21.97 ლარი
20.65 ლარი
ქვეყანა: რუმინეთი
მწარმოებელი: რომფარმა რუმინეთი
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
მაკროფლუდი 200მგ/5მლ 15მლ სუსპ
26.97 ლარი
25.35 ლარი
ქვეყანა: ესპანეთი
მწარმოებელი: ლეს ლაბორატორიეს სოტემა
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
ლიპოდი 20მგ/10მლ 10მლ ფლ
ქვეყანა: ინდოეთი
მწარმოებელი: სელონ ლაბორატორის
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
ფურაცილინის ხს.0.02% 100მლ
კომპანია „ავერსი“ 1994 წლის 14 ნოემბერს დაარსდა. დამფუძნებლის ინიციატივით, მის სახელწოდებად იმთავითვე იქნა შერჩეული ლათინური სიტყვა, რომლის მნიშვნელობაც ყველაზე უკეთ შეესატყვისებოდა კომპანიის განვითარების პრინციპს – უწყვეტ და თანაბარზომიერ განვითარებას, სპირალურ წინსვლას.
ფურამაგი 50მგ #30კაფს
ფურამაგი
(FURAMAG-AVERSI)
ზოგადი დახასიათება:
ზოგადად მიღებული დასახელება: ფურაგინი;
ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები: მყარი ჟელატინის კაფსულები ყვითელი ფერის თავსახურითა და კორპუსით, შევსებული მონარინჯისფრო-მოყავისფროდან მოწითალო-მოყავისფრომდე ფხვნილით. დასაშვებია თეთრი, ყვითელი, ნარინჯისფერი, მონარინჯისფრო-მოყავისფრო ნაწილაკების არსებობა.
შემადგენლობა:
1 კაფსულა შეიცავს: ხსნად ფურაგინს _ 50 მგ;
დამხმარე ნივთიერებები: მაგნიუმის ფუძე კარბონატი, გასუფთავებული ტალკი;
კაფსულის გარსის შემადგენლობა: ჟელატინი, საღებავები: ტიტანის დიოქსიდი (E 171), Quinoline Yellow (E 104).
გამოშვების ფორმა:
კაფსულები, 50 მგ.
ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ანტიბაქტერიული საშუალება, ნიტროფურანის წარმოებული. ათქ-კოდი: J01XE.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ფურამაგი-ავერსი წარმოადგენს ნიტროფურანების ჯგუფის სინთეზურ ანტიბაქტერიულ საშუალებას პერორალური გამოყენებისთვის. მისი მოქმედი ნივთიერებაა ხსნადი ფურაგინი, რომელსაც გააჩნია ფართო სპექტრის ანტიბაქტერიული მოქმედება გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ. ნიტროფურანების გავლენით ხდება მიკროორგანიზმის უჯრედის სუნთქვითი ჯაჭვის, კრებსის ციკლის და სხვა ბიოქიმიური პროცესების დათრგუნვა, რის შედეგადაც იშლება უჯრედული გარსი ან ციტოპლაზმური მემბრანა. მას გააჩნია ბაქტერიოსტატული და ბაქტერიციდული მოქმედება, რაც დამოკიდებულია პრეპარტის კონცენტრაციაზე. მისი ბაქტერიოსტატული კონცენტრაცია შეადგენს 1:100000-დან 1:200000-მდე, ხოლო ბაქტერიციდული – დაახლოებით 2-ჯერ მეტს. ხსნადი ფურაგინის მიმართ მგრძნობიარე არიან გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ბაქტერიები: Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Shigella spp., Klebsiella spp., E.coli, Salmonella spp., Aerobacter aerogenes, Bact. citrovorum, Proteus mirabilis, Providencia morganii და ანტიბიოტიკების მიმართ მდგრადი სხვა შტამები.
მძიმე ინფექციების დროს სხვა ანტიბაქტერიული საშუალებების არაეფექტურობის შემთხვევაში ფურამაგი-ავერსის გამოყენება კარგ შედეგს იძლევა. მიკროფლორის რეზისტენტობა პრეპარატის მიმართ ვითარდება ნელა და არ აღწევს მაღალ ხარისხს. ფურამაგი-ავერსის გავლენით მცირდება მიკროორგანიზმების მიერ ტოქსინების გამოყოფა, ამიტომ ავადმყოფის ზოგადი მდგომარეობის გაუმჯობესება ხდება ბაქტერიული მიკროფლორის ზრდის გამოხატულ დათრგუნვამდე. სხვა ანტიმიკრობული საშუალებებისგან განსხვავებით ფურამაგი-ავერსი არა მარტო არ თრგუნავს ორგანიზმის იმუნურ სისტემას, არამედ ააქტივირებს მას (ზრდის კომპლემენტის ტიტრს და ლეიკოციტების ფაგოციტურ აქტივობას). ხსნადი ფურაგინის თერაპიული დოზა ასტიმულირებს ლეიკოპოეზს.
ფარმაკოკინეტიკა:
შეწოვა: ფურამაგი-ავერსი მიიღება პერორალურად. კარგად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. პრეპარატის მიღება ჭამის შემდეგ საგრძნობლად აუმჯობესებს მის შეწოვას. ფურამაგი-ავერსი წარმოადგენს ხსნადი ფურაგინისა და მაგნიუმის კარბონატის კომპლექსურ შენაერთს, შეფარდებით 1:1, რომელსაც ხსნადი ფურაგინისაგან პრინციპულად განსხვავებული ფარმაკოკინეტიკური თვისებები გააჩნია. კუჭის მჟავე გარემოში (pH 1-2) ფურამაგი-ავერსი არ გარდაიქმნება ფურაგინად, ამიტომ მისი ბიოშეღწევადობა უფრო მაღალია. 50 მგ პრეპარატის ერთჯერადი დოზით მიღების შემდეგ აქტიური ნივთიერების მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში მიიღწევა დაახლოებით 3 სთ-ის შემდეგ და შენარჩუნებულია 6-8 სთ-ის განმავლობაში, შარდში კი აღმოჩნდება 3-4 სთ-ის შემდეგ.
განაწილება:
ხსნადი ფურაგინი ორგანიზმში თანაბრად ნაწილდება. კლინიკურად მნიშვნელოვანია პრეპარატის მაღალი შემცველობა ლიმფაში, რაც აფერხებს ინფექციის გავრცელებას ლიმფური გზით. ფურამაგი-ავერსის კონცენტრაცია ნაღველში უფრო მაღალია, ვიდრე სისხლის შრატში, ხოლო ლიქვორში _ რამდენჯერმე ნაკლები, ნერწყვში კი შეადგენს შრატში მისი კონცენტრაციის 30%-ს. ფურამაგი-ავერსის შეწოვის შემდეგ საჭმლის მომნელებელი სისტემიდან კარის ვენაში იქმნება მისი ბაქტერიოსტატული კონცენტრაცია, მცირდება ბაქტერიემიის ხარისხი და უმჯობესდება ორგანიზმის იმუნოლოგიური მდგომარეობა. ფურამაგი-ავერსის შემცველობა სისხლსა და ქსოვილებში შედარებით დაბალია, რაც განპირობებულია მისი სწრაფი გამოყოფით, ამასთან პრეპარატის კონცენტრაცია შარდში უფრო მაღალია, ვიდრე სისხლში. პრეპარატის მიღებიდან 4 სთ-ის შემდეგ ფურამაგი-ავერსის კონცენტრაცია შარდში მნიშვნელოვნად აღემატება იმ კონცენტრაციას, რომელიც წარმოიქმნება ხსნადი ფურაგინის იგივე დოზით მიღებისას. ფურამაგი-ავერსი არ ცვლის შარდის pH-ს.
მეტაბოლიზმი და გამოყოფა: ფურამაგი-ავერსი უმნიშვნელოდ ბიოტრანსფორმირდება (
ჩვენება:
მწვავე ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები, რომლებიც გამოწვეულია ფურამაგი-ავერსისადმი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით:
• სეფსისი;
• უროგენიტალური ინფექციები (ცისტიტი, ურეთრიტი, პიელონეფრიტი), პროსტატიტი;
• სასუნთქი გზების ინფექციები (ბრონქიტი, პნევმონია);
• კანისა და რბილი ქსოვილების ჭრილობები, ინფექციები, მძიმე ინფიცირებული დამწვრობა;
• გინეკოლოგიური ინფექციები;
• ქოლეცისტიტი;
• უროლოგიური ოპერაციების პროფილაქტიკა (მათ შორის ცისტოსკოპია, კათეტერიზაცია და სხვ.).
მიღების წესი და დოზირება:
ფურამაგი-ავერსი მიიღება ჭამის შემდეგ, დიდი რაოდენობით სითხის მიყოლებით.
მოზრდილებში ინიშნება 50-100 მგ (1-2 კაფსულა) 3-ჯერ დღეში. ბავშვებში, 30 კგ-ზე მეტი სხეულის მასით – 50 მგ (1 კაფსულა) 3-ჯერ დღეში.
მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა შეადგენს 7-10 დღეს. საჭიროების შემთხვევაში მკურნალობის კურსს იმეორებენ 10-15 დღიანი ინტერვალით.
პროფილაქტიკის მიზნით მოზრდილებსა და 30 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის მქონე ბავშვებში ინიშნება 50 მგ ძილის წინ.
დოზის გამოტოვების შემთხვევაში მკურნალობა გრძელდება დანიშნულების შესაბამისად და მისი კომპენსირებისათვის ორმაგი დოზის მიღება საჭირო არ არის.
აუცილებლობის შემთხვევაში რეკომენდებულია მკურნალი ექიმის კონსულტაცია.
გვერდითი მოვლენები:
ფურამაგი-ავერსი ხასიათდება კარგი ამტანობით, თუმცა რიგ შემთხვევებში შესაძლებელია განვითარდეს სხვა ნიტროფურანებისთვის დამახასიათებელი გართულებები:
ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუ, იშვიათად – პოლინევრიტი;
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: მადის დაქვეითება, გულისრევა, იშვიათად – ღებინება, ფაღარათი;
ალერგიული რეაქციები: ქავილი, პაპულოზური გამონაყარი.
უკუჩვენება:
მომატებული მგრძნობელობა ნიტროფურანების ჯგუფის პრეპარატებისადმი; თირკმლის ქრონიკული უკმარისობის მძიმე ფორმა; ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი;
3 წლამდე ასაკი.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნლო საშუალებებთან:
ფურამაგი-ავერსის ერთდროული მიღება რისტომიცინთან, ლევომიცეტინთან, სულფანილამიდებთან არ არის რეკომენდებული, ვინაიდან მატულობს სისხლმბადი სისტემის დათრგუნვის რისკი. ფურამაგი-ავერსის სხვა უროსეპტიკებთან კომბინირების შემთხვევაში, ამ უკანასკნელთა მოქმედება სუსტდება. არ არის რეკომენდებული ნიტროფურანების ერთდროული დანიშვნა პრეპარატებთან, რომლებიც ამჟავებენ შარდს (მათ შორის, ასკორბინის მჟავა, კალციუმის ქლორიდი). ეფექტურია კომბინაცია ტეტრაციკლინთან, ერითრომიცინთან ან ოლეანდომიცინთან.
ჰიპერდოზირება:
დოზის გადაჭარბების შემთხვევები აღწერილი არ არის. ტოქსიკური მოვლენები შეიძლება განუვითარდეთ პაციენტებს, რომელთაც აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა.
სიმპტომები: ნეიროტოქსიკური ხასიათის მოვლენები, ატაქსია, ტრემორი.
მკურნალობა: დიდი რაოდენობით სითხის მიღება და სიმპტომური თერაპიის ჩატარება. ანტიჰისტამინური პრეპარატების გამოყენება მწვავე სიმპტომების კუპირებისათვის. ნევრიტების პროფილაქტიკისთვის მიიღება B ჯგუფის ვიტამინები (თიამინის ბრომიდი).
ორსულობა და ლაქტაცია:
ადეკვატური კლინიკური კვლევების არარსებობის გამო ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში ფურამაგი-ავერსის გამოყენება უკუნაჩვენებია.
ფურამაგი-ავერსი გადადის დედის რძეში, ამიტომ მისი გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.
გამოყენების თავისებურებები:
ფურამაგი-ავერსის გამოყენება შეზღუდულია ღვიძლის ქრონიკული უკმარისობის, ნერვული სისტემის დაავადებების დროს.
პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ გლუკოზო-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტი, ვინაიდან არის ჰემოლიზის განვითარების რისკი. ხანგრძლივი მიღებისას ნევრიტების პროფილაქტიკისთვის პრეპარატი ინიშნება B ჯგუფის ვიტამინებთან ერთად. სიფრთხილით ინიშნება პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა. მკურნალობის პერიოდში არ არის რეკომენდებული ალკოჰოლური სასმელების მიღება, გვერდითი მოვლენების გამწვავების თავიდან ასაცილებლად.
პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე:
არ არის აღნიშნული პრეპარატის მოქმედება სატრანსპორტო საშუალებების მართვის უნარსა და ყურადღების კონცენტრაციაზე.
შეფუთვა:
10 კაფსულა კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში, 3 კონტურული შეფუთვა მუყაოს კოლოფში.
შენახვის პირობები:
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა:
3 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.
აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა რეცეპტით.
მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).
მისამართი:
საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14.
www.aversi.ge
ლინკომიცინი ჰ/ქლ 0.25გ#20კ(კიე
ლინკომიცინის ჰიდროქლორიდი
კაფსულები 250 მგ
სამკურნალო საშუალების შემცველობა:
მოქმედი ნივთიერება:
ლინკომიცინის ჰიდროქლორიდი;
1 კაფსულა შეიცავს 250 მგ ლინკომიცინის ჰიდროქლორიდს;
დამხმარე ნივთიერებები: პრეჟელატინიზირებული სახამებელი, კალციუმის სტეარატი.
წამლის ფორმა. კაფსულები.
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი.
ბაქტერიების საწინააღმდეგო სისტემური გამოყენების საშუალებები. ლინკოზამიდები.
ფარმაკოლოგიური თვისებები. ლინკომიცინი ანტიბიოტიკია, რომელიც პროდუცირდება Streptomyces linclniesis ან სხვა მონათესავე აქტინომიცეტებით და განეკუთვნება ლინკოზამიდების ჯგუფს. მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია მიკროორგანიზმების ცილის სინთეზის დათრგუნვასთან. ლინკომიცინის ჰიდროქლორიდი ახდენს ბაქტერიოსტატულ და/ან ბაქტერიციდულ ეფექტს პრეპარატის კონცენტრაციისა და მიკროორგანიზმის მგრძნობელობის მიხედვით.
ჩვენებები.
პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები:
– ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები, მათ შორის ტონზილიტი, ფარინგიტი, შუა ოტიტი, სინუსიტი, ყივანახველა, ასევე დიფტერია (როგორც დამხმარე თერაპია);
– ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები, მწვავე ბრონქიტი, ქრონიკული ბრონქიტის გამწვვება, პნევმონია;
– კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, მათ შორის ფურუნკულები, აბსცესი, აკნე, ჭრილობის ინფექცია, ლიმფადენიტი, მასტიტი;
– ძვლებისა და სახსრების ინფექციები, მათ შორის ოსტეომიელიტი, ჩირქიანი ართრიტი;
– ბაქტერიული დიზენტერია.
უკუჩვენებები.
ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ, ორსულობა, ღვიძლისა და თირკმელების მძიმე დაავადებები, მიასთენია.
სიფრთხილე გამოყენებისას.
პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება მენინგიტის დროს, ვინაიდან ლინკომიცინი ძნელად აღწევს ჰემატოენცეფალურ ბარიერში და მისი კონცენტრაცია ზურგის ტვინის სითხეში საკმარისი არ არის. ლინკომიცინი განისაზღვრება დედის რძეში კონცენტრაციით 0.5-2.4 მკგ/მლ. კანის, პირის ლორწოვანი გარსის, საშოს სოკოვანი დაავადებების დროს ლინკომიცინი ფრთხილად გამოიყენება. სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში საჭმლის მომნელებელი ორგანოების დაავადებებით ან ალერგიით პენიცილინზე ანამნეზში.
წამლის ეს ფორმა უკუნაჩვენებია 6 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის.
ურთიერთქმედება სამკურნალო საშუალებებთან.
ლინკომიცინის ჰიდროქლორიდი აძლიერებს მიორელაქსაციას, გამოწვეულს კურარეს მაგვარი და სანარკოზე საშუალებებით. დიარეის საწინააღმდეგო პრეპარატები, ცეფალოსპორინები, ქლორამფენიკოლი, ერითრომიცინი, პენიცილინები აქვეითებენ ლინკომიცინის ჰიდროქლორიდის ეფექტს. ნარკოტიკულ ანალგეზურებთან ერთად გამოყენებისას მატულობს რესპირატორული დაავადებების განვითარების შესაძლებლობა. ლინკომიცინსა და კლინდამიცინს შორის ხშირად ვითარდება მიკროორგანიზმების ჯვარედინი მდგრადობა.
განსაკუთრებული მითითებები.
პრეპარატით მკურნალობის დროს არ გამოიყენება პრეპარატები, რომლებიც თრგუნავს ნაწლავის პერისტალტიკას. ლინკომიცინით მკურნალობა შეიძლება გართულდეს ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარებით როგორც უშუალოდ პრეპარატის მიღების დროს, ასევე 2-3 კვირაში ანტიბაქტერიული თერაპიის დასრულების შემდეგ. თუ საჭირო მკურნალობა არ ტარდება, შესაძლოა განვითარდეს პერიტონიტი, შოკი, ტოქსიკური მეგალონი.
გამოყენების წესი და დოზები.
მოზრილებში შიგნით ინიშნება 500 მგ (2 კაფსულა) 3-ჯერ დღე-ღამეში ყოველ 8 საათში, მძიმე ინფექციებისას დღე-რამის დოზა იზრდება 2.0 გ-მდე, დაყოფილი 4 მიღებად. β-ჰემოლიტური სტრეპტოკოკებით გამოწვეული ინფექციის შემთხვევაში, მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს არა ნაკლებ 10 დღე, ოსტეომიელიტისას – 3 კვირამდე და მეტი. ოპტიმალური შეწოვის მისაღწევად საკვების მიღება რეკომენდებული არ არის 1-2 საათის განმავლობაში ლინკომიცინის შიგნით მიღებამდე და მის შემდეგ. ღვიძლის და/ან თირკმელების ფუნქციის დარღვევისას აუცილებელია ლინკომიცინის დოზის შემცირება 1/3-1/2-ით და მიღებათა შორის ინტერვალების გაზრდა. 14 წლამდე ასაკის ბავშვებში ინიშნება 30 მგ/კგ დღე-ღამეში 3 ან 4 მიღებაზე; უფრო მძიმე ინფექციებისას 60 მგ/კგ დღე-ღამეში 3 ან 4 მიღებაზე.
ჭარბი დოზა. შესაძლებელია მუცლის ტკივილი, ღებინება, გულისრევა, დიარეა, ალერგიული რეაქციები, ფსევდომემბრანოზული კოლიტი. ალერგიული რეაქციების დროს აუცილებელია პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტა და მადესენსიბილიზირებელი თერაპიის ჩატარება. ფსევდომემბრანოზული კოლიტის გამოვლინებისას აუცილებელია დაინიშნოს ვანკომიცინი, ბაციტრაცინი, მეტრონიდაზოლი, პრობიოტიკი. ჭარბი დოზის შემთხვევაში აუცილებელია გულისრევის გამოწვევა და კუჭის ამორეცხვა. სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს.
გვერდითი ეფექტები.
შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი გვერდითი მოქმედებები:
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: ღებინება, გულისრება, დისკომფორტი მუცლის არეში, პერსისტირებადი დიარეა, სიყვითლე, ღვიძლის ფინქციური ტესტების მაჩვენებლების შეცვლა, ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება, ეზოფაგიტი;
სისხლწარმოქმნის სისტემის მხრივ: ნეიტროპენია, ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი, აღწერილია აპლასტიური ანემიისა და პანციტოპენიის ერთეული შემთხვევები;
ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი კანზე, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ექსფოლიატური და ვეზიკულარული დერმატიტი;
სხვა: შესაძლებელია სუპერინფექციის განვითარება, მათ შორის სოკოვანი.
ვარგისიანობის ვადა.
3 წელი.
ნუ გამოიყენებთ პრეპარატს შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.
შენახვის პირობები.
ინახება მშრალ, სინათლისაგან მიუწვდომელ ადგილას. არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.
პრეპარატი ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
შეფუთვა.
10 კაფსულა კონტურულ დანაყოფებიან შეფუთვაში, 2 შეფუთვა მოთავსებულია კოლოფში.
გაცემის წესი.
რეცეპტით.
მწარმოებლის დასახელება და მისამართი.
დსს სსც “ბორშჩაგოვსკის ქიმიურ-ფარმაცევტული ქარხანა”.
უკრაინა, 03134, კიევი, მშვიდობის ქ. 17.
ფურაზოლიდონი 0.05გ #20ტ
2.00 ლარი
1.92 ლარი
ქვეყანა: უკრაინა
მწარმოებელი: მონფარმი ქ.მონასტირიშე
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
ლინკომიცინი ჰ/ქ 30% 1მლ#10ა(თბ
ლინკომიცინის ჰიდროქლორიდის 30% ხსნარი საინექციო
LINCOMYCINE HYDROCHLORIDE SOLUTION FOR INJECTION
გენერიული დასახელება: ლინკომიცინი
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ლინკოზამიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკი
atc-კოდი: J01FF02
ფორმა და შემადგენლობა: საინექციო ხსნარი ამპულებში.
ყოველი ამპულა შეიცავს 300მგ ლინკომიცინის ჰ/ქ ლინკომიცინ-ფუძეზე გადაანგარიშებით. დამხმარე ნივთიერებები: ედტა (ტრილონ-ბ), ნატრიუმის ჰიდროქსიდი და საინექციო წყალი.
ფარმაკოლოგიური თვისებები: ლინკომიცინი არის ანტიბიოტიკი, პროდუცირებული შტრეპტომყცეს ლინცოლნიენსის ან სხვა მონათესავე აქტინომიცეტების მიერ.
ანტიბაქტერიალური მოქმედებით ლინკომიცინი ჰგავს მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკებს, მაგრამ განხვავდება მათგან ქიმიური სტრუქტურით. ეფექტურია გრამდადებითი მიკროორგანიზმების მიმართ (სტაფილოკოკები, სტრეფტოკოკები, პნევმოკოკები, დიფტერიის ჩხირები და სხვა), აგრეთვე ზოგიერთი ანაერობის, მ.შ. ჰანგრენის და ტეტანუსის გამომწვწვი მიკრობების მიმართ. ვირუსებზე და სოკოზე არ მოქმედებს. განსაკუთრებით აქტიურია სხვა ანტიბიოტიკების მიმართ მდგრადი სტაფილოკოკების მიმართ. პრეპარატის მიმართ მიკროორგანიზმების მდგრადობა ვითარდება ნელა.
თერაპიულ დოზებში პრეპარატი ავლენს ბაქტერიოსტატიკურ მოქმედებას. მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია ბაქტერიულ უჯრედებში ცილის სინთეზის დაბლოკვასთან.
ფარმაკოკინეტიკა: პრეპარატი სწრაფად შეიწოვება და ადვილად აღწევს სხვადასხვა ორგანოებსა და ქსოვილებში, მ.შ. ძვლოვან ქსოვილებში, ძნელად აღწევს ჰემატოენცეფალურ ბარიერში. მეტაბოლიზირდება ღვიძლში, ძირითადად გამოიყოფა ნაღველთან ერთად, ნაწილობრივ შარდთან ერთად. ნახევრადგამოყვანის დრო შეადგენს 4-6 სთ.
ჩვენებები: სტაფილოკოკებით და სტრეპტოკოკებით გამოწვეული სეპტიკური მდგომარეობის სამკურნალოდ; მწვავე და ქრონიკული ოსტეომიელიტების, პნევმონიების, კანის და რბილი ქსოვილების ჩირქოვანი ინფექციების, ოტიტების და სხვა ინფექციების დროს, რომლებიც გამოწვეულია პენიცილინების მიმართ მდგრადი მიკროორგანიზმებით.
მიღების წესი და დოზირება: ინტრავენური ან ინტრამუსკულარული ინექციები დღეღამეში 3-ჯერ 8-საათიანი ინტერვალით. ერთჯერადი დოზა მოზრდილებისთვის: 0,6-0,8გ ლინკომიცინი; ბავშვებისთვის: 3-6მგ ლინკომიცინი 1კგ წონაზე ასაკიდან დამოუკიდებლად.
ინტრავენურად პრეპარატი შეჰყავთ წვეთოვანით 60-80 წვეთი/წთ სიჩქარით. შეყვანამდე 2მლ პრეპარატს ანზავებენ 250მლ ფიზიოლოგიურ ხსნარში.
მკურნალობის ხანგრძლივობა 7-14 დღე დაავადების სიმძიმეზე დამოკიდებულებით. ოსტეომელიტის შემთხვევაში 3 კვირა და მეტი.
უკუჩვენებები: ღვიძლისა და თირკმლების მძიმე დაავადებები, ორსულობა და ლაქტაცია. არ არის რეკომენდირებული პრეპარატის შეყვანა მიორელაქსანტებთან ერთად, აგრეთვე მიასტენიის დროს.
გვერდითი მოვლენები: შექცევადი ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, ტრომბოციტოპენია; ღვიძლის ტრანსამინაზების და ბილირუბინის კონცეტრაციის აწევა სისხლის პლაზმაში. სწრაფი ინტრავენური შეყვანის დროს შესაძლებელია არტერიული წნევის დაწევა, თავბრუხვევა, საერთო სისუსტე, კუნთების მოდუნება. ცალკეულ შემთხვევებში შესაძლებელია ალერგიული რეაქციები (დაფოთვლა, კვინკეს შეშუპება, ძალიან იშვიათად – ანაფილაქსიური შოკი). ხანგრძლივი მოხმარებისას შესაძლებელია კანდიდოზების განვითარება.
ორსულობა და ლაქტაცია: უკუნაჩვენებია.
ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან: არ შეიძლება ერითრომიცინთან კომბინირება (ანტაგონიზმი). პრეპარატი ამწირებს ნერვულ-კუნთოვან გამტარებლობას და აძლიერებს მიორელქსანტების მოქმედებას. დაუშვებელია შერევა კანამიცინთან და ნოვობიოცინთან (ფიზიკური შეუთავსებლობა).
სიფრთხილე: დაუშვებელია შეყვანის რეკომენდირებული სიჩქარის გადაჭარბება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს მძიმე გართულებები სისხლძარღვთა სისტემის მხრიდან. ხანგრძლივი მოხმარებისას აუცილებელია ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციების კონტროლი. სიფრთხილით უნიშნავენ ავადმყოფებს კოლიტით ანამნეზში.
შენახვის პირობები: სინათლისაგან დაცულ ადგილას, არანაკლებ +25oC ტემპერატურაზე.
შენახვის ვადა: 3 წელი.
გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა #3 რეცეპტით
გამოშვების ფორმა: 1მლ პრეპარატი ამპულაში. 10 ამპულა მოხმარების ინსტრუქციასთან ერთად, პოლიგრაფიულად გაფორმებულ მუყაოს კოლოფში.
მწარმოებელი: ს/ს “ბიოფარმი”, გოთუას ქ.#3, 0160, თბილისი, საქართველო. ტელ/ფაქსი: (995 32)2 25 29 56
ელ.ფოსტა: [email protected]
ფურადონინი 0.05გ #10ტ (ბელ)
საერთაშორისო დასახელება:
NITROFURANTOIN
მოქმედი ნივთიერება: ნიტროფურანტოინი
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ანტიმიკრობული საშუალება, ნიტროფურანი
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: ბლისტერზე 20 ტაბ.
1 ტაბ.
ნიტროფურანტოინი ……… 50 მგ
წარმოადგენს ანტიბაქტერიული მოქმედების საშუალებას, რომელიც გამოიყენება საშარდე გზების ინფექციების სამკურნალოდ. პრეპარატს ახასიათებს ბაქტერიოსტატური მოქმედება (ბაქტერიციდული – მაღალი კონცენტრაციით). მისი მოქმედების სპექტრი მოიცავს მიკროორგანიზმებს, რომლებიც იწვევენ საშარდე გზების ინფექციებს: E.coli, Klebsiella, Enterobacter, enterococci და Staphilococcus. ნიტროფურანტონით მკურნალობის დროს იშვიათად აღინიშნება რეზისტენტობა მის მიმართ. ჯვარედინი რეზისტენტობის შემთხვევები ანტიბიოტიკებთან არ არის დადგენილი.
პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებია: enterococci, E.coli, Citrobacter spp., group B, streptococci, Staphilococcus aureus, Staphilococcus epidemodis.
საშარდე გზების ინფექციების იშვიათად იწვევს Salmonella spp., Bacteroides spp., Streptococcus pneumoniae..
პრეპარატის მიმართ ნაწილობრივ ან ზომიერად მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებია: Llebsiela pneumoniae, Enterobacter spp.,proteus spp., Providencia spp., Serratia spp.
რეზისტენტულია -Pseudomonas aeruginosa, Proteus mirabilis, Pseudomonas cepacia, acinetobacter.
ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალური მიღებისას ადგილი აქვს პრეპარატის სრულ აბსორბციას კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, ფურადონინის მიკროკრისტალური ფორმა ანელებს მის აბსორბციას, რაც აუმჯობესებს პრეპარატის მიმართ ტოლერანტობას.
პრეპარატის სწრაფი ელიმინაცია თირკმელებით ხელს უშლის უვამინის ჭარბი კონცენტრაციის მიღწევას სისხლში და ქსოვილებში. მიკროკრისტალური ფურადონინის ერთჯერადი დოზის 100 მგ მიღების შემდეგ მაქსიმალური კონცეტრაცია შარდში 50-150 მკგ/მლ აღინიშნება 30 წუთის შემდეგ.
მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 25-35 წუთს. უვამინის 50%- უკავშირდება სისხლის პლაზმის ცილებს.
ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ პრეპარატის კონცენტრაცია შარდში მცირდება თანდათანობით 8-10 საათის განმავლობაში.
ფურადონინის სრული ექსკრეცია ხორციელდება თირკმელებით 24 საათის განმავლობაში: 17% – ფილტრაციით, ხოლო 83% – მილაკოვანი ექსკრეციის მეშვეობით. პრეპარატის 50% – გამოიყოფა შარდით მეტაბოლიტების სახით, ხოლო 2-3% – განავალით.
პრეპარატი გადის პლაცენტურ ბარიერს და ხვდება დედის რძეში.
ანურიის ან თირკმელების უკმარისობის დროს, როდესაც კრეატინინის კლირენსი ნაკლებია 40 მლ/წუთში ან როდესაც აღინიშნება ტოქსიკური გვერდითი ეფექტები, პრეპარატის კონცენტრაცია შარდში არ შეესაბამება მისი ანტიბაქტერიული მოქმედების კონცენტრაციის დონეს.
ჩვენებები:
- საშარდე გზების მწვავე და ქრონიკული ანთება;
- ცისტიტი, პიელიტი, პიელონეფრიტი;
- საშარდე გზების ინფექციის პროფილაქტიკა ოპერაციის წინ.
მიღების წესი და დოზირება:
მწვავე ინფექციების დროს
მოზრდილებში: 1 კაფსულა 2-3-ჯერ დღეში, 4-7 დღე, არა უმეტეს 10 დღის განმავლობაში.
ბავშვებში 12-14 წლამდე – 1 კაფსულა 2-ჯერ დღეში, 4-7 დღის განმავლობაში.
ქრონიკული ინფექციების დროს:
მოზრდილებში ხანგრძლივი თერაპია: 1-2 კაფსულა დღეში.
ბავშვებში – 5-7 მგ/კგ წონაზე დღეში, დოზა იყოფა 4 მიღებაზე. პრეპარატის დოზა 2.5-3 მგ/კგ წონაზე საკმარისია ხანგრძლივი მკურნალობისათვის. ბავშვებში 3 თვემდე პრეპარატი არ ინიშნება.
პრეპარატი ინიშნება ჭამის შემდეგ.
გვერდითი მოვლენები:
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: დარღვევები აღინიშნება 13-15%-ში, როდესაც პრეპარატის დოზა აღემატება 7 მგ/კგ/დღეში.
ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ნისტაგმი.
პერიფერიული ნეიროპათიები აღინიშნება ავადმყოფებში თირკმელების უკმარისობით, ელექტროლიტური დისბალანსით, B ჯგუფის ვიტამინების დეფიციტით, პირველადი სიმპტომებია: პარესთეზია, მოძრაობის დაქვეითება.
ალერგიული რეაქციები: ეგზანთემა, ეოზინოფილია, სხეულის ტემპერატურის მომატება, ქოლესტაზური ჰეპატიტი, ბრონქული ასთმის შეტევები, ექსუდაციური პლევრიტი, ანაფილაქსიური შოკი.
ჰემოლიზური ან მეგალობლასტური ანემიები (ავადმყოფებში გლუკოზა-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტის დროს) და აგრანულოციტოზი.
აღწერილია თმის დროებითი ცვენის შემთხვევები.
აღწერილია სპერმატოგენეზის დარღვევის შემთხვევები ეპითელიური უჯრედების დაზიანებისგამო.
უკუჩვენებები:
* მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ;
* ორსულობის I ტრიმესტრი;
* ანურია;
* თირკმელების უკმარისობა – კრეატინინის კლირენსით 40 მლ/წუთში უფრო ნაკლები;
* გლუკოზა-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტი;
* ნევრიტები;
* ელექტროლიტური დისბალანსი;
* D ჯგუფის ვიტამინების დეფიციტი;
* ჰემოლიზური ანემია;
* შაქრიანი დიაბეტი;
* ახალშობლებში;
* ალკოჰოლიზმი.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:
– სულფინპირაზოლის გამოყენებამ შეიძლება შეასუსტოს პრეპარატის მოქმედება ან გაზარდოს მისი ტოქსიკურობა.
– ანტაციდები აძნელებენ უვამინის შეწოვას, რაც ხელს უწყობს მისი ტოქსიკურობის გაზრდას.
– პრობენეციდი ანელებს ნიტროფურანტოინის გამოყოფას.
შენახვის პირობები:
პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 250C ტემპერატურაზე, ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
ლიკაცინი 500მგ/2მლ #1ფლ
ლიკაცინი – რაციონალი
(ამიკაცინი)
ზოგადი დახასიათება:
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება:
ამიკაცინი;
ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები:
გამჭვირვალე, უფერო ხსნარი;
შემადგენლობა:
საინექციო ხსნარის 1 მლ შეიცავს:
ამიკაცინის სულფატს, რომელიც 50 მგ ან 250 მგ ამიკაცინის ეკვივალენტურია.
დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ციტრატი, ნატრიუმის მეტაბისულფიტი, მეთილპარაბენი, პროპილპარაბენი, დინატრიუმის ედეტატი (100 მგ/2 მლ), პროპილენგლიკოლი (500 მგ/2 მლ).
გამოშვების ფორმა:
საინექციო ხსნარი, 100 მგ/2 მლ ან 500 მგ/2 მლ.
ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ამინოგლიკოზიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკი. ათქ-კოდი: J01GB06.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ლიკაცინი-ავერსი პარენტერული გამოყენებისათვის განკუთვნილი მესამე თაობის ამინოგლიკოზიდების ჯგუფის ნახევრადსინთეზური ანტიბიოტიკია. პრეპარატს ანტიმიკრობული მოქმედების ფართო სპექტრი ახასიათებს. ამიკაცინის ბაქტერიციდული მოქმედება განპირობებულია მისი უნარით, მიკრობის უჯრედში დაუკავშირდეს რიბოსომების 30S სუბერთეულს, რაც ხელს უშლის სატრანსპორტო და მატრიცული რნმ-ების კომპლექსის წარმოქმნას, ბლოკავს ცილის სინთეზს და არღვევს ბაქტერიის უჯრედული მემბრანის მთლიანობას.
პრეპარატი ხასიათდება მაღალი აქტივობით გრამუარყოფითი აერობული ბაქტერიების – Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus spp. (ინდოლპოზიტიური და ინდოლნეგატიური შტამები), Serratia spp., Providencia spp., Enterobacter spp., Salmonella spp., Shigella spp., Citrobacter freundii, Acinetobacter spp. მიმართ, ზოგიერთი გრამდადებითი მიკროორგანიზმის – Staphylococcus spp.-ს (მათ შორის, პენიცილინის, მეტიცილინისა და ზოგიერთი ცეფალოსპორინისადმი რეზისტენტული შტამები) მიმართ; ზომიერად აქტიურია Staphylococcus spp.-ს მიმართ.
ბენზილპენიცილინთან ერთდროული გამოყენებისას ლიკაცინი-ავერსი სინერგიულად მოქმედებს Enterococcus faecalis შტამებზე.
ამიკაცინი არ კარგავს აქტივობას იმ ფერმენტების ზემოქმედებით, რომლებიც სხვა ამინოგლიკოზიდების ინაქტივაციას იწვევს, და ინარჩუნებს აქტივობას ტობრამიცინის, გენტამიცინისა და ნეტილმიცინისადმი რეზისტენტული Pseudomonas aeruginosa-ს შტამების მიმართ.
პრეპარატი არ მოქმედებს ანაერობულ მიკროორგანიზმებზე.
ფარმაკოკინეტიკა:
შეწოვა: ინტრამუსკულარული ინექციის შემდეგ ლიკაცინი-ავერსი სწრაფად და მთლიანად შეიწოვება. მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში 7.5 მგ/კგ სხეულის მასაზე ამიკაცინის კუნთში შეყვანისას მიიღწევა დაახლოებით 1.5 სთ-ში (21 მკგ/მლ), ინტრავენური ინფუზიის შემდეგ – 0.5 სთ-ში (38 მკგ/მლ).
განაწილება: ამიკაცინის დაახლოებით 0–11% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. იგი კარგად ნაწილდება უჯრედგარე სითხეებში (აბსცესის შიგთავსის, პლევრული, ასციტური, პერიკარდიული, სინოვიური, ლიმფური და პერიტონეალური სითხეების ჩათვლით); მისი მაღალი კონცენტრაცია აღინიშნება შარდში, დაბალი კონცენტრაცია – ნაღველში, დედის რძეში, თვალის ნამში, ბრონქულ სეკრეტში, ნახველსა და თავ-ზურგ-ტვინის სითხეში. ამიკაცინი კარგად აღწევს ორგანიზმის ყველა ქსოვილში და გროვდება უჯრედებში. პრეპარატის მაღალი კონცენტრაცია აღინიშნება იმ ორგანოებში, რომლებიც კარგად მარაგდება სისხლით, – ფილტვებში, ღვიძლში, მიოკარდიუმში, ელენთაში და, განსაკუთრებით, თირკმლებში, სადაც იგი ქერქოვან ნივთიერებაში გროვდება. ამიკაცინის შედარებით დაბალი კონცენტრაცია აღინიშნება კუნთებში, ცხიმოვან ქსოვილსა და ძვლებში.
მოზრდილებში თერაპიული კონცენტრაციით ლიკაცინი-ავერსი არ გადის ჰემატოენცეფალურ ბარიერს, თუმცა მენინგეალური გარსების ანთების დროს მათი გამავლობა რამდენადმე გაზრდილია. ახალშობილებში, მოზრდილებთან შედარებით, თავ-ზურგ-ტვინის სითხეში პრეპარატის უფრო მაღალი კონცენტრაცია აღინიშნება. ამიკაცინი გადის პლაცენტურ ბარიერს, აღინიშნება ნაყოფის სისხლსა და ამნიონურ სითხეში. მოზრდილებში პრეპარატის განაწილების მოცულობაა (Vd) 0.26 ლ/კგ, ბავშვებში – 0.2–0.4 ლ/კგ, 1 კვირამდე ასაკისა და 1.5 კგ-ზე ნაკლები სხეულის მასის მქონე ახალშობილებში – 0.68 ლ/კგ-მდე, 1 კვირამდე ასაკისა და 1.5 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის მქონე ახალშობილებში – 0.58 ლ/კგ-მდე, მუკოვისციდოზით დაავადებულ ავადმყოფებში – 0.30–0.39 ლ/კგ.
ამიკაცინის კუნთში ან ვენაში შეყვანისას ორგანიზმში მისი საშუალო თერაპიული კონცენტრაცია შენარჩუნებულია 10–12 სთ-ის განმავლობაში.
მეტაბოლიზმი: პრეპარატი ღვიძლში არ მეტაბოლიზდება.
გამოყოფა: თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე მოზრდილებში ლიკაცინი-ავერსის ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T1/2) ტერმინალურ (β) ფაზაში 2–4 სთ-ია, ახალშობილებში – 5–8 სთ, უფროსი ასაკის ბავშვებში – 2.5–4 სთ. T1/2 საბოლოო მაჩვენებელი 100 სთ-ზე მეტია (პრეპარატის გამოთავისუფლება უჯრედშიდა დეპოდან). პრეპარატი ძირითადად უცვლელი სახით გამოიყოფა თირკმლებით გორგლოვანი ფილტრაციის გზით (65–94%). თირკმლის კლირენსია 79–100 მლ/წთ. ექსკრეციის სიჩქარე დამოკიდებულია ავადმყოფის ასაკზე, თირკმლის ფუნქციაზე ან/და თანმხლები პათოლოგიის არსებობაზე.
ფარმაკოკინეტიკა განსაკუთრებულ კლინიკურ შემთხვევებში: თირკმლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში მოზრდილებში ამიკაცინის T1/2 დარღვევის ხარისხის შესაბამისად 100 სთ-მდე ვარირებს. მუკოვისციდოზით დაავადებულებში T1/2 1–2 სთ-ია. დამწვრობისა და ჰიპერთერმიის დროს T1/2 საშუალო მაჩვენებელთან შედარებით შეიძლება შემცირდეს კლირენსის გაზრდის გამო. პრეპარატი გამოიყოფა ჰემოდიალიზის დროს (50% 4–6 სთ-ში), პერიტონეალური დიალიზი ნაკლებად ეფექტურია (25% 48–72 სთ-ში).
ჩვენება:
გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმებით (მათ შორის, გენტამიცინის, სიზომიცინისა და კანამიცინის მიმართ რეზისტენტული შტამები) ან გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ასოციაციებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები:
• სასუნთქი სისტემის ინფექციები: ბრონქიტი, პნევმონია, ფილტვის აბსცესი, პლევრის ემპიემა;
• სეფსისი (ნეონატალური სეფსისის ჩათვლით);
• სეპტიკური ენდოკარდიტი;
• ცნს-ის ინფექციები (მენინგიტის ჩათვლით);
• ინტრააბდომინალური ინფექციები (მათ შორის, პერიტონიტი);
• შარდსასქესო სისტემის ინფექციები (პიელონეფრიტი, ცისტიტი, ურეთრიტი, პროსტატიტი, გონორეა);
• კანისა და რბილი ქსოვილების ჩირქოვანი ინფექციები (მათ შორის, ინფიცირებული დამწვრობა, სხვადასხვა გენეზის ინფიცირებული წყლულები და ნაწოლები);
• სანაღვლე გზების ინფექციები;
• ძვლებისა და სახსრების ინფექციები (მათ შორის, ოსტეომიელიტი);
• ინფიცირებული ჭრილობები;
• პოსტოპერაციული ინფექციები;
• ოტიტი.
მიღების წესი და დოზირება:
ლიკაცინი-ავერსით მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის პროცესში საჭიროა თირკმლის ფუნქციის გამოკვლევა შრატში კრეატინინის კონცენტრაციის ან კრეატინინის კლირენსის განსაზღვრით.
თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებისთვის (მოზრდილები და ბავშვები) პრეპარატის კუნთში ან ვენაში შეყვანა:
ლიკაცინი-ავერსი შეყავთ კუნთში ან ვენაში (ნაკადურად 2 წთ-ის განმავლობაში ან წვეთოვნად) 5 მგ/კგ სხეულის მასაზე ყოველ 8 სთ-ში ან 7.5 მგ/კგ სხეულის მასაზე ყოველ 12 სთ-ში.
საშარდე გზების გაურთულებელი ბაქტერიული ინფექციების დროს ინიშნება 250 მგ ამიკაცინი ყოველ 12 სთ-ში, ჰემოდიალიზის სეანსის შემდეგ შეიძლება დაინიშნოს დამატებითი დოზა – 3–5 მგ/კგ სხეულის მასაზე.
დამწვრობის დროს პრეპარატი შეიძლება დაინიშნოს 5–7.5 მგ/კგ სხეულის მასაზე ყოველ 4–6 სთ-ში შემოკლებული ნახევარგამოყოფის პერიოდის (1–1.5 სთ) გამო.
მოზრდილებში პრეპარატის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 15 მგ/კგ სხეულის მასაზე, რომელიც ამავე დროს არ უნდა აღემატებოდეს 1.5 გ-ს (მაგალითად, სხეულის დიდი მასის მქონე პაციენტებში). მკურნალობის კურსის მაქსიმალური დოზა არ უნდა აჭარბებდეს 15 გ-ს.
ახალშობილებში ამიკაცინის საწყისი დოზაა 10 მგ/კგ სხეულის მასაზე, მომდევნო – 7.5 მგ/კგ სხეულის მასაზე ყოველ 12 სთ-ში; დღენაკლულ ახალშობილებში რეკომენდებული საწყისი დოზაა 10 მგ/კგ სხეულის მასაზე, მომდევნო – 7.5 მგ/კგ სხეულის მასაზე ყოველ 18–24 სთ-ში.
დასაშვებია პრეპარატის მთლიანი სადღეღამისო დოზის ერთჯერადად მიღება (გამონაკლისია ენდოკარდიტის, მენინგიტის მკურნალობა, ახალშობილობის პერიოდი). ერთჯერადი ინტრავენური სადღეღამისო დოზა მოზრდილებში (კრეატინინის კლირენსი > 50 მლ/წთ) შეადგენს 15 მგ/კგ სხეულის მასაზე, 4 კვირაზე მეტი ასაკის ბავშვებში – 20 მგ/კგ სხეულის მასაზე (ბავშვებში გაზრდილი განაწილების მოცულობის (Vდ) გამო ინიშნება პრეპარატის შედარებით მეტი დოზა კგ სხეულის მასაზე გადაანგარიშებით).
მკურნალობის ხანგრძლივობა ამიკაცინის ვენაში შეყვანისას 3–7 დღეა, კუნთში შეყვანისას – 7–10 დღე.
ორგანიზმში მოქმედი ნივთიერების ადეკვატური კონცენტრაციის შესანარჩუნებლად რეკომენდებულია სისხლის შრატში ამიკაცინის მინიმალური და მაქსიმალური კონცენტრაციების პერიოდული განსაზღვრა. აღნიშნული მაჩვენებლები პრეპარატის მიღების სიხშირეზეა დამოკიდებული. დღეში 2–3-ჯერ მიღებისას პრეპარატის მაქსიმალური კონცენტრაცია (პრეპარატის მიღებიდან 30–90 წთ-ში) 35 მკგ/მლ-ს არ უნდა აღემატებოდეს, ხოლო მინიმალური კონცენტრაცია მომდევნო დოზის შეყვანის წინ 10 მკგ/მლ-ზე ნაკლები უნდა იყოს. მთლიანი სადღეღამისო დოზის ერთჯერადად მიღებისას აქტიური კომპონენტის კონცენტრაცია შრატში შეიძლება აჭარბებდეს 35 მკგ/მლ-ს, ხოლო მინიმალური კონცენტრაცია არ უნდა აღემატებოდეს 5 მკგ/მლ-ს. ამიკაცინის თერაპიული კონცენტრაცია პლაზმაში არის 15–25 მკგ/მლ.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი თირკმლის უკმარისობის დროს არ არის რეკომენდებული მთლიანი სადღეღამისო დოზის (15 მგ/კგ სხეულის მასაზე) ერთჯერადად მიღება.
რეკომენდებული ერთჯერადი დოზა (7.5 მგ/კგ სხეულის მასაზე) მიღებებს შორის გაზრდილი ინტერვალით:
მიღებებს შორის ინტერვალი შემდეგნაირად განისაზღვრება:
ინტერვალი (სთ) = კრეატინინის კონცენტრაცია სისხლის შრატში 9.
ინტერვალის გაზრდის შემთხვევაში ერთჯერადი დოზა არ იცვლება.
შემცირებული დოზა მიღებებს შორის ფიქსირებული ინტერვალით:
საწყისი დოზაა 7.5 მგ/კგ სხეულის მასაზე. მომდევნო შემცირებული დოზები ყოველ 12 სთ-ში მიიღება და მათი განსაზღვრა შესაძლებელია შემდეგი ფორმულით:
პაციენტის კრეატინინის კლირენსი
(მლ/წთ)
მომდევნო დოზა (მგ) = ___________________________ საწყისი დოზა (მგ)
კრეატინინის კლირენსი ნორმაში
(მლ/წთ)
ვენაში შესაყვანი ხსნარების მომზადება:
ინტრავენური ინფუზიისათვის განკუთვნილი ხსნარის მოსამზადებლად იყენებენ შემდეგ გამხსნელებს:
• 5% დექსტროზის საინექციო ხსნარი;
• 5% დექსტროზისა და 0.2% ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარი;
• 5% დექსტროზისა და 0.45% ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარი;
• 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარი;
• რინგერის ლაქტატის საინექციო ხსნარი;
• რინგერის ლაქტატისა და 5% დექსტროზის საინექციო ხსნარი.
ამიკაცინის რეკომენდებული დოზა იხსნება 100–200 მლ სტერილურ გამხსნელში. ამიკაცინის კონცენტრაცია ხსნარში არ უნდა აღემატებოდეს 5 მგ/მლ-ს. ინტრავენური ინფუზიის ხანგრძლივობაა 0.5–1 სთ, ჩვილ ბავშვებში – 1–2 სთ.
2.5–5.0 მგ/მლ კონცენტრაციით მომზადებული ლიკაცინი-ავერსის ხსნარი სტაბილურია 24 სთ-ის განმავლობაში 25ºჩ ტემპერატურაზე.
გვერდითი მოვლენები:
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა (ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის გაზრდა, ჰიპერბილირუბინემია);
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ანემია, ლეიკოპენია, გრანულოციტოპენია, თრომბოციტოპენია, ეოზინოფილია;
ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, ძილიანობა, ნეიროტოქსიკური მოქმედება (კუნთების ტრემორი, პარესთეზია, ეპილეფსიური კრუნჩხვები), ნერვ-კუნთოვანი გადაცემის დარღვევა (სუნთქვის შეჩერება);
გრძნობათა ორგანოების მხრივ: ოტოტოქსიკურობა – სმენის დაქვეითება, ვესტიბულური (მოძრაობის დისკოორდინაცია და სხვა) და ლაბირინთული დარღვევები, შეუქცევადი სიყრუე; ცალკეულ შემთხვევებში ამიკაცინის თვალის მინისებრ სხეულში შეყვანისას შეიძლება განვითარდეს სისხლჩაქცევა ბადურაზე ყვითელი ხალის მიდამოში, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს მხედველობის შეუქცევადი დაკარგვა;
შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: ნეფროტოქსიკურობა – ოლიგურია, პროტეინურია, მიკროჰემატურია, იშვიათად – თირკმლის უკმარისობა;
ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი კანზე, ქავილი, კანის ჰიპერემია, ჭინჭრის ციება, კვინკეს შეშუპება;
სხვა: ჰიპოტენზია, ართრალგია, ჰიპომაგნემია.
გვერდითი მოვლენების განვითარების რისკი განსაკუთრებით დიდია თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.
უკუჩვენება:
• მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის ან ამინოგლიკოზიდების ჯგუფის სხვა ანტიბიოტიკების მიმართ;
• სმენის ნერვის ნევრიტი;
• თირკმლის მძიმე უკმარისობა აზოტემიით და ურემიით.
პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება მიასთენიის, პარკინსონიზმის, ბოტულიზმის (ამინოგლიკოზიდებმა შეიძლება გამოიწვიოს ნერვ-კუნთოვანი ბლოკადა, რაც უფრო მეტად ადუნებს ჩონჩხის მუსკულატურას), დეჰიდრატაციის, თირკმლის უკმარისობის დროს, ასევე ახალშობილებსა (განსაკუთრებით, დღენაკლულებში) და ხანდაზმულ პაციენტებში.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
ლიკაცინი-ავერსი ფარმაცევტულად შეუთავსებელია პენიცილინისა და ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკებთან, ჰეპარინთან, კაპრეომიცინთან, ამფოტერიცინ B-სთან, ჰიდროქლოროთიაზიდთან, ერითრომიცინთან, ნიტროფურანტოინთან, B და C ჯგუფის ვიტამინებთან, კალიუმის ქლორიდთან.
ამიკაცინი ავლენს სინერგიზმს კარბენიცილინთან, ბენზილპენიცილინთან, ცეფალოსპორინებთან (თირკმლის მძიმე ქრონიკული უკმარისობის დროს ბეტა-ლაქტამურმა ანტიბიოტიკებმა შეიძლება შეამციროს ამინოგლიკოზიდების ეფექტი) ურთიერთქმედებისას.
ამიკაცინის და ნალიდიქსის მჟავას, პოლიმიქსინ B-ს, ცისპლატინისა და ვანკომიცინის ერთდროული გამოყენებისას იზრდება ოტო- და ნეფროტოქსიკურობის განვითარების რისკი.
ცეფალოსპორინები, პენიცილინები, სულფანილამიდური, დიურეზული (განსაკუთრებით, ფუროსემიდი) და ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული საშუალებები ბლოკავს ამინოგლიკოზიდების ელიმინაციას ნეფრონის მილაკებში მათთან კონკურენტული სეკრეციის გამო, ზრდის სისხლის შრატში მათ კონცენტრაციას, რითაც აძლიერებს ამ პრეპარატების ნეფრო- და ნეიროტოქსიკურობას.
ამიკაცინი აძლიერებს კურარესმაგვარი სამკურნალო საშუალებების მიორელაქსაციურ მოქმედებას.
მეტოქსიფლურანი, პარენტერული გამოყენების პოლიმიქსინები, კაპრეომიცინი და სხვა სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც ბლოკავს ნერვ-კუნთოვან გადაცემას (საანესთეზიო ინჰალაციური ჰალოგენიზებული ნახშირწყალბადები, ნარკოტიკული ანალგეტიკები), ასევე ციტრატული სისხლის მასიური ტრანსფუზია ზრდის სუნთქვის გაჩერების რისკს (განსაკუთრებით, ამიკაცინის ინტრაპერიტონეალური შეყვანისას).
ინდომეტაცინის პარენტერული შეყვანა ზრდის ამინოგლიკოზიდების ტოქსიკური მოქმედების რისკს (T1/2 იზრდება, კლირენსი მცირდება).
ამიკაცინი ამცირებს ანტიმიასთენური სამკურნალო საშუალებების ეფექტს.
ჰიპერდოზირება:
სიმპტომები: ტოქსიკური რეაქციები (სმენის დაკარგვა, ატაქსია, თავბრუსხვევა, შარდვის აქტის დარღვევა, წყურვილის შეგრძნება, მადის დაქვეითება, გულისრევა, ღებინება, ყურებში შუილი ან დაგუბების შეგრძნება, სუნთქვის დარღვევა).
მკურნალობა: ნერვ-კუნთოვანი ბლოკადის მოსახსნელად და მისი შედეგების კორექციისათვის მიზანშეწონილია ჰემოდიალიზის ან პერიტონეალური დიალიზის ჩატარება; ანტიქოლინესთერაზული საშუალებებისა და კალციუმის მარილების დანიშვნა, ფილტვების ხელოვნური ვენტილაციის, სხვა სიმპტომური და შემანარჩუნებელი თერაპიის ჩატარება.
ორსულობა და ლაქტაცია:
ადეკვატური და სათანადოდ კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების არარსებობის გამო ორსულობის პერიოდში ამიკაცინის გამოყენება რეკომენდებული არ არის. პრეპარატის ორსულობის დროს გამოყენება დასაშვებია იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე უარყოფითი მოქმედების პოტენციურ რისკს.
პრეპარატი მცირე რაოდენობით გადადის დედის რძეში, მაგრამ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან ცუდად შეიწოვება, ამიტომ ბუნებრივ კვებაზე მყოფ ბავშვებში ამიკაცინით გამოწვეული გართულებები რეგისტრირებული არ არის. მიუხედავად ამისა, ლიკაცინი-ავერსით მკურნალობის პერიოდში საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.
გამოყენების თავისებურებები:
ლიკაცინი-ავერსის გამოყენების წინ განსაზღვრავენ დაავადების გამომწვევი მიკროორგანიზმების მგრძნობელობას ამიკაცინის მიმართ. ამისათვის იყენებენ სპეციალურ დისკებს, რომლებიც შეიცავს 30 მკგ ამიკაცინს. თუ დისკზე მიკროორგანიზმის ზრდისაგან თავისუფალი ზონის დიამეტრი უდრის ან აღემატება 17 მმ-ს, მიიჩნევა, რომ მიკროორგანიზმი მგრძნობიარეა ამიკაცინის მიმართ, თუ დიამეტრი 15 მმ-დან 16 მმ-მდეა – მიკროორგანიზმი ზომიერად მგრძნობიარეა, 14 მმ-ზე ნაკლები დიამეტრის შემთხვევაში – მიკროორგანიზმი რეზისტენტულია.
მკურნალობის პერიოდში არანაკლებ კვირაში ერთხელ საჭიროა თირკმლის, სმენის ნერვისა და ვესტიბულური აპარატის ფუნქციების კონტროლი.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის სიმპტომების გამოვლენისას საჭიროა დოზის კორექცია ან პრეპარატის მიღების შეწყვეტა (ჰიპერაზოტემიის ან/და ოლიგურიის შემთხვევაში).
ნეფრო- და ნეიროტოქსიკურობის (მათ შორის, ოტოტოქსიკურობა) განვითარების რისკი შედარებით მაღალია თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში, ასევე პრეპარატის მაღალი დოზით (დღე-ღამეში 1.5 გ-ზე მეტი) ან/და ხანგრძლივი დროით (10 დღეზე მეტი) დანიშვნისას. ავადმყოფების ამ კატეგორიას შეიძლება დასჭირდეს თირკმლის ფუნქციის ყოველდღიური კონტროლი.
არადამაკმაყოფილებელი აუდიომეტრული ტესტის შემთხვევაში საჭიროა პრეპარატის დოზის შემცირება ან მკურნალობის შეწყვეტა. პაციენტებს, რომლებსაც უვითარდებათ კოხლეარული დარღვევა ამიკაცინით მკურნალობის პროცესში, ტოქსიკური ეფექტის მანიშნებელი სიმპტომები შეიძლება არ აღენიშნებოდეს. სრული ან ნაწილობრივი, შეუქცევადი, ორმხრივი სიყრუე შეიძლება მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ გამოვლინდეს.
შარდგამომყოფი გზების ინფექციურ-ანთებითი დაავადების მქონე პაციენტებისათვის რეკომენდებულია სითხის დიდი რაოდენობით მიღება.
სამკურალო პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალმა ნატრიუმის მეტაბისულფიტმა ალერგიული ანამნეზის მქონე ავადმყოფებში შეიძლება განაპირობოს ალერგიული გართულებების განვითარება (ანაფილაქსიური რეაქციების ჩათვლით).
მკურნალობის 3–5 დღის შემდეგ დადებითი კლინიკური დინამიკის არარსებობის შემთხვევაში საჭიროა პრეპარატის მიღების შეწყვეტა და ამიკაცინის მიმართ დაავადების გამომწვევის მგრძნობელობის კიდევ ერთხელ განსაზღვრა (საეჭვოა მიკროორგანიზმთა რეზისტენტული შტამების განვითარება).
შეფუთვა:
2 მლ საინექციო ხსნარი გამჭვირვალე მინის ფლაკონში ყვითელი (100 მგ/2 მლ) ან იისფერი (500 მგ/2 მლ) თავსახურით; 10 ფლაკონი მუყაოს კოლოფში.
შენახვის პირობები:
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას. დაუშვებელია პრეპარატის გაყინვა.
ვარგისიანობის ვადა:
3 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.
აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა რეცეპტით.
მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).
მისამართი:
საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14.
www.aversi.ge
