ტ4

(ნატრიუმის ლევოთიროქსინი)

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების პრეპარატები;

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა: პროდუქტი მოცემულია ორმხრივამოზნექილი ტაბლეტების 12 მკგ , 25 მკგ, 50მკგ, 62 მკგ, 75 მკგ, 88 მკგ, 100მკგ, 112 მკგ, 125 მკგ, 137 მკგ, 150 მკგ, 175 მკგ და 200 მკგ კრისტალური ნატრიუმის ლევოთიროქსინის სახით .

 მუყაოს კოლოფი შეიცავს 30 ტაბლეტს, 15 ტაბლეტი თითოეულ ბლისტერზე, რომელიც დამზადებულია პვქ-პვდქ და ალუმინის ფოლგისგან და გამოყენების ინსტრუქციას.

გამოშვების ფორმა–შეფუთვა:

 მუყაოს კოლოფი შეიცავს 30 ტაბლეტს, 15 ტაბლეტი თითოეულ ბლისტერზე, რომელიც დამზადებულია პვქ-პვდქ და ალუმინის ფოლგისგან და გამოყენების ინსტრუქციას.

დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ნატრიუმის სახამებლის გლუკოლატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, სილიციუმის კოლოიდური დიოქსიდი, მაგნიუმის სტეარატი.

საღებავები: T4® 12მკგ: დაისის ყვითელი ლეიქი E 110 CI 15985

T4® 25მკგ: ქინოლონი ყვითელი ლეიქი E CI 47005

T4® 50 მკგ:         ყვითელი ლეიქი E 110 CI 15985, E 132 CI 73015, E 124 CI 16255

T4® 62 მკგ:         ლურჯი ლეიქი E 132 CI 73015, E 124 CI 16255

T4® 75 მკგ:         შავი ლეიქი E 151 CI 28440

T4® 88 მკგ:         აზორუბინის ლეიქი E 122 CI 14720

T4® 100 მკგ:      ყავისფერი ლეიქი E 110 CI 15985, E 132 CI 73015, E 124 CI 16255

ყვითელი ლეიქი No 6 E 110 CI 15985

T4® 112 მკგ:      ერითროზინის ლეიქი E 127 CI 45430

T4® 137 მკგ:      იისფერი (ყურძენი) ლეიქი E 122 CI 14720, E 133 CI 42090

T4® 150 მკგ:      მწვანე ლეიქი (ღია ფერის) E 132 CI 73015, E 104 CI 47005

T4® 175 მკგ:      ლურჯი ლეიქი E 132 CI 73015, E 124 CI 16255

T4® 200 მკგ:      მწვანე ლეიქი (მუქი) E 132 CI 73015, E 102 CI 19140

ზოგადი ინფორმაცია:

T4 შეიცავს ლევოთიროქსინს რომელიც არის ფარისებრი ჯირკვლის ძირითადი ჰორმონი. სხვა ჰორმონია L-ტრიიოდთირონინი (T3). ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონები პასუხს აგებენ ორგანოების და ორგანიზმის ქსოვილების ნორმალურ ზრდაზე, განვითარებასა და ფუნქციონირებაზე.

ფარისებრი ჯირკვლის უკმარისობისას ახალგაზრდა პირებში ვითარდება გონებრივი და ორგანიზმის განვითარების ჩამორჩენილობა, მაშინ როდესაც მოზრდილებში იზრდება სხეულის წონა, სიცივის შეგრძნება, ჰიპოთერმია, ყაბზობა და ა.შ., რაც გამოწვეულია მეტაბოლიზმის შესუსტებით. საპირისპიროდ კი როდესაც ფარისებრი ჯირკვალი ჰიპერაქტიურია, ვითარდება ჰიპერთირეოზის სიმპტომები წონის კლებასთან, ტაქიკარდიასთან, ნევროზთან, ხელების კანკალთან, სიცხის აუტანლობასთან ერთად და ა.შ., რაც გამოწვეულია მეტაბოლიზმის მომატებით.

ჩვენებები:

• ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითების ნებისმიერი ფორმის დროს, არასაკმარისი ჰორმონის ჩასანაცვლებლად.
• ჩიყვის ოპერაციი შემდეგ, ჩიყვის განმეორები პრევენცია ფარისებრი ჯირკვლის ნორმალური ფუნქციის დროს.
• კეთილთვისებიანი ჩიყვის მკურნალობა, ფარისებრი ჯირკვლის ნორმალური ფუნქციის დროს
• თანმხლები თერაპიის სახით ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის დროს, თირეოსტაზული პრეპარატებით მკურნალობის დროს, ნივთიერებათა ცვლის ნორმალური მდგომარეობის შედეგად.

უკუჩვენება :

• ალერგია (ჰიპერმგრძნობელობა) ლევოთიროქსინ-ნატრიუმის ან პრეპარატ ტ4 ის  სხვა კომპონენტების მიმართ;
• ბოლო დროს გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი და კორონარული უკმარისობა
• არაკომპენსირებული გულის უკმარისობა
• არანამკურნალები თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა (თირკმელზედა ჯირკვლის კრიზის მწვავე რისკი).
•  ორსულობისას და ფარისებრი ჯირკვლის ჰიპერფუნქციის სამკურნალო საშუალებების (თირეოსტაზულების) ერთდროული მიღებისას

 განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის განსაკუთრებული ზომები:

ჰიპოთირეოზი როგორც წესი ქრონიკული დაავადებაა. პრეპარატის მიღება უნდა მოხდეს მთელი სიცოცხლის მანძილზე. გარდამავალი ჰიპოთირეოზის შემთხვევა გამორიცხულია (მა. თიროიდიტის შემდეგ).

* დაუყოვნებლივ აცნობეთ თირეოტოქსიკოზის სიმპტომის შესახებ: გუულმკერდის ტკივილი, ტაქიკარდია, პალპიტაციები, კიდურების გაოფლიანება, ნევროზულობა, სიცხის აუტანლობა ა.შ.

* პაციენტებს, რომლებიც იღებენ დიაბეტის საწინააღმდეგო და ანტიკოაგულანტურ პრეპარატებს უნდა ჩაუტარდეთ რეგულარული კლინიკური და ლაბორატორიული მონიტორინგი.

* ბავშვებში თერაპიის დაწყებისას, შეისაძლებელია თმის დროებითი ცვენა.

* უნდა ჩატარდეს T3, T4 და TSH-ს რეგულარული ლაბორატორიული მონიტორინგი .

ლევოთიროქსინის წყალში დაბალი ხსნადობის, ლევოთიროქსინის მოლეკულის მგრძნობელობის სინათლის მიმართ და მისი დეიოდიზაციისადმი ტენდენციის გამო, ტაბლეტები,  რომლებიც შეიცავენ აქტიურ ნივთიერებას, გამოავლენენ სტაბილურობის პრობლემებს, ასევე ერთგვაროვნების პრობლემებს. ამის გამო ჰიპოთირეოზით დაავადებული პაციენტები, რომლებიც გადიან მკურნალობას მოცემული პრეპარატით, უნდა ჩაუტარდეთ სათანადო მონიტორინგი.

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად მიღება:

სხვა პრეპარატებთან ერთად მიღება გავლენას მოახდენს თიროქსინის მოქმედებაზე. მოცემული ეფექტი სავარაუდოდ განსხვავებულია თითოეულ პაციენტში ან დამოკიდებულია სხვა ფაქტორებზე. განსაკუთრებით, არსებობს პრეპარატები, რომლებიც ამცირებენ პრეპარატის აბსორბციას, როგორიცაა სუკრალფატი, ალუმინის ჰიდროქსიდი, ქოლესტირამინი, რკინა, ა.შ. პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ანტიკოაგულანტებით, ლითიუმით, ანტისეპტიკური პრეპარატებით, რიფამპიცინით და ამიოდარონით, შეაძლოა საჭიროებდნენ დოზის კორექციას და უნდა გაიარონ ექიმთან კონსულტაცია.

ორსულობა და ძუძუთი კვება:

თიროქსინის მიღება შესაძლებელია ორსულობის დროს, თუ აუცილებელია. TSH -ს დონეების პერიოდული მონიტორინგია რეკომენდებული.

ორსულობა და ლაქტაცია:

თიროქსინის მიღება შესაძლებელია ორსულობის დროს, თუ აუცილებელია. TSH -ს დონეების პერიოდული მონიტორინგია რეკომენდებული.

ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დაბალი კონცენტრაციები გამოიყოფა ადამიანის რძეში. თუმცა, საჭიროა განსაკუთრებული ყურადღება, როდესაც მოცემული პრეპარატები მიიღება ქალებში ლაქტაციის დროს.

ზემოქმედება ავტოტრასნპორტის და მექანიზმების მართვის უნარზე:

არ აქვს ეფექტი ავტოტრასნპორტის და მექანიზმების მართვის უნარზე.

მიღების წესები და დოზები:

დოზის განსაზღვრა საჭიროა ჰიპოთირეოზის დონით, პაციენტის ასაკით, პრეპარატის მიმართ ინდივიდუალური მგრძნობელობით, ისევე როგორც კლინიკური და ლაბორატორიული ანლიზების შედეგებით.

საწყის ეტაპზე პრეპარატი გამოწერილია დაბალი დოზებით, რაც თანდათანობით იზრდება ოპტიმალურ შემანარჩუნებელ დოზამდე.

მოზრდილები: საწყისი რეკომენდებული დოზაა 50-100 მკგ , მაშინ როდესაც ხანდაზმულებში ან გულსისხლძარღვთა დაავადების მქონე პაციენტებში დოზა როგორც წესი დაბალია: 25-50 მკგ . შემდეგ, შესაძლებელია დოზის მომატება 50 მკგ-ით კვირაში, ვიდრე პაციენტის მეტაბოლიზმი არ დარეგულირდება.

ბავშვები: საწყისი დოზაა 5-10 მკგ/კგ სხეულის წონაზე დღეში 1 თვემდე ასაკის ბავშვებში, მაშინ როდესაც მოზრდილ ბავშვებში საწყისი დოზა იწყება 5მკგ-დან ყოველ 2-4 კვირაში, კლინიკური და ბიოქიმიური შედეგების მიხედვით.

ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დაბალი კონცენტრაციები გამოიყოფა ადამიანის რძეში. თუმცა, საჭიროა განსაკუთრებული ყურადღება, როდესაც მოცემული პრეპარატები მიიღება ქალებში ლაქტაციის დროს.

გამოყენების წესი:

 საერთო დღიური დოზა მიიღება დილით, საუზმის წინ 40 წთ ით ადრე, დოზის გამოტოვებისას, მიიღეთ გახსენებისთანავე, თუმცა, თუ მოსულია მომდევნო დოზის მიღების დრო, უმჯობესია გამოტოვოთ ერთი დოზა სრულებით.

გვერდითი რეაქციები:

 შესაძლებელია განვითარდეს დოზის ჭარბი მიღებით ან უეაცრი გაზრდით. კონტრეტულად შესაძლებელია შემდეგი მოვლენების განვითარება:

ტაქიკარდია,   არარეგულარული გულისცემა, შფოთვა, თავის ტკივილი, გაღიზიანება, აჟიტაცია, უძილობა, შემცივნება, კუნთების სისუსტე, სპაზმები, სიცხის აუტანლობა, ოფლიანობა, ცხელება, წონის კლება, დიარეა, ღებინება, მანამდე არსებული კარდიოპათიის გაუარესება

ზემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი რეაქციები ქრება დოზის შემცირებასთან ერთად ან მკურნალობის დროებით შეწყვეტასთან ერთად.

ჭარბი დოზირება:

ჭარბი დოზირება იწვევს ჰიპერთირეოზის ნიშნებს: გულისცემის აჩქარება, ნევროზულობა, ოფლიანობა, თავის ტკივილი, დიარეა, ხელების კანკალი ა.შ. მსგავს შემთხვევებში, უნდა შეწყდეს პრეპარატის მიღება რამოდენიმე დღით და ხელახლა დაინიშნოს მცირე დოზებით. პრეპარატები, რაც შესაძლებელია სასარგებლო იყოს არის ბეტა-ინჰიბიტორები და სედაციური საშუალებები.

შენახვის პირობები:

პროდუქტის შენახვა საჭიროა არაუმეტეს 25℃ტემპერატურაზე. დაიცავით სინათლის ან ნესტისგან.

მისი შენახვა ასევე უნდა მოხდეს ორიგინალ შეფუთვაში და ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

აფთიაქში გაცემის წესი

რეცეპტით.

მარკეტინგული ავტორიზაციის მფლობელი:

უნი-ფარმა კლეონ ტსეტის ფარმასიუტიკალ ლაბორატორიზ ს.ა.

მე-14 კმ ნეიშნლს როუდ 1, გრ-145 64 კიფისია, საბერძნეთი

ტელ: +30 2108072512

ფაქსი: +30 2108078907

ელ.ფოსტა: [email protected]

მწარმოებელი:

უნი-ფარმა კლეონ ტსეტის ფარმასიუტიკალ ლაბორატორიზ ს.ა.

მე-14 კმ ნეიშნლს როუდ 1, გრ-145 64 კიფისია, საბერძნეთი

ტელ: +30 2108072512

ფაქსი: +30 2108078907

ელ.ფოსტა: [email protected]

პროპიცილი

საერთაშორისო დასახელება: PROPYLTHIOURACIL

მწარმოებელი: RECORDAT თურქეთი/იტალია

მოქმედი ნივთიერება: პროპილთიოურაცილი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ანტითირეოიდული საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა: 50 მგ აბი №20

დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზა, სიმინდის სახამებელი, პრეჟელატინირებული სიმინდის სახამებელი, მაგნიუმის სტეარატი და ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები: პროპილთიოურაცილი ხასიათდება თირეოსტატული ეფექტით. ხელს უშლის თირეოგლობულინის იოდიზაციის პროცესს და აქვეითებს იოდის აქტიური ფორმის წარმოქმნას ფარისებრ ჯირკვალში. პეროქსიდაზული სისტემის ბლოკირებით. პროპილთიოურაცილი თრგუნავს T4-ის გადასვლას T3-ში, რევერსიული T3-ის (RT3) წარმოქმნით.

ფარმაკოკინეტიკა

პრეპარატი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. სისხლის პლაზმაში Cmax აღწევს 1- სთ-ში. ბიოშეღწევადობა 80%. მიღებიდან 8 სთ-ში სისხლის პლაზმაში პროპილთიოურაცილი არ ცირკულირებს, მაქსიმალური ერთჯერადი დოზის მოქმედების ხანგრძლივობა შეადგენს 6-8 სთ-ს, რადგან პრეპარატი გროვდება ფარისებრ ჯირკვალში. 35% გამოიყოფა შარდთან ერთად შეუცვლელი სახით და კონიუგატების სახით 24 სთ-ში.

ჩვენებები:

თირეოტოქსიკოზი (დიფუზურ-ტოქსიური ჩიყვი, ფარისებრი ჯირკვლის ტოქსიური ადენომა);  ფარისებრი ჯირკვლის რეზექციისათვის მოსამზადებელი პერიოდი და ოპერაციის შემდეგ თერაპია;

თირეოტოქსიკოზის რადიაქტიური იოდით მკურნალობის დაწყების წინა პერიოდი.

მიღების წესი და დოზირება:

პრეპარატი ინიშნება ყოველ 6-8 საათში. ტაბლეტები მიიღება მთლიანად დაღეჭვის გარეშე, საკმარისი რაოდენობის სითხის მიყოლებით, ჭამის შემდეგ.

19 წლის ასაკის ზევით ბავშვებსა და მოზრდილებში მკურნალობის დასაწყისში პრეპარატი ინიშნება 75-100 მგ (1.5-2 ტაბლეტები) დღეში პერორალურად. მძიმე შემთხვევების დროს და ადრე იოდით დატვირთვისას საწყის სადღეღამისო დოზას ზრდიან 300-600 მგ-მდე (6-12 ტაბლეტები გაყოფილი 4-6 ერთჯერად დოზად). შემანარჩუნებელი დოზა 25-150 მგ (0.5-1 ტაბლეტი). ახალშობილებში თირეოტოქსიკოზის დროს პრეპარატი ინიშნება 5-10 მგ/კგ (დღე-ღამურ დოზას ყოფენ 3 მიღებაზე). სასურველი შედეგის არ არსებობის შემთხვევაში დოზას ზრდიან 1.5-2-ჯერ. შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 3-4 მგ/კგ-დღეში. მკურნალობის ხანგრძლივობა დგინდება ინდივიდუალურად. თირეოტოქსიკოზის მკურნალობის ხანგრძლივობა დიფუზური ტოქსიური ჩიყვის და ფარისებრი ჯირკვლის ტოქსიური ადენომის დროს უნდა შეადგენდეს 1.5-2 წელს. თირკმლის უკმარისობის დროს ან ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში დოზის კორექცია არ არის აუცილებელი. ღვიძლის დაავადების დროს პრეპარატის მიღება შესაძლებელია რეკომენდებულ დოზებში წინააღმდეგჩვენების გათვალისწინებით.  ქირურგიული ჩარევის ან რადიაქტიური იოდით მკურნალობისის პრეპარატის გამოყენების ხანგრძლივობა უნდა შეესაბამებოდეს პაციენტის ინდივიდუალურ მოთხოვნებს. პროპილთიოურაცილი შესაძლებელია გამოვიყენოთ დიფუზური ტოქსიური ჩიყვის სამკურნალოდ მონოთერაპიის სახით, „დათრგუნე და ჩაანაცვლე“ სქემის მიხედვით.

გვერდითი მოვლენები: იშვიათი: აგრანულოციტოზი, ტკივილი კუჭის არეში, ართრალგია, პარესთეზია, ფარისებრი ჯირკვლის ზომაში მომატება, ალერგიული რეაქცია (კანზე გამონაყარი, ურტიკარია); ძალიან იშვიათად (მაღალი დოზებით გამოყენებისას) – ღვიძლის დაზიანება, ტრანზიტორული ქოლესტაზი, თრომბოციტოპენია, ლიმფადენოპათია; ცალკეულ შემთხვევებში – ნერვ-კუნთოვანი გადაცემის დარღვევა, პოლიართრიტი, გემოს და ყნოსვის შეგრძნების დარღვევა, ვასკულიტი, წითელი მგლურასმაგვარი სინდრომი, კვანძოვანი პერიარტერიტი, გულისრევა, ღებინება, თავბრუსხვევა, ერითროპოეზის დარღვევა, ჰემოლიზი, კუმბსის დადებითი რეაქცია, ინტერსტიციული პნევმონია, პერიფერიული შეშუპება, ალოპეცია. პროპილთიოურაცილით მკურნალობის პროცესში შესაძლებელია ფარისებრი ჯირკვლის ზომაში მომატება.

უკუჩვენებები:

* ჰიპერმგრძნობელბა პროპილთიურაცილის მიმართ;

* ჰიპოთირეოზი;

* ლეიკოპენია;

* აგრანულოციტოზი;

* აქტიური ჰეპატიტი;

*  ღვიძლის ციროზი;

შედარებითი უკუჩვენებები: პერსისტირებული ჰეპატიტი, ღვიძლის ცხიმოვანი დისტროფია, კვანძოვანი ჩიყვი.

ორსულობა და ლაქტაცია:

• ორსულებში ანტითირეოდული საშუალებებით მკურნალობა უნდა ჩატარდეს ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობით. ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დონე უნდა იყოს ნორმის ზედა ზღვარზე, ხოლო თირეოტროპინის დონე ნორმას ქვემოთ.

• თუ ორსულობის დროს აუცილებელია პროპილთიოურაცილის მიღება, საჭიროა ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის გამოკვლევა ყოველ 4-6 კვირაში ერთხელ. ორსულობის ბოლო ტრიმესტრში ხშირად აღინიშნება თირეოტოქსიკოზის გამოხატულების სპონტანური შემცირება.

• ლაქტაციის პერიოდში პროპილთიოურაცილი ითვლება არჩევის პრეპარატად, რადგან მისი კონცენტრაცია დედის რძეში შეადგენს მხოლოდ 1/10-ს დედის სისხლის შრატის დონესთან შედარებით (საჭიროა ახალშობილზე სპეციალური დაკვირვება, ვინაიდან არსებობს მონაცემები ჰიპოთირეოზის განვითარების ცალკეული შემთხვევების შესახებ).

• ორსულობის და დიფუზური ტოქსიური ჩიყვის არსებობის შემთხვევაში პროპილთიოურაცილი ინიშნება მხოლოდ მონოთერაპიის სახით.

• ორსულობის დროს პროპილთიოურაცილის დოზა უნდა იყოს რაც შეიძლება მცირე, რათა არ გამოიწვიოს მუცლის მოშლა, აგრეთვე ნაყოფის ჰიპოთირეოზის და ჩიყვის განვითარება.

განსაკუთრებული მითითებები:

◄ მკურნალობისას აუცილებელია ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციური მდგომარეობის კონტროლი (თირეოიდული ჰორმონების და/ან სისხლის თირეოტროპინის დონის განსაზღვრა).

◄ სისხლში ფორმიანი ელემენტების რიცხვის პათოლოგიური ცვლილებისას და ტრანსამინაზების აქტივობის მომატებისას პროპილთიოურაცილი შესაძლებელია გამოვიყენოთ მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ.

◄ აგრანულოციტოზი შესაძლებელია განვითარდეს პრეპარატის მიღებიდან რამდენიმე სთ-ის შემდეგ. იმის გამო, რომ აგრანულოციტოზის განვითარების წინასწარი განსაზღვრა შეუძლებელია მაშინაც კი, როდესაც მუდმივად ვაკონტროლებთ სისხლის მორფოლოგიურ სურათს, ამიტომ პაციენტი ინფორმირებული უნდა იყოს აგრანულოციტოზის ნიშნების (ცხელება, სისუსტე, ტონზილური ანგინა, სტომატიტი) შესახებ, რაც საჭიროებს სისხლის სურათის დაუყოვნებლივ გამოკვლევას.

◄ ძალიან მაღალი დოზით გამოყენება იწვევს ჩიყვის განვითარებას ან უკვე არსებული ჩიყვის მომატებას. პირველ რიგში ზემოთაღნიშნული მხედველობაში უნდა მივიღოთ ჩიყვის ინტრათორაკალური ლოკალიზაციისას, რაც დაკავშირებულია შუასაყრის ანატომიური სტრუქტურის კომპრესიის საშიშროებასთან.

◄ პრეპარატი უარყოფითად არ მოქმედებს სატრანსპორტო საშუალებების მართვის უნარზე.

ჭარბი დოზირება:

სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, თავის ტკივილი, ცხელება, ართრალგია, ქავილი, შეშუპება, პანციტოპენია, აგრანულოციტოზი, დერმატიტი, ჰეპატიტი, ნეიროპათია, აგზნება/დეპრესია.

მკურნალობა: სიმპტომური თერაპია, სასიცოცხლო ფუნქციების შენარჩუნება; კუჭის ამორეცხვა და გააქტივებული ნახშირის გამოყენების ეფექტურობა საეჭვოა, რადგან აქტიური ნივთიერება სწრაფად  შეიწოვება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– იმ შემთხვევაში, როდესაც პროპილთიოურაცილით მკურნალობა მიმდინარეობს „დართგუნე და ჩაანაცვლე“ სქემის მიხედვით თიროქსინთან კომბინაციაში, მაშინ პროპილთიოურაცილის დოზა უნდა გაიზარდოს.

– პროპილთიოურაცილის თირეოსტატულ ეფექტს ამცირებს იოდის შემცველი პრეპარატები და რენტგენოკონტრასტული ნივთიერებები.

– პროპილთიოურაცილს შესწევს უნარი ზემოქმედება მოახდინოს პროპრანოლოლის თავისუფალ აქტიურ ფრაქციებსა და კუმარინის წარმოებულებზე, რის გამოც შესაძლებელია საჭირო გახდეს ზემოთაღნიშნული პრეპარატების დოზის დამატებით კორექცია.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი

აფთიაქიდან გაიცემა რეცეპტით

კომპანია „ავერსი“ 1994 წლის 14 ნოემბერს დაარსდა. დამფუძნებლის ინიციატივით, მის სახელწოდებად იმთავითვე იქნა შერჩეული ლათინური სიტყვა, რომლის მნიშვნელობაც ყველაზე უკეთ შეესატყვისებოდა კომპანიის განვითარების პრინციპს – უწყვეტ და თანაბარზომიერ განვითარებას, სპირალურ წინსვლას.

იხილეთ ვრცლად

თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 150 მკგ. იოდს.
ლამინარია ანუ ზღვის კომბოსტო, შეიცავს პოლისაქარიდებს (ლამინარინი, მანიტი, ფრუქტოზა, ალგინატები, ფუკოიდანი და სხვ.), ვიტამინებს (A, C, D, E, B1, B2, B12), კაროტინოიდებს, ფოლისა და პანთოთენის მჟავებს, რკინის, გოგირდის და ფოსფორის მარილებს, მაკრო და მიკროელემენტებს ( I, Mn, Cu, Co, Br).

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
• ავსებს ორგანიზმში იოდის დეფიციტს;
• არეგულირებს ნივთიერებათა ცვლას;
• გამოჰყავს ორგანიზმიდან შლაკები, ტოქსინები;
• არეგულირებს სისხლში ქოლესტერინის დონეს;
• აქვს სუსტი საფაღარათო მოქმედება;
• აძლიერებს იმუნიტეტს;
• ამცირებს სხეულის წონას.

ჩვენებები:
• იოდოდეფიციტის პროფილაქტიკა;
• ენდემური ჩიყვი;
• ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დარღვევა;
• კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მოქმედების მოშლილობა (კოლიტი, ყაბზობა და სხვ.);
• ნივთიერებათა ცვლის დარღვევა;
• ორგანიზმის გაწმენდა ტოქსინებისაგან.

უკუჩვენებები:
• ინდივიდუალური აუტანლობა და ზემგრძნობელობა იოდის მიმართ;
• ჰემორაგიული დიათეზი;
• მწვავე ნეფრიტი.

განსაკუთრებული მითითებები:
ლამინარია სხვა იოდშემცველი სინთეზური პრეპარატებისაგან განსხვავებით, იოდს შეიცავს ნატურალური იოდორგანული ნაერთების სახით. ამიტომ, ორგანიზმი მასში არსებულ იოდს ადვილად ითვისებს.

მიღების წესი და დოზირება:
დღეში 1-2 ტაბლეტი ჭამის წინ, 2 თვის განმავლობაში. კურსის განმეორება შესაძლებელია ერთთვიანი შესვენების შემდეგ.

შენახვის ვადა და პირობები:
3 წელი. ინახება მშრალ, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

მწარმოებელი:
ს.ს. “ჯორჯიან ფარმაცევტიკალ გრუპ”-ი
ქ.თბილისი, ვაჟა-ფშაველას გამზ. 41
ტელ.: +995(32) 395846

კომპანია „ავერსი“ 1994 წლის 14 ნოემბერს დაარსდა. დამფუძნებლის ინიციატივით, მის სახელწოდებად იმთავითვე იქნა შერჩეული ლათინური სიტყვა, რომლის მნიშვნელობაც ყველაზე უკეთ შეესატყვისებოდა კომპანიის განვითარების პრინციპს – უწყვეტ და თანაბარზომიერ განვითარებას, სპირალურ წინსვლას.

იხილეთ ვრცლად

საერთაშორისო დასახელება – levothyroxine sodium
ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – H03A A01

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების პრეპარატები; ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების პრეპარატები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
ტაბ. 50 მკგ: 50 ც
ტაბ. 100 მკგ: 100 ც.

ერთი ტაბლეტი შეიცავს 53.2 – 56.8 მკგ ლევოთიროქსინ-ნატრიუმის X H2O (შეესაბამება 50 მკგ ლევოთიროქსინ-ნატრიუმს).
სხვა კომპონენტები: კალციუმის ჰიდროფოსფატი 2-წყლიანი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კარბოქსიმეთილსახამებლის ნატრიუმის მარილი, დექსტრინი, გრძელჯაჭვოვანი პარციალური გლიცერიდები
ერთი ტაბლეტი შეიცავს 106.4 – 113.6 მკგ ლევოთიროქსინ-ნატრიუმის X H2O (შეესაბამება 100 მკგ ლევოთიროქსინ-ნატრიუმს).
სხვა კომპონენტები: კალციუმის ჰიდროფოსფატი 2-წყლიანი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კარბოქსიმეთილსახამებლის ნატრიუმის მარილი, დექსტრინი, გრძელჯაჭვოვანი პარციალური გლიცერიდები.

ჩვენებები
– ფარისებრი ჯირკვლის არასაკმარისი ჰორმონის ჩანაცვლება მისი ფუნქციის დაქვეითების ნებისმიერი ფორმის დროს;
– ჩიყვის ოპერაციის შემდეგ ჩიყვის განმეორებითი განვითარების პრევენცია ფარისებრი ჯირკვლის ნორმალური ფუნქციის დროს;
– კეთილთვისებიანი ჩიყვის მკურნალობა ფარისებრი ჯირკვლის ნორმალური ფუნქციის დროს;
– თანმხლები თერაპია ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის დროს მისი ფუნქციის დამთრგუნველი პრეპარატებით (თირეოსტაზულები), ნივთიერებათა ცვლის ნორმალური მდგომარეობის მიღწევის შემდეგ;

მიღების წესები და დოზები
ინდივიდუალური სადღეღამისო დოზის შერჩევა უნდა მოხდეს ლაბორატორიული ანალიზებისა და კლინიკური კვლევების მონაცემების საფუძველზე. ხანდაზმულ პაციენტებში, პაციენტებში გულ0სისხლძარღვთა დაავადებებით და მძიმე ან ხანგრძლივად არსებული ფარისებრი ჯირკვლის დაქვეითებული ფუნქციით მისი ჰორმონებით მკურნალობა განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა დაიწყოს. მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაბალი დოზით და დოზა ნელ-ნელა უნდა გაიზარდოს, დროის დიდი ინტერვალებით, ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების მუდმივი კონტროლით.
არსებული გამოცდილების თანახმად, სხეულის მცირე წონის ან დიდი კვანძური ჩიყვის შემთხვევაში, ასევე საკმარისია პრეპარატის დაბალი დოზა.
თუ სხვანაირად არ არის დანიშნული, მოქმედებს შემდეგი დოზირება:
ფარისებრი ჯირკვლის დაქვეითებული ფუნქციისას
მოზრდილები თავიდან გამოიყენებენ პრეპარატის 1/2-1 ტაბლეტს დღეში, ექიმის მითითებით დოზის 1/2-1-ით გაზრდით 2-4-კვირიანი ინტერვალით სადღეღამისო დოზის მიღწევამდე, რომელიც 2_4 ტაბლეტს შეადგენს.
ჩიყვის განმეორებით განვითარების პრევენციისათვის
ჩიყვის ოპერაციის შემდეგ და კეთილთვისებიანი ჩიყვის დროს მიიღება 1.5_4 ტაბლეტი დღეში.
ბავშვებს თავიდან ენიშნებათ მაქსიმუმი 1 ტაბლეტი დღეში, ხოლო ახალშობილებში 0.5 ტაბლეტი დღეში.
ხანგრძლივი მკურნალობისას, სხვა მაჩვენებლების გარდა დოზა დამოკიდებულია ბავშვის ასაკსა და სხეულის წონაზე.
ქვემოთ მოყვანილ ცხრილში მოყვანილია ჩვილებისა და ბავშვებისათვის ზოგადად მიღებული ჩანაცვლებითი დოზირების განხილვა:

ახალშობილებში ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დეფიციტით განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მკურნალობის დროულად დაწყება ბავშვის ნორმალური გონებრივი და ფიზიკური განვითარების მისაღწევად. ასეთი ბავშვების სიცოცხლის პირველი 3-4 წელი სისხლში ლევოთიროქსინის კონცენტრაციამ ნორმის ზედა საზღვრების მნიშვნელობებს უნდა მიაღწიოს. სიცოცხლის პირველი 6 თვის განმავლობაში, როგორც საკონტროლო მაჩვენებელი სისხლში ლევოთიროქსინის რაოდენობა უფრო საიმედოა, ვიდრე ТТГ- ს დონე (ფარისებრი ჯირკვლის მუშაობის მასტიმულირებელი ჰორმონი). ცალკეულ შემთხვევებში ТТГ- ს დონის ნორმალიზება, საკმარისი დოზებით ლევოთიროქსინის მიღების მიუხედავად, შეიძლება 2 წლამდე გაგრძელდეს.
ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის მკურნალობისას თანმხლები თერაპიისათვის
მისი ფუნქციის დამთრგუნველი ნივთიერებების დახმარებით ინიშნება ½1_დან 2 ტაბლეტამდე დღეში.
ხანგრძლივი მკურნალობის დასაწყებად, განსაზღვრულ გარემოებებში, რეკომენდებულია მოქმედი ნივთიერების უფრო მაღალი შემცველობით წამლის ფორმის გამოყენება.

გამოყენების წესი
საერთო სადღეღამისო დოზა მიიღება დილით უზმოზე არანაკლებ 1/2 საათით ადრე საუზმემდე. ტაბლეტები მიიღება დაუღეჭავად მცირე რაოდენობით წყლის მიყოლებით.
ჩვილებში გამოიყენება საერთო სადღეღამისო დოზა არანაკლებ 1/2 საათით ადრე დღის პირველ კვებამდე. ამ დროს ტაბლეტი განზავდება მცირე რაოდენობით წყალში და ეს მიღებული თხელი დისპერსია (ყოველ მიღებაზე მზადდება ახალი!) ეძლევა ბავშვს, რის შემდეგაც უნდა დაეყოლოს მცირე რაოდენობით წყალი.
გამოყენების ხანგრძლივობა:
ფარისებრი ჯირკვლის დაქვეითებული ფუნქციის მკურნალობა უმეტეს შემთხვევაში ტარდება მთელი სიცოცხლის განმავლობაში, კეთილთვისებიანი ჩიყვის დროს და ჩიყვის განმეორებითი განვითარების პროფილაქტიკისათვის – რამოდენიმე თვიდან ან წლიდან მთელი სიცოცხლის განმავლობაში მიღებამდე, თანმხლები თერაპიის ფარგლებში ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის მკურნალობისას – თირეოსტაზულებით (ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დამთრგუნველი საშულებები) მკურნალობის ხანგრძლივობის მიხედვით. კეთილთვისებიანი ჩიყვის სამკურნალოდ საჭიროა 6 თვიდან ორ წლამდე პერიოდი. თუ ამ დროის განმავლობაში პრეპარატით მკურნალობა არ მოიტანს სასურველ შედეგს, განხილულ უნდა იქნას მკურნალობის სხვა მეთოდის გამოყენების საკითხი.
მკურნალობის ხანგრძლივობას ექიმი განსაზღვრავს.
მითითებები ტაბლეტების დაყოფის შესახებ.
ტაბლეტების განსაკუთრებული ფორმის გამო, მათი დაყოფა შეიძლება მარტივად, ქვემოთ მოყვანილი ხერხით.
ტაბლეტი დაიდება მაგარ ზედაპირზე ნაზოლით ზევით. შემდეგ ზევიდან პერპენდიკულარული მიმართულებით ტაბლეტს დაეჭირება თითი. ამ დროს ტაბლეტი ადვილად იყოფა ორ ნაწილად (იხ. ნახატი). ძალიან მაგრად დაჭერა საჭირო არ არის, ვინაიდან ტაბლეტი შეიძლება ოთხ ნაწილად გაიყოს.
პრეპარატის გამოტოვებული დოზა, მკურნალობის შეწყვეტა ან დასრულება
თუ ავადმყოფმა არასაკმერისი რაოდენობის ტაბლეტები მიიღო ან დაავიწყდა პრეპარატის მიღება, გამოტოვებული დოზის ანაზღაურება არ შეიძლება, პრეპარატის მიღება დადგენილი რეჟიმით უნდა გაგრძელდეს. არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება ექიმის მიერ დანიშნული მკურნალობის შეცვლა მასთან კონსულტაციის გარეშე.
მკურნალობაში სასურველი შედეგის მისაღწევად პრეპარატის მიღება აუცილებელია რეგულარულად დანიშნული დოზებით. მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში შეიძლება თავიდან განვითარდეს დაავადების ნიშნები, რომელთა ხასიათი დამოკიდებულია შესაბამის ძირითად დაავადებაზე.

გვერდითი მოვლენები
სათანადოდ გამოყენებისას, პრეპარატით მკურნალობის დროს გვერდითი მოქმედებების განვითარება საშიში არ არის.
თუ ცალკეულ შემთხვევებში აღინიშნება დანიშნული დოზის აუტანლობა ან ადგილი აქვს ჭარბ დოზას, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში დოზის სწრაფად გაზრდის შემთხვევაში, შეიძლება აღინიშნოს ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის ტიპიური გამოვლინებები (იხ. ნაწილი “ჭარბი დოზა”).
ამ შემთხვევაში ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ პრეპარატის სადღეღამისო დოზა უნდა შემცირდეს ან ტაბლეტების მიღება რამოდენიმე დღით უნდა შეწყდეს. გვერდითი მოვლენების გაქრობისთანავე, შეიძლება მკურნალობის გაგრძელება პრეპარატის ფრთხილი დოზირებით.
ჰიპერმგრძნობელობისას, ლევოთიროქსინის ან პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ, შესაძლოა განვითარდეს ისეთი ალერგიული რეაქციები, როგორებიცაა ჭინჭრის ციება, ბრონქების კუნთების სპაზმი, რომელსაც ახლავს მოგუდვის შეგრძნება (ბრონქოსპაზმი) და ყელის შეშუპება. ერთეულ შემთხვევებში აღწერილია მძიმე ალერგიული შოკის განვითარება. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების გამოვლინებისას, აუცილებელია ექიმთან მიმართვა.

უკუჩვენება
პრეპარატის L- თიროქსინი ბერლინ-ჰემი გამოყენება მისი კომპონენტებიდან ერთ-ერთის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის დროს, ასევე ნებისმიერი ფორმის არანამკურნალევი ჰიპერთირეოზის (ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის) დროს.
გარდა ამისა, L-თიროქსინი ბერლინ-ჰემის გამოყენება ცოტახნის წინ გადატანილი მიოკარდის ინფარქტის, გულის კუნთის მწვავე ანთების და თირკმელზედა ჯირკვლების არანამკურნალევი უკმარისობის ან არანამკურნალევი ჰიპოფიზური უკმარისობის დროს, იმ შემთხვევების გარდა, როდესაც ექიმმა სრულიად მკაფიოდ გასცა პრეპარატის გამოყენების ნებართვა.
ორსულობის დროს L- თიროქსინი ბერლინ-ჰემის გამოყენება არ შეიძლება იმ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც გამოიყენება ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის დროს (თირეოსტაზულები).

ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებით მკურნალობის თანმიმდევრობა ძალიან მნიშვნელოვანია, ამიტომ იგი უნდა გაგრძელდეს. ორსულობის დროს ფართოდ გამოყენების მიუხედავად, ნაყოფისათვის საფრთხის შესახებ ცნობები არ არსებობს. ლაქტაციის პერიოდში დედის რძეში გადასული ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების რაოდენობა – ლევოთროქსინის მაღალი დოზებით მკურნალობის დროსაც კი – ძალიან მცირეა და ამიტომ საშიშროებას არ წარმოადგენს.
პაციენტებში ფარისებრი ჯირკვლის დაქვეითებული ფუნქციით ორსულობის დროს – სისხლში მომატებული ესტროგენის (ქალის სასქესო ჰორმონი) გამო, შესაძლოა გაიზარდოს ლევოთიროქსინის მოთხოვნილება. ამიტომ, ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქცია უნდა გაკონტროლდეს როგორც ორსულობის დროს, ასევე მის შემდეგ და საჭიროების შემთხვევაში, განხორციელდეს ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონის დოზის კორექტირება.
ორსულობის დროს არ შეიძლება L- თიროქსინი ბერლინ-ჰემის გამოყენება იმ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც გამოიყენება ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის დროს (თირეოსტაზურები), ვინაიდან ასეთი კომბინაციის დროს საჭიროა თირეოსტაზულების დოზის გაზრდა. პლაცენტაში შეღწევით თირეოსტაზულებს შეუძლია (ევოთირექსონისაგან განსხვავებით) ნაყოფის სისხლის მიმოქცევის წრეში მოხვედრა და ჯერ კიდევ ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითების გამოწვევა. ამისთან დაკავშირებით, ორსულობის პერიოდში ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის მკურნალობა უნდა ჩატარდეს თირეოსტაზული პრეპარატებით, მათი მხოლოდ მცირე დოზების გამოყენებით.
ფარისებრი ჯირკვლის სუპრესიით ტესტის ჩატარება ორსულობის დროს საჭირო არ არის.
ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში, აუცილებელია ექიმის მიერ დანიშნული დოზირების ზუსტად დაცვა.

განსაკუთრებული მითითებები
პრეპარატით მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებელია გამოირიცხოს შემდეგი დაავადებების არსებობა ან, შესაბამისად, ჩატარდეს მათი მკურნალობა:
გულის დამაგვირგვინებელი სისხლძარღვების დაავადებები (მაგალითად, სტენოკარდია), მომატებული არტერიული წნევა, ჰიპოფიზური უკმარისობა ან თირკმელზედა ჯირკვლების უკმარისობა, ასევე ფარისებრ ჯირკვალში ისეთი მონაკვეთების არსებობა, რომლებიც უკონტროლოდ გამოიმუშავებენ ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებს.
გულის ვენური უკმარისობის, გულის უკმარისობის ან გული შეკუმშვათა მაღალი სიხშირით გულის რითმის დარღვევების დროს, აუცილებელია თავის დაცვა, რათა არ მოხდეს ლევოთიროქსინით გამოწვეული ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მომატების, თუნდაც მსუბუქი ფორმების განვითარება.
ჰიპოფიზის დაავადებით განპირობებული ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითებისას, აუცილებელია დადგინდეს თირკმელზედა ჯირკვლების თანმხლები უკმარისობა. საჭიროების შემთხვევაში, მისი მკურნალობა უნდა ჩატარდეს ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებით მკურნალობის დაწყებამდე.
პოსტკლიმაქტერულ პერიოდში ქალების მკურნალობისას, რომლებსაც ჰიპოთირეოზი აქვთ და ოსტეოპოროზით დაავადების მაღალი რისკი გააჩნიათ, სისხლში ლევოთიროქსინის დონის აწევის აცილებისათვის, ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის უფრო ხშირი კონტროლი უნდა მოხდეს.
ბავშვები
იხილეთ მითითებები დოზირების შესახებ.
ხანდაზმული პაციენტები
ხანდაზმული პაციენტების შემთხვევაში, საჭიროა ფრთხილი დოზირება და ექიმის მეთვალყურეობა.
გავლენა სატრანსპორტო საშუალებების და მანქანა-დანადგარების მართვის უნარზე
აღნიშნულთან დაკავშირებით კვლევები არ ჩატარებულა.

ჭარბი დოზირება
ჭარბი დოზის მიღების შემთხვევაში შეიძლება გამოვლინდეს ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციისათვის დამახასიათებელი ტიპიური მოვლენები:
გულის ფრიალი, გულის რითმის დარღვევები, სტენოკარდია, კუნთების სისუსტე და კუნთების კრუნჩხვები, სიცხის შეგრძნება, ჭარბი ოფლდენა, სხეულის ტემპერატურის მომატება, ხელის თითების კანკალი, შინაგანი შფოთვის შეგრძნება, უძილობა, წონის დაკლება, ღებინება, ფაღარათი, მენსტრუალური დარღვევები, თავის ტკივილი, ქალასშიდა წნევის მომატება. ასეთი ჩივილების გაჩენისას აუცილებელია ექიმთან მიმართვა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ქოლესტირამინი ან ქოლესტიპოლი (სისხლში ცხიმების შესამცირებელი საშუალებები) თრგუნავს ლევოთიროქსინის შეწოვას ნაწლავში, ამიტომ მათი მიღება უნდა მოხდეს L- თიროქსინი ბერლინ-ჰემის მიღებიდან 4-5 საათში.
ლევოთიროქსინის შეწოვა ნაწლავში შეიძლება შემცირდეს ალუმინის შემცველი ანტაციდების, კალციუმის კარბონატის, ასევე რკინის შემცველი სამკურნალო საშუალებების ერთად მიღებისას. ამიტომ L- თიროქსინი ბერლინ-ჰემის მიღება უნდა მოხდეს არა ნაკლებ ორი საათით ადრე ამ პრეპარატების მიღებამდე.
პროპილთიოურაცილი (თირეოსტაზური), გლუკოკორტიკოიდები (თირკმელზედა ჯირკვლების ქერქის ჰორმონები), β-ბლოკატორები (სისხლის წნევის დამწევი პრეპარატები) და იოდის შემცველი კონტრასტული ნივთიერებები თრგუნავს ლევოთიროქსინის ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონის უფრო აქტიურ ფორმაში გადასვლას.
ამიოდარონს (გულის რითმის დარღვევების სამკურნალო საშუალება), მასში დიდი რაოდენობით იოდის შემცველობის გამო, შეუძლია გამოიწვიოს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის როგორც მომატება, ასევე დაქვეითება. განსაკუთრებული სიფრთხილეა რეკომენდებული კვანძური ჩიყვისას შესაძლო არსებული გამოუცნობი მონაკვეთებით, რომლებიც უკონტროლოდ გამოყოფენ ჰორმონებს (ავტონომიის მონაკვეთები).
ფენიტოინის ვენაში სწრაფად შეყვანამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლში ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონის მომატება ხელი შეუწყოს გულის რითმის დარღვევების განვითარებას.
სალიცილატებს (სიცხის დამწევი და ტკივილგამაყუჩებელი საშუალებები), დიკუმაროლს (სისხლის შედედების დამაქვეითებელი პრეპარატი), მაღალი დოზებით ფუროსემიდს (შარდმდენი საშუალება) (250 მგ), კლოფიბრატს (სისხლში დიდი რაოდენობით ცხიმების შემამცირებელი საშუალება) და სხვა ნივთიერებებს შეუძლია სისხლში ლევოთიროქსინის რაოდენობის მომატება.
სერტრალინი (დეპრესიის სამკურნალო პრეპარატი) და ქლოროკვინი/პროგუანილი (მალარიისა და რევმატიული ბუნების დაავადებების სამკურნალო საშუალება) ამცირებს ლევოთირექსონის ეფექტურობას.
ბარბიტურატებს (განსაზღვრული საძილე საშუალებები) და ზოგიერთ სხვა სამკურნალო საშუალებებს შეუძლია დააჩქაროს ღვიძლში ლევოთიროქსინის დაშლა.
ჩასახვის საწინააღმდეგო ჰორმონული პრეპარატების მიღების ან ჩანაცვლებითი ჰორმონოთერაპიის პერიოდში კლიმაქსის დასრულების შემდეგ, ლევოთირექსონის მოთხოვნილება შეიძლება გაიზარდოს.
სოიოს შემცველი პროდუქტები არღვევს ლევოთიროქსინის შეწოვას ნაწლავში. კერძოდ, სოიოს შემცველი პროდუქტებით კვების კურსის დასაწყისში ან დასასრულს შეიძლება საჭირო გახდეს პრეპარატის დოზის კორექცია.
ლევოთიროქსინს შეუძლია გააძლიეროს სისხლის შემადედებელი ზოგიერთი საშუალების (კუმარინის წარმოებულები) მოქმედება და შეასუსტოს შაქრის დამწევი პრეპარატების მოქმედება. ამ სამკურნალო საშუალებებითა და ლევოთიროქსინით ერთდროული მკურნალობისას, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში, უნდა მოხდეს სისხლის შედედების მაჩვენებლების და სისხლში შაქრის რაოდენობის კონტროლი და საჭიროების შემთხვევაში – განხორციელდეს სისხლის შედედების საწინააღმდეგო ან შაქრის დამწევი საშუალების დოზის კორექტირება.

შენახვის პირობები და ვადები
2 წელი.
ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას, არა უმეტეს 25°Cტემპერატურაზე. შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება.

აფთიაქში გაცემის წესი
რეცეპტით.

მწარმოებელი ფირმა, ქვეყანა:
BERLIN-CHEMIE AG
გერმანია

ქვეყანა: გერმანია

მწარმოებელი: ბერლინ-ხემი

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

ქვეყანა: გერმანია

მწარმოებელი: ბერლინ-ხემი

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

საერთაშორისო დასახელება – levothyroxine sodium
ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – H03A A01

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების პრეპარატები; ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების პრეპარატები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
ტაბ. 50 მკგ: 50 ც
ტაბ. 100 მკგ: 100 ც.

ერთი ტაბლეტი შეიცავს 53.2 – 56.8 მკგ ლევოთიროქსინ-ნატრიუმის X H2O (შეესაბამება 50 მკგ ლევოთიროქსინ-ნატრიუმს).
სხვა კომპონენტები: კალციუმის ჰიდროფოსფატი 2-წყლიანი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კარბოქსიმეთილსახამებლის ნატრიუმის მარილი, დექსტრინი, გრძელჯაჭვოვანი პარციალური გლიცერიდები
ერთი ტაბლეტი შეიცავს 106.4 – 113.6 მკგ ლევოთიროქსინ-ნატრიუმის X H2O (შეესაბამება 100 მკგ ლევოთიროქსინ-ნატრიუმს).
სხვა კომპონენტები: კალციუმის ჰიდროფოსფატი 2-წყლიანი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კარბოქსიმეთილსახამებლის ნატრიუმის მარილი, დექსტრინი, გრძელჯაჭვოვანი პარციალური გლიცერიდები.

ჩვენებები
– ფარისებრი ჯირკვლის არასაკმარისი ჰორმონის ჩანაცვლება მისი ფუნქციის დაქვეითების ნებისმიერი ფორმის დროს;
– ჩიყვის ოპერაციის შემდეგ ჩიყვის განმეორებითი განვითარების პრევენცია ფარისებრი ჯირკვლის ნორმალური ფუნქციის დროს;
– კეთილთვისებიანი ჩიყვის მკურნალობა ფარისებრი ჯირკვლის ნორმალური ფუნქციის დროს;
– თანმხლები თერაპია ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის დროს მისი ფუნქციის დამთრგუნველი პრეპარატებით (თირეოსტაზულები), ნივთიერებათა ცვლის ნორმალური მდგომარეობის მიღწევის შემდეგ;

მიღების წესები და დოზები
ინდივიდუალური სადღეღამისო დოზის შერჩევა უნდა მოხდეს ლაბორატორიული ანალიზებისა და კლინიკური კვლევების მონაცემების საფუძველზე. ხანდაზმულ პაციენტებში, პაციენტებში გულ0სისხლძარღვთა დაავადებებით და მძიმე ან ხანგრძლივად არსებული ფარისებრი ჯირკვლის დაქვეითებული ფუნქციით მისი ჰორმონებით მკურნალობა განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა დაიწყოს. მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაბალი დოზით და დოზა ნელ-ნელა უნდა გაიზარდოს, დროის დიდი ინტერვალებით, ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების მუდმივი კონტროლით.
არსებული გამოცდილების თანახმად, სხეულის მცირე წონის ან დიდი კვანძური ჩიყვის შემთხვევაში, ასევე საკმარისია პრეპარატის დაბალი დოზა.
თუ სხვანაირად არ არის დანიშნული, მოქმედებს შემდეგი დოზირება:
ფარისებრი ჯირკვლის დაქვეითებული ფუნქციისას
მოზრდილები თავიდან გამოიყენებენ პრეპარატის 1/2-1 ტაბლეტს დღეში, ექიმის მითითებით დოზის 1/2-1-ით გაზრდით 2-4-კვირიანი ინტერვალით სადღეღამისო დოზის მიღწევამდე, რომელიც 2_4 ტაბლეტს შეადგენს.
ჩიყვის განმეორებით განვითარების პრევენციისათვის
ჩიყვის ოპერაციის შემდეგ და კეთილთვისებიანი ჩიყვის დროს მიიღება 1.5_4 ტაბლეტი დღეში.
ბავშვებს თავიდან ენიშნებათ მაქსიმუმი 1 ტაბლეტი დღეში, ხოლო ახალშობილებში 0.5 ტაბლეტი დღეში.
ხანგრძლივი მკურნალობისას, სხვა მაჩვენებლების გარდა დოზა დამოკიდებულია ბავშვის ასაკსა და სხეულის წონაზე.
ქვემოთ მოყვანილ ცხრილში მოყვანილია ჩვილებისა და ბავშვებისათვის ზოგადად მიღებული ჩანაცვლებითი დოზირების განხილვა:

ახალშობილებში ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დეფიციტით განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მკურნალობის დროულად დაწყება ბავშვის ნორმალური გონებრივი და ფიზიკური განვითარების მისაღწევად. ასეთი ბავშვების სიცოცხლის პირველი 3-4 წელი სისხლში ლევოთიროქსინის კონცენტრაციამ ნორმის ზედა საზღვრების მნიშვნელობებს უნდა მიაღწიოს. სიცოცხლის პირველი 6 თვის განმავლობაში, როგორც საკონტროლო მაჩვენებელი სისხლში ლევოთიროქსინის რაოდენობა უფრო საიმედოა, ვიდრე ТТГ- ს დონე (ფარისებრი ჯირკვლის მუშაობის მასტიმულირებელი ჰორმონი). ცალკეულ შემთხვევებში ТТГ- ს დონის ნორმალიზება, საკმარისი დოზებით ლევოთიროქსინის მიღების მიუხედავად, შეიძლება 2 წლამდე გაგრძელდეს.
ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის მკურნალობისას თანმხლები თერაპიისათვის
მისი ფუნქციის დამთრგუნველი ნივთიერებების დახმარებით ინიშნება ½1_დან 2 ტაბლეტამდე დღეში.
ხანგრძლივი მკურნალობის დასაწყებად, განსაზღვრულ გარემოებებში, რეკომენდებულია მოქმედი ნივთიერების უფრო მაღალი შემცველობით წამლის ფორმის გამოყენება.

გამოყენების წესი
საერთო სადღეღამისო დოზა მიიღება დილით უზმოზე არანაკლებ 1/2 საათით ადრე საუზმემდე. ტაბლეტები მიიღება დაუღეჭავად მცირე რაოდენობით წყლის მიყოლებით.
ჩვილებში გამოიყენება საერთო სადღეღამისო დოზა არანაკლებ 1/2 საათით ადრე დღის პირველ კვებამდე. ამ დროს ტაბლეტი განზავდება მცირე რაოდენობით წყალში და ეს მიღებული თხელი დისპერსია (ყოველ მიღებაზე მზადდება ახალი!) ეძლევა ბავშვს, რის შემდეგაც უნდა დაეყოლოს მცირე რაოდენობით წყალი.
გამოყენების ხანგრძლივობა:
ფარისებრი ჯირკვლის დაქვეითებული ფუნქციის მკურნალობა უმეტეს შემთხვევაში ტარდება მთელი სიცოცხლის განმავლობაში, კეთილთვისებიანი ჩიყვის დროს და ჩიყვის განმეორებითი განვითარების პროფილაქტიკისათვის – რამოდენიმე თვიდან ან წლიდან მთელი სიცოცხლის განმავლობაში მიღებამდე, თანმხლები თერაპიის ფარგლებში ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის მკურნალობისას – თირეოსტაზულებით (ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დამთრგუნველი საშულებები) მკურნალობის ხანგრძლივობის მიხედვით. კეთილთვისებიანი ჩიყვის სამკურნალოდ საჭიროა 6 თვიდან ორ წლამდე პერიოდი. თუ ამ დროის განმავლობაში პრეპარატით მკურნალობა არ მოიტანს სასურველ შედეგს, განხილულ უნდა იქნას მკურნალობის სხვა მეთოდის გამოყენების საკითხი.
მკურნალობის ხანგრძლივობას ექიმი განსაზღვრავს.
მითითებები ტაბლეტების დაყოფის შესახებ.
ტაბლეტების განსაკუთრებული ფორმის გამო, მათი დაყოფა შეიძლება მარტივად, ქვემოთ მოყვანილი ხერხით.
ტაბლეტი დაიდება მაგარ ზედაპირზე ნაზოლით ზევით. შემდეგ ზევიდან პერპენდიკულარული მიმართულებით ტაბლეტს დაეჭირება თითი. ამ დროს ტაბლეტი ადვილად იყოფა ორ ნაწილად (იხ. ნახატი). ძალიან მაგრად დაჭერა საჭირო არ არის, ვინაიდან ტაბლეტი შეიძლება ოთხ ნაწილად გაიყოს.
პრეპარატის გამოტოვებული დოზა, მკურნალობის შეწყვეტა ან დასრულება
თუ ავადმყოფმა არასაკმერისი რაოდენობის ტაბლეტები მიიღო ან დაავიწყდა პრეპარატის მიღება, გამოტოვებული დოზის ანაზღაურება არ შეიძლება, პრეპარატის მიღება დადგენილი რეჟიმით უნდა გაგრძელდეს. არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება ექიმის მიერ დანიშნული მკურნალობის შეცვლა მასთან კონსულტაციის გარეშე.
მკურნალობაში სასურველი შედეგის მისაღწევად პრეპარატის მიღება აუცილებელია რეგულარულად დანიშნული დოზებით. მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში შეიძლება თავიდან განვითარდეს დაავადების ნიშნები, რომელთა ხასიათი დამოკიდებულია შესაბამის ძირითად დაავადებაზე.

გვერდითი მოვლენები
სათანადოდ გამოყენებისას, პრეპარატით მკურნალობის დროს გვერდითი მოქმედებების განვითარება საშიში არ არის.
თუ ცალკეულ შემთხვევებში აღინიშნება დანიშნული დოზის აუტანლობა ან ადგილი აქვს ჭარბ დოზას, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში დოზის სწრაფად გაზრდის შემთხვევაში, შეიძლება აღინიშნოს ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის ტიპიური გამოვლინებები (იხ. ნაწილი “ჭარბი დოზა”).
ამ შემთხვევაში ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ პრეპარატის სადღეღამისო დოზა უნდა შემცირდეს ან ტაბლეტების მიღება რამოდენიმე დღით უნდა შეწყდეს. გვერდითი მოვლენების გაქრობისთანავე, შეიძლება მკურნალობის გაგრძელება პრეპარატის ფრთხილი დოზირებით.
ჰიპერმგრძნობელობისას, ლევოთიროქსინის ან პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ, შესაძლოა განვითარდეს ისეთი ალერგიული რეაქციები, როგორებიცაა ჭინჭრის ციება, ბრონქების კუნთების სპაზმი, რომელსაც ახლავს მოგუდვის შეგრძნება (ბრონქოსპაზმი) და ყელის შეშუპება. ერთეულ შემთხვევებში აღწერილია მძიმე ალერგიული შოკის განვითარება. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების გამოვლინებისას, აუცილებელია ექიმთან მიმართვა.

უკუჩვენება
პრეპარატის L- თიროქსინი ბერლინ-ჰემი გამოყენება მისი კომპონენტებიდან ერთ-ერთის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის დროს, ასევე ნებისმიერი ფორმის არანამკურნალევი ჰიპერთირეოზის (ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის) დროს.
გარდა ამისა, L-თიროქსინი ბერლინ-ჰემის გამოყენება ცოტახნის წინ გადატანილი მიოკარდის ინფარქტის, გულის კუნთის მწვავე ანთების და თირკმელზედა ჯირკვლების არანამკურნალევი უკმარისობის ან არანამკურნალევი ჰიპოფიზური უკმარისობის დროს, იმ შემთხვევების გარდა, როდესაც ექიმმა სრულიად მკაფიოდ გასცა პრეპარატის გამოყენების ნებართვა.
ორსულობის დროს L- თიროქსინი ბერლინ-ჰემის გამოყენება არ შეიძლება იმ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც გამოიყენება ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის დროს (თირეოსტაზულები).

ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებით მკურნალობის თანმიმდევრობა ძალიან მნიშვნელოვანია, ამიტომ იგი უნდა გაგრძელდეს. ორსულობის დროს ფართოდ გამოყენების მიუხედავად, ნაყოფისათვის საფრთხის შესახებ ცნობები არ არსებობს. ლაქტაციის პერიოდში დედის რძეში გადასული ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების რაოდენობა – ლევოთროქსინის მაღალი დოზებით მკურნალობის დროსაც კი – ძალიან მცირეა და ამიტომ საშიშროებას არ წარმოადგენს.
პაციენტებში ფარისებრი ჯირკვლის დაქვეითებული ფუნქციით ორსულობის დროს – სისხლში მომატებული ესტროგენის (ქალის სასქესო ჰორმონი) გამო, შესაძლოა გაიზარდოს ლევოთიროქსინის მოთხოვნილება. ამიტომ, ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქცია უნდა გაკონტროლდეს როგორც ორსულობის დროს, ასევე მის შემდეგ და საჭიროების შემთხვევაში, განხორციელდეს ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონის დოზის კორექტირება.
ორსულობის დროს არ შეიძლება L- თიროქსინი ბერლინ-ჰემის გამოყენება იმ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც გამოიყენება ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის დროს (თირეოსტაზურები), ვინაიდან ასეთი კომბინაციის დროს საჭიროა თირეოსტაზულების დოზის გაზრდა. პლაცენტაში შეღწევით თირეოსტაზულებს შეუძლია (ევოთირექსონისაგან განსხვავებით) ნაყოფის სისხლის მიმოქცევის წრეში მოხვედრა და ჯერ კიდევ ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითების გამოწვევა. ამისთან დაკავშირებით, ორსულობის პერიოდში ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციის მკურნალობა უნდა ჩატარდეს თირეოსტაზული პრეპარატებით, მათი მხოლოდ მცირე დოზების გამოყენებით.
ფარისებრი ჯირკვლის სუპრესიით ტესტის ჩატარება ორსულობის დროს საჭირო არ არის.
ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში, აუცილებელია ექიმის მიერ დანიშნული დოზირების ზუსტად დაცვა.

განსაკუთრებული მითითებები
პრეპარატით მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებელია გამოირიცხოს შემდეგი დაავადებების არსებობა ან, შესაბამისად, ჩატარდეს მათი მკურნალობა:
გულის დამაგვირგვინებელი სისხლძარღვების დაავადებები (მაგალითად, სტენოკარდია), მომატებული არტერიული წნევა, ჰიპოფიზური უკმარისობა ან თირკმელზედა ჯირკვლების უკმარისობა, ასევე ფარისებრ ჯირკვალში ისეთი მონაკვეთების არსებობა, რომლებიც უკონტროლოდ გამოიმუშავებენ ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებს.
გულის ვენური უკმარისობის, გულის უკმარისობის ან გული შეკუმშვათა მაღალი სიხშირით გულის რითმის დარღვევების დროს, აუცილებელია თავის დაცვა, რათა არ მოხდეს ლევოთიროქსინით გამოწვეული ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მომატების, თუნდაც მსუბუქი ფორმების განვითარება.
ჰიპოფიზის დაავადებით განპირობებული ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითებისას, აუცილებელია დადგინდეს თირკმელზედა ჯირკვლების თანმხლები უკმარისობა. საჭიროების შემთხვევაში, მისი მკურნალობა უნდა ჩატარდეს ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებით მკურნალობის დაწყებამდე.
პოსტკლიმაქტერულ პერიოდში ქალების მკურნალობისას, რომლებსაც ჰიპოთირეოზი აქვთ და ოსტეოპოროზით დაავადების მაღალი რისკი გააჩნიათ, სისხლში ლევოთიროქსინის დონის აწევის აცილებისათვის, ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის უფრო ხშირი კონტროლი უნდა მოხდეს.
ბავშვები
იხილეთ მითითებები დოზირების შესახებ.
ხანდაზმული პაციენტები
ხანდაზმული პაციენტების შემთხვევაში, საჭიროა ფრთხილი დოზირება და ექიმის მეთვალყურეობა.
გავლენა სატრანსპორტო საშუალებების და მანქანა-დანადგარების მართვის უნარზე
აღნიშნულთან დაკავშირებით კვლევები არ ჩატარებულა.

ჭარბი დოზირება
ჭარბი დოზის მიღების შემთხვევაში შეიძლება გამოვლინდეს ფარისებრი ჯირკვლის მომატებული ფუნქციისათვის დამახასიათებელი ტიპიური მოვლენები:
გულის ფრიალი, გულის რითმის დარღვევები, სტენოკარდია, კუნთების სისუსტე და კუნთების კრუნჩხვები, სიცხის შეგრძნება, ჭარბი ოფლდენა, სხეულის ტემპერატურის მომატება, ხელის თითების კანკალი, შინაგანი შფოთვის შეგრძნება, უძილობა, წონის დაკლება, ღებინება, ფაღარათი, მენსტრუალური დარღვევები, თავის ტკივილი, ქალასშიდა წნევის მომატება. ასეთი ჩივილების გაჩენისას აუცილებელია ექიმთან მიმართვა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ქოლესტირამინი ან ქოლესტიპოლი (სისხლში ცხიმების შესამცირებელი საშუალებები) თრგუნავს ლევოთიროქსინის შეწოვას ნაწლავში, ამიტომ მათი მიღება უნდა მოხდეს L- თიროქსინი ბერლინ-ჰემის მიღებიდან 4-5 საათში.
ლევოთიროქსინის შეწოვა ნაწლავში შეიძლება შემცირდეს ალუმინის შემცველი ანტაციდების, კალციუმის კარბონატის, ასევე რკინის შემცველი სამკურნალო საშუალებების ერთად მიღებისას. ამიტომ L- თიროქსინი ბერლინ-ჰემის მიღება უნდა მოხდეს არა ნაკლებ ორი საათით ადრე ამ პრეპარატების მიღებამდე.
პროპილთიოურაცილი (თირეოსტაზური), გლუკოკორტიკოიდები (თირკმელზედა ჯირკვლების ქერქის ჰორმონები), β-ბლოკატორები (სისხლის წნევის დამწევი პრეპარატები) და იოდის შემცველი კონტრასტული ნივთიერებები თრგუნავს ლევოთიროქსინის ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონის უფრო აქტიურ ფორმაში გადასვლას.
ამიოდარონს (გულის რითმის დარღვევების სამკურნალო საშუალება), მასში დიდი რაოდენობით იოდის შემცველობის გამო, შეუძლია გამოიწვიოს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის როგორც მომატება, ასევე დაქვეითება. განსაკუთრებული სიფრთხილეა რეკომენდებული კვანძური ჩიყვისას შესაძლო არსებული გამოუცნობი მონაკვეთებით, რომლებიც უკონტროლოდ გამოყოფენ ჰორმონებს (ავტონომიის მონაკვეთები).
ფენიტოინის ვენაში სწრაფად შეყვანამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლში ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონის მომატება ხელი შეუწყოს გულის რითმის დარღვევების განვითარებას.
სალიცილატებს (სიცხის დამწევი და ტკივილგამაყუჩებელი საშუალებები), დიკუმაროლს (სისხლის შედედების დამაქვეითებელი პრეპარატი), მაღალი დოზებით ფუროსემიდს (შარდმდენი საშუალება) (250 მგ), კლოფიბრატს (სისხლში დიდი რაოდენობით ცხიმების შემამცირებელი საშუალება) და სხვა ნივთიერებებს შეუძლია სისხლში ლევოთიროქსინის რაოდენობის მომატება.
სერტრალინი (დეპრესიის სამკურნალო პრეპარატი) და ქლოროკვინი/პროგუანილი (მალარიისა და რევმატიული ბუნების დაავადებების სამკურნალო საშუალება) ამცირებს ლევოთირექსონის ეფექტურობას.
ბარბიტურატებს (განსაზღვრული საძილე საშუალებები) და ზოგიერთ სხვა სამკურნალო საშუალებებს შეუძლია დააჩქაროს ღვიძლში ლევოთიროქსინის დაშლა.
ჩასახვის საწინააღმდეგო ჰორმონული პრეპარატების მიღების ან ჩანაცვლებითი ჰორმონოთერაპიის პერიოდში კლიმაქსის დასრულების შემდეგ, ლევოთირექსონის მოთხოვნილება შეიძლება გაიზარდოს.
სოიოს შემცველი პროდუქტები არღვევს ლევოთიროქსინის შეწოვას ნაწლავში. კერძოდ, სოიოს შემცველი პროდუქტებით კვების კურსის დასაწყისში ან დასასრულს შეიძლება საჭირო გახდეს პრეპარატის დოზის კორექცია.
ლევოთიროქსინს შეუძლია გააძლიეროს სისხლის შემადედებელი ზოგიერთი საშუალების (კუმარინის წარმოებულები) მოქმედება და შეასუსტოს შაქრის დამწევი პრეპარატების მოქმედება. ამ სამკურნალო საშუალებებითა და ლევოთიროქსინით ერთდროული მკურნალობისას, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში, უნდა მოხდეს სისხლის შედედების მაჩვენებლების და სისხლში შაქრის რაოდენობის კონტროლი და საჭიროების შემთხვევაში – განხორციელდეს სისხლის შედედების საწინააღმდეგო ან შაქრის დამწევი საშუალების დოზის კორექტირება.

შენახვის პირობები და ვადები
2 წელი.
ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას, არა უმეტეს 25°Cტემპერატურაზე. შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება.

აფთიაქში გაცემის წესი
რეცეპტით.

მწარმოებელი ფირმა, ქვეყანა:
BERLIN-CHEMIE AG
გერმანია

საერთაშორისო დასახელება – potassium Iodide
ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – H03CA

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების პრეპარატები; იოდის შემცველი პრეპარატები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
ტაბ. 200 მკგ: 50ც.
ტაბ. 200 მკგ: 100ც.

ერთი ტაბლეტი მოქმედი კომპონენტის სახით შეიცავს 262 მკგ კალიუმის იოდიდს (რაც შეესაბამება 200 მკგ იოდს).
სხვა კომპონენტები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, მსუბუქი ძირითადი მაგნიუმის კარბონატი, ჟელატინი, კარბოქსიმეთილსახამებლის ნატრიუმის მარილი (A ტიპი), მაღალდისპერსიული სილიციუმის დიოქსიდი, მაგნიუმის სტეარატი.

ჩვენებები
– ორგანიზმში იოდის უკმარისობის პროფილაქტიკა (მაგალითად, ჩიყვის განვითარების პრევენცია პაციენტებში, რომლებიც ცხოვრობენ რაიონებში, სადაც აღინიშნება იოდის დეფიციტი, და ორგანიზმში იოდის უკმარისობით გამოწვეული ჩიყვის ამოკვეთის ოპერაციების შემდეგ)
– ჩიყვის მკურნალობა ახალშობილებში, ბავშვებში, მოზარდებში და ახალგაზრდა მოზრდილებში.
ორგანიზმის იოდით საკმარისად მომარაგების მნიშვნელობა იოდი – ნატურალური მიკროელემენტია, რომელიც, ვიტამინებისა და მინერალური ნივთიერებების მსგავსად აუცილებელია სიცოცხლისათვის. იოდი ორგანიზმს სჭირდება ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების სინთეზისთვის, რომლებიც მონაწილეობენ მასში მომხდარ მრავალფეროვან პროცესებში. პატარა ბავშვებში ჰორმონები გადამწყვეტ როლს ასრულებენ მათ ზრდასა და გონებრივ განვითარებაში. მოზრდილებში ისინი პასუხს აგებენ ნივთიერებათა ცვლის მრავალი პროცესის რეგულირებაზე.
იოდი ორგანიზმს საკვებთან ერთად უნდა მიეწოდებოდეს. საკვები პროდუქტების უმეტესობაში იოდი არასაკმარისი რაოდენობითაა, რამაც შიძლება გამოიწვიოს ორგანიზმის იოდით მომარაგების უკმარისობა. იოდის შესაძლო უკმარისობის პრევენციისათვის – კერძოდ იოდზე მაღალი მოთხოვნილების პერიოდებში (ორსულობა, ლაქტაციის პერიოდი და სქესობრივი მომწიფების პერიოდი) – შეიძლება, მაგალითად, იოდის შემცველი ტაბლეტების მიღება.
ორგანიზმის იოდით არასაკმარისად მომარაგების შედეგები
სისხლიდან მეტი იოდის მისაღებად ფარისებრი ჯირკვალი ცდილობს მისი უკმარისობის კომპენსირება მოახდინოს თავისი მოცულობის გაზრდით, რაც იწვევს ჩიყვის განვითარებას.
იოდის მუდმივი უკმარისობისას მცირდება ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების წარმოქმნა. ამან შეიძლება გამოიწვიოს იოდის დეფიციტით გამოწვეული ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითება აქედან გამომდინარე ჯანმრთელობისათვის ისეთი შედეგებით, როგორიცაა ზოგადი სისუსტე, აპათია, სწრაფი დაღლილობა, კონცენტრირების დარღვევა, პიროვნების შეცვლა, წონის მომატება, ყაბზობა, ჰიპერმგრძნობელობა სიცივის მიმართ, პულსის შენელება, თმის მტვრევადობა, ცვენა, კანის სიმშრალე, აქერცვლა და სიფერმკრთალე, კაცებში იმპოტენცია და ქალებში შობადობის უნარის დარღვევა.
ამგვარად, აღნიშნული მოვლენები, შეიძლება იყოს ორგანიზმში იოდის ნაკლებობის ნიშნები.
იოდის დეფიციტის აღმოფხვრა იწვევს სიცოცხლის ტონუსის მომატებას, აუმჯობესებს სწავლის უნარს მოსწავლეებში, შრომისუნარიანობასა და სიცოცხლის ხარისხს.

მიღების წესები და დოზები
1. ჩიყვის პროფილაქტიკა იოდის უკმარისობის დროს
იმ შემთხვევებში, როდესაც ორგანიზმში საკვებთან ერთად იოდის საკმარისი რაოდენობით, რაც შეადგენს არანაკლებ 150-300 მკგ დღეში (მჯო-ს მიერ განიხილება იოდზე მოთხოვნილების ზღვრული მნიშვნელობები მოზრდილებისათვის) მიწოდება არ ხდება, აუცილებელია შემდეგი, ქვემოთჩამოთვლილი იოდის რაოდენობების დამატებით შეყვანა:
– ჩვილები და ბავშვები:
დღეში ერთხელ იოდომარინი® 200-ის 1/2 ტაბლეტი (შეესაბამება 100 მკგ-მდე იოდს).
– მოზარდები და მოზრდილები:
დღეში ერთხელ იოდომარინი® 200-ის 1/2-1 ტაბლეტი (შეესაბამება 100-200 მკგ იოდს).
– ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი:
დღეში ერთხელ იოდომარინი® 200-ის 1 ტაბლეტი (შეესაბამება 200 მკგ იოდს).
2. ჩიყვის განმეორებითი ზრდის პროფილაქტიკა ჩიყვის მედიკამენტოზური მკურნალობის დასრულებისას, განპირობებულის იოდის უკმარისობით, ან მისი ამოკვეთის ოპერაციის შემდეგ:
– დღეში ერთხელ იოდომარინი® 200-ის 1/2-1 ტაბლეტი (შეესაბამება 100-200 მკგ იოდს).
3. იოდის უკმარისობით განპირობებული ჩიყვის მკურნალობა:
– ახალშობილები, ბავშვები და მოზარდები:
დღეში ერთხელ იოდომარინი® 200-ის 1/2-1 ტაბლეტი (შეესაბამება 100-200 მკგ იოდს).
– ახალგაზრდა ასაკის მოზრდილები:
დღეში ერთხელ იოდომარინი® 200-ის 1.5-2.5 ტაბლეტი (შეესაბამება 300-500 მკგ იოდს). პრეპარატი მიიღება ჭამის შემდეგ, საკმარისი რაოდენობით წყლის მიყოლებით (მაგალითად, ჭიქა წყალი).
ბავშვებში მიღება რეკომენდებულია საკვებთან (მაგალითად, წვნიანი) ან სასმელთან შერევით. ტაბლეტები ადვილად იხსნება სითხეში და ამიტომ მათი განზავება შეიძლება რძეში, წვენში. მიღების ეს წესი განსაკუთრებით რეკომენდებულია ახალშობილი და პატარა ბავშვებისათვის.
იოდომარინი® 200-ის პროფილაქტიკური გამოყენება ხანგრძლივად და რეგულარულად უნდა ტარდებოდეს, ჩვეულებრივ, რამოდენიმე წლის განმავლობაში, ზოგჯერ – მთელი სიცოცხლის განმავლობაში. იოდის შევსების წარმატება მით მეტია, რაც უფრო ადრე დაიწყო მკურნალობა და რაც უფრო ნაკლები ცვლილებებია მომხდარი ფარისებრი ჯირკვლის ქსოვილებში.
ახალშობილებში ჩიყვის სამკურნალოდ უმეტეს შემთხვევაში 2-4 კვირა საკმარისია, ხოლო ბავშვებში, მოზარდებსა და მოზრდილებში, როგორც წესი, საჭიროა 6-12 თვე ან მეტი.

გვერდითი მოვლენები
ყველა სამკურნალო საშუალებების მსგავსად, იოდომარინი® 200-საც შეიძლება გააჩნდეს გვერდითი მოქმედებები. ნებისმიერ ასაკში იოდიდის პროფილაქტიკური, ასევე ახალშობილებში, ბავშვებსა და მოზარდებში თერაპიული გამოყენებისას გვერდითი მოვლენები, როგორც წესი, არ აღინიშნება. მაგრამ სრულად არ შეიძლება იმის გამორიცხვა, რომ ფარისებრ ჯირკვალში ჰორმონების წარმომქმნელი უკონტროლო მონაკვეთების არსებობისას და იოდის 150 მკგ სადღეღამისო დოზებისას, შეიძლება გამოვლინდეს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მომატება.
მოზრდილებში ჩიყვის თერაპიისათვის პრეპარატის გამოყენებისას (დოზები 300-1000 მკგ იოდი დღეში) ცალკეულ შემთხვევებში, შეიძლება განვითარდეს იოდით გამოწვეული ჰიპერთირეოზი. ამის მიზეზად, უმეტეს შემთხვევაში, ითვლება ფარისებრ ჯირკვალში ჰორმონების წარმომქმნელი უკონტროლო მონაკვეთების არსებობა. ეს საშიშროება ემუქრება უპირველესად ხანდაზმულ პაციენტებს, რომლებსაც ჩიყვი ხანგრძლივი დროის განმავლობაში აწუხებთ.

უკუჩვენება
– ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის გამოხატული გაძლიერება;
– ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის ლატენტური მომატება დოზებში, რომლებიც აღემატება 150 მკგ იოდს დღეში;
– ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონწარმომქმნელი კეთილთვისებიანი სიმსივნე ან არაკონტროლირებად ჰორმონწარმომქმნელ მონაკვეთებში დოზებში 300-1000 მკგ იოდი დღე-ღამეში (ოპერაციის წინა მკურნალობის გარდა).
ზეგავლენა ავტომანქანის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
მითითებები ავტომანქანის მართვასა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარის შეზღუდვასთან დაკავშირებით არ არსებობს.

ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში მოთხოვნილება იოდზე მომატებულია. ორსული ქალი იოდით, ასევე, ამარაგებს ნაყოფს, ხოლო დედა (სრულად ძუძუთი კვების დროს) – ახალშობილს. თუ მუცლად ყოფნის დროს ან ჩვილ ასაკში ბავშვი ვერ იღებს საკმარისი რაოდენობით იოდს, შეიძლება განვითარდეს ახალშობილთა ჩიყვი ან განვითარების მძიმე დარღვევები, რომლებიც თითქმის არ ექვემდებარება კორექციას. ორსულობის დროს იოდისა და იოდის შემცველი პრეპარატების მიღება შეიძლება მხოლოდ ექიმის რჩევით, როდესაც კარგად არის შეფასებული მოსალოდნელი სარგებელი და შესაძლო რისკი.

განსაკუთრებული მითითებები
ახალშობილებსა და პარატა ბავშვებში იოდის უკმარისობის შედეგები განსაკუთრებით მძიმეა. არსებობს ფიზიკური და გონებრივი განვითარების მძიმე შეუქცევადი დარღვევების საშიშროება. ამიტომ, ბავშვების იოდით საკმარისი მომარაგება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მათი ჯანმრთელობისათვის, ინტელექტისათვის და ზრდისათვის.

ჭარბი დოზირება
იოდომარინი® 200-ის ჭარბი დოზის მიღების შემთხვევაში, აუცილებელია ექიმთან მიმართვა.
იოდომარინი® 200-ის დოზის გამოტოვების შემთხვევაში მომდევნო დღეს უნდა მოხდეს ჩვეულებრივი რაოდენობის მიღება.
იოდომარინი® 200-ის გამოყენების დროზე ადრე შეწყვეტის შემთხვევაში (მაგალითად გვერდითი მოქმედებების მიზეზით) აუცილებელია ექიმთან მიმართვა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
სამკურნალო საშუალებებს შეუძლიათ ურთიერთქმედება ერთმანეთის მიმართ და გვერდით ეფექტებზე. ეს განსაკუთრებით ეხება გარკვეულ საშუალებებს, რომლებიც გამოიყენება დეპრესიის სამკურნალოდ (ლითიუმის მარილები); კალიუმის შემანარჩუნებელ შარდმდენ საშუალებებსა და ნივთიერებებს, რომლებიც თრგუნავენ ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციას.
პერქლორატი ან თიოციანატი ანელებენ ფარისებრი ჯირკვლის მიერ იოდის ათვისებას.

შენახვის პირობები და ვადები
პრეპარატის ვარგისიანობის ვადა მითითებულია შეფუთვაზე.
შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება.
ინახება მშრალ, სინათლისაგან დაცულ, ბავშვებისათვის მიუწვომელ ადგილას, არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

აფთიაქში გაცემის წესი
გაიცემა რეცეპტით

მწარმოებელი ფირმა, ქვეყანა:
BERLIN-CHEMIE AG
გერმანია