ლივერსანი

(L-ორნიტინის, L-ასპარტატის მარილი) ფხვნილი

შემადგენლობა: ერთი პაკეტი (5გ) შეიცავს:

L-ორნიტინის-L-ასპარტატის ჰიდრატი (DAB)…..3გ

დამხმარე ნივთიერებები:

D-მანიტოლი, ლიმონმჟავა, ლიმონის ნაზი არომატი, ფორთოხლის ნაზი არომატი, Sunset Yellow FCF, ასპარტამი

აღწერა: ნარინჯისფერი ფხვნილი

გამოყენების ჩვენებები:

დამხმარე თერაპია ღვიძლის შემდეგი მწვავე დაავადების დეტოქსიკაციისთვის: ციროზი, ქრონიკული ჰეპატიტი.

დოზირება და გამოყენების წესი:

1.ქრონიკული ჰეპატიტი:

1 პაკეტი, 1-2 ჯერ დღე-ღამეში, ჭამის შემდეგ, მწვავე სიმპტომების დროს.

2 .ციროზი:

წყალში გახსნილი 2 პაკეტი, 2-ჯერ დღე-ღამეში, ჭამის შემდეგ მსუბუქი სიმპტომებისას

უსაფრთხოების ზომები:

1.გაფრთხილება

პაციენტმა, რომელსაც აქვს მემკვიდრული დაავადება ფენილკეტონურია და ესაჭიროება ფენილალანინის კონტროლი, ლივერსანი ფხვნილი არ უნდა მიიღოს, მედიკამენტის შემადგენლობაში შემავალი ასპარტამი ორგანიზმში მეტაბოლიზდება ფენილალანინად.

2.ლივერსანი ფხვნილი შეიცავს Sunset Yellow FCF-ს, პაციენტმა, რომელსაც აქვს ალერგია ან ჰიპერმგრძნობელობა Sunset Yellow FCF-ს მიმართ ლივერსანი სიფრთხილით უნდა მიიღოს.

3.პაციენტმა, რომელსაც აქვს თირკმლის მწვავე უკმარისობა (შრატში კრეატინინის კლირენსი 3მგ/100მლ-ზე მეტი), ლივერსანი ფხვნილი არ უნდა მიიღოს.

4.პაციენტმა, რომელსაც ალერგია აქვს აცეტილსალიცილის მჟავაზე ლივერსანი ფხვნილის მიღებამდე უნდა მიმართოს ექიმს, სტომატოლოგს ან ფარმაცევტს, რადგან შეიძლება განვითარდეს ასთმის შემცველი ალერგია აცეტილსალიცილის მჟავაზე.

უკუჩვენებები:

ჰიპერმგრძნობელობა L-ორნიტინზე, L-ასპარტატზე ან რომელიმე ექსციპიენტზე.

სპეციალური გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას:

ბავშვებში გამოყენებისთვის დღეისათვის მონაცემები ხელმისაწვდომი არ არის.

ურთიერთქმედება სხვა მედიკამენტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები:

უცნობია.

ორსულობა  და ლაქტაცია:

ორსულობა: ორსულობის დროს ლივერსანი ფხვნილის გამოყენების შესახებ კლინიკური მონაცემები არ არსებობს. ცხოველების რეპროდუქციის ექსპერიმენტული კვლევები არ ჩატარებულა. აქედან გამომდინარე უნდა მოერიდონ ორსულობის დროს ლივერსანი ფხვნილის გამოყენებას. მიუხედავად ამისა თუ ლივერსანის გამოყენება აუცილებელია, უნდა გაკეთდეს რისკი/სარგებლის ბალანსის ფრტხილი შეფასება.

ლაქტაცია: ლივერსანი ფხვნილის გამოყენებისას ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს. მიუხედავად ამისა თუ ლივერსანი ფხვნილის გამოყენება აუცილებელია უნდა გაითვალისწინონ რისკი/სარგებელი.

ეფექტი ავტომობილის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე:

L-ორნიტინის L-ასპარტატის გამოყენებისას უნდა მოერიდონ ავტომობილის მართვას და მექანიზმების გამოყენებას.

გვერდითი მოვლენები:

იშვიათად გულისრევა, ღებინება, კუჭის ტკივილი, მეტეორიზმი და დიარეა და ძალიან იშვიათად შეიმჩნევა კიდურების ტკივილი, მარგამ ზოგადად წარმავალი ხასიათის და საჭიროებს პრეპარატის მოხსნას.

ჭარბი დოზირება

ჭარბი დოზირებისას საჭიროა სიმპტომური თერაპია.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკური თვისებები:

L-ორნიტინი, L-ასპარტატი ასტიმულირებს ამონიუმის დეტოქსიკაციას, შარდოვანას სინთეზის და გლუტამინის სინთეზის გაძლიერებით. შარდოვანას სინთეზი პერიპორტულ ჰეპატოციტებში. ამ უჯრედებში ორნიტინი მოქმედებს როგორც ორი ენზიმის ორნიტინის აქტივატორი-კარბარმოილ ტრანსფერაზა. კარბარმოლის ფოსფატის სინთეტაზა აგრეთვე მოქმედებს შარდოვანას სინთეზის სუბსტრატის სახით. გლუტამინის სინთეზი ხდება პერიპორტულ ჰეპატოციტებში. კერძოდ პათოლოგიურ პირობებში ასპარტატი და სხვა დიკარბოქსილატი, აგრეთვე ორნიტინის მეტაბოლური პროდუქტები გამოიყენება უჯრედებში და აქედან გამომდინარე იკავშირებს ამონიუმს, გლუტამინის სახით. გლუტამინი მოქმედებს როგორც პათოფიზიოლოგიური ამონიუმი, უკავშირდება ამინომჯავებს რომელიც არის არამარტო ამონიუმის ტოქსიურო ფორმა, არამედ შარდოვანას ციკლის  მთავარი აქტივატორი (ინტრაცელულური უჯრედშიდა ცვლა). ფიზიოლოგიურ პირობებში ორნიტინი და ასპარტატი არ ზღუდავს შარდოვანას სინთეზს.  ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები აჩვენებს გლუტამის სინთეტაზას ზრდას, როგორც ამონიუმის დამაქვეითებელ ეფექტს. ინდივიდუალურ კლინიკურ კვლევებში გამოვლინდა შეკავშირებული და არომატული ამინომჟავების თანაფარდობის   გაუმჯობესება.

ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები: L-ორნიტინი, L-ასპარტატი სწრაფად შეიწოვება და იყოფა ორნიტინად და ასპარტატად. ორივე ამინომჟავას გააჩნია მოკლე ნახევარგამოყოფის პერიოდი-0.3-0.4 საათი. ასპარტატის ნაწილი უცვლელი რჩება შარდში.

კლინიკამდელი უსაფრთხოების მონაცემები: კლინიკამდელი უსაფრთხოების მონაცემები დაფუძნებულია ფარმაკოლოგიის, განმეორებითი დოზის ტოქსიურობის და მუტაგენობის კვლევებზე. ადამიანისთვის განსაკუთრებული საფრთხე ცნობილი არ არის. რეპროდუქციულ ტოქსიურობაზე L-ორნიტინის ,L-ასპარტატის დოზის ეფექტის ადექვატური კვლევა არ ჩატარებულა.

ფარმაცევტული მახასიათებლები: შეუთავსებლობა ცნობილი არ არის.

შენახვის პირობები: კარგად დახურულ კონტეინერში ოთახის ტემპერატურაზე (1-30°C).

შენახვის ვადა: 3 წელი.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.

გამოშვების ფორმა: 10 პაკეტი/კოლოფში.

მწარმოებელი:

კორეა ფარმა კო ლტდ

87, ჯეიაკგონდგან 3-გილ, ჰიანგან-ეუპ, ჰუასეონგ-სი

გიეონგი-დო, კორეა

გრიპოსტადი C #10კაფს

შემადგენლობა

1 მყარი კაფსულა შეიცავს: 200 მგ პარაცეტამოლს, 150 მგ ასკორბინის მჟავას, 25 მგ კოფეინს, 2.5 მგ ქლორფენამინის ჰიდროგენ მალეატს.
დამხმარე ნივთიერებებია:
ჟელატინი, გლიცეროლის ტრისტეარატი, ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ქინოლინის ყვითელი (E 104), – ყვითელი სანსეტი (E 110), ტიტანის დიოქსიდი (E 171).

გრიპოსტადი® C არის გრიპის მსგავსი სიმპტომებისა და სურდოს სამკურნალო პრეპარატი.

გაციებასთან დაკავშირებული თავისა და კიდურების ტკივილი, ცხვირის გაჭედვა და მშრალი ხველის სიმპტომური მკურნალობა.

პრეპარატი მიიღება პერორალურად.
მოზრდილებმა უნდა მიიღონ ორი-ორი კაფსულა დილით, შუადღისას და საღამოს.
გთხოვთ, განაგრძოთ გრიპოსტადი ® C-ს მიღება გაციების სიმპტომების შესუსტებამდე. მაღალი ტემპერატურის, ან მდგომარეობის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესების არარსებობის შემთხვევაში, გთხოვთ, მიმართოთ ექიმს. 
გრიპოსტადი ® C- ს მიღება არ შეიძლება ხანგრძლივად ან მაღალი დოზებით ექიმის კონსულტაციის გარეშე.
გთხოვთ, რჩევისათვის მიმართოთ ექიმსა ან ფარმაცევტს, თუ თქვენ გაქვთ შეგრძნება, რომ გრიპოსტადი ® C-ს მოქმედება არის ძალიან ძლიერი, ან ძალიან სუსტი.

დარღვევები სისხლისა და ლიმფური სისტემების მხრივ ძალიან იშვიათი: სისხლის სურათის ცვლილებები (ლეიკოპენია, ნეითროპენია, თრომბოციტოპენია, პანციტოპენია და მაღალი დოზებით მიღების შემთხვევაში მსუბუქი მეთჰემოგლობინის წარმოქმნა, აგრანულოციტოზი).

დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ
ძალიან იშვიათი: არსებობს შემთხვევები მოქმედი ნივთიერების, პარაცეტამოლის მიმართ მძიმე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების განვითარების შესახებ (ანგიოოედემა, ქოშინი, ოფლიანობა, გულისრევა, ჰიპოტენზია შოკამდეც კი). 

დარღვევები მხედველობის ორგანოს მხრივ:
ძალიან იშვიათი: ქლორფენამინის მალეატმა შესაძლებელია, გამოიწვიოს გლაუკომა (დახურულკუთხოვანი გლაუკომა) და/ან მხედველობითი დარღვევები.

დარღვევები სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის ღრუსა და შუასაყარის მხრივ
ძალიან იშვიათი: პარაცეტამოლმა შესაძლებელია, გამოიწვიოს ბრონქოსპაზმი (ანალგეზიური ასთმა) წინასწარგანწყობილ პირებში.

დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ
ძალიან იშვიათი: ჩივილები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ.
ჰეპატო-ბილიარული დარღვევები

ძალიან იშვიათი: პრეპარატის მაღალი დოზების პროლონგირებული გამოყენების შემდეგ შესაძლებელია, განვითარდეს ღვიძლის დაზიანება. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში ადგილი აქვს ღვიძლის მძიმე დაზიანებას.

დარღვევები კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ
არახშირი: კანის ალერგიული რეაქციები (ერითემატოზული, ან ურტიკარული), რომელსაც შესაძლებელია, ახლდეს ტემპერატურის მომატება (მედიკამენტოზური ცხელება) და ლორწოვანის დაზიანება.

დარღვევები შარდ-გამომყოფი სისტემის მხრივ
ძალიან იშვიათი: პრეპარატის მაღალი დოზების პროლონგირებული გამოყენების შემდეგ შესაძლებელია, განვითარდეს თირკმელების დაზიანება. ქლორფენამინის მალეატმა შესაძლებელია, გამოიწვიოს შარდის გამოყოფის დარღვევები.

ზოგადი დარღვევები და პრეპარატის მიღების ადგილის მდგომარეობა ძალიან იშვიათი: ქლორფენამინის მალეატმა შესაძლებელია, გამოიწვიოს სედაციური ეფექტი და პირის სიმშრალე. კოფეინმა შესაძლებელია, განაპირობოს მოუსვენრობა და ტაქიკარდია.
არ არსებობს მონაცემები იმის შესახებ, რომ ამ კომბინაციის ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი ეფექტების ხარისხი და/ან ტიპი განსხვავდება თითოეული მოქმედი ნივთიერების გვერდითი ეფექტებისაგან.
თუ თქვენ შეამჩნევთ ზემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი მოვლენებიდან რომელიმეს, აღარ მიიღოთ გრიპოსტადი® C. გთხოვთ, შეატყობინოთ თქვენს ექიმს, რათა მან განსაზღვროს სიმძიმის ხარისხი და საჭიროებისამებრ მიიღოს გადაწყვეტილება შემდგომი ღონისძიებების შესახებ.
თუ თქვენ გამოგივლინდათ ისეთი გვერდითი მოვლენა, რომელიც არ არის აღწერილი ამ დანართში, აუცილებლად შეატყობინეთ თქვენს ექიმსა ან ფარმაცევტს.

– მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ.
– თირკმელების ფუნქციების მძიმე დარღვევების შემთხვევა.
– გლუკოზო-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას თანდაყოლილი უკმარისობა. დაავადების სიმპტომია ანემიის ზოგიერთი ფორმა (ჰემოლიზური ანემია).
– თვალშიდა წნევის მომატება (დახურულკუთხოვანი გლაუკომა) დროს. – პროსტატის ჯირკვლის გადიდება (პროსტატის ადენომა) ნარჩენი შარდით.
– 12 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის.
– ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდი.

სიფრთხილის ზომები:
– ღვიძლისა ან თირკმელების ფუნქციის დარღვევა
– სისხლში ბილირუბინის შემცველობის თანდაყოლილი მომატება (ჟილბერის სინდრომი)
– თირკმელების კენჭოვანი დაავადება (ოქსალატური უროლითიაზი)
– რკინის დაგროვების დაავადებები (თალასემია, ჰემოქრომატოზი).

გრიპოსტადი® C-ს მიღებამ შესაძლოა, გამოიწვიოს ბრონქოსპაზმი (ანალგეზიური ასთმა) წინასწარგანწყობილ პირებში.

– კუჭისა ან ნაწლავების წყლულების (ვენტრიკულური ან დუოდენალური წყლულები)
– ჰიპერთირეოიდიზმის დროს. 

ბავშვები
გრიპოსტადი ® C-ს მიღება არ შეიძლება 12 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის.
ეს სამედიცინო პროდუქტი შეიცავს ლაქტოზას. თუ ექიმმა შეგატყობინათ, რომ თქვენ გაქვთ აუტანლობა ზოგიერთი შაქრის მიმართ, გთხოვთ მიმართოთ მას კონსულტაციისათვის ამ პრეპარატის მიღებამდ ე.

თუ ორსულად ხართ, არ მიიღოთ გრიპოსტადი ® C, რადგანაც გამოკვლევების მიხედვით დადგენილია, რომ გრიპოსტადი® C -ს ერთ-ერთმა მოქმედმა ნივთიერებამ, ქლორფენამინის მალეატმა შეიძლება ზიანი მიაყენოს ნაყოფს.
რადგანაც არ არის ცნობილი, გრიპოსტადი® C -ს შემადგენელი ნივთიერებები გამოიყოფა თუ არა დედის რძეში, არ შეიძლება მისი მიღება ძუძუთი კვების დროს.

ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე ზემოქმედება
დანიშნულებისამებრ გამოყენების შემთხვევაშიც კი, ამ მედიკამენტმა შესაძლებელია, იმდენად შეცვალოს სიფხიზლის უნარი, რომ სუსტდება საგზაო მოძრაობაში აქტიური მონაწილეობისა ან მექანიზმების მართვის უნარი. ეს განსაკუთრებით შეეხება ალკოჰოლთან ერთად კომბინაციას.

თუ ეჭვი გაქვთ გრიპოსტადი ® C- ს დოზის გადაჭარბებაზე, გთხოვთ, დაუყოვნებლივ დაუკავშირდეთ ექიმს. ის მიიღებს აუცილებელ ზომებს პრეპარატის მიღებიდან გასული დროის მიხედვით. 
გრიპოსტადი ® C-ს შემადგენლობაში შემავალმა პარაცეტამოლმა დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში თავდაპირველად (პირველი დღე) შეიძლება გამოიწვიოს გულისრევა, ღებინება, ოფლიანობა, ძილიანობა და ზოგადად შეუძლოდ ყოფნა. მიუხედავად ზოგადი მდგომარეობის სუბიექტური გაუმჯობესებისა მეორე დღეს, ღვიძლის პროგრესული დაზიანება შესაძლებელია გაგრძელდეს და გადაიზარდოს ღვიძლისმიერ კომაში მესამე დღიდან. 
ქლორფენამინის მალეატის დოზის გადაჭარბების შემდგომ შესაძლებელია, გამოვლინდეს ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა: სახის ჰიპერემია, ფიქსირებული გაფართოებული გუგები, პირის სიმშრალე და შეკრულობა. მოგვიანებით შესაძლებელია, განვითარდეს ინტოქსიკაციის ნიშნები ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ (ჰალუცინაციები, კოორდინაციის დარღვევა, ან კრუნჩხვები). 
კოფეინის 1გ-ის, ან მეტის მიღებისას მალევე შესაძლებელია განვითარდეს ინტოქსიკაციის სიმპტომები: ტრემორი, სიმპტომები ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ, რეაქციები გულ-სისხლძარღვთაAსისტემის მხრივ მიოკარდიუმის დაზიანებამდეც კი.
ასკორბინის მჟავას (ვიტამინი C) ერთჯერადი დოზის 3-10 გ-ზე მეტის მიღების შემდეგ შესაძლებელია, განვითარდეს გარდამავალი (ოსმოსური) დიარეა. ასკორბინის მჟავა, რომელიც წარმოადგენს წყალში ხსნად ვიტამინს, პრაქტიკულად, არატოქსიკურია.
არ მიიღოთ ორმაგი დოზა მომდევნო დალევისას, განაგრძეთ პრეპარატის მიღება ჩვეულებრივი რეჟიმით, როგორც ეს მოცემულია დოზირების სქემაში.
თუ პრეპარატი მიიღებოდა საჭიროებისამებრ, არ არის საჭირო სიფრთხილის სპეციალური ზომების დაცვა.

პარაცეტამოლის ერთდროული მიღებისას
– პრეპარატებთან, რომლებიც იწვევს ღვიძლში წამლების დაშლის გაძლიერებას (ფერმენტების ინდუქცია), მაგ. საძილე ტაბლეტებთან (ბარბიტურატები) და ზოგიერთ კრუნჩხვის საწინააღმდეგო საშუალებასთან (ფენიტოინი, კარბამაზეპინი), ან ანტიტუბერკულოზურ პრეპარატებთან (რიფამპიცინი) და ალკოჰოლთან ერთად, ძლიერდება პარაცეტამოლის ჰეპატოტოქსიკურობა.
– პრეპარატებთან, რომლებიც აყოვნებს კუჭის დაცლას, მაგ. პროპანტელინთან, შესაძლებელია, შემცირდეს აბსორბციის სიჩქარე და, აქედან გამომდინარე, პარაცეტამოლის მოქმედების დაწყებაც.
– პრეპარატებთან, რომლებიც აჩქარებს კუჭის დაცლას, მაგ. მეტოკლოპრამიდთან, შესაძლებელია, დაჩქარდეს აბსორბცია და პარაცეტამოლის მოქმედების დაწყება. 
– ქლორამფენიკოლთან (პრეპარატი ბაქტერიული ინფექციების საწინააღმდეგოდ) შესაძლებელია, მნიშვნელოვნად შემცირდეს ამ უკანასკნელის დაშლა და, აქედან გამომდინარე, გაიზარდოს გვერდითი ეფექტების გამოვლინების რისკი.
– AZT- თან (ზიდოვუდინი, შიდსის სამკურნალო მედიკამენტი) იზრდება ნეიტროპენიის განვითარების ტენდენცია. აქედან გამომდინარე, გრიპოსტადი ® C მიიღება AZT-თან ერთად მხოლოდ ექიმის რჩევით. 

კოფეინმა
– შეიძლება შეამციროს სხვადასხვა ნივთიერების სედატიური მოქმედება (როგორიცაა, მაგ., ბარბიტურატები, ანტიჰისტამინური საშუალებები და ა.შ.)
– შეიძლება გააძლიეროს სიმპატომიმეტური საშუალებების, თიროქსინისა და ა.შ. გულის რითმის ამაჩქარებელი მოქმედება.

კოფეინი
– ამცირებს თეოფილინის ელიმინაციას (ასთმის სამკურნალო პრეპარატი).
– ზრდის მიჩვევის პოტენციალს ეფედრინის ტიპის ნივთიერებებისათვის.

ფართო სპექტრის მოქმედების მქონე ნივთიერებების, მაგ. ბენზოდიაზეპინებისა და კოფეინის კომბინაციამ შესაძლებელია, ინდივიდუალურად გამოიწვიოს სხვადასხვა და არაპროგნოზირებადი ურთიერთქმედება. 

ორალური კონტრაცეპტივები (“პილები”), ციმეტიდინი და დისულფირამი აქვეითებენ კოფეინის დაშლას ღვიძლში, ბარბიტურატები (საძილე აბები) და ნიკოტინი კი – აჩქარებენ.

ინფექციების სამკურნალო ზოგიერთ მედიკამენტთან (ქინოლონის კარბოქსილის მჟავას ტიპის ჰირაზას ინჰიბიტორები) ერთად დანიშვნამ შესაძლოა, შეამციროს კოფეინის ელიმინაცია. 

ცენტრალური დამამშვიდებელი პრეპარატებისა ან ალკოჰოლის და ქლორფენამინის ერთდროულად მიღება აძლიერებს სედაციურ ეფექტს.

გრიპოსტადი® C-ს მიღება არ შეიძლება ალკოჰოლთან ერთად, რადგანაც ეს ნივთიერებები ზრდის ერთმანეთის მოქმედებას.

ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
არ შეინახოთ +25^oC-ზე მაღალ ტემპერატურაზე.
ვარგისიანობის ვადა: 5 წელი. არ გამოიყენოთ ვადის გასვლის შემდეგ.

რეცეპტის გარეშე

დოპროკინი
(DOPROKIN)

შემადგენლობა:
თითოეული გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 10 მგ დომპერიდონს.
დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, სიმინდის სახამებელი, ლაურილის ნატრიუმის სულფატი, პოვიდონი, აეროსილი, ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
დოპროკინი არის ღებინების საწინააღმდეგო პრეპარატი, კუჭ-ნაწლავის მოტორიკის სტიმულატორი. პრეპარატი განკუთვნილია პერორალური გამოყენებისათვის.
ფარმაკოდინამიკა:
დომპერიდონი დოფამინის ანტაგონისტია, რომელსაც მეტოკლოპრამიდისა და სხვა ნეიროლეფსიურების მსგავსად, გააჩნია ღებინების საწინააღმდეგო მოქმედება. ხოლო მათგან, განსხვავებით, დომპერიდონი ცუდად აღწევს ჰემატო-ენცეფალურ ბარიერს. დომპერიდონის მიღებას იშვიათად ახლავს თან ექსტრაპირამიდული გვერდითი ეფექტები, განსაკუთრებით, მოზრდილებში. დომპერიდონი ასტიმულირებს ჰიპოფიზიდან პროლაქტინის გამოყოფას. მისი ღებინების საწინააღმდეგო მოქმედება, შესაძლოა, განპირობებულია პერიფერიული (გასტროკინეტიკური) მოქმედებითა და ქემორეცეპტორულ ტრიგერულ ზონაში დოფამინის რეცეპტორების მიმართ ანტაგონიზმის უნარით.
პერორალური გამოყენებისას, დომპერიდონი აძლიერებს ანტრალური და დუოდენალური შეკუმშვების ხანგრძლივობას, აჩქარებს კუჭის დაცლას თხევადი და ნახევრადმყარი ფრაქციებისაგან ჯანმრთელებში, ხოლო მყარი ფრაქციებისაგან იმ ავადმყოფებში, რომელთაც შეფერხებული ჰქონდათ ეს პროცესი. პრეპარატი ხელს უწყობს ასევე საყლაპავის ქვედა სფინქტერის ტონუსის მომატებას. დომპერიდონი გავლენას არ ახდენს კუჭის წვენის სეკრეციაზე.
ფარმაკოკინეტიკა:
დომპერიდონი სწრაფად აბსორბირდება უზმოზე პერორალურად მიღებისას. პლაზმაში მაქსიმალურ კონცენტრაციას იგი აღწევს დაახლოებით 1 საათში. დომპერიდონის პერორალურად მიღებისას მისი დაბალი, აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა (დაახლოებით 15%) განპირობებულია ნაწლავის კედელსა და ღვიძლში მისი პირველადი ექსტენსიური მეტაბოლიზმით. თუმცა, ჯანმრთელი ადამიანების შემთხვევაში, დომპერიდონის ბიოშეღწევადობა მატულობს პრეპარატის ჭამის შემდეგ მიღებისას. პაციენტებმა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტთან დაკავშირებული პრობლემებით დომპერიდონი უნდა მიიღონ ჭამამდე 15-30 წუთით ადრე. კუჭის წვენის ჰიპოაციდურობა ამცირებს დომპერიდონის აბსორბციას. მისი პერორალური ბიოშეღწევადობა მცირდება, თუ პაციენტს მანამდე მიღებული აქვს ციმეტიდინი ან ნატრიუმის ბიკარბონატი. ჭამის შემდეგ მიღებისას, დომპერიდონის მაქსიმალურ აბსორბაციას მეტი დრო სჭირდება, ხოლო AUC უფრო იზრდება. პერორალური მიღებისას დომპერიდონი არ კუმულირდება და არ იწვევს საკუთარი ცვლის პროცესების ინდუცირებას; დღეში 30 მგ დომპერიდონის 2 კვირის განმავლობაში პერორალურად მიღებისას, მისი მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (21 ნგ/მლ) მიღებიდან 90 წთ-ში თითქმის იგივე იყო, რაც დომპერიდონის ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ (18 ნგ/მლ).
დომპერიდონი 91-93%-ით უკავშირდება პლაზმის ცილებს. მეძუძური დედების რძეში დომპერიდონის კონცენტრაცია პლაზმურ კონცენტრაციაზე 4-ჯერ უფრო დაბალია. დომპერიდონი მეტაბოლიზდება ღვიძლში ჰიდროქსილირებისა და N-დეზალკილირების გზით. გამოყოფა შარდისა და განავლის მეშვეობით შეადგენს პერორალური დოზის 31 და 66%-ს. დომპერიდონის გამოყოფა შეუცვლელი სახით უმნიშვნელო პროცენტს შეადგენს (10% განავლით და დაახლოებით 1% შარდით). ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ პლაზმიდან ნახევარგამოყოფის პერიოდი ჯანმრთელებში 7-9 საათის ტოლია, ხოლო, თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ეს პერიოდი გახანგრძლივებულია.

ჩვენებები:
I დისპეფსიური სიმპტომების კომპლექსი, რომელიც ხშირად ასოცირდება კუჭის შენელებულ დაცლასთან, გასტროეზოფაგურ რეფლუქსთან და ეზოფაგიტთან:
– გადავსების შეგრძნება ეპიგასტრიუმის არეში, მუცლის შებერილობის შეგრძნება, ტკივილი მუცლის ზედა ნაწილში;
– გულისრევა, ღებინება;
– ბოყინი;
– გულძმარვა.
II ფუნქციური, ორგანული, ინფექციური წარმოშობის ღებინება და გულისრევა, გამოწ-ვეული რადიოთერაპიით, წამლის მიღებით ან დიეტის დარღვევით. სპეციფიკური ჩვენებაა ღებინება და გულისრევა, რომელიც გამოწვეულია დოფამინის აგონისტებით (L-დოპა, ბრომოკრიპტინი) მკურნალობით პარკინსონის დაავადების დროს.
III პედიატრიულ პრაქტიკაში: ამოქაფების სინდრომი, ციკლური ღებინება, გასტროეზოფაგური რეფლუქსი და კუჭის მოტორიკის სხვა დარღვევები.

უკუჩვენებები:
მომატებული მგრძნობელობა დომპერიდონის მიმართ. არა არის რეკომენდებული პრეპარატის გამოყენება კუჭის მამოძრავებელი ფუნქციის სტიმულაციის მიზნით კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენის, მექანიკური გაუვალობის ან პერფორაციის დროს. დოპროკინი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ჰიპოფიზის პროლაქტინმაპროდუცირებელი სიმსივნით (პროლაქტინომა).

გაფრთხილება და სიფრთხილის ზომები:
დოპროკინის ანტაციდებთან ან ანტისეკრეციულ პრეპარატებთან ერთდროულად დანიშვნისას ეს უკანასკნელნი მიღებულ უნდა იქნას ჭამის შემდეგ და არა საკვების მიღებამდე, ანუ სასურველი არაა ჭამამდე მათი დოპროკინთან ერთად მიღება.
გამოყენება ჩვილ ბავშვებში: იმის გამო, რომ პირველ თვეებში ჩვილ ბავშვს ჰემატოენცეფალური ბარიერი ბოლომდე არა აქვს ჩამოყალიბებული, ნებისმიერი პრეპარატი უნდა დაენიშნოს განსაკუთრებული სიფრთხილით, თვით ჩვილი კი ექიმის მუდმივი კონტროლის ქვეშ უნდა იმყოფებოდეს. ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე  დოპროკინის მოქმედების არარსებობა მის მიერ ჰემატოენცეფალური ბარიერის ცუდი განვლადობით აიხნება.
პრეპარატის მიღება ღვიძლის დაავადებების დროს: დომპერიდონის ღვიძლში მეტაბოლიზმის მაღალი მაჩვენებლის გათვალისწინებით, დოპროკინი სიფრთხილით უნდა დაენიშნოს ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტებს.
პრეპარატის მიღება თირკმელების დაავადების დროს: თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (შრატის კრეატინინი > 6 მგ/100 მლ, ანუ > 0,6 მმოლ/ლ), დომპერიდონის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდებოდა 7,4-დან 20,8 საათამდე, ხოლო პლაზმაში მისი კონცენტრაცია ნაკლები იყო, ვიდრე ჯანმრთელ მოხალისეებში. იმის გამო, რომ თირკმელების მეშვეობით შეუცვლელი სახით დომპერიდონის მხოლოდ უმნიშვნელო ნაწილი გამოიყოფა, თირკმლის დაავადების მქონე პაციენტებში ერთჯერადი დოზის კორექცია სავალდებულო არ არის. თუმცა, პრეპარატის განმეორებითი დანიშვნისას, მიღების სიხშირე თირკმლის უკმარისობის სიმძიმის გათვალისწინებით შემცირებულ უნდა იქნას დღე-ღამეში ერთ ან ორჯერად მიღებამდე. შესაძლოა, გაჩნდეს დოზის შემცირების აუცილებლობაც. ხანგრძლივი თერაპიის დროს საჭიროა ავადმყოფი იმყოფებოდეს ექიმის მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ.

ურთიერთქმედება:
– ანტიქოლინერგულ პრეპარატებს შეუძლიათ დოპროკინის ანტიდისპეფსიური მოქმედე-ბის ნეიტრალიზება. რეკომენდებული არ არის დოპროკინის ანტაციდურ და ანტისეკრეციულ პრეპარატებთან ერთდროული მიღება, რადგან პერორალურად მიღებისას ისინი ამცირებენ მის ბიოშეღწევადობას (იხ. გაფრთხილება და სიფრთხილის ზომები).
დომპერიდონის გარდაქმნა ძირითადად ციტოქრომ P450 სისტემის CYP3A4 ფერმენტების მონა¬წილეობით ხდება. in vitro გამოკვლევების საფუძველზე შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ დოპროკინის იმ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად მიღებამ, რომლებიც მნიშვნელოვნად აინჰიბირებენ ამ ფერმენტს, პლაზმაში დომპერიდონის დონის მომატება შეიძლება გამოიწვიოს. CYP3A4 ფერმენტის ინჰიბიტორებს შემდეგი პრეპარატები წარმოადგენენ: აზოლის რიგის ანტიფუნგალური პრეპარატები; მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკები; აივპროტეაზას ინჰიბიტორები; ნეფაზოდონი.
დოპროკინის გასტროკინეტიკური მოქმედებიდან გამომდინარე, მას შეუძლია გავლენა მოახდინოს სხვა პერორალური პრეპარატების აბსორბციაზე _ კერძოდ იმ პრეპარატებზე, რომლებიც ხასიათდებიან აქტიური ნივთიერებების შენელებული გამოთავისუფლებით ან პრეპარატებზე, რომლებიც დაცულნი არიან ენტეროხსნადი გარსით. თუმცა, დომპერიდონის გამოყენება პარაცეტამოლის ან დიგოქსინით თერაპიის ფონზე არ ახდენდა გავლენას სისხლში ამ პრეპარატების დონეზე.
დოპროკინი კარგად შეთავსებადია ასევე:
– ნეიროლეფსიურ პრეპარატებთან, რომელთა მოქმედებასაც დომპერიდონი არ აძლიერებს;
– დოფამინერგული რეცეპტორების აგონისტებთან (ბრომოკრიპტინი, L-დოპა), რომელთა არასასურველ პერიფერიულ ეფექტებსაც, როგორიცაა საჭმლის მონელების მოშლა, ღებინება, გულისრევა – იგი ხსნის მათი ძირითადი თვისებების ნეიტრალიზების გარეშე.

გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის დროს:
ცხოველებზე ჩატარებული ექსპერიმენტის დროს, დღე-ღამეში 160 მგ/კგ წონაზე დომპერიდონის შეყვანა არ იწვევდა ტერატოგენურ მოქმედებას. თუმცა, მრავალი სამკურნალო საშუალებების მსგავსად, ორსულობის პირველი ტრიმესტრის დროს, დოპროკინის დანიშვნა მიზანშეწონილია მხოლოდ მოსალოდნელი თერაპიული სარგებლის შემთხვევაში.
დღესდღეობით არ არსებობს მონაცემები ადამიანებში განვითარების მანკების რისკის გაზრდის შესახებ. მეძუძური დედების რძეში დომპერიდონის კონცენტრაცია 4-ჯერ უფრო დაბალია, ვიდრე შესაბამისი კონცენტრაცია პლაზმაში. ცნობილი არ არის, ახდენს თუ არა ეს მაჩვენებელი რაიმე უარყოფით ზეგავლენას ახალშობილზე. ამიტომ, თუკი დედა ღებულობს დოპროკინს, რეკომენდებული არ არის ძუძუთი კვება, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ახალშობილზე მოქმედების პოტენციურ რისკს.

გამოყენება და დოზირების რეჟიმი:
1. ქრონიკული დისპეფსია: მოზრდილები _ 10 მგ (1 ტაბლეტი) 3-ჯერ დღე-ღამეში ჭამამდე 15-30 წუთით ადრე და საჭიროებისამებრ, ძილის წინ. ბავშვები _ 2,5 მგ სხეულის მასის 10 კგ-ზე 3-ჯერ დღე-ღამეში ჭამამდე 15-30 წუთით ადრე და საჭიროებისამებრ, ძილის წინ. საჭიროების შემთხვევაში, დასაშვებია დოზის გაზრდა.
2. მწვავე და ქვემწვავე მდგომარეობები (უპირველეს ყოვლისა, გულისრევა და ღებინება): მოზრდილები _ 20 მგ (2 ტაბლეტი) 3-4-ჯერ  დღე-ღამეში ჭამამდე 15-30 წუთით ადრე და საჭიროებისამებრ, ძილის წინ. ბავშვები _ 5 მგ სხეულის მასის 10 კგ-ზე 3-4-ჯერ დღე-ღამეში ჭამამდე 15-30 წუთით ადრე და საჭიროების შემთხვევაში, ძილის წინ.
შენიშვნა: დოპროკინის პერორალური მიღება რეკომენდებულია ჭამამდე. პრეპარატის ჭამის შემდეგ  მიღების შედეგად ნელდება აბსორბციის პროცესი; თირკმლის უკმარისობის დროს რეკომენდებულია პრეპარატის მიღების სიხშირის შემცირება (იხ. გაფრთხილება და სიფრთხილის ზომები).

გვერდითი ეფექტები:
გვერდითი ეფექტები იშვიათად ვლინდება; აღნიშნულ იქნა კუჭ-ნაწლავის გარდამავალი სპაზმის იშვიათი შემთხვევები. ექსტრაპირამიდული მოვლენები იშვიათად ვლინდება ბავშვებში და გამონაკლისს წარმოადგენს მოზრდილების შემთხვევაში. ეს მოვლენები შექცევადია და სპონტანურად ქრება მკურნალობის დასრულებისთანავე.
იმის გამო, რომ ჰიპოფიზი ჰემატოენცეფალური ბარიერის გარეთაა, დოპროკინს შეუძლია პლაზმაში პროლაქტინის დონის ამაღლების ინდუცირება. იშვიათ შემთხვევებში, ჰიპერპროლაქტინემია შეიძლება გამოიწვიოს ნეიროენდოკრინული დარღვევები.
ჩამოუყალიბებელი ჰემატოენცეფალური ბარიერის შემთხვევაში (მაგალითად, ბავშვებში) ან მისი ფუნქციის მოშლისას, ბოლომდე არ შეიძლება გამოირიცხოს ნევროლოგიური ხასიათის გვერდითი მოვლენების განვითარების რისკი. გამოვლენილია იშვიათი ალერგიული რეაქციები, როგორიცაა, გამონაყარი და ჭინჭრის ციება.

ჭარბი დოზა:
სიმპტომები: ძილიანობა, ორიენტაციის მოშლა და ექსტრაპირამიდული დარღვევები, განსაკუთრებით, ბავშვებში.
მკურნალობა: გააქტივებული ნახშირის გამოყენება. პაციენტი ექიმის კონტრო-ლის ქვეშ უნდა იმყოფებოდეს. ანტიქოლინერგული საშუალებები, პრეპა-რატები, რომლებიც პარკინსონიზმის სამკურნალოდ გამოიყენება, ან ანტიჰისტამინური პრეპარატები, ეფექტურია ექსტრაპირამიდული გართულებების შემთხვევაში.

შენახვის პირობები:
პრეპარატი უნდა ინახებოდეს 15-დან 20º-მდე ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

გამოშვების ფორმა:
10 მგ-იანი ტაბლეტები, 20 ცალი/2 ბლისტერი მუყაოს კოლოფში.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

გაცემის წესი: რეცეპტით

წარმოებულია:
“სედიკო ფარმასიუტიკალ კო.” სიქსტ ოვ ოქტოუბა სიტი, პირველი სამრეწველო ზონა, ეგვიპტე
“SEDICO Pharmaceutical Co.” 6th of October City, First Industrial Zone, Egypt

“ვორლდ მედიცინი ლ.ლ.ც.”-სათვის (ინგლისი), 48 ქუინ ანა სტრიტ, ლონდონი W1G9JJ, ინგლისი
For “World Medicine L.L.C.” (England), 48 Queen Anne Street, London W1G9JJ, England
E-mail: [email protected], Web-Site: www.wmcorp.us

ქვეყანა: თურქეთი

მწარმოებელი: ვოლდ მედიცინ ილაჩ სან ვე

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

ქვეყანა: ბელორუსია

მწარმოებელი: ლეკფარმი

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ქვეყანა: ხორვატია

მწარმოებელი: ფარმას გროუპ

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ქვეყანა: ბელორუსია

მწარმოებელი: ლეკფარმი

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

დომპერიდონი ABC 

სწრაფად და ეფექტურად ხსნის:
გულისრევას;

ღებინებას;

გადავსების და დისკომფორტის შეგრძნებას ეპიგასტრიუმის არეში;

კუჭის შიგთავსის რეგურგიტაციას;

ჩვენებები:

დისპეფსიური სიმპტომების კომპლექსი, რომელიც ხშირად ასოცირდება კუჭის შენელებულ დაცლასთან, გასტროეზუფაგურ რეფლუქსთან და ეზოფაგიტთან:

გადავსების და ტკივილის შეგრძნება ეპიგასტრიუმის არეში;

მუცლის შებერილობა;

გულისრევა, ღებინება;

ბოყინი;

გულძმარვა.

გამოყენების წესი და დოზირება:

დომპერიდონის მიღება დაშვებულია მოზრდილებში და მოზარდებში 12 წლის ზემოთ (არანაკლებ 35 კგ-სა);

მოზრდილებსა და 12 წლის ზემოთ ასაკის ბავშვებში: 10 მგ (1 ტაბლეტი) 3-ჯერ დღე-ღამეში ჭამამდე 15-30 წუთით ადრე და საჭიროებისამებრ, ძილის წინ. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა – 80მგ;

უკუჩვენება:

მომატებული მგრძნობელობა დომპერიდონის მიმართ;

სისხლდენა კუჭ-ნაწლავიდან;

კუჭ-ნაწლავის მექანიკური გაუვალობა ან პერფორაცია;

ჰიპოფიზის პროლაქტინმაპროდუცირებელი სიმსივნე (პროლაქტინომა)

კეტოკონაზოლის პერორალური ფორმების ერთდროული მიღება.

გვერდითი ეფექტები:

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ იშვიათად ვლინდება: კუჭ-ნაწლავის გარდამავალი სპაზმი;

ალერგიული რეაქციების მხრივ იშვიათად ვლინდება: გამონაყარი და ჭინჭრის ციება.

გამოშვების ფორმა:
გაუმჭირვალე ბლისტერი; გარსით დაფარული 30 ტაბლეტი.

შენახვის წესი:
ინახება 15⁰С- დან 30⁰C – მდე ტემპერატურაზე. ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:
3 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.