სეკნილი 500მგ #6ტ

სეკნილი 500 მგ
(Secnil)

ზოგადი დახასიათება:

არაპატენტირებული საერთაშორისო დასახელება: სეკნიდაზოლი;

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები:
თეთრი ფერის, ორმხრივ ამოზნექილი ზედაპირის მქონე შემოგარსული მოგრძო ფორმის ტაბლეტები.

შემადგენლობა:
1 შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:
სეკნიდაზოლს – 500 მგ ან 1000 მგ;
დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, სიმინდის სახამებელი (სეკნილი 1000 მგ), კოლოიდური სილიციუმის ორჟანგი, კროსპოვიდონი, გასუფთავებული ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი, შემომგარსველი ნივთიერებების ნარევი.

გამოშვების ფორმა:
შემოგარსული ტაბლეტები 500 მგ ან 1000 მგ.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ანტიპროტოზოული საშუალება. P01 AB07.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
სეკნილი წარმოადგენს ნიტროიმიდაზოლის სინთეზურ წარმოებულს, რომელსაც გააჩნია ანტიპროტოზოული და ანტიბაქტერიული მოქმედება. სეკნილი ხასიათდება ბაქტერიციდული ეფექტით გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ანაერობული ბაქტერიების მიმართ.
სეკნილი განსაკუთრებით აქტიურია Entamoeba histolytica, Giardia lamblia, Trichomona vaginalis და უმეტესობა ობლიგატური ანაერობული ბაქტერიების მიმართ. არ მოქმედებს აერობულ გამომწვევებზე, მაგ. ვაგინალური ლაქტობაცილები.
სეკნილი იწვევს დნმ-ის სპირალური კონფიგურაციის დარღვევას, ნუკლეინის მჟავების სინთეზის შეფერხებას და უჯრედის სიკვდილს.

ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალურად მიღების შემდეგ სეკნილი სწრაფად და სრულად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. მისი ბიოშეღწევადობა ქსოვილებში შეადგენს 80%-ს. მეტაბოლიზმს განიცდის ღვიძლში. 2 გ სეკნილის ერთჯერადი მიღების შემდეგ სისხლის პლაზმაში პრეპარატის მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 4 სთ-ში, ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 17-29 სთ-ს. პრეპარატის 16% გამოიყოფა ორგანიზმიდან 72 სთ-ის განმავლობაში თირკმელების საშუალებით.

ჩვენება:
• ნაწლავური და ღვიძლისმიერი ამებიაზი;
• ლამბლიოზი;
• ტრიქომონული ურეთრიტი და ვაგინიტი;
• ბაქტერიული ვაგინოზი.

მიღების წესი და დოზირება:
სეკნილი მიიღება პერორალურად უშუალოდ ჭამის წინ, მცირე რაოდენობით სითხესთან ან ნახევრად თხევად საკვებთან ერთად.
ნაწლავური ამებიაზი: მწვავე, კლინიკურად გამოხატული ნაწლავური ამებიაზის სამკურნალოდ მოზრდილებში ინიშნება 2 გ, ხოლო ბავშვებში – 30 მგ/კგ ერთჯერადად. უსიმპტომო ნაწლავური ამებიაზის დროს – მოზრდილებში 2 გ, ბავშვებში 30 მგ/კგ დღეში ერთხელ, 3 დღის განმავლობაში.
ღვიძლის ამებიაზი: ღვიძლის ამებიაზის სამკურნალოდ ინიშნება მოზრდილებში – 1.5 გ დღეში, ბავშვებში _ 30 მგ/კგ ერთ მიღებაზე 5 დღის განმავლობაში.
ლამბლიოზი (Giardia Lamblia), ტრიქომონული ურეთრიტი და ვაგინიტი, ბაქტერიული ვაგინოზი: ინიშნება 2 გ ერთჯერადად.

გვერდითი მოვლენები:
სეკნილი ხასიათდება კარგი ამტანობით, თუმცა იშვიათად შეიძლება აღინიშნოს მეტალის გემო პირის ღრუში, გულისრევა, ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის მიდამოში, გლოსიტი, სტომატიტი, შექცევადი ლეიკოპენია. ძალზე იშვიათად სეკნილმა შესაძლოა გამოიწვიოს თავბრუსხვევა, დაღლილობა და თავის ტკივილი, ალერგიული რეაქციები – ჭინჭრის ციება.

უკუჩვენება:
მომატებული მგრძნობელობა იმიდაზოლის წარმოებულების მიმართ, ცენტრალური ნერვული სისტემის ორგანული დაზიანება.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
ერთდროული გამოყენებისას სეკნილი აძლიერებს არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების მოქმედებას, ამიტომ მკურნალობის დროს საჭიროა პროთრომბინის დროის კონტროლი და აუცილებლობის შემთხვვევაში – ანტიკოაგულანტების დოზის შემცირება.
სეკნილით მკურნალობის დროს დისულფირამის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვოს პარანოიდული რეაქციები და ფსიქოზი. მკურნალობის პერიოდში ალკოჰოლის მიღება აკრძალულია, რადგან ამ დროს შესაძლებელია განვითარდეს გულისრევა, ღებინება და თავის ტკივილი.
ციმეტიდინი ახანგრძლივებს სეკნილის ნახევარგამოყოფის პერიოდს.
არ არის რეკომენდებული სეკნილის გამოყენება მიორელაქსანტებთან ერთად.
სეკნილი ზრდის ლითიუმის პრეპარატების კონცენტრაციას სისხლში.
ამოქსიცილინთან კომბნაციაში ძლიერდება პრეპარატის ეფექტურობა Helicobacter pylori-ს მიმართ.

ჰიპერდოზირება:
არ არსებობს სპეციფიური ანტიდოტი სეკნილის მიმართ, ამიტომ ჰიპერდოზირების შემთხვევაში ტარდება სიმპტომური მკურნალობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:
დაუშვებელია სეკნილის გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში, ვინაიდან პრეპარატი გადის პლაცენტურ ბარიერს და გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად.

გამოყენების თავისებურებები:
არ შეიძლება სეკნილის გამოყენება სისხლის დაავადების დროს. პრეპარატით მკურნალობის პერიოდში შეიძლება განვითარდეს ზომიერი შექცევადი ნეიტროპენია. ლეიკოციტების რაოდენობის აღდგენა ხდება მკურნალობის დასრულებისთანავე.
სეკნილი სიფრთხილით გამოიყენება ღვიძლისა და ცნს-ის პათოლოგიების დროს.

პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე:
პრეპარატი არ მოქმედებს ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე.

შეფუთვა:
6 ტაბლეტი ფლაკონში, თითო ფლაკონი მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა :
3 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა რეცეპტით.

მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).
მისამართი:
საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14.

სეკნიდოქსი 1გ #2ტ

სეკნიდოქსი
(SECNIDOX)

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება:
სეკნიდაზოლი.

წამლის ფორმა:
შემოგარსული ტაბლეტები.
აღწერილობა: კაფსულის ფორმის ცისფერი ტაბლეტები გრავირებით “SECN” ცალ მხარეს და გამყოფი ნაჭდევით მეორე მხარეს.

შემადგენლობა:
1 შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:
აქტიური ნივთიერება: სეკნიდაზოლი 1.0 გ.
დამხმარე ნივთიერებები: სიმინდის სახამებელი, კალციუმის ჰიდროფოსფატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, ნატრიუმის სახამებელ-გლიკოლატი, პოვიდონი (K30), მაგნიუმის სტეარატი, გასუფთავებული ტალკი.

ათქ კოდი: P01 AB.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:
ანტიმიკრობული და ანტიპროტოზოული საშუალება. ნიტროიმიდაზოლების წარმოებული

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ფარმაკოდინამიკა
სეკნიდოქსი – ნიტროიმიდაზოლების ჯგუფის ანტიპროტოზოული პრეპარატია, გააჩნია ანტიბაქტერიული და ანტიპროტოზოული მოქმედება. პრეპარატს გააჩნია ბაქტერიციდული (გრამდადებითი და გრამუაყოფითი ანაერობული ბაქტერიების წინააღმდეგ) და ამებიციდური (ნაწლავშიდა და ნაწლავგარე) მოქმედება.
სეკნიდოქსი განსაკუთრებით აქტიურია Trichomonasvaginalis, Entaboemahistolytica, Giardialamblia -ს მიმართ. მიკროორგანიზმის უჯრედში შეღწევით სეკნიდაზოლი აქტიურდება 5-ნიტროჯგუფის აღდგენის შედეგად, მოქმედებს უჯრედის დნმ-ზე, იწვევს მისი სპირალისებური სტრუქტურის რღვევას და ძაფების დაშლას, ადგილი აქვს ნუკლეოტიდური სინთეზის პროცესის ინჰიბირებას და უჯრედის სიკვდილს.
ფარმაკოკინეტიკა
შიგნით მიღების შემდეგ, სეკნიდოქსი სწრაფად და მთლიანად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა თითქმის 80%-ს შეადგენს. Cmax -ს 4 საათში აღწევს. სეკნიდოქსი კარგად გადის ჰემატო-ენცეფალურ ბარიერს, გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად. ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 25 საათია, რაც შესაძლებელს ხდის პრეპარატის მიღების სქემის გამარტივებას.

გამოყენების ჩვენებები:
– ტრიქომონადური ურეთრიტები და ვაგინიტები (გამოწვეული Trichomonasvaginalis);
– ბაქტერიული ვაგინოზი;
– ნაწლავური ამებიაზი (გამოწვეული Entamoebahistolytica-თი);
– ღვიძლის ამებიაზი (გამოწვეული Entamoebahistolytica-თი);
– ლამბლიოზი (გამოწვეული Giardialamblia-თი)

უკუჩვენებები:
– მომატებული მგრძნობელობა სეკნიდაზოლის და იმიდაზოლის სხვა წარმოებულების მიმართ.
– ცნს-ის ორგანული დაავადებები.

განსაკუთრებული მითითებები:
სეკნიდოქსის დანიშვნა არ შეიძლება ავადმყოფებში სისხლის დისკრაზიით ანამნეზში. პრეპარატით მკურნალობისას შეიძლება გამოვლინდეს გარდამავალი ნეიტროპენია. ლეიკოციტების რაოდენობა აღდგება მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.
მკურნალობის დროს რეკომენდებულია თავის შეკავება ალკოჰოლის მიღებაზე.

ზეგავლენა ავტოტრანსპორტის მართვისა და ტექნიკასთან მუშაობის შესაძლებლობაზე:
სეკნიდოქსი არ მოქმედებს ავტოტრანსპორტის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.

ორსულობა და ლაქტაცია:
ორსულობის დროს პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება.
ლაქტაციის დროს მკურნალობის პროცესში აუცილებელია ძუძუთი კვების შეწყვეტა.

გვერდითი მოქმედება:
სეკნიდოქსი ადვილად აიტანება, მაგრამ, იშვიათად შეიძლება გამოვლინდეს გვერდითი ეფექტები:
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: საჭმლის მონელების დარღვევები, გულისრევა, ტკივილი კუჭის არეში, “ლითონის” გემო პირში, გლოსიტი, სტომატიტი.
შედარებით იშვიათად ვლინდება:
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ზომიერი გარდამავალი ლეიკოპენია.
ალერგიული რეაქციები: ჭინჭრის ციება.

მიღების წესი და დოზები:
სეკნიდოქსი მიიღება შიგნით უშუალოდ ჭამის წინ, მცირე რაოდენობით წყალთან ერთად.
დოზები მოზრდილებისათვის:
ტრიქომონადური ურეთრიტი და ვაგინიტი, ბაქტერიული ვაგინოზი: 2 ტაბლეტი ერთჯერადად.
ნაწლავური ამებიაზი:
– მწვავე სიმპტომური ამებიაზი: 2 ტაბლეტი ერთჯერადად.
– უსიმპტომო ამებიაზი, კეროვანი და ცისტური ფორმის ჩათვლით: ყოველდღე 2 ტაბლეტი ერთ მიღებაზე 3 დღის განმავლობაში.
ღვიძლის ამებიაზი: ყოველდღე 1.5 ტაბლეტი (1.5 გ) ერთჯერადად ან გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე 5 დღის განმავლობაში.
დოზები ბავშვებისათვის:
ნაწლავური ამებიაზი:
– მწვავე სიმპტომური ამებიაზი: 30 მგ/კგ სხეულის მასაზე ერთჯერადად.
– უსიმპტომო ამებიაზი, კეროვანი და ცისტური ფორმის ჩათვლით: 30 მგ/კგ-ზე ყოველდღე ერთჯერადად ან გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე 3 დღის განმავლობაში.
ღვიძლის ამებიაზი: 30 მგ/კგ-ზე ყოველდღე ერთჯერადად ან გაყოფილი რამდენიმე მიღებაზე 5 დღის განმავლობაში.
ლამბლიოზი: 30 მგ/კგ-ზე ერთჯერადად.

ჭარბი დოზირება:
სიმპტომები: შესაძლებელია გვერდითი ეფექტების გაძლიერება.
მკურნალობა: სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. საჭიროების ტარდება სიმპტომური თერაპია.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
ერთდროულად გამოყენებისას სეკნიდოქსი აძლიერებს არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების (კუმარინის ან ინდანდიონის წარმოებულების) მოქმედებას.
სეკნიდოქსისა და დისულფირამის ერთად გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს პარანოიდული რეაქციები და ფსიქოზები. ალკოჰოლთან კომბინირება იწვევს დისულფირამისმაგვარ რეაქციებს (სპაზმები მუცელში, ღებინება, გულისრევა, თავის ტკივილი, სახის არეში სისხლის მიწოლის შეგრძნება).
ლითიუმის პრეპარტებთან ერთად სეკნიდოქსის მიღება ზრდის მის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში.
პრეპარატის კომბინირება არამადეპოლარიზებელ მიორელაქსანტებთან (ვეკურონიუმის ბრომიდი) რეკომენდებული არ არის.
ამოქსიცილინთან კომბინირებისას იზრდება აქტივობა Helicobacter pylori -სთან მიმართებაში (ამოქსიცილინი თრგუნავს რეზისტენტობის განვითარებას).

გამოშვების ფორმა:
2 შემოგარსული ტაბლეტი ბლისტერში.
1 ბლისტერი მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.

შენახვის პირობები:
ინახება მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას არაუმეტეს 25ºC ტემპერატურის პირობებში.

ვარგისიანობის ვადა:
3 წელი წარმოების თარიღიდან.
ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ გამოყენება არ შეიძლება.

გაცემის პირობები:
ექიმის რეცეპტით.

აკლასტა® – ACLASTA® – АКЛАСТА®

ფორმა, შეფუთვა: გამჭვირვალე და უფერო საინფუზიო ხსნარი, მუყაოს შეფუთვაში მოთავსებული ერთი ცალი პოლიეთილების ფლაკონი, რომელშიც ასხია 100 მლ ხსნარი. 1 მლ შიცავს 5 მგ აქტიურ ნივთიერებას.

შემადგენლობა: ზოლედრონის მჟავას მონოჰიდრატი (Zoledronic Acid)

მწარმოებელი: NOVARTIS PHARMA, AG (შვეიცარია).

კლინიკო-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ძვლოვანი ქსოვილის რეზორბციის ინჰიბიტორი. ბისფოსფონატი.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება: ზოლედრონის მჟავა მიეკუთვნება ამინობისფოსფონატების კლასს და უპირველეს ყოვლისა ძვლებზე მოქმედებს, აქვეითებს ოსტეოკლასტების აქტიურობას და ძვლოვანი ქსოვილის რეზორბციას.

ბისფოსფონატების არჩევითი მოქმედება განპირობებულია მინერალიზებული ძვლოვანი ქსოვილისადმი მათი მაღალი აფინურობთ. ინტრავენურად შეყვანილი ზოლედრონის მჟავა სწრაფად ნაწილდება ძვალში და სხვა ბისფოსფონატებისა მსგავსად, უპირატესად ძვლის რეზორბციის უბნებში ლოკალიზდება.

ოსტეოკლასტში ზოლედრონის მჟავას მთავარ მოლეკულურ სამიზნეს ფერმენტი ფარნეზილპიროფოსფატსინთაზა წარმოადგენს, მაგრამ ეს არ გამორიცხავს პრეპრატის სხვა მექანიზმების არსებობასაც. ცხოველებზე ჩატარებულ ხანგრძლივ გამოკვლევებში ზოლედრონის მჟავა ახდენდა ძვლოვანი ქსოვილის რეზორბციის ინჰიბირებას, თანაც მოქმედებდა არასასურველად ძვლის ფორმირებაზე, მინერალიზაციაზე ან მექანიკურ თვისებებზე, დოზაზე დამოკიდებულად აქვეითებს ოსტეოკლასტების აქტიურობას და ამცირებს ღრუბლისებრ და Haversian ძვალში რემოდელირების ახალი უბნების აქტივაციის სიხშირეს. ამასთან არ იწვევს ბოჭკოვანი სტადიის დარღვევას.

ფარმაკოკინეტიკა: ფარმაკოკინეტიკის შესახებ მონაცემები მიღებული იქნა 64 პაციენტთან 2 მგ, 4 მგ, 8 მგ და 16 მგ ზოლედრონის მჟავას 5 და 15 წუთიანი ერთჯერადი და მრავალჯერადი ინფუზიების ჩატარების შედეგად მიღებულ იქნა. ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები არ არიან ამოკიდებულნი დოზაზე.

ზოლედრონის მჟავას გადასხმის დაწყების შემდეგ აქტიური ნივთიერების პლაზმური კონცენტაციები სწრაფად მატულობს, გადასხმის ბოლოს აღწევს პიკს, შემდეგ მოსალოდნელია კონცენტრაციის სწრაფი დაქვეითება პიკის 10%-ით 4 საათის შემდეგ და პიკის 1%-ით დაქვეითება 24 საათის შემდეგ, რასაც მოსდევს ძალიან დაბალი (პიკური დონის 0,1%) კონცენტრაციის ხანგრძლივი პერიოდი.

ვენაში შეყვანილი ზოლედრონის მჟავის თირკმელებით გამოყოფა სამ ეტაპად: სისტემური ცირკულაციიდან პრეპარატის სწრაფი ორფაზიანი გამოყოფა, ნახევარდაშლის პერიოდებით T_1/2 0.24 სთ (α-ფაზა) და T_1/2 1,87 სთ (β-ფაზა), შემდეგ ელიმინაციის ხანგრძლივი ფაზა ნახევარდაშლის საბოლოო პერიოდით T_1/2 146სთ (γ-ფაზა). პლაზმაში მრავალჯერადი დოზების ყოველ 28 დღეში შეყვანის შემდეგ აქტიური ნივთიერების დაგროვება პლაზმაში არ აღნიშნულა.

ზოლედრონის მჟავა არ მეტაბოლიზდება და უცვლელი სახით გამოიყოფა თირკმელებით. პირველი 24 საათის განმავლობაში შეყვანილი დოზის 39 ±16% ექსკრეტირდება შარდთან, პრეპარატის დანარჩენი რაოდენობა კი ძირითადად უკავშირდება ძვლოვან ქსოვილს. შემდეგში ხდება ძვლოვანი ქსოვილიდან ზოლედრონის მჟავას ნელი გამოთავისუფლება სისტემურ ცირკულაციაში და მისი გამოყოფა თირკმელებით. პრეპარატის საერთო კლირენსი შეადგენს 5.04±2.5 ლ/სთ. იგი დამოკიდებული არ არის დოზაზე, სქესზე, ასაკზე, რასობრივ კუთვნილებაზე და პაციენტის სხეულის წონაზე. ინფუზიის 5-დან 15 წუთამდე გახანგრძლივება იწვევს ზოლედრონის მჟავას კონცენტრაციის დაქვეითებას ინფუზიის ბოლოს, მაგრამ გავლენას არ ახდენს კონცენტრაციის დროზე დამოკიდებულების მრუდის ქვეშ მდებარე ფართზე.

ფარმაკოკინეტიკა განსაკუთრებულ კლინიკურ შემთხვევებში: ზოლედრონის მჟავას თირკმლისმიერი კლირენსი კორელაციაშია კრეატინინის კლირენსთან, თირკმლისმიერი კლირენსი შეადგენს კრეატინინის კლირენსის 75±33%, რომელმაც 64 გამოკვლეულ პაციენტთან აჩვენა საშუალო მნიშვნელობის 84±29 მლ/წთ (დიაპაზონი 22-დან 143 მლ/წთ-მდე).

ნორმალური თირკმლის ფუნქციის მქონე პაციენტებთან შედარებით თირკმლის უკმარისობის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ხარისხით დაავადებულებში ბიომისაწვდომობის უმნიშვნელო გაზრდა (30-40%) და პრეპარატის კუმულაციის არ არსებობა მრავალჯერადი დოზების მიუხედავად თირკმლის ფუნქციისაგან დამოუკიდებლად, მოწმობს იმაზე, რომ ზოლედრონის მჟავას დოზის დარეგულირება თირკმლის უკმარისობის მსუბუქი (КК 50-80 მლ/წთ) და ზომიერი (КК 30-50 მლ/წთ) ხარისხის სიმძიმის დროს საჭირო არ არის.

ჩვენება:

ოსტეოპოროზის მკურნალობა ქალებში პოსტმენოპაუზურ პერიოდში (ბარძაყის ძვლის, ხერხემლის და სხვა ლოკალიზაციის მოტეხილობების შემთხვევების შემცირება, ძვლის მინერალური სიმკვრივის ზრდა);
ბარძაყის ძვლის პროქსიმალური ნაწილის მოტეხილობის მქონე ქალებსა და მამაკაცებში შემდგომი (ახალი) ოსტეოპოროზული მოტეხილობების პროფილაქტიკა;
პეჯეტის დაავადების მკურნალობა (მადეფორმირებელი ოსტეიტი).

დოზირებისა და მიღების რეჟიმი: პოსტმენოპაუზური ოსტეოპოროზის მკურნალობა: რეკომენდებული დოზა – წელიწადში ერთხელ 5 მგ აკლასტას ერთი ინტრავენური ინფუზია;

პეჯეტის დაავადების მკურნალობა: რეკომენდებული დოზა – 5 მგ აკლასტას ერთი ინტრავენური ინფუზია. პეჯეტის დაავადების მკურნალობისათვის აკლასტა შეუძლიათ გამოიყენონ, მხოლოდ იმ ექიმებს, რომლებსაც აქვთ მოცემული დაავადების მკურნალობის გამოცდილება.

პეჯეტის დაავადების განმეორებითი მკურნალობა: დღეისათვის სპეციალური მონაცემები განმეორებითი მკურნალობის თაობაზე არ არსებობს. აკლასტით პეჯეტის დაავადების ერთჯერადი მკურნალობის შემდეგ აღინიშნება რემისიის ხანგრძლივი პერიოდი. თუმცა, აკლასტით განმეორებითი მკურნალობა შესაძლებელია დაენიშნოთ პაციენტებს დაავადების რეციდივების დროს, რომლის მიზეზსაც წარმოადგენს შრატში ტუტე ფოსფატაზის დონის მომატებისა, პაციენტებს, რომლებთანაც მიღწეული არ ყოფილა შრატში ტუტე ფოსფატაზის დონის ნორმალიზაცია შრატში, ან პაციენტებს სიმპტომებით, რომელიც შენარჩუნებულია 12 თვის განმავლობაში მკურნალობის დაწყებიდან.

აკლასტა (5 მგ/100 მლ-ზე მომზადებული საინფუზიო ხსნარისათვის) ვენაში შეჰყავთ ინტრავენური ინფუზიის ცალკე სისტემით, შეყვანის მუდმივი სიჩქარით. ინფუზიის დრო არ უნდა იყოს 15 წუთზე ნაკლები.

აკლასტის ინფუზიას ატარებენ პაციენტის ადეკვატურ ჰიდრატაციის პირობებში. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც ღებულობენ დიურეტიკებს. ქალებმა ოსტეოპოროზით, აუცილებელია გამოიყენონ დამატებით კალციუმი და ვიტამინი D, თუ დიეტა ვერ ახდენს მათი საჭირო რაოდენობის კომპენსირებას.

პაციენტებს პეჯეტის დაავადებით, აუცილებელია ვიტამინი D და კალციუმის მიღების ადექვატური უზრუნველყოფა დღიურ დოზებში.

პაციენტები თირკმელების უკმარისობით: აკლასტის გამოყენება რეკომენდებული არ არის პაციენტებში, რომელთაც აქვს კრეატინინის კლირენსი

ღვიძლის უკმარისობის შემთხვევაში დოზის რეგულირება საჭირო არ არის.

ხანდაზმული ასაკის პაციენტები (>65 წელზე) დოზის რეგულირებაა არ საჭიროებენ, ვინაიდან ბიოშეღწევადობა განაწილება და გამოყოფა ხანდაზმული ასაკის პაციენტებსა და შედარებით ახალგაზრდა სუბიექტებში ერთნაირია.

აკლასტის გამოყენება გამოკვლეული არ არის ბავშვებში და მოზარდებში და ამიტომ იგი არ გამოიყენება ამ ასაკობრივ ჯგუფებში.

გვერდითი მოვლენები: აკლასტას გვერდითი ეფექტები უმნიშვნელოა და სხვა ბისფოსფონატების გვერდითი ეფექტების მსგავსია. ყველაზე ხშირად გამოვლინდა ციებცხელება (18.1%), მიალგია (9.4%), გრიპისმსგავსი სიმპტომები (7.8%), ართრალგია (6.8%), თავის ტკივილი (6.5%). ხდება სიმპტომების შესუსტება აკლასტას შემდგომი შეყვანის შემდეგ. ინფუზიის შემდეგ ნეგატიური ეფექტების შემცირებისათვის შეიძლება გამოყენებულ იქნას პარაცეტამოლი და იბუპროფენი.

უკუჩვენება:

მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ;
ჰიპოკალციემია;
ორსულობა და ძუძუთი კვების პერიოდი.

განსაკუთრებული მითითებები: ზოლედრონის მჟავას 5 მგ დოზა შეყვანილი უნდა იქნას 15 წუთის განმავლობაში.

აკლასტა რეკომენდებული არ არის თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კერატინინის კლირენსი

აკლასტის ინფუზია ტარდება პაციენტის ადექვატური ჰიდრატაციის პირობებში. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ პაციენტებისათვის, რომლებიც ღებულობენ დიურეტიკებს. ადრე არსებული ჰიპოკალციემიის მკურნალობა აუცილებელია კალციუმისა და ვიტამინი D დაწყებამდე. ასევე აუცილებელია მინერალური ცვლის სხვა დარღვევების ეფექტური მკურნალობაც. მაგალითად პარათირეოიდული ჯირკვლის შემცირება, ნაწლავებში კალციუმის აბსორბციის დარღვევა). ექიმმა გულდასმით უნდა აკონტროლოს ეს პაციენტები.

ძვლების მომატებული რეზორბცია წარმოადგენს პეჯეტის დაავადების დამახასიათებელ თავისებურებას. ამიტომ, რეკომენდებულია პეჯეტის დაავადების მქონე პაციენტთათვის კალციუმის და ვიტამინი D-ს დამატებითი დღიური ნორმის მიღება აკლასტის გამოყენებიდან პირველი 10 დღის განმავლობაში.

ოსტეოპოროზით დაავადებული ქალებისათვის, აუცილებელია კალციუმისა და ვიტამინი D დამატებით მიღება. თუ დიეტა არ ახდენს მათი საჭირო რაოდენობის კომპენსირებას.

პაციენტებს, რომლებიც ღებულობდნენ ბისფოსფონატებს მათ შორის აკლასტას, მძიმე დარღვევები ძვლების, სახსრების და/ან კუნთებში ტკივილების შემთხვევები აღენიშნებოდათ უკიდურესად იშვიათად.

უნდა იქნას გათვალისწინებული, რომ აკლასტა შეიცავს იგივე აქტიურ ნივთიერებას, რაც ზომეტა (ზოლედრონის მჟავა), რომელიც გამოიყენება ონკოლოგიური დაავადებების მკურნალობისათვის.

ზედოზირება: დოზის გადაჭარბების შემთხვევების შესახებ ცნობები არ ყოფილა. ჭარბი დოზირების დროს, რომელიც იწვევს კლინიკურად მნიშვნელოვან ჰიპოკალიემიას, მდგომარეობის კომპენსირება ხდება პერორალურად კალციუმის დამატებითი მიღებით და/ან კალციუმის გლუკონატის გადასხმით.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება: დაუშვებელია აკლასტის შერევა ან მისი ინტრავენური შეყვანა რომელიმე სხვა სამკურნალო საშუალებასთან ერთად; მისი შეყვანა ხდება ინტრავენური გადასხმის ცალკე სისტემით, სამკურნალო საშუალების შეყვანის მუდმივი სიჩქარის პირობებში. თუკი ხსნარი ცივია, გამოყენების წინ საჭიროა მისი გათბობა ოთახის ტემპერატურამდე. ინტრავენური გადასხმისათვის ხსნარის მომზადების დროს აუცილებელია დაცული იქნეს ასეპტიკის მეთოდები.

ზოლედრონის მჟავასთან სამკურნალო საშუალებების ურთიერთქმედებების სპეციალური გამოკვლევები არ ჩატარებულა. ზოლედრონის მჟავა სისტემატურად არ მეტაბოლიზდება და გავლენას არ ახდენს ციტოქრომ P450 ენზიმებზე in vitro. ზოლედრონის მჟავა უმნიშვნელო ხარისხით უკავშირდება პლაზმის ცილებს (შეკავშირება შეადგენს დაახლოებით 56%-ს) და ამიტომ შეკავშირების მაღალი ხარისხის მქონე პრეპარატების ჩანაცვლების შედეგად გამოწვეული ურთიერთქმედებები ნაკლებსავარაუდოა.

ზოლედრონის მჟავა ორგანიზმიდან გამოიყოფა თირკმლისმიერი ექსკრეციით. საჭიროა გარკვეული სიფრთხილე აკლასტის გამოყენების დროს იმ პრეპარატებთან ერთად, რომელთაც შეუძლიათ მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინონ თირკმლის ფუნქციაზე (მაგალითად ამინოგლიკოზიდები ან დიურეტიკები, რომლებმაც შესაძლებელია გამოიწვიონ დეჰიდრატაცია).

შენახვის პირობები და ვარგისიანობის ვადა: პრეპარატი ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. გაუხსნელი ფლაკონი არ საჭიროებს არანაირ სპეციალური შენახვის პირობებს. გახსნის შემდეგ ხსნარი ფიზიკურად და ქიმიურად სტაბილურია 24 საათის განმავლობაში 2-8 ტემპერატურის პირობებში. მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით პრეპარატი გამოყენებული უნდა იქნას დაუყოვნებლივ. თუკი პრეპარატი გამოყენებული არ იქნა დაუყოვნებლივ, მისი გამოყენების მომენტამდე შენახვის დროზე და პირობებზე პასუხისმგებლობას ღებულობს მომხმარებელი და პრეპარატი ჩვეულებრივ უნდა ინახებოდეს არა უმეტეს 24 საათისა 2-8^oC ტემპერატურის პირობებში. პრეპარატი ვარგისიანია 2.5 წელი.

სეკდაზა 0.5გ #4ტ

~~18.77 ლარი~~
17.64 ლარი

ქვეყანა: თურქეთი

მწარმოებელი: ვოლდ მედიცინ ილაჩ სან ვე

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

პლაქვენილი 200მგ #60ტ

პლაქვენილი
(PLAQUENIL)

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 60 ც.
1 ტაბ.
ჰიდროქსიქლოროქინის სულფატი……………….200 მგ
დამხმარე ნივთიერებები:
ლაქტოზას მონოჰიდრატი……………………………………30 მგ
პოვიდონ K25…………………………………………………………………2 მგ
სიმინდის სახამებელი……………………………………………66 მგ
მაგნიუმის სტეარატი………………………………………………..2 მგ
გაწმენდილი წყალი საკმარისი რაოდენობით.
სულ 300 მგ.
ტაბლეტის გარსი Opadry OY-L-28900 – 14.6 მგ, რომელიც შეიცავს:
ჰიდრომელოზა…………………………………………………………4.09 მგ
ტიტანის ორჟანგი………………………………………………..3.80 მგ
მაკროგოლ 4000………………………………………………….1.46 მგ
ლაქტოზას მონოჰიდრატი………………………………..5.25 მგ
გაწმენდილი წყალი საკმარისი რაოდენობით.
სულ 314.6 მგ.

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი
მალარიის საწინააღმდეგო და ამებიციდური პრეპარატი, იმუნოდეპრესანტი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
პლაქვენილი წარმოადგენს 4-ამინოქინოლინის სტრუქტურის მქონე ანტიმალარიულ პრეპა¬რატს. იგი იწვევს ყველა სახის პლაზმოდიების ერითროციტული ფორმების სიკვდილს.
პლაქვენილი კლასიფიცირდება, როგორც შენელებული მოქმედების ანტირევმატიული პრეპარატი.
მას ახასიათებს რამოდენიმე სხვადასხვა სახის ფარმაკოლოგიური მოქმედება, რომლებიც განაპირობებენ მის სამკურნალო ეფექტს.
პლაქვენილის ეფექტურობას განაპირობებს მისი თვისება შეცვალოს სხვადასხვა ფერმენტების აქტივობა. აღნიშნულ თვისებებს მიეკუთვნება: სულფჰიდრილურ ჯგუფებთან ურთიერთქმედება, ფერმენტების აქტივობის ცვლილებები (მათ შორის: ფოსფოლიპაზას, HAD-H, ციტოქრომ C-რედუქტაზას, ქოლინესთერაზას, ჰიდროლაზების, პროტეაზების), დნმ-თან შეკავშირება, ლიზოსომების მემბრანების სტაბილიზაცია, პროსტაგლანდი-ნების წარმოქმნის ინჰიბირება, პოლიმორფობირთვული უჯრედების ქემოტაქსისი და ფაგოციტოზი, მონოციტებით შესაძლებელი ინტერფერენცია ინტრელეიკინ I სინთეზით და ნეიტროფილ-სუპეროქსიდის გამონთავისუფლების დათრგუნვა.

ფარმაკოკინეტიკა
პრეპარატი პერორალურად მიღების შემდეგ სწრაფად აბსორბირდება. მისი საშუალო ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 74%-ს. იგი კარგად ნაწილდება ორგანიზმში, გროვდება სისხლში და ისეთ ქსოვილებში, როგორიცაა: ღვიძლი, ფილტვები, თირკმელები და პლაზმა. ღვიძლში პლაქვენილი გარდაიქმნება აქტიურ ეთილირებულ მეტაბოლიტად და გამოიყოფა ძირითადად თირკმელების საშუალებით შეუცვლელი სახით – 23-25% და აგრეთვე ნაღველთან ერთად.
პრეპარატი ორგანიზმიდან ნელა გამოიყოფა, ელიმინაციის ნახევარპერიოდი შეადგენს დაახლოებით 50 (მთლიანად სისხლში) და 32 დღეს (პლაზმა).
პლაქვენილი გაივლის პლაცენტურ ბარიერს და შესაძლებელია მისი აღმოჩენა დედის რძეში.

ჩვენებები
რევმატიული და დერმატოლოგიური ჩივილები:
– სისტემური წითელი მგლურა;
– დისკოიდური წითელი მგლურა;
– ახალგაზრდების ქრონიკული ართრიტი;
– მზის სხივების ზემოქმედებით გამოწვეული ან კანის გამწვავებული დაავადებები;
მალარია:
– მწვავე შეტევების მკურნალობა და მალარიის პროცესის დათრგუნვა, გამოწვეული Plasmodium vivax, P.ovale და P.ma;ariae-აგრეთვე P. falciparum -ის მგრძნობიარე შტამებით.
– P. falciparum -ის მგრძნობიარე შტამებით გამოწვეული მალარიის რადიკალური მკურნალობა.

დოზირების რეჟიმი
პლაქვენილს იღებენ მხოლოდ პერორალურად ჭამის დროს ან რძესთან ერთად.
რევმატიული დაავადებები:
პლაქვენილი ორგანიზმში განიცდის კუმულაციას, რის გამოც სასურველი სამკურნალო ეფექტის მისაღებად აუცილებელია რამოდენიმე თვიანი მკურნალობის კურსის ჩატარება. იმ შემთხვევაში, თუ 6 თვის განმავლობაში ავადმყოფის ობიექტური მდგომარეობა არ გაუმჯობესდა, საჭიროა შეწყდეს პრეპარატით მკურნალობა.
რევმატიული ართრიტი: მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 400-600 მგ-ს დღეში. შემანარჩუნებელი დოზა _ 200-400 მგ დღეში.
ახალგაზრდების ქრონიკული ართრიტი: ამ დროს დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 6.5 მგ/კგ წონაზე ან 400 მგ-ს დღეში. ამავე დროს წარმოებს უმცირესი დოზის შერჩევა.
სისტემური და დისკოიდური წითელი მგლურა: მოზრდილებში საწყისი დოზა შეადგენს 400-800 მგ-ს დღეში. შემანარჩუნებელი დოზა _ 200-400 მგ დღეში.
ფოტოსენსიბილიზაცია: მკურნალობის პროცესში საჭიროა სინათლის მაქსიმალური ექსპოზიციის პერიოდებისაგან თავის დაცვა.
მალარია:
მალარიის მკურნალობა: მოზრდილებში ინიშნება 400 მგ კვირის ერთსა და იმავე დღეს.
ახალშობილებში ყოველკვირეული სამკურნალო დოზა შეადგენს 6.5 მგ/კგ წონაზე, მაგრამ სხეულის წონისაგან დამოუკიდებლად იგი არ უნდა აღემატებოდეს მოზრდილთა დოზას.
ხელსაყრელი პირობების არსებობის შემთხვევაში, შესაძლებელია “ჩამხშობი” მკურნალობის დაწყება 2 კვირით ადრე, თუმცა სხვა შემთხვევებში მოზრდილებს შესაძლებელია დაენიშნოს პრეპარატის გაორმაგებული დოზით მკურნალობა 800 მგ, და ბავშვებს _ 12.9 მგ/კგ წონაზე (მაგრამ იგი არ უნდა აღემატებოდეს 800 მგ-ს), დღეში 2 მიღებაზე 6 თვიანი ინტერვალით. აღნიშნული მკურნალობა ტარდება 8 კვირის განმავლობაში ენდემიური კერის დატოვების შემდეგ.
მალარიის მწვავე შეტევების მკურნალობა: მოზრდილებში ინიშნება 800 მგ, 400 მგ ყოველ 6 სთ-ში ან 8 სთ-ში, შემდგომში 400 მგ მომდევნო 2 დღის განმავლობაში (სულ 2 გ პლაქვენილი).
ალტერნატიული მკურნალობის მეთოდად ითვლება აგრეთვე ეფექტური ერთჯერადი დოზა 800 მგ.
ახალშობილებში საერთო დოზა შეადგენს 32 მგ/კგ წონაზე (მაგრამ იგი არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს), რომელიც ინიშნება 3 დღის განმავლობაში შემდეგი თანმიმდევრობით:
პირველი დოზა _ 12.9 მგ/კგ წონაზე (მაგრამ იგი არ უნდა აღემატებოდეს ერთჯერად 800 მგ-იან დოზას).
მეორე დოზა _ 6.5 მგ/კგ წონაზე (არაუმეტეს 400 მგ) 6 სთ-ის შემდეგ პირველი დოზის მიღებიდან.
მესამე დოზა _ 6.5 მგ/კგ წონაზე (არაუმეტეს 400 მგ) 18 სთ-ის შემდეგ მეორე დოზიდის მიღებიდან
მეოთხე დოზა _ 6.5 მგ/კგ წონაზე (არაუმეტეს 400 მგ) 24 სთ-ის შემდეგ მესამე დოზის მიღებიდან.

გვერდითი მოვლენები
ოფთალმოლოგიური ეფექტები: იშვიათად: რეტინოპათია-პიგმენტაციის მხრივ ცვლილებებით და მხედველობის დაქვეითებით. დასაწყისში, მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ, ეს სიმპტომები შექცევადია. თუ პათოლოგიურ პროცესს მიეცა განვითარების საშუალება, მკურნალობის შეწყვეტის მიუხედავად, შესაძლებელია დაავადების პროგრესირება.
აღწერილია რქოვანას შეშუპება და შემღვრევა, რაც თავის მხრივ იწვევს მხედველობის გაორებას, ფოტოფობიას, მხედველობის დაბინდვას. აღნიშნული სიმპტომები შექცევადია. შესაძლებელია აგრეთვე აკომოდაციის დარღვევის შედეგად გამოწვეული მხედველობის დაბინდვა, რომელიც დამოკიდებულია პრეპარატის დოზაზე და იგი შექცევადია.
დერმატოლოგიური ეფექტები: იშვიათად ადგილი აქვს კანზე გამონაყარს; აღწერილია აგრეთვე კანზე და ლორწოვან გარსზე პიგმენტაციები. აღნიშნული ცვლილებები მკურნალობის შეწყევტის შემდეგ მალევე ქრება.
აღწერილია ბულოზური გამონაყარი, ფოტოსენსიბილიზაცია და ექსფოლიატური დერმატიტის ერთეული შემთხვევები.
იშვიათად _ მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემური პუსტულოზი, რომელიც საჭიროა განვასხვავოთ ფსორიაზისაგან, თუმცა პლაქვენილი იწვევს უფრო ფსორიაზისათვის დამახასიათებელ შეტევებს, რომელიც დაკავშირებულია ტემპერატურის მომატებასთან და ჰიპერლეიკოციტოზთან. პრეპარატით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ აღნიშნული მოვლენები მალევე ქრება.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, დიარეა, ანორექსია, ტკივილი მუცლის არეში, იშვიათად, ღებინება.
ცნს-ის მხრივ: თავბრუსხვევა, ყურებში შუილი, სმენის დაკარგვა, თავის ტკივილი, ნევროზი, აგზნებადობა, ფსიქოზი, კრუნჩხვები.
ნერვ-კუნთოვანი მოქმედება: აღინიშნება ჩონჩხის კუნთების მიოპათია ან ნეირომიოპათია, რომლებიც იწვევენ პროქსიმალური კუნთების სისუსტის გაძლიერებას და ატროფიებს. მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ მიოპათია შექცევადია, მაგრამ კუნთოვანი ტონუსის მთლიანად აღდგენა მოითხოვს მკურნალობის გაგრძელებას კიდევ რამოდენიმე თვით.
აღინიშნება აგრეთვე სუსტი სენსორული ცვლი¬ლებები, მყესოვანი რეფლექსების დათრგუნვა და ნერვული იმპულსების გამტარებლობის ანომალიები.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: იშვია¬თად კარდიომიოპათიები. გულის გამტარებლობის დარღვევის დროს (AV-ბლოკადა) საჭიროა მკურნალობა შეწყდეს.
ჰემატოლოგიური ეფექტები: იშვიათად ძვლის ტვინის ფუნქციის დათრგუნვა. პლაქვენილი აძლიერებს პორფირიას.
ღვიძლის მხრივ: აღწერილია ღვიძლის უკმარისობის ერთეული შემთხვევები.

უკუჩვენებები
– მომატებული მგრძნობელობა 4-ამინოქინოლინის ჯგუფის პრეპარატების მიმართ;
– ანამნეზში მაკულოპათია.

ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობის პერიოდში პლაქვენილის გამოყენება ნებადართული არ არის, თუმცა გამონაკლისს წარმოადგენს ის შემთხვევები, როდესაც დედისათვის სასარგებლო შედეგი მკვეთრად აღემატება ნაყოფზე ზემოქმედების პოტენციურ რისკს.
გათვალისწინებული უნდა იქნეს ის ფაქტი, რომ 4-ამინოქინოლინები სამკურნალო დოზებში იწვევენ ცნს-ის დაზიანებას, მათ შორის ოტოტოქსიკურ ეფექტებს (სმენის და ვესტიბულური აპარატის დაზიანებებს, სიყრუეს), რეტინულ სისხლდენებს და ანომალურ პიგმენტაციას.
პლაქვენილი მცირე რაოდენობით გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად. ცნობილია, რომ ახალშობილები განსაკუთრებით მგრძნობიარენი არიან 4-ამინოქინოლინების ტოქსიკური ეფექტების მიმართ, რის გამოც ლაქტაციის პერიოდში საჭიროა ძუძუთი კვება შეწყდეს.

განსაკუთრებული მითითებები
სიფრთხილე: პლაქვენილით ხანგრძლივი მკურნალობის ჩატარების წინ საჭიროა სისტემატური ოფთალმოლოგიური კონტროლი. კერძოდ: მხედველობის სიმახვილის, ფერადი მხედველობის, ოპტიკური ველის შესწავლა, აგრეთვე ფუნდოსკოპია.
მკურნალობის პროცესში მხედველობის დარღვევის შემთხვევაში საჭიროა შეწყდეს პრეპარატით მკურნალობა და ანომალიის შესაძლებელი პროგრესირების თავიდან აცილების მიზნით ავადმყოფებს ჩაუტარდეს სისტემატური კონტროლი.
ბადურის ცვლილებებს (და მხედველობის დაბინდვას) შესაძლებელია ადგილი ჰქონდეს მკურნალობის შეწყვეტის შემდგომაც.
პლაქვენილი სიფრთხილით ენიშნებათ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებით, ნევროზით და ჰემატოლოგიური დარღვევებით შეპყრობილ ავადმყოფებს. ქინინის მიმართ მგრძნობიარე და აგრეთვე ფერმენტ გლუკოზო-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტის მქონე, პორფირიით და ფსორიაზით დაავადებულ ავადმყოფებს.
პრეპარატით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს საჭიროა სისხლის სურათის პერიოდული კონტროლი და რაიმე პათოლოგიის გამოვლენის შემთხვევაში მკურნალობის შეწყვეტა.
ბავშვები განსაკუთრებით მგრძნობიარენი არიან 4-ამინოქინოლინების მიმართ. ამიტომ საჭიროა პრეპარატის შენახვა ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
პრეპარატით მკურნალობის პროცესში საჭიროა ავადმყოფებში ჩონჩხის კუნთების და მყესოვანი რეფლექსების პერიოდული კონტროლი მათი სისუსტის გამოვლენის შემთხვევაში საჭიროა შეწყდეს მკურნალობა.
მალარია: პლაქვენილი არაეფექტურია ქლოროქინ-რეზისტენტული შტამების P. falciparum, აგრეთვე ეგზო-ერითროციტული ფორმების P. vivax, P. ovale P. malariae -ის მიმართ და ამიტომ პროფილაქტიკური მიზნით დანიშვნის დროს, მას არ შეუძლია ამ მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფიცირების, აგრეთვე მათ მიერ გამოწვეული დაავადებების რეციდივის თავიდან აცილება.
პლაქვენილი იწვევს აკომოდაციის დარღვევას და მხედველობის დაბინდვას, ამიტომ პრეპარატი სიფრთხილით ენიშნებათ ავტოტრანსპორტის მძღოლებს და იმ პირებს, რომელთა მუშაობა ტექნიკასთან მოითხოვს ყურადღების მაქსიმალურ კონცენტრაციას.

ჭარბი დოზირება
განსაკუთრებით საშიშია ბავშვებში. პრეპარატის 1-2 გ-საც კი შეუძლია გამოიწვიოს ფატალური გამოსავალი.
სიმპტომები: თავის ტკივილი, მხედველობის დარღვევა, გულ-სისხლძარღვთა კოლაფსი და კრუნჩხვები, გულის რითმის და გამტარებლობის დარღვევა სუნთქვის და გულის მუშაობის გაჩერებით.
მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, გააქტივებული ნახშირის მიღება პრეპარატის მიღებულ დოზასთან შედარებით 5-ჯერ მეტი რაოდენობით, რომელიც ამცირებს პრეპარატის შემდგომ აბსორბციას. იგი შეჰყავთ კუჭის ამოსარეცხი მილის საშუალებით და 30 წთ-ის განმავლობაში პრეპარატის მიღების შემდეგ.
საჭიროა დიაზეპამის პარენტერული შეყვანა.
აუცილებლობის შემთხვევაში სუნთქვის კონტროლი და შოკის საწინააღმდეგო მკურნალობის ჩატარება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
პლაქვენილი და დიგოქსინის ერთდროული დანიშვნით იზრდება დიგოქსინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში, რის გამოც საჭიროა შრატში დიგოქსინის სისტემატური კონტროლი.

შენახვის პირობები და ვადა
პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, ნესტისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა – 3 წელი.

აკატინოლ მემანტინი – AKATINOL MEMANTINE – АКАТИНОЛ МЕМАНТИН

ფორმა, შეფუთვა: შეფუთვაში მოთავსებული 30 და 90 ცალი გარსით დაფარული აკატინოლ მემანტინის ტაბლეტები. ერთი ტაბლეტი შეიცავს 10 მგ აქტიურ ნივთიერებას.

50 ან 100 მკ მუქი ფერის მინი ფლაკონში ასხია აკატინოლ მემანტინის წვეთები, რომელიც შინაგანი მიღებისთვისაა განკუთვნილი. 1 მკ (20 წვეთი) აკატინოლ მემანტინი შეიცავს 10 მგ აქტიურ ნივთიერებას.

შემადგენლობა: მემანტინის ჰიდროქლორიდი (Memantine hydrochloride)

მწარმოებელი: Merz Pharma (გერმანია)

კლინიკო-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: დემენციის სამკურნალო ცენტრალური მოქმედების მიორელაქსანტი.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება: მემანტინი არის N-მეთილ-D-ასპარტატის (NMDA) რეცეპტორების არაკონკურენტული ანტაგონისტი, რომელიც ახდენს გლუტამატერგული სისტემის მოდულაციას. იგი პათოგენეზურად ზემოქმედებს ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემის დეგენერაციულ პროცესებზე. მემანტინი არეგულირებს იონების ტრანსპორტს და ბლოკირებას უკეთებს კალციუმის არხებს. გარდა ამისა, გააჩნია ნეიროპროტექტული მოქმედება, აწესრიგებს მემბრანულ პოტენციალს, აუმჯობესებს ნერვული იმპულსის გადაცემას, კოგნიტურ პროცესებს, მეხსიერებასა და სწავლის უნარს, აუმჯობესებს ყოველდღიურ აქტივობას.

ფარმაკოკინეტიკა: აკატინოლ მემანტინი პერორალური მიღების შემდეგ სწრაფად და მთლიანად შეიწოვება. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 2-6 სთ-ში, თირკმელების ნორმალური ფუნქციონირების შემთხვევაში, პრეპარატის კუმულაცია არ აღინიშნება. პრეპარატი გამოიყოფა ორ ფაზად. მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი პირველ ფაზაში შეადგენს 4-9 სთ-ს, ხოლო მეორე ფაზაში – 40-65 სთ-ს. გამოიყოფა ძირითადად შარდთან ერთად (75-90%).

ჩვენება:

დეგენერაციული დემენცია (ალცჰაიმერის ტიპის), სისხლძარღვოვანი დემენცია. ნებისმიერი სიმძიმის შერეული ტიპის დემენცია;
მეხსიერების, კონცენტრაციისა და სწავლის უნარის დაქვეითება;
ქალა-ტვინის ტრავმის, გაფანტული სკლეროზის და ინსულტის შედეგად განვითარებული ცერებრალური და სპინალური სპასტიური სინდრომი.

დოზირებისა და მიღების რეჟიმი: აკატინოლ მემანტინის დოზირების რეჟიმი დგინდება ინდივიდუალურად. მკურნალობის დაწყება რეკომენდებულია მინიმალური ეფექტური დოზით.

დემენცია მოზრდილებში: მკურნალობის პირველ კვირას ინიშნება 5 მგ/დღეში აკატინოლ მემანტინი, მეორე კვირას – 10 მგ/დღეში, მესამე კვირას – 15-20 მგ/ დღეში. აუცილებლობის შემთხვევაში, შესაძლებელია დოზის ყოველკვირეული ზრდა 10-10 მგ-ით, სანამ დღიური დოზა არ მიაღწევს 30 მგ-ს.

ცნს-ის პათოლოგიით განპირობებული სპასტიური სინდრომი: მკურნალობის პირველ კვირას ინიშნება 10 მგ/დღეში აკატინოლ მემანტინი, მეორე კვირას 10 მგ/დღეში, მესამე კვირას – 20-30 მგ/დღეში. აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებელია დოზის ყოველკვირეული ზრდა 10-10 მგ-ით, სანამ დღიური დოზა არ მიაღწევს 60 მგ-ს. შემანარჩუნებელი დოზა საშუალოდ 1-20 მგ/დღეში შეადგენს.

სადღეღამისო დოზა თანაბრად იყოფა დღის განმავლობაში რამოდენიმე მიღებაზე. პრეპარატი ინიშნება ჭამის დროს. უკანასკნელი დოზა მიიღება ვახშმამდე. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზა დგინდება ინდივიდუალურად კლინიკური ეფექტიდან გამომდინარე, მკურნალობის პერიოდში თირკმლის ფუნქციის კონტროლით.

1 წელზე ზემოთ ბავშვებიში დღიური დოზა შეადგენს 500 მგ/კგ მასაზე.

გვერდითი მოვლენები: ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ-თავბრუსხვევა, დაღლილობა, შფოთვა, აგზნება, გულისრევა და თავში სიმძიმის შეგრძნება და ქალაშიდა წნევის მომატება;

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა.

უკუჩვენება:

პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა;
თირკმლის ფუნქციის გამოხატული დარღვევა;
ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი;

პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება თირეოტოქსიკოზით და ეპილეფსიით დაავადებულ პაციენტებში.

განსაკუთრებული მითითებები: ოპტიმალური დოზა მიიღწევა თანდათან, დოზის ყოველკვირეული მომატებით.

ზედოზირება: აღინიშნება გვერდითი მოვლენების გაძლიერება. ასეთ შემთხვევაში საჭიროა კუჭის ამორეცხვა, გააქტივებული ნახშირის გამოყენება, სიმპტომური თერაპია.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება: აკატინოლ მემანტინის ბარბიტურატებთან, ნეიროლეპტიკებთან, ანტიქოლინერგულ საშუალებებთან, L-დოფასთან, დოფამინეგრულ აგონისტებთან (ბრომოკრიპტინი) და ამანტადინთან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გააძლიეროს აღნიშნული პრეპარატების მოქმედება. დანტროლენთან ან ბაკლოფენთან ერთდროული მიღებისას მემანტინმა შეიძლება შეცვალოს (გააძლიეროს ან შეამციროს) მათი მოქმედება, შესაბამისად აღნიშნული პრეპარატების დოზები უნდა დარეგულირდეს ინდივიდუალურად.

შენახვის პირობები და ვარგისიანობის ვადა: პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25^oC ტემპერატურაზე, ბავშვებისგან მიუწვდომელ ადგილზე. იგი ვარგისიანია 3 წელი.

აისოლი – AYESOLE – АЙСОЛЬ

საერთაშორისო დასახელება:

ნატრიუმის ქლორიდი, კალიუმის ქლორიდი, ნატრიუმის ციტრატი, დექსტროზა;

მწარმოებელი: შპს “ავერსი-რაციონალი,” საქართველო.

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

რეჰიდრატაციული პერორალურად მისაღები საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

დოზირებული ფხვნილი პაკეტებში, 20.82 გ და 4.16 გ.

1 (20.82 გ) პაკეტი შეიცავს: ნატრიუმის ქლორიდს – 2.6 გ; კალიუმის ქლორიდს – 1.5 გ; ნატრიუმის ციტრატს – 2.9 გ; უწყლო გლუკოზას – 13.5 გ.

დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის საქარინი, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, ფორთოხლის არომატიზატორი, ლიმონის არომატიზატორი.

1 (4.16 გ) პაკეტი შეიცავს: ნატრიუმის ქლორიდს – 0.52 გ; კალიუმის ქლორიდს – 0.3 გ; ნატრიუმის ციტრატს – 0.58 გ; უწყლო გლუკოზას – 2.7 გ.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

აისოლი წარმოადგენს ორგანიზმის ელექტროლიტური და ენერგეტიკული ბალანსის მაკორეგირებელ საშუალებას. ორგანიზმის გაუწყლოვნების დროს პრეპარატი აღადგენს წყალ-ელექტროლიტურ წონასწორობას და ახდენს აციდოზის კორექციას.

ფარმაკოკინეტიკა:

აისოლი აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან.

პრეპარატი ხანმოკლედ ცირკულირებს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში და სწრაფად გადადის ინტერსტიციალურ სივრცესა და უჯრედებში.

მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T1/2) შეადგენს 1 სთ-ს. გამოიყოფა თირკმლების საშუალებით.

თირკმლის უკმარისობის დროს შესაძლოა პრეპარატის შემადგენლობაში არსებული კალიუმის გამოყოფის შეფერხება.

ჩვენებები:

წყალ-ელექტროლიტური წონასწორობის აღდგენა, აციდოზის კორექცია მწვავე დიარეის დროს მსუბუქი ან საშუალო ხარისხის დეჰიდრატაციით (კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში);

თერმული დაზიანება, რომელიც დაკავშირებულია წყალ-ელექტროლიტური ცვლის დარღვევასთან;

წყალ-ელექტროლიტური წონასწორობის დარღვევის პროფილაქტიკის მიზნით თერმული და ფიზიკური დატვირთვის დროს, როდესაც აღინიშნება ინტენსიური ოფლდენა.

მიღების წესი და დოზირება:

აისოლი მიიღება პერორალურად, კვებისგან დამოუკიდებლად.

1 (20.82 გ) პაკეტის შიგთავსი იხსნება 1 ლ გადადუღებულ და გაცივებულ წყალში, ხოლო 1 (4.16 გ) პაკეტის შიგთავსი – 200 მლ გადადუღებულ და გაცივებულ წყალში. აისოლის მომზადებული ხსნარი ინახება არა უმეტეს 24 სთ-ის განმავლობაში 2-8ºC ტემპერატურაზე.

– მოზრდილებსა და მოზარდებში მსუბუქი ხარისხის დეჰიდრატაციის დროს მიიღება ხსნარის 50 მლ/კგ სხეულის მასაზე პირველი 4-6 სთ-ის განმავლობაში;

– საშუალო სიმძიმის დეჰიდრატაციის დროს – 100 მლ/კგ სხეულის მასაზე პირველი 6 სთ-ის განმავლობაში. მისაღები ხსნარის რაოდენობა და მიღების სიხშირე დამოკიდებულია წყურვილის გრძნობასა და თერაპიის ეფექტურობაზე.

– თერაპიული ეფექტის შესანარჩუნებლად მსუბუქად მიმდინარე დიარეის დროს მიიღება დღეში 100-200 მლ/კგ სხეულის მასაზე, დიარეის შეწყვეტამდე.

– მძიმედ მიმდინარე დიარეის დროს – 15 მლ/კგ სხეულის მასაზე ყოველ სთ-ში, დიარეის შეწყვეტამდე.

– ბავშვებში მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის დეჰიდრატაციის დროს საწყისი დოზაა 50 -100 მლ/კგ სხეულის მასაზე პირველი 4 სთ-ის განმავლობაში, შემდგომში მიიღება დღეში 100 მლ/კგ-მდე სხეულის მასაზე, დიარეის შეწყვეტამდე. მისაღები ხსნარის რაოდენობა დამოკიდებულია წყურვილის გრძნობასა და თერაპიის ეფექტურობაზე.

– ხსნარი ჩვილებსა და მცირე ასაკის ბავშვებს უნდა მიეცეთ სუფთა კოვზით ან ჭიქით. ბოთლით ხსნარის მიცემა დაუშვებელია.

– მცირე ასაკის ბავშვებში ხსნარის პირში ჩასაწვეთებლად შესაძლებელია გამოყენებულ იქნას პიპეტი.

–2 წლამდე ასაკის ბავშვებში მიიღება 1 ჩაის კოვზი ყოველ 1-2 წთ-ში. ღებინების შემთხვევაში რეჰიდრატაცია უნდა შეწყდეს 10 წთ-ით და შემდეგ გაგრძელდეს დაბალი სიხშირით (1 ჩაის კოვზი ყოველ 2 წთ-ში).

თერმული ზემოქმედების დროს წყალ-ელექტროლიტური ცვლის დარღვევისას, რაც გამოწვეულია გადახურებითა და გაუწყლოებით (პოლიურია, წყურვილი), აისოლის ხსნარი მიიღება 100-150 მლ ულუფებით 500 დან 900 მლ-მდე პირველი 30 წთ-ის განმავლობაში,

შემდგომ ყოველ 40 წთ-ში ხსნარი მიიღება იგივე დოზებით წყალ-ელექტროლიტური ცვლის აღდგენამდე და თერმული დაზიანების სიმპტომების გაქრობამდე.

– ექსტრემალური თერმული და ფიზიკური დატვირთვის დროს წყალ-ელექტროლიტური წონასწორობის დარღვევის პროფილაკტიკისათვის, პრეპარატი მიიღება ულუფებად წყურვილის გრძნობის დაკმაყოფილებამდე.

გვერდითი მოვლენები:

აისოლის რეკომენდებული დოზით მიღებისას გვერდითი ეფექტები არ ვლინდება.

უკუჩვენება:

მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ან მის შემადგენლობაში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ;

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა; ინსულინდამოკიდებული და ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტი; ნაწლავთა გაუვალობა; ჰიპერკალემია; მძიმე ფორმის ჰიპერტონული დაავადება.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:

აისოლის ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან არ არის შესწავლილი.

აისოლის ხსნარს გააჩნია სუსტი ტუტე რეაქცია, აქედან გამომდინარე შესაძლოა იმოქმედოს იმ პრეპარატების ეფექტურობაზე, რომელთა შეწოვა დამოკიდებულია ნაწლავის შიგთავსის pH-ზე.

ჰიპერდოზირება:

სიმპტომები: შესაძლოა განვითარდეს ჰიპერნატრიემია (სისუსტე, ნერვ-კუნთოვანი აგზნებადობა, ძილიანობა, გონების დაბინდვა, კომა); თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში შესაძლოა განვითარდეს მეტაბოლური ალკალოზი.

მკურნალობა: დოზის მნიშვნელოვანი გადაჭარბების შემთხვევაში საჭიროა ექიმის მეთვალყურეობა.

ელექტროლიტებისა და სითხის ბალანსის კორექცია საჭიროა ჩატარდეს ლაბორატორიული გამოკვლევების მონაცემების საფუძველზე.

ორსულობა და ლაქტაცია:

რეკომენდებული დოზებით აისოლი შესაძლოა დაინიშნოს ორსულობისა და ძუძუთი კვების პერიოდში.

გამოყენების თავისებურებები:

მძიმე დეჰიდრატაციის კორექცია ხდება რეჰიდრატაციული საშუალებების ი/ვ შეყვანით, შემდგომ შესაძლოა დაინიშნოს აისოლი.

მომზადებულ ხსნარში შაქრის დამატება დაუშვებელია.

პაციენტებს, რომელთაც დეჰიდრატაცია განუვითარდათ თირკმლის უკმარისობის, შაქრიანი დიაბეტის ან სხვა ქრონიკული დაავადებების ფონზე, რის დროსაც დაირღვევა მჟავა-ტუტოვანი, ელექტროლიტური ან ნახშირწყლოვანი ბალანსი, აისოლით თერაპიის დროს ესაჭიროებათ მონიტორინგი.

საჭიროა ექიმის კონსულტაცია თუ აისოლის მიღებისას გამოვლინდა შემდეგი სიმპტომები:

შენელებული მეტყველება, გადაღლილობა, ძილიანობა, სხეულის ტემპერატურის მომატება (39ºC-ზე მეტი), შარდის გამოყოფის შეფერხება, 5 დღეზე მეტი ხანგრძლივობის დიარეა, დიარეის უეცარი შეწყვეტა და ძლიერი ტკივილის განვითარება.

პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე:

აისოლი არ მოქმედებს ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე.

შენახვის პირობები:

ინახება 15 – 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

მომზადებული ხსნარი ინახება 2 – 8ºC ტემპერატურაზე, არა უმეტეს 24 სთ-ის განმავლობაში!

ვარგისიანობის ვადა:

3 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:

გაიცემა ურეცეპტოდ.

ორნიფლოქსი 500მგ+500მგ #10ტ

~~42.05 ლარი~~
39.53 ლარი

ქვეყანა: საქართველო

მწარმოებელი: ჯი.ემ.პი

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

აიმაფიქსი – AIMAFIX – АИМАФИКС

ფორმა, შეფუთვა: საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებელი თეთრი ან მოთეთრო-მოყვითალო ფერის ლიოფილიზირებული ფხვნილი; მომზადებული ხსნარი გამჭვირვალეა, უფერო ან ღია მოყვითალო ფერის. მუყაოს შეფუთვაში დევს ფლკონით ფხვნილი, გამხსნელთან კომპლექტში. 1 ფლაკონი შიცავს 200 სე ადამიანის პლაზმის კოაგულაციის IX ფაქტორს ან 1 ფლაკონი შიცავს 500 სე ადამიანის პლაზმის კოაგულაციის IX ფაქტორს.

შემადგენლობა: ადამიანის პლაზმის კოაგულაციის IX ფაქტორი.

მწარმოებელი: KEDRION, S.p.A. (იტლია).

კლინიკო-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: სისხლის შემადდებელი IX ფაქტორის პრეპარატი;

ფარმაკოლოგიური მოქმედება: სისხლის შემადედებელი IX ფაქტორი მოღებულია ადამიანის სისხლის პლაზმიდან. იგი წარმოადგენ გლიკოპროტეინის ერთ ჯაჭვს.

IX ფაქტორი არის შედედების ვიტამინი K დამოკიდებული ფაქტორი, რომელიც სინთეზირდება ღვიძლში. IX ფაქტორის გააქტიურება ხდება IXა ფაქტორით კოაგულაციის შიგნითა მექანიზმით და VII და ქსოვილოვანი ფაქტორების კომპლექსით კოაგულციის გარეთა მექანიზმის დახმარებით.

აქტივირებული IX ფაქტორი აქტივირებულ VII ფაქტორთან კომბინაციაში ააქტიურებს ფაქტორ X-ს. შედეგდ ხდება პროთრომბინის თრომბინში გარდქმნა. შემდეგ თრომბინი გარდაქმნის ფიბრინოგენს ფიბრინში და, ამგვარად, ფორმირდება კოლტი. IX ფაქტორის აქტიურობა მნიშვნელოვნად მცირდება ბ ჰემოფილიით დავადებულ პაციენტებში და ამიტომ აუცილებელია ჩნაცვლებითი თერაპია.

ადამიანის სისხლის პლაზმიდან მიღებული IX ფაქტორის კონცენტრატის შეყვანა ბ ჰემოფილიით დაავადებულ პაციენტებში იწვევს სისხლში IX ფაქტორის აქტივაციის 30-60%-ით აღდგენას. ადამიანის სისხლის პლაზმიდან მიღებული შედედების IX ფაქტორი წარმოადგენს ადმიანის სისხლის პლაზმის ჩვეულებრივ შემადგენელ ნაწილს და მოქმედებს როგორც ენდოგენური IX ფაქტორი.

ფარმაკოკინეტიკა: IX ფაქტორის შეადგენს T1/2 16-30 სთ-ს (საშუალოდ 24 სთ).

ჩვენება: სისხლდენის მკურნალობა და პროფილქტიკა IX ფაქტორის მემკვიდრული (ჰემოფილია ბ) და შეძენილი დეფიციტის დროს;

დოზირებისა და მიღების რეჟიმი: ჩანაცვლებითი თერაპიის დოზა და ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ჰემოსტაზური ფუნქციის დარღვევის სიმძიმეზე, სისხლდენის ლოკალიზაციაზე, ინტენსივობაზე და დაავადების კლინიკურ გამოვლინებაზე. IX ფაქტორის ერთი ერთეულის აქტიურიობა შეესაბამებ IX ფაქტორის რაოდენობას ადამიანის სისხლის პლაზმის 1 მლ-ში.

IX ფაქტორის დოზის გამოთვლა უნდა მოხდეს ემპირიული გზით მიღებულ მონაცემებზე დაყრდნობით: 1 სე IX ფაქტორი 1 კილოგრამ მასის სხეულზე IX ფაქტრის აქტივციას ადამიანის სისხლის პლაზმაში ზრდის ნორმასთან შედარებით 0,8%-ით.

საწყისი დოზის გამოთვლა უნდა მოხდეს შემდეგი ფორმულით:

ერთეულების საჭირო რაოდენობა=სხეულის მასა (კგ) გამრავლებული IX ფაქტორის სასურველ გაზრდაზე (%-ში) გამრავლებული 1.2.

აუცილებელია იმის გათვალისწინება, რომ ყოველთვის და ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში შეყვანილი პრეპარატის რაოდენობა და მისი გამოყენების სიხშირე უნდა იყოს ორიენტირებული კლინიკურ ეფექტზე.

ქვემოთ ჩამოთვლილ სისხლდენის შემთხვევებში შესაბამის პერიოდში IX ფაქტორის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში (%-ში ნორმიდან) არ უნდა ჩამოვარდეს მითითებულ დონეზე ქვემოთ:

სისხლდენის სახეები	სისხლის პლაზმაში IX ფაქტორის ტერაპიულად აუცილებელი დონე	დროის ის პერიოდი, როდესაც აუცილებელია პლაზმაში IX ფაქტორის თერაპევტული დონის შენარჩუნება
უმნიშნელო სისხლდენა: სისხლძარღვებში სისხლის ჩაქცევები	30%	სისხლდენის სიძლიერიდან გამომდინარე მინიმუმ 1 დღე
მნიშვნელოვანი სისხლდენა: კუნთებში სისხლჩაქცევა; კბილის ამოღება; თავის მსუბუქი ტრავმა; საშუალოს სირთულის ოპერეციები; პირის ღრუში სისხლჩაქცევა	30-50%	3-4 დღე ან ჭრილობის სრულ შეხორცებამდე
სიცოცხლისათვის სახიფათო სისხლდენა: რთული ოპერაციები; კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა; ქალაშიდა სისხლდენა, მუცლის ღრუში სისხლდენა; პლევრაში სისხლდენა; მოტეხილობები	50-70%	7 დღის განმავლობაში, შემდეგ თერაპია მინიმუმ კიდევ 7 დღე.

განსაკუთრებულ შემთხვევებში, განსაკუთრებით საწყისი დოზის განსაზღვრის დროს, შეიძლება საჭირო გახდეს უფრო მეტი დოზით პრეპარატის შეყვანა, ვიდრე ის გათვლილია მაღლა. კერძოდ, მძიმე ქირურგიული ჩარევების დროს აუცილებელია ჩანაცვლებითი თერპიის ზუსტი მონიტორინგი კოაგულაციური ნალიზით (პაციენტის სისხლის პლაზმაში IX ფაქტორის აქტიურიბის განსაზღვრა).

ბ ჰემოფილიის მძიმე ფორმების შემთხვევაში სისხლდენის ხანგრძლივი პროფილაქტიკის მიზნით პაციენტებს ენიშნებათ პრეპარატი 10-25 სე/კგ მასაზე 3-4 დღინი ინტერვალებით.

პაციენტები, რომელთაც აქვთ IX ფაქტორის მიმართ ანტისხეულები (ინფიბიტორი) საჭიროებენ სპეციალურ მკურნალობას. იმუნური ტოლერანტობა შეიძლება იქნას მიღწეული IX ფაქტორის კონცენტრატით მკურნალობის გზით.

რეკომენდირებული პრეპარატის შეყვანა არა უმეტეს 100 სე/კგ სხეულის მასაზე დრეში.

გახსნილი პრეპარატის შეყვანა ხდება ნელა ვენაში.

ვენაში შესაყვანი ხსნარის მომზადების წესი:

ფლაკონს ლიოფილიზირებული ფხვნილით უნდა დაუმატოთ გამხსნელი ორმაგი ნემსით და შემდეგ უნდა ატრიალოთ სრულ გახსნამდე.

ფხვნილი შეიძლება სწრაფად გაიხსნას გამხსნელის 37 გარდუს ტემპერატურის წყლის აბაზანაზე შეთბობის შემთხვევაში.

თუ ლიოფილიზატი არ გაიხსნა ბოლომდე, მაშინ გაძნელდება ფილტრაცია საფილტრაციო ნემსით. ქაფის წარმოქმნის თავიდან აცილება შესაძლებელია, თუ გამხსნელს ნელ-ნელა ჩაასხმთ ფხვნილიანი ფალკონის კედლებზე გაყოლებით. როგორც კი მომზადდება ხსნარი, იგი უნდა იქნას შპრიცში ამოღებული, შემდეგ უნდა შეეცვალოს საფილტრაციო ნემსი სხვა ნემსით და ხსნარი უნდა იქნას ვენაში ნელა შეყვანილი, კომპლექსის შემადგენლობაში შემავალი სტერილური საინექციო აღჭურვილობის გამოყენებით.

ხსნარის მომზადების დრო არ უნდა აღემატებოდეს 3 წუთს. გამოყენების შემდეგ აუცილებელია მის დაუყონებლივი გამოყენება. ფლაკონში არსებული ხსნრი უნდა იქნას ბოლომდე გამოყენებული ერთ შეყვანზე. გამოუყენებლად დარჩენილი ხსნარი უნდა განადგურდეს.

გვერდითი მოვლენები: იშვიათად აღინიშნება: ალერგიული ან ანაფილაქსიური რეაქცია, სხეულის ტემპერატურის მატება და IX ფაქტორის მიმართ ანტისხეულების გაჩენა.

უკუჩვენება:

თრომბოზისა დ თრომბოემბოლიის მაღალი რისკი;
სისხლძარღვშიდა შედედების სინდრომის მაღალი რისკი;
მიოკარდიუმის ინფარქტის გნვითარების მაღალი რიკი;
პრეპატარის კომპონენტებისადმი მომატებული მგრძნობელობა.
სიფრთხილით ინიშნება ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში (იმ შემთხვევაში თუ დედისთვის მოსალოდნელი სარგებელი აჭარბებს ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს).

განსაკუთრებული მითითებები: ალერგიული და ანაფილაქსიური რექციის შემთხვევაში პრეპარატის შეყვანა დაუყონებლივ უნდა შეწყდეს და საჭიროების შემთხვევაში უნდა იქნას დაწყებული შოკისაწინააღმდეგო თერაპია.

დაბალი სიხშირის IX ფაქტორის (პროთრომბინის კომპლექსის კონცენტრატი) გამოყენების გამოცდილების მიხედვით ადამიანის სისხლის პლაზმის IX ფაქტორით მკურნალობისას არსებობს თრომბოზისა და სშს (სისხლძარღვშიდა შედედების სინდრომი) განვითარების პოტენციური რისკი. IX ფაქტორის პრეპარატის გულ-სისხლძარღვთა და ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტებში, ოპრეაციის შემდგომ პერიოდში, ახალშობილებში ან თრომბოემბოლიის ან სშს მოსალოდნელი რისკი მქონე პაციენტებში გამოყენებისას მოსალოდნელი თრომბოგრნური გართულებების თავიდან აცილების მიზნით საჭიროა სიფრთხილე. ასეთ სიტუაციებში უნდა მოხდეს IX ფაქტორის პრეპარატის მკურნალობის პოტენციური სარგებელისა და მოსალოდნელი გართულებების შეფასება. პრეპარატეის განმეორებითი გამოყენების შემდეგ უნდა განისაზღვროს სისხლის პლაზმში ინჰიბიტორის დონე. IX ფაქტორის დიდ დოზებში გამოყენება შეიძლება დაკავშირებული იყოს მიოკარდიუმის ინფარქტის, სშს-სინდრომის, ვენური თრომბოზების და ფილტვის ემბოლიის განვითარების რისკთან.

აიმაფიქსის გამოყენება შეიძლება მხოლოდ შეფუთვაზე მითითებული ვადებში. ჩვეულებრივ ხსნარი გამჭვირველეა და არ შეიძლება შემღვრეული ხსნარის გამოყენება.

ზედოზირება: ზედოზირების შემთხვევაში არსებობს თრომბოემბოლიური გართულებების და სშს-სინდრომის განვითარების რისკი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება: არ არსებობს IX ფაქტორის სხვა წამლებთან ურთიერეთქმედების შესახებ მონაცემები.

არ შეიძლება აიმაფიქსის ხსნარის შერევა სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან.

შენახვის პირობები და ვარგისიანობის ვადა: პრეპარატი უნდა იქნას შენახული ბნელ და ბავშვებისგან დაცულ ადგილას 2-8⁰C ტემპეატურაზე. იგი ვარგისიანია 2 წელი. პრეპარატი მომზადებისთანავე უნდა იქნას გამოყენებული.

ორნიტაბი 500მგ #10ტ

კომპანია „ავერსი“ 1994 წლის 14 ნოემბერს დაარსდა. დამფუძნებლის ინიციატივით, მის სახელწოდებად იმთავითვე იქნა შერჩეული ლათინური სიტყვა, რომლის მნიშვნელობაც ყველაზე უკეთ შეესატყვისებოდა კომპანიის განვითარების პრინციპს – უწყვეტ და თანაბარზომიერ განვითარებას, სპირალურ წინსვლას.

იხილეთ ვრცლად

1...755756757...799 გვერდი 756 of 799