ვალერიანის სიროფი 200მლ(თბქიმფ

~~4.50 ლარი~~
4.32 ლარი

ქვეყანა: საქართველო

მწარმოებელი: თბილქიმფარმი (ჯი ემ თი ფარმა)

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ბიოფუროქსიმი – BIOFUROXYM – БИОФУРОКСИМ

საერთაშორისო დასახელება:

CEFUROXIME

მწარმოებელი: BIOTON SP z.o. o.,პოლონეთი

მოქმედი ნივთიერება: ცეფუროქსიმი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიბიოტიკი II თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფიდან.

გამოშვების ფორმა:

ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად:

ფლაკონში

1 ფლ.

ცეფუროქსიმი ………… 250 მგ

1 ფლ.

ცეფუროქსიმი ………… 500 მგ

1 ფლ.

ცეფუროქსიმი ………. 750 მგ

1 ფლ.

ცუფუროქსიმი ………. 1.5 გ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ბიოფუროქსიმი წარმოადგენს II თაობის ნახევრადსინთეზურ ცეფალოსპორინს. პრეპარატი მოქმედებს ბაქტერიციდულად და ახასიათებს მოქმედების ფართო სპექტრი უმრავლეს გრამუარყოფით და გრამდადებით მიკროორგანიზმებზე; იგი მდგრადია β-ლაქტამაზების მოქმედების და ამპიცილინის და ამოქსიცილინის მიმართ. ცუფუროქსიმის ბაქტერიციდული მოქმედება განპირობებულია ბაქტერიული კედლის სინთეზის დათრგუნვით.

მიკროორგანიზმები, რომლებიც მგრძნობიარენი არიან ცუფუროქსიმის მიმართ:

გრამუარყოფითი – Escherichia coli, Klebsiella spp. (Klebsiella pneumoniae -ს ჩათვლით), Proteus mirabilis, Providencia spp., Proteus rettgeri, Shigella spp., Salmonella spp., Haemophilus influenzae и Haemophilus parainfluenzae (ამპიცილინის მიმართ მდგრადი შტამების ჩათვლით), Neisseria gonorrhoeae и Neisseria meningitidis (პენიცილინაზას მაპროდუცირებელი შტამების ჩათვლით) და Moraxella catarrhalis;
გრამდადებითი— Staphylococcus aureus, S. epidesmalis და S.saprophyticus, მათ შორის პენიცილინაზას მაპროდუცირებელი შტამები (მეტიცილინის მიმართ მდგრადი სტაფილოკოკები, რომლებიც არ არიან მდგრადი ცეფუროქსიმის მიმართ ), Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae და სხვა სტრეპტოკოკები, Bordetella pertussis;
ანაერობული — გრამდადებით მიკროორგანიზმებს შორის: Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp. დიდი რაოდენობა შტამებისა Clostridium spp., ხოლო გრამუარყოფითებს შორის — ზოგიერთი Bacteroides spp., Fusobacteroides spp., Fusobacterium spp., Propionibacterium spp.

ცეფუროქსიმის მიმართ არ არიან მგრძნობიარენი: Enterococcus spp., Clostridium difficile, Pseudomonas aeruginosa, Campylobacter spp., Acinetobacter spp., Legionella spp., Bacteroides fragil და Listeria monocytogenes, ასევე Chlamydia spp., Mycoplasma spp.
იგი მდგრადია ბეტა-ლაქტამაზების მაპროდიუცირებელი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ.

ფარმაკოკინეტიკა:

ანტიბიოტიკის პარენტერალურად შეყვანის შემდეგ მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში აღინიშნება 30-60 წუთის შემდეგ. შრატში ცუფუროქსიმის თერაპიული კონცენტრაცია შეადგენს 2 მკგ/მლ-ში და ნარჩუნდება 5.5-8 საათის განმავლობაში. ცეფუროქსიმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხი შეადგენს 33%-ს. მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 80 წუთს.

ცეფუროქსიმის ელიმინაცია ხორციელდება თირკმელებით. მიღებული დოზის 90% ელიმინირდება შარდით 6 საათს განმავლობაში.

ცუფუროქსიმის 750 მგ-ს კუნთებში ერთჯერადი შეყვანის შემდეგ მისი კონცენტრაცია საშარდე გზებში შეადგენს 1300 მკგ/მლ-ში. 750 მგ-ის და 1.5 გ-ის ინტრავენური შეყვანის შემდგომი კი – შესაბამისად 1150 მკგ/მლ-ში და 2500 მკგ/მლ-ში.

ცეფუროქსიმი აღწევს თერაპიულ კონცენტრაციას ძვლებში პლევრული, სინოვიალურ, ძვლის ტვინის სითხეში, ასევე ნაღველში, ნერწყვში და შარდში.

ჩვენებები:

სასუნთქი გზების ინფექციები, მათ შორის პნევმონიები, რომლებიც გამოწვეულია

Streptococcus pheumoniae (პენიცილინის მიმართ მდგრადი შტამების გარდა), Klebsiella spp., Staphylococcus aureus (მათ შორის პენიცილინაზას მაპროდუცირებელი შტამები), Streptococcus pyogenes и Escherichia coli.

კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები Staphylococcus aureus (პენიცილინაზას მაპროდუცირებელი შტამები), Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp.

სეფსისი/ბაქტერიემია, რომელიც გამოწვეულია Streptococcus рnеumоniае (გარდა პენიცილინის მიმართ მდგრადი შტამებისა), Escherichia coli, Haemophilus influenzae (ამპიცილინის მიმართ მდგრადი შტამები) და Klebsiella spp.
გონორეა და გინეკოლოგიური ინფექციები, რომლებიც გამოწვეულია Neisseria gonorrhoeae (მათ შორის პენიცილინაზას მაპროდუცირებელი ელემენტები).
ოსტეოარტიკულური ინფექციები. მათ შორის გამოწვეული Staphylococcus aureus (მათ შორის პენიცილინაზას მაპროდუცირებელი ელემენტები).
სხვა ინფექციები, რომლებიც გამოწვეულია ცუფუროქსიმის მიმართ მგრძნობიარე ბაქტერიებით.

ინფექციის პროფილაქტიკა პოსტოპერაციულ პერიოდში.

ცერებრო სპინალური მენინგიტი, რომელიც გამოწვეულია Streptococcus рnеumоniае, Haemophilus influenzae (მათ შორის ამპიცილინის მიმართ მდგრადი ელემენტები), Neisseria meningitidis и Staphylococcus aureus.

არ არის რეკომენდებული ცეფუროქსიმის გამოყენება მენინგიტის ემპირიული მკურნალობისას.

მიღების წესები და დოზირება:

მოზრდილებში და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზევით: პრეპარატი ინიშნება კუნთებში ან ინტრავენურად დოზით 750 მგ 3-ჯერ დღეში.

მძიმე ინფექციების დროს – 1.5 გ 3-ჯერ დღეში ინტრავენურად. იმ ინფექციების დროს, რომლებიც საფრთხეს უქმნიან სიცოცხლეს, პრეპარატი ინიშნება 6 საათიანი ინტერვალით, მისი დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 6 გ-ს. გონორეის დროს ინიშნება 1.5 გ (2X750 მგ) ინქეცია ერთჯერადად კუნთებში სხეულის სხვადასხვა ნაწილებში.

მენინგიტის დროს, რომელიც გამოწვეულია პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით, რაც დადასტურებულია ანტიბიოტიკოგრამით, პრეპარატის დოზა აღემატება მაქსიმალურს. 9 გ-მდე ცეფუროქსიმი შეჰყავთ ინტრავენურად (3 გ ყოველ 8 საათში ერთხელ).

ოპერაციული პროფილაქტიკის დროს – ინტრავენურად 1.5 გ, 30-60 წთ-ით ადრე ოპერაციამდე შემდგომში 750 მგ ინტრავენურად ან კუნთებში 8 და 16 საათის შემდეგ.

ღია გულზე ოპერაციების დროს – ინტრავენურად 1.5 გ ანესთეზიის წინ, შემდგომში ყოველ 12 საათში ერთხელ არა უმეტეს 6 გ-სა.

თირკმელების უკმარისობის დროს პრეპარატის დოზირება წარმოებს კრეატინინის კლირენსის მიხედვით:

კრეატინინის კლირენსი (მლ/წუთში) დოზა

>20 750 მგ-1.5 გ ყოველ 8 საათში ერთხელ

10-20 750 მგ ყოველ 12 საათში ერთხელ

ჰემოდიალიზის დროს 750 მგ ყოველი დიალიზის შემდეგ

ბავშვებში:

ახალშობილები და 2 თვემდე ასაკის ბავშვები 3-100 მგ/კგ-ზე 2-3-ჯერ დღეში. მენინგიტის დროს ყოველდღიურად 100 მგ/კგ-ზე ინტრავენურად.

3 თვიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვები 50-10 მგ/კგ-ზე ყოველდღიურად ინტრავენურად ან კუნთებში ყოველ 6 ან 8 საათში ერთხელ.

ოსტეოარტიკულური ინფექციების დროს – 150 მგ/კგ-ზე ყოველდღიურად ინტრავენურად ყოველ 8 საათში ერთხელ.

მენინგიტის დროს 200-240 მგ/კგ-ზე ყოველდღიურად ყოველ 6 ან 8 საათში ერთხელ.

გაუმჯობესების შემდგომ დოზა მცირდება 100 მგ/კგ-მდე ყოველდღიურად.

ხსნარებისა და სუსპენზიის მომზადების რეჟიმი:

ბიოფუროქსიმი საინექციო წყლის საჭირო მოცულობა

ფლაკონის შემცველობა კუნთებში (სუსპენზია)* ინტრავენურად(ხსნარი)

250 მლ 1 მლ 2 მლ

500 მლ 2 მლ 4 მლ

75 მლ 3 მლ 6 მლ

1.5 გ – 15 მლ

*კუნთებში სუსპენზის გამოყენებისას ფლაკონის შიგთავსი უნდა შეინჯღრეს ერთგვაროვანი სუსპენზიის მიღებამდე.

ინტრავენური ხსნარი შეჰყავთ 3-5 წუთის ან 30 წუთის განმავლობაში. ხსნარის განზავება ხორციელდება გლუკოზის 5% ან 10% ხსნარით, ასევე ნატრიუმის ქლორიდის და გლუკოზის ხსნარების ნაერთით. ნატრიუმის ბიკარბონატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

რეკომენდებულია ხსნარის მომზადება უშუალოდ გამოყენების წინ.

მომზადებული ხსნარის შენახვა: საინექციო წყლით განზავებული ხსნარი ინახება 24 საათი ოთახის ტეპერატურაზე და 48 საათი 2-8⁰C, ხოლო ინტრავენური ხსნარი ინახება 24 საათი ოთახის ტემპერატურაზე და 7 დღის განმავლობაში 2-8⁰C ტემპერატურაზე. ხსნარის ფერის შეცვლა შენახვის დროს არ მოქმედებს მის თერაპიულ ღირებულებაზე.

გვერდითი მოვლენები:

პრეპარატს ახასიათებს კარგი ამტანობა. გვერდითი მოვლენები ატარებენ გარდამავალ ხასიათს.

ინტრავენური შეყვანის შემდეგ – თრომბოფლებიტი;

ჭარბი დოზირებისას კუნთებში შეყვანის შემდეგ – გარდამავალი ტკივილი ინექციის ადგილას;

ალერგიული რეაქციები: კანის ქავილი, ურტიკარია, სხეულის ტემპერატურის მომატება, იშვიათად – ანაფილაქტოიდური რეაქცია.

ცვლილებები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: დიარეა, ფსევდომემბრანული კოლიტი; ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის და ბილირუბინის კონცენტრაციის მომატება;

ჰემატოლოგიური ცვლილებები: ჰემოგლობინის კონცენტრაციის და ჰემატოკრიტის მაჩვენებლების შემცირება, ეოზინოფილია, იშვიათად – ნეიტროპენია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია;

სისხლის შრატში კრეატინინის და შარდოვანას კონცენტრაციის დროებითი მომატება;

ვაგინალური კანდიდოზი.

უკუჩვენებები:

მომატებული მგრძნობელობა ცეფალოსპორინების ჯგუფის პრეპარატების მიმართ.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობის პერიოდში გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის სასარგებლო შედეგი მკვეთრად ჭარბობს ნაყოფზე ზემოქმედების პოტენციურ რისკს.

პრეპარატი არ ინიშნება ორსულობის I ტრიმესტრში.

პრეპარატი გადადის დედის რძეში, ამიტომ იგი სიფრთხილით ინიშნება ამ პერიოდში.

განსაკუთრებული მითითებები:

ცეფუროქსიმი სიფრთხილით ინიშნება პაციენტებშე ალერგიული რეაქცებით სამკურნალო საშუალებების მიმართ. მწვავედ განვითარებული ალერგიული რეაქციის დროს საჭიროა პრეპარატის მოხსნა და სათანადო ღონისძიებების ჩატარება.

ცუფუროქსიმი სიფრთხილით ინიშნება:

თუ აღინიშნება მომატებული მგრძნობელობა პენიცილინების მიმართ ჯვარედინი რეაქციის განვითარების შემთხვევაში;
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები (განსაკუთრებით კოლიტები).
ხანდაზმულ პაციენტებში ან ავადმყოფებში თირკმელების უკმარისობით პრეპარატის დოზირება წარმოებს კრეატინინის კონცენტრაციის მიხედვით.

თუმცა ცუფუროქსიმი არ იწვევს თირკმლის ფუნქციის ცვლილებებს, რეკომენდებულია პრეპარტით მკურნალობისას თირკმელების ფუნქციის მონიტორინგი, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიბიოტიკის მაღალ დოზებს.

ცუფუროქსიმი სიფრთხილით ინიშნება ერთდროულად ამინოგლიკოზიდებთან და დიურეზულ საშუალებებთან.

2 თვეზე ნაკლები ასაკის ბავშვებში პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ ინტრავენურად.

ახალშობილებში პირველი 3 კვირის განმავლობაში ცეფუროქსიმის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შესაძლოა იყოს 3-5-ჯერ მეტი, ვიდრე მოზრდილებში, რაც გასათვალისწინებელია პრეპარატის დოზის დადგენისას.

დაუშვებელია ცეფუროქსიმის შერევა ერთ შპრიცში ამინოგლიკოზიდურ ანტიბიოტიკებთან. მათი ერთდროული გამოყენებისას საჭიროა პრეპარატების შეყვანა სხეულის სხვადასხვა ნაწილებში.

ცუფუროქსიმის ხსნარებს გააჩნიათ მაქსიმალური სტაბილურობა, როდესაც pH 5-7 ფარგლებშია. ამიტომ ანტიბიოტიკი არ განზავდება ხსნარით, რომელსაც pH 7,5 მეტია მაგალითად, საინექციო ნატრიუმის ბიკარბონატის ხსნარი.

ცუფუროქსიმით მკურნალობისას შეიძლება განვითარდეს ფსევდომემბრანული კოლიტი. მისი მსუბუქი გამოვლინება განიცდის რეგრესს პრეპარატის მოხსნის შემდეგ. ცუფუროქსიმის მაღალი დოზებით გამოყენებისას ინიშნება დეჰიდრატაცია ელექტროლიტების და პროტეინის უკმარისობის აღსადგენად, ასევე ინიშნება შესაბამისი ანტიბიოტიკი C. difficile-ს საწინააღმდეგოდ (მეტრონიდაზოლი, დაავადების ან პაციენტის მძიმე მდგომარეობისას – ვანკომიცინი პერორალურად).

ცუფუროქსიმის ხანგრძლივი გამოყენებისას აღინიშნება ისეთი მიკროორგანიზმების ზრდა, რომლებსაც ახასიათებს მდგრადობა ამ ანტიბიოტიკის მიმართ. ამ შემთხვევაში ინიშნება შესაბამისი მკურნალობა.

ჭარბი დოზირება:

ჭარბი დოზირების შემთხვევაში აღინიშნება აგზნებადობა და კრუნჩხვები. განსაკუთრებით პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის დარღვევით. კრუნჩხვების განვითარებისას პრეპარატის მიღება წყდება. კლინიკური ჩვენების მიხედვით ინიშნება კრუნჩხვების საწინააღმდეგო საშუალებები.

ჰემოდიალიზის როლი ცუფუროქსიმის ჭარბი დოზირების შემთხვევაში დადგენილი არ არის.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

პრეპარატის ერთდროული გამოყენებისას ამინოგლიკოზიდურ ანტიბიოტიკებთან აღინიშნება მოქმედების სინერგიზმი, თუმცა მათი შერევა ერთ შპრიცში დაუშვებელია. მათი ერთდროული გამოყენებისას საჭიროა პრეპარატების შეყვანა სხეულის სხვადასხვა ნაწილებში.

პრეპარატის გამოყენებისას შესაძლებელია განვითარდეს კუმბსის პირდაპირი დადებითი რეაქცია და შარდის ცრუდადებითი რეაქცია გლუკოზაზე.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25-30⁰C ტემპერატურაზე, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ნევროსტიმი წვეთები 50მლ ფლ

ნევროსტიმი

100 პროცენტით მცენარეული, დამამშვიდებელი ნევროსტიმი რით გამოირჩევა პრეპარატი ნევროსტიმი სხვა ანალოგიური საშუალებებისგან, ანუ რატომ გირჩევთ მის გამოყენებას !?

საქართველოში ნევროსტიმი ყველაზე ცნობილი, ხალხში მეტად პოპულარული, გამოცდილი, ერთ-ერთი ,,ბესტ სელერი’’ დამამშვიდებელი საშუალებაა, რომელიც ბოლო 20 წელიწადია რაც უწყვეტად იწარმოება და დიდი მოწონებით სარგებლობს ჩვენს პაციენტებში და სამედიცინო პერსონალში.

პრეპარატი ნევროსტიმი წარმოადგენს დამამშვიდებელ, ნევროზებისა და უძილობის სამკურნალო ძალზე ეფექტურ და გამაჯანსაღებელ 100%-იან ნატურალურ, მცენარეთა ნაყენს .
დღევანდელ სააფთიაქო ქსელში ანალოგიური დანიშნულების უამრავი იმპორტული მედიკამენტია, რომელთა უმეტესობა დაბალი თერაპიული მოქმედებითა და მრავალი არასასურველი გვერდითი მოვლენებით ხასიათდება.
სინთეზური ქიმიის მედიკამენტებისაგან განსხვავებით მცენარეული ნევროსტიმით ეფექტურად იკურნება:

1. აღგზნებადობა, გაღიზიანებადობა, ნევროზები, შიშები

2. კარგად ამშვიდებს, კურნავს უძილობას

3. უბრუნებს ადამიანს ჩვეულ ენერგიას და სიცოცხლის ხალისს !

სამკურნალო მცენარეებში შემავალი წვენები აწესრიგებენ ორგანიზმში მიმდინარე სასიცოცხლო პროცესებს, აუმჯობესებენ ორგანიზმის იმუნიტეტს და ზრდიან მის წინააღმდეგობას სხვადასხვა სახის სტრესების
მიმართ.

ნევროსტიმი 100 პროცენტიანი მცენარეული ნაყენია, ამიტომაც იგი არ ახდენს არავითარ ზეგავლენას ავტომობილისა და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე, არ იწვევს მუდმივ მოთენთილობას და ძილიანობას, განსხვავებით სინთეზურ-ქიმიური მედიკამენტებისგან.

მიღების წესი და დოზირება:

მოზრდილები: მცირე რაოდენობის წყალში (25მლ) გახსნილი 25-30 წვეთი
დღეში 3-ჯერ

მოზარდები: მცირე რაოდენობის წყალში (25მლ) გახსნილი 10-15 წვეთი
დღეში 3-ჯერ

ბავშვებისთვის ოთხი წლის ზევით გახსენით ერთი სუფრის კოვზ წყალზე
5-6 წვეთი და მიეცით დღეში 3- ჯერ .

მკურნალობის ხანგრძლივობა: 2 – 3 კვირა

მცენარეული ნევროსტიმის მომხმარებლები გამოირჩევიან საღი და მშვიდი ძილით.
გამოიყენეთ პრეპარატი ნევროსტიმი სისტემატიურად! გვერწმუნეთ,
მისი მაღალი თერაპიული ეფექტით კმაყოფილი დარჩებით!

ტიზერცინი 25მგ 1მლ #10ა

25 მგ ლევომეპრომაზინი 1 ამპულაში 1 მლ.
კუნთსა და ვენაში შესაყვანი ხსნარი (მხოლოდ ნელი წვეთოვანი ინფუზიის სახით).
შემცველობა:
ლევომეპრომაზინის (მეტოტრიმეპრაზინის) გარდა საინექციო პრეპარატი ასევე შეიცავს ნატრიუმის მეტაბისულფიტს, ასკორბინის მჟავასა და საინექციო წყალს.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ტიზერცინი არის ნეიროლეპტური სამკრნალო საშუალება. მისი აქტიური კომპონენტი ლევომეპრომაზინი წარმოადგენს ფენოტიაზინის წარმოებულს.

მიღების ჩვენებები:
მწვავე ფსიქოზები ფსიქომოტორული აგზნებულობითა და გამოხატული შფოთვით:
•   შიზოფრენიის მწვავე შეტევა,
•   სხვა მწვავე ფსიქოზური მდგომარეობები.
ადიუვანტური თერაპია ქრონიკული ფსიქოზების დროს:
•   ქრონიკული შიზოფრენია,
ქრონიკული ჰალუცინაციური ფსიქოზები.

უკუჩვენებები:
•   ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან ერთად გამოყენება,
•   ჰიპერმგრძნობელობა ფენოტიაზინების ან ზემოჩამოთვლილი კომპონენტებიდან ნებისმიერის მიმართ.
•   ცნს-ის შენელების გამომწვევი პრეპარატების ჭარბი დოზა (ალკოჰოლი, ზოგადი ანესთეზურები, საძილე საშუალებები),
•   დახურულკუთხოვანი გლაუკომა,
•   შარდის გამოყოფის შეკავება,
•   პარკინსონის დაავადება,
•   გაფანტული სკლეროზი,
•   მიასთენია, ჰემიპლეგია,
•   მძიმე კარდიომიოპათია (სისხლის მიმოქცევის უკმარისობა),
•   თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევა,
•   კლინიკურად მნიშვნელოვანი ჰიპოტენზია,
•   სისხლის წარმომქმნელი ორგანოების დაავადებები,
•   პორფირია,
•   ლაქტაცია,
•   პრეპარატი უკუნაჩვენებია 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

განსაკუთრებული სიფრთხილე
პრეპარატის გამოყენება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ჰიპერმგრძნობელობის ნებისმიერი რეაქციის განვითარების დროს.
ორსულობის დროს პრეპარატი უნდა დაინიშნოს რისკისა და სარგებლობის განსაზღვრის შემდეგ.
ერთდროული გამოყენება ცნს-ს შენელების გამომწვევ საშუალებებთან, მაო ინჰიბიტორებთან და ანტიქოლინერგიულ ნივთიერებებთან, საჭიროებს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს.
განსაკუთრებულ სიფრთხილე საჭიროა პრეპარატების დანიშვნისას ავადმყოფებში ღვიძლის და/ან თირკმლის უკმარისობით აკუმულაციისა და ტოქსიკურობის რისკის გამო.
ხანდაზმულ პაციენტებს (განსაკუთრებით დემენციით) გააჩნიათ გამოხატული მიდრეკილება ორთოსტატული ჰიპოტენზიის მიმართ, ასევე ფენოტიაზინების ანტიქოლინერგიული და სედატიური ეფექტების მიმართ. გარდა ამისა მათ განსაკუთრებით ხშირად უვითარდებათ ექსტრაპირამიდული გვერდითი ეფექტები. ამიტომ დაბალი საწყისი დოზები და დოზების ეტაპობრივი გაზრდა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ამ ავადმყოფებში. ორთოსტატული ჰიპოტენზიის ასარიდებლად პაციენტი უნდა იწვეს ნახევარი საათის განმავლობაში პირველი დოზის შეყვანიდან. თუ პრეპარატის შეყვანის შემდეგ ხშირად ვითარდება თავბრუსხვევა საჭიროა წოლითი რეჟიმის დაცვა ყოველი დოზის შემდეგ.
შეძლებისდაგვარად ინექციის ადგილები უნდა შეიცვალოს, ვინაიდან პრეპარატს შესაძლოა გააჩნდეს ადგილობრივად გამაღიზიანებელი მოქმედება და დააზიანოს ქსოვილები. რეკომენდებულის სიფრთხილის დაცვა პაციენტთა მკურნალობისას გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით ანამნეზში, განსაკუთრებით ხანდაზმულ ასაკში, ასევე გულის შეგუბებითი უკმარისობით, გამტარობის დარღვევებით, არითმიით, Qთ ინტერვალის თანდაყოლილი გახანგრძლივების სინდრომით ან სისხლის მიმოქცევის სისტემის არასტაბილური მდგომარეობით. როგორც სხვა ფენოტიაზინების შეყვანისას, ლევომეპრომაზინს შეუძლია გამოიწვიოს Qთ ინტერვალის გახანგრძლივება, არითმია და ძალიან იშვიათად პარკუჭოვანი ტაქიკარდია.
თუ ანტიფსიქოზური თერაპიის დროს ვითარდება ჰიპერთერმია, აუცილებლად უნდა გამოირიცხოს ავთვისებიანი ნეიროლეპტური სინდრომი (ანს). ანს წარმოადგენს სასიკვდილოდ საშიშ დაავადებას, რომელსაც ახასიათებს შემდეგი სიმპტომები: კუნთების რიგიდულობა, ჰიპერთერმია, გონების არევა, ვეგეტატური ნერვული სისტემის ფუნქციების დარღვევა (არსტაბილური აწ, ტაქიკარდია, არითმია, ძლიერი ოფლდენა), კატატონია.
ლაბორატორიული მაჩვენებლები: კრეატინფოსფოკინაზების დონის მატება (კფკ), მიოგლობინურია (რაბდომიოლიზი) და თირკმელების მწვავე უკმარისობა. ყველა ეს სიმპტომი მიუთითებს ანს-ს განვითარებაზე. მათი განვითარებისას, ასევე თუ მკურნალობის დროს ვითარდება გაურკვეველი ეთიოლოგიის ჰიპერთემია ანს-ს გამოხატული კლინიკური სიმპტომების გარეშე, პრეპარატის შეყვანა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. თუ ანს-გან გამოჯანმრთელების შემდეგ პაციენტის მდგომარეობა შემდგომ ანტიფსიქოზურ თერაპიას საჭიროებს, პრეპარატის შერჩევა ფრთხილად უნდა მოხდეს.
ლიტერატურაში აღწერილია ტოლერანტობა ფენოტიაზინების სედატიური ეფექტების მიმართ და ჯვარედინი ტოლერანტობა სხვადასხვა ანტიფსიქოზური საშუალებების მიმართ. ასეთმა ტოლერანტობამ შესაძლოა ახსნას ფუნქციური დარღვევების ნიშნები, რომლებიც წარმოიქმნა მაღალი დოზების ან ხანგრძლივად გამოყენებადი დოზების გამოყენების შეწყვეტის შემდეგ: ღებინება, გულისრევა, თავის ტკივილი, ტრემორი, გაძლიერებული ოფლდენა, ტაქიკარდია, უძილობა და შფოთვა. ამ მიზეზის გამო პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტა თანდათან უნდა მოხდეს.
ბევრი ანტიფსიქოზური საშუალება, მათ შორის ლევომეპრომაზინი, ამცირებს ეპილეფსიური კრუნჩხვითი მზადყოფნის საზღვარს და იწვევს ეპილეფსიფორმულ ცვლილებებს. ამიტომ პრეპარატის დოზის შერჩევისას ეპილეფსიით დაავადებულებში მუდმივად უნდა გაკონტროლდეს კლინიკური მაჩვენებლები.
ქლორპრომაზინისათვის დამახასიათებელი ქოლესტაზური სიყვითლის ტიპის ჰეპატოტოქსიური რეაქცია შესაძლოა გამოწვეული იყოს სხვა ფენოტიაზინებით. იგი დამოკიდებულია პაციენტის ინდივიდუალურ მგრძნობელობაზე და მთლიანად ქრება პრეპარატის შეყვანის შეწყვეტის შემდეგ. ამიტომ ხანგრძლივი მკურნალობისას აუცილებელია ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული კონტროლი. აგრანულოციტოზი და ლეიკოპენია ასევე აღინიშნა ზოგიერთ ავადმყოფში ფენოტიაზინებით მკურნალობის დროს. ამიტომ ხანგრძლივი მკურნალობისას რეკომენდებულია სისხლის ფორმულის რეგულარული კონტროლი ამ მოვლენათა დაბალი სიხშირის მიუხედავად.
მკურნალობის დაწყებამდე და მის დროს რეკომენდებულია შემდეგი მაჩვენებლების რეგულარული კონტროლი:

•   არტერიული წნევა (განსაკუთრებით პაციენტებში სისხლის მიმოქცევის არასტაბილური სისტემით და მიდრეკილებით ჰიპოტენზიის მიმართ),
•   ღვიძლის ფუნქცია (განსაკუთრებით პაციენტებში ღვიძლის დაავადებებით),
•   სისხლის ფორმულა (ცხელებისა და ფარენგიტის, ასევე ლეიკოპენიასა და აგრანულოციტოზზე ეჭვის, მკურნალობის კურსის დაწყებისა და ხანგრძლივი თერაპიის დროს).

პრეპარატის ტიზერცინი გამოყენება საკვებთან და სასმელებთან ერთად
უნდა აიკრძალოს ალკოჰოლური სასმელების გამოყენება მკურნალობის დროს და პრეპარატის ეფექტების გაქრობამდე (4-5 დღის განმავლობაში პრეპარატის შეყვანის შეწყვეტის შემდეგ).

ორსულობა და ლაქტაცია
აღწერილია თანდაყოლილ მანკიერებათა რამოდენიმე შემთხვევა ბავშვებში, რომლებიც გაჩენილნი არიან დედების მიერ, რომლებიც იყენებდნენ ფენოტიაზინებს. მაგრამ ამ მოვლენების მიზეზობრივი კავშირი ფენოტიაზინებთან დამტკიცებული არ არის. მონაცემების არარსებობის გამო, მიღებულის კონტროლირებად კლინიკურ ცდებში, პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება ორსულობის დროს გარდა შემთხვევებისა, როდესაც ჩატარებულია ნაყოფისათვის რისკისა და დედისათვის სარგებლობის შედარება.
ლაქტაცია
ლევომეპრომაზინი გამოიყოფა დედის რძეში. ამის გამო, ასევე კონტროლირებადი კვლევების არარსებობისას, ლაქტაციის დროს მისი გამოყენება უკუნაჩვენებია.

ტრანსპორტისა და მექნიზმების მართვა
პაციენტებმა თავი უნდა შეიკავონ, განსაკუთრებით ამ პრეპარატის გამოყენების დასაწყისში, სატრანსპორტო საშუალებათა ტარებისაგან, მექანიზმების მართვისაგან და სამუშაოთა შესრულებისაგან, რომლებსაც გააჩნიათ უბედური შემთხვევების მაღალი რისკი. შემდეგში შეზღუდვები თითოეული პაციენტისათვის ინდივიდუალურად განისაზღვრება.

ურთიერთქმედება სახვა სამკურნალო საშუალებებთან
ტიზერცინის გამოყენება არ შეიძლება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად:
• ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან გამოხატული ჰიპოტენზიის რისკის გამო (არტერიული წნევის დაწევა),
• მაო ინჰიბიტორებთან, ვინაიდან შესაძლებელია პრაპარატის ეფექტის ხანგრძლივობის და მისი გვერდითი ეფექტების სიმძიმის გაძლიერება.

საჭიროა სიფრთხილის დაცვა პრეპარატის ტიზერცინი კომბინირებისას შემდეგ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად:
•   ანტიქოლინერგიული პრეპარატები (ტრიციკლური ანტიდეპრესიულები; H1-ანტიჰისტამინურები; ზოგიერთი ანტიპარკინსონული; ატროპინი, სკოპოლამინი, სუქცინილქოლინი) ანტიქოლინერგიული ეფექტების გამო (ნაწლავის დამბლისებური გაუვალობა, შარდის შეკავება, გლაუკომა). სკოპალამინთან კომბინაციისას აღინიშნა ექსტრაპირამიდული გვერდითი ეფექტები.
•   ცნს-ს დამამუხრუჭებელი საშუალებები (ნარკოზულები, ზოგადი ანესთეზიის საშუალებები, ანქსიოლიზურები, სედატიური და საძილე საშუალებები, ტრანკვილიზატორები, ტრიციკლური ანტიდეპრესიულები) აძლიერებს პრეპარატის ცნს-ზე მოქმედებას.
•   ცნს-ს მასტიმულირებელი საშუალებები (მაგ., ამპეტამინის წარმოებულები) ახდენენ შესუსტებულ მასტიმულირებელ ეფექტს.
•   ლევოდოპა ასუსტებს ამ პრეპარატის ეფექტს.
•   დიაბეტის საწინააღმდეგო პერორალური საშუალებები: მათი ეფექტი მცირდება და შესაძლოა განვითარდეს ჰიპერგლიკემია.
•   Qთ ინტერვალის გამახანგრძლივებელი საშუალება (ზოგიერთი არითმიის საწინააღმდეგო პრეპარატი, მაკროლიდური ანტიბიოტიკები, სოკოს საწინააღმდეგო ზოგიერთი აზოლი, ციზაპრიდი, ზოგიერთი ანტიდეპრესიული, ზოგიერთი ანტიჰისტამინური პრეპარატი, ასევე კალიუმის დონის შემამცირებელი დიურეზულების არაპირდაპირი ეფქტი); ეს ეფექტები შეიძლება შეჯამდეს და გაიზარდოს არითმიის რისკი.
•   დილევალოლი: მეტაბოლიზმის ურთიერთშენელებით ეს პრეპარატი და ტიზერცინი აძლიერებენ ერთმანეთის ეფექტებს. ერთდროული შეყვანისას შესაძლოა წარმოიქმნას ერთ-ერთი მათგანის ან ორივე პრეპარატის დოზის შემცირების აუცილებლობა. გამორიცხული არ არის სხვა ბეტა-ბლოკატორებთან ანალოგიური ურთიერთქმედება.
•   სინათლის მგრძნობების გამომწვევი პრეპარატები: ეს ეფექტი შესაძლოა გაძლიერდეს.
•   ალკოჰოლი: ცნს-ს დამუხრუჭება ორივე ნივთიერებით ძლიერდება და იზრდება ექსტრაპირამიდული გვერდითი ეფექტების ალბათობა.
სხვა:
C ვიტამინთან ერთად შეყავანა ამცირებს ამ ვიტამინის დეფიციტს, დაკაცშირებულს პრეპარატის ტიზერცინი გამოყენებასთან.

გამოყენების ჩვენებები
პარენტერალური შეყვანა გამოიყენება პრეპარატის შიგნით მიღების შეუძლებლობის შემთხვევაში. დღე-ღამის ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 75-100 მგ (2-3 მიღებად ან ინექციად) წოლითი რეჟიმის პირობებში აწ კონტროლით. კუნთში შეყვანისას პრეპარატი კუნთში ღრმად შეიყვანება. ვენაში შესაყვანად ტიზერცინი აუცილებლად უნდა კარგად განზავდეს (50-100 გ პრეპარატი 250 მლ ფიზიოლოგიურ ხსნარში ან გლუკოზის იზოტონურ ხსნარში) და წვეთოვანით ნელა შეიყვანება.

ჭარბი დოზა
ჭარბი დოზის სიმპტომები:
სასიცოცხლო მაჩვენებელთა ცვლილება (ყველაზე ხშირად – ჰიპოტენზია და ჰიპერთერმია), გულის კუნთში გამტარობის დარღვევები (QT ინტერვალის გახანგრძლივება, პარკუჭების ტაქიკარდია/ფიბრილაცია, წინაგულ-პარკუჭოვანი ბლოკადა), ექსტრაპირამიდული სიმპტომები, სედატიური ეფექტი, ცნს-ს აგნებულობა (ეპილეფსიური შეტევები) და ავთვისებიანი ნეიროლეფტური სინდრომი.
ჭარბი დოზის მკურნალობა:
რეკომენდებულია შემდეგი პარამეტრების მონიტორირება: მჟავა-ტუტოვანი ბალანსი, წყალ-ელექტროლიზური ბალანსი, თირკმელების ფუნქცია, შარდის მოცულობა, ღვიძლის ფერმენტების აქტივობა. პაციენტებში ავთვისებიანი ნეიროლეფტური სინდრომით ასევე უნდა მოხდეს სისხლის შრატის კფკ-სა და სხეულის ტემპერატურის კონტროლი.
მონიტორირებადი პარამეტრების ზომების შესაბამისად უნდა დაინიშნოს სიმპტომატური მკურნალობა. ჰიპოტენზიის დროს: სითხეთა ვენაში შეყვანა, ტრენდელერბურგის დადება, დოფამინი და/ან ნორადრენალინი. (ლევომეპრომაზინის პროარითმოგენული ეფექტის არსებობის გამო მზად უნდა იყოს სარეანიმაციო კრებული). კრუნჩხვითი მდომარეობებისას შეიძლება დიაზეპამის შეყვანა, ხოლო კრუნჩხვების განახლებისას – ფენიტოინის ან ფენობარბიტალის. რაბდომიოლიზის დროს საჭიროა მანიტოლის დანიშვნა.
სპეციფიური ანტიდოტი უცნობია. ფორსირებული დიურეზი, ჰემოდიალიზი და სისხლის გადასხმა არაეფექტურია.
რეკომენდებული არ არის გულისრევის გამოწვევა, ვინაიდან ეპილეფსურმა შეტავებმა და თავისა და კისრის დისტონიურმა რეაქციებმა შეიძლება გამოიწვიოს ამოღებინებული მასების ასპირაცია. კუჭის ამორეცხვა და სასიცოცხლო მნიშვნელობის მაჩვენებლების მონიტორირება უნდა მოხდეს 12 სთ-შიც კი პრეპარატის მიღებიდან, ვინაიდან კუჭიდან შიგთავსის ევაკუაცია შენალებულია ლევომეპრომაზინის ანტიქოლინერგიული ეფექტით. შეწოვის დამატებითი შემცირებისათვის რეკომენდებულია აქტივირებული ნახშირისა და საფაღარათე საშუალებების შეყვანა.

შესაძლო გვერდითი ეფექტები
გულ-სისხლძარღვთა სისტემა: ყველაზე მნიშვნელოვანი და ხშირი გვერდითი ეფექტია ორთოსტატული ჰიპოტენზია (თანმხლები სისუსტით, ტავბრუსხვევითა და გულყრით). ასევე შესაძლებელია ტაქიკარდია, ადამს-სტოქსის სინდრომი, Qთ ინტერვალის გახანგრძლივება (პროარითმოგენული ეფექტი, პარკუჭების ტაქიკარდია).
სისხლის სისტემა: პანციტოპენია, აგრანულოციტოზი, ლეიკოპენია, ეოზინოფილია, თრომბოციტოპენია.
ცენტრალური ნერვული სისტემა: დეზორიენტაცია, გონების დაბინდვა, მხედველობითი ჰალუცინაციები, გაუმართავი მეტყველება, ექტრაპირამიდული სიმპტომრები (დისკინეზია, დისტონია, პარკინსონიზმი, ოპისტოტონუსი, ჰიპერრეფლექსია), ეპილეფსიური შეტევები, ქალაშიდა წნევის მომატება, ფსიქოზური სიმპტომების რეაქტივაცია, კატატონია.
ენდოკრინული სისტემა და მეტაბოლიზმი: გალაქტორეა, მენსტრულური ციკლის დარღვევები, გახდომა. ფენოტიაზიმების მიმღებ ზოგიერთ პაციენტში აღწერილია ჰიპოფიზის ადენომა, მაგრამ ამ პრეპარტებთან მისი მიზეზობრივი კავშირის დასადგენად აუცილებელია დამატებითი გამოკვლევები.
შარდსასქესო სისტემა: შარდის გაუფერულება, შარდის გამოყოფის დარღვევები, ძალიან იშვიათად – საშვილოსნოს შეკუმშვები.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი: სიმშრალე პირში, უსიამოვნო შეგრძნებები მუცელში, ღებინება, გულისრევა, ყაბზობა, ღვიძლის დაზიანება (სიყვითლე, ქოლესტაზი).
კანის რეაქციები: მგრძნობელობა სინათლის მიმართ, ერითემა, ურტიკარული ელემენტები, პიგმენტაცია, ექსფოლიაზური დერმატიტი.
მხედველობა: ნალექი ბროლსა და რქოვანაში, პიგმენტური რეტინოპათია.
სხვა: ჰიპერთერმია, ვიტამინების უკმარისობა.

გამოშვების ფორმა
1 მლ საინექციო ხსნარი უფერო შუშის ამპულებში.
5 ამპულა მოთავსებულია ბლისტერში, 2 ბლისტერი მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.

შენახვის პირობები
ინახება ოთახის ტემპერატურაზე (15-25⁰C), სინათლისაგან დაცულ ადგილას.
პრეპარატი ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა
ვარგისიანობის ვადა მითითებულია შეფუთვაზე.
პრეპარატი არ გამოიყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

გაცემის წესი:
რეცეპტით.

მწარმოებელი
ფარმაცევტული ქარხანა სს ეგისი
უნგრეთი

გლატანი 30მგ #20ტ

გლატანი

(GLATAN)

ზოგადი დახასიათება:
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება: ვინკამინი;
ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები:
თეთრი ან მოთეთრო ფერის, მრგვალი ფორმის, ბრტყელი ზედაპირის მქონე, შემოუგარსავი ტაბლეტები ნაზოლით;
1 შემოუგარსავი ტაბლეტი შეიცავს:
ვინკამინს – 30 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ჰიპრომელოზა, კოპოვიდონი,მაგნიუმის სტეარატი, ჰიდროფობური კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი (ჰიდრატირებული).
გამოშვების ფორმა:
პროლონგირებული მოქმედების შემოუგარსავი ტაბლეტები, 30 მგ.
ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
პერიფერიული ვაზოდილატატორები.
ათქ-კოდი: C04AX07.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ვინკამინი ხასიათდება თავის ტვინში სელექციური ვაზოდილატაციური მოქმედებით. იგი განაპირობებს ცერებრული სისხლის მიმოქცევის ადაპტაციას თავის ტვინის მეტაბოლური მოთხოვნილების შესაბამისად. გლუკოზის ჟანგვის ხარჯზე აუმჯობესებს მეტაბოლიზმს თავის ტვინში, ზრდის ენერგიის გამომუშავებას და ხელს უწყობს ორგანიზმის ზოგადი აქტივობის მატებას. ვინკამინი ჟანგბადით უზრუნველყოფს ჰიპოქსიის მდგომარეობაში არსებულ ნეირონებს. პრეპარატი ამცირებს და არეგულირებს თავის ტვინის სისხლძარღვების წინააღმდეგობას. ვინკამინს გააჩნია თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის ნორმალიზაციისა და ნეირონების ჟანგბადით უზრუნველყოფის გაუმჯობესების უნიკალური უნარი. დადგენილია, რომ პრეპარატი კარგად გადაიტანება პაციენტების მიერ, არ ახასიათებს ბიოლოგიური, ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა და გვერდითი მოვლენები თირკმლებისა და ღვიძლის მხრივ.
ფარმაკოკინეტიკა:
სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, ნახევრად გამოყოფის პერიოდი შეადგენს 60-90 წთ-ს, პლაზმის ცილებთან კავშირი – 64%. ვინკამინი სრულად
მეტაბოლიზდება ღვიძლში, მხოლოდ 4-6% გამოიყოფა შარდთან ერთად უცვლელი სახით.
ჩვენება:
გამოიყენება ცერებრული სისხლის მიმოქცევის ნორმალიზაციისა და თავის ტვინის ფუნქციის გაუმჯობესების მიზნით შემდეგი მდგომარეობების დროს:
–   მეხსიერების გაუარესება;
–   ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევა;
–   დიაბეტური ანგიოპათია;
–   თავის ტვინის სისხლძარღვების ათეროსკლეროზული დაზიანება;
–   ქალა-ტვინის ტრავმა და თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის მწვავე მოშლა;
–   თავბრუ, სისხლძარღვოვანი პათოლოგიით გამოწვეული თავის ტკივილი, შაკიკი;
–   პოსტინსულტური დარღვევები;
–   ცერებრული დარღვევები ტვინის იშემიის შემდეგ;
–   ჰიპერტონული ენცეფალოპათია;
–   მხედველობის და სმენის სისხლძარღვოვანი გენეზის დარღვევები;
–   სხვადასხვა ფსიქიკური დარღვევების შედეგად განვითარებული ემოციური დარღვევები, აგრეთვე ორიენტაციის დარღვევა დროსა და სივრცეში.
მიღების წესი და დოზირება:
მოზრდილებში ინიშნება 1 ტაბლეტი 2-ჯერ დღეში.
მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ექიმის მიერ ინდივიდუალურად დაავადების მიმდინარეობის მიხედვით.
გვერდითი მოვლენები:
იშვიათად: ალერგიული რეაქციები ალერგიული დერმატიტის, ჭინჭრის ციების, ქავილის, პაპულოზური გამონაყარის სახით, აგრეთვე თავის ტკივილი, თავბრუ.
იმ შემთხვევაში, თუ გამოვლინდა ისეთი გვერდითი მოვლენა, რომელიც არ არის აღნიშნული გამოყენების ინსტრუქციაში, პაციენტმა უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს.
უკუჩვენება:
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ, თავის ტვინის სიმსივნე, ჰიპოკალემია, QT ინტერვალის გაზრდა.
ურთიერთქმედება სამკურნალო საშუალებებთან და სხვა სახის ურთიერთქმედება:
აძლიერებს ანტიაგრეგაციული და ჰიპოტენზიური პრეპარატების მოქმედებას.
ჭარბი დოზირება:
არ არსებობს მონაცემები პრეპარატის ჭარბი დოზირებით გამოყენების შესახებ.
ორსულობა და ლაქტაცია:
პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება ორსულობის და ძუძუთი კვების პერიოდში.
განსაკუთრებული მითითებები:
რეკომენდებული დოზის გადაჭარბება არ არის სასურველი.
სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში არტერიული ჰიპერტენზიით და გულის ფუნქციის დარღვევით.Aბავშვებში გამოყენება არ არის რეკომენდებული.
პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას, ამიტომ ლაქტოზა-გალაქტოზას მიმართ მემკვიდრეობითი აუტანლობის მქონე პაციენტებში გლატანის გამოყენება რეკომენდებული არ არის.
პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე:
პრეპარატი არ მოქმედებს სატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვის უნარზე, მაგრამ გასათვალისწინებელია ზოგადი და განსაკუთრებით ცენტრალური ნერვული სისტემის მდგომარეობა.
შეფუთვა:
10 ტაბლეტი ბლისტერში, 2 ბლისტერი მუყაოს კოლოფში.
შენახვის პირობები:
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვიზუალური დათვალიერების შედეგად აღმოჩენილი რაიმე სახის დეფექტის შემთხვევაში პრეპარატის მიღება დაუშვებელია.
ვარგისობის ვადა: 3 წელი.
შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.
აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II – გაიცემა ექიმის დანიშნულებით.
მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).
მისამართი:
საქართველო 0198, თბილისი,
ჭირნახულის ქ. 14.
www.aversi.ge

ნევროსედი 25მლ წვ.

ნევროსედი

100 პროცენტით მცენარეული, დამამშვიდებელი ნევროსედი რით გამოირჩევა სხვა ანალოგიური საშუალებებისგან, ანუ რატომ გირჩევთ მის გამოყენებას !?

პრეპარატი ნევროსედი წარმოადგენს დამამშვიდებელ, ნევროზებისა და უძილობის სამკურნალო ძალზე ეფექტურ და გამაჯანსაღებელ 100%-იან ნატურალურ, მცენარეთა ნაყენს .
დღევანდელ სააფთიაქო ქსელში ანალოგიური დანიშნულების უამრავი იმპორტული მედიკამენტია, რომელთა უმეტესობა დაბალი თერაპიული მოქმედებითა და მრავალი არასასურველი გვერდითი მოვლენებით ხასიათდება.
სინთეზური ქიმიის მედიკამენტებისაგან განსხვავებით მცენარეული ნევროსედით ეფექტურად იკურნება:

1. კლიმაქსი,კლიმაქტერული ჩივილები

2. კარგად ამშვიდებს, კურნავს უძილობას

3. თავბრუსხვევა. ყურებში შუილი, წონასწორობის კარგვა, შიშები

ნევროსედი 100 პროცენტიანი მცენარეული ნაყენია, ამიტომაც იგი არ ახდენს არავითარ ზეგავლენას ავტომობილისა და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე, არ იწვევს მუდმივ მოთენთილობას და ძილიანობას, განსხვავებით სინთეზურ-ქიმიური მედიკამენტებისგან.

მიღების წესი და დოზირება:

მოზრდილები: მცირე რაოდენობის წყალში (25მლ) გახსნილი 25-30 წვეთი დღეში 3-ჯერ

ვალერიანის ნაყენი 30მლ ფლ

~~1.05 ლარი~~
1.01 ლარი

ქვეყანა: ბელორუსია

მწარმოებელი: ბორისოვო მედ/პრ ქ-ნა

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ბიოტუმი – BIOTUM – БИОТУМ

საერთაშორისო დასახელება:

CEFTAZIDIME

მწარმოებელი: BOITON SP z.o.o.,პოლონეთი

მოქმედი ნივთიერება: ცეფტაზიდიმი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიბიოტიკი III თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფიდან.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად:

ფლაკონში

1 ფლ.

ცეფტაზიდიმის პენტაჰიდრატი ……….. 250 მგ

ნატრიუმის კარბონატი ……………… 118 მგ

1 ფლ.

ცეფტაზიდიმის პენტაჰიდრატი ………… 500 მგ

ნატრიუმის კარბონატი ……………….. 118 მგ

1 ფლ.

ცეფტაზიდიმის პენტაჰიდრატი ………….. 1 გ

ნატრიუმის კარბონატი ………………… 118 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ცეფტაზიდიმი წარმოადგენს III თაობის ნახევრადსინთეზური ცეფალოსპორინები ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს. იგი აქტიურია გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების, მათ შორის გენტამიცინის და სხვა ამინოგლიკოზიდური ანტიბიოტიკების მიმართ მდგრადი შტამების მიმართ. იგი აქტიურია ბეტა-ლაქტამაზების (უმრავლესობა გრამ-უარყოფითი და გრამ-დადებითი ბაქტერიების მიერ პროდუცირებული, სხვა ცეფალოსპორინების და ამპიცილინის მიმართ მდგრადი მრავალი შტამების) მიმართ.

in vitroდა კლინიკურ პირობებში ცეფტაზიდიმი აქტიურია შემდეგი გრამ-უარყოფითი აერობული მიკროორგანიზმების მიმართ: Acinetobacter spp.,Citrobacter spp., მათ შორის Citrobacter freundii და Citrobacter diversus., Enterobacter spp., მათ შორის Enterobacter cloacae და Enterobacter aerogenes., Escherichia coli., Haemophilus influenzae, მათ შორის ამიცილინის მიმართ მდგრადი შტამები; Klebsiella spp. მათ შორის K. pneumoniae., Neisseria meningitidis., Proteus mirabilis., Proteus vulgaris., Pseudomonas spp., მათ შორის Pseudomonas aeruginosa., Serratia spp.

გრამდადებითი და აერობული მიკროორგანიზმები: Staphilococcus aureus, მათ შორის პენიცილინაზას მაპროდუცირებელი და არამაპროდუცირებელი შტამები; Streptococcus agalactiae (B ჯგუფის სტრეპტოკოკები); Streptococcus pneumoniae., Streptococcus pyogenes(A ჯგუფის ბეტა-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკები).

ანაერობული მიკროორგანიზმები: Bacteroides spp., (Bacteroides fragilis-ის მრავალი შტამები რეზისტენტულია). მრავალი ბაქტერიული შტამები მგრძნობიარეა ცეფტაზიდიმის მიმართ in vitro, მაგრამ კლინიკური კვლევებით იგი დადგენილი არ არის. მაგ. Klostridium spp., Klostridium difficile-ს გარდა; Haemophilus parainfluensae., Morgenella morganii (ყოფილი Proteus morganii); Neisseria gonorrhoeae., Peptococcus spp.; Peptpstreptococcus spp.; Providencia spp. (მათ შორის Providencia rettgeri ყოფილი – Proteus rettgeri); Salmonella spp.; Shigella spp.; Staphilococcus epidremidis; Yersinia enterocolitica.

ცეფტაზიდიმი არააქტიურია მეტიცილინის მიმართ მდგრადი Staphylococcus, Streptococcus faecalis და სხვა მრავალი Enterococcus, Listeria monocytogenes,Campylobacter spp. და Klostridium difficile-ის მიმართ.

ფარმაკოკინეტიკა:

ცეფტაზიდიმის 500 მგ და 1 გ კუნთებში ინექციის შემდეგ სწრაფად (1 სთ-ის განმავლობაში) და ადვილად შეიწოვება ორგანოებსა და ქსოვილებში. მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში შეადგენს 17-39 მგ/ლ-ში, ხოლო პრეპარატის იგივე დოზებით ვენაში ინექციის შემდეგ მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება 5 წთ-ის შემდეგ და შესაბამისად შეადგენს 45-90 მგ/მლ-ში.

პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი მისი ვენაში ინექციის შემდეგ შეადგენს დაახლოებით 1.9 სთ-ს, ხოლო კუნთებში ინექციის შემდეგ – დაახლოებით 2 სთ-ს.

თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში 1 გ ან 2 გ პრეპარატის 8 სთ-იანი ინტერვალით შეყვანისას 10 დღის განმავლობაში სისხლში ცეფტაზიდიმის დაგროვებას ადგილი არა აქვს.

თირკმელების ფუნქციის დარღვევით შეპყრობილ პაციენტებში 2 გ ცეფტაზიდიმის შეყვანისას 8 სთ-იანი ინტერვალით 5 დღის განმავლობაში პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკური მაჩვენებლების ცვლილება არ აღინიშნება.

ცეფტაზიდიმი ორგანიზმიდან გამოიყოფა ძირითადად თირკმელების საშუალებით უცვლელი სახით 24 სთ-ის განმავლობაში (80-90%) გორგლოვანი ფილტრაციის მეშვეობით.

თირკმელების ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში ნახევარდაშლის პერიოდი მნიშვნელოვნად ხანგრძლივდება, რის გამოც საჭიროა პრეპარატის დოზის კორექცია.

პრეპარატის კავშირი პლაზმის ცილებთან შეადგენს 10%-ს. იგი კარგად აღწევს ქსოვილებში და ორგანიზმის სითხეებში. ცეფტაზიდიმის თერაპიული კონცენტრაცია აღინიშნება ძვლებში, პლევრალურ, სინოვიალურ, პერიტონულ, ცერებროსპინალურ და ძვლის ტვინის სითხეებში. აგრეთვე ნაღველში, ნერწყვში და შარდში. პრეპარატი აღწევს აგრეთვე პლაცენტაში და გამოიყოფა ქალის რძესთან ერთად.

ჩვენებები:

პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებადი დაავადებები:

სასუნთი გზების მძიმე ინფექციები, მათ შორის პნევმონია, გამოწვეული: Pseudomonas spp., Pseudomonas aeruginosa-ს ჩათვლით; Haemophilus influenzae(ამპიცილინ-გამძლე შტამების ჩათვლით); Klebsiella spp., Entrobacter spp., Proteus mirabilis; Escherichia coli; Serratia spp., Citrobacter spp. სასუნთქი გზების ინფექციები ფიბროზით დაავადებულ პაციენტებში.
კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, გამოწვეული: Pseudomonas aeruginosa; Klebsiella spp., Escherichia coli; Proteus spp (Proteus mirabilis-ის ჩათვლით და Proteus-ის ინდოლ-დადებითი შტამები); Enterobacter spp.; Serratia spp.
საშარდე გზების გართულებული და გაურთულებელი ინფექციები, მათ შორის პროსტატიტი, გამოწვეული: Pseudomonas aeruginisa; Enterobacter spp.; Proteus spp.

(Proteus mirabilis-ის ჩათვლით და Proteus -ის ინდოლ-დადებითი შტამები); Klebsiella spp. და Escherichia coli.

სეფსისი, გამოწვეული: Pseudomonas aeruginisa; Klebsiella spp; Haemophilus influenzae; Escherichia coli; Serratia spp.
ძვლისა და სახსრების ინფექციები, გამოწვეული : Pseudomonas aeruginisa; Klebsiella spp; Enterobacter spp. გინეკოლოგიური ინფექციები, მათ შორის ენდომეტრიტი, მენჯის ცელულიტი და ქალის სასქესო ორგანოების სხვა ინფექციები, გამოწვეული ; Escherichia coli -ით.
მუცლის ღრუს ინფექციები, მათ შორის პერიტონიტი, გამოწვეული: Escheruchia coli; Klebsiella spp. და აერობული და ანაერობული ბაქტერიებით გამოწვეული შერეული ინფექციები, აგრეთვე Bacteroides spp. (Bacteriodes fragilis-ის გარდა).
ცნს-ის ინფექციები, მათ შორის მენინგიტი, გამოწვეული ; Haemophilus influenzae ; Neisseria meningitidis და Pseudomonas aeruginosa-თი. ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები, აგრეთვე ქრონიკული ჩირქოვანი ოტიტი, რომელიც შედარებით ხშირად გამოწვეულია Pseudomonas aeruginosa -თი, ინფექციები შესუსტებული იმუნიტეტის მქონე ავადმყოფებში, განსაკუთრებით კიბოთი დაავადებულ ავადმყოფებში. უცნობი ეტიოლოგიის ცხელება ავადმყოფებში ნეიტროპენის დროს.
ინფიცირებული ჭრილობები (მათ შორის ინფიცირებული დამწვრობები).

შენიშვნა: ცეფტაზიდიმი არაეფექტურია გრამუარყოფითი მიკროორგანიმზების შტამების მიმართ, რომლებიც გამოიმუშავებენ ფართო სპექტრის β-ლაქტამაზებს (ESBL)

ცეფტაზიდიმი, სხვა ცეფალოსპორინებისაგან განსხვავებით ხასიათდება დაბალი აქტივობით სტრეპტოკოკებისა და ენტეროკოკების მიმართ. მძიმე და სიცოცხლისათვის საშიში ინფექციების დროს, აგრეთვე იმუნოდეფიციტის შემთხვევაში, ცეფტაზიდიმის გამოყენება შესაძლებელია სხვა ანტიბიოტიკებთან ერთად.

მიღების წესები და დოზირება:

პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ პარენტერალურად, დოზა ინდივიდუალარად დგინდება დაავადების სიმძიმის, გამომწვევის სახეობით. ავადმოფის ასაკის, სხეულის მასის და თირკმელების ფუნქციის მდგომარეობის გათვალისწინებით.

მაქსიმალური დღეღამური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 6 გ-ს.

მოზრდილებს ძირითადად ენიშნებათ 1 გ ვენაში ან კუნთებში ყოველ 8 ან 12 სთ-ში.

საშარდე გზების ინფექციების დროს ინიშნება 250 მგ, 500 მგ ან 1 გ ყოველ 8 ან 12 საათში ერთხელ ინფექციის სიმძიმის მიხედვით.

ოსტეოარტიკულური ინფექციების დროს – ვენაში 2 გ ყოველ 12 სთ-ში ერთხელ.

პნევმონიის, კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციების დროს – ვენაში ან კუნთებში 500 მგ-დან 1 გ-მდე ყოველ 8 სთ-ში ერთხელ.

მძიმე გინეკოლოგიური და მუცლის ღრუს ორგანოების ინფექციების დროს – ვენაში 2 გ ყოველ 8 სთ-ში ერთხელ.

მენინგიტის დროს – ვენაში 2 გ ყოველ 8 სთ-ში ერთხელ.

სიცოცხლისათვის საშიში მძიმე ინფექციების დროს, განსაკუთრებით იმუნიტეტის დაქვეითების ფონზე – 2 გ ყოველ 8 ს-ში ერთხელ.

Pseudomonas aeroginosa-თი გამოწვეული პნევმონიის დროს ბუშტუკოვანი ფიბროზით და ღვიძლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში – ვენაში 100-150 მგ/კგ წონაზე ყოყველდღიურად 3-ჯერადი დოზით (მაქსიმუმი 9 მგ).

ხანდაზმულ პაციენტებში (განსაკუთრებით 80 წელს გადაცილებულებში) პრეპარატის დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 3 გ-ს.

პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის დროს პრეპარატის დოზა კორექციას არ საჭიროებს.

3 თვიდან 13 წლამდე ასაკის ბავშვებში – ვენაში ან კუნთებში ინიშნება 30-100 მგ/კგ წონაზე ყოველდღიურად დაყოფილი 2-3 მიღებაზე.

2.5 წლის ასაკის ბავშვებში პრეპარატის კუნთებში ინექციების დროს მუკოვისციდოზის ან მენინგიტის შემთხვევაში, დაქვეითებული იმუნიტეტის ფონზე ენიშნებათ 15 მგ/კგ წონაზე დაყოფილი 3 მიღებაზე.

ახალშობილებს და 3 თვემდე ჩვილ ბავშვებს – ვენაში 25-60 მგ/კგ წონაზე დღეში 2 თანაბარ დოზად დაყოფილი.

ახალშობილებში ცეფტაზიდიმის ნახევარდაშლის პერიოდი სისხლის პლაზმაში მოზრდილებთან შედარებით 3-4-ჯერ უფრო ხანგრძლივია.

თირკმელების უკმარისობის დროს დასაწყისში ინიშნება პრეპარატის 1 გ, ხოლო შემდგომში თირკმელების ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში პრეპარატის დოზა დგინდება კრეატინინის კლირენსის ინდექსის მიხედვით.

კრეატინინის კლირენსი (მლ/წთ) დოზირების რეჟიმი:

50-31 1 გ 12 სთ-ში ერთხელ

30-16 1 გ 24 სთ-ში ერთხელ

15-6 500 მგ 24 სთ-ში ერთხელ

5-ზე ნაკლები 500 მგ 48 სთ-ში ერთხელ

პაციენტებში ჰემოდიალიზის დროს ინიშნება პრეპარატის 1 გ ყოველი ჰემოდიალიზის შემდეგ.

პაციენტებში პერიტონიული დიალიზის დროს თავდაპირველად ინიშნება პრეპარატის 1 გ, ხოლო შედგომში – 500 მგ ყოველ 24 სთ-ში.

ხსნარების მომზადება:

კუნთებში ინექციის დროს დასამატებელი საინექციო წყლის რაოდენობა: 250 მგ – 1 მლ, 500 მგ – 1.5 მლ, 1გ – 3 მლ.

ვენაში ინექციის დროს დასამატებელი საინექციო წყლის რაოდენობა: 250 მგ – 2.5 მლ, 50 მგ – 5 მლ, 1 გ – 10 მლ.

ვენაში ინფუზიის დროს დასამატებელი საინექციო წყლის რაოდენობა: 1 გ -50 მლ.

ბიოტუმი შეჰყავთ ღრმად კუნთებში შესაბამისი რაოდენობის საინექციო წყალში ან 0.5-1% ლიდოკაინის ხსნარში მისი გახსნის შემდეგ. ვენაში შეჰყავთ ნელა 3-5 წთ-ის განმავლობაში პრეპარატის შესაბამისი რაოდენობის საინექციო წყალში გახსნის შემდეგ.

ოპტიმალური პირობების გათვალისწინებით საჭიროა ახლადმომზადებული ხსნარების გამოყენება. აღნიშნული ხსნარები ინარჩუნებენ თავიანთ აქტივობას 24 სთ-ის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე და 7 დღის განმავლობაში მაცივარში.

ცეფტაზიდიმის 40 მგ/მლ-მდე კონცენტრაციით ვენაში ინფუზიის დროს იყენებენ შემდეგ ხსნარებს: ნატრიუმის ქლორიდის 0.9% საინექციო ხსნარს, გლუკოზის 5% საინექციო ხსნარს, ნატრიუმის ქლორიდის 0.225% და 5% საინექციო ხსნარს, ნატრიუმის ქლორიდის 0.9% და გლუკოზის 5% საინექციო ხსნარს, ნატრიუმის ქლორიდის 0.18% და გლუკოზის 4% საინექციო ხსნარს. გლუკოზის 10% საინექციო ხსნარს და რინგერის ხსნარს.

ნატრიუმის ჰიდროკარბონატის შემცველი ხსნარების გამოყენება გამხსნელად რეკომენდებული არ არის, რადგან, ცეფტაზიდიმი ნაკლებად სტაბილურია აღნიშნულ პირობებში.

შენიშვნა: ფლაკონის შიგთავსის გახსნისას გამოიყოფა ნახიშირორჟანგი. 1-2 წთ-ის შემდეგ მიიღება სუფთა ხსნარი.

გვერდითი მოვლენები:

ცეფტაზიდიმი ძირითადად ხასიათდება კარგი ტოლერანტობით.

ზოგჯერ შესაძლებელია შემდეგი ლოკალური რეაქციების განვითარება (2%-ზე უფრო ნაკლებ შემთხვევებში), ვენაში ინექციის შემდეგ – თრომბოფლებიტი; კუნთებში ინექციის შემდეგ – კანის ჰიპერემია და ინექციის ადგილას ტკივილი.

გარდა ამისა შესაძლებელია ჰიპერმგრძნობელობა: ცხელება, ქავილი და გამონაყარი (2%);

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: დიარეა, გულისრევა, ღებინება, ტკივილები მუცლის არეში (2%-ზე ნაკლები);

ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, სენსორული გაღიზიანება (1%-ზე ნაკლებ შემთხვევებში) შესაძლებელია კანდიდოზი, რძიანა და ვაგინიტი;

ჰემოლიზური ანემია: ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, ეოზინოფილია, თრომბოციტოპენია და ლიმფოციტოზი, ამინოტრანსფერაზას და ტუტე ფოსფატაზას აქტივობის მომატება, აგრეთვე სისხლში კრეატინინისა და შარდოვანას კონცენტრაციის მომატება; ფსევდომემბრანული კოლიტი.

უკუჩვენებები:

ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმარ მომატებული მგრძნობელობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობის პერიოდში გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის სასარგებლო შედეგი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე ზემოქმედების პოტენციურ რისკს.;

პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება ლაქტაციის პერიოდში.

განსაკუთრებული მითითებები:

ცეფტაზიდიმი სიფრთხილით ინიშნება:

პენიცილინიის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის დროს ჯვარედინი ალერგიული რეაქციების შესაძლებელი განვითარების გამო. ალერგიული რეაქციების მწვავე სიმპტომების განვითარების შემთხვევაში საჭიროა პრეპარატით მკურნალობის დაუყოვნებლივ შეწყვეტა, ადრენალინის ინექცია – და სათანადო ღონისძიებების ჩატარება; ცეფტაზიდიმის კონცენტრაციის მომატება თირკმელების უკმარისობით შეპყრობილ პაციენტებში იწვევს ეპილეფსიურ გულყრებს, ენცეფალოპათიებს და ნერვ-კუნთოვან აგზნებას.

თირკმელების უკმარისობით შეპყრობილ პაციენტებში პრეპარატის დოზის განსაზღვრა ხდება კრეატინინის კლირენსის მიხედვით.

ფართო სპექტრის სხვა ანტიბიოტიკების მოქმედების მსგავსად ცეფტაზიდიმის ხანგრძლივად გამოყენება იწვევს აღნიშნული ანტიბიოტიკის მიმართ მდგრადი შტამებისა და სოკოების ზრდას, რომლის დროსაც საჭიროა შესაბამისი მკურნალობის ჩატარება.

ცეფტაზიდიმით მკურნალობის პროცესში შესაძლებელია ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარება, რომლის მსუბუქი ფორმები ძირითადად გაივლის ანბიტიბიოტიკით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.

შედარებით მძიმე ფორმების დროს საჭიროა რეჰიდრატაცია და კლინიკური ნიშნების მიხედვით ელექტროლიტებისა და პროტეინების დეფიციტის აღდგენა, აგრეთვე საჭიროა შესამისი ანტიბიოტიკების დანიშვნა C. difficile საწინააღმდეგოდ.

პრეპარატის შეყვანა არტერიაში ნებადართული არ არის არტერიის შევიწროვებისა და მისი მისი ნეკროზის განვითარების საშიშროების გამო.

ახალშობილებში და 3 თვემდე ასაკის ჩვილ ბავშვებში პრეპარატის შეყვანა წარმოებს მხოლოდ ვენაში.

ბავშვებში 2.5 წლის ასაკამდე პრეპარატის შეყვანა ლიდოკაინთან ერთად ნებადართული არ არის.

ჭარბი დოზირება:

სისხლში ცეფტაზიდიმის კონცენტრაციის შემცირება ხდება ჰემოდიალიზის საშუალებით.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ცეფტაზიდიმის და ქლორამფენიკოლის კომბინაცია მათი ანტაგონისტური ეფექტების გამო ნებადართული არ არის.

ლაბორატორიულ მაჩვენებლების მხრივ: პრეპარატის გამოყენებისას შესაძლებლია განვითარდეს შარდის ცრუდადებითი რეაქცია გლუკოზაზე, ეოზინოფილია. კუმბსის დადებითი სინჯი ჰემოლიზის გარეშე, იშვიათად ჰემოლიზური ანემია, თრომბოციტოზი და სისხლის შრატში ღვიძლის ფერმენტების – ALT (SGTP), ACT (SGOT), LGH, -GT და ტუტე ფოსფატაზას აქტივობის გარდამავალი მომატება.

ამინოგლიკოზიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკებთან ცეფტაზიდიმის კომბინაციით აღინიშნება პრეპარატის ადიტიური ეფექტი, ხოლო ზოგიერთ შტამებთან ერთად – სინერგიზმი. ამიტომ აღნიშნული ანტიბიოტიკების შერევა ერთ შპრიცში მათი დეაქტივაციის გამო ნებადართული არ არის.

ცეფტაზიდიმით და ვანკომიცინით კომპლექსური მკურნალობის დროს აღნიშნული ანტიბიოტიკების ხსნარების შერევა ერთ შპრიცში ნებადართული არ არის მათი ფიზიკური შეუთავსებლობისა და ნალექის შესაძლებელი წარმოქმნის გამო.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ტიზერცინი 0.025გ #50დრ

ტიზერცინი
TIZERCIN

ტიზერცინი გარსით დაფარული ტაბლეტები 25 მგ.
ყოველი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს აქტიური ნივთიერების – ლევომეპრომაზინის – 25 მგ-ს (33,8 მგ ლევომეპრომაზინის ჰიდრომალეინატის სახით).
სხვა კომპონენტები: ნატრიუმის სახამებელის გლიკოლატი, მაგნიუმის სტეარატი, პოვიდონი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, სახამებელი, ლაქტოზა, ტიტანის დიოქსიდი, ჰიპრომელოზა, დიმეტიკონი.
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ნეიროლეფსიური სამკურნალო საშუალება.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
პრეპარატის აქტიური კომპონენტი ლევომეპრომაზინი მიეკუთვნება ფენოთიაზინის წარმოებულების სახელწოდებით ცნობილ ჯგუფს. ის ძირითადად გამოიყენება მომატებული მოძრაობისა და ფსიქომოტორული აქტივობის დროს. პრეპარატი, ასევე, შეიძლება გამოიყენებოდეს შფოთვის სამკურნალოდ.
ჩვენებები:
მწვავე ფსიქოზები ფსიქომოტორული აგზნებითა და გამოხატული შფოთვით:
– შიზოფრენიის მწვავე შეტევა;
– სხვა მწვავე ფსიქოზური მდგომარეობები;
ადიუვანტური თერაპია ქრონიკული ფსიქოზების დროს:
– ქრონიკული შიზოფრენია;
– ქრონიკული ჰალუცინატორული ფსიქოზები.
უკუჩვენებები:
– ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან კომბინაცია (არტერიული წნევის დამწევები);
– მომატებული მგრძნობელობა ფენოთიაზინების ან ნებისმიერი სხვა ზემოთ ჩამოთვლილი კომპონენტის მიმართ.
– ცნს-ის დამთრგუნველი პრეპარატების ჭარბი დოზირება (ალკოჰოლი, ზოგადი საანესთეზიო, საძილე საშუალებები);
– დახურულკუთხოვანი გლაუკომა;
– შარდის შეკავება;
– პარკინსონის დაავადება;
– გაფანტული სკლეროზი;
– მიასთენია, ჰემიპლეგია;
– მძიმე კარდიომიოპათია (სისხლის მიმოქცევის უკმარისობა);
– თირკმელების ან ღვიძლის ფუნქციების მძიმე დარღვევა;
– კლინიკურად მნიშვნელოვანი ჰიპოტენზია (დაბალი არტერიული წნევა);
– სისხლმბადი ორგანოების დაავადებები;
– პორფირია;
– ძუძუთი კვება;
– პრეპარატი წინაამღდეგნაჩვენებია 12 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის.
უსაფრთხოების ზომები:
ტიზერცინის ყოველი ტაბლეტი შეიცავს 40 მგ ლაქტოზას. ეს უნდა იყოს გათვალისწინებული პრეპარატის დანიშვნის დროს ლაქტოზის აუტანლობის მქონე ავადმყოფებისათვის.
ორსულობის დროს პრეპარატის დანიშვნა საჭიროა რისკის და სარგებელის საგულდაგულო შეფასების შემდეგ. ცნს-ის დამთრგუნველ საშუალებებთან, მაო-ს ინჰიბიტორებთან და ანტიქოლინერგულ ნივთიერებებთან ერთდროული გამოყენება საჭიროებს განსაკუთრებულ სიფრთხილეს.
ხანდაზმული და დასუსტებული პაციენტებისათვის ექიმს შეუძლია დანიშნოს ტაბლეტების დაბალი დოზა.
თუ ამ პრეპარატის გამოყენებისას პაციენტს აღენიშნა გონების დაკარგვა და თავბრუსხვევა, ტაბლეტების მიღების შემდეგ მიზანშეწონილია მწოლიარე მდგომარეობის მიღება ნახევარი საათის განმავლობაში.
პრეპარატ ტიზერცინის მიღებამდე საჭიროა ეკგ-ს რეგისტრირება გულ-სისხლძარღვთა დაავადების გამოსარიცხად, რომელიც შეიძლება იყოს მკურნალობის უკუჩვენება.
მკურნალობის კურსის განმავლობაში, ექიმს შეუძლია დანიშნოს ზოგიერთი ლაბორატორული გამოკვლევა თირკმელების და ღვიძლის ფუნქციის შესამოწმებლად. გამოკვლევების შედეგებიდან გამომდინარე, დოზა შეიძლება შემცირდეს.
კრეატინფოსფოკინაზის მომატებული დონე, მიოგლობინურია და თირკმლის მწვავე უკმარისობის ნიშნები შეიძლება ადასტურებდეს ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომის განვითარებას (ანს). სხეულის ტემპერატურის მომატება, გაბრუება, არასტაბილური არტერიული წნევა, ტაქიკარდია, ოფლიანობა, კატატონია, ასევე, ანს-ის სიმპტომებია. ამ შემთხვევაში პრეპარატის მიღება დაუყონებლივ უნდა შეწყდეს.
თუ პაციენტი მოთავსდა სავადმყოფოში ქირურგიული ოპერაციისათვის ან დადის სტომატოლოგთან, აუცილებელია მკურნალი ექიმის ინფორმირება ტიზერცინის ტაბლეტებით მკურნალობის შესახებ.
პრეპარატის მოხსნა საჭიროა თანდათანობით.
მკურნალობის დროს და მის დაწყებამდე რეკომენდირებულია შემდეგი მაჩვენებლების რეგულარული კონტროლი:
– არტერიული წნევა (განსაკუთრებით, პაციენტებში არასტაბილური სისხლს მიმოქცევის სისიტემით და ჰიპოტენზიისადმი მიდრეკილებით);
– ღვიძლის ფუნქცია (განსაკუთრებით პაციენტებში ღვიძლის დავადებით).
– სისხლის ფორმულა (ცხელებისა და ფარინგიტის დროს, ასევე, ლეიკოპენიასა და აგრანულოციტოზზე ეჭვის შემთხვევაში, მკურნალობის კურსის დასაწყისში და ხანგრძლივი თერაპიის განმავლობაში).
– ეკგ (გულ-სისხლძარღვთა დავადებების დროს და ხანდაზმულ პაციენტებში).
მკურნალობის დროს და პრეპარატის მოქმედების განმავლობაში აუცილებელია ალკოჰოლური სასმელის აკრძალვა (პრეპარატ ტიზერცინის მიღების შეწყვეტის შემდეგ 4-5 დღის მანძილზე).
ორსულობა და ძუძუთი კვება
აღწერილია განვითარების თანდაყოლილი მანკების ზოგიერთი შემთხვევა იმ ბავშვებში, რომელთა დედებიც იღებდნენ ფენოთიაზინებს, თუმცა ამ გამოვლინებების კავშირი ფენოთიაზინებთან არ იყო დამტკიცებული. ვინაიდან, არ არსებობს კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების მონაცემები, არ არის მიზანშეწონილი პრეპარატის გამოყენება ორსულობის დროს იმ შემთხვების გარდა, როდესაც გულდასმით იქნა შეფასებული ნაყოფისთვის რისკისა და დედისთვის სარგებლის მნიშვნელობა.
ძუძუთი კვება
ლევომეპრომაზინი გამოიყოფა დედის რძეში. ამასთან დაკავშირებით, ასევე, კონტროლირებადი კვლევების არარსებობის გამო, მისი გამოყენება წინაღმდეგნაჩვენებია ძუძუთი კვების დროს.
ტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვა
პაცინტებმა თავი უნდა შეიკავონ, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში, სატრანსპორტო საშუალებებისა და მექნიზმების მართვისგან და იმ სამუშაოების შესრულებისგან, რომლებიც დაკავშირებულია უბედური შემთხვევების მაღალ რისკთან (მაგალითად: მუშაობა სამშენებლო ხარაჩოზე). ამის შემდეგ საჭიროა კონსულტაცია ექიმთან ამ სახის საქმიანობის გაგრძელების შესახებ.
სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება:
საჭიროა ექიმის ან ფარმაცევტის ინფორმირება აწმყოში ან რამდენიმე ხნის წინ გამოყენებული ნებისმიერი სამკურნალო საშუალების შესახებ, რეცეპტით თუ ურეცეპტოდ.
ტიზერცინი არ უნდა დაინიშნოს შემდეგ პრეპარატებთან ერთად:
– ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები, გამოხატული ჰიპოტენზიის რისკის გამო;
– მაო-ს ინჰიბიტორები, რადგან შესაძლებელია პრეპარატ ტიზერცინის ეფექტის ხანგრძლივობისა და მისი გვერდითი მოვლენების სიმძიმის მომატება.
საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა პრეპარატ ტიზერცინის და შემდეგი პრეპარატების შეთავსების დროს:
– ანტიქოლინერგული პრეპარატები (ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები; H1-ანტიჰისტამინური და ზოგიერთი ანტიპარკინსონული საშუალებები, ატროპინი, სკოპოლამინი, სუქცინილქოლინი) ანტიქოლინერგული ეფექტების გაძლიერების გამო (პარალიზური ნაწლავური გაუვალობა, შარდის შეკავება, გლაუკომა). სკოპოლამინთან კომბინაციის დროს აღინიშნება ექსტრაპირამიდული გვერდითი მოვლენები.
– საშუალებები, რომლებიც თრგუნავენ ცნს-ს (ნარკოტიკები, ზოგადი საანესთეზიო საშუალებები, ანქსიოლიზურები, სედატიური და საძილე პრეპარატები, ტრანკვილიზატორები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები) აძლიერებენ პრეპარატის მოქმედებას ცნს-ზე.
– საშუალებები, რომლებიც ასტიმულირებენ ცნს-ს (მაგალითად, ამფეტამინის წარმოებულები) ახდენენ მსუბუქ მასტიმულირებელ ეფექტს.
– ლევოდოფა: ასუსტებს ამ პრეპარატის ეფექტს.
– პერორალური ანტიდიაბეტური პრეპარატები: მათი ეფექტურობა იკლებს და შეიძლება განვითარდეს ჰიპერგლიკემია.
– საშუალებები, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს (ზოგიერთი ანტიარითმული პრეპარატი, მაკროლიდური ანტიბიოტიკები, ზოგიერთი სოკოს საწინაამღდეგო აზოლები, ციზაპრიდი, ზოგიერთი ანტიდეპრესანტი, ზოგიერთი ანტიჰისტამინური პრეპარატი, ასევე, დიურეტიკების არაპირდაპირი ეფექტი, რომელიც ამცირებენ კალიუმის დონეს); ამ ეფექტებმა შეიძლება განიცადოს სუმაცია და მოიმატოს არითმიის რისკმა.
– დილევალოლი: ეს პრეპარატი და ტიზერცინი მეტაბოლიზმის ურთიერთდამუხრუჭების გზით აძლიერებენ ერთმანეთის ეფექტს. ერთდროული შეყვანის დროს შეიძლება საჭირო გახდეს ერთი ან ორივე პრეპარატის დოზის შემცირება. არ არის გამორიცხული სხვა ბეტა-ბლოკატორებთან ანალოგიური ურთიერთქმედება.
– პრეპარატები, რომლებიც იწვევს შუქმგრძნობელობას: ეს ეფექტი შეიძლება გაძლიერდეს.
– ალკოჰოლი: ცნს-ის დათრგუნვა ძლიერდება ორივე ნივთიერების ზემოქმედებით და ექსტრაპირამიდული გვერდითი მოვლენების ალბათობა იზრდება.
სხვა:
ვიტამინ C-თან ერთდროული შეყვანა ამცირებს ამ ვიტამინის დეფიციტს, რომელიც დაკავშირებულია პრეპარატ ტიზერცინის გამოყენებასთან.
მიღების წესი და დოზირება
ტიზერცინის მიღება ყოველთვის უნდა მოხდეს მკაცრად ექიმის დანიშნულებით.
მკურნალობის დაწყება საჭიროა დაბალი დოზით, რომლის თანდათანობითი ზრდა შეიძლება პრეპარატის ამტანობის გათვალისწინებით. პაციენტის მდგომარეობის გაუმჯობესების შემდეგ საჭიროა დოზის შემცირება შემანარჩუნებელ დოზამდე, რომლის სიდიდე განისაზღვრება ინდივიდუალურად. ფსიქოზის დროს საწყისი დოზა შეადგენს 25-50 მგ-ს (გარსით დაფარული 1-2 ტაბლეტი) ყოველდღიურად ორ მიღებაზე. საჭიროებისამებრ, საწყისმა დღიურმა დოზამ შეიძლება მოიმატოს 150-250 მგ-მდე (2-3 მიღებაზე), პრეპარატის მოქმედების დაწყების შემდეგ კი შეიძლება დოზის შემცირება შემანარჩუნებელ დოზამდე.
ჭარბი დოზირება:
ჭარბი დოზირების შემთხვევაში საჭიროა დაუყოვნებლივ უახლოესი საავადმყოფოს სასწრაფო დახმარების განყოფილებაში მიმართვა. პაციენტმა თან უნდა იქონიოს ეს ინსტრუქცია და დარჩენილი ტაბლეტები ექიმის ინფორმირებისათვის.
ჭარბი დოზირების სიმპტომები:
სასიცოცხლო მაჩვენებლების ცვლილებები (ხშირად ჰიპოტენზია და ჰიპერთერმია), გულის კუნთში გამტარებლობის დარღვევა (QT ინტერვალის გახანგრძლივება, პარკუჭოვანი ტაქიკარდია/ფიბრილაცია, თითისტარისებური პარკუჭოვანი ტაქიკარდია, წინაგულ-პარკუჭოვანი ბლოკადა), ექსტრაპირამიდული სიმპტომები, სედატიური ეფექტი, ცენტრალური ნერვული სისტემის აგზნება (ეპილეფსიური შეტევები) და ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი.
ჭარბი დოზირების მკურნალობა:
რეკომენდირებულია შემდეგი პარამეტრების მონიტორირება: მჟავა-ტუტოვანი ბალანსი, წყალ-ელექტროლიტური ბალანსი, თირკმლის ფუნქციები, შარდის მოცულობა, ღვიძლის ფერმენტების აქტივობა, ეკგ. ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომის მქონე პაციენტებისათვის საჭიროა, ასევე, სისხლის შრატის, კფკ-სა და სხეულის ტემპერატურის კონტროლი.
მონიტორირებული პარამეტრების ცვლილებების შესაბამისად, საჭიროა დაინიშნოს სიმპტომური მკურნალობა. ჰიპოტენზიის დროს: სითხის ინტრავენური გადასხმა, ტრენდელენბურგის მდგომარეობა, დოფამინი და/ან ნორადრენალინი. (ლევომეპრომაზინის პროარითმოგენული ეფექტის არსებობასთან დაკავშირებით, საჭიროა მზად იყოს ნაკრები რეანიმაციისათვის; დოფამინის ან/და ნორადრენალინის შეყვანის დროს საჭიროა ეკგ-ს მონიტორირება). კრუნჩხვითი მდგომარეობის დროს შეიძლება დიაზეპამის შეყვანა, ხოლო კრუნჩხვების განახლების დროს – ფენიტოინი ან ფენობარბიტალი. რაბდომიოლიზის დროს საჭიროა მანიტოლის დანიშვნა.
სპეციფიკური ანტიდოტი არ არის ცნობილი. ფორსირებული დიურეზი, ჰემოდიალიზი და ჰემოპერფუზია არ არის ეფექტური.
არ არის რეკომენდირებული ღებინების გამოწვევა, რადგან შესაძლებელია ეპილეფსიური შეტევები და თავის და კისრის დისტონიურმა რეაქციებმა შეიძლება გამოიწვიოს ნაღებინები მასის ასპირაცია. კუჭის ამორეცხვა და სასიცოცხლო მაჩვენებლების მონიტორირება საჭიროა განხორციელდეს პრეპარატის მიღებიდან 12 საათის შემდეგაც კი, რადგან კუჭიდან შიგთავსის ევაკუაცია შენელებულია ლევომეპრომაზინის ანტიქოლინერგიული ეფექტის გამო. შეწოვის დამატებითი დაქვეითებისათვის რეკომენდირებულია აქტივირებული ნახშირის და საფაღარათო საშუალების შეყვანა.
ტიზერცინის ტაბლეტების მიღების დავიწყების შემთხვევაში
დაუშვებელია ორმაგი დოზის მიღება გამოტოვებული დოზის ასასნაზღაურებლად.
გვერდითი ეფექტები :
როგორც ყველა სხვა სამკურნალო პრეპარატს, ტიზერცინს შეუძლია გვერდითი ეფექტების გამოწვევა
ნებისმიერი ქვემოთ ჩამოთვლილი მოვლენის განვითარებისას, ტიზერცინის ტაბლეტების მიღება უნდა შეწყდეს, საჭიროა დაუყოვნებლივ ექიმის კონსულტაცია ან უახლოესი საავადმყოფოს სასწრაფო დახმარების განყოფილებაში მიმართვა:
– ტუჩების ან ხახის შეშუპება, სუნთქვის და ყლაპვის გართულებით;
– კოლაფსი;
ეს გვერდითი მოვლენები ძალიან მძიმეა და ჩნდება იშვიათად. მათი გამოვლენა შეიძლება ნიშნავდეს იმას, რომ ადგილი აქვს ძალიან მძიმე ალერგიულ რეაქციას პერიტოლზე. შეიძლება საჭირო გახდეს სასწრაფო სამედიცინო დახმარება ან ჰოსპიტალიზაცია.
ავადმყოფებს, რომლებიც იღებენ ამ პრეპარატს, შეიძლება არ განუვითარდეთ ქვემოთ ჩამოთვლილი ყველა გვერდითი ეფექტი. ტიზერცინის ტაბლეტების მიღების დროს შეიძლება აღინიშნებოდეს ნებისმიერი ქვემოთ ჩამოთვლილი მოვლენა:
ყველაზე ხშირი გვერდითი ეფექტები:
გულ-სისხლძარღვთა სისიტემა: ყველაზე არსებითი და ხშირი გვერდითი ეფექტია–ორთოსტატული ჰიპოტენზია (თანმხლები სისიუსტით, თავბრუსხვევით, გონების დაკარგვით). ასევე, შესაძლებელია ტაქიკარდია, ადამს-სტოქსის სინდრომი, QT ინტერვალის გახანგრძლივება (პროარითმოგენური ეფექტი, თითისტარისებური პარკუჭოვანი ტაქიკარდია).
სისხლის სისტემა: პანციტოპენია, აგრანულოციტოზი, ლეიკოპენია, ეოზინოფილია, თრომბოციტოპენია.
ცენტრალური ნერვული სისტემა: დეზორიენტაცია, გაბრუება, მხედველობითი ჰალუცინაციები, არეული მეტყველება, ექსტრაპირამიდული სიმპტომები (დისკინეზია, დისტონია, პარკინსონიზმი, ოპისტოტონუსი, ჰიპერერეფლექსია), ეპილეფსიური შეტევები, მაღალი ქალასშიდა წნევა, ფსიქოზური სიმპტომების რეაქტივაცია, კატატონია.
ენდოკრინული სისტემა და მეტაბოლიზმი: გალაქტორეა, მენსტრუალური ციკლის დარღვევა, წონის დაკლება. ზოგიერთ პაციენტს, რომლებიც იღებდნენ ფენოთიაზინებს, განუვითარდათ ჰიპოფიზის ადენომა, მაგრამ ამ ფაქტისა და პრეპარატ ტიზერცინის მიზეზობრივი კავშირის დასადასტურებლად საჭიროა დამატებითი გამოკვლევები.
შარდ-სასქესო სისტემა: შარდის გაუფერულება, მოშარდვის დარღვევა, ძალიან იშვიათად – საშვილოსნოს შეკუმშვები.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი: პირის სიმშრალე, უსასიამოვნო შეგრძნებები მუცელში, გულისრევა, ღებინება, ყაბზობა, ღვიძლის დაზიანება (სიყვითლე, ქოლესტაზი).
კანის რეაქციები: შუქმგრძნობელობა, ერითემა, პიგმენტური რეტინოპათია.
სხვა: ჰიპერთერმია, ვიტამინების უკმარისობა.
ნებისმიერი გვერდითი მოვლენის განვითარებისას, რომელიც არ არის მოცემული ამ ინსტრუქციაში საჭიროა ექიმის ან ფარმაცევტის კონსულტაცია.
გამოშვების ფორმა:
50 ტაბლეტი ყავისფერი შუშის ფლაკონში. ფლაკონი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად თავსდება მუყაოს კოლოფში.
შენახვის პირობები:
პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე 15°-25°C ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!
ვარგისიანობის ვადა:
ვარგისიანობის ვადა მითითებულია კოლოფზე.
არ შეიძლება პრეპარატის გამოყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.
აფთიაქიდან გაცემის პირობები: რეცეპტით.
მწარმოებელი:
ფარმაცევტული ქარხანა ეგის სს
უნგრეთი

გინკოპრიმ სმარტი #30ტ

შემადგენლობა

1 აბი შეიცავს: გინკო ბილობას ექსტრაქტი 60 მგ.; DMAE (დიმეთილამინოეთანოლი) 20 მგ.; Mg 50 მგ.

მოქმედების მექანიზმი:

გინკო ბილობას ექსტრაქტი – სისხლძარღვთა გამაფართოებელი: ვაზოდილატაციური ეფექტი ვლინდება მიღებიდან 1 საათში და განპირობებულია Ca2+ დამოკიდებული K+ არხების აქტივაციით და პროსტაციკლინის გამოყოფით. ნორმაში მოჰყავს თანაფარდობა NO-ს და ენდოთელინ-1-ს შორის. სეროტონინზე მოქმედება: მნიშვნელოვნად ზრდის სეროტონინის ათვისებას (მაგრამ არა დოფამინის) თავის ტვინის ქერქში. აგრესიის საწინააღმდეგო მოქმედება მიიღწევა 5HT 2A რეცეპტორებზე მოქმედებით. კორტიკოსტერონზე მოქმედება: შეუძლია კორტიკოსტერონის კონცენტრაციის მოდერაცია. ქოლინერგული ეფექტი: ზრდის ჰიპოკამპში აცეტილქოლინის მეტაბოლიზმს და ხელს უწყობს მის ურთიერთქმედებას მუსკარინულ რეცეპტორებთან. მიტოქონდრიული ფუნქციის სტაბილიზაცია და დაცვა: მნიშვნელოვანია სხვადასხვა წარმოშობის დემენციის მქონე პაციენტების მკურნალობაში.

DMAE(დიმეთილამინოეთანოლი) – აძლიერებს ლიპოფუსცინის გამოდევნას ნეირონებიდან, თავის ტვინში ზრდის რნმ-ის კონცენტრაციას, ხელს უწყობს ქოლინის კუმულაციას და აცეტილქოლინის კონცენტრაციის ზრდას თავის ტვინში აფერხებს რა ქოლინის მეტაბოლიზმს პერიფერიულ ქსოვილებში, კონკურენტულად ხელს უშლის თავისუფალი ქოლინის მიერ ჰემატო-ენცეფალური ბარიერის გადალახვას და ასტიმულირებს აცეტილქოლინის სინთეზსს.

Mg – მონაწილეობს კუნთების მოდუნებაში და აწესრიგებს ნერვულ ფუნქციას. მისი ნაკლებობა იწვევს კუნთების უნებლიე კრუნჩხვით შეკუმშვას.

ჩვენება
ჯანმრთელი პირები: ზრდის აქტიური ყურადღების ხანგრძლივობას და კონცენტრაციის უნარს. მიღებიდან 1 საათში მნიშვნელოვნად უმჯობესდება „მეხსიერების ხარისხი“ და „ყურადღების დაძაბვა“. ეფექტი გრძელდება 4 საათი. დემენცია და მეხსიერების პრობლემები: 6-12 კვირის განმავლობაში მიღების შემდეგ მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს კოგნიტურ ფუნქციებს სხვადასხვა გენეზის მსუბუქი და საშუალო კოგნიტური დარღვევის და ნებისმიერი ხარისხით გამოხატული დემენციის მქონე პირებში. 6 კვირაზე ნაკლები ხანგრძლივობის მკურნალობა არ იძლევა გამოხატულ შედეგს. უმჯობესდება არა მარტო კოგნიტური ფუნქციები, არამედ განწყობა. ანტიქოლინესთერაზული საშუალებების ჩანაცვლება: გინკო ბილობას ექსტრაქტის მიღებისას ალცჰაიმერის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის დემენციის მკურნალობაში ავლენს მეორე თაობის ქოლინესთერაზას მაინჰიბირებელი საშუალებების (დონეზეპილი, რივასტიგმინი, მეტრიფონატი) ექვივალენტურ ეფექტურობას.

Commission E რეკომენდაციას უწევს გინკო ბილობას სტანდარტიზებული ექსტრაქტის გამოყენებას დემენციური სინდრომების შემდეგი ტიპების დროს: სისხლძარღვოვანი, პირველადად დეგენერაციული და შერეული. გაფანტული სკლეროზი: 12 კვირის განმავლობაში მიღებისას მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს კოგნიტურ ფუნქციებს. ეფექტი განსაკუთრებით თვალსაჩინოა ღრმა კოგნიტური დარღვევის მქონე პირებში. შიზოფრენია (დამხმარე საშუალება): 12 კვირის განმავლობაში კლოზაპინთან კომბინაციაში მიღებისას ზრდის სამკურნალო საშუალების ეფექტურობას და ამცირებს მის გვერდით მოვლენებს ქრონიკული, მკურნალობისადმი რეზისტენტული შიზოფრენიის მქონე პაციენტებში. ცერებრული იშემია: იცავს ქსოვილებს იშემია/რეპერფუზიული დაზიანებისგან. ეფექტი განსაკუთრებით გამოხატულია პროფილაქტიკური გამოყენებისას. მწვავე იშემიური ინსულტი: მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს ინსულტის შემდგომ მდგომარეობას. მენოპაუზის შემდგომი პერიოდი ქალებში: 1 კვირის განმავლობაში მიღების შემდეგ მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს ყურადღებას, მეხსიერებას და უზრუნველჰყოფს მენტალურ სტაბილობას. სექსუალური დისფუნქცია: პაციენტთა 84%-ში აწესრიგებს ანტიდეპრესიული საშუალებებით გამოწვეულ სექსუალურ დისფუნქციას. დადებითად მოქმედებს სექსუალური პასუხის ციკლის ოთხივე ფაზაზე ქალების 91%-ში, ხოლო მამაკაცების 76%-ში.

Federal Drug Administration (FDA) რეკომენდაციას უწევს გინკო ბილობას ექსტრაქტის გამოყენებას ერექციული დისფუნქციების დროს.

ორგაზმის განცდასთან დაკავშირებული პრობლემების მქონე ქალების 47%-ში ჩატარებული მკურნალობა მნიშვნელოვნად ზრდის ორგაზმის განცდის ალბათობას და მის სიხშირეს.

მოზარდებში ყურადღების დეფიციტის, ჰიპერაქტივობის ზრდის კონცენტრაციის ხანგრძლივობას, ზრდის ინტელექტურ აქტივობას, ამცირებს აგრესიას და 70%-ით აუმჯობესებს დასწავლის უნარს. დაუნის სინდრომი: აუმჯობესებს მენტალურ და ქცევით აქტივობას. შაკიკი: კომბინაციაში Mg-თან 42%-ით ამცირებს შაკიკის შეტევების სიხშირეს. ასევე, მნიშვნელოვნად მცირდება შეტევის ხანგრძლივობა.

გვერდითი მოვლენები
არ ახასიათებს.
ტოქსიკურობა
რეკომენდებული დოზა არ არის ტოქსიკური.

უკუჩვენება
არ ინიშნება ორსულობის პერიოდში და 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ურთიერთქმედება სხვა საშუალებებთან
გინკო ბილობას ექსტრაქტი ქოლინერგულ საშუალებებთან კომბინაციაში ზრდის მათ აქტივობას. ანტიდეპრესიულ საშუალებებთან კომბინაციაში აუმჯობესებს მათ მიერ გამოწვეულ სექსუალურ დისფუნქციას და ძილის ხარისხს.

მიღების წესი და დოზირება
1 აბი 1-ჯერ დღეში. დღიური დოზის კორექცია რეკომენდებულია ექიმთან შეთანხმებით.

შენახვის პირობები
ინახება მშრალ, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას, არაუმეტეს 25*С ტემპერატურაზე.

აფთიაქიდან გაცემის წესი
გაიცემა ურეცეპტოდ.