექანიკურ საშუალებებთან მუშაობის უნარზე.ლორაზეპამით მკურნალობის დროს პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტიდან რამდენიმე დღის გამნავლობაში საჭიროა თავის შეკავება ავტოტრანსპორტის მართვისა და მექანიკურ საშუალებებთან მუშაობისაგან.

ჭარბი დოზირება
ლორაზეპამის ჭარბი დოზით მიღების სიმპტომებია: ძილიანობა, ცნობიერების მოშლა, კუნთოვანი სისუსტე. დოზის მნიშვნელოვნად გადაჭარბების შემთხვევაში შეიძლება განვითარდეს კომა თანდართული არტერიული წნევის დაცემით, კოლაფსით და რეფლექსების არქონით.
სპეციფიური ანტიდოტია ფლუმაზელინი (ბენზოდიაზეპინების რეცეპტორების ანტაგონისტი)
პრეპარატ ლორაფენის ჭარბი დოზირების შემთხვევაში საჭიროა დაუყოვნებლივ მიმართვა დახმარებისათვის ექიმის ან ფარმაცევტისადმი.
თუ პრეპარატი არ იქნა მიღებული ზუსტად დანიშნულ დროს, საჭიროა მისი მიღება რაც შეიძლება სწრაფად (თუ შემდეგ მიღებამდე ჯერ კიდევ საკმაოდ დიდი დროა დარჩენილი) ან პრეპარატის რეგულარული მიღების გაგრძელება.
არ შეიძლება ორმაგი დოზის მიღება გამოტოვებული დოზის ასანაზღაურებლად.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
პრეპარატები, რომელიც მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე, ანუ საანესთეზიო საშუალებების, ოპიოიდური ანალგეზიური საშუალებების, ნეიროლეფსიური საშუალებების, ანტიდეპრესანტების, სედაციური და საძილე საშუალებების, სედაციური ეფექტის მქონე ანტიჰისტამინური პრეპარატების გამოყენება ლორაზეპამთან ერთად აძლიერებენ მის ცენტრალურ სედაციურ მოქმედებას.
პრეპარატები რომლებიც ამცირებენ ღვიძლის ენზიმების აქტივობას (მაგ.: ციმეტიდინი, ერითრომიცინი, კეტოკონაზოლი) ამუხრუჭებენ ლორაზეპამის და სხვა ბენზოდიაზეპინების მეტაბოლიზმს და შეუძლიათ მისი მოქმედების პოტენცირება. Pრეპარატები, რომლებიც აძლიერებენ ღვიძლის ენზიმების აქტივობას (მაგ.: რიფამპიცინი, ფენიტოინი, კარბამაზეპინი) აჩქარებენ ლორაზეპამის და სხვა ბენზოდიაზეპინების მეტაბოლიზმს და შეუძლიათ მისი მოქმედების ეფექტურობის შემცირება.
ალოკოჰოლის მიღება ლორაზეპამის გამოყენების დროს აძლიერებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე დამთრგუნველ მოქმედებას და შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი პარადოქსული რეაქციები, როგორიცაა ფსიქომოტორული აგზნება, აგრესიული ქცევა. ამას გარდა, ალკოჰოლმა შეიძლება გააძლიეროს ლორაზეპამის სედაციური მოქმედება.
ლორაზეპამის გამოყენებამ ჩონჩხის მუსკულატურის მომადუნებელ საშუალებებთან ერთად შეიძლება გააძლიეროს ამ უკანასკნელის მოქმედების გახანგრძლივება და გაძლიერება.
თეოფილინს და კოფეინს შეუძლია ბენზოდიაზეპინების (მათ შორის ლორაზეპამის) საძილე ეფექტის შემცირება, ვინაიდან მათ გააჩნიათ ცნს მასტიმულირებელი მოქმედება და შეუძლიათ ინდუცირება ღვიძლის ენზიმების, რომლებიც უზრუნველყოფენ პრეპარატების მეტაბოლიზმს, თეოფილინით და კოფეინით გამოწვეული ეს ეფექტი შეიძლება არ გამოვლინდეს მწეველებში.
პერორალური კონტრაცეპციული საშუალებების გამოყენებამ ლორაზეპამთან ერთად შეიძლება გააძლიეროს ამ უკანასკნელის მეტაბოლიზმი, შეიძლება შემცირდეს ლორაზეპამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი.

შენახვის პირობები და ვადა
პრეპარატი ინახება 25ºС ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა – 2 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:
პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.
Tarchomin pharmaceutical works “POLFA” S.A

ლორაფენი 1მგ #25დრაჟე

Tarchomin pharmaceutical works “POLFA” S.A, პოლონეთი

ლორაზეპამი. . . . . . . . . 2,5 მგ
1 ტაბ
დამხმარე ნივთიერებები:
კარტოფილის სახამებელი, ჟელატინი, ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი, ლაქტოზა, წითელი კოშენილი, ნატრიუმის კარბოქსიმეთილსახამებელი.
გარსი: პოლივინილის სპირტი, მალტოდექსტრინი, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი, საქაროზა, წითელი კოშენილის ლაქი.

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი
ტრანკვილიზატორი ბენზოდიაზეპინის ჯგუფიდან

ფარმაკოლოგიური თვისებები
პრეპარატი ლორაფენის მოქმედი ნივთიერება ლორაზეპამი მიეკუთვნება
1,4-ბენზოდიაზეპინის წარმოებულების ჯგუფს. მოქმედებს ცენტრალური ნერვული სისტემის მრავალ სტრუქტურაზე, უპირველესად ლიმბურ სისტემაზე და ჰიპოთალამუსზე ე.ი. იმ სტრუქტურებზე, რომელიც დაკავშირებულია ემოციური ქმედებების რეგულაციასთან. კლინიკურად ლორაზეპამს გააჩნია ანქსიოლიზური და საძილე ეფექტი. ავლენს კრუნჩხვის საწინააღმდეგო და ჩონჩხის კუნთების ტონუსზე სუსტად გამოხატულ მიორელაქსაციურ მოქმედებას.
ფარმაკოკინეტიკა
ლორაზეპამი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. მაქსიმალურ კონცენტრაციას სისხლში აღწევს მიღებიდან დაახლოებით 2 საათის შემდეგ. ლორაზეპამის 85% უკავშირდება სისხლის ცილებს. გადის ჰემატოენცეფალურ და პლაცენტარულ ბარიერს, აღწევს დედის რძეში. ლორაზეპამის მეტაბოლიზმი ღვიძლში მიმდინარეობს. ნახევარგამოყოფის ბიოლოგიური პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 12 საათს.
ლორაზეპამი ელიმინირდება შარდთან ერთად ლორაზეპამის გლუკურონატის სახით.

ჩვენებები
სხვადასხვა წარმოშობის შიშები, განსაკუთრებით ორგანული ნევროზების ფონზე (სისხლის მიმოქცევის სისტემის დაავადებები, საჭმლის მომნელებელი სისტემის დაავადებები). ძილის დარღვევები, რომელიც გამოწვეულია გამოხატული შფოთვის მდგომარეობით.

დოზირების რეჟიმი
პრეპარატ ლორაფენის გამოყენება საჭიროა ექიმის რეკომენდაციის შესაბამისად. რაიმე ეჭვის გაჩენის შემთხვევაში აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია.
მოზრდილები:
შფოთვითი (განგაში) მდგომარეობის დროს ლორაზეპამის საწყისი დოზა შეადგენს 2მგ-დან 3მგ-მდე დღე-ღამეში, განაწილებული 2 ან 3 მიღებაზე. შემდეგ კი აუცილებლობის შემთხვევაში დღე-ღამურ დოზას ზრდიან შემანარჩუნებელ დოზამდე, რომელიც უფრო ხშირად შეადგენს 2მგ-დან 6მგ-მდე დღე-ღამეში განაწილებული 2 ან 3 მიღებაზე.
ლორაზეპამის დოზის გაზრდა აუცილებლად თანდათანობით უნდა მოხდეს და დაიწყოს საღამოს მისაღები დოზის გაზრდით. მაქსიმალური დღე-ღამური დოზაა 10მგ.
ფოთვით გამოწვეული ძილის დარღვევების დროს ლორაზეპამს ჩვეულებრივ ნიშნავენ დღე-ღამეში ერთჯერადად, ძილის წინ დოზით 2მგ-დან 4მგ-მდე.
18 წლამდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის დანიშვნა არ არის რეკომენდებული.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები: ხანდაზმული ასაკის პაციენტები უფრო მგრძნობიარენი არიან ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე მოქმედი პრეპარატების მიმართ. ასეთ პაციენტებში ლორაზეპაის გამოყენებისას რეკომენდებულია რაც შეიძლება მცირე და ეფექტური დოზის დანიშვნა, გამოყენებული დოზა არ უნდა აღემატებოდეს მოზრდილებისთვის გათვალისწინებული დოზის ნახევარს. თუ მკურნალობის დროს პაციენტს ეჩვენება, რომ პრეპარატის მოქმედება ზედმეტად ძლიერი ან სუსტია, მან ექიმს უნდა მიმართოს.
მკურნალობის ხანგრძლივობა:
ლორაფენი გამოიყენება ექსტრემულ სიტუაციებში შფოთვითი მოშლილობების სიმპტომატური მკურნალობისთვის. არ არის რეკომენდებული პრეპარატის გამოყენება ხანგრძლივად (4 კვირაზე მეტი), წამლის მიერი დამოკიდებულების სიმპტომების განვითარების რისკის გამო პრეპარატი მიიღება ჭამის წინ.
ღეკომენდებულია რაც შეიძლება მცირე და ეფექტური დოზის მიღება შფოთვის სიგნალების კუპირებისთვის, დოზის გაზრდა აუცილებლად თანდათანობით უნდა მოხდეს. პრეპარატის მიღების მკვეთრად შეწყვეტა არ შეიძლება. დოზის შემცირება ყოველთვის საჭიროა ექიმის კონტროლის ქვეშ. ლორაზეპამის მკვეთრად მოხსნამ შეიძლება გამოიწვიოს ძილის და განწყობის მოშლილობა და ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევა. განსაკუთრებით საშიშია პრეპარატის მიღების შეწყვეტა თუ მას პაციენტი ხანგრძლივი დროის მანძილზე და ლორაზეპამის საშუალო დოზაზე მეტი რაოდენობით იღებდა. მოხსნის სინდრომი ამ დროს უფრო მკვეთრადაა გამოხატული.

გვერდითი მოვლენები:
ლორაზეპამის გამოყენების შედეგად ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტებია: ძილიანობა, თავბრუსხვევა, ცნობიერების მოშლა და დეზორიენტაცია, ატაქსია. ეს სიმპტომები უფრო მეტად ხანდაზმულ პაციენტებში ვლინდება, შესაბამისად დოზის შემცირება ამ ჯგუფის პაციენტებში მნიშვნელოვნად ამცირებს გვეერდითი ეფექტების გამოვლენის სიხშირეს.
იშვიათად შეინიშნება: ზოგადი სისუსტე, ზოგჯერ გონების დაკარგვა, პირის სიმშრალე, მხედველობის დარღვევა (არაზუსტი მხედველობა, დიპლოპია), დიზართრია, ამნეზია, კუნთების ტრემორი, კუჭ-ნაწლავის სისტემის მოშლილობები, ლიბიდოს დაქვეითება, მენსტრუალური ციკლის დარღვევა, ღვიძლის ფუნქციის მოშლა თანმდევი სიყვითლით, სისხლის მორფოლოგიური სურათის ცვლილება: ლეიკოპენია (ლეიკოციტების რაოდენობის შემცირება სისხლში) და აგრანულოციტოზი (გრანულოციტების არ არსებობა სისხლში), შარდის შეუკავებლობა, კანის ალერგიული რეაქციები (ერითემა), პარადოქსალური რეაქციები _ ფსიქომოტორული შფოთვა, უძილობა, მომატებული აგზნებადობა და აგრესიულობა, კრუნჩხვები. პარადოქსალური რეაქციები უფრო ხშირად ვლინდება ალკოჰოლის მიღების შემდეგ ხანდაზმულ პაციენტებში და ფსიქიურად დაავადებულებში.პრეპარატის სისტემატურმა გამოყენებამ მრავალი კვირის განმავლობაში შეიძლება გამოიწვიოს წამლის მიერი დამოკიდებულება, ასევე აბსტინენციის სინდრომი ლორაზეპამის მიღების მკვეთრად შეწყვეტის შემთხვევაში.

ორსულობა და ლაქტაცია
დაუშვებელია პრეპარატის გამოყენება ორსულობის დროს.
ლორაზეპამი აღწევს დედის რძეში, ამიტომ თუ მეძუძური დედისთვის პრეპარატის მიღება ნაჩვენებია, საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა სამკურნალო პრეპარატის გამოყენების პარიოდში.

განსაკუთრებული მითითებები
ლორაფენის გამოყენების პერიოდში აუცილებელია ექიმის მეთვალყურეობა
პრეპარატი ლორაფენი არ უნდა მიიღონ პაციენტებმა, რომელთაც აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა ბენზოდიაზეპინის წარმოებულების მიმართ ან პრეპარატში შემავალი სხვა ნებისმიერი ნივთიერების მიმართ, გამოხატული აქვთ სუნთქვის მძიმე უკმარისობა ან სასუნთქი ცენტრის დათრგუნვა, აკვიატებული აზრები, ფობიები და ქრონიკული ფსიქოზები.
ლორაზეპამის ხანგრძლივად გამოყენება, ისევე როგორც სხვა ბენზოდიაზეპინებისა, შეიძლება გამოიწვიოს წამლისმიერი დამოკიდებულების განვითარება და პრეპარატის მიღების შეწყვეტის შემთხვევაში _ მოხსნის სინდრომის განვითარება (შეუძლოდ ყოფნა, ფსიქომოტორული აგზნება, მომატებული გაღიზიანებადობა, გამოხატული შფოთვა, უძილობა და ცუდი განწყობა).
პარადოქსული რეაქციების გამოვლენის შემთხვევაში (შფოთვა, გაღიზიანება, აგრესია, ეიფორია, აგზნებადობა, ჰალუცინაციები, უძილობა, ღამის კოშმარები, ფსიქოზები) აუცილებელია მკურნალობის დაუყოვნებლივ შეწყვეტა.
მართებულია თავის შეკავება პრეპარატ ლორაფენის გამოყენებისაგან ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში (65წელს ზემოთ). ამ ასაკობრივ ჯგუფში არასასურველი მოვლენების ზრდასთან დაკავშირებით _ ძირითადად ორიენტაციის და მოძრაობის კოორდინაციის დარღვევის სახით.
სიფრთხილეა საჭირო ლორაზეპამის გამოყენებისას პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით ან ღვიძლის დაავადებებით, ასევე ავადმყოფებში სუნთქვის ქრონიკული უკმარისობით, ამ პაციენტებში შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის შემცირება.
სიფრთხილეა საჭირო ლორაზეპამის გამოყენებისას იმ პაციენტებში, რომლებშიც შფოთვის მდგომარეობას თან ახლავს დეპრესია. ასეთ პაციენტებში ბენზოდიაზეპინის გამოყენება ამაღლებს სუიციდური აზრების გაჩენის რისკს. ამ შემთხვევაში ბენზოდიაზეპინები არ უნდა გამოიყენებოდეს მონოთერაპიის სახით.
განსაკუთრებულ საფრთხილეს მოითხოვს ლორაზეპამის გამოყენება იმ პაციენტებში, რომელთაც ანამნეზში აღენიშნებათ დამოკიდებულება ალკოჰოლზე და განწყობაზე მოქმედ სხვა ნივთიერებებზე. ადგილი აქვს წამლების ბოროტად გამოყენებას და ასევე პიროვნულ დარღვევებს.
აუცილებელია ლორაზეპამის ფრთხილად გამოყენება პაციენტებში, რომლებიც პორფირიით დაავადებულნი (პორფირიული პიგმენტების ცვლის იშვიათი, თანდაყოლილი მოშლილობა, როდესაც პიგმენტები დიდი რაოდენობით გამოიყოფა შარდთან ერთად). ლორაზეპამის მიღებამ შეიძლება გააძლიეროს ამ დაავადების სიმპტომები.
სიფრთხილეა საჭირო გლაუკომით, განსაკუთრებით კი დახურულკუთხოვანი გლაუკომით დაავადებულ პაციენტებში.
ლორაზეპამის ხანგრძლივად გამოყენების შედეგად შეიძლება გამოვლინდეს ამნეზია.
ლორაზეპამის ხანგრძლივად გამოყენების დროს ნაჩვენებია სისხლის მორფოლოგიური გამოკვლევა და ღვიძლის სინჯების აღება.
აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია იმ შემთხვევაშიც, როცა ზემოთ აღნიშნული გაფრთხილებები ეხება სიტუაციებს, რომლებიც წარსულში იყო გამოვლენილი. პრეპარატი შეიცავს საქაროზასა და ლაქტოზას. პაციენტის მიერ ზოგიერთი შაქრის სახეობების გადაუტანლობის შემთხევაში, პრეპარატის გამოყენებამდე საჭიროა ექიმთან კონსულტაცია
პრეპარატის გავლენა ავტოტრანსპორტის და მოძრავი მექანიკური მოწყობილობების მართვაზე: ლორაზეპამს, ისევე როგორც ყველა სამკურნალო საშუალებას ბენზოდიაზეპინის ჯგუფიდან, შეუძლია გავლენის მოხდენა რეაქციის სისწრაფეზე დოზის, გამოყენების გზების და პრეპარატის მიმართ ინდივიდუალური მგრძნობელობის მიხედვით. გადაჭარბებულად მშვიდი მდგომარეობა, ამნეზია(მეხსიერების დარღვევა), ყურადღების კონცენტრაციის დაქვეითება და კუნთოვანი აქტივობის შემცირება შეიძლება ნეგატიურად აისახოს ავტოტრანსპორტის მართვის და მექანიკურ საშუალებებთან მუშაობის უნარზე.ლორაზეპამით მკურნალობის დროს პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტიდან რამდენიმე დღის გამნავლობაში საჭიროა თავის შეკავება ავტოტრანსპორტის მართვისა და მექანიკურ საშუალებებთან მუშაობისაგან.

ჭარბი დოზირება
ლორაზეპამის ჭარბი დოზით მიღების სიმპტომებია: ძილიანობა, ცნობიერების მოშლა, კუნთოვანი სისუსტე. დოზის მნიშვნელოვნად გადაჭარბების შემთხვევაში შეიძლება განვითარდეს კომა თანდართული არტერიული წნევის დაცემით, კოლაფსით და რეფლექსების არქონით.
სპეციფიური ანტიდოტია ფლუმაზელინი (ბენზოდიაზეპინების რეცეპტორების ანტაგონისტი)
პრეპარატ ლორაფენის ჭარბი დოზირების შემთხვევაში საჭიროა დაუყოვნებლივ მიმართვა დახმარებისათვის ექიმის ან ფარმაცევტისადმი.
თუ პრეპარატი არ იქნა მიღებული ზუსტად დანიშნულ დროს, საჭიროა მისი მიღება რაც შეიძლება სწრაფად (თუ შემდეგ მიღებამდე ჯერ კიდევ საკმაოდ დიდი დროა დარჩენილი) ან პრეპარატის რეგულარული მიღების გაგრძელება.
არ შეიძლება ორმაგი დოზის მიღება გამოტოვებული დოზის ასანაზღაურებლად.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
პრეპარატები, რომელიც მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე, ანუ საანესთეზიო საშუალებების, ოპიოიდური ანალგეზიური საშუალებების, ნეიროლეფსიური საშუალებების, ანტიდეპრესანტების, სედაციური და საძილე საშუალებების, სედაციური ეფექტის მქონე ანტიჰისტამინური პრეპარატების გამოყენება ლორაზეპამთან ერთად აძლიერებენ მის ცენტრალურ სედაციურ მოქმედებას.
პრეპარატები რომლებიც ამცირებენ ღვიძლის ენზიმების აქტივობას (მაგ.: ციმეტიდინი, ერითრომიცინი, კეტოკონაზოლი) ამუხრუჭებენ ლორაზეპამის და სხვა ბენზოდიაზეპინების მეტაბოლიზმს და შეუძლიათ მისი მოქმედების პოტენცირება. პრეპარატები, რომლებიც აძლიერებენ ღვიძლის ენზიმების აქტივობას (მაგ.: რიფამპიცინი, ფენიტოინი, კარბამაზეპინი) აჩქარებენ ლორაზეპამის და სხვა ბენზოდიაზეპინების მეტაბოლიზმს და შეუძლიათ მისი მოქმედების ეფექტურობის შემცირება.
ალოკოჰოლის მიღება ლორაზეპამის გამოყენების დროს აძლიერებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე დამთრგუნველ მოქმედებას და შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი პარადოქსული რეაქციები, როგორიცაა ფსიქომოტორული აგზნება, აგრესიული ქცევა. ამას გარდა, ალკოჰოლმა შეიძლება გააძლიეროს ლორაზეპამის სედაციური მოქმედება.
ლორაზეპამის გამოყენებამ ჩონჩხის მუსკულატურის მომადუნებელ საშუალებებთან ერთად შეიძლება გააძლიეროს ამ უკანასკნელის მოქმედების გახანგრძლივება და გაძლიერება.
თეოფილინს და კოფეინს შეუძლია ბენზოდიაზეპინების (მათ შორის ლორაზეპამის) საძილე ეფექტის შემცირება, ვინაიდან მათ გააჩნიათ ცნს მასტიმულირებელი მოქმედება და შეუძლიათ ინდუცირება ღვიძლის ენზიმების, რომლებიც უზრუნველყოფენ პრეპარატების მეტაბოლიზმს, თეოფილინით და კოფეინით გამოწვეული ეს ეფექტი შეიძლება არ გამოვლინდეს მწეველებში.
პერორალური კონტრაცეპციული საშუალებების გამოყენებამ ლორაზეპამთან ერთად შეიძლება გააძლიეროს ამ უკანასკნელის მეტაბოლიზმი, შეიძლება შემცირდეს ლორაზეპამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი.

შენახვის პირობები და ვადა
პრეპარატი ინახება 25ºС ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა – 2 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:
პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.
Tarchomin pharmaceutical works “POLFA” S.A

ბონდრონატი – BONDRONAT – БОНДРОНАТ

საერთაშორისო დასახელება:

IBANDRONIC ACID

მწარმოებელი: F. HOFFMANN – LA ROCHE

მოქმედი ნივთიერება: იბანდრონის მჟავა

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ძვლის რეზორბციის ინჰიბიტორი, ბიფოსფონატი. ოსტეოგენეზის სტიმულატორი, არეგულირებს ფოსფორ-კალციუმის ცვლას.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინფუზიო ხსნარი: ამპულაში 2 მლ, შეფუთვაში 1 ც.

1 მლ 1 ამპ.

იბანდრონის მჟავა …………… 1 მგ 2 მგ

საინფუზიო ხსნარი: ამპულაში 6 მლ, შეფუთვაში 1 ც.

1 მლ 1 ამპ.

იბანდრონის მჟავა …………. 1 მგ 6 მგ

ვრცლად იბანდრონის მჟავა (დოზირება განსხვავებული)

კარნიფოლი 10მლ #10ფლ

კარნიფოლი

შემადგენლობა

ლ-კარნიტინი

აცეტილ ლ-კარნიტინი

ფოლიუმის მჟავა

ჩვენებები

საკვები დანამატი ლ-კარნიტინის, აცეტილ ლ -კარნიტინის და

ფოლიუმს მჭავის შემცვლელობით. ფოლიუმის მჭავა ამცირებს დაღლილობას და მოთენთილობას.

თვისებები

ლ-კარნიტინი და აცეტილ ლ-კარნიტინი

კარნიტინი წარმოადგენს ამინომჟავას წარმოებულს, რომელიც აუცილებელია ცხიმოვანი მჟავების ბეტა-დაჟანგვის პროცესისათვის და შემდგომ ენერგიის გამოსაყოფად.

კარნიტინის აცეტილირებული ფორმა (აცეტილ-L-კარნიტინი) ხასიათდება მაღალი ბიოშეღწევადობით.

ენერგიის პროდუქციისთვის გულს განსაკუთრებულად ესაჭიროება ცხიმოვანი მჟავები და ვინაიდან მას თავად არ შეუძლია კარნიტინის სინთეზირება, მისი ნორმალური ფუნქციონირება დამოკიდებულია ამ ნივთიერების მიწოდებაზე.

კარნიტინი არა მარტო ზრდის ცხიმოვანი მჟავების უფრო ეფექტურად მოხმარებას და ენერგიის გამომუშავებას, ის აგრეთვე ხელს უშლის ტოქსიური მეტაბოლიტების წარმოებას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს უჯრედის მემბრანის დაზიანება.

ამ მეტაბოლიტებმა შეიძლება გამოიწვიოს გულის შეკუმშვის სიხშირის შემცირება, რამაც შეიძლება საბოლოო ჯამში გამოიწვიოს არითმიები და გულის ქსოვილის სიკვდილი.

კვლევების შედეგად დადასტურებულია კარნიტინის ეფექტურობა რიგ კარდიოვასკულარულ დაავადების თერაპიაში, ისეთების როგორებიცაა სტენოკარდია და მასთან დაკავშირებული არითმიები, მიოკარდიუმის ინფარქტის და გულის უკმარისობის შემდგომი რეაბილიტაცია.

გარდა გულის დამცავი მოქმედებისა, L -კარნიტინს შეუძლია შეამციროს ტრიგლიცერიდების და ქოლესტერინის დონე, გაზარდოს მაღალი სიმკრივის ლიპოპროტეინების დონე და წინ აღუდგეს ოქსიდაციურ პროცესებს.

ფოლიუმის მჟავა

ფოლიუმის მჟავა, იგივე ვიტამინი B9 წარმოადგენს B ჯგუფის წყალში ხსნად ვიტამინს და აუცილებელია ბიოსინთეზის ყველა რეაქციისათვის, ისევე როგორც დნმ-ის აღდგენა და მეთილირებისთვის. ფოლიუმის მჟავას შეუძლია შეამციროს გულის შეტევის განვითარების სიხშირე და სასარგებლოა პერიფერიული სისხლძარღვოვანი დაავადებების შემთხვევაში.

გამოყენება

რეკომენდებული დოზა შეადგენს ნახევარ ფლაკონს დღეში (იხ. გამყოფი ზოლი ფლაკონზე)

უკუჩვენებები

მოცემული პროდუქტის გმოყენებისას გვერდითი ეფექტები არ გამოვლენილა.

მოერიდეთ მის გამოყენებას მასში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ არსებული მომატებული მგრძნობელობის შემთხვევაში.

გაფრთხილება

შეინახეთ 3 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის ხელმიუწვდომელ ადგილას.

არ გადააჭარბოთ რეკომენდებული დოზა. დანამატები არ შეიძლება ჩაითვალოს, როგორც ბალანსირებული კვების რაციონის და ჯანსაღი ცხოვრების წესის შემცვლელი. გადაჭარბებულმა დოზამ შეიძლება გამოიწვიოს საფაღარათო მოქმედება.

შენახვა

ინახება გრილ და მშრალ, მზის სხივების პირდაპირი ზემოქმედებისგან დაცულ ადგილას.

გამოიყენეთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის პერიოდის ამოწურვამდე.

შეფუთვა

10 მლ მოცულობის #10 ფლაკონი.

არ შეიცავს გლუტენს, გკუკოზას და ლაქტოზას.

ლორაზეპამი 2მგ #24ტ (არპიმ)

ლორაზეპამი

LORAZEPAM

პრეპარატის სავაჭრო დასახელება – ლორაზეპამი

პრეპარატის საერთაშორისო (არაპატენტირებული) დასახელება – ლორაზეპამი (Lorazepam)

სამკურნალო ფორმა: პერორალურად მისაღები ტაბლეტები.

ზოგადი დახასიათება

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები

თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის მრგვალი ტაბლეტები, ტორსული ზედაპირით, ჭდით ერთ მხარეზე და ნაზოლით ორივე მხარეს.

შემადგენლობა

ერთი ტაბლეტი შეიცავს:

აქტიურ ნივთიერებას: ლორაზეპამს – 2 მგ;

დამხმარე ნივთიერებებს: მიკროკრისტალურ ცელულოზას, მონოჰიდრატულ ლაქტოზას, სიმინდის სახამებელს, პოვიდონს, ნატრიუმის გლიკოლატის სახამებელს, ტალკს გასუფთავებულს, მაგნიუმის სტეარატს.

ქიმიური დასახელება და CAS ნომერი

7-ქლორ-5-(-2-ქლორფენილ)-1,3-დიჰიდრო-3-ჰიდროქსი-2H-1,4-ბენზოდიაზეპინ-2-ონი; 846-49-1.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი და ათქ კოდი

ტრანკვილიზატორი ბენზოდიაზეპინის წარმოებულების ჯგუფიდან; N05BA06.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება

ტრანკვილიზატორი, ბენზოდიაზეპინის წარმოებული. ახდენს ანქსიოლიზურ, სედატიურ, საძილე (ხელს უწყობს დაძინებას), ცენტრალურ მიორელაქსაციურ მოქმედებას (ზრდის კრუნჩხვითი მზადყოფნის ზღვარს); ამცირებს ემოციურ დაძაბულობას, ამცირებს შიშის, შფოთვის შეგრძნებას; ახდენს ვეგეტატური ნერვული სისტემის სტაბილიზირებას. მოქმედების მექანიზმი განპირობებულია ლორაზეპამის შეკავშირებით GABAA რეცეპტორულ კომპლექსთან, რაც თავის მხრივ იწვევს GABA-ს შეკავშირებას ამ რეცეპტორულ კომპლექსთან. ეს იწვევს ქლორის იონების ნეირონში შეღწევის გაძლიერებას, მის ჰიპერპოლარიზაციას და ბიოელექტროაქტივობის დამუხრუჭებას.

მიორელაქსაციური მოქმედება განპირობებულია ასევე სპინალური რეფლექსების ინჰიბირებით.

ფარმაკოკინეტიკა

შეწოვა: პერორალურად მიღების შემდეგ პრეპარატი სწრაფად შეიწოვება და მთლიანად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 2 საათის განმავლობაში. ბიოშეღწევადობა ლორაზეპამის პერორალურად მიღებისას შეადგენს 95-99%-ს.

განაწილება: პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაახლოებით 85%. V_d-1/3 ლ/კგ.

ლორაზეპამი აღწევს პლაცენტარულ და ჰემატო-ენცეფალურ ბარიერში, გამოიყოდა დედის რძით.

მეტაბოლიზმი: ლორაზეპამი მეტაბოლიზდება ღვიძლში კონიუგაციის გზით არააქტიური მეტაბოლიტების წარმოქმნით.

გამოყოფა: ნახევრად გამოყოფის პერიოდი (T_1/2) შეადგენს 10-20 სთ. მიღებული დოზის 88% გამოიყოფა ორგანიზმიდან, ძირითადად შარდით, მათგან 75% – გლუკურონიდების სახით.

ჩვენებები

– შფოთვის მდგომარეობების, ძილის დარღვევების ხანმოკლე მკურნალობისათვის.

– გულისრევის და ღებინების მკურნალობა ქიმიოთერაპიის დროს, ასევე პრემედიკაციისათვის ანესთეზიოლოგიაში.

გამოყენების წესი და დოზირება

ოპტიმალური ეფექტის მისაღწევად დოზას ირჩევენ ინდივიდუალურად. ხანდაზმული ასაკის პირებს და დასუსტებულ ავადმყოფებს უნიშნავენ მოზრდილებისათვის გათვალისწინებული დოზის ნახევარ ან უფრო მცირე დოზას. მკურნალობის საწყისი კურსის ხანგრძლივობა – არაუმეტეს 1 კვირისა.

მდგომარეობების დროს, რომელთაც თან ახლავს შფოთვა და შიში, საწყისი დოზა შეადგენს 1-6 მგ/დღეში, გაყოფილი 2-3 მიღებაზე (უფრო დიდი დოზა მიიღება საღამოს). დოზის გაზრდა შეიძლება 10 მგ-მდე/დღეში.

შფოთვით გამოწვეული ძილის დარღვევების დროს, ნიშნავენ ერთჯერადი დოზით 1-4 მგ-ს ძილის წინ.

პრემედიკაციის დროს მოზრდილებს უნიშნავენ 2-3 მგ დოზით ღამით ოპერაციის წინ. აუცილებლობის შემთხვევაში დილით ნიშნავენ უფრო მცირე დოზას. ალტერნატიულად, შეიძლება დანიშვნა 2-4 მგ დოზით ოპერაციამდე 1-2 საათით ადრე.

ქიმიოთერაპიის დაწყებამდე ნიშნავენ 1-2 მგ ლორაზეპამს დექსამეტაზონთან ერთად მწვავე სიმპტომების პრევენციისათვის ავადმყოფებში ღებინების მომატებული რისკით სიმსივნის საწინააღმდეგო პრეპარატების მიღების გამო.

ტაბლეტებს ყლაპავენ მთლიანად, დაუღეჭავად და მცირე რაოდენობის სითხის დაყოლებით.

უკუჩვენებები

– მიასთენია.

– დახურულკუთხოვანი გლაუკომა.

– სუნთქვის მძიმე ქრონიკული უკმარისობა.

– ღვიძლის ფუნქციის გამოხატული დარღვევები.

– თირკმელების ფუნქციის გამოხატული დარღვევები.

– მწვავე ალკოჰოლური ინტოქსიკაცია.

– მწვავე ინტოქსიკაცია ფსიქოტროპული პრეპარატებით.

– ორსულობის I ტრიმესტრი.

– ძუძუთი კვება.

– მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის და ბენზოდიაზეპინების მიმართ.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

დადგენილია, რომ ორსულობის I ტრიმესტრში ლორაზეპამის გამოყენებისას ბენზოდიაზეპინები ზრდიან ნაყოფის განვითარების ანომალიების გაჩენის რისკს, ამიტომ ორსულობის I ტრიმესტრში პრეპარატი უკუნაჩვენებია გამოსაყენებლად. ლორაზეპამის გამოყენებამ ორსულობის უფრო გვიან ვადებში შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის ცენტრალური ნერვული სისტემის და სუნთქვის ცენტრის დათრგუნვა, ამიტომ პრეპარატის დანიშვნის აუცილებლობის შემთხვევაში აუცილებელია მოსალოდნელი სარგებელის და შესაძლო გართულებების განვითარების რისკის შეფარდება.

ლორაზეპამი გამოიყოფა დედის რძით, ამიტომ არ არის რეკომენდირებული ლორაზეპამის დანიშვნა ძუძუთი კვების დროს.

გვერდითი მოქმედება

ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: იშვიათად, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან რეკომენდირებული დოზების გადაჭარბებისას – ძილიანობა, ატაქსია, მომატებული დაღლილობა, კუნთების სისუსტე (ეს მოვლენები ჩვეულებრივ ქრება დოზის შემცირებისას ან თერაპიის გაგრძელების პროცესში); ძალიან იშვიათად – თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, დეპრესია, ცალკეულ შემთხვევებში – ამნეზიის ეპიზოდები. ცალკეულ შემთხვევებში შესაძლებელია პარადოქსული რეაქციების განვითარება (აგზნება, შფოთვის და შიშის შეგრძნება, ჰალუცინაციები, უძილობა, კუნთის ტონუსის გაძლიერება). ასეთ შემთხვევებში პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს.

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად – სიმშრალე პირში ან ჰიპერსალივაცია, დისფაგია, გულისრევა, დიარეა, შეკრულობა, მადის დარღვევები; ცალკეულ შემთხვევებში – ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება, სიყვითლე.

სუნთქვის სისტემის მხრივ: ზოგიერთ შემთხვევებში მაღალი დოზების გამოყენებისას აღინიშნებოდა სუნთქვის დათრგუნვა.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: არტერიული ჰიპოტენზია, ბრადიკარდია.

სხვა: ძალიან იშვიათად – კანის რეაქციები; მხედველობის დარღვევები, შარდის შეუკავებლობა, ლიბიდოს ცვლილება, ციებ-ცხელება; ცალკეულ შემთხვევებში – პერიფერიული სისხლის სურათის ცვლილება.

განსაკუთრებული მითითებები

არ არის რეკომენდირებული ლორაზეპამის დანიშვნა დეპრესიული ნევროზების, სხვადასხვა ეთიოლოგიის დეპრესიების, ფსიქოზების დროს, ასევე გამოყენება 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში.

ლორაზეპამის დანიშვნის აუცილებლობის შემთხვევაში სუნთქვის უკმარისობის, ღამის აპნოეს სინდრომის, კომატოზური მდგომარეობის დროს აუცილებელია ჩვენებების სათანადო შეფასება სუნთქვის დათრგუნვის შესაძლებლობის გამო.

ლორაზეპამის ხანგრძლივად მიღების დროს აუცილებელია პერიფერიული სისხლის სურათის პერიოდული კონტროლი; ღვიძლის და თირკმელების დაავადებების დროს აუცილებელია მათი ფუნქციების სათანადო კონტროლი.

ლორაზეპამით მკურნალობის დაწყება რეკომენდირებულია სამუშაო კვირის ბოლოს.

ხანდაზმულ პაციენტებში შესაძლებელია მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატისადმი მისი მოქმედების გაძლიერების გამო.

ლორაზეპამის ხანგრძლივად გამოყენების დროს შესაძლებელია შეჩვევის და სამკურნალწამლო დამოკიდებულების განვითარება. აბსტინენტური სინდრომი შეიძლება გამოვლინდეს ტრემორის, მოუსვენრობის, ძილის დარღვევის, შფოთვის, თავის ტკივილის, ყურადღების კონცენტრაციის დაქვეითების სახით. შესაძლებელია გამოიწვიოს მომატებული ოფლიანობა, კუნთების კრუნჩხვები, მუცლის არეში სპასტიური ხასიათის ტკივილები, მგრძნობელობის დარღვევა, იშვიათად – ბოდვა და ცენტრალური წარმოშობის კრუნჩხვები. ლორაზეპამისადმი დამოკიდებულების გაჩენის რისკის შესამცირებლად პრეპარატი უნდა იქნას მიღებული შეძლებისდაგვარად ხანმოკლე დროის განმავლობაში.

ლორაზეპამის გამოყენების პერიოდში არ არის რეკომენდირებული ალკოჰოლის მიღება (ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე დამთრგუნველი მოქმედების ურთიერთ გაძლიერების და პათოლოგიური სიმთვრალის სინდრომის შესაძლო გაჩენის გამო).

პრეპარატის მოხსნისას დოზა თანდათან უნდა შემცირდეს. პრეპარატის უეცარი მოხსნის დროს შესაძლებელია სხვადასხვა ინტენსივობის აბსტინენციის სიმპტომები, დოზის და მისი გამოყენების ხანგრძლივობის მიხედვით.

ზემოქმედება ავტოტრანსპორტის ტარების და მექანიზმების მართვის უნარზე

პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ ლორაზეპამს, თავი უნდა შეიკავონ პოტენციურად საშიში საქმიანობისაგან, რომელიც მოითხოვს მომატებულ ყურადღებას და ფსიქომოტორული რეაქციების სისწრაფეს.

სამკურნალწამლო ურთიერთქმედება

ლორაზეპამის და ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე დამთრგუნველი მოქმედების მქონე პრეპარატების (მათ შორის ეთანოლის და ეთანოლშემცველი პრეპარატების, მაო-ს ინჰიბიტორების და სხვა ანტიდეპრესანტების, ნეიროლეპტიკების, ანტიჰისტამინური პრეპარატების, ოპიოიდური ანალგეტიკების, საანესთეზიო საშუალებების, ბარბიტურატების) ერთდროული გამოყენებისას შესაძლებელია მისი ურთიერთ გაძლიერება.

ციზაპრიდთან ერთდროული გამოყენებისას ასევე შეიძლება აღინიშნოს ლორაზეპამის სედატიური მოქმედების გაძლიერება.

ჭარბი დოზირება

სიმპტომები: გადამეტებული ძილიანობა, წონასწორობის დარღვევა, მოძრაობის კოორდინაციის დარღვევა, კუნთების სისუსტე, ცნობიერების დარღვევა, დიზართრია, არტერიული წნევის უმნიშვენლო დაქვეითება; გულისრევა, ღებინება.

მკურნალობა: პრეპარატის მოხსნა, კუჭის ამორეცხვა; ატარებენ სიმპტომატურ თერაპიას.

სპეციფიურ ანტიდოტს წარმოადგენს ფლიმაზენილი – ბენზოდიაზეპინური რეცეპტორების კონკურენტული ანტაგონისტი. ჰემოდიალიზი არაეფექტურია.

შენახვის პირობები

პრეპარატი ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ, მშრალ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას 15º – 25ºC Oტემპერატურაზე.

შენახვის ვადა

ვარგისიანობის ვადა – 3 წელი. ნუ გამოიყენებთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი I ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №2 რეცეპტით

შეფუთვა

მუყაოს შეფუთვა, რომელიც შეიცავს 24 ტაბლეტს (1 ბლისტერი 24 ტაბლეტით).

მწარმოებელი

შპს “არპიმედი”

სასომხეთის რესპუბლიკა, კოტაიკი მარზი, ქ. აბოვიანი, მე-2 მიკრორაიონი, სახლი 19

ტელ.: 374 (222) 21703, 21740 ფაქსი: 374 (222) 21924

ელექტრონული ფოსტა: [email protected]

ელექტრონული მისამართი: www.aprimed.am

ბონ ბეიბი – Bone baby – БОН БЕБИ

სავაჭრო სახელწოდება – ბონ ბეიბი ⁄ Bone baby
საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება) – comb. drug
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ჯგ: ფოსფორისა და კალციუმის ცვლაზე მოქმედი საშუალებები. ძვლის ქსოვილში ნივთიერებათა ცვლის მარეგულირებელი საშუალებები. D3 ვიტამინის პრეპარატები

მწარმოებელი ფირმა – EU, Polipharm Sp. zo. o ul. Pilsudskiego 40 48 – 303 Nysa, Poland. European Union
მწარმოებელი ქვეყანა – პოლონეთი
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
სიროფი 150 მლ.ბოთლში
სიროფის ყოველი 10 მლ შეიცავს: კალციუმი 300 მგ. (კალციუმის ციტრატი).
მაგნიუმი 150 მგ. (მაგნიუმის ოქსიდი)
თუთია 6 მგ. (თუთიის გლუკონატი)
ვიტამინი D3 3,6 მკგ (ქოლეკალციფეროლი).
ფარმაკოლოგიური თვისებები :
Bone baby® – აღნიშნული პრეპარატის შემადგენლობაში არსებული ოთხი კომპონენტის კომბინაცია უზრუნველყოფს კაცლიუმისა და D3 ვიტამინის დეფიციტის პროფილაქტიკას; არეგულირებს კალციუმის ცვლას, ზრდის ძვლის სიმკვრივეს, აკმაყოფილებს ორგანიზმის დღე-ღამურ მოთხოვნილებას ისეთ მიკროელემენტებზე, როგორებიცაა თუთია და მაგნიუმი. D3 ვიტამინი აუცილებელია კალციუმის აბსორბციისა და უტილიზაციისთვის;
აძლიერებს დნმ -ის სინთეზს ოსტეობლასტებში, ამუხრუჭებს კალციუმის რეზორბციას ძვლოვანი ქსოვილიდან. კალციუმი აუცილებელია კბილების მინერალიზაციისთვის, მონაწილეობს ნერვული პროცესების რეგულაციასა და ნერვული იმპულსის გადაცემაში, კუნთების ფორმირებაში, ინსულინის სინთეზში; კალციუმი მონაწილეობს იმუნური პასუხის რეგულირებაში; არის სისხლის შედედების სისტემის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი კომპონენტი.Bone baby® – აჩქარებს ძვლოვანი ქსოვილის მინერალიზაციას და ძვლების შეხორცებას მოტეხილობის ადგილას. უზრუნველყოფს ძვლოვანი, კუნთოვანი, ნერვული სისტემის, კბილების ნორმალურ განვითარებას.
ჩვენებები: • რაქიტის მკურნალობა და პროფილაქტიკა;
• აქტიური ზრდის პერიოდი ბავშვებში;
• კალციუმის დეფიციტი;
• ძვლის დისლოკაციისა და მოტეხილობების მკურნალობა და პროფილაქტიკა;
• ძვლოვანი ჩონჩხის ფორმირების დარღვევა;
• კრუნჩხვითი სინდრომი;
• ალერგიის კომპლექსური მკურნალობა;
• კანის დაავადებები.
მიღების წესები და დოზები:
1 წლამდე ბავშვები: 2,5 მლ. 2-ჯერ დღეში
1- 2 წელი: 5 მლ. 2-ჯერ დღეში
3-16 წელი: 10 მლ. 3-ჯერ დღეში
მოზრდილები: 10 მლ. 2 – 3-ჯერ დღეში
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდი: 10 მლ. 2-ჯერ დღეში.
მიიღება ჭამის დროს.
გამოყენებამდე კარგად შეანჯღრიეთ პრეპარატის ფლაკონი.
გვერდითი მოვლენები:
არ გააჩნია.
უკუჩვენება:
ჰიპერკალცემია.
შენახვის პირობები და ვადები:
შეინახეთ ბნელ, მშრალ ადგილას. 25°C -ზე დაბალ ტემპერატურაზე.
ვარგისიანობის ვადაა გამოშვებიდან 2 წელი.
შეინახეთ ბავშვებისგან დაცულ ადგილას;
ნუ გამოიყენებთ პრეპარატს ვარგისიანობის ვადის ამოწურვის შემდეგ
აფთიაქში გაცემის წესი:
გაიცემა ურეცეპტოდ

კარნიმ პლუსი #30კაფს

კარნიმ® პლუსი კაფსულა

KARNIM® PLUS CAPSULE

ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა:

ერთი კაფსულა შეიცავს შემდეგი მცენარეების ექსტრაქტს:

Karela (მომორდიკა (Momordica charantia)) – 2.5 გ;

Neem (აზადირაქტა (Azadirachta indica)) – 0.2 გ;

Tulsi (ბაზილიკი (Ocimum sanctum)) – 0.1 გ;

Kutki (პიკრორიზა (Picrorrhiza kurroa)) – 0.1 გ;

Sounth (კოჭა ( Zingiber officinale)) – 0.1 გ.

არააქტიური სუბსტანციები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, პოლიეთილენგლიკოლი 6000, ტიტანის დიოქსიდი, ტალკი, ჰიპრომელოზა, გუდუჩი (Tinospora cordifolia).

საღებავები: Quinoline Yellow, Brilliant Blue, Sunset Yellow.

წამლის ფორმა

მყარი ჟელატინის კაფსულა მცენარეების ექსტრაქტებით.

მოქმედების მექანიზმი

კარნიმ® პლუსი კაფსულა არის მცენარეული პრეპარატი, რომელიც შედგება ფარმაკოლოგიური მოქმედების მქონე სამკურნალო მცენარეებისაგან და რომელიც გამოიყენება მეტაბოლიზმის დარღვევების (როგორიცაა მეტაბოლური სინდრომი) ძირითადი გართულებების სამკურნალოდ.

თერაპიული ჩვენებები

გამოიყენება პროფილაქტიკის ან მკურნალობის მიზნით მეტაბოლური დარღვევების გართულებების შესამცირებლად.

დოზირება: 1-2 კაფსულა 2-3-ჯერ დღეში ან ექიმის რეკომენდაციის მიხედვით.

უკუჩვენებები: ჰიპერმგრძნობელობა სამედიცინო პროდუქტის რომელიმე აქტიური სუბსტანციის ან დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

სპეციალური გაფრთხილება და უსაფრთხოების ზომები

კარნიმ® პლუსი კაფსულას გამოყენების პერიოდში რეკომენდებულია მკაცრი დიეტის დაცვა და რეგულარული ვარჯიში.

ურთიერთქმედება სხვა პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმებით

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

ორსულობა და ლაქტაცია

კარნიმ® პლუსი კაფსულა შეზღუდვების გარეშე გამოიყენება ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში.

ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

კარნიმ® პლუს კაფსულას არ აქვს გავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.

გვერდითი ეფექტები

კლინიკურ დოზებში გვერდითი ეფექტები არ აღინიშნება.

ჭარბი დოზირება

ჭარბი დოზირების შემთხვევები კლინიკურ პრაქტიკაში არ გამოვლენილა.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი.

მეტაბოლური დარღვევების მარეგულირებელი სხვა საშუალებები.

შენახვის პირობები: ინახება მშრალ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას, არა უმეტეს 30°C ტემპერატურაზე. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისობის ვადა: 36 თვე. არ გამოიყენოთ კოლოფზე აღნიშნული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

შეფუთვა: 10 კაფსულა ალუ ბლისტერზე. 3 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

გაცემის წესი: III ჯგუფი, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.

მწარმოებელი:

UNIJULES® LIFE SCIENCES LIMITED

უნიჯულს® ლაიფ საინსის ლტდ

სურვეი №338 (პ-38), MIDC-ის შემდეგ, კალმეშვარის ინდუსტრიული ზონა, დისტ. ნაგპური-441501, ინდოეთი

ლეომენთი 100მლ ფლ (ნეოფ)

ლეომენთი
Leomenthum
სიროფი

შემადგენლობა: შავბალახას სითხოვანი ექსტრატი- 20 მლ; პიტნის ნაყენი – 2,5 მლ; სორბინის მჟავა; ეთილის სპირტი 96%; სორბიტის სიროფი – 100 მლ-მდე;
პრეპარატი შეიცავს ბიოლოგიურად აქტიურ ნივთიერებათა კომპლექსს: ეთეროვან ზეთს, ფლავონოლურ გლიკოზიდებს (ქვერცეტინი, რუტინი, ქვინქველოზიდი), საპონინებს, ალკალოიდ ლეონურინს, მთრიმლავ ნივთიერებებს.

პრეპარატი არ შეიცავს შაქარს, დამზადებულია სორბიტზე!

ფარმაკოლოგიური მოქმედება: პრეპარატს აქვს სედატიური, სპაზმოლიზური, ჰიპოტენზიური, კარდიოტონული, ტკივილგამაყუჩებელი, ანტიკონვულსიური მოქმედება. რეფლექსურად აფართოებს თავის ტვინის სისხლძარღვებს, ხსნის შინაგანი ორგანოების გლუვი კუნთების სპაზმს.

ჩვენება: სხვადასხვა ფორმის ნევროზები, უძილობა, აღგზნებულობა, შიში, დაძაბულობა; ნეიროგენული არითმია; მეტეორიზმი, გულის რევის შეგრძნება, შეკრულობა.

უკუჩვენება: მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენელი კომპონენტების მიმართ;

მიღების წესი და დოზირება:
მოზრდილებში: თითო სუფრის კოვზი სიროფი 3-4-ჯერ დღეში;
ბავშვებში: 1 – დან 3 წლამდე 1/2 ჩაის კოვზი, 3-დან 6 წლამდე 1 ჩაის კოვზი, 6-დან 12 წლამდე 1 დესერტის კოვზი სიროფი 3-ჯერ დღეში.

გამოშვების ფორმა: 100მლ ნარინჯისფერი მინის ან პოლიმერული მასალის ქილებში. ფლაკონი მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში პოლიეთილენის ამზომ ჭიქასთან ერთად;

ვარგისობის ვადა: 2 წელი;

შენახვა: 15-25°C ტემპერატურაზე, სინათლისგან დაცულ და ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

აფთიაქიდან გაცემის წესი:
რეცეპტის გარეშე.

ბლოკიუმ ფლექსი – BLOKIUM FLEX – БЛОКИУМ ФЛЕКС

მწარმოებელი: CASASCO laboratories SAIC – Boyaca 237 – Buenos Aires Argentina

შემადგენლობა:

თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:

ნატრიუმის დიკლოფენაკი ……………. 50.00 მგ.,

პრიდინოლის მეზილატი ……………… 4.00 მგ

დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზის მონოჰიდრატი – 95.00 მგ, მიკროკრისტალური ცელულოზა – 34.00 მგ, ნატრიუმის კროსკარმელოზა – 9.00 მგ, მაგნიუმის სტეარატი – 1.80 მგ, სილიციუმის კოლოიდური დიოქსიდი – 2.00 მგ, ჰიდროქსიპროპილმეთილცელულოზა E15 – 7.33 მგ, რკინის ყვითელი ოქსიდი – 95.20 მკგ, რკინის წითელი ოქსიდი – 18.10 მკგ, ტიტანის დიოქსიდი – 0.57 მგ, პოლიეთილენგლიკოლი 6000 – 1.33 მგ, ტალკი – 4.77 მგ.

ფიზიკურ–ქიმიური თვისებები:

მრგვალი, ნახევრად-ელიფსური ფორმის ტაბლეტები, შემოგარსული თხელი მოყვითალო-ყავისფერი გარსით. საშუალო წონა: 210 მგ ± 5%. ხსნადობა: Q=70% (ნატრიუმის დიკლოფენაკი). ჰერმეტულობა: არანაკლებ 99.5%.

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანალგეტიკი, ანთების საწინააღმდეგო, მიორელაქსანტი.

ჩვენება:

ბლოკიუმ ფლექსი გამოიყენება მტკივნეული ანთებითი პროცესებით მიმდინარე კუნთის კონტრაქტურების დროს;
სახსრების და ექსტრაარტიკულარული რევმატიული პროცესები, მიალგია, წელის ტკივილი, ციატალგია, კისერმრუდობა, ტრავმა, მყესების დაჭიმულობა.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება:

დიკლოფენაკი წარმოადგენს არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატს, რომელიც ძირითადად მოქმედებს პროსტაგლანდინების ინჰიბირების ხარჯზე.

პრიდინოლი წარმოადგენს ცენტრალურად მოქმედ მიორელაქსანტს, რომელიც ეფექტურად მოქმედებს კუნთოვანი სპაზმების დროს.

ფარმაკოკინეტიკა:

დიკლოფენაკი კარგად შეიწოვება კუჭ–ნაწლავის ტრაქტიდან. თუმცა იმის გამო, რომ პრეპარატი განიცდის პირველი გასვლის ეფექტს, სისტემურად შეიწოვება მიღებული დოზის მხოლოდ 50%. პლაზმაში მისი მაქსიმალური პიკი აღინიშნება დაახლოებით 2 საათის შემდეგ, თუმცა ეს მაჩვენებელი ცვალებადია და შეადგენს დაახლოებით 1-4 საათს. მრუდის ქვეშ არსებული არე პროპორციულია 25-250 მგ დოზისა. 50 მგ დოზისთვის პლაზმის მაქსიმალური კონცენტრაცია შეადგენს 1,5 უგ/მლ-ს. პერორალურად დიკლოფენაკის 2 დღიური დოზის მიღების შემდეგ პრეპარატი არ აკუმულირდება პლაზმაში. როდესაც პრეპარატი მიიღება საკვებთან ერთად, მისი აბსორბცია ყოვნდება 1-4.5 საათით, ხოლო პლაზმაში მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია მცირდება 40%-ით. თუმცა დიკლოფენაკის აბსორბციის ხარისხი მნიშვნელოვნად არ იცვლება. იგი უკუშექცევადად და 99%-ით უერთდება პლაზმის ალბუმინს.

ისევე როგორც სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები, დიკლოფენაკი დიფუზიას იწყებს სახსრის სივრცეში მას შემდეგ, როდესაც პლაზმაში არსებული პრეპარატის დონე გადააჭარბებს სინოვიალური სითხის დონეს. დიკლოფენაკი კონიუგირებული მეტაბოლიტის სახით ელიმინირდება შარდის (65%) და ნაღველის (35%) გზით. პლაზმის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1-2 საათს. დიკლოფენაკი ასევე აღინიშნება დედის რძეში.

პრიდინოლი აბსორბიდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. პლაზმაში მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება მიღებიდან ერთი საათის შემდეგ. დოზის 30-40% კონცენტრირდება ნაღველში და დანარჩენ ქსოვილებში, განსაკუთრებით ღვიძლში და თირკმელებში. შარდში გამოყოფილი პრეპარატის 9% წარმოდგენილია არა-კონიუგირებული სახით, ხოლო დაახლოებით ასეთივე რაოდენობა წარმოდგენილია კონიუგირებული გლუკურონიდის სახით.

მიღების წესი და დოზა:

ერთი ტაბლეტი ერთჯერ დღეში, ჭამის შემდეგ. იგი შესაძლებელია დარეგულირდეს ექიმის რჩევის შესაბამისად.

უკუჩვენება:

ალერგია პრეპარატში შემავალი ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ, კუჭ-ნაწლავის აქტიური წყლული, ღვიძლის და/ან თირკმლის მძიმე უკმარისობა; თუ ანამნეზში აღინიშნება აცეტილსალიცილის მჟავასთან ან არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატთან დაკავშირებული ასთმის, რინიტის ან ურტიკარიული გამონაყარის შემთხვევები; ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი.

სიფრთხილით:

კუჭ–ნაწლავის მხრიდან: კუჭ-ნაწლავის სერიოზული ტოქსიკური მოვლენები, როგორიც არის სისხლდენა, წყლული, უსიმპტომო ან სიმპტომებით მიმდინარე პერფორაცია შესაძლებელია გამოვლინდეს მკურნალობის ნებისმიერ მომენტში. ექიმმა უნდა მიაწოდოს პაციენტს ინფორმაცია მოსალოდნელი ტოქსიკური ნიშნების და სიმპტომების შესახებ და დაარიგოს, თუ რა ზომების მიღება არის საჭირო ამ დროს.

ღვიძლის მხრიდან: დიკლოფენაკის მკურნალობის დროს შესაძლებელია შეიცვალოს ღვიძლის ფუნქციური ტესტების მონაცემები. მკურნალობის გაგრძელების შემთხვევაში აღნიშნული ცვილებები შესაძლებელია პროგრესირდეს, დარჩეს სტაბილური ან დაუბრუნდეს ნორმის ფარგლებს. რეკომენდირებულია TGP-ის (თიმოციტების ზრდის პეპტიდი) მონაცემების პერიოდული მონიტორინგი.

ცალკეულ შემთხვევებში აღწერილია ღვიძლის მძიმე რეაქციები, მათ შორის ღვიძლის ნეკროზი, სიყვითლე და ფულმინანტური ჰეპატიტი.

ანაფილაქსიური რეაქციები: ასპირინისადმი მგრძნობიარე პაციენტებს პრეპარატის მიღების შემდეგ შესაძლებელია განუვითარდეთ რინიტი ან პოტენციურად ფატალური ბრონქოსპაზმის ეპიზოდები.

თირკმლის უკმარისობა: თირკმლის დაავადების მქონე პაციენტებში დიკლოფენაკის მკურნალობამ შესაძლოა გამოიწვიოს თირკმლის მწვავე უკმარისობა.

ორსულობა: ისევე როგორც სხვა ანტების საწინააღმდეგო არასტეროიდულმა პრეპარატებმა, დიკლოფენაკის მიღებამ ორსულობის ბოლო ტრიმესტრში შესაძლოა გამოიწვიოს ბოტალოს სადინრის ნაადრევი დახურვა.

სიფრთხილის ზომები:

სითხის შეკავება და შეშუპება: პრეპარატი განსაკუთრებული სიფრთხილით გამოიყენება გულის უკმარისობის, ჰიპერტენზიის და ისეთი დააავადებების დროს, რომლებიც ხელს უწყობენ სითხის შეკავებას.

ჰემატოლოგიური ეფექტები: ზოგიერ შემთხვევაში, სითხის შეკავების, კუჭ-ნაწლავის ან ჰემატოლოგიური დარღვევების შედეგად შესაძლოა განვითარდეს ანემია. დიკლოფენაკის ხანგრძლივი მკურნალობის დროს რეკომენდირებულია ჰემატოკრიტის და ჰემოგლობინის პერიოდული გადამოწმება.

თირკმლის მხრივ: ცალკეულ შემთხვევებში არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მკურნალობის დროს შესაძლოა გამოვლინდეს პაპილარული ნეკროზი და ინტერსტიციული ნეფრიტი. თირკმლის ტოქსიკურობის მეორე ფორმა, რომელიც ზოგადად უკავშირდება არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მკურნალობას, ვლინდება სისხლის მოცულობის შემცირების და თირკმლის ფილტრაციის დაქვეითების შემთხვევაში, რის დროსაც პროსტაგლანდინებს მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვით თირკმლის პერფუზიის შენარჩუნებაში. ასეთ პაციენტებში აღნიშნული პრეპარატის მიღებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს თირკმლის მწვავე უკმარისობა. მკურნალობის შეჩერების შემთხვევაში, თირკმლის ფუნქცია მთლიანად აღდგება იმ მდგომარეობამდე, როგორიც იყო მკურნალობამდე.

იმის გამო, რომ დიკლოფენაკის მეტაბოლიტები ძირითადად გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით, თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები უფრო მეტად უნდა იმყოფებოდნენ დაკვირვების ქვეშ, ვიდრე ნორმალური თიკმლის ფუნქციის მქონე პირები.

პორფირია: აღნიშნული პრეპარატი არ გამოიყენება ღვიძლის პორფირიის დროს.

ასეპტიური მენინგიტი: არასტეროიდულმა ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებმა შესაძლოა გამოიწვიოს სიცხით მიმდინარე ასეპტიური მენინგიტი და კომა. ეს განსაკუთრებით გამოხატულია წითელი მგლურას და სხვა შემაერთებელქსოვილოვანი დაავადებების დროს.

ასთმა: დიკლოფენაკი არ გამოიყენება პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ასპირინით გამოწვეული ბრონქოსპაზმის შემთხვევები. გასათვალისწინებელია, რომ ასთმიანი პაციენტების 10%-ში ასთმა შესაძლოა გამოწვეული იყოს ასპინის მიღებით.

სხვა: მხედველობის დაბინდვა, მხედველობის დაქვეითება, ფერადი მხედველობის ცვლილება და სკოტომები. აღნიშნული სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში მკურნალობა უნდა შეწყდეს და პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს ოფთალმოლოგიური მკურნალობა.

სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება:

– ასპირინი: ასპირინის და დიკლოფენაკის კომბინირებულმა მკურნალობამ შესაძლოა გამოიწვიოს ამ უკანასკნელის მოცილება მისი მიერთების ადგილებიდან, რაც გამოიწვევს მისი პლაზმის კონცენტრაციის შემცირებას და პლაზმაში მისი მაქსიმალური კონცენტაციის შემცირებას.

– ანტიკოაგულანტები: თუმცა კვლევებში დიკლოფენაკისა და ორალური ანტიკოაგულანტების, მაგალითად ვარფარინის, ურთიერთქმედება არ გამოვლენილა, აღნიშნული პრეპარატების კომბინაცია სიფრთხილით გამოიყენება იმ წამალთაშორისი ურთიერთქმედების გამო, რომლებიც აღწერილია სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების შემთხვევაში. დიკლოფენაკით მკურალობისას იცვლება თრომბოციტების ფუნქცია და პროსტაგლანდინების როლი ჰემოსტაზის პროცესში. ასე რომ, აღნიშნული პრეპარატისა და ასპირინის კომბინირებული გამოყენებისას პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს დაკვირვების ქვეშ.

– დიგოქსინი, მეთოტრექსატი, ციკლოსპორინი: დიკლოფენაკმა შესაძლოა გაზარდოს დიგოქსინის და მეთოტრექსატის პლაზმის კოცენტრაცია და ციკლოსპორინის ნეფროტოქსიკურობა.

– ლითიუმი: დიკლოფენაკის და ლითიუმის კომბინირებული გამოყენებისას შესაძლოა გაიზარდოს ლითიუმის პლაზმის კონცენტრაცია. ასეთ შემთხვევაში, პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს დაკვირვების ქვეშ, რათა არ განვითარდეს ლითიუმის გვერდითი ეფექტები.

– ორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებები: დიკლოფენაკთან ერთად კომბინირებული გამოყენებისას შესაძლებელი შეიცვალოს ინსულინის და ორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებების ეფექტი. გამოვლინდა როგორც ჰიპოგლიკემიური ასევე ჰიპერგლიკემიური ეფექტები.

– დიურეტიკები: დიკლოფენაკმა შესაძლოა შეამციროს დიურეტიკების მოქმედება. დიკლოფენაკის და კალიუმის შემნახველი პრეპარატის კომბინირებული გამოყენებისას შესაძლოა გაიზარდოს ამ იონის პლაზმის კონცანტრაცია.

– სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება და ლაბორატორიული ტესტები: დიკლოფენაკმა შესაძლოა გაზარდოს თრომბოციტების აგრეგაცია, თუმცა არ მოქმედებს სისხლდენის დროზე, თრომბინის დროზე, პლაზმინის ფიბრინოგენზე და V, VII და XII ფაქტორის დონეზე. მოხალისეებში ჩატარებულ კვლევებში სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები გამოვლინდა პროთრომბინის დროში და თრომბოპლასტინის პარციალურ დროში. სავარაუდოდ, აღნიშნული ცვლილებები არ არის კლინიკურად მნიშვნელოვანი.

კარცინოგენეზი, მუტაგენეზი და უშვილობა:

ასეთი სახის კვლევები არ ჩატარებულა.

ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი: იმის გამო, რომ არსებობს ბოტალოს სადინრის ნაადრევი დახურვის რისკი, ბლოკიუმ ფლექსი არ გამოიყენება ორსულობის დროს, განსაკუთრებით კი ბოლო ტრიმესტრში. იგი ასევე არ ინიშნება ლაქტაციის პერიოდში, რადგან პრეპარატმა შესაძლებელია ბავშვში გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტების განვითარება.

პედიატრიული პაციენტები: პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი.

გვერდითი მოვლენები:

დიკლოფენაკის მიღებისას გამოვლინდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები:

კუჭ–ნაწლავის ტრაქტი: დიარეა, გულისრევა, ყაბზობა, გაზების დაგროვება, ღვიძლის ფუნქციური ტესტების დარღვევა, ჰემორაგიით ან მის გარეშე მიმდინარე პეპტიური წყლული ან პერფორაცია, ეროზიული გასტრიტი, ღვიძლის ნეკროზი, სიყვითლე, ჰეპატორენალური სინდრომი.

ცენტრალური ნერვული სისტემა: ძილიანობა, დეპრესია, შფოთვა, აღგზნებადობა, ასეპტიური მენინგიტი, კრუნჩხვა.

კანი: გამონაყარი, ქავილი, ურტიკარია, ანგიოედემა, სტივენ-ჯონსონის სინდრომი.

გრძნობათა ორგანოები: ყურებში შუილი, მხედველობის დაბინდვა, სკოტომები, გემოვნების დარღვევა.

კარდიოვასკულარული სისტემა: ჰიპერტენზია, გულის შეგუბებითი უკმარისობა.

ჰემატოლოგიური ეფექტები: ანემია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია.

თირკმელი: ოლიგურია, ინტერსტიციული ნეფრიტი, პაპილარული ნეკროზი, თირკმლის მწვავე უკმარისობა.

სასუნთქი სისტემა: ცხვირიდან სისხლდენა, ასთმა, ხორხის შეშუპება.

პრიდინოლის მიღებისას გამოვლინდა შემდეგი გვერდითი ეფექტები:

კარდიოვასკულარული: ჰიპერტენზია.

ნერვული სისტემა: თავბრუსხვევა და გულის წასვა, კუნთების ჰიპოტონია, მიასთენია, მხედველობის აკომოდაციის დარღვევა, ჰალუცინაციები, აკატიზია.

კანი: ურტიკარია და ქავილი.

დოზის გადაჭარბება:

დოზის გადაჭარბების მწვავე სიმპტომებია: თავის ტკივილი, ფსიქომოტორული აღგზნება, კუნთების სპაზმი, კრუნჩხვები, ტკივილი ეპიგასტრიუმის მიდამოში, გულისრევა, ღებინება, ჰემატემეზი, დიარეა, კუჭ-ნაწლავის წყლული, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა და ოლიგურია.

საჭიროების შემთხვევაში უნდა მიემართოს ტოქსიკოლოგიის ცენტრს.

დოზის გადაჭარბების საწყისი მკურნალობა: დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში რეკომენდირებულია კუჭის ამორეცხვა კუჭის ლავაჟის ან ღებინების გამოწვევით.

რადგან პრეპარატი გამოიყოფა შარდის საშუალებით, სასურველი იქნება ფორსირებული დიურეზის გამოწვევა. პრეპარატის ელიმინაციის პროცესში არ არის დადგენილი, თუ რამდენად ეფექტურია დიალიზის ან ჰემოპერფუზიის ჩატარება. გააქტიურებული ნახშირის გამოყენებამ შესაძლოა შეამციროს წამლის აბსორბცია.

შენახვის ვადა:

24 თვე

შენახვის პირობები:

ინახება ცივ და მშრალ ადგილას, 15-30ºC ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილზე.

აფთიაქიდან გაცემის წესი:

რეცეპტით

1...671672673...799 გვერდი 672 of 799