Aviabiletebi avia.ge
მთავარი წაკითხვა გვერდი 748

ამარილ® მ – AMARIL® M – АМАРИЛ® М

საერთაშორისო დასახელება:

GLIMEPIRIDE; METFORMIN

მწარმოებელი: SANOFI AVENTIS

მოქმედი ნივთიერება: გლიმეპირიდი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

პერორალური ჰიპოგლიკემიური პრეპარატი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები:  შეფუთვაში 30 ც.

ამარილ მ  1/250 მგ

1 ტაბ.

გლიმეპირიდი …………………………         1 მგ

მეტფორმინის ჰიდროქლორიდი …….. 250 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ლაქტოზა, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი, პოვიდონი K30, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კოროსპოვიდონი, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიდროქსიპროპილმეთილცელულოზა, პოლიეთილენის გლიკოლი 6000, ტიტანის დიოქსიდი, კარნაუბის ცვილი, გამოხდილი წყალი.

ამარილი®მ 2/250 მგ

1 ტაბ.

გლიმეპირიდი ……………………….    2 მგ

მეტფორმინის ჰიდროქლორიდი … 500 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ლაქტოზა, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი, პოვიდონი K30, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კროსპოვიდონი, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიდროქსიპროპილმეთილცელულოზა, პოლიეთილენის გლიკოლი 6000, ტიტანის დიოქსიდი, კარნაუბის ცვილი, გამოხდილი წყალი.

ჩვენებები:

რეკომენდირებულია მისი კომბინირება დიეტასა და ფიზიკურ დატვირთვასთან ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტის ( ტიპი 2) სამკურნალოდ:

  • იმ შემთხვევაში, თუ გლიმეპირიდინისა და მეტფორმინის საშუალებით ჩატარებული მონოთერაპია არ იწვევს შესაბამის გლიკემიურ კონტროლს;
  • გლიმეპირიდისა და მეტფორმინის მეშვეობით თავისუფალი კომბინირებული მკურნალობის შენაცვლებისას.

მიღების წესები და დოზირება:

ამარილ მ-ის დოზა დამოკიდებულია პაციენტის მდგომარეობაზე. ამ პრეპარატის სწორად გამოყენებისთვის, აუცილებელია სისხლის რეგულარული ტესტირება, რაც საშუალებას მისცემს ექიმს განახორციელოს დაკვირვება სისხლში შაქრის შემცველობის დონის ცვლილებაზე და ამ გზით დანიშნოს შესაბამისი მკურნალობის კურსი. რეკომენდებულია მკურნალობის კურსის დაწყება ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზით და შემდეგ მოხდეს მისი გაზრდა სისხლში შაქრის შემცველობის დონის მიხედვით.

როდესაც ხდება ცალკეული ტაბლეტების სახით არსებული გლიმეპირიდისა და მეტფორმინის კომბინირებული მკურნალობიდან გამოთიშვა, ამარილ მ-ის მიღება ხორციელდება ბოლოს მიღებული დოზის საფუძველზე.

მიღების მეთოდი და სიხშირე: ამარილ მ-ის მიღება ხდება დღეში ერთხელ ან  2-ჯერ, უშუალოდ საუზმის წინ ან მისი მიღების დროს. ტაბლეტები მიიღება დაუღეჭავად დაახლოებით ნახევარ ჭიქა წყალთან ერთად.

ამარილ მ-ის დოზის გამოტოვება:

ტაბლეტები მიიღება შემდეგი საუზმის დროს. დაუშვებელია ორმაგი დოზის მიღება გამოტოვებული ინდივიდუალური დოზის ანაზღაურების მიზნით.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ამარილ მ-ის მიღება არაა მიზანშეწონილი პაციენტებისათვის ორსულობის ან ლაქტაციის პერიოდში ან მათთვის, რომლებიც გეგმავენ ორსულობას ან ბავშვის ძუძუთი კვებას.

გვერდითი მოვლენები:

როგორც ყველა პრეპარატს, ამარილ მ-საც ახასიათებს გვერდითი ეფექტები:

  • ჰიპოგლიკემია: ამარილ მ-ის სისხლში შაქრის დონის დამწევი ეფექტის გათვალისწინებით, შესაძლებელია თავი იჩინოს ჰიპოგლიკემიამ და იგი შემდგომშიც გაგრძელდეს.

ჰიპოგლიკემიის სავარაუდო სიმპტომებია: თავის ტკივილი, შიმშილის გრძნობა, გულისრევა, ღებინება, დაღლილობა, ძილიანობა, ძილის დარღვევა, შფოთვა, აგრესიულობა, ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევა, დეპრესია, დაბნეულობა, მეტყველების დარღვევა და საერთოდ მოშლა, მხედველობის მოშლა, კანკალი, პარეზები, მგრძნობელობის დარღვევა, თავბრუსხვევა, უმწეობა, თვითკონტროლის დარღვევა, დელირიუმი, ცერებრალური კრუნჩხვები, ძილიანობა და ცნობიერების დაკარგვა-კომა, ზედაპირული სუნთქვა და გულის რიტმის შენელება (ბრადიკარდია). ამასთანავე, შესაძლებელია შეინიშნოს ისეთი კლინიკური ნიშნები, როგორიცაა ოფლიანობა, კანის სისველე, შფოთვა, გულის რიტმის აჩქარება (ტაქიკარდია), ჰიპერტონია, გულის აჩქარება, სტენოკარდია და გულის არითმია. ჰიპოგლიკემიის მძიმე ფორმის კლინიკური სურათი გულის წასვლის მსგავსია. ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები ქრება ჰიპოგლიკემიის კუპირებისთანავე.

  • ლაქტოაციდოზი: ზოგიერთ პაციენტს, განსაკუთრებით თირკმელების ფუნქციის დარღვეით, აღენიშნებათ ეგრეთ წოდებული ლაქტოაციდოზი (სისხლში რძემჟავის ჭარბი რაოდენობა). მისი სიმპტომებია: სიცივის ან დისკომფორტის შეგრძნება, ძლიერი გულისრევა ან პირღებინება, აბდომინალური ტკივილი, წონის სწრაფი კლება ან გახშირებული სუნთქვა. თუ პაციენტს აღენიშნება ერთ-ერთი ზემოთ აღნიშნული სიმპტომი, აუცილებელია ამარილ მ-ის შეწყვეტა და ექიმის ინფორმირება.
  • თვალები: განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში შეიძლება გამოვლინდეს მხედველობის დროებითი მოშლა, რაც განპირობებულია სისხლში შაქრის დონის ცვლილებით.
  • კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი: ზოგჯერ  თავს იჩენენ ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა: გულისრევა, ღებინება, სიმძიმისა და  ეპიგასტრიუმის არეში დისკომფორტის შეგრძნება, ტკივილი მუცლის არეში და დიარეა, ყველაზე ხშირ შემხთვევაში ეს ხდება მკურნალობის კურსის დაწყებისას.

იშვიათ შემთხვევებში, მატულობს ღვიძლის ტრანსამინაზების დონე, განსაკუთრებულ შემთხვევებში ვლინდება ღვიძლის ფუნქციის მოშლა (მაგალითად, ქოლესტაზი და სიყვითლე) და ჰეპატიტი, რის შედეგადაც შეიძლება განვითარდეს ღვიძლის უკმარისობა.

  • სისხლი: სისხლში შეიძლება აღინიშნოს ცვლილებები: იშვიათად, თრომბოციტოპენია და განსაკუთრებული შემთხვევებში – ლეიკოპენია, ჰეპოლიზური ანემია, ერითროციტოპენია, გრანულოციტოპენია, აგრანულოციტოზი და პანციტოპენია (მაგალითად, ძვლის ტვინის ფუნქციის მოშლის მიზეზით). აღინიშნება B12 ვიტამინის დონის დაქვეითება სისხლის პლაზმაში.
  • სხვა გვერდითი ეფექტები: მკურნალობის კურსის დასაწყისში ზოგიერთი პაციენტი უჩივის არასასიამოვნო ან ლითონის გემოს, რაც ხშირად ქრება სპონტანურად. ზოგჯერ ვლინდება ალერგიული ან ფსევდოალერგიული რეაქციები, რომლებიც გამოიხატება ქავილის, ჭინჭრის ციების ან გამონაყარის სახით. ისინი ზომიერი ხასიათისაა, მაგრამ შესაძლებელია მათი პროგრესირება, რასაც თან ახლავს დისპნოე და არტერიული წნევის დაქვეითება, ზოგჯერ ვითარდება ანაფილაქსიური შოკი. ჭინჭრის ციების გამოხატვის შემთხვევაში, დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს ექიმს.

განსაკუთრებულ შემთხვევებში, შესაძლებელია ადგილი ჰქონდეს შრატში ნატრიუმის დონის შემცირებას, სისხლძარღვის კედლის ანთებასა (ალერგიული ვასკულიტი) და ფოტოსენსიბილიზაციას.

ვინაიდან ზოგიერთი გვერდითი მოვლენა (მაგალითად, მწვავე ჰიპოგლიკემია, სისხლის სურათის სერიოზული ცვლილება, მძიმე ალერგიული და ფსევდოალეგრიული რეაქციები ან ღვიძლის უკმარისობა) ცალკეული შემთხვევებში შეიძლება სიცოცხლისათვის საშიში აღმოჩნდეს, ამგვარი მოულოდნელი და მწვავე რეაქციების არსებობის შემთხვევაში, საჭიროა ექიმის დაუყოვნებელი ინფორმირება და ექიმის რეკომენდაციამდე პრეპარატის მიღების შეწყვეტა.

განსაკუთრებული მითითებები:

დაუშვებელია ამარილ მ-ის მიღება შემდეგ შემთხვევებში:

  • ინსულინდამოკიდებული დიაბეტი ( ტიპი 1 , რომელიც საჭიროებს ინსულინით მკურნალობას);
  • დიაბეტური კეტოაციდოზი;
  • მომატებული მგრძნობელობა (ალერგია) გლიმეპირიდის ან მეტფორმინის ან ამარილ მ-ის სხვა შემადგენელი კომპონენტების მიმართ, ან სულფანილამიდების ან სულფანილშარდოვანას სხვა წარმოებულებისა და ბიგუანიდების მიმართ;
  • ორსულობის ან ლაქტაციის პერიოდში;
  • თუ პაციენტს გადატანილი აქვს ლაქტოაციდოზი;
  • თირკმლის დაავადება ან თირკმლის ფუნქციის მწვავე მოშლა;
  • გულის უკმარისობა;
  • თუ პაციენტს ახალი გადატანილი აქვს გულის შეტევა ან აღენიშნება სისხლის მიმოქცევის მწვავე პრობლემები ან სუნთქვის გაძნელება;
  • დაავადებული ღვიძლი;
  • ალკოჰოლის გადაჭარბებული რაოდენობით მიღება;
  • მწვავე ინფექცია ან გაუწყლოება.
  • თუ პაციენტი აპირებს განსაზღვრული ტიპის რენტგენის გადაღებას შიდავენური გზით მიღებულ იოდიზირებულ კონტრასტული ნივთიერებასთან ერთად, პაციენტმა უნდა შეწყვიტოს ამარილ მ-ის მიღება პროცედურების ჩატარების დროს და მისი დასრულებიდან რამდენიმე დღის მანძილზე;
  • არასაკმარისი კვება. თუ პაციენტს აღენიშნება მოდუნება ან ლორწოვანი გარსის ან ადრენალინის არასაკმარისი ოდენობა.

გაფრთხილება:

ჰიპოგლიკემია: მკურნალობის პირველ კვირაში, ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკი (სისხლში შაქრის შემცველობის დონის დაწევა) შესაძლებელია გაიზარდოს, რაც მოითხოვს განსაკუთრებით ზუსტი დაკვირვების წარმოების აუცილებლობას.

ჰიპოგლიკემიის გამომწვევი ფაქტორები:

  • პაციენტის მიერ გამოხატული არასაკმარისი სურვილი ან (ჩვეულებრივ ხანდაზმულ პაციენტებში) უუნარობა ექიმთან ურთიერთობისა;
  • არასრულფასოვანი, არარეგულარული კვება ან საკვების გამოტოვება;
  • დისბალანსი ფიზიკურ დატვირთვასა და ნახშირწყლების მოხმარებას შორის;
  • დიეტის შეცვლა;
  • ალკოჰოლის მოხმარება, განსაკუთრებულად არარეგულარული კვების დროს;
  • თირკმლის ფუნქციის მოშლა;
  • ღვიძლის ფუნქციის მწვავე მოშლა;
  • ამარილ მ-ის ჭარბი დოზით მიღება;
  • ენდოკრინული სისტემის განსაზღვრული არაკომპენსირებული დაავადებები: ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მოშლა. ჰიპოფიზის უკმარისობა ან თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის უკმარისობა;
  • სხვა სამკურნალო საშუალებების ერთდროული მიღება.

ჰიპოგლიკემიის ამგვარი რისკ-ფაქტორების არსებობის შემთხვევაში, შესაძლებელია საჭირო გახდეს ამარილ მ-ის დოზის შეცვლა.

ამ ღონისძიების განხორციელება ასევე აუცილებელია მკურნალობის დროს სხვა დაავადების წარმოშობის ან პაციენტის ცხოვრების წესის შეცვლის შემთხვევაში.

ჰიპოგლიკემიის ეს სიმპტომები შეიძლება გამოვლინდეს უმნიშვნელოდ ან საერთოდ არ გამოვლინდეს ისეთ სიტუაციებში, როდესაც ჰიპოგლიკემია ვითარდება თანდათან, ხანშიშესულ ან ნერვულ დაავადებათა გარკვეული ტიპებით დაავადებულ პაციენტებში (ვეგეტატიური ნევროპათია) ან ისეთ პაციენტებში, რომლებიც ამავე დროს იღებენ ß-ადრენობლოკატორებს, კლონიდინს, რეზერპინს, გუანეტიდინს ან სხვა სიმპათოლიზურ პრეპარატებს.

ჰიპოგლიკემიის სწრაფი კორექცია შესაძლებელია შაქრის დაუყოვნებელი მიღებით, მაგალითად, გლუკოზის, შაქრის ნატეხის ან შაქრით დამტკბარი სასმელის ფორმით. ამიტომ  პაციენტს ყოველთვის თან უნდა ჰქონდეს სულ მცირე 20 გრამი გლუკოზა (ხელოვნური დამატკბობლების შემცველი საკვები ან სასმელი, როგორიცაა დიეტური საკვები ან სასმელები, არაეფექტურია ჰიპოგლიკემიის კონტროლის პროცესში).

მძიმე ჰიპოგლიკემია მოითხოვს დამატებით გადაუდებელ მკურნალობას და ექიმის მეთვალყურეობას და ზოგიერთ შემთხვევებში, ჰოსპიტალიზებას. ამარილ მ-ით მკურნალობის დროს აუცილებელია სისხლსა და შარდში შაქრის, ისევე როგორც გლიკოლიზირებული ჰემოგლობინის თანაფარდობის რეგულარული კონტროლი.

ლაქტოაციდოზი: ლაქტოაციდოზი წარმოადგენს იშვიათ, მაგრამ სერიოზულ მეტაბოლურ გართულებას, რასაც იწვევს ამ პრეპარატის მკურნალობის პერიოდში მეტფორმინის ჭარბი დოზით დაგროვება. ლაქტოაციდოზს ძირითადად ახასიათებს სისხლში მომატებული ლაქტატის დონე, სისხლში pH-ის დონის დაწევა. ლაქტოაციდოზის შემთხვევები ძირითადად ფიქსირდება იმ პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის მოშლა.

ლაქტოაციდოზის განვითარების რისკი იზრდება თირკმლის ფუნქციის მოშლილობის ხარისხისა და პაციენტის ასაკის მიხედვით. ამასთანავე, ლაქტოაციდოზის განვითარების რისკი მცირდება თირკმლის ფუნქციის რეგულარული დაკვირვების შედეგად. პრეპარატის მიღებისგან თავი უნდა შეიკავონ იმ პაციენტებმა, რომელთაც აღენიშნებათ ღვიძლის დაავადებები.ამ პრეპარატის მიღების დროს პაციენტები უნდა მოერიდონ ალკოჰოლის გადაჭარბებული რაოდენობით მიღებას, როგორც იშვიათად ასევე ქრონიკულად,  რადგან ალკოჰოლი აძლიერებს მეტფორმინის მოქმედებას. ამასთანავე, უნდა მოხდეს პრეპარატის მიღების დროებითი შეწყვეტა ინტრავასკულარული რადიო-კონტრასტული გამოკვლევის ჩატარებამდე ან რაიმე ქირურგიული ჩარევის დროს.

ლაქტოაციდოზის სიმპტომებია: შეუძლოდ ყოფნა, მიალგია, სუნთქვის უკმარისობა, მომატებული ძილიანობა და არასპეციფიკური აბდომინალური ტკივილი, ჰიპოთერმია, ჰიპოტენზია. თუ პაციენტს აღენიშნება ზემოთჩამოთვლილი სიმპტომებიდან რომელიმე, დაუყოვნებლივ უნდა შეწყვიტოს ამარილ მ-ის მიღება და მიმართოს ექიმს.

თირკმლის ფუნქცია:

ვინაიდან მეტფორმინი გამოიყოფა თირკმელების მეშვეობით, უნდა წარმოებდეს შრატის კრეატინინის დონის განსაზღვრა მკურნალობის კურსის დაწყებამდე და მისი შემდგომი დარეგულირება:

  • სულ მცირე წელიწადში ერთხელ მაინც ნორმალური თირკმლის ფუნქციის მქონე პაციენტებში;
  • სულ მცირე 2- 4-ჯერ წელიწადში იმ პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ შრატის კრეატინინის დონის აწევა უკიდურეს ზღვრამდე და ხანშიშესულ პაციენტებში.

თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება ხანშიშესულ პაციენტებში ხშირ და ასიმპტომურ ხასიათს ატარებს. უნდა წარმოებდეს სპეცალური გამაფრთხილეებლი ზომების მიღება ისეთ სიტუაციაში, როდესაც თირკმლის ფუნქცია დარღვეულია, მაგალითად, ანტიჰიპერტენზიული საშუალებებით ან დიურეზულებით მკურნალობის კურსის დაწყებისას ან მკურნალობის დაწყებისას არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მეშვეობით.

სიფრთხილის ზომების გამოყენება:

  • პაციენტმა რაც შეიძლება ზედმიწევნით უნდა დაიცვას ექიმის მიერ დანიშნული დიეტა;
  • ჩაატაროს ექიმის მიერ დანიშნული ან რეკომენდირებული რეგულარული ბიოლოგიური შემოწმებები;
  • თავი აარიდოს ალკოჰოლისა და ალკოჰოლიური სასმელების მიღებას;

ექიმს მიმართოს შემდეგი შემთხვევებისდაფიქსირებისას :  ქირურგიული ჩარევა, სიცხე, ინფექცია, გაძნელებული ჭამა; ორსულობის სურვილი,  სხვა მედიკამენტებით მკურნალობა.

სატრანსპორტო საშუალებათა მართვის შესაძლებლობა: როდესაც დიაბეტის მკურნალობის კურსი არაა ზუსტად დაბალანსებული ან ჰიპოგლიკემიის შემთხვევაში.  სატრანსპორტო საშუალებათა მართვის დროს თქვენი მხედველობა, ყურადღება და რეაქციები შეიძლება შენელებული იყოს.

ჭარბი დოზირება:

ამარილ მ-ის ჭარბი დოზით მიღებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს მძიმე და ზოგიერთ შემთხვევაში, სიცოცხლისათვის საშიში ჰიპოგლიკემია, რასაც შესაძლებელია დასჭირდეს ჰოსპიტალიზაცია გამაფრთხილებელი ღონისძიების სახითაც კი. იმის გამო, რომ ეს პრეპარატი შეიცავს მეთფორმინს, მისმა მიღებამ ასევე შესაძლებელია გამოიწვიოს ლაქტოაციდოზი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

უნდა მოხდეს ზოგიერთი სამედიცინო პრეპარატის ურთიერთქმედების პრევენცია იმ შემთხვევაში, თუ ისინი მნიშვნელოვნად ცვლიან სისხლში შაქრის შემცველობის დონეს. სისხლში შაქრის შემცველობის დამწევი ეფექტის გაძლიერება და ამასთან, ზოგიერთ შემთხვევაში, ჰიპოგლიკემიის განვითარება შეიძლება აღინიშნოს, როდესაც ადგილი აქვს ქვემოთ ჩამოთვლილი წამლებიდან ერთ-ერთის მიღებას, როგორიცა: ინსულინი ან ორალური ანტიდიაბეტური პრეპარატები, აგფ ინჰიბიტორები, ალოპურინოლი, ანაბოლური სტეროიდები და მამაკაცის სასქესო ჰორმონები, ქლორამფენიკოლი, კუმარინის წარმოებულები, ციკლოფოსფამიდი დიზოპირამიდი, ფენფლურამინი, ფენირამიდოლი, ფიბრატამი, ფლუოქსეტინი, გუანეტიდინი, იზოფოსფამიდი, მაოს- ინჰიბიტორები, მიკონაზოლი, პარა-ამინოსალიცილის მჟავა, პენტოქსიფილინი (პარენტერალურად მაღალი დოზების მიღებისას), ფენილობუტაზონი, აზაპროპაზონი, ოქსიფენბუტაზონი, პრობენიციდი, ქინოლონები, სალიცილატები, სულფინპირაზონი, სულფანილამიდები, ტეტრაციკლინი, ტრიტოკვალინი, ტროფოსფამიდი.

სისხლში შაქრის შემცველობის დამწევი ეფექტების შემცირება და, მასთან დაკავშირებული შაქრის დონის მომატება სისხლში შეიძლება აღინიშნოს როდესაც ადგილი აქვს ქვემოთ ჩამოთვლილი წამლებიდან ერთ-ერთის მიღებას, როგორიცა:  აცეტაზოლამიდი, ბარბიტურატები, კორტიკოსტეროიდები, დიაზოქსიდი, დიურეზულები, ეპინეფრინი (ადრენალინი) და სხვა სიმპათომიმეტური პრეპარატები, გლუკაგონი, საფაღარათო საშუალებები (ხანგრძლივი მიღების შემდეგ) ნიკოტინის მჟავა (მაღალი დოზებით) ესტროგენები და პროგესტოგენები, ფენოთიაზინი, ფენიტინი, რიფამპიცინი, ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონები.

H2-ბლოკატორებმა, კლონიდინმა და რეზერპინმა შეიძლება გააძლიერონ ან შეამცირონ სისხლში შაქრის შემცველობის დამწევი ეფექტი.

ß-ადრენობლოკატორები ამცირებენ გლუკოზის მიმართ ტოლერანტობას. რამაც შეიძლება გააუარესოს შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში ნივთიერებათა ცვლის კონტროლი. გარდა ამისა, ß-ადრენობლოკატორებმა შეიძლება გაზარდონ ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკი.

ისეთი სიმპათოლიზური პრეპარატების გავლენით, როგორიცაა ß-ადრენობლოკატორები, კლონიდინი, გუანიდინი და რეზერპინი, შესაძლებელია გამოიწვიოს ჰიპოგლიკემიის კლინიკური ნიშნების შესუსტება ან არ არსებობა.

ალკოჰოლის ერთჯერადი ან ქრონიკული მოხმარება როგორც აძლიერებს, ასევე ამცირებს ამარილ მ-ის სისხლში შაქრის შემცველობის დამწევ ეფექტს. ალკოჰოლის მიღება ზრდის ლაქტოაციდოზის განვითარების რისკს.

კუმარინის წარმოებულების მოქმედება შეიძლება გაძლიერდეს ან შემცირდეს.

შესაძლებელია ლაქტოაციდოზის განვითარება მოხდეს შემდეგი პრეპარატების ერთდროული მიღების საფუძველზე: იოდიზირებული კონტრასტული ნივთიერებები და ანტიბიოტიკები, რომელთაც ახასიათებთ თირკმლის მიმართ ძლიერი ტოქსიკურობა (მაგალითად გენტამიცინი).

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 250 C ტემპერატურაზე, ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:

ტაბლეტები 2 მგ/500 მგ – 3 წელი;

ტაბლეტები 1 მგ/250 მგ – 2 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი  გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

ეპიგენ ინტიმ გელი 250მლ *

52.98 ლარი
49.81 ლარი

ქვეყანა: ესპანეთი

მწარმოებელი: ჩემინოვა ინტერნაციონალ

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

მეტამაქსი ხელ/სად.გელი 500მლ

METAMAX წარმოადგენს ახალი თაობის ხელის ანტისეპტიკურ სადეზინფექციო საშუალებას.

უზრუნველყოფს თქვენი და თქვენი შვილების ხელების სისუფთავეს და დაცვას მიკრობებისგან, რაც ძალზედ მნიშვნელოვანია სხვადასხვა სახის სეზონური, თუ არასეზონური დაავადებების პრევენციის მიზნით.

შეგიძლიათ გამოიყენოთ ყველგან და ყოველთვის (სამკურნალო-პროფილაქტიკურ, საგანმანათლებლო დაწესებულებებში, საზოგადოებრივი დანიშნულებისა და სხვა ობიექტებში), განსაკუთრებით ისეთ დროს, როდესაც ხელების დაბანის საშუალება არ გაქვთ (მოგზაურობისას, ტრანსპორტში, კვების ობიექტებში, სამსახურში, სკოლაში და ა.შ.).

გამოიყენება, როგორც მოზრდილებში, ასევე ბავშვებში. არ გააჩნია კანზე ადგილობრივი გამაღიზიანებელი ზემოქმედება.

ალფუზოსინი – ALFUZOSIN – АЛФУЗОСИН

ფარმაკოლოგიური თვისებები

პრეპარატი წარმოადგენს ალფა-ადრენობლოკატორს, რომელიც უშუალოდ მოქმედებს პოსტსინაფსურ ალფა-ადრენორეცეპტორებზე. აბლოკირებს რა შარდის ბუშტის სამკუთხედსა და სფინქტერში, აგრეთვე შარდსადენში ლოკალიზებული ალფა1-ადრენორეცეპტორებს, პრეპარატი თრგუნავს აღნიშნული სისტემის ამ კუნთების შეკუმშვას, რაც იწვევს შარდის ნაკადისადმი წინააღმდეგობის შემცირებას. იგი აქვეითებს არტერიებისა და ვენების გლუვი კუნთების ტონუსს, ამცირებს სისხლძარღვთა საერთო პერიფერიულ წინააღმდეგობას და აქვეითებს სისტემურ არტერიულ წნევას.

ჩვენებები

  • პრეპარატი გამოიყენება წინამდებარე ჯირკვლის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზიის სამკურნალოდ, როდესაც შეუძლებელია ქირურგიული ჩარევა, ადენომის პროგრესირებადი კლინიკური სიმპტომატიკით, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში.

დოზირების რეჟიმი

პრეპარატი გამოიყენება შიგნით მისაღებად 2.5 მგ-ის ოდენობით 3-ჯერ დღეში. 65 წლის ასაკის ზევით პაციენტებში საწყისი დოზა შეადგენს 2.5 მგ-ს 2-ჯერ დღეში (დილას და საღამოს). შემდგომში დოზა შესაძლებელია გავზარდოთ (მაგრამ არა უმეტეს 10 მგ/დღეში).

გვერდითი მოვლენები

ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, გულისრევა, დიარეა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, გადაღლილობა. იშვიათად – პირის სიმშრალე, ძილიანობა, ტაქიკარდია, ტკივილი მკერდის ძვლის უკან, შეშუპებები, ორთოსტატული ჰიპოტენზია, კანზე გამონაყარი, ქავილი.

უკუჩვენებები

* ანამნეზში ორთოსტატული ჰიპოტენზია;

* სხვა ალფა-ადრენობლოკატორებთან ერთდროული გამოყენება;

* პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

განსაკუთრებული მითითებები

♦ პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება გულის იშემიური დაავადების მქონე პაციენტებში, აგრეთვე სტენოკარდიის დროს. იმ შემთხვევაში, თუკი აღინიშნება სტენოკარდიის მიმდინარეობის გაუარესება, უნდა შეწყდეს პრეპარატის გამოყენება.

♦ ალფუზოსინისა და ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას შესაძლებელია არტერიული წნევის გამოხატული დაქვეითება, კოლაფსის განვითარებამდე.

♦ ზოგადი ნარკოზის ჩატარების დროს პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ ალფუზოსინს, შესაძლებელია ადგილი ჰქონდეს არტერიული წნევის ლაბილობას.

ლაკალუტი კბილის ძაფი 50მ

ლაკალუტი კბილის ძაფი 50 მ

კბილის ჯაგრისი სათანადოდ ვერ ასუფთავებს კბილთაშუა სივრცეებს. კბილთაშუა სივრცეში დარჩენილი საკვები ხელს უწყობს კარიესისა და ღრძილების ანთების განვითარებას. კბილების საფუძვლიანი წმენდისთვის აუცილებელია სპეციალური ძაფის გამოყენება.

გროპრინოსინი 500მგ #50ტ

გროპრინოსინი 

 

შემადგენლობა:
ყოველი ტაბლეტი შეიცავს:
მოქმედი ნივთიერება: მეთიზოპრინოლი (ინოზინ პრანობექსი) – 500მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: კარტოფილის სახამებელი, პოვიდონი, მაგნიუმის სტეარატი. 

აღწერილობა: ოვალური, ორმხრივამოზნექილი, თეთრი-კრემისფერი ტაბლეტები, გამყოფი ზოლით ერთ მხარეს, სიგრძით 17მმ, სიგანით 7მმ.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა 
აქტიური ნივთიერება ინოზინ პრანობექსი (ინოზინის და მარილის 4-აცეტამინობენზოის მჟავის N,N-დიმეთილამინო-2-პროპანოლთან   მოლეკულური კომპლექსი მოლური შეფარდებით 1 : 3) ავლენს პირდაპირ  ანტივირუსულ და იმუნომამოდულირებელ მოქმედებას. პირდაპირი ანტივირუსული მოქმედება განპირობებულია ვირუსით დაზიანებული უჯრედების რიბოსომებთან დაკავშირებით, რაც ანელებს ვირუსის ი-რნმ-ის სინთეზს  (ტრანსკრიფციის და ტრანსლაციის დარღვევა) და იწვევს რნმ- და დნმ-გენომური ვირუსების რეპლიკაციის დათრგუნვას; ეს განპირობებული მოქმედება აიხსნება ინტერფერონის წარმოქმნის ძლიერი ინდუქციით. იმუნომამოდულირებელი ეფექტი განპირობებულია თ ლიმფოციტებზე მოქმედებით (ციტოკინების სინთეზის აქტივაცია) და მაკროფაგების ფაგოციტური აქტივობის გაზრდით. პრეპარატის მოქმედებით ძლიერდება პრე-თ-ლიმფოციტების დიფერენციაცია, სტიმულირდება მიტოგენებით ინდუცირებული T- და B-ლიმფოციტების პროლიფერაცია, იზრდება 

თ-ლიმფოციტების ფუნქციური აქტივობა, მათ შორის მათი უნარი წარმოქმნან ლიმფოკინები, ნორმალიზდება თ-ჰელპერებისა და თ-სუპრესორების სუბპოპულაციებს შორის შეფარდება (აღდგება იმუნორეგულატორული ინდექსი CD4/CD8). პრეპარატი მნიშვნელოვნად აძლიერებს ლიმფოციტების მიერ  ინტერლეიკინ-2-ის სინთეზს და ხელს უწყობს ამ ინტერლეიკინისათვის ლიმფოიდურ უჯრედებზე რეცეპტორების ექსპრესიას; ასევე ახდენს ნატურალური კილერების (NK-უჯრედების) გააქტიურებას ჯანმრთელ ადამიანებშიც კი; ასტიმულირებს მაკროფაგების ფაგოციტოზის, პროცესინგის და ანტიგენის პრეზენტაციის მიმართ აქტივობას, რაც ხელს უწყობს ანტისხეულების წარმომქმნელი უჯრედების რაოდენობის გაზრდას ორგანიზმში მკურნალობის პირველი დღეებიდან. ასევე ახდენს ინტერლეიკინ-1-ის სინთეზის, მიკრობიციდობის, მემბრანული რეცეპტორების ექსპრესიის და ლიმფოკინებზე და ქემოტაქსისურ ფაქტორებზე რეაგირების სტიმულაციას. ჰერპესული ინფექციის დროს მნიშვნელოვნად ძლიერდება სპეციფიკური ანტიჰერპესული ანტისხეულების წარმოქმნა, მცირდება კლინიკური გამოვლინება და რეციდივების სიხშირე. პრეპარატი ასევე ხელს უშლის რნმ-ის და დაინფიცირებული უჯრედის ცილის უჯრედული სინთეზის პოსტვირუსულ შესუსტებას, რაც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ორგანიზმის იმუნური დაცვის პროცესებში ჩართული უჯრედებისთვის. ასეთი კომპლექსური მოქმედების შედეგად მცირება ორგანიზმზე ვირუსული დატვირთვა, ნორმალიზდება იმუნური სისტემის მოქმედება, მნიშვნელოვნად აქტიურდება საკუთარი ინტერფერონების სინთეზი, რაც ხელს უწყობს ინფექციური დაავადებების მიმართ მდგრადობას და ინფექციის კერის სწრაფ ლოკალიზაციას მისი განვითარების  შემთხვევაში.

ფარმაკოკინეტიკა
პრეპარატს გააჩნია მაღალი ბიოშეღწევადობა. შიგნით მიღების შემდეგ სწრაფად შეიწოვება, ინოზინის მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში მიიღწევა 1 საათის შემდეგ; ფარმაკოლოგიური მოქმედება ვლინდება დაახლოებით 30 წთ-ის შემდეგ და ნარჩუნდება 6სთ. ინოზინი მეტაბოლიზდება პურინული ცვლისთვის დამახასიათებელი ტიპიური რეაქციებით, შარდმჟავას წარმოქმნით, რომლის დონეც სისხლის შრატში პრეპარატის მიღებისას შეიძლება ტრანზიტორულად გაიზარდოს; სხვა კომპონენტები გამოიყოფა თირკმელებით გლუკურონული და ოქსიდირებული წარმოებულების, ასევე შეუცვლელი სახით. ორგანიზმში კუმულაცია არ გამოვლენილა. პრეპარატის და მისი მეტაბოლირების სრული გამოყოფა ხდება 48 სთ-ის შემდეგ.

კლინიკური მახასიათებლები
ჩვენება
– ვირუსული ეტიოლოგიის ინფექციური დაავადებები პაციენტებში ნორმალური და დაქვეითებული იმუნური სტატუსით. მწვავე რესპირატორული ვირუსული ინფექციები, რინოვირუსული და ადენოვირუსული ინფექციები, წითელა.

დაავადებები გამოწვეული: მარტივი ჰერპესის ვირუსებით (ტუჩის, სახის კანის, პირის ლორწოვანს, ხელის კანის, ოფთალმოჰერპესი), Vარიცელლა ძოსტერ ვირუსით (ჩუტყვავილა და სარტყლისებრი ლიქენი, მათ შორის მორეციდივე იმუნოდეფიციტით დაავადებულ ავადმყოფებში), ებშჰტეინ ბარის ვირუსით (ინფექციური მონონუკლეოზი); ქვემწვავე მასკლეროზებელი პანენცეფალიტი, გენიტალური ჰერპესი, ადამიანის პაპილომავირუსი, ვირუსული ჰეპატიტი.

აგრეთვე:
– არასპეციფიკური პროფილაქტიკისთვის მწვავე ვირუსული რესპირატორული ინფექციის პიკის დროს. 
იმუნომასტიმულირებელი საშუალების სახით იმუნოდეფიციტის მქონე ავადმყოფებში. 

გამოყენების მეთოდი და დოზები
პრეპარატი მიიღება შიგნით, უმჯობესია ჭამის შემდეგ, ერთი და იმავე ინტერვალით 3-4ჯერ დღეში; აუცილებლობისას შეიძლება ტაბლეტის დაღეჭვა, დანაწევრება ან/და გახსნა მცირე რაოდენობის წყალში უშუალოდ გამოყენებამდე. მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ინდივიდუალურად, ნოზოლოგიის, პროცესის სიმძიმის და რეციდივის სიხშირის მიხედვით. მკურნალობის საშუალო ხანგრძლივობა შეადგენს 5-14 დღეს, აუცილებლობისას 7-10 დღიანი შესვენების შემდეგ მკურნალობის კურსს იმეორებენ. მკურნალობა შესვენებებით და შემანარჩუნებელი დოზებით შეიძლება გაგრძელდეს 1-დან 6 თვემდე. 

რეკომენდებული დოზები და პრეპარატის გამოყენების სქემა:
–  მწვავე რესპირატორული ვირუსული ინფექციები
მოზრდილები – 2 ტაბლეტი 3-4-ჯერ დღეში; ბავშვები – დღიური დოზა 50მგ/კგ 3-4 მიღებაზე 5-7 დღის განმავლობაში; აუცილებლობისას მკურნალობა გრძელდება ან მეორდება 7-8 დღის შემდეგ. მეტი ეფექტის მისაღწევად მწვავე ვირუსული რესპირატორული ინფექციების დროს, მკურნალობის დაწყება უმჯობესია დაავადების სიმპტომების გამოვლენისთანავე ან დაავადების პირველი დღეებიდან. როგორც წესი, პრეპარატი გამოიყენება სიმპტომების გაქრობიდან კიდევ 1-2 დღის განმავლობაში.
– წითელა: დღიური დოზა 100მგ/კგ 3-4 მიღებაზე 7-14 დღის განმავლობაში. 
– აფტოზური სტომატიტი: მოზრდილები-2 ტაბლეტი 4-ჯერ დღეში, ბავშვები -დღიური დოზა 70მგ/კგ 3-4 მიღებაზე 6-8 დღის განმავლობაში (მწვავე ფაზა), შემდეგ-მოზრდილები – 2 ტაბლეტი 3X დღეში, ბავშვები-50მგ/კგ 3-4 მიღებაზე 2-ჯერ კვირაში 6 კვირის განმავლობაში. 
– ინფექციური მონონუკლეოზი: დღიური დოზა 50მგ/კგ 3-4 მიღებაზე 8 დღის განმავლობაში. 
– ჩუტყვავილა, სარტყლისებრი ლიქენი და ლაბიალური ჰერპესი: მოზრდილები 2 ტაბლეტი 3-4-ჯერ დღეში, ბავშვები – დღიური დოზა 50მგ/კგ 3-4 მიღებაზე 10-14 დღის განმავლობაში (სიმპტომების გაქრობამდე);
– გენიტალური ჰერპესი: მწვავე პერიოდში 2 ტაბლეტი 3-ჯერ დღეში 5-6 დღის განმავლობაში. რემისიის პერიოდში შემანარჩუნებელი დოზა-2 ტაბლეტი (1000მგ) ერთხელ დღეში-6 თვემდე;
– ქვემწვავე მასკლეროზირებელი პანენცეფალიტი: დღიური დოზა 50-100მგ/კგ 6 მიღებაზე (ყოველ 4 საათში) 8-10 დღის განმავლობაში; 8 დღიანი შესვენების შემდეგ მსუბუქი მიმდინარეობისას დამატებით 1-3 კურსი, მძიმე მიმდინარეობისას – 9 კურსამდე. 
– ვირუსული ჰეპატიტი: მოზრდილები 2 ტაბლეტი 3-4-ჯერ დღეში 15-30 დღის განმავლობაში. შემდეგ შემანარჩუნებელი დოზა 2 ტაბლეტი (1000მგ) ერთხელ დღეში 2-6 თვის განმავლობაში. 
– პაპილომავირუსული ინფექცია: (მახვილწვეტიანი კონდილომა, ხორხის პაპილომატოზი, ქუსლების და ხელისგულის მეჭეჭები, საშვილოსნოს ყელის ნეოპლაზია): დაბალი ონკოლოგიური რისკისას – 2 ტაბლეტი 3-ჯერ დღეში, მკურნალობის კურსი 14-28 დღე; მაღალი ონკოლოგიური რისკისას კრიოთერაპიასთან ან CO2 ლაზერულ თერაპიასთან კომბინაციაში 2 ტაბლეტი 3-ჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში, 3 კურსი 1 თვიანი ინტერვალით. 
მყარი იმუნომოდულაციური ეფექტი მიიღწევა პრეპარატის მიღებისას დოზით 50მგ/კგ დღეში 3-9 კვირის განმავლობაში. 
არასპეციფიური პროფილაქტიკისთვის მწვავე ვირუსული რესპირატორული დაავადებების გამწვავების პერიოდებში: მოზრდილები და ბავშვები-50მგ/კგ 3 მიღებაზე 3- ჯერ კვირაში 4 კვირის განმავლობაში. 
მწვავე ვირუსული რესპირატორული ინფექციით დაავადებულთან კონტაქტისას დღიური დოზა 50-100მგ/კგ 3 მიღებაზე ყოველდღე 5 დღის განმავლობაში. 

გვერდითი რეაქციები
პრეპარატი, როგორც წესი, კარგად გადაიტანება, ხანგრძლივი გამოყენების დროსაც კი. ყველა გვერდითი ეფექტი სწრაფად ქრება პრეპარატის მოხსნის შემდეგ და არ საჭიროებს დამატებით მკურნალობას. 
თირკმელების ნორმალური ფუნქციონირებისას პრეპარატის მიღების პროცესში შეიძლება სისხლში და შარდში შარდმჟავას დონის უმნიშვნელო მომატება (თუმცა ნორმის ფარგლებში).
ხშირად აღნიშნული არასასურველი რეაქციები (>1%), გამოვლენილი კლინიკური კვლევების დროს, რომლებიც გრძელდებოდა 3 თვე და მეტი და აღწერილია პოსტმარკეტინგული კვლევების ანგარიშებში:
– საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: მადის დაქვეითება, გულისრევა, ზოგჯერ ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის მიდამოში.
– ღვიძლის მხრივ: ამინოტრანსფერაზების აქტივობის, ტუტე ფოსფატაზას და კარბამიდური აზოტის მომატება.
– კანის მხრივ: ქავილი, გამონაყარი.
– ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი და თავბრუსხვევა, დაღლილობა, შეუძლოდ ყოფნა.
– სხვა რეაქციები: ტკივილი სახსრებში.

იშვიათად აღნიშნული არასასურველი რეაქციები(- საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: დიარეა, ყაბზობა. 
– ნერვული სისტემის მხრივ: ნევროზულობა, ძილიანობა ან უძილობა.
– შარდ-სასქესო სისტემის მხრივ: პოლიურია (შარდის მოცულობის მომატება)
– ალერგიული რეაქციები: ლაქოვან-პაპილური გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ქავილი, ანგიონევროზული შეშუპება. 

უკუჩვენება
– მომატებული მგრძნობელობა ინოზინ პრანობექსის და პრეპარატის სხვა კომპონენტების მიმართ. 
– პოდაგრა,
– შარდკენჭოვანი დაავადება
– თირკმლის მწვავე უკმარისობა III ხარისხი;
– ბავშვთა ასაკი 1 წლამდე.
– ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდი. 

ჭარბი დოზირება
ჭარბი დოზირების შემთხვევები აღნიშნული არ ყოფილა. ჭარბი დოზირებისას ნაჩვენებია კუჭის ამორეცხვა და სიმპტომური მკურნალობა. 

გამოყენება ორსულობის და ძუძუთი კვების პერიოდში
პრეპარატი არ უნდა გამოიყენონ ორსულობისა და ძუძუთი კვების პერიოდში (გამოყენების უსაფრთხოება დადგენილი არ არის). 

ბავშვები
გამოიყენება 1 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში. 

ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
არ არის აუცილებელი დოზის ცვლილება, პრეპარატი გამოიყენება ისე, როგორც მოზრდილებში. 
ხანდაზმულებში მოზრდილებთან შედარებით ხშირად აღინიშნება შარდმჟავას დონის მომატება სისხლის შრატში და შარდში. 

გამოყენების თავისებურებები
საჭიროა გვახსოვდეს, რომ გროპრინოსინი, ისევე როგორც სხვა ანტივირუსული საშუალებები, განსაკუთრებით ეფექტურია, თუ მკურნალობა დაწყებულია დაავადების ადრეულ სტადიაზე (უმჯობესია პირველი დღე-ღამის განმავლობაში). პრეპარატი გამოიყენება როგორც მონოთერაპიის, ასევე ანტიბიოტიკებთან,  ანტივირუსულ  და სხვა ეტიოტროპულ საშუალებებთან ერთად კომპლექსურ მკურნალობაში. 14 დღეზე მეტხანს განუწყვეტელი მკურნალობისას საჭიროა შარდმჟავას დონის კონტროლი სისხლის შრატში და შარდში, 21 დღეზე მეტხანს მკურნალობისას – მიზანშეწონილია ღვიძლის და თირკმლის ფუნქციების უმნიშვნელოვანესი პარამეტრების (ტრანსამინაზების აქტივობა, კრეატინინის დონე), პერიფერიული სისხლის შემადგენლობის  თვეში ერთხელ შემოწმება. ავადმყოფებს შარდმჟავას დონის მნიშვნელოვანი მომატებით შეიძლება დაენიშნოს მისი დონის დამწევი პრეპარატები. 

გავლენა რეაქციის სისწრაფეზე ავტოტრანსპორტის და სხვა მექანიზმების მართვის დროს
პრეპარატი არ მოქმედებს ორგანიზმის ფსიქომოტორულ ფუნქციებზე და შეიძლება დაენიშნოს პაციენტებს, რომლებიც ემსახურებიან მოძრავ მექანიზმებს და სატრანსპორტო საშუალებებს.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
იმუნოსუპრესიული პრეპარატები ასუსტებენ გროპრინოსინის იმუნომასტაბილიზებელ ეფექტს. პრეპარატი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებმა, რომლებიც ამავე დროს იღებენ ქსანტინოქსიდაზას ინჰიბიტორებს, შარდმდენებს. აგრეთვე იმ საშუალებებს, რომლებიც ზრდიან შარდმჟავას გამოყოფას. 

ინოზინ პრონაბექსის ზიდოვუდინთან ერთად გამოყენება იწვევს პლაზმაში ზიდოვუდინის შემცველობის მატებას, აგრეთვე ზრდის მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდს. აქედან გამომდინარე ინოზინ პრონაბექსის და ზიდოვუდინის ერთდროული გამოყენება იძლევა ზიდოვუდინის უფრო დაბალი დოზის დანიშვნის და მიღებებს შორის ინტერვალის გაზრდის საშუალებას, პლაზმაში ზიდოვუდინის აუცილებელი კონცენტრაციის შენარჩუნებით. 

შეუთავსებლობა
გამოვლენილი არ არის.

 ვარგისობის ვადა
3 წელი. 
არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. 

შენახვის პირობები
ინახება +15-30°C ტემპერატურაზე. 
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!

შეფუთვა
10 ტაბლეტი ბლისტერში ალუმინის ფოლგით და პვქ/პე/პვდქ აპკით. 2 ან 5 ბლისტერი მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად. 

აფთიაქიდან გაცემის პირობები
ექიმის რეცეპტით.

ალფლუტოპი-გელი – ALFLUTOP-GEL – АЛФЛУТОП-ГЕЛЬ

მწარმოებელი:

BIOTECHNOS,რუმინეთი

კლინიკურფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანთების საწინააღმდეგო საშუალება; ქონდროპროტექტორი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

გელი: ტუბში 30 გ

100 გ

ზღვის ორგანიზმების კონცენტრატი ……..      1 გ

როზმარინის ზეთი ……………………………… 0.75 გ

ჩვენებები:

პრეპარატი დამხმარე თერაპიის სახით გამოიყენება შემდეგი დაავადებების სამკურნალოდ:

  • დეგენერაციული ხასიათის რევმატიული დაავადებები (გონართროზი, კოკსართროზი, ოსტეოქონდროზი, სპონდილოზი, სახსრებისა და ზედა კიდურების ართროზი); რევმატიზმის ანთებითი ფორმები; პოსტტრავმული ტკივილით მიმდინარე დაავადებები.

მიღების წესი და დოზირება: პრეპარატი გამოიყენება ადგილობრივად, კანის დაუზიანებულ უბანზე 2-3-ჯერ დღეში მსუბუქი მასაჟის მეშვეობით

უკუჩვენებები: პრეპარატის კომპონენტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდი: პრეპარატს არ გააჩნია ემბრიოტოქსიკური და ტერატოგენული თვისებები.

განსაკუთრებული მითითებები: პრეპარატის გამოყენება კანის დაზიანებულ უბანზე დაუშვებელია!

პრეპარატის გამოყენება ლორწოვან გარსზე დაუშვებელია!

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება:

ფიზიკურ-ქიმიური შეუთავსებლობა არ არის დადგენილი.

ჭარბი დოზირება:

არ აღინიშნება

გვერდითი მოვლენები:

არ აღინიშნება

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება  15-25ºC ტემპერატურაზე ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:

2 წელი.

შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ მისი გამოყენება დაუშვებელია.

იოდის სპირტხსნარი 5% 10მლ (თბ)

ქვეყანა: საქართველო

მწარმოებელი: იმედი

ჯენერიკი:
Iodine

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

გროპრინოსინი 150მლ სიროფი

გროპრინოსინი

 

შემადგენლობა: ინოზინ პრანობექსი 250,00მგ

დამხმარე ნივთიერებები:
მეთილპარაჰიდროქსიბენზოატი Е218, პროპილპარაჰიდროქსიბენზოატი Е216, ნატრიუმის საქარინატი, საქაროზა, გლიცეროლი Е422, ეთანოლი 96%, ჟოლოს არომატიზატორი L-144739      (კომპონენტები: შაქარი, პროპილენგლიკოლი, ეთანოლი, არომატიზატორი), გასუფთავებული წყალი.

აღწერილობა:
ჟოლოს სუნისა და გემოს მქონე გამჭვირვალე სითხე.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: პირდაპირი მოქმედების ანტივირუსული საშუალებები.
ათქ კოდი: J05AX05

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
ინოზინ პრანობექსი წარმოადგენს პურინის სინთეზურ წარმოებულს, რომელსაც ახასიათებს იმუნომოდულატორული და პირდაპირი ანტივირუსული თვისებები. ინოზინ პრანობექსი – არის კომპლექსი, რომელიც შეიცავს ინოზინს და 4-აცეტამიდობენზოიმჟავას მარილს N,N–დიმეთილამინო-2-პროპანოლით, მოლარული შეფარდებით 1:3.
პრეპარატის ეფექტურობა განისაზღვრება ინოზინის არსებობით, მეორე კომპონენტი ზრდის მის შეღწევადობას ლიმფოციტებისთვის.

კლინიკურ კვლევებში გამოვლინდა, რომ ინოზინ პრანობექსი ახდენს არასაკმარისი ან დარღვეული იმუნური პასუხის ნორმალიზებას, რაც განპირობებულია უჯრედთა TH1 პასუხის აქტივაციით, რომელიც იწვევს თ-ლიმფოციტების მომწიფებას, და ასევე, დიფერენციაციასა და ლიმფოპროლიფერაციულ პასუხს უჯრედებში, რაც აქტივირებულია მიტოგენით ან ანტიგენით. ამ გზით იქნა ნაჩვენები, რომ პრეპარატი ახდენს მასტიმულირებელ მოქმედებას ციტოტოქსიური თ-ლიმფოციტებსა და NK-უჯრედებზე, თ8-სუპრესორებისა და თ4-ჰელპერების უჯრედულ ფუნქციაზე და ასევე, ზრდის IgG და კომპლემენტის მიმართ ზედაპირული რეცეპტორების რიცხვს. ინოზინ პრანობექსი ზრდის ციტოკინ L-1, L-2 პროდუქციას და L-4 ინ ვიტრო რეცეპტორების ექსკრეციას. პრეპარატი მნიშვნელოვნად ზრდის ენდოგენური ინტერფერონი-γ ექსკრეციას და აქვეითებს ანთების გამომწვევი ციტოკინების L-4 და L-10 ინ ვივო პროდუქციას. ასევე გამოვლინდა, რომ იგი ახდენს ნეიტროფილების, მონოციტებისა და მაკროფაგების ქემოტაქსისის პოტენცირებას.

In vivo ინოზინ პრანობექსი ზრდის ლიმფოციტების მრნმ და ცილებში სინთეზის ტრანსლაციის დაქვეითებულ ფუნქციას და ამავე დროს, თრგუნავს ვირუსული რნმ   და დიჰიდროპტეროატსინთეტაზას სინთეზს, რომლებიც მონაწილეობენ ზოგიერთი ვირუსის რეპლიკაციაში.

ინოზინ პრანობექსი ავლენს ჩვეულებრივი ჰერპესის (Herpes simplex), ციტომეგალოვირუსისა და წითელას, ადამიანის III ტიპის Т-უჯრედული ლიმფომის, პოლიოვირუსის, გრიპის A და B, ECHO-ვირუსის (ადამიანის ენტეროციტოპათოგენური ვირუსი), ენცეფალომიოკარდიტის და ძვლის ენცეფალიტის გამომწვევის მიმართ ანტივირუსულ აქტივობას ინ ვივო.

ფარმაკოკინეტიკა
შიგნით მიღების შემდეგ პრეპარატი სწრაფად და თითქმის სრულად (≥ 90 %) შეიწოვება და ახასიათებს კარგი ბიოშეღწევადობა. 1500მგ დოზის შიგნით მიღებისას ინოზინ პრანობექსის მაქსიმალური კონცენტრაცია (ჩმახ) მიიღწევა 1 საათის შემდეგ და შეადგენს 600მკგ/მლ. მიღებიდან 2 საათის შემდეგ სისხლში არ ვლინდება. ინოზინ პრანობექსი შედგება ინოზინისა და р-აცეტამიდობენზოის მჟავასაგან N,N–დიმეთილამინო-2-პროპანოლით. ინოზინის თითოეული კომპონენტი სწრაფად მეტაბოლიზდება. მიღებიდან 8-24 საათში მეტაბოლიტების თითქმის 100% ვლინდება შარდში. ინოზინი მეტაბოლიზდება პურინული ნუკლეოტიდების ციკლისთვის დამახასიათებელი ციკლის მსგავსად, შარდმჟავას წარმოქმნით, რომლის კონცენტრაციამ სისხლის შრატში შესაძლოა მოიმატოს, საშარდე გზებში შარდმჟავას კრისტალების წარმოქმნის შედეგად. შარდმჟავას კონცენტრაციის მომატებას აქვს არახაზოვანი ხასიათი და შესაძლოა იცვლებოდეს ±10%-ით შიგნით მიღებიდან 1-3 საათის განმავლობაში. р-აცეტამიდობენზოის მჟავას მეტაბოლიზმის შედეგად წარმოიქმნება  о-აცილგლუკურონიდი; N,N–დიმეთილამინო-2-პროპანოლი მეტაბოლიზდება N-ოქსიდამდე. р-აცეტამიდობენზოის მჟავას ტეხილის ფართობი “კონცენტრაცია-დრო” (AUC) –  ≥ 88%, AUC N, დიმეთილამინო-2-პროპანოლის ≥ 77%. პრეპარატის კუმულაცია ორგანიზმში აღმოჩენილი არ არის.

ინოზინი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა თირკმელებით. ყოველდღიურად 4გ სადღეღამისო დოზის მიღების დროს, წონასწორული კონცენტრაციის მიღწევისას, შარდში р-აცეტამინობენზოის მჟავას და მისი მეტაბოლიტის სადღეღამისო ექსკრეცია მიღებული დოზის დაახლოებით 85%-ია; ნახევარგამოყოფის პერიოდი (თ1/2) – 50წთ. N,N –დიმეთილამინო-2-პრპანოლის თ1/2 – 3-5 საათი. ინოზინის პრანობექსისა და მისი მეტაბოლიტების სრული ელიმინაცია ორგანიზმიდან ხდება 48 საათის განმავლობაში.

ჩვენებები
გროპრინოსინი® სიროფი, 250მგ/5მლ გამოიყენება 2 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში შემდეგი ჩვენებების დროს:
– გრიპისა და სასუნთქი ორგანოების სხვა ვირუსული ინფექციების მკურნალობა (მწვავე რესპირატორული ვირუსული ინფექციები);
– ჰერპესული ინფექციები, გამოწვეული მარტივი ჰერპესით (Herpes simplex, I ტიპის, ტუჩების, სახისა და ლორწოვანი გარსის ჰერპესი; II ტიპის, გენიტალური ჰერპესი და სხვა ლოკალიზაციის ჰერპესი, ასევე, ჰერპესული კერატიტი, ანუ თვალის რქოვანას ან შემაერთებელი გარსის ანთება, Vარიცელლა ზოსტერ ვირუსით გამოწვეული დაავადებები (წითელის ქარის ვირუსი და სარტყლისებური ლიქენი), და ეპშტეინ-ბარის ვირუსით გამოწვეული ინფექციური მონონუკლეოზი;
– ადამიანის პაპილომავირუსით გამოწვეული ინფექციები: გენიტალური წანაზარდები (წვეტიანი კონდილომები) მამაკაცებსა და ქალებში, ხორხის/მბგერავი იოგების (ფიბროზული ტიპის) პაპილომები;
– მძიმედ მიმდინარე წითელა;
– ციტომეგალოვირუსული ინფექცია;
– კონტაგიოზური მოლუსკი (ვირუსული ინფექციით გამოწვეული კანის შემოფარგლული დაზიანება).
6 წელზე უფროსი ასაკის (სხეულის მასა 20კგ) პაციენტებისთვის უმჯობესია გროპრინოსინის® ტაბლეტების დანიშვნა.

გამოყენების მეთოდი და დოზები
გამოყენების მეთოდი
მხოლოდ შიგნით მისაღებად.
პრეპარატის დოზა დამოკიდებულია პაციენტის მასაზე და დაავადების სიმძიმეზე. სადღეღამისო დოზა იყოფა რამდენიმე ნაწილად, რომელიც უნდა იქნას მიღებული დროის ერთნაირი ინტერვალებით დღის განმავლობაში.

დოზები
მკურნალობის ხანგრძლივობა ჩვეულებრივ, შეადგენს 5-14 დღეს. პრეპარატის მიღება საჭიროა დაავადების სიმპტომების ალაგებიდან კიდევ 1-2 დღე.

სწორი დოზირებისთვის საჭიროა გამოიყენოთ თანდართული მზომი ჭიქა.

მოზრდილები და ხანდაზმულები
რეკომენდებული სადღეღამისო დოზაა სხეულის მასის 50მგ/კგ (სხეულის მასის 1მგ/კგ), საერთოდ-3გ/დღე-ღამეში (ანუ 60მლ სიროფი დღეში); მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა შეადგენს 4გ 3-4 მიღებაზე (როგორც წესი, 20მლ 3-4-ჯერ დღეში, ანუ ერთი 20 მლ მოცულობის  დოზირებული ჭიქა 3-4-ჯერ დღეში). გროპრინოსინის® 1 მლ შეიცავს 50მგ ინოზინის პრანობექსს. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა შეადგენს 4გ-ს.

ბავშვები
სარეკომენდაციო სადღეღამისო დოზა შეადგენს 50მგ/კგ სხეულის მასის, ჩვეულებრივ – 1მლ/კგ სხეულის მასის, გაყოფილი 3-4 ნაწილად, რომლის მიღებაც საჭიროა დღის განმავლობაში (სხეულის მასის 10კგ-დან 20კგ-მდე – 10მლ; შემდეგ მიიღება მოზრდილების დოზა) ან შემდეგი ცხრილის შესაბამისად:

სხეულის მასა

დოზა

9 კგ-ზე ნაკლები

3‑4 x 2,5 მლ

9 – 14 კგ

3‑4 x 5 მლ

14 – 21 კგ

3‑4 x 7,5 მლ

21 კგ-ზე მეტი

მოზრდილთა დოზა

სწორი დოზირებისთვის საჭიროა გამოიყენოთ თანდართული მზომი ჭიქა.
მკურნალობის ხანგრძლივობა:
მწვავე ინფექციები: ხანმოკლე ინფექციების დროს მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს 5-14 დღეს. საჭიროა მკურნალობა 1 ან 2 დღე-ღამის განმავლობაში სიმპტომების რეგრესიიდან ან მეტი, ექიმის გადაწყვეტილებით.

ქრონიკული მორეციდივე ინფექციები: მკურნალობის დასაწყისი ისეთია, როგორიც მწვავე ინფექციების დროს. შემანარჩუნებელი თერაპიისთვის დოზა შეიძლება დაქვეითებული იქნას 500-1000 მგ-მდე დღე-ღამეში. რეციდივის პირველივე სიმპტომების შემთხვევაში, პაციენტი უნდა დაუბრუნდეს დოზებს, რომლებიც რეკომენდებულია მწვავე ინფექციისთვის და გააგრძელოს პრეპარატის მიღება სიმპტომების რეგრესიიდან კიდევ 1-2 დღის განმავლობაში. ექიმის მიერ პაციენტის კლინიკური სურათის შეფასების საფუძველზე ეს პროცედურა შესაძლოა განმეორდეს რამდენჯერმე.

ჰერპესული ინფექციები: მკურნალობა გრძელდება 5-10 დღის განმავლობაში სიმპტომების ალაგებამდე და უსიმპტომო პერიოდში- 500 მგ 2-ჯერ დღე-ღამეში (2*10 მლ დღეში) 30 დღის განმავლობაში რეციდივების რიცხვის შემცირებამდე. 

პაპილომავირუსული ინფექციები: მონოთერაპიის სახით მოზრდილებს ენიშნებათ 1გ 3-ჯერ დღეში (3*20მლ დღეში) და ბავშვებში – 50მგ/კგ სხეულის მასის, 3-4 მიღებაზე 14-28 დღის განმავლობაში.

მორეციდივე გარეგანი გენიტალური წანაზადრები (წაწვეტებული ფორმის კონდილომები): 3გ დღე-ღამეში 14-28 დღის განმავლობაში (60მლ, ანუ 20მლ 3-ჯერ დღეში) მონოთერაპიის სახით ან როგორც დამატება ტრადიციულ ადგილობრივ ან ქირურგიულ მკურნალობაზე შემდეგი სქემის შესაბამისად:

3 თვის განმავლობაში პრეპარატი ინიშნება 14-28 დღის ხანგრძლივობით შემდგომი 2-თვიანი ინტერვალით, როდესაც გამონაყარი მცირდება ან ქრება.

თუ საჭიროა, მკურნალობის განმეორება შესაძლებელია რამდენჯერმე.
საშვილოსნოს ყელის დისპლაზია, ასოცირებული ადამიანის პაპილომა ვირუსთან: ინიშნება 1გ 3-ჯერ დღეში (3*20მლ დღეში) 10 დღის განმავლობაში, შემდეგ ტარდება 2-3 ანალოგიური კურსი 10-14 დღიანი ინტერვალით.

არასასურველი ეფექტები
არასასურველი ეფექტების კლასიფიკაციისთვის გამოიყენება შემდეგი ტერმინოლოგია (MედDღA–თან შესაბამისად): ძალიან ხშირი (≥1 / 10), ხშირი ( ≥1 / 100 – о

ხშირი ( ≥1 / 100 – – დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა.
– დარღვევები კუჭ-ნაწლავის სისტემის მხრივ: გულისრევა ღებინებით ან მის გარეშე, ტკივილი მუცლის ზედა ნაწილში.
– დარღვევები კანისა და კანქვეშა საფარველის მხრივ: ქავილი/
– დარღვევები ჩონჩხ-კუნთოვანი სისტემისა და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ: ართრალგია, პოდაგრის გამწვავება.
– გავლენა ლაბორატორიულ და ინსტრუმენტულ გამოკვლევებზე: სისხლის შრატში ტუტოვანი ფოსფატაზისა და ტრანსამინაზების აქტივობის დროებითი მომატება, შარდოვანას კონცენტრაციის მომატება  სისხლში.
– სისტემური დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილზე: ასთენია.

არც ისე ხშირი (≥1 / 1000 – – დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ: ძილიანობა ან უძილობა.
– დარღვევები კუჭ-ნაწლავის სისტემის მხრივ: დიარეა, ყაბზობა.
– დარღვევები თირკმელებისა და შარდ-გამომყოფი სისტემის მხრივ: პოლიურია (შარდის მოცულობის მომატება).

უკუჩვენებები
– მოქმედი ნივთიერების ან ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა.
– პოდაგრის შეტევა.
– სისხლის შრატში შარდმჟავას კონცენტრაციის მომატება. 
– შარდ-კენჭოვანი დაავადება/
– არითმიები.
– თირკმლის ქრონიკული უკმარისობა.
– 2 წლამდე ასაკის ბავშვები.

ჭარბი დოზირება
ინოზინ პრანობექსის დოზის გადაჭარბება რეგისტრირებული არ არის.

გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში
ნაყოფის განვითარებასთან და ფერტილობასთან დაკავშირებით, კონტროლირებადი კლინიკური კვლევები ჩატარებული არ არის.
არ არის რეკომენდებული გროპრინოსინი® სიროფის მიღება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში, ვინაიდან მისი უსაფრთხოება გამოკვლეული არ არის.

გავლენა სატრანსპორტო საშუალებებისა და მექანიზმების მართვის უნარზე
გროპრინოსინი® სიროფი არ ახდენს გავლენას ავტომობილისა და მექანიზმების მართვის უნარზე.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და სხვა სახის ურთიერთქმედებები
გროპრინოსინი® სიროფი საჭიროა სიფრთხილით გამოიყენოთ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ ქსანტინოქსიდაზას ინჰიბიტორებს (მაგალითად, ალოპურინოლი), პრეპარატებს, რომლებიც აძლიერებს შარდში შარდმჟავას გამოყოფას, თიაზიდური დიურეტიკების ჩათვლით (მაგალითად, ჰიდროქლორთიაზიდი, ქლორტალიდონი, ინდაპამიდი) და მარყუჟოვანი დიურეტიკები (ფუროსემიდი, ტორასემიდი, ეტაკრინის მჟავა).

გროპრინოსინი® სიროფის დანიშვნა შეიძლება იმუნოდეპრესანტების მიღების შეწყვეტის შემდეგ. Aამ პრეპარატის იმუნოდეპრესანტებთან ერთდროული მიღება არ შეიძლება, შესაძლო ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების გამო, რამაც შესაძლოა გავლენა მოახდინოს მოსალოდნელ სამკურნალო ეფექტზე. იმუნოდეპრესანტებთან ერთდროული მიღება იწვევს ინოზინ პრანობექსის ეფექტის დაქვეითებას.

ზიდოვუდინთან (აზიდოთიმიდინთან) ერთდროული მიღება სხვადასხვა მექანიზმების გავლენით აძლიერებს ზიდოვუდინით ნუკლეოტიდების წარმოქმნას, რაც იწვევს ზიდოვუდინის ბიოშეღწევადობის მომატებას შრატში და მონოციტებში უჯრედშიდა ფოსფოლირების გაძლიერებას. ეს იწვევს ზიდოვუდინის ეფექტის გაძლიერებას გროპრინოსინი® სიროფის მოქმედებით.

განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები
გროპრინოსინი®® სიროფს შეუძლია სისხლის შრატში და შარდში შარდმჟავას კონცენტრაციის ტრანზიტორული მომატება, როგორც წესი, ნორმალური მაჩვენებლების ფარგლებში (8 მგ/დლ-მდე, რაც შეესაბამება 420 მკმოლ/ლ), განსაკუთრებით მამაკაცებში და ორივე სქესის ხანდაზმულებში. შარდმჟავას მომატება დაკავშირებულია აღნიშნული პრეპარატის იონიზებულ კატაბოლიზმთან შარდმჟავაში, რაც ხდება ადამიანის ორგანიზმში. თუმცა, ეს არ არის დაკავშირებული პრეპარატის ზემოქმედებით თირკმელების ფუნქციის ან ფერმენტების ფუნქციის გლობალურ დარღვევასთან. შეაბამისად, პოდაგრის, ჰიპერურიკემიის, შარდ-კენჭოვანი დაავადების და თირკმელების დარღვევის მქონე პაციენტებში, მათ შორის ანამნეზში, გროპრინოსინი® სიროფი უნდა დაინიშნოს სიფრთხილით. ასეთ პაციენტებში მკურნალობის პერიოდში საჭიროა შარდმჟავას კონცენტრაციის კონტროლი.
ხანგრძლივი პერიოდის მკურნალობის დროს საჭიროა ყველა პაციენტისთვის სისხლის შრატსა და შარდში შარდმჟავას კონცენტრაციის, ღვიძლის ფუნქციის სისხლის საერთო ანალიზისა და თირკმელების ფუნქციის რეგულარული კონტროლი.
გროპრინოსინი®® სიროფი შეიცავს მეთილპარაჰიდროქსიბენზოატსა და პროპილპარაჰიდროქსიბენზოატს, რომლებსაც შეუძლია ალერგიული რეაქციების გამოწვევა (მათ შორის შენელებული ტიპის). 
გროპრინოსინი®® სიროფი შეიცავს საქაროზას. იშვიათი მემკვიდრეობითი დარღვევების მქონე პაციენტებმა, ფრუქტოზის აუტანლობით, გლუკოზა-გალაქტოზას შეწოვის დარღვევით ან საქაროზა-იზომალტაზას უკმარისობით, არ უნდა მიიღონ გროპრინოსინი® სიროფი.
1 მლ გროპრინოსინი® სიროფი შეიცავს 650 მგ საქაროზას. ეს გასათვალისწინებელია შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებისთვის პრეპარატის დანიშვნისას.
გროპრინოსინი® სიროფი შეიცავს ეთილის სპირტს დაახლოებით 2,5 მოცულობით პროცენტს (20 მგ ეთანოლი 96 მოცულობითი% 1 მლ სიროფზე), ანუ მოზრდილ პაციენტებში მაქსიმალური სადღეღამისო დოზით ეთანოლის 1600 მგ-მდე (80 მლ სიროფი), რაც მაქსიმალური სადღეღამისო დოზით – 40მლ ლუდის, დაახლოებით 17 მკგ ღვინის ექვივალენტურია.

გამოშვების ფორმა
მუქი ფერის შუშის 125 მლ-იანი ფლაკონი პოლიპროპილენის РР 28  თავსახურით, ბავშვების მიერ გახსნის დამცავით; მზომი ჭიქა ნიშნულებით 2,5 მლ-დან 20 მლ-მდე.
ყოველი მუყაოს კოლოფი შეიცავს ერთ ფლაკონს გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.

შენახვის პირობები
პრეპარატი ინახება +15°С – +25°С ტემპერატურაზე.
პრეპარატი ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილზე.

ვარგისობის ვადა
2 წელი
ვარგისობის ვადაFფლაკონის პირველი გახსნის შემდეგ შეადგენს 24 დღეს.
არ გამოიყენოთ პრეპარატი ეტიკეტზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ.

გაცემის რეჟიმი
რეცეპტით

ალფლუტოპი – ALFLUTOP – АЛФЛУТОП

მწარმოებელი: BIOTECHNOS,რუმინეთი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანთების საწინააღმდეგო საშუალება. ქონდროპროტექტორი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

სტერილური  ხსნარი: ამპულაში 1 მლ, შეფუთვაში 10 ც

1 მლ

ზღვის ორგანიზმებისაგან მიღებული ექსტრაქტი ……. 10 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები: ალფუტოპს ოსტეოართროზის სხვადასხვა ფორმის დროს გააჩნია გამოხატული ანთების საწინააღმდეგო და ტკივილგამაყუჩებელი მოქმედება. ექსპერიმენტული კვლევებით დადგენილ იქნა, რომ პრეპარატი თრგუნავს ნორმალური ქსოვილების მაკრომოლეკულურ სტრუქტურას, იგი ინტერსტიციური ქსოვილებისა და სახსრების ხრტილოვან ქსოვილებში ასტიმულირებს აღდგენით პროცესებს. ანთების საწინააღმდეგო და ქსოვილების რეგენერაციის უნარი დამოკიდებულია გიალურონიდაზას აქტივობის დათრგუნვასა და გიალურინის მჟავას ბიოსინთეზის ნორმალიზაციასთან. ზემოთაღნიშნული ორივე მოვლენა სინერგულია და განაპირობებს ქსოვილებში ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებასა და

ქსოვილების აღდგენითი პროცესების აქტივაციას (ნაწილობრივ, ხრტილის სტრუქტურის აღდგენას).  

ჩვენებები: პრეპარატი გამოიყენება შემდეგი დეგენერაციული რევმატიული დაავადებების გონართროზი, კოკსქრთროზი, ოსტეოქონდროზი, სპონდილოზი, სახსრებისა და ზედა კიდურების ართროზი სამკურნალოდ.

მიღების წესი და დოზირება:

პოლიოსთეოართროზისა და ოსტეოარტროზის სამკურნალოდ პრეპარატი შეჰყავთ ღრმად კუნთებში 1 მლ-ის ოდენობით დღეში (სულ 20 ინექცია). მსხვილი სახსრების უშუალო დაზიანების შემთხვევაში პრეპარატი შეჰყავთ სახსარშიდა ინექციის სახით დოზით 1-2 მლ თითოეულ სახსარში 3-4 დღის ინტერვალით. თითოეულ სახსარში სულ 5-6 ინექცია. შესაძლებელია სახსარშიდა და კუნთებში ინექციის კომბინაცია. მკურნალობის კურსის განმეორება დასაშვებია 6 თვის შემდეგ.

გვერდითი მოვლენები: იშვიათად აღინიშნება ქავილით მიმდინარე დერმატიტი, კანის სიწითლე და წვის შეგრძნება ინექციის ადგილზე. ცალკეულ შემტხვევებში სახსარშიდა ინექციის დროს შესაძლებელია ტკივილის სინდრომი.

უკუჩვენებები: ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდი.

შენახვის პირობები: პრეპარატი ინახება გრილ 8-25°C , სინათლისაგან და დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ მისი გამოყენება დაუშვებელია.

Don`t copy text!