Aviabiletebi avia.ge
მთავარი წაკითხვა გვერდი 755

ტრიხოპოლი 0.25გ #20ტ

საერთაშორისო დასახელება:

 

METRONIDAZOLE

მწარმოებელი: POLFARMA, პოლონეთი

მოქმედი ნივთიერება: მეტრონიდაზოლი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიბაქტერიული საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 20 ც.

1 ტაბ.

მეტრონიდაზოლი ………… 250 მგ

ვაგინალური ტაბლეტები: შეფუთვაში 10 ც.

1 ტაბ.

მეტრონიდაზოლი  ………   500 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

კარტოფილის სახამებელი, ჟელატინი, სახამებელი ბადაგი, მაგნიუმის სტეარატი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

მეტრონიზადოლი წარმოადგენს 5-ნიტროიმიდაზოლის წარმოებულს ანტიპროტოზოული ანტიბაქტერიული მოქმედებით. მოქმედებს: Trichomonas vaginalis, Lamblia intestinalis, Entamoeba histolitica და Balantidium coli. გააჩნია აგრეთვე ძლიერი ბაქტერიციდული მოქმედება ანაერობული ბაქტერიების მიმართ:

– გრამუარყოფითი ჩხირები: Bacteroides species, Bacteroides fragilis-ის ჯგუფთან ერთად(B. fragilis, B. distasonis, B. ovatus, B. thetaiotaomicron, B. vulgatus), Fusobacterium species;

– გრამდადებითი ჩხირები: Fubacterium,Clostridium;

– გრამდადებითი კოკები: Peptococcus species, Peptostreptococcus species.

მეტრონიზადოლი არ ახდენს ბაქტერიოციდულ მოქმედებას აერობული ბაქტერიებისა და ფაკულტატური ანაერობების, სოკოებისა და ვირუსების უმრავლესობაზე.

ფარმაკოკინეტიკა:

მეტრონიდაზოლი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან (მინიმუმ 80%). საკვები ამცირებს შეწოვის სიჩქარეს და მეტრონიდაზოლის მაქსიმალურ კონცენტრაციას სისხლის შრატში. მეტრონიდაზოლი ნაწილდება ორგანიზმის ქსოვილებისა და სითხეების უმრავლესობაში. აღწევს აგრეთვე პლაცენტარულ ბარიერს და გადადის დედის რძეში. ნახევარდაშლის ბიოლოგიური პერიოდი T1/2 მოზრდილებში თირკმელისა და ღვიძლის ნორმალური ფუნქციით, შეადგენს 6-8 სთ.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებში მეტრონიდაზოლის ნახევარდაშლის პერიოდი შეიძლება გაიზარდოს. მეტრონიდაზოლი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად შარდთან ერთად, ამიტომ შარდს შეიძლება ჰქონდეს მუქი ან წითელ-ყავისფერი შეფერილობა. პრეპარატის გამოყვანა ორგანიზმიდან შეიძლება ჰემოდიალიზის საშუალებით.

ჩვენებები:

  • ტრიხომონიაზი;
  • ლამბლიოზი;
  • ამებიაზი და მისი ღვიძლის ფორმა.
  • ინფექციები ანაერობული ბაქტერიებით ან შერეული ბაქტერიული ინფექციები (აერობული და ანაერობული), ჩვეულებრივ ანტიბიოტიკებთან ერთად;
  • Helicobacter pylori ინფექციების მკურნალობის დროს 12-გოჯა ნაწლავის ან კუჭის წყლულით დაავადებულები, ბისმუთის პრეპარატებსა და ანტიბიოტიკებთან ერთად.

მიღების წესი და დოზირება:

ტრიხომონიაზი

ყურადღება: ერთდროულად ტარდება ორივე სექსუალური პარტნიორის მკურნალობა.

ქალები: პერორალურად 250 მგ ტაბლეტი 2-ჯერ დღეში დილას და საღამოს ჭამის დროს, 10 დღის განმავლობაში. ვაგინალურად 500 მგ ტაბლეტი საღამოს ერთხელ დღეში, 10 დღის განმავლობაში.

ვაგინალურად გამოყენების წინ პრეპარატი უნდა დასველდეს ანადუღარ და გაგრილებულ წყალში. მკურნალობას აგრძელებენ მენსტრუაციის დროსაც.

მამაკაცები: პერორალურად ჩვეულებრივ 2-ჯერ დღეში 250 მგ (1 ტაბლეტი 250 მგ), დილას და საღამოს ჭამის დროს. 10 დღის განმავლობაში.

ამებიაზი

მოზრდილები: პერორალურად 750 მგ (3 ტაბლეტი 250 მგ) 3-ჯერ დღეში, 5-10 დღის განმავლობაში.

ბავშვები: პერორალურად 35-50 მგ/კგ სხეულის მასის წონაზე დღე-ღამეში, 3-ჯერ დღეში, 10 დღის განმავლობაში.

ლამბლიოზი

გამოიყენება პერორალურად.

ბავშვები:

– 2-დან 5 წლამდე: 1/2 ტაბლეტი 250 მგ 2-ჯერ  დღეში (დღე-ღამის დოზა 250 მგ);

– 6-დან 10 წლამდე: 1/2 ტაბლეტი 250 მგ 3-ჯერ დღეში (375 მგ დღე-ღამეში);

– 10 წლის ზევით: 1 ტაბლეტი 250 მგ 2-ჯერ დღეში (500 მგ დღე-ღამეში).

პრეპარატს ჩვეულებრივ მიიღებენ დილას და საღამოს 5-10 დღის განმავლობაში. საჭიროების შემთხვევაში, მკურნალობა შეიძლება განმეორდეს 4-6 კვირის შემდეგ.

ანაერობული ინფექციები

მეტრონიდაზოლის გამოყენება შეიძლება მონოთერაპიაში ან სხვა ანტიბაქტერიულ პრეპარატებთან ერთად; მკურნალობის საშუალო პერიოდი არ უნდა აღემატებოდეს 7 დღეს.

მოზრდილები და ბავშვები 12 წლის ზევით: 1-2 ტაბლეტი 250 მგ 3-ჯერ დღეში ჭამის დროს ან ჭამის შემდეგ.

ახალშობილები და ბავშვები 12 წლამდე: 7.5 მგ/კგ სხეულის მასსის წონაზე, 3-ჯერ დღეში ჭამის დროს ან ჭამის შემდეგ.

ანაერობული ბაქტერიებით გამოწვეული ინფექციების პროფილაქტიკა (მუცლის ღრუში, გინეკოლოგიასა და მეანობაში ქირურგიული ოპერაციების წინ).

მოზრდილები და ბავშვები 12 წლის ზევით:

თავიდან 1 გ (4 ტაბლეტი 250 მგ) ერთჯერადი დოზით, შემდეგ თითო-თითო ტაბლეტი 250 მგ 3-ჯერ დღეში ჭამის დროს ან ჭამის შემდეგ, ოპერაციისწინა შიმშილობის მომენტამდე.

ბავშვები 5-დან 12 წლამდე: 125 მგ, ყოველი 8 საათი 2 დღე-ღამის განმავლობაში.

ახალშობილები და ბავშვები 5 წლამდე: 5 მგ/კგ სხეულის მასისა, ყოველი 8 საათი, 2 დღე-ღამის განმავლობაში.

გვერდითი მოვლენები:

პრეპარატის გამოყენებისას ყველაზე ხშირია გულისრევა, თავის ტკივილი, მადის უქონლობა, სიმშრალე პირის ღრუში და ლითონის გემო პირში.

უფრო იშვიათად ვლინდება: პირღებინება, ფაღარათი, დისკომფორტი მუცლის ღრუში, ყაბზობა.

გარდა ამისა, მეტრონიდაზოლით მკურნალობისას შეიძლება გამოვლინდეს შემდეგი სიმპტომები: ცვლილებები სისხლის სურათში, პერიფერიული ნეიროპათია, რომელიც ხასიათდება გაშეშების, ჟრუანტელით ან კიდურების პარესთეზიებით; თავის ტკივილები და თავბრუსხვევა, მოძრაობის კოორდინაციის დარღვევით, დეზორიენტაცია, ნერვიულობა დეპრესია, ძილიანობა, უძილობა; იშვიათად კონვულსიების შეტევები, ჭინჭრის გამონაყარი, სახის შეწითლება, ცხვირის ლორწოვანი გარსის ჰიპერემია, მაღალი ტემპერატურა; წვა და დისკომფორტი ურეთრის არეში, შარდის ბუშტის ანთება, საშოს ან ვულვას სიმშრალე, მტკივნეული სქესობრივი აქტი, ლიბიდის შემცირება, საშოს მიკოზი, შარდის მუქი შეფერილობა; ნადები ენაზე, ენისა და ღრძილების ანთება, პირის ღრუს მიკოზი.

უკუჩვენებები:

* ჰიპერმგრძნობელობა მეტრონიდაზოლის ან 5-ნიტრომიდაზოლის სხვა ნაწარმების მიმართ;

* ფეხმძიმობის პირველი ტრიმესტრი.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობა: პრეპარატი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ მაშინ, როდესაც ექიმის აზრით, დედის მიერ პრეპარატის გამოყენების პოტენციური სარგებელი აღემატება ნაყოფზე უარყოფითი ზეგავლენის რისკს.

ლაქტაცია: მეტრონიდაზოლი გადადის დედის რძეში. ამიტომ არ შეიძლება მისი მიღება ბავშვებისათვის ძუძუს წოვების დროს, მაგრამ თუ მკურნალობა აუცილებელია, უნდა შეწყდეს ძუძუს წოვა.

განსაკუთებული მითითებები:

◄ პრეპარატი ფრთხილად უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის მძიმე დაავადებების, შეშუპების გაჩენისას, აგრეთვე კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობის დროს.

◄ ავადმყოფებს, რომელთა თერაპიის დროს გაუჩნდათ ნევროლოგიური დარღვევები (დაბუჟება, კიდურების ჟრუანტელი ან კრუნჩხვები), შეუძლიათ მიიღონ პრეპარატი მხოლოდ მაშინ, როდესაც ექიმის აზრით, მისი გამოყენების სარგებელი აღემატება გართულებების გამოვლენის რისკს.

◄ ავადმყოფებში, რომელთაც მკურნალობისას გაუჩნდათ ან წარსულში ჰქონდათ სისხლის სურათის დარღვევები, ფრთხილად უნდა მიიღონ პრეპარატი.

◄ რეკომენდებულია ლეიკოციტების შემოწმება პრეპარატით მკურნალობამდე, მკურნალობის დროს და მის შემდეგ. ასეთი კონტროლი განსაკუთრებით ნაჩვენებია მეტრონიდაზოლით განმეორებითი თერაპიის დროს.

◄ მეტრონიდაზოლით მკურნალობის დროს შეიძლება გამოვლინდეს სოკოვანი ინფექცია საშოში ან პირის ღრუში. ასეთ შემთხვევებში საჭიროა სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატების გამოყენება ექიმთან შეთანხმებით.

◄ მეტრონიდაზოლით მკურნალობის დასრულების შემდეგ არ შეიძლება სპირტიანი სასმელების მიღება ერთი დღე მაინც, არასასურველი რეაქციების გამოვლენის თავიდან აცილების მიზნით.

◄ მეტრონიდაზოლმა შეიძლება იმოქმედოს ზოგიერთი ლაბორატორიული გამოკვლევების მაჩვენებლებზე (ასტ, ალტ, ლდგ, ტრიგლეცირები, გლუკოზა).

◄ პრეპარატის მოქმედება სატრანსპორტო საშუალებების მართვაზე, მექანიკური მოწყობილობის მომსახურებასა და ფსიქოფიზიკურ თვისებებზე: არ არსებობს მონაცემები უკუჩვენებების შესახებ ტრანსპორტის მართვისა და მექანიკური მოწყობილობის მომსახურებისათვის.

ჭარბი დოზირება:

სიმპტომები: კრუნჩხვები, პერიფერიული ნეიროპათია; მეტრონიდაზოლის 15 გ ერთჯერადი დალევის შემდეგ  შეიძლება აღინიშნებოდეს გულისრევა, პირღებინება და მოძრაობების კოორდინაციის დარღვევა.

მკურნალობა: არ არსებობს მეტრონიდაზოლის სპეციფიური ანტიდოტი. ატარებენ სიმპტომურ თერაპიას. პრეპარატის გამოყოფა შესაძლებელია ჰემოდიალიზის გზით.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– შედედების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან, კუმარინის ნაწარმოებთან ერთად მეტრონიდაზოლი ახანგრძლივებს პროთრომბინის დროს. ამიტომ საჭიროა შესაბამისად ამ პრეპარატების გამოყენების მოდიფიცირება.

– ფენიტოინი და ფენობარბიტალი აჩქარებს მეტრონიდაზოლის გამოყოფას და ამცირებს მის კონცენტრაციას სისხლის შრატში. ციმეტიდინი ზრდის მეტრონიდაზოლის ნახევრად დაშლის პერიოდს.

– მეტრონიდაზოლი ზრდის ლითიუმის კონცენტრაციას სისხლის შრატში და აძლიერების მის ტოქსიკურ მოქმედებას. თუ ექიმის აზრით აუცილებელია ამ პრეპარატების ერთდროულად გამოყენება, მკურნალობის დროს უნდა შემოწმდეს ლითიუმის პრეპარატების დონე, აგრეთვე კრეატინინის კონცენტრაცია სისხლის შრატში.

– მეტრონიდაზოლი შეიძლება შევიდეს ურთიერთმოქმედებაში ტერფენადინსა და ასტემიზოლთან და გამოიწვიოს არასასურველი სიმპტომები სისხლძარღვთა სისტემის მხრიდან.

– მეტრონიდაზოლი აძლიერებს ალკოჰოლის ტოქსიკურ მოქმედებას. ალკოჰოლთან ერთად პრეპარატის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს სიცხის შეგრძნება, ოფლიანობა, თავის ტკივილი, პირღებინება, გულისრევა, ტკივილი მუცლისზედა არეში.

– მეტრონიდაზოლის და დისულფირამის ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება ზოგჯერ გამოიწვიოს მწვავე ფსიქოზები და დეზორიენტაცია. მეტრონიდაზოლით მკურნალობის დაწყება შეიძლება მხოლოდ 2 კვირის შემდეგ დისულფირამით თერაპიის დასრულების შემდეგ.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25 C ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 5 წელი.

ტიბერალი 500მგ #10ტ

ტიბერალი

TIBERAL®

სამედიცინო პროდუქტის დასახელება:

ტიბერალი

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება:

ორნიდაზოლი

ფარმაცევტული ფორმა:

აპკით შემოგარსული ტაბლეტები

ქიმიური დასახელება:

ალფა-(ქლორმეთილ)-2-მეთილ-5-ნიტრო -იმიდაზოლ-1-ეთანოლი

შემადგენლობა:

თითოეული აპკით შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:

აქტიურ ინგრედიენტს: ორნიდაზოლი 500მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ტაბლეტის შიგთავსი: სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მეთილ ჰიდროქსი პროპილ ცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი.

გარსი: მეთილ ჰიდროქსი პროპილ ცელულოზა, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი.

აღწერილობა:

ცილინდრული, ორმხრივ ამოზნექილი, ოდნავ მოყვითალო ფერის, სუსტად გამოხატული სუნის მქონე

ტაბლეტები, რომლის წინა ზედაპირი დაშტამპულია ნიშნით „DEVA“, ხოლო უკანა მხარე გლუვია.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიპროტოზოული საშუალება P01AB03

ფარმაკოლოგიური მოქმედება:

ანტიმიკრობული და ანტიპროტოზოული საშუალება.

ტიბერალი ეფექტურია ტრიქომონული ვაგინიტის, ჰისტოლიზური ენტამებას და ლამბლიოზის (Giardia

intestinalis ) წინააღმდეგ, ასევე სხვა გარკვეული ანაერობული ბაქტერიების წინააღმდეგ, როგორიცაა

ბაქტეროიდები და კლოსტრიდიუმის სახეობები, ფუზობაქტერია და ანაერობული კოკები.

ფარმაკოკინეტიკა:

შეწოვა

ორნიდაზოლი სწრაფად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ. მისი შეწოვა ხდება 90%. პლაზმაში

კონცენტრაციის პიკი მიიღწევა 3 საათში.

გავრცელება:

პლაზმის ცილებს უკავშირდება ორნიდაზოლის 13%. წამლის ნივთიერება კვეთს ცერებროსპინალურ სითხეს,

აღწევს ორგანიზმის სხვა სითხეებსა და ქსოვილებში. პლაზმის კონცენტრაცია (6-36 მგ/ლ) სხვადასხვა

მაჩვენებლების მიხედვით. ჯანმრთელ მოხალისეებში 500 მგ ან 1000 მგ დოზის განმეორებით მიღებისას – ყოველ

12 საათში, დაგროვების ფაქტორი გამოთვლილია როგორც 1.5 – 2.5.

მეტაბოლიზმი

ორნიდაზოლი ძირითადად მეტაბოლიზდება 2-ჰიდროქსიმეთილ და ალფა-ჰიდროქსიმეთილ მეტაბოლიტებთან

ღვიძლში. უცვლელ ორნიდაზოლთან შედარებით ორივე მეტაბოლიტი ნაკლებად ეფექტურია ტრიქომონიული

ვაგინიტის და ანაერობული ბაქტერიების წინაღმდეგ.

ელიმინაცია

პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 13 სთ-ს. ერთჯერადი დოზის 85% გამოიყოფა

მეტაბოლიტების სახით 5 დღეში. დოზის 4% გამოიყოფა შარდში უცვლელი სახით.

ჩვენებები:

– ტრიქომონიაზი: ტრიქომონული ვაგინიტით გამოწვეული შარდსასქესო სისტემის ინფექციები ქალებსა და მამაკაცებში;

– ამებიაზი: ჰისტოლიზური ენტამებათი გამოწვეული ყველა ნაწლავური ინფექცია, მათ შორის ამებური დიზენტერია. ამებიაზის ყველა ფორმა, არანაწლავური ამებიაზი, განსაკუთრებით ღვიძლის ამებური აბსცესი.

– ლამბლიოზი.

– ანაერობული ინფექციების პროფილაქტიკა გინეკოლოგიური და მსხვილი ნაწლავის ოპერაციის ქირურგიული ჩარევის დროს.

უკუჩვენება

მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ ან სხვა ნიტრომიდაზოლით წარმოებული პრეპარატის მიმართ.

ორსულობა და ლაქტაცია:

წამლით არ გამოვლენილა ტერატოგენული ან ფეტოტოქსიური ეფექტი. საკონტროლო კვლევა არ ჩატარებულა ორსულებსა და მეძუძურ დედებში. ზოგადი პრინციპი, ორსულობის ან ლაქტაციის ადრეულ ფაზაში ტიბერალის მიღება არ არის რეკომენდებული, პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებულია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც

დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელი მკვეთრად აჭარბებს ნაყოფზე მოსალოდნელი უარყოფითი მოქმედების რისკს.

მიღების წესი და დოზირება:

ტიბერალის ტაბლეტები ყოველთვის მიიღება პერორალურად, წყალთან ერთად, ჭამის შემდეგ.

ტრიქომონიაზი:

ტრიქომონიაზის დროს ინიშნება 500 მგ ტაბლეტის ერთჯერადი დოზა, პერორალურად, 5 დღის განმავლობაში.

მიღების წესიდღიური დოზა (500 მგტაბლეტები)
ერთჯერადი დოზა3 ტაბლეტი პერორალურად, საღამოს
5 დღიანი მკურნალობა

1 ტაბლეტი დილით პერორალურად

1 ტაბლეტი საღამოს პერორალურად

ყველა შემთხვევაში, პაციენტის მეუღლემაც უნდა ჩაიტაროს მკურნალობა იმავე დოზებით, რათა თავიდან აიცილოს ინფექციის განმეორება.

ბავშვებში – 25 მგ/კგ მასაზე ერთჯერადად.

ამებიაზი:

ა) ამებური დიზენტერიის დროს 3 დღიანი მკურნალობა;

ბ) ამებიაზის ყველა ფორმის შემთხვევაში 5-10 დღიანი მკურნალობა.

მკურნალობის ხანგრძლივობადღიური დოზა

მოზრდილებში და ბავშვებში რომელთა
სხეულის მასა იწონის 35 კგ-ზე მეტს (500
მგ ტაბლეტი)

35 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის
მქონე ბავშვებში

3 დღიანი მკურნალობა

ერთდოულად მიიღება 3 ტაბლეტი
პერორალურად, საღამოს.
4 ტაბლეტი პერორალურად, 60 კგ-ზე
მეტი სხეულის მასის მქონე პაციენტებში
(2 ტაბლეტი დილით, 2 ტაბლეტი
საღამოს).

40 მგ/კგ-ზე ერთჯერადი დოზა
5-10 დღიანი მკურნალობა

2 ტაბლეტი პერორალურად (1 ტაბლეტი
დილით, 1 ტაბლეტი საღამოს).

25 მგ/კგ-ზე ერთჯერადი დოზა

ლამბლიოზი:

მკურნალობის ხანგრძლივობადღიური დოზა

მოზრდილებში და ბავშვებში რომელთა

სხეულის მასა იწონის 35 კგ-ზე მეტს

35 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის
მქონე ბავშვებში

1-2 დღიანი მკურნალობა

ერთდოულად მიიღება 3 ტაბლეტი
პერორალურად, საღამოს.

40 მგ/კგ-ზე ერთჯერადი დოზა.

35 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის

მქონე ბავშვებში

1-2 დღიანი მკურნალობა ერთდოულად მიიღება 3 ტაბლეტი

პერორალურად, საღამოს.

40 მგ/კგ-ზე ერთჯერადი დოზა.

არასასურველი ეფექტები

ძალიან ჩვეულებრივ (>1/10); ჩვეულებრივ (>1/100 1/1,100 1/10,000

1/1,000), ძალიან იშვიათად (

სისხლი და ლიმფური დარღვევები

იშვიათად: ლეიკემია

ნერვული სისტემის მოშლილობა:

ძალიან იშვიათად: ძილიანობა, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ტრემორი, კოორდინაციის დარღვევა,

თავბრუსხვევა, დაღლილობა, თავბრუსხვევა, დროებითი გონების დაკარგვა და სენსორული ან

კომპლექსური პერიფერიული ნეიროპათია.

კუჭნაწლავის ტრაქტის დარღვევები:

იშვიათად: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ეპიგასტრიუმის მოშლილობა, პირის სიმშრალე და მადის დაკარგვა.

იშვიათად: გემოს დარღვევა

ჰეპატობილიარული დარღვევები:

არ არის ცნობილი : სიყვითლე, პათოლოგიური ღვიძლის ფუნქციის ტესტები

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები:

იშვიათად: ქავილი და კანის რეაქციები

ჭარბი დოზირება:

ჭარბი დოზირებისას შესაძლებელია გამოვლინდეს ზემოთ აღნიშნული გვერდითი მოვლენები შედარებით

გამოხატული სიმპტომებით.

ტიბერალის სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. კრუნჩხვების დროს რეკომენდებულია დიაზეპამის

გამოყენება.

სხვა წამლებთან ურთიეთქმედება:

ორნიდაზოლის მიღებისას და არ შეიძლება ალკოჰოლის დალევა და მინიმუმ სამი დღე წამლის მოხსნიდან.

ორნიდაზოლი აძლიერებს კუმარინის ტიპის პერორალური ანტიკოაგულანტების ეფექტს. ანტიკოაგულანტების

დოზა უნდა დაინიშნოს შესაბამისად.

საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა, ორნიდაზოლის თანადროული მიღებისას ანტიეპილეფსიურ პრეპარატებთან

ერთად, როგორიცაა ციმეტიდინი (ანტიჰისტამი ნური), ფენიტონინი, ფენობარბიტალი და ასევე ლითიუმი.

ორნიდაზოლი ახანგრძლივებს ვეკურონის ბრომიდის მიორელაქსაციურ ეფექტს.

სიფრთხილის ზომები

ტიბერალი სიფრთხილით გამოიყენება იმ პაციენტებში რომლებსაც აქვთ ცენტრალური ნერვული სისტემის

დაავადებები (მაგ: ეპილეფსია, გაფანტული სკლეროზი) და ღვიძლის დაავადებები.

სხვა წამლების ეფექტი შეიძლება გაიზარდოს ან შემცირდეს.

შეფუთვა:

500 მგ აპკით შემოგარსული ტაბლეტები.

PVC/ალუმინის ფოლგის ბლისტერზე – 10 ტაბლეტი. ბლისტერი ანოტაციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს

კოლოფში.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 300C ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისობის ვადა: 5 წელი.

არ გამოიყენოთ წამალი ვარგისობის ვადის ამოწურვის შემდეგ რომელიც მითითებულია შეფუთვაზე.

შენახვის პირობები:

შეინახეთ არაუმეტეს 300 ტემპერატურისა, მოარიდეთ ბავშვებს და სინათლეს.

აფთიაქიდან გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი – II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

მწარმოებელი:

DEVA Holding A.Ş.

Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesi,

Karaağaç Mah., Atatürk Cad., No :32

Kapakli-Tekirdağ/ თურქეთი.

აკუპანი – ACUPAN – АКУПАН

ფორმა, შეფუთვა: სინექციო ხსნარი, რომელიც 2 მლ ოდენობით ასხია ამპულაში, 1 ამპულა შეიცავს 20 მგ აქტიურ ნივთიერებას. გაყიდვაში გამოდის მუყაოს შეფუთვით, რომელშიც დევს 5 ამპულა.

შემადგენლობა: ნეფოპამის ჰიდროქლორიდი (Nefopam hydrochloride)

მწარმოებელი: Laboratoires Biocodex (საფრანგეთი);

კლინიკო-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: არანარკოტიკული ანალგეზიური საშუალება

ფარმაკოლოგიური მოქმედება: ნეფოპამი წარმოადგენს სხვა ანალგეტიკებისაგან სტრუქტურულად განსხვავებულ არანარკოტიკული ანალგეტიკს. ექსპერიმენტული გამოკვლევები მიუთითებენ მის ცენტრალურ მოქმედებაზე, რომელიც დამყარებულია სინაფსების დონეზე დოფამინის, ნორადრენალინისა და სეროტონინის უკუმიტაცების ინჰიბირებაზე. ცხოველებში ნეფოპამმა  გამოავლინა ანტინოცეპტიური და ანტიჰიპერალგიური აქტივობა, პრესინაპტიკურ დონეზე გლუტამატის გათავისუფლების შესაძლო შემცირების გზით და პოსტსინაპტიკურ დონეზე N-მეთილ – D-ასპარტატის რეცეპტორების აქტივაციით. კლინიკურ გამოკვლევებში ნეფოპამმა გამოავლინა დადებითი ეფექტი ოპერაციის შემდგომი კანკალის შემთხვევებში. ნეფოპამს არ გააჩნია ანთების საწინააღმდეგო ან ანტიპირეტიული მოქმედება, არ ამძიმებს სუნთქვას და არ ახდენს ზეგავლენას კუჭ-ნაწლავის პრეისტალტიკაზე. ნეფოპამს გააჩნია უმნიშვნელო ანტიქოლინერგიული ეფექტი.

ფარმაკოკინეტიკა: ნეფოპამის ერთი დოზის (20 მგ) კუნთქვეშ შეყვანიდან 30-60 წუთის შემდეგ შეიმჩნევა პიკი შრატში, მაქსიმალური კონცენტრაცია კი შეადგენს 25 მგ/მლ. ნახევარგამოყოფის პერიოდი საშუალოდ შეადგენს 5 საათს. დოზის 20 მგ ვენაში შეყვანის შემდეგ ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 4 საათს. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება შეადგენს 71-76%. ბიოტრანსფორმაცია მნიშვნელოვანია, ინდენტიფიცირებულია სამი მეტაბოლიტი: დესმეთილნეფოპამი; ნეფოპამ N -ოქსიდი; N -გლუკურონიდ ნეფოპამი.

დესმეთილნეფოპამი და ნეფოპამ N -ოქსიდი არ განიცდიან გლუკურონიზებას ღვიძლში, არ ავლენენ ანალგეტიკურ აქტივობას ცხოველებზე გამოკვლევებში. შეყვანილი დოზის 87% გამოდის თირკმელების საშუალებით, შეყვანილი დოზის 5%-ზე ნაკლები გამოდის უცვლელი სახით.

შარდში აღმოჩენილი მეტაბოლიტები შეადგენენ 6%, 3% და 36% ვენაში შეყვანილი დოზის შესაბამისად.

ჩვენება:

  • სხვადასხვა ეტიოლოგიისა და ინტენსივობის ტკივილის სინდრომი (ტრავმები, ტკივილი ქირურგიული ოპერაციების შემდგომ, მშობირობის გაუტკივარება, კბილის ტკივილი, მიალგია, თირკმლისა და ღვიძლის ჭვალი);
  • პრემედიკაცია მტკივნეული სამედიცინო პროცედურების წინ.

დოზირებისა და მიღების რეჟიმი: დოზა უნდა შეესაბამებოდეს ტკივილის სინდრომის ინტენსივობასა და პაციენტის რეაქციას.

კუნთქვეშა შეყვანა: აკუპანის შეყვანა ხდება კუნთქვეშ ღრმად. ერთ შეყვანაზე რეკომენდებული დოზა შეადგენს 20 მგ. საჭიროების შემთხვევაში შეყვანა მეორდება ყოველ 6 საათში. მაქსიმალური დოზა დღე-ღამის მანძილზე არის 120 მგ.

ინტრავენური ინფუზია: აკუპანი გამოყენებულ უნდა იქნას ნელი ინტრავენური ინფუზითი 15 წუთზე მეტი დროის ინტერვალით, პაციენტი უნდა იწვეს, რათა თავიდან იქნას აცილებული ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა ზღვის ავადმყოფობა, თავბრუს ხვევა, ოფლიანობა. ჩვეულებრივ რეკომენდებული დოზაა 20 მგ ყოველ ჩატარებულ ინექციაზე. საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია მისი გამეორება ყოველ 4 საათში. 120 მგ/დღე მაქსიმალური დღიური დოზის გადაუჭარბებლად.

შეყვანის მეთოდიკა: აკუპანის შეყვანა შეიძლება ჩვეულებრივ საინფუზიო ხსნარში (ნატრიუმ ქლორიდის იზოტონური ხსნარი ან გლუკოზის 5%-იანი ხსნარი). გახსნისას ოპტიმალური თანაფარდობა – პრეპარატის 1 ამპულა 50 მლ საინფუზიო ხსნარში.

მკურნალობის კურსი არ უნდა აღემატებოდეს 8-10 დღეს.

გვერდითი მოვლენები: ოფლიანობა, ძილიანობა, პირღებინება, გულისრევა. ატროპინის მსგავსი რეაქციები (პირის სიმშრალე გულის წასვლა, შარდის შეკავება, გაღიზიანება, აღგზნება). იშვიათად აღინიშნება ტაქიკარდია და მაღალი არტერიული წნევა, ჰიპერმგრძნობელობა, ჭინჭრის ციება, კვინკეს შეშუპება, ანაფილაქსური შოკი, კრუნჩხვები, ჰალუცინაციები, მედიკამენტოზური დამოკიდებულება.

უკუჩვენება:

  • ჰიპერმგრძნობელობა ნეფოპამისადმი ან პრეპარატის სხვა კომპონენტებისადმი;
  • ბავშვები 12 წლამდე;
  • კრუნჩხვები ან მათი არსებობა ანამნეზში, ეპილეფსია;
  • შარდის შეკავების რისკი, გამოწვეული ურეთრისა და წინამდებარე ჯირკვლის დაზიანებით;
  • მწვავე გლაუკომის რისკი;
  • ორსულობა, ძუძუთი კვების პერიოდი.

განსაკუთრებული მითითებები: აკუპანი არ განეკუთვნება მორფინის მსგავს პრეპარატებს და ოპიატების ანტაგონისტებს. ამდენად, აკუპანის გამოყენება მორფის შემცველი პრეპარატებით მკურნალობის შეწყვეტისას, ზრდის მოხსნის სინდრომის განვითარების რისკს. მეტიც, აკუპანი არ აჩქარებს დეტოქსიკაციის პერიოდს ასეთ პაციენტებში. ასეთ შემთხვევაში აკუპანის გამოყენებისას თანაფარდობა – რისკი/სარგებელი, ექვემდებარება მუდმივ შეფასებას.

აკუპანი არ გამოიყენება ქრონიკული ტკივილის სინდრომის სამკურნალოდ. ისეთის, როგორიცაა თავის ტკივილი.

ეს პრეპარატი გამოიყენება სიფრთხილით ღვიძლის, თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, ხანდაზმულ ასაკში. სიფრთხილით ინიშნება ტაქიკარდიის დროს.

არსებობს მედიკამენტოზური დამოკიდებულების განვითარების რისკი დეპრესიის მქონე პაციენტებში ან პაციენტებში, რომლებსაც გააჩნიათ რაიმე მედიკამენტოზური დამოკიდებულება ანამნეზში.

მკურნალობის პერიოდში არაა რეკომენდებული მუშაობა ავტოტრანსპორტსა და მექანიზმებთან, რომლებიც მოითხოვენ ყურადღებას.

ზედოზირება: ზედოზირების შემთხვევაშო აღინიშნება ტაქიკარდია, კრუნჩხვები, ჰალუცინაციები. ასეთ დროს აუცილებელია სიმპტომატური მკურნალობა, კარდიოლოგიური და რესპირატორული მონიტორინგი სტაციონარის პირობებში.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება: აკრძალულია სიმპატომიმეტიკებსა და ანტიქოლინერგიულ პრეპარატებთან ერთად მიღება, რადგან ერთდროული შეყვანისას აძლიერებენ აკუპანის გვერდით ეფექტებს, განსაკუთრებით, ატროპინი მსგავსი სპაზმოლიტიკების, ანტიქოლინერგიული პარკინსონსაწინააღმდეგო პრეპარატების, იმიპრამინული ანტიდეპრესანტების და ფენოთიაზინური რიგის ნეიტროპლეტიკების, Н1 -ჰისტამინური რეცეპტორების ბლოკატორების და დიზოპირამიდის ერთდროული შეყვანისას.

შენახვის პირობები და ვარგისიანობის ვადა: პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25oC ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილს და ვარგისიანია 3 წელი.

ტაგერა ფორტე 1გ #2ტ

13.00 ლარი
12.22 ლარი

ქვეყანა: ინდოეთი

მწარმოებელი: უნიქ ფარმაცევ.

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

ტაგერა ფორტე 1გ #2ტ

13.00 ლარი
12.22 ლარი

ქვეყანა: ინდოეთი

მწარმოებელი: უნიქ ფარმაცევ.

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

აკუზიდი – ACCUZIDE® – АККУЗИД®

ფორმა, შეფუთვა: 1. ოვალური ფორმის, ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი შემოგარსული ტაბლეტები, ცალ მხარეს აქვს მარკირება “PD 222”. 1 ტაბლეტი შიცავს 10 მგ ქვინაპრილს და 12.5 მგ ჰიდროქლორთიაზიდს. გაყიდვაში გამოდის მუყაოს  შეფუთვით, რომელშიც მოთავსებულია 10-10 ტაბლეტიანი 3 ბლისტერი.

2. სამკუთხა ფორმის, ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი შემოგარსული ტაბლეტები, ცალ მხარეს აქვს მარკირება “PD 220”. 1 ტაბლეტი შიცავსვ 20 მგ ქვინაპრილს და 12.5 მგ ჰიდროქლორთიაზიდს. გაყიდვაში გამოდის მუყაოს  შეფუთვით, რომელშიც მოთავსებულია 10-10 ტაბლეტიანი 3 ბლისტერი.

3. მრგვალი  ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი შემოგარსული ტაბლეტები, ცალ მხარეს აქვს მარკირება “PD 223”. 1 ტაბლეტი შიცავს 20 მგ ქვინაპრილს და 25 მგ ჰიდროქლორთიაზიდს. გაყიდვაში გამოდის მუყაოს  შეფუთვით, რომელშიც მოთავსებულია 10-10 ტაბლეტიანი 3 ბლისტერი.

შემადგენლობა: ქვინაპრილი  და ჰიდროქლორთიაზიდი (quinapril+ hydrochlorothiazide);

მწარმოებელი: GOEDECKE, GmbH (გერმანია);

კლინიკო-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატი.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება: აკუზიდი არის კომბინირებული ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატი, რომლის შემადგენლობაში სამი სხვადასხვანაირი თანაფარდობით შედის ანგიოტენზინ-გარდამქნელი ფერმენტის (აგფ) ინჰიბიტორი ქვინაპრილი და თიაზიდური დიურეტიკი ჰიდროქლორთიაზიდი.

ქვინაპრილი წარმოადგენ აგფ ინჰიბიტორს. აგფ კატალიზატორის როლს ასრულებს ანგიოტენზინ II-ის წარმოქმნის პროცესში. ანგიოტენზის II აქვს სისხლძარღვების შემავიწროვებელი მოქმედება და აკონტროლებს სისხლძარღვების ტონუსს, მათ შორის თირკმელზედა ჯირკვლების ქერქის მიერ ალდოსტერონის სეკრეციის სტიმულაციის ხარჯზე. ქვინაპრილი ახდენს მოცირკულირე და ქსოვილოვანი აგფ-ის ინჰიბირებას და იწვევს ვაზომოტორული აქტიურიბის და ალდოსტერონის სეკრეციის დაქვეითებას. ანგიოტენზინ II-ის უარყოფითი გავლენის მოხსნა მოქმედებს რენინის სეკრეციაზე და იწვევს სისხლის პლაზმაში მისი აქტიურობის ზრდას. ამასთან, არტერიული წნევის დაქვეითებას ახლავს პერიფერიული სისხლძარღვების საერითო წინააღმდეგობის  და თირკმლის სისხლძარღვების წინააღმდეგობის შემცირება, მაშინ როცა გულის შეკუმშვათა სიხშირე, განდევნის ფრაქცია, თირკმელებში სისხლის მიმოქცევა, თირკმელების ფილტრაციის ფუნქცია უნიშვნელოდ იცვლება. გარდა ამისა, ქვინაპრილი რამდენადმე აქვეითებს ჰიდროქლორთიაზიდის მოქმედებით გამოწვეულ კალიუმის კარგვას, რომელიც (ჰიდროქლორთიაზიდი) თავისი დიურეტიკული მოქმედების ხარჯზე ასევე მაღლა სწევს სისხლის პლაზმაში რენინის აქტიურობას, ალდოსტერონის სეკრეციას, აქვეითებს კალიუმის დონეს შრატში და ზრდის მის შარდით გამოყოფას.

ჰიდროქლორთიაზიდი არის დიურეტიკი, რომელიც პირდაპირ მოქმედებს თირკმელებზე, ზრდის ნატრიუმის იონების, ქლორიდები, წყლის, კალიუმისა და ბიკარბონატის იონების გამოყოფას, აქვეითებს კალციუმის იონების  გამოყოფას. მართალია დიურეტიკების ანტიჰიპერტენზიული მოქმედების მექანიზმი ბოლომდე არ არის შესწავლილი, მაგრამ მათი ხანგრძლივი გამოყენების შემთხვევში  აღინიშნება პერიფერიული სისხლძარღვების წინააღმდეგობის  დაქვეითება, რაც სავარაუდოდ დაკავშირებულია ნატრიუმის იონების ცვლის შეცვლაზე. ამგვარად, ქვინაპრილი + ჰიდროქლორთიაზიდი კომბინაციის იწვევს არტერიული წნევის უფრო გამოხატულ დაქვეითებას, ვიდრე თითოეული პრეპარატი ცალ-ცალკე.

ფარმაკოკინეტიკა: ქვინაპრილი  და ჰიდროქლორთიაზიდი არ ახდენენ ერთმანეთის ფარმაკოკინეტიკაზე გავლენას.

ქვინაპრილი

შინაგანი მიღების შემდეგ ქვინაპრილი Cmax მიიღწევა 1 საათში. ქვინაპრილი   სწრაფად მეტებოლიზდება ქვინაპრილატად, რომელიც წარმოადგენს აგფ-ის ძლიერ ინჰიბიტორს. ქვინაპრილის შეწოვის ხარისხი დაახლოებით 60%-ს შეადგენს. ქვინაპრილის  Cmax სისხლის პლაზმაში შინაგანი მიღებიდან 2 საათში აღწევს.

მიღებული  ქვინაპრილის დაახლოებით 38% ცირკურილებს ქვინაპრილატის სახით. ქვინაპრილის და ქვინაპრილატის  დაახლოებით 97% სისხლის პლაზმაში ცირკურილებს ცილეთან შეკავშირებულ მდგმარეობაში. ქვინაპრილი და მიაი მეტაბოლიტები ვერ გადალახვენ ჰემატოენცეფალურ ბარიერს.

სისხლის პლაზმაში ქვინაპრილის T1/2 შეადგენს 1 სთ. ქვინაპრილატი გამოიყოფა ძირითადა შარდთან ერთად და მისი T1/2 შეადგენს  3 საათს.

ჰიდროქლორთიაზიდი

ჰიდროქლორთიაზიდის შეწოვა რამდენადმე ნელა ხდება, Cmax აღწევს 1-2,5 საათში. შეწოვის ხარისხი 50-80%-ია.

ჰიდროქლორთიაზიდი გადის პლაცენტარულ ბარიერს და გამოიყოფა დედის რძეში, მაგრამ იგი ვარ გადალახავს ჰემატოენცეფლურ ბარიერეს.

ჰიდროქლორთიაზიდი არ მეტაბოლიზდება ღვიძლში და გამოიყოფა შარდთან ერთად შეუცვლელი სახით. მისი  T1/2 შეადგენს 4-15 სთ. შინაგანად მიღებული პრეპარატის დაახლოებით 61% გამოიყოფა შეუცვლელი სახით 24 საათის განმავლობაში.

ჩვენება: აკუზიდი განკუთვნილია ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ იმ პაციენტებში, რომლებშიც ნაჩვენებია ქვინაპრილისა და ბიურეტიკების კომბინაციით მკურნალობა.

დოზირებისა და მიღების რეჟიმი: იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც ამჟამად დიურეტიკებს არ იღებენ, მაგრამ იტარებენ ქვინაპრილით მონოთერაპიას აკუზიდის-10/12.5 მგ რეკომენდებული საწყისი დოზა აუცილებლობის შემთხვევაში შეიძლება გაიზარდოს 20/12.5 მგ-მდე ან 20/25 მგ-მდე. ჩვეულებრივი დამხმარე დოზა 10/12.5 მგ-20/12.5 მგ.

ამ კომბინირებული პრეპარატის დოზის (ქვინაპრილი/ჰიდროქლორთიაზიდი) ვარიაციები  შესაძლებლობას იძლევა მოქნილად შეათანხმონ კომპონენტები კლინიკური ჩვენებების მიხედვით.

იმ პაციენტებში, რომლებიც დიურეტიკს იღებენ, ქვინაპრილის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 5 მგ, წნევის გადაჭარბებული დაქვეითების მინიმუმამდე შემცირებისთვის.

დოზის შერჩევა თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში: აკუზიდის გამოყენება არ შეიძლება საწყისი თერაპიის სახით თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში. თირკმლის ზომიერი უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში თერაპიას იწყებენ ქვინაპრილის 5 მგ-დან და შემდეგ არჩევენ  შესაბამის დოზას.

გამოყენება ხანშიშესულებში: ერთი და იგივე დღიური დოზის თერაპიული ეფექტები ერთნაირად ვლინდება როგორც ხანშიშესულებში (>65 წელი), ისე უფრო ახალგაზრდა პაციენტებში. ხანშიშესულ პაციენტებში ნეგატიური გვერდითი ეფექტების ზრდა არ აღინიშნება.

გამოყენება ბავშვებში: პედიატრულ პაციენტებში უსაფრთხოება და ეფექტურობა შემოწმებული არ არის.

გვერდითი მოვლენები: კლინიკურ გამოკვლევებში მეტნაკლებად ხშირი გვერდითი ეფექტების კონტროლისას (1%) ქვინაპრილისა და ჰიდროქლორთიაზიდის ნებისმიერი კომბინაციისას გამოვლინდა შემდეგი: თავის ტკივილი (6.7%), თავბრუსხვევა (4.8%), ხველა (3.2%), დაღლილობა (2.9%). აუცილებელია აღინიშნოს, რომ ხველა ხასიათდებოდა არაპროდუქტიულობით, მუდმივობით და თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ ქრებოდა. საერთო ჯამში, არასასურველი ეფექტები ზომიერი იყო და ტრანზიტორული ხასიათი ქონდათ. არ აღინიშნა გვერდითი ეფექტების დამოკიდებულება ასაკზე, სქესზე, რასასა და თერაპიის ხანგრძლივობაზე. გვერდითი ეფექტების გამო თერაპიის შეწყვეტა საჭირო გახდა პაციენტების 2%-ში. წამლის მოხსნის მეტნაკლებად ხშირი მიზეზი იყო თავის ტკივილი (0.5%), მას მოსდევდა ხველა და გულისრევა და/ან ღებინება (0.2%).

უკუჩვენება:

  • კუზიდი უკუნაჩვენებია იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ, იმ პაციენტების ჩათვლით, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ კვინკეს შეშუპება, რომელიც დაკავშირებულია აგფ ინჰიბიტორებით მკურნალობასთან.
  • ჰიდროქლორთიაზიდის შემცველობის გამო ეს პრეპარატები უკუნაჩვენებია იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც აღენიშნებათ ანურია ან მომატებული მგრძნობელობა სულფონამიდის წარმოებული სხვა პრეპარატების მიმართ.
  • რეპროდუქციული ასაკის ქალები ინფორმირებულები უნდა იყვნენ აგფ ინჰიბიტორების მიღების შემდგომ მოვლენებზე ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრში. ამ პაციენტებს აფრთხილებენ, რომ ორსულობის შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობონ ექიმს. ორსულობის შემთხვევაში საჭიროა აკუზიდის დაუყოვნებლივ მოხსნა.
  • ახალშობილისთვის პოტენციური სერიოზული რეაქციების გათვალისწინებით აუცილებელია არჩევანის გაკეთება – შეწყდეს ძუძუთი კვება ან შეწყდეს აკუზიდის მიღება, ამ შემთხვევაში არ უნდა გამოირიცხოს დედის ჯანმრთელობისთვის წამლის მნიშვნელობა.

განსაკუთრებული მითითებები: სპეციალური გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები პრეპარატის მიღებისას:

კვინკეს შეშუპება: აგფ ინჰიბიტორის მიღებისას შეიძლება განვითარდეს კვინკეს შეშუპება, ხორხის შეშუპების ჩათვლით, განსაკუთრებით პრეპარატის პირველი დოზის მიღების შემდეგ. პაციენტები უნდა გააფრთხილონ, რომ მათ ექიმს უნდა შეატყობინონ სიმპტომების შესახებ, რომლებიც წინ უძღვის კვინკეს დაავადებას (სახის, კიდურების, თვალების, ტუჩების, ენის შეშუპება, ყლაპვის ან სუნთქვის გაძნელება) და შეწყვიტონ აკუზიდის  მიღება.

ნაწლავის ანგიონევროზული შეშუპება: პაციენტებს აღენიშნებოდათ ტკივილი მუცელში (გულისრევასა და ღებინებასთან ერთად ან მათ გარეშე) აგფ ინჰიბიტორების მოხსნის შემდეგ აღნიშნული დარღვევის სიმპტომები გაქრა. ანგიონევროზული შეშუპება უნდა ჩაერთოს დიფერენციალურ დიაგნოზში იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც აგფ ინჰიბიტორებს იღებენ და უჩივიან მუცლის ტკივილს.

ანაფიქალსიური რეაქციები

დესენსილიბიზაცია: პაციენტებს, რომლებიც აგფ ინჰიბიტორებს იღებდნენ ფუტკრის შხამით მკურნალობის პროცესში აღენიშნებოდათ მყარი, სიცოცხლისთვის სახიფათო ანაფილაქსიური რეაქციები. ამავე პაციენტებში ეს რეაქციები ქრებოდა აგფ ინჰიბიტორის მოხსნისას, მაგრამ ისინი ხელახლა ჩნდებოდა თუ დაუდევრობის გამო პრეპარატის მიღება გრძელდებოდა.

დსლპ აფერეზი: ცნობილია ანაფილაქსიური რეაქციების შესახებ იმ პაციენტებში, რომლებსაც დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეიდების აფერეზი აღენიშნებოდათ დექსტრან სულფატის აბსორბციით, აგფ ინჰიბიტორებით თანმხლები მკურნალობისას.

ჰემოდიალიზი:

არსებობს კლინიკური მტკიცებულებები, რომ ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებს გარკვეული სიმაღლის სიმკვრივის მემბრანების გამოყენებისას (როგორიცაა პოლიაკრილინტრილის მემბრანები) აგფ ინჰიბიტორების თანმხლები მიღებისას უვითარდებათ ანაფილაქსიური რეაქციები. შეიძლება ამ კომბინაციის თავიდან აცილება, ალტერნატიული ჰიპოტენზიური წამლის გამოყენებით, ან ჰემოდიალიზისთვის სხვა მემბრანების გამოყენებით.

ჰიპოტენზია: პაციენტები უნდა გააფრთხილონ შესაძლო თავბრუსხვევის შესახებ, განსაკუთრებით აკუზიდის პირველი დოზის მიღებისას. პაციენტმა უნდა იცოდეს, რომ ნამდვილი შოკის შემთხვევაში მან უნდა შეწყვიტოს წამლის მიღება ექიმის კონსულტაციამდე.

ყველა პაციენტი უნდა გააფრთხილონ, რომ სითხის არაადექვატურმა მოხმარებამ, ოფლის ან სითხის გამოყოფის გაძლიერებამ შეიძლება ამოიწვიოს წნევის მკვეთრი დაცემა სითხის მოცულობის შემცირების გამო. სითხის მოცულობის შემცირების სხვა მიზეზები შეიძლება იყოს ღებინება ან დიარეა, რასაც აგრეთვე შეუძლია გამოიწვიოს წნევის დაცემა. ამგვარ შემთხვევებში პაციენტებს ურჩევენ, რომ მიმართონ ექიმს.

ნეიტროპენია/აგრანულოციტოზი: პაციენტებს ატყობინებენ, რომ მათ ექიმს უნდა აცნობონ ინფექციაზე ნებისმიერი ეჭვის შესახებ (მაგალითად: ანთებადი ყელი, ცხელება) რადგან ეს შეიძლება იყოს ნეიტროპენიის ნიშანი.

სისტემური წითელი მგლურა: არსებობს მონაცემები, რომ თიაზიდური დიურეტიკები იწვევენ სისტემური წითელი მგლურას გამწვავებას ან აქტივაციას.

თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება: აკუზიდის სიფრთხილით გამოყენება საჭიროა თირკმლის მძიმე დაავადებების მქონე პაციენტებში. ჰიპერტენზიით დაავადებული პაციენტების დაკვირვებას ყოველთვის უნდა ახლდეს თირკმლის ფუნქციის შეფასება.

ღვიძლის ფუნქციის უკმარისობა: აკუზიდის სიფრთხილით გამოყენება საჭიროა ღვიძლის უკმარისობის ან ღვიძლის პროგრესირებადი დაავადებების მქონე პაციენტებში.

ჰიპერკალიემია: პაციენტებს უნდა აცნობონ, რომ მათ ექიმის კონსულტაციის გარეშე არ უნდა მიიღონ კალიუმის დანამატები ან სუფრის მარილის კალიუმის შემცველი შემცვლელები.

კალციუმის ექსკრეცია თიაზიდებით ითრგუნება: თიაზიდის ხანგრძლივი მკურნალობისას რამდენიმე პაციენტში აღინიშნა პარათირეოიდული ჯირკვლების პათოლოგიური ცვლილებები. ჰიპოპარათირეოიდიზმის უფრო მძიმე გართულებები (თირკმლის ლითიაზი, ძვლების რეზორბცია და კუჭის წყლული) არ აღინიშნა.

სხვა მეტაბოლური დარღვევები: თიაზიდებს აქვთ ტენდენცია გლუკოზისადმი ტოლერანტობის დაქვეითებისა და შრატში ქოლესტერინის ტრიგლიცერიდებისა და შარდის მჟავას მომატებისკენ. ჩვეულებრივ ეს ეფექტები უმნიშვნელოა, მაგრამ ჩვეულებრივი პოდაგრა ან დიაბეტი შეიძლება გამწვავდეს.

ჰიპოგლიკემია და დიაბეტი: აგფ ინჰიბიტორების გამოყენებას დიაბეტით დაავადებულებში შეიძლება ახლდეს ჰიპოგლიკემია.

ხველა: არსებობს მონაცემები აგფ ინჰიბიტორების გამოყენებისას (აკუზიდის ჩათვლით) ხველის შესახებ. ეს ხველა შეიძლება დახასიათდეს როგორც არაპროდუქტიული, მუდმივი და წარმავალი თერაპიის ჩატარების შემდეგ.

ქირურგია/ანესთეზია: თუ იგეგმება პაციენტის ოპერაცია/ანესთეზია მან ექიმი უნდა გააფრთხილოს, რომ იღებს აგფ ინჰიბიტორებს:

აკუზიდი 10/12.5 შეიცავს 0.032348გ. ლაქტოზას. რეკომენდებული დოზირების დაცვისას ყოველ დოზასთან ერთად იღებენ 0.032348გ ლაქტოზას. აკუზიდი 20/12.5 შეიცავს 0.077196გ ლაქტოზას. რეკომენდებული დოზირების დაცვისას ყოველ დოზასთან ერთად იღებენ 0.077196გ ლაქტოზას.

მიღება არ შეიძლება ლაქტოზის უკმარისობისას, გალაქტოზემიისას, გლუკოზის/გალაქტოზის შეწოვის დაქვეითებისას.

გავლენა ავტომობილების და სხვა მექანიზმების მართვაზე: ავტომობილებისა და სხვა სატრანსპორტო საშუალების მართვის შესაძლებლობა შეიძლება დაიქვეითდეს, განსაკუთრებით თერაპიის დასაწყისში.

ზედოზირება: ადამიანში აკუზიდის დოზის გადაჭარბების მონაცემები არ არსებობს.

ჰემოდიალიზი და პერიტონეალური დიალიზი უმნიშვნელოდ მოქმედებენ ქვინაპრილსა და ქვინაპრილატის ელიმინაციაზე.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება: ტეტრაციკლინი და სხვა წამლები, რომლებიც მაგნიუმთან ურთიერთქმედებენ: ეს ურთიერთქმედება აუცილებლად უნდა გაითვალისწინონ აკუზიდითა და ტეტრაციკლინით ან იმ სხვა პრეპარატებით თერაპიისას, რომლებიც მაგნიუმთან ურთიერთქმედებენ.

ლითიუმი: აკუზიდი სიფრთხილით უნდა მიიღონ და რეკომენდებულია შრატში ლითიუმის დონის საათობრივი კონტროლი.

სხვა აგენტები: ქვინაპრილის მიღებისას ისეთი პრეპარატები თანმხლები მკურნალობისას როგორიცაა პროპრანოლოლი, ჰიდროქლორთიაზიდი, დიგოქსინი ან ციმეტიდინი არ აღინიშნა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება.

ვარფარინის ერთჯერადი დოზის ანტიკოაგულანტური ეფექტი (იზომება პროთრომბინის დროით) მნიშვნელოვნად არ იცვლება დღეში ორჯერ ქვინაპრილის თანხმლები მიღებისას. თანადროული მიღებისას შემდეგი პრეპარატები შეიძლება ურთიერთქმედებდნენ თიაზიდის დიურეტიკებთან: ალკოჰოლი, ბარბიტურანტები ან ნარკოტიკები: შეიძლება ადგილი ჰქონდეს ორთოსტაზული ჰიპოტენზიის პოტენცირებას.

ანტიდიაბეტური წამლები (ორალური ჰიპოგლიკემიური აგენტები და ინსულინი): შეიძლება საჭირო გახდეს ანტიდიაბეტური პრეპარატების დოზის დაზუსტება.

სხვა ანტიჰიპერტენზიული წამლები: დამატებითი ეფექტი ან გაძლიერება.

კორტიკოსტეროიდები, აკტჰ: აძლიერებენ ელექტროლიტების დაქვეითებას განსაკუთრებით ჰიპოკალიემიას.

ვაზოპრესორული ამინები (მაგალითად ნორეპინეფრინი): შესაძლებელია ვაზოპრესორულ ამინებზე პასუხის დაქვეითება, მაგრამ არა იმდენად, რომ გამოირიცხოს მათი გამოყენება.

არადეპოლარიზებადი მიორელაქსანტები (მაგალითად ტუბოკურარინი): შესაძლებელია საპასუხო რეაქაციის გაძლიერება კუნთოვან რელაქსანტებზე.

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები: იმ შემთხვევებში, როცა აკუზიდი გამოიყენება ანთებისსაწინააღმდეგო არასტეროიდულ პრეპარატებთან ერთად, აუცილებელია აკუზიდით მკურნალობის ეფექტზე ინტენსიური დაკვირვება.

პრეპარატები, რომლებიც ზრდიან შრატში კალიუმის დონეს: რადგანაც აკუზიდი შეიცავს ჰიდროქლორთიაზიდს, რეკომენდებული არ არის კალიუმდამზოგველი დიურეტიკის დამატებითი მიღება.

იონების ცვლაში მონაწილე: ჰიდროქლორთიაზიდის აბსორბცია ქვეითდება ქოლესტერამინისა და კოლექსიპოლის თანადროული არსებობისას. ერთჯერადი დოზა იკავშირებს ჰიდროქლორთიაზიდს და აქვეითებს მის აბსორბციას კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან 85%-იდან 43%-მდე.

შენახვის პირობები და ვარგისიანობის ვადა: პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 300C ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას და ვარგისიანია 3 წელი.

სინერალი 500მგ #10ტ

სინერალი
Sineral
500 მგ შემოგარსული ტაბლეტი

პრეპარატის მიღებამდე ყურადღებით გაეცანით არსებულ ინსტრუქციას
• შეინახეთ ინსტრუქცია. შეიძლება მისი გადაკითხვა დაგჭირდეთ.
• დამატებითი შეკითხვების არსებობის შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.
• აღნიშნული პრეპარატი დაგინიშნეს თქვენ. ნუ მისცემთ მას სხვას. სხვას შეიძლება ზიანი მიაყენოს, მაშინაც კი, თუ თქვენი სიმტომები მსგავსია.
• ნებისმიერი გვერდითი მოვლენის დამძიმების შემთხვევაში, ან თუ შენიშნეთ გვერდითი მოვლენა, რომელიც არ არის აღწერილი არსებულ ინსტრუქციაში, გთხოვთ აცნობოთ ამის შესახებ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

შემადგენლობა:
ერთი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 500 მგ ორნიდაზოლს.
დამხმარე ნივთიერება: ტიტანის დიოქსიდი

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკური თვისებები:
ორნიდაზოლი არის არაიონიზირებული ლიპოფილური ნაერთი პატარა ზომის მოლეკულებით. ის იწვევს მიკრობული უჯრედის სიკვდილს მიკროორგანიზმის უჯრედში შეღწევით პასიური დიფუზიის გზით, ან მგრძნობიარე ბაქტერიისა და უმარტივესების უჯრედულ დნმ-თან შეკავშირებით და დნმ-ის სინთეზის ინჰიბირებით.
ორნიდაზოლი ეფექტურია Trichomonas vaginalis, Entamoeba histolytica და Giardia lamblia, Bacterioides და Clostridium-ის სახეობების, ანაერობული პათოგენების, როგორიცაა Fუსობაცტერიუმ და ანაერობული კოკების წინააღმდეგ, როგორც in vitro  ისე in vivo.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები:
შეწოვა: ორნიდაზოლი სწრაფად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ. მისი საშუალო შეწოვა არის 90%. ის მაქსიმალურ პლაზმურ კონცენტრაციას 3 საათში აღწევს.
განაწილება: პლაზმურ ცილებთან ორნიდაზოლის შეკავშირების თანაფარდობა არის 13%. სინერალის აქტიური ინგრედიენტი გადადის თავზურგტვინოვან სითხეში, ორგანიზმის სითხეებსა და ქსოვილებში ეფექტური კონცენტრაციებით. მისი პლაზმური კონცენტრაცია ოპტიმალურ ფარგლებშია (6-36 მგ/ლ) სხვადასხვა ჩვენებისათვის. მისი კუმულირების ფაქტორი დაანგარიშდა, როგორც 1.5-2.5 მისი 500 მგ ან 1000 მგ დოზების განმეორებითი შეყვანის შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში ყოველ 12 საათში.
მეტაბოლიზმი: ორნიდაზოლი ძირითადად მეტაბოლიზდება 2-ჰიდროქსიმეთილ და ალფა-ჰიდროქსიმეთილის მეტაბოლიტებად ღვიძლში. ძირითადი ორი მეტაბოლიტი ნაკლებად ეფექტურია თრიცჰომონას ვაგინალის და ანაერობული ბაქტერიის წინააღმდეგ უცვლელ ორნიდაზოლთან შედარებით.
გამოყოფა: მისი ნახევრად დაშლის პერიოდი არის 13 საათის. ერთჯერადი დოზის 85% გამოიყოფა პირველ 5 დღეში მეტაბოლიზებულ მდგომარეობაში. დოზის 4% გამოიყოფა შარდში შეუცვლელი სახით.

ჩვენებები:
I პროფილაქტიკა და მკურნალობა:
1) ტრიქომონიაზი
შარდსასქესო გზების ინფექციები მამაკაცებსა და ქალებში, გამოწვეული თრიცჰომონას ვაგინალის-ით.
2) ამებიოზი:
ყველა ნაწლავური ინფექცია, გამოწვეული Eნტამოება ჰისტოლყტიცა-ს მიერ (ამებური დიზენტერიის ჩათვლით) და არანაწლავური ფორმის ამებიოზის შემთხვევები განსაკუთრებით ღვიძლის ამებური აბსცესი.
3) გიარდიოზი (ლამბლიოზი)
Giardia intestinalis – თ გამოწვეული ნაწლავური ინფექცია.
4) ანაერობული ბაქტერიებით გამოწვეული ინფექციები:
სეპტიცემია, მენინგიტი, პერიტონიტი, ოპერაციის შემდგომი ჭრილობის ინფექცია, მშობიარობის შემდგომი სეპტიცემია, სეპტიური აბსრობცია და ენდომეტრიტი გამოწვეული შესაბამისი ანაერობული ბაქტერიით.
5) ის გამოიყენება პროფილაქტიკური მიზნებისათვის განსაკუთრებით მსხვილ ნაწლავზე და გინეკოლოგიური ოპერაციების და სხვა ქირურგიული ჩარევების დროს.

უკუჩვენებები:
ის უკუნაჩვენებია პაციენტებში ჰიპერმგრძნობელობით ორნიდაზოლისა და სხვა ნიტროიმიდაზოლის წარმოებულების მიმართ.

განსაკუთრებული მითითებანი:
მაღალი დოზებით ან 10 დღეზე მეტი ხანგრძლივიბით მკურნალობის დროს აუცილებელია რეგულარული კლინიკური და ბიოლოგიური კონტროლი. პაციენტებში დისკრაზიის ანამნეზით, მკურნალობის დაწყებამდე და დასრულების შემდეგ აუცილებელია ლეიკოციტარული ფორმულის განსაზღვრა; ასეთი კონტროლი მნიშვნელოვანია განსაკუთრებით განმეორებითი მკურნალობის დროს. ორნიდაზოლით მკურნალობის დროს შეიძლება გამწვავდეს ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემების მძიმე დაავადებები. პერიფერული ნეიროპათიის, ატაქსიის, თავბრუსხვევის ან გონებრივი აშლილობის განვითარების შემთხვევაში მკურნალობა უნდა შეწყდეს.
ორნიდაზოლმა შეიძლება გაამწვავოს არსებული კანდიდოზი, ასეთ დროს აუცილებელია წინასწარ შესაფერისი ზომების მიღება.
გასათვალისწინებელია, რომ ნახევრად დაშლის პერიოდი ქვეითდება ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში. დიალიზის შემდეგ საჭიროა დამატებითი დოზის მიცემა.
პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ ლითიუმსა და იმიდაზოლის წარმოებულებს აუცილებელია ლითიუმის პლაზმური კონცენტრაციების, კრეატინინის დონისა და ელექტროლიტების კონტროლი.

ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობის კატეგორია B

ორსულ ქალებში კონტროლირებადი კვლევები არ ჩატარებულა.
ზოგადი პრინციპის მიხედვით, სინერალი არ გამოიყენება ორსულობის პირველ ტრიმესტრში ან მეძუძურ დედებში, თუ არ არსებობს მკაცრი ჩვენება.

გვერდითი მოვლენები:
მსუბუქი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი და კუჭ-ნაწლავის დაავადებები იშვიათად აღინიშნება. ცენტრალური ნერვული სისტემის დარღვევები, როგორიცაა სენსორული და სენსორულ/მოტორული პერიფერული ნეიროპათია; ტრემორი, გაშეშება, ატაქსია და კანის რეაქცია იშვიათად აღინიშნება.

გვერდითი მოვლენის განვითარების შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს კონსულტაციისათვის.

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება:
ალკოჰოლურ სასმელებთან და ალკოჰოლის შემცველ პრეპარატებთან ერთდროული გამოყენება დაუშვებელია. დისულფირამთან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ცნობიერების აშლილობის შეტევები. ანტიკოაგულანტების დოზა უნდა დაკორექტირდეს შესაბამისად. ორნიდაზოლი ახანგრძლივებს კურონიუმის ბრომიდის კუნთების მოდუნების ეფექტს.

დოზირება და მიღები წესი:
ექიმის დანიშნულების მიხედვით.
სტანდარტული დოზირება:
პერორალური ტაბლეტები ყოველთვის მიიღება ჭამის შემდეგ.

1) ტრიქომონიაზი
მკურნალობის დღიური დოზა (500 მგ ტაბლეტი)

ერთჯერადი დოზის თერაპია 3 ტაბლეტი ღამით
5 დღიანი თერაპია 2 (ტაბლეტი) (1 ტაბლეტი დილით, 1 ტაბლეტი საღამოს)

ყველა შემთხვევაში, პაციენტის მკურნალობა ზუსტად იმავე პერორალური დოზირებით უნდა მოხდეს, ინფექციის რეციდივის თავიდან აცილების მიზნით.

ერთჯერადი დოზა ბავშვებისთვის არის 25 მგ/კგ

2) ამებიოზი
ა) სამდღიანი თერაპია პაციენტებში ამებური დიზენტერიით
ბ) 5-10 დღიანი თერაპია ყველა ფორმის ამებიოზისთვის

მკურნლობის პერიოდი

უფროსები და > 35 კგ წონის მქონე ბავშვები 35 კგ-მდე წონის მქონე ბავშვები

35 kg-mde wonis mqone bavSvebi

3 დღიანი თერაპია

3 ტაბლეტი ერთად საღამო (1500 მგ/დღეში), 
>60კგ-ზე წონის პაციენტებისათვის (2 ტაბლეტი დილით, 2 ტაბლეტი საღამოს) (2000 მგ/დღეში)

ერთჯერადი დოზით, 1/4 ტაბლეტი 3 კგ წონაზე (40 მგ/კგ)

5-10 დღიანი თერაპია

2 ტაბლეტი (1 ტაბლეტი დილით, 1 ტაბლეტი საღამოს) (1000 მგ/დღეში)

ერთჯერადი დოზით, 1/4 ტაბლეტი 5 კგ წონაზე (25 მგ/კგ)

3) გიარდიოზი (ლამბლიოზი)

მკურნლობის პერიოდი

უფროსები და > 35 კგ წონის მქონე ბავშვები 35 კგ-მდე წონის მქონე ბავშვები

35 kg-mde wonis mqone bavSvebi

1-2 დღიანი თერაპია

 3 ტაბლეტი ერთად საღამო (1500 მგ/დღეში)

ერთჯერადი დოზით, 1/4 ტაბლეტი 3 კგ წონაზე (40 მგ/კგ)

5-10 დღიანი თერაპია

2 ტაბლეტი (1 ტაბლეტი დილით, 1 ტაბლეტი საღამოს) (1000 მგ/დღეში)

ერთჯერადი დოზით, 1/4 ტაბლეტი 5 კგ წონაზე (25 მგ/კგ)

4) ანაერობული ბაქტერიებით გამოწვეული ინფექციები:

ა) ანაერობული ბაქტერიებით გამოწვეული ინფექციების მკურნალობა:
ანაერობული ინფექციების მკურნალობა გრძელდება 1000 მგ ტაბლეტის გამოყენებით (1 ტაბლეტი დილით და 1 ტაბლეტი საღამოს) 5-10 დღის განმავლობაში. დღიური დოზა ბავშვებისათვის არის 25 მგ/კგ.
ბ) ანაერობული ბაქტერიებით გამოწვეული ინფექციების პროფილაქტიკა:
ანაერობული ინფექციების პროფილაქტიკისთვის, 1-2 ტაბლეტი (500-1000 მგ) მიიღება ქირურგიულ ოპერაციამდე. მკურნალობა გრძელდება 1 ტაბლეტით (500 მგ) 1-5 დღის განმავლობაში ყოველ 15 საათში ოპერაციის შემდეგ.

 

ანაერობული ბაქტერიებით გამოწვეული ინფექციები

მკურნალობა

პროფილაქტიკა

საწყისი

500-1000 მგ

500-1000 მგ

სამკურნალო დოზა

1000 მგ 24 საათში ერთხელ ან 500 მგ 12 საათში ერთხელ

1000 მგ 24 საათში ერთხელ ან 500 მგ 12 საათში ერთხელ

დრო

5-10 დღე

1-5 დღე

ჭარბი დოზირება:
ჭარბი დოზირების შემთხვევაში გვერდითი მოვლენები უფრო მძიმედ გამოვლინდება.
სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. ჭარბი დოზირების შემთხვევაში რეკომენდებულია დიაზეპამის გამოყენება.

შენახვის პირობები:
ინახება ოთახის ტემპერატურაზე არა უმეტეს 250C ტემპერატურაზე, მშრალ და ბნელ ადგილას.

შეფუთვა:
1 ბლისტერი 10 შემოგარსული ტაბლეტით.

გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი:
ჰელბა ფარმასიუტიკალს ინკ. კო.
იენიბოსნა მერკეზ მაჰ.
29 ეკიმ ის ქ. სტამბული
ვიზიონ პარკი A1 პლაზა ნომ: 17/1
ბაჰჩელიევლერ-სტამბული/თურქეთი

ტელ: +90 212 465 09 46 / +90 212 603 24 82
ფაქსი: + 90 212 465 09 47
ელ.ფოსტა: [email protected]

მწარმოებელი:
არგის ფარმასიუტიკალს ინკ. კო.
ბატი სიტესი მაჰ. გერსან სანაი სიტესი
2307 სოკაკ ნომ: 80-82-84
იენიმაჰალე-ანკარა/თურქეთი

აკრეტანი-სანოველი – ACRETAN-sanovel – АКРЕТАН

მწარმოებელი: სანოველ ილაჩ სანაი ვე თიჯარეთ ა.შ.

თურქეთი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ლეიკოტრიენების რეცეპტორების ანტაგონისტი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

5 მგ-იანი საღეჭი ტაბლეტები

1 საღეჭი ტაბ.

ნატრიუმის მონტელუკასტი, რაც შეესაბამება

მონტელუკასტის —————- 5 მგ–ს.

ფარმაკოდინამიკა:

მონტელუკასტი არის პერორალური სელექტიური მოქმედების ლეიკოტრიენული რეცეპტორების ანტაგონისტი, რომელიც სპეციფიურად აბლოკირებს ცისტეინური ლეიკოტრიენების CysLT1 რეცეპტორებს.

ცისტეინური ლეიკოტრიენები (LTC4, LTD4, LTE4) წარმოადგენს ანთებით მედიატორებს, რომლებიც გამოთავისუფლდებიან სხვადასხვა უჯრედებიდან, მათ შორის ეოზინოფილებიდან. ეს მნიშვნელოვანი პროასთმური მედიატორები უკავშირდებიან ცისტეინური ლეიკოტრიენების CysLT1 რეცეპტორებს სასუნთქ გზებში და იწვევენ ისეთ მოვლენებს, როგორიცაა ბრონქოკონსტრიქცია, ლორწოს ჰიპერსეკრეცია, სისხლძარღვთა განვლადობის მომატება და ეოზინოფილების აკუმულაცია.

ალერგიული რინიტის დროს, ალერგენთან შეხებისას, როგორც ადრეული ისე გვიანი ფაზის რეაქციების განმავლობაში, ცისტეინური ლეიკოტრიენები გამოთავისუფლდებიან ცხვირის ლორწოვანი გარსიდან და იწვევენ ალერგიული რინიტის სიმპტომების განვითარებას. ცისტეინური ლეიკოტრიენების ინტრანაზალური ეფექტი ვლინდება ცხვირის ღრუს გამტარობის გაუარესებაში. მონტელუკასტის  ინტრანაზალური გამოყენება შესწავლილი არ არის. კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა მონტელუკასტის ეფექტურობა სეზონური ალერგიული რინიტის სიმპტომატურ მკურნალობაში.

მონტელუკასტი მაღალი აფინურობით და სელექტიურობით უკავშირდება CysLT1რეცეპტორებს (ვიდრე სხვა ფარმაკოლოგიურად მნიშვნელოვან სასუნთქი გზების რეცეპტორებს, როგორიცაა პროსტანოიდული, ქოლინერგული ან ბეტა-ადრენერგული რეცეპტორები), და ამის გამო აინჰიბირებს LTD4-ის ფიზიოლოგიურ მოქმედებას.

კლინიკური კვლევებისას მონტელუკასტის მცირე დოზა (5 მგ-მდე) აინჰიბირებს ინჰალაციური LTD4-ით გამოწვეულ ბრონქოკონსტრიქციას. პრეპარატის მიღებიდან 2 საათის შემდეგ მიიღწევა ბრონქოდილატაცია. მონტელუკასტი აინჰიბირებს ანტიგენით გამოწვეულ ადრეული და გვიანი ფაზის ბრონქოკონსტრიქციას.

ფარმაკოკინეტიკა:

მონტელუკასტი პერორალურად მიღებისას სწრაფად და თითქმის მთლიანად შეიწოვება. 6-14 წლის ასაკის ბავშვებში 5 მგ-ის უზმოზე მიღებისას საშუალო პიკური კონცენტრაცია პლაზმაში მიიღწევა 2-2.5 საათის შემდეგ. საშუალო ბიოშეღწევადობა – 73%.

მონტელუკასტის 99%-ზე მეტი უკავშირდება პლაზმის ცილებს. მონტელუკასტის განაწილების მოცულობა შეადგენს საშუალოდ 8 -11 ლიტრს.

მონტელუკასტი აქტიურად მეტაბოლიზდება. მორდილებსა და ბავშვებში მონტელუკასტის თერაპიული დოზების გამოყენებისას მისი მეტაბოლიტების პლაზმური კონცენტრაციები განსაზღვრული არ არის.

ღვიძლის მიკროსომების გამოყენებით ჩატარებული in vitro კვლევები მიუთითებენ, რომ მონტელუკასტის მეტაბოლიზმში ციტოქრომები P450 3A4 და 2C9 მონაწილეობენ.

ჯანმრთელ ადამიანებში მონტელუკასტის კლირენსი შეადგენს საშუალოდ 45 მლ/წთ-ს. მონტელუკასტი და მისი მეტაბოლიტები თითქმის სრულად გამოიყოფა სანაღვლე გზებით.

ახალგაზრდებში ჩატარებული ზოგიერთი კვლევისას მონტელუკასტის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 2.7-5.5 სთ-ს. მონტელუკასტის ფარმაკოკინეტიკა (50მგ-მდე დოზით) თითქმის ხაზოვანია. 10 მგ მონტელუკასტის ერთჯერადად მიღებისას პრეპარატის კუმულაცია პლაზმაში შეადგენს დაახლოებით 14%-ს.

მონტელუკასტის ერთჯერადი პერორალური დოზის ფარმაკოკინეტიკა და ბიოშეღწევადობა ასაკოვნებსა და ახალგაზრდებში ერთნაირია.

მონტელუკასტის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი ასაკოვნებში რამდენადმე ხანგრძლივია. დოზის კორეგირება ასაკოვნებში საჭირო არ არის.

პაციენტებში მსუბუქი/ზომიერი ღვიძლის უკმარისობისას და ციროზისას მონტელუკასტის 10 მგ ერთჯერადი დოზის მიღებისას პლაზმური კონცენტრაციის მრუდქვეშა ფართი (AUC) 41%-ით გაზრდილია.

მონტელუკასტის ელიმინაცია იყო რამდენადმე გახანგრძლივებული ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით (ნახევრადგამოყოფის საშუალო პერიოდი – 7.4 სთ). დოზის კორექცია ღვიძლის მსუბუქი-ზომიერი უკმარისობისას საჭირო არ არის.

მონტელუკასტის ფარმაკოკინეტიკა, პაციენტებში ღვიძლის მძიმე უკმარისობისას ან ჰეპატიტის დროს, გამოკვლეული არ არის. ასეთ პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

რამდენადაც მონტელუკასტი და მისი მეტაბოლიტები არ გამოიყოფა შარდთან ერთად, მისი ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, გამოკვლეული არ არის.

6-14 წლის ასაკის ბავშვებში ფარმაკოკინეტიკის კვლევისას AUC მაჩვენებელი მონტელუკასტის 5 მგ-ის ერთჯერადად მიღებისას ისეთივეა, როგორც მოზრდილების მიერ 10 მგ-ის ერთჯერადად მიღებისას.

ჩვენებები:

მონტელუკასტის 5 მგ ნაჩვენებია 6-14 წლის ასაკის ბავშვებში ბრონქული ასთმის  სამკურნალოდ  და  პროფილაქტიკისათვის, მათ შორის:

–    დღისა და ღამის სიმპტომების პრევენცია;

–    ,,ასპირინული” ბრონქული ასთმის მკურნალობა;

–    ფიზიკური დატვირთვით გამოწვეული ბრონქოსპაზმის პროფილაქტიკა.

მონტელუკასტის 5 მგ ნაჩვენებია 6-14 წლის ასაკის ბავშვებში სეზონური და მუდმივი ალერგიული რინიტის დღისა და ღამის სიმპტომების პრევენციისათვის.

მიღების წესი და დოზირება:

იმ შემთხვევაში, თუ მკურნალი ექიმის მიერ არ არის დანიშნული პრეპარატის მიღების სხვა სქემა, გამოიყენება შემდეგი დოზირების რეჟიმი:

6-14 წლის ასაკის ბავშვებში ასთმის ან სეზონური ალერგიული რინიტის დროს სადღეღამისო დოზა შეადგენს 5 მგ-ს ძილის წინ (ერთი საღეჭი ტაბლეტი). მონტელუკასტის მიღება უნდა მოხდეს ჭამამდე 1 საათით ადრე ან ჭამიდან 2 საათის შემდეგ. აღნიშნულ ასაკობრივ ჯგუფში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

ზოგადი რეკომენდაციები:

მონტელუკასტის თერაპიული ეფექტი ასთმის ძირითად სიმპტომებთან მიმართებაში ვლინდება ერთი დღის განმავლობაში.

ასაკოვნებში, პაციენტებში თირკმლის ან ღვიძლის მსუბუქ-ზომიერი უკმარისობით, დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

ბრონქული ასთმის სამკურნალო სხვა საშუალებებთან ერთად გამოყენება:

მონტელუკასტი შეიძლება დაემატოს პაციენტის მკურნალობის არსებულ სქემას.

ბრონქოდილატატორები: მონტელუკასტი უნდა დაემატოს იმ პაციენტების მკურნალობას, რომელთა მდგომარეობა ვერ კონტროლდება ბრონქოდილატატორებით მონოთერაპიისას. კლინიკური პასუხის მიღებისას (ძირითადად პირველი დოზის შემდეგ) ბრონქოდილატატორების დოზა შეიძლება შემცირდეს მინიმალურ ეფექტურ დოზამდე.

ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდები: ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობისას მონტელუკასტის დამატება უზრუნველყოფს დამატებით კლინიკურ ეფექტს. კორტიკოსტეროიდების დოზა შეიძლება შემცირდეს თანდათანობით, კონტროლის ქვეშ. ზოგიერთ პაციენტში ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდები, დოზის შემცირების შემდეგ, შეიძლება მოიხსნას. ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდების მონტელუკასტით დაუყოვნებლივ ჩანაცვლება არ შეიძლება.

უკუჩვენება:

პრეპარატი უკუნაჩვენებია მონტელუკასტის ან პრეპარატის შემადგენელი რომელიმე კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობისას.

განსაკუთრებული მითითებები:

ზოგადი: მონტელუკასტი არ გამოიყენება ბრონქოსპაზმის კუპირებისათვის მწვავე ასთმური შეტევისას, აგრეთვე ასთმური სტატუსის სამკურნალოდ. ამ დროს რეკომენდებულია შესაბამისი პრეპარატების მიღება. მონტელუკასტით მკურნალობა შეიძლება გაგრძელდეს დაავადების მწვავე ფაზაში.

ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდების დოზის თანდათანობითი კონტროლირებადი შემცირების დროსაც არ უნდა მოხდეს პერორალური ან ინჰალაციური კორტიკოსტეროიდების სწრაფად შეცვლა მონტელუკასტით. ფიზიკური დატვირთვის ასთმის მქონე პაციენტებმა უნდა განაგრძონ ინჰალაციური ბეტა-აგონისტების მიღება პროფილაქტიკის მიზნით, ამავე დროს მუდამ ხელთ უნდა ჰქონდეთ ხანმოკლე მოქმედების ბეტა-აგონისტები შეტევის მოსახსნელად. ,,ასპირინული” ბრონქული ასთმის მქონე პაციენტებმა მონტელუკასტის მიღების დროსაც არ უნდა მიიღონ ასპირინი და სხვა აასს. მონტელუკასტი აუმჯობესებს სასუნთქი გზების ფუნქციას ,,ასპირინული” ბრონქული ასთმის მქონე პაციენტებში.

ეოზინოფილური მდგომარეობა:

იშვიათ შემთხვევებში მონტელუკასტით მკურნალობის ფონზე შეიძლება განვითარდეს სისტემური ეოზინოფილია, შეიძლება გამოვლინდეს ვასკულიტის სიმპტომები, რომლებიც სისტემური კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობის ფონზე განვითარებული Churg-Stauss-ის სინდრომის მსგავსია. ზოგადად, ეს შემთხვევები დაკავშირებულია პერორალური კორტიკოსტეროიდების დოზის შემცირებასთან. ექიმი ყურადღებით უნდა იყოს პაციენტის ეოზინოფილიის, ვასკულიტის, ფილტვების ფუნქციის დარღვევის სიმპტომების, გულზე სხვადასხვა გართულებების და ნეიროპათიის განვითარებისას. თუმცა მიზეზობრივი კავშირი მონტელუკასტის მიღებასა და აღნიშნულ მდგომარეობებს შორის აღმოჩენილი არ არის.

ორსულობა

ორსულობის B კატეგორია. ორსულ ქალებში საკმარისად კონტროლირებული კვლევები არ ჩატარებულა. ორსულობისას მონტელუკასტი უნდა დაინიშნოს მხოლოდ უკიდურესი აუცილებლობისას.

გამოყენება პედიატრიაში

შესაბამისი კონტროლირებული კვლევებისას 6-14 წლის ასაკის ბავშვებში დამტკიცებულია მონტელუკასტის გამოყენების ეფექტურობა და უსაფრთხოება. ამ ასაკობრივ ჯგუფში ეფექტურობისა და უსაფრთხოების პროფილი მოზრდილების ანალოგიურია.

პლაცებო-კონტროლირებადმა კვლევებმა აჩვენა 4 მგ მონტელუკასტის საღეჭი ტაბლეტების გამოყენების უსაფრთხოება 2-5 წლის ასაკის ბავშვებში.

კვლევებმა დაამტკიცა 4 მგ და 5 მგ მონტელუკასტის საღეჭი ტაბლეტების გამოყენების უსაფრთხოება 2-14 წლის ასაკის ბავშვებში, როგორც ასთმის, ასევე სეზონური ალერგიული რინიტის სამკურნალოდ.

მონტელუკასტის გამოყენების ეფექტურობა და უსაფრთხოება 24 თვემდე ასაკის ბავშვებში გამოკვლეული არ არის.

გამოყენება ხანდაზმულ ასაკში

მონტელუკასტის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესაფასებლად ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში ასაკთან დაკავშირებული განსხვავებები არ შეინიშნა.

გავლენა მექანიზმების მართვის უნარზე:

მონტელუკასტი არ მოქმედებს მექანიზმების მართვის უნარზე. თუმცა იშვიათად შეინიშნება მოთენთილობა.

გვერდითი მოქმედება:

გვერდითი ეფექტები ძირითადად უმნიშვნელოა და არ მოითხოვს პრეპარატის მოხსნას.

მონტელუკასტის ეფექტურობა შესწავლილია 6-14 წლის ასაკის ბავშვებში, რომლებიც იღებდნენ პრეპარატის ერთჯერად ან მრავალჯერად დოზას. კლინიკური კვლევებით დადგინდა, რომ მონტელუკასტის 4 მგ ერთჯერადი დოზა ძილის წინ, კარგად გადაიტანება.

6-14 წლის ასაკის ბავშვების 2%-ზე მეტს მონტელუკასტის მიღებისას პლაცებოსთან შედარებით ხშირად გამოვლინდა შემდეგი გვერდითი ეფექტები: ფარინგიტი, გრიპი, სხეულის ტემპერატურის მატება, სინუსიტი, გულისრევა, დიარეა, დისპეფსია, ოტიტი, ვირუსული ინფექცია, ლარინგიტი, თავის ტკივილი.  პოსტმარკეტინგული კვლევები: პოსტმარკეტინგული კვლევებისას შეინიშნა შემდეგი გვერდითი ეფექტები: მომატებული მგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქსია, ანგიონევროზული შეშუპება, ქავილი, ჭინჭრის ციება, იშვიათად – ღვიძლის ეოზინოფილური ინფილტრაცია), ანომალური სიზმრები, ძილიანობა, აგზნებადობა, მოუსვენრობა, უძილობა, გულისრევა, ღებინება, დისპეფსია, ფაღარათი, ძალიან იშვიათად – პანკრეატიტი, კრუნჩხვები, მიალგია, სისხლდენა, ჰემატომები, შეშუპება.

გაუთვალისწინებელი ეფექტების გამოვლენისას მიმართეთ ექიმს.

სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან ურთიერთქმედება:

მონტელუკასტი შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ასთმის პროფილაქტიკისა და მკურნალობისათვის სხვა პრეპარატებთან ერთად გვერდითი ეფექტების გაძლიერების გარეშე. სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან ურთიერთქმედების კვლევებში მონტელუკასტის რეკომენდებული დოზა არ ახდენს მნიშნელოვან ცვლილებებს შემდეგი პრეპარატების ფარმაკოკინეტიკაზე: თეოფილინი, პრედნიზონი, პრედნიზოლონი, ორალური კონტრაცეპტივები (ნორეთინდრონი 1 მგ/ეთილესტრადიოლი 35 მგ), ტერფენადინი, დიგოქსინი, ვარფარინი.

ფენობარბიტალთან კომბინაციაში 10 მგ მონტელუკასტის ერთჯერადი დოზის მიღებისას, პლაზმური კონცენტრაციის მრუდქვეშა ფართი (AUC) შემცირდა დაახლოებით 40%-ით. მონტელუკასტის დოზის კორექცია რეკომენდებული არ არის. მონტელუკასტის ციტოქრომ P450 –ის ძლიერ ინდუქტორებთან ერთად მიღებისას, როგორიცაა ფენობარბიტალი ან რიფამპინი, საჭიროა პაციენტზე დაკვირვება.

კრაზანას პრეპარატებს შეუძლიათ შეამცირონ მონტელუკასტის პლაზმური დონე.

ჭარბი დოზირება:

სპეციფიკური ინფორმაცია, მონტელუკასტის ჰიპერდოზირების მკურნალობის შესახებ, არ არსებობს. ხანგრძლივი დროით ჩატარებული გამოკვლევებისას პაციენტებს ეძლეოდათ მონტელუკასტი 200 მგ/დღეში 22 კვირის განმავლობაში, ხოლო ხანმოკლე კვლევებისას – 900 მგ/დღეში 1 კვირის განმავლობაში. ამ დროს რაიმე კლინიკურად მნიშნელოვანი არასასურველი ეფექტი არ დაფიქსირებულა. ჰიპერდოზირების შემთხვევაში აუცილებელია პრეპარატის შეუწოველი ნაწილის გამოდევნა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, კლინიკური დაკვირვება და შემანარჩუნებელი თერაპია.

მონტელუკასტის პოსტმარკეტინგულ და კლინიკურ კვლევებში არსებობს ინფორმაცია პრეპარატის დოზის მწვავე გადაჭარბების შესახებ ბავშვებში, რომლებიც იღებდნენ მონტელუკასტს დღეში 150 მგ-დან.

კლინიკური და ლაბორატორიული მონაცემები მოზრდილებსა და უფროსი ასაკის ბავშვებში შეესაბამება უსაფრთხოების პროფილს. ჭარბი დოზირების უმეტეს შემთხვევებში გვერდითი ეფექტები არ არის დაფიქსირებული. შედარებით ხშირად მოსალოდნელი გვერდითი ეფექტებია: წყურვილი, ძილიანობა, მიდრიაზი, ჰიპერკინეზიები, ტკივილი მუცლის არეში.

უცნობია, გამოიყოფა თუ არა მონტელუკასტი ორგანიზმიდან ჰემოდიალიზით ან პერიტონეალური დიალიზით.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 25°C-მდე ოთახის ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა:

შენახვის ვადა – 2 წელი. პრეპარატი არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვადის ამოწურვის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა რეცეპტით (II ჯგუფი)

სხვა ფორმები:

აკრეტანი-სანოველი 4 მგ #28 საღეჭი ტაბლეტი;

აკრეტანი-სანოველი 10 მგ #28 შემოგარსული ტაბლეტი.

– არ გამოიყენოთ ექიმის დანიშნულების გარეშე.

– პრეპარატის მიღებამდე ყურადღებით გაეცანით ინსტრუქციას.

–შეინახეთ ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

სეკნილი 1000მგ #6ტ

სეკნილი 1000 მგ
(Secnil)


ზოგადი დახასიათება:
არაპატენტირებული საერთაშორისო დასახელება:
სეკნიდაზოლი;

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები:
თეთრი ფერის, ორმხრივ ამოზნექილი ზედაპირის მქონე შემოგარსული მოგრძო ფორმის ტაბლეტები.

შემადგენლობა:   
1 შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:
სეკნიდაზოლს – 500 მგ ან 1000 მგ;
დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, სიმინდის სახამებელი (სეკნილი 1000 მგ), კოლოიდური სილიციუმის ორჟანგი, კროსპოვიდონი, გასუფთავებული ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი, შემომგარსველი ნივთიერებების ნარევი.

გამოშვების ფორმა:
შემოგარსული ტაბლეტები 500 მგ ან 1000 მგ.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ანტიპროტოზოული საშუალება. P01 AB07.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
სეკნილი წარმოადგენს ნიტროიმიდაზოლის სინთეზურ წარმოებულს, რომელსაც გააჩნია ანტიპროტოზოული და ანტიბაქტერიული მოქმედება. სეკნილი ხასიათდება ბაქტერიციდული ეფექტით გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ანაერობული ბაქტერიების მიმართ.
სეკნილი განსაკუთრებით აქტიურია  Entamoeba histolytica, Giardia lamblia, Trichomona vaginalis  და უმეტესობა ობლიგატური ანაერობული ბაქტერიების მიმართ. არ მოქმედებს აერობულ გამომწვევებზე, მაგ. ვაგინალური ლაქტობაცილები.
სეკნილი იწვევს დნმ-ის სპირალური კონფიგურაციის დარღვევას, ნუკლეინის მჟავების სინთეზის შეფერხებას და უჯრედის სიკვდილს.

ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალურად მიღების შემდეგ სეკნილი სწრაფად და სრულად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. მისი ბიოშეღწევადობა ქსოვილებში შეადგენს 80%-ს. მეტაბოლიზმს განიცდის ღვიძლში. 2 გ სეკნილის ერთჯერადი მიღების შემდეგ სისხლის პლაზმაში პრეპარატის მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 4 სთ-ში, ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 17-29 სთ-ს. პრეპარატის 16% გამოიყოფა ორგანიზმიდან 72 სთ-ის განმავლობაში თირკმელების საშუალებით.

ჩვენება:
• ნაწლავური და ღვიძლისმიერი ამებიაზი;
• ლამბლიოზი;
• ტრიქომონული ურეთრიტი და ვაგინიტი;
• ბაქტერიული ვაგინოზი.

მიღების წესი და დოზირება:
სეკნილი მიიღება პერორალურად უშუალოდ ჭამის წინ, მცირე რაოდენობით სითხესთან ან ნახევრად თხევად საკვებთან ერთად. 
ნაწლავური ამებიაზი: მწვავე, კლინიკურად გამოხატული ნაწლავური ამებიაზის სამკურნალოდ მოზრდილებში ინიშნება 2 გ, ხოლო ბავშვებში – 30 მგ/კგ ერთჯერადად. უსიმპტომო ნაწლავური ამებიაზის დროს – მოზრდილებში 2 გ, ბავშვებში 30 მგ/კგ დღეში ერთხელ, 3 დღის განმავლობაში.
ღვიძლის ამებიაზი: ღვიძლის ამებიაზის სამკურნალოდ ინიშნება მოზრდილებში – 1.5 გ  დღეში, ბავშვებში _ 30 მგ/კგ ერთ მიღებაზე 5 დღის განმავლობაში.
ლამბლიოზი (Giardia Lamblia), ტრიქომონული ურეთრიტი და ვაგინიტი, ბაქტერიული ვაგინოზი: ინიშნება 2 გ ერთჯერადად.

გვერდითი მოვლენები:
სეკნილი ხასიათდება კარგი ამტანობით, თუმცა იშვიათად შეიძლება აღინიშნოს  მეტალის გემო პირის ღრუში, გულისრევა, ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის მიდამოში, გლოსიტი, სტომატიტი, შექცევადი ლეიკოპენია. ძალზე იშვიათად სეკნილმა შესაძლოა გამოიწვიოს თავბრუსხვევა, დაღლილობა და თავის ტკივილი, ალერგიული რეაქციები  – ჭინჭრის ციება.

უკუჩვენება:
მომატებული მგრძნობელობა იმიდაზოლის წარმოებულების მიმართ, ცენტრალური ნერვული სისტემის ორგანული დაზიანება.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
ერთდროული გამოყენებისას  სეკნილი აძლიერებს არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების მოქმედებას, ამიტომ მკურნალობის დროს საჭიროა პროთრომბინის დროის კონტროლი და აუცილებლობის შემთხვვევაში – ანტიკოაგულანტების დოზის შემცირება.
სეკნილით მკურნალობის დროს დისულფირამის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვოს პარანოიდული რეაქციები და ფსიქოზი. მკურნალობის პერიოდში ალკოჰოლის მიღება აკრძალულია, რადგან ამ დროს შესაძლებელია განვითარდეს გულისრევა, ღებინება და თავის ტკივილი.
ციმეტიდინი ახანგრძლივებს სეკნილის ნახევარგამოყოფის პერიოდს.
არ არის რეკომენდებული სეკნილის გამოყენება მიორელაქსანტებთან ერთად.
სეკნილი ზრდის ლითიუმის პრეპარატების კონცენტრაციას სისხლში.
ამოქსიცილინთან კომბნაციაში ძლიერდება პრეპარატის ეფექტურობა Helicobacter pylori-ს მიმართ.

ჰიპერდოზირება:
არ არსებობს სპეციფიური ანტიდოტი სეკნილის მიმართ, ამიტომ ჰიპერდოზირების შემთხვევაში ტარდება სიმპტომური მკურნალობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:
დაუშვებელია სეკნილის გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში, ვინაიდან პრეპარატი გადის პლაცენტურ ბარიერს და გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად.

გამოყენების თავისებურებები:
არ შეიძლება სეკნილის გამოყენება სისხლის დაავადების დროს. პრეპარატით მკურნალობის პერიოდში შეიძლება განვითარდეს ზომიერი შექცევადი ნეიტროპენია. ლეიკოციტების რაოდენობის აღდგენა ხდება მკურნალობის დასრულებისთანავე.
სეკნილი სიფრთხილით გამოიყენება  ღვიძლისა და ცნს-ის პათოლოგიების დროს.

პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე:
პრეპარატი არ მოქმედებს ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე.

შეფუთვა:
6 ტაბლეტი ფლაკონში, თითო ფლაკონი მუყაოს კოლოფში.                                      

შენახვის პირობები:
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა :
3 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა რეცეპტით.

მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).
მისამართი:
საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14.
    

აკოლატი – ACCOLATE – АКОЛАТ




თუ გსურთ ერთის გარდა რამოდენიმე კლინიკის
მითითება დააწექით ღილაკს.

Don`t copy text!