საერთაშორისო დასახელება:

HYDROCORTISONE-17 BUTYRATE

მწარმოებელი: Pharmaceutical Company  JELFA S.A., პოლონეთი

მოქმედი ნივთიერება: ჰიდროკორტიზონის-17 ბუტირატი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

გლუკოკორტიკოიდული საშუალება გარეგანი გამოყენებისათვის.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

კრემი 0.1%: ტუბში 15 გ

ჰიდროკორტიზონის-17 ბუტირატი  …………….  1 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ცეტოსტეარული სპირტი, ცეტომაკ?როგოლი, თხევადი პარაფინი, თეთრი ვაზელინი, მეთილჰიდროქსიბენზოატი, ლიმონის მჟავა, წყალი.

მალამო 0.1%: ტუბში 15 გ

1 გ

ჰიდროკორტიზონის-17 ბუტირატი ………..1 მგ

დამხმარე ნივთიერება: თეთრი ვაზელინი.

ხსნარი გარეგანი გამოყენებისათვის 0.1%:

პოლიპროპილენის ფლაკონში 20 მლ

1 მლ

ჰიდროკორტიზონის-17 ბუტირატი ……………1 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

გლიცერინი, პოლივინილპიროლიდონი, ლიმონმჟავა, ნატრიუმის ციტრატი, იზოპროპილის სპირტი, გასუფთავებული წყალი.

ფარმაკოლოგიური თვისბები:

პრეპარატს გააჩნია ძლიერი, ადგილობრივი ანთების, ალერგიის, ქავილისა და ექსუდაციის საწინააღმდეგო მოქმედება.

ჩვენებები:

• კანის ალერგიული, სებორეული და კონტაქტური ანთებები;
• ეგზემა (კონტაქტური, ბავშვების, ქრონიკული);
• ფსორიაზი;
• წითელი მგლურა;
• დერმატომიოზიტი;
• ძლიერი ქავილით მიმდინარე კანის დაავადებები;
• ფოტოდერმატოზები.

მიღების წესი და დოზირება:

• პრეპარატი გამოიყენება ადგილობრივად. გამოყენების სიხშირესა და წესს ნიშნავს ექიმი.
• კრემი და მალამო დაიტანება დაზიანებულ უბანზე  1-3-ჯერ დღე-ღამეში.
• ხსნარის მცირე რაოდენობა წაისვით კანის დაზიანებულ მონაკვეთებზე; მკურნალობის დასაწყისში პრეპარატით სარგებლობენ არა უმეტეს 2-4-ჯერ დღე-ღამეში, დადებითი დინამიკის გამოვლინებისას – 1-2-ჯერ დღე-ღამეში. ხსნარის გამოყენება ოკლუზიური სახვევის ქვეშ არ შეიძლება.
• პრეპარატის გამოყენება 2 კვირაზე მეტ ხანს არ შეიძლება. თუკი აუცილებლობა არ მოითხოვს, დღეღამის განმავლობაში არ გამოიყენოთ ხსნარის 2 გ-ზე მეტი, ხოლო 1 კვირის განმავლობაში – 1 შეფუთვაზე მეტი.
• სახის კანზე არ გამოიყენოთ 1 კვირაზე მეტ ხანს. 2 წელზე უფროს ბავშვებში პრეპარატი ძალიან ფრთხილად გამოიყენეთ, მხოლოდ ერთხელ დღე-ღამეში კანის მცირე მონაკვეთებზე და სახის კანზე არ გამოიყენოთ.

უკუჩვენებები:

* კანის ბაქტერიული, ვირუსული და მიკოზური ინფექციები, ახალწარმონაქმნები და კანის კიბოსწინა მდგომარეობები, ვაქცინაციის შემდგომი პერიოდი, წამლის მიმართ აღმოჩენილი ალერგია.

* ძალიან ხანგრძლივი ადგილობრივი გამოყენება შესაძლოა გახდეს კანის ატროფიის მიზეზი. სახის კანზე გამოყენებისას შესაძლოა გამოვლინდეს კანის გაღიზიანების სიმპტომები (წვა, სიწითლე, ზედმეტი სიმშრალე).

* კანის განსაკუთრებით დიდ მონაკვეთეებე ან ოკლუზიური სახვევის ქვეშ ხანგრძლივი გამოყენების დროს შესაძლებელია ჰიდროკორტიზონის რეაბსორბცია ორგანიზმის ქსოვილებთან, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს საერთო, ჰორმონალური არასასურველი მოვლენები, (შეშუპებები, ჰიპერტენზია, იმუნიტეტის დაქვეითება).

* არასასურველი ეფექტების გამოვლინების შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს.

ორსულობა და ლაქტაცია:

პრეპარატის დანიშვნა ორსული და ძუძუთი მკვებავი დედებისათვის რეკომენდებული არ არის. გამონაკლის შემთხვევებში ფრთხილად გამოიყენეთ ხანმოკლედ და კანის შეზღუდულ მონაკვეთებზე. პრეპარატი არ წაისვათ სარძევე ჯირკვლების კანზე.

* ორსულობის I ტრიმესტრში არ გამოიყენოთ.

განსაკუთრებული მითითებები:

* უნდა მოერიდოთ პრეპარატის ხანგრძლივად გამოყენებას. ხანგრძლივად გამოყენების დროს სხეულის დიდ ზედაპირზე, იზრდება გვერდითი მოვლენების გამომჟღავნების სიხშირე და შეშუპებების, ჰიპერტენზიის, ჰიპერგლიკემიის გამოვლინების შესაძლებლობა. იმუნიტეტის დაქვეითება.

* პრეპარატი განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა წაისვათ ქუთუთოებზე და სახის კანზე. ფრთხილად გამიყენეთ კანის უკვე არსებული ატროფიული მდგომარეობების შემთხვევაში, განსაკუთრებით ხანდაზმულებში.

* გლუკოკორტიკოსტეროიდით თერაპიის დროს ვაქცინაცია არ ჩაიტაროთ.

* არ გამოიყენოთ 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

* 2 წელზე უფროს ბავშვებში პრეპარატი ძალიან ფრთხილად გამოიყენეთ, მხოლოდ ერთხელ დღე-ღამეში. კანის მცირე მონაკვეთებზე და სახის კანზე არ გამოიყენოთ.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

პრეპარატის შერევა სხვა ადგილობრივად გამოყენებად წამლებთან არ შეიძლება.

კანის ცვლილებათა,( გლუკოკორტიკოსტეროიდებით, განსაკუთრებით ადგილობრივი გამოყენების), მკურნალობის დროს კანის დიდ მონაკვეთზე, ავადმყოფთა აცრა არ შეიძლება. მკურნალობის დროს არ ჩაატაროთ სხვა აცრებიც, ვინაიდან შესაძლებელია არ მოხდეს იმუნოლოგიური პასუხის გაცემა (ანტისხეულები არ ჩნდება).

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 5-15⁰C ტემპერატურაზე, ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.

საერთაშორისო დასახელება:

LATANOPROST

მწარმოებელი:

ლატასოპტიარის პროდუქტი და სავაჭრო მარკაკომპანიის “World Medicine”, ინგლისი

დამზადებულია “რომფარმ კომპანი ს.რ.ლ.”, ოტოპენი, რუმინეთი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

0,005%-იანი ლატასოპტის თვალის წვეთები გამოდის 2,5 მლ-იან პლასტმასის ფლაკონში საწვეთურით და ხრახნიანი დამცავი რგოლით. ფლაკონი მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.

აღწერილობა: უფერო, გამჭვირვალე ხსნარი

პრეპარატის 1 მლ შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება:

ლატანოპროსტი ……………..   0,05 მგ.

დამხმარე ნივთიერებები: დინატრიუმის ჰიდროფოსფატ დოდეკაჰიდრატი, ნატრიუმის დიჰიდროფოსფატ დიჰიდრატი, ნატრიუმის ქლორიდი, ბენზალკონიუმის ქლორიდი, გასუფთავებული წყალი.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

გლაუკომის საწინააღმდეგო საშუალება. პროსტაგლანდინი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ლატასოპტი – არის გლაუკომის საწინააღმდეგო საშუალება. პრეპარატის აქტიური ნივთიერება – ლატანოპროსტი – წარმოადგენს F2ɑ პროსტაგლანდინის ანალოგს და FP რეცეპტორების სელექტიურ აგონისტს. წყალწყალა ნამის განდევნის გაძლიერების გზით ამცირებს თვალშიდა წნევას და ახდენს გლაუკომის საწინააღმდეგო მოქმედებას.

ლატანოპროსტის მოქმედების ძირითადი მექანიზმი დაკავშირებულია უვეოსკლერალური განდევნის გაძლიერებასთან. არ ახდენს დადასტურებულ გავლენას წყალწყალა ნამის პროდუქციაზე და ჰემატოოფთალმურ ბარიერზე. თვალშიდა წნევის შემცირება იწყება პრეპარატის ჩაწვეთებიდან 3-4 საათის შემდეგ, მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა 8-12 საათის შემდეგ, მოქმედება გრძელდება არანაკლებ 24 საათის.

ჩვენებები:

უკუჩვენებები:

* ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტების მიმართ.

გვერდითი მოვლენები:

ადგილობრივი რეაქციები: შესაძლებელია განვითარდეს თვალების გაღიზიანება (წვა, ქავილი, უცხო სხეულის შეგრძნება ინსტილაციის შემდეგ), ასევე, წამწამების გასქელება, დაგრძელება და გამუქება. ავადმყოფთა 1-10%-ში ვლინდება კონიუნქტივის ჰიპერემია, ტრანზიტორული წერტილოვანი ეპითელური ეროზიები, ბლეფარიტები, ფერადი გარსის პიგმენტაციის გაზრდა, თვალების ტკივილი.

ავადმყობთა 1%-ზე ნაკლებში: გამონაყარი კანზე, ქუთუთოების შეშუპება.

სხვა: ქუთუთოების კანის გამუქება, რქოვანის შეშუპება და ეროზიები, ირიტები, უვეიტები, მაკულური შეშუპება, მათ შორის, კისტოზურიც (ძირითადად, აფაკიის, ფსევდოაფაკიის, ბროლის უკანა კაფსულის დაზიანების ან მაკულარული შეშუპების განვითარების მომატებული საშიშროების მქონე პაციენტებში).

გამოყენების წესი და დოზები:

მხოლოდ ადგილობრივი გამოყენებისათვის.

პრეპარატს აწვეთებენ დაავადებული თვალის კონიუნქტივალურ პარკში 1 წვეთს 1-ჯერ დღე-ღამეში, საღამოს.

დოზის გამოტოვების შემთხვევაში, პრეპარატის შემდეგი ინსტილაცია ტარდება ჩვეულ რეჟიმში (დოზა არ ორმაგდება).

სხვა ადგილობრივი ოფთალმოლოგიური საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას, ინსტილაციებს შორის შუალედი უნდა აღემატებოდეს 10 წუთს.

ჭარბი დოზირება:

სიმპტომები: თვალების გაღიზიანება, კონიუნქტივის ან ეპისკლერის ჰიპერემია.

მკურნალობა: სიმპტომური.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:

ლატასოპტი ფარმაცევტულად შეუთავსებელია თიომერსალთან, ვინაიდან არსებობს პრეციპიტაციის განვითარების შესაძლებლობა.

პრეპარატის გამოყენება დასაშვებია ისეთ საშუალებებთან, რომლებიც ამცირებენ თვალშიგა წნევას (თიმოლოლი, ადრენომიმეტიკები, აცეტაზოლამიდი, პილოკარპინი).

განსაკუთრებული მითითებები:

ლატასოპტმა, ფერად გარსში ყავისფერი პიგმენტის რაოდენობის გაზრდის ხარჯზე, შეიძლება გამოიწვიოს თვალის ფერის შეცვლა. ეს ეფექტი ძირითადად ვლინდება ფერადი გარსის შერეული შეფერილობის მქონე პაციენტებში, რაც აიხსნება ფერადი გარსის სტრომალურ მელანოციტებში მელანინის შემცველობის გაზრდით. თვალების თანაბარი შეფერილობის მქონე პაციენტებში პრეპარატის გამოყენებიდან 2 წლის შემდეგ თვალის ფერის შეცვლა ვლინდებოდა ძალიან იშვიათად.

ფერის შეცვლას არ ახლავს რაიმე კლინიკური სიმპტომები ან პათოლოგიური ცვლილებები. პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტის შემდეგ, ყავისფერი პიგმენტის რაოდენობის შემდგომი ზრდა არ ვლინდებოდა, თუმცა უკვე შეცვლილი ფერი შეიძლება იყოს შეუქცევადი. ფერადი გარსის ლენტიგოს ან ნევუსის არსებობისას თერაპიის განმავლობაში მათი ცვლილება არ ვლინდებოდა.

მკურნალობის დაწყებამდე საჭიროა პაციენტების ინფორმირება თვალის ფერის შესაძლო ცვლილების თაობაზე. თვალის პიგმენტაციის ინტენსიური ცვლილების შემთხვევაში მკურნალობა შეიძლება შეწყდეს. მხოლოდ ერთი თვალის მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს მუდმივი ჰეტეროქრომიისგანვითარება.

ლატასოპტი არ გამოიყენება დღეში 1-ჯერზე უფრო ხშირად, ვინაიდან ხშირი გამოყენებისას მისი ეფექტურობა მცირდება.

თვალის კაკლისაქტიური ანთებითი პროცესის (ირიტი, უვეიტი), აფაკიის, ბროლის კაფსულის დაზიანებით მიმდინარე ფსევდოაფაკიის დროს ლატასოპტი გამოიყენება სიფრთხილით.

რბილი კონტაქტური ლინზების გამოყენების შემთხვევაში, ლინზების მოხსნა ხდება ინსტილაციამდე; ლინზების გაკეთება შესაძლებელია წამლის გამოყენებიდან 15-20 წუთის შემდეგ.

ფლაკონი იხურება თითოეული გამოყენების შემდეგ. არ შეიძლება თვალზე საწვეთურის წვერის შეხება.

გამოყენება პედიატრიაში;

ბავშვებში პრეპარატის გამოყენების უსაფრთხოება არ არის დადგენილი. შესაბამისად, არ არის რეკომენდებული პრეპარატის გამოყენება პედიატრიაში.

ორსულობისა და ძუძუთი კვების დროს გამოყენება:

ლატასოპტის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როცა დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ნაყოფისათვის პოტენციურ რისკს.

პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება ლაქტაციის პერიოდში, ვინაიდან ლატანოპროსტი და მისი მეტაბოლიტები შეიძლება გამოიყოს დედის რძით.

ზემოქმედება ავტომობილებისა და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე:

პრეპარატი ლატასოპტი სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც დაკავებულნი არიან პოტენციურად საშიში საქმიანობით, რაც თხოულობს მომატებულ ყურადღებას და ფსიქომოტორული რეაქციების სისწრაფეს.

შენახვის პირობები:

ინახება 2-8°C ტემპერატურაზე შუქისგან დაცულად, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ფლაკონი გახსნის შემდეგ ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურის პირობებში და გამოიყენება 4 კვირის განმავლობაში.

ვარგისიანობის ვადა:

3 წელი წარმოების თარიღიდან.

არ გამოიყენოთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

რეცეპტით.

სახელი, გვარი ^*

მიმართულება ^*
აირჩიე

კლინიკა ^*
აირჩიე

სავაჭრო სახელწოდება: ლარიფანი სპრეი / LARIFAN SPRAY

საერთაშორისო დასახელება: (აქტიური ნივთიერება ) acidum ribonucleinicum duplicatum;

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი ჯგ: იმუნომოდულატორები → ინტერფერონები

მწარმოებელი ფირმა: Lariphan

მწარმოებელი ქვეყანა: ლატვია

გამოშვების ფორმა: 0.02% სპრეი

შემადგენლობა:

აქტიური ნივთიერება: ლარიფანი – ორსპირალური რიბონუკლეინის მჟავა (dsRNS) ლიოფილიზირებული.

სხვა ნივთიერებები: 0.9% ნატრიუმის ქლორიდი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

LARIFAN SPRAY-ის შემადგენლობაში არსებული აქტიური ნივთიერება ოპრნმ-ი ლარიფანი, არის ბუნებრივი წარმოშობის ორსპილარური რიბონუკლეინის

მჟავა. ლარიფანს გააჩნია მრავალმხრივი ბიოლოგიური აქტივობა: ხელს უწყობს ინტერფერონის ინდუცირებას, ახდენს ანტივირუსულ, იმუნომამოდულირებელ მოქმედებას

LARIFAN SPRAY აძლიერებს პირის ღრუს ლორწოვანი გარსის ბუნებრივ დაცვით თვისებებს, ამცირებს პირის ღეუს გავლით ორგანიზმში ინფექციის გამომწვევების მოხვედრის რისკს.

ჩვენებები:

გამოყენება რეკომენდებულია რესპირატორული ვირუსული ინფექციების, მათ შორის ნებისმიერი ტიპის გრიპის, პრედეპიდემიურ და ეპიდემიურ პერიოდებში, ვირუსული რესპირატორული ინფექციების განვითარების საწყის პერიოდში. განსაკუთრებით რეკომენდებულია იმ ადამანებისთვის, რომელთაც აქვთ ავადმყოფებთან კონტაქტი.

მიღების წესები და დოზები:

ჯანმრთელ ადამიანებში რესპირატორული ვირუსული ინფექციების პროფილაქტიკისათვის LARIFAN SPRAY 0,02%-ის ბოთლის გაზავებული შიგთავსი ღრმად შევასხუროთ პირის ღრუში და/ან ცხვირში 1 – 2-ჯერ დღეში, ავადმყოფებთან კონტაქტური პირებისთვის – 3 – 5-ჯერ დღეში.

დაავადების პირველივე სიმპტომებისას – ხველა, დახურული სასუნთქი გზები, სურდო, ცემინება, – შესხურება უნდა ვაწარმოოთ 3 – 5-ჯერ დღეში 2 – 4 დღის განმავლობაში.

ანტივირუსული დაცვის უზრუნველსაყოფად დღე-ღამური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 0,6 – 1,0 მგ. აქტიურ ნივთიერებას, რაც შეესაბამება ბოთლის შიგთავსის 1/3-იდან 1/2-მდე.

ჭარბი დოზირება:

ჭარბი დოზირების კლინიკური შემთხვევები არ გამოვლენილა.

გვერდითი მოვლენები:

არასასურველი გვერდითი მოვლენები გამოვლენილი არ არის.

უკუჩვენება:

მაღალი მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენელი კომპონენტებისადმი.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ექიმის დანიშნულებით.

განსაკუთრებული მითითებები:

აქტიური ნივთიერება ლარიფანი ექვემდებარება ლიოფილურ გამოშრობას, რის შედეგადაც იღებს მცირედი ნალექის ფორმას ბოთლის ფსკერზე. 0,9% NaCl

– ის ხსნარი განკუთვნილია გამოყენებამდე ბოთლში არსებული აქტიური ნივთიერების გაზავებისათვის. გახსენით პლასტმასის კაფსულა და შიგთავსი გადაღვარეთ შუშის ბოთლში

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

თვალსაჩინო ურთიერთმოქმედებები სხვა სამკურნალო საშუალებებთან არ გამოვლენილა

შენახვის პირობები და ვადები:

ვარგისიანობის ვადა:

გაუზავებელი LARIFAN SPRAY-ის ვარგისიანობის ვადაა 4 წელი.
თუ ლიოფიზილირებული LARIFAN SPRAY-ის გამოყენებამდე NaCl-ს ვარგისიანობის ვადა გაუვიდა, NaCl უნდა ჩავანაცვლოთ ახლით.

არ გამოიყენოთ პრეპარატი ვადის გასვლის შემდეგ.

შენახვის პირობები:

ინახება გრილ და ბავშვებისთვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე!

აფთიაქში გაცემის წესი:

გაიცემა ურეცეპტოდ!

საერთაშორისო დასახელება:

DEQUALINUM CHLORIDE; LYSOZYME

მწარმოებელი: HEINRICH MACK, გერმანია

მოქმედი ნივთიერება: დექვალნიუმის ქლორიდი+ლიზოზიმი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიმიკრობული, ანთების საწინააღმდეგო საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 20 ც.

1 ტაბ.

დექვალნიუმის ქლორიდი ………..            0.25 მგ

ლიზოზიმის ჰიდროქლორიდი ………….10 მგ

სხვა ნივთიერებები:

პოლივინილპიროლიდონი, საქაროზა, მაგნიუმის სტეარატი, არომატიზატორები.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

იგი ხასიათდება ანტიმიკრობული, ანტივირუსული, ანტიმიკოზური და ანთების საწინააღმდეგო კომბინირებული მოქმედებით. გააჩნია ჰემოსტატური და მუკოლიზური ეფექტი. პრეპარატი რეკომენდებულია ადგილობრივი გამოყენებისათვის ოტოლარინგოლოგიაში და სტომატოლოგიაში.

ჩვენებები:

• პირის ღრუს, საყლაპავის, ხორხის ლორწოვანი გარსის ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების პროფილაქტიკა და მკურნალობა: ლარინგიტი, გინგივიტი, ტონზილიტი, კანდიდოზი;
• პირის ღრუსა და საყლაპავზე ქირურგიული ჩარევების შემდეგ ან ჩარევამდე (სტომატოლოგიური მანიპულაციები, ოპერაციები ყბის მიდამოში, ქირურგიული ჩარევა ჰაიმორის ღრუსა და ნუშისებრ ჯირკვლებზე).

მიღების წესი და დოზირება:

რეკომენდებულია 1 ტაბლეტის გამოყენება ყოველ 2-3 საათში. არ არის მიზანშეწონილი ტაბლეტის დაღეჭვა და გალაყლაპვა. იგი გაიწოვება პირის ღრუში, რის შემდეგაც 30 წთ-ის განმავლობაში უნდა იქნას მიღებული საკვები და წყალი.

გვერდითი მოვლენები:

ზოგიერთ შემთხვევაში აღინიშნება ალერგიული რეაქცია პრეპარატის კომპონენტების მიმართ.

უკუჩვენებები:

* მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობის და ლაქტაციის დროს შესაძლებელია პრეპარატის მიღება ჩვენებების შესაბამისად.

განსაკუთრებული მითითებები:

იგი არ მოქმედებს ყურადღების კონცენტრაციის უნარზე, რის გამოც შესაძლებელია პრეპარატის მიღების დროს ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

არ არის დადგენილი.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

საერთაშორისო დასახელება: SoloStar   INSULIN GLARGIN

მწარმოებელი: SANOFI AVENTIS

მოქმედი ნივთიერება: ინსულინი გლარგინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰიპოგლიკემიური საშუალება. ხანგრძლივი მოქმედების ინსულინი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ხსნარი კანქვეშა ინექციისათვის: ფლაკონში 10 მლ

1 მლ

ინსულინი გლარგინი ………           100 სე

ხსნარი კანქვეშა ინექციისათვის: კალმებში “SoloStar” – 3 მლ

1 მლ

ინსულინი გლარგინი ……………     100 სე

დამხმარე ნივთიერებები:

თუთიის ქლორიდი, მეტაკრეზოლი, გლიცეროლი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, მარილმჟავა და საინექციო წყალი.

ფარმაკოლოგიურ თვისებები:

ლანტუსი წარმოადგენს ადამიანის ინსულინის ანალოგს, რომელიც მიღებულია Escherichia coli-ის (K12 შტამები) ბაქტერიის დნმ-ის რეკომბინაციის მეთოდით. იგი შემუშავებულია, როგორც ადამიანის ინსულინის ანალოგი. გამოირჩევა ნეიტრალურ გარემოში დაბალი ხსნადობით.

პრეპარატი ლანტუსი სრულად ხსნადია, რასაც უზრუნველჰყოფს საინექციო ხსნარის მჟავე გარემო (pH4). კანქვეშა ცხიმოვან უჯრედებში შეყვანის შემდეგ ხსნარი, მისი მჟავიანობის გამო, შედის ნეიტრალიზაციის რეაქციაში, წარმოქმნის მიკროპრეციპიტატებს, საიდანაც მუდმივად გამონთავისუფლდება ინსულინ გლარგინის მცირე რაოდენობა. ამით მიიღწევა “კონცენტრაცია-დროის” მრუდის წინასწარ პროგნოზირებადი მდორე (პიკების გარეშე) პროფილი, აგრეთვე მოქმედების მეტი ხანგრძლივობა.

კავშირი ინსულინის რეცეპტორებთან: სპეციფიკურ რეცეპტორებთან ინსულინ გლარგინისა და ადამიანის ინსულინის შეკავშირების პარამეტრები ძალიან ახლოს დგას ერთმანეთთან და პრეპარატს შესწევს ენდოგენური ინსულინის ანალოგიური ბიოლოგიური ეფექტების რეალიზაციის უნარი.

საერთოდ ინსულინის და, შესაბამისად ინსულინ გლარგინის ყველაზე მნიშვნელოვან თვისებას წარმოადგენს გლუკოზის მეტაბოლიზმის რეგულაცია. ინსულინი და მისი ანალოგები აქვეითებენ სისხლში გლუკოზის შემცველობას, რაც აძლიერებს პერიფერიული ქსოვილების (განსაკუთრებით კუნთოვანი და ცხიმოვანი ქსოვილის) მიერ გლუკოზის უტილიზაციას, აგრეთვე თრგუნავენ ღვიძლში გლუკონეოგენეზის, ლოპოლიზს ადიპოციტებში და პროტეოლიზს, ამავე დროს აძლიერებენ ცილის სინთეზს.

ინსულინ გლარგინის უფრო ხანგრძლივი მოქმედება უშუალოდ განპირობებულია მისი აბსორბციის დაქვეითებული სიჩქარით, რაც საშუალებას იძლევა გამოვიყენოთ პრეპარატი დღეში ერთხელ; პრეპარატის კანქვეშ შეყვანის დროს მისი მოქმედება იწყება, საშუალოდ, 1 საათის შემდეგ, ხოლო მოქმედების საშუალო ხანგრძლივობა შეადგენს 24 საათს, მაქსიმალური – 29 საათს. ინსულინისა და მისი ანალოგების, კერძოდ ინსულინ გლარგინის მოქმედების ხანგრძლიობის ხასიათი შეიძლება არსებითად იცვლებოდეს სხვადახვა ან ერთსა და იმავე პაციენტებში.

ჩვენებები:

• ლანტუსი გამოიყენება შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ პირებში სისხლში შაქრის შემცველობის შესამცირებლად (რომლის დროსაც ორგანიზმი ვერ გამოიმუშავებს საკმარისი რაოდენობის ინსულინს) და სისხლში შაქრის შემცველობის გასაკონტროლებლად.

მიღების წესი და დოზირება:

– პაციენტის ცხოვრების სტილის, სისხლში შაქრის შემცველობაზე (გლიკემიაზე) ანალიზისა და მის მიერ ადრე მიღებული ინსულინის მიერ გამოწვეული შედეგების გათვალისწინებით, ექიმი განსაზღრავს ლანტუსის ყოველდღიურ საჭირო დოზასა და ინექციის დროს. აცნობებს პაციენტს გლიკემიის კონტროლისა და შარდის ანალიზების ჩატარების დროს; აცნობებს თუ რა გარემოებაში უნდა მოხდეს ლანტუსის დოზის გაზრდა ან შემცირება; მიუთითებს ადგილს კანზე, სადაც უნდა წარმოებდეს ლანტუსის ინექცია.

– ლანტუსი წარმოადგენს ხანგრძლივი მოქმედების ინსულინს. საჭიროების შემთხვევაში, ექიმი ნიშნავს სწრაფადმოქმედი ინსულინის შემცვლელ პრეპარატს ან ჰიპოგლიკემიური მოქმედების ტაბლეტებს.

– შაქრის დონის ცვლილებაზე სავარაუდოდ მრავალი ფაქტორი ახდენს გავლენას. პაციენტები კარგად უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი მათ შესახებ, რათა შაქრის დონის ცვლილების შემთხვევაში მიიღონ ადეკვატური ზომები და თავიდან აიცილონ შაქრის დონის გაზრდა ან შემცირება.

– აუცილებელია ლანტუსის ინექციის ყოველ დღე გაკეთება, განსაკუთრებით დღის განმავლობაში. ბავშვებთან მიმართებაში, შესწავლილია მხოლოდ საღამოს დოზის მიღება. ლანტუსის ინექცია წარმოებს კანქვეშ. ლანტუსი არ კეთდება ვენაში, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს მისი ეფექტის შეცვლა და ჰიპოგლიკემიის განვითარების საფრთხე. ექიმი უთითებს კანის რომელ ადგილზეა საჭირო ლანტუსის ინექცია.

– ინსულინის ყოველი ინექციისას უნდა შეიცვალოს ინექციის ადგილი კანის განსაზღვრული ზონის მიდამოებში.

კალმების გამოყენება

“SoloStar” წარმოადგენს ინსულინ გლარგინის შემცველ ნახევრად შევსებულ, ერთჯერად კალამს. კალამი გამოიყენება მხოლოდ იმ სახით, როგორც ეს აღწერილია გამოყენების თაობაზე არსებულ მითითებებში.

უკუჩვენებები:

* მომატებული მგრძნობელობა ინსულინის გლარგინის ან ლანტუსის შემადგენელ სხვა კომპონენტის მიმართ.

გვერდითი მოვლენები:

როგორც ყველა პრეპარატი, ლანტუსიც სავარაუდოდ იწვევს არასასურველ რეაქციებს, რომლებმაც შესაძლებელია თავი იჩინონ გარემოების შესაბამისად.

შაქრის ძალიან დაბალი დონე (ჰიპოგლიკემია): იმ შემთხვევაში, თუ შაქრის დონე ძალიან დაბალია, მოსალოდნელია გონების დაკარგვის საშიშროება. მწვავე ჰიპოგლიკემიამ შესაძლებელია გამოიწვიოს გულის უკმარისობა ან ცერებრალური დარღვევები და სიცოცხლისათვის საშიში ნიშნები. ჩვეულებრივ მხედველობაში უნდა მივიღოთ, შაქრის დონის ძალიან ძლიერი დაქვეითების შესაძლებლობა, რისთვისაც საჭიროა შესაბამისი ზომების მიღება.

შაქრის ძალიან მაღალი დონე (ჰიპერგლიკემია): იმ შემთხვევაში, თუ შაქრის დონე ძალიან მომატებულია, ეს მიუთითებს იმ ფაქტზე, რომ ინიცირებული ინსულინის დოზა შეიძლება არ იყო საკმარისი.

თვალების მხრივ რეაქციები: შაქრის დონის მნიშვნელოვანი ცვლილება (გაუმჯობესება ან გართულება) იწვევს მხედველობის დროებით დაქვეითებას. პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ პროლიფერაციული რეტინოპათია (დიაბეტთან ასოცირებული თვალის დაავადება), ჰიპოგლიკემიის მწვავე შემთხვევებში იქმნება ტრანზიტორული სიბრმავის საშიშროება.

გვერდითი ეფექტები კანის მხრივ და ალერგიული რეაქციები: იმ შემთხვევაში, თუ ინსულინის ინექცია კანის ერთსა და იმავე ადგილას, წარმოებს, შესაძლებელია ამ უბნის კანქვეშ მდებარე ქსოვილი უფრო გათხელდეს ან გასქელდეს (ამ ფენომენს “ლიპოდისტროფია” ეწოდება). ცხიმოვანი ქსოვილის გასქელება წარმოებს 1-დან 2%-მდე პაციენტებში, მაშინ როდესაც გათხელების  შემთხვევები უფრო იშვიათია. ასეთ ადგილებში ინსულინის ინექცია ქმნის მისი არასწორად მოქმედების საშიშროებას. კანის ამგვარი ცვლილებების თავიდან აცილების მიზნით, საჭიროა ყოველი ინექციისას საინექციო ადგილის შეცვლა.

პაციენტების 3-დან 4%-ში რეაქციები ვლინდება ინექციის ადგილზე (მაგალითად: სიწითლე, უჩვეულო სიძლიერის ტკივილი ინექციის დროს, ქავილი, ჭინჭრის ციება, შესივება ან ანთება). აღნიშნული რეაქციები შესაძლებელია კიდევ უფრო გავრცელდეს ინექციის ადგილის გარშემო. ჩვეულებრივ ინსულინით გამოწვეული აღნიშნული რეაქციები ქრება რამდენიმე დღიდან რამდენიმე კვირის განმავლობაში.

ინსულინით გამოწვეული მწვავე ალერგიული რეაქციები იშვიათად იჩენენ თავს. ინსულინით ან რომელიმე ექსციპიენტებით გამოწვეული რეაქციები ხელს უწყობენ კანის რეაქციების გავრცელებას, კანის ან ლორწოვანი გარსების მწვავე შეშუპებას (ანგიონევროზული შეშუპება), სუნთქვის გაძნელებას, არტერიული წნევის შემცირებასა და ცირკულაციურ შოკს, რაც შესაძლებელია საშიში აღმოჩნდეს სიცოცხლისათვის.

სხვა არასასურველი ეფექტები: ინსულინით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს ორგანიზმში ანტისხეულების ანტი-ინსულინის წარმოქმნა (ნივთიერება, რომელსაც გააჩნია ინსულინის საწინააღმდეგო მოქმედება). იშვიათ შემთხვევებში, საჭიროა ინსულინის დოზის შეცვლა. იშვიათად ინსულინით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს ორგანიზმში სითხის დროებითი შეკავება, რასაც თან ახლავს ნაკუთალისა და კოჭწვივის შეშუპება.

ძალიან იშვიათ შემთხვევებში შესაძლებელია თავი იჩინოს გემოს დარღვევებმა და მიალგიამ (კუნთის ტკივილები).

ორსულობა და ლაქტაცია:

ნებისმიერი მედიკამენტის მიღებამდე პაციენტმა კონსულტაციისათვის უნდა მიმართოს ექიმს ან ფარმაცევტს.

ან უნდა აცნობოს ექიმს მოსალოდნელი ორსულობის ან ორსულობის ფაქტის შესახებ. შესაძლებელია აუცილებელი გახდეს ინსულინის დოზის შეცვლა ფეხმძიმობის პერიოდში და მშობიარობის შემდეგ.

დიაბეტის მკაცრ კონტროლსა და ჰიპოგლიკემიის პრევენციას დიდი მნიშვნელობა ენიჭება ჩვილის ჯანმრთელობისათვის.

ძუძუთი კვების დროს, შესაძლებელია აუცილებელი გახდეს ინსულინის დოზისა და კვების რეჟიმის შეცვლა.

განსაკუთრებული მითითებები:

* პაციენტი ყურადღებით უნდა გაეცნოს ექიმის მიერ გამოწერილ რეცეპტს, სადაც აღნიშნულია ინსულინის დოზები, დაკვირვება (სისხლისა და შარდის ანალიზები), დიეტა და ფიზიკური აქტივობები (ფიზიკური ვარჯიში და დატვირთვა), ინექციის მეთოდი.

პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები: ლანტუსის გამოყენების მხრივ მცირე გამოცდილება არსებობს 6 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და პაციენტებში ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციის დარღვევით.

მგზავრობა: მგზავრობის წინ პაციენტმა კონსულტაციისათვის უნდა მიმართოს ექიმს, რათა მიიღოს სრული ინფორმაცია შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით: ინსულინის, შპრიცების და ა.შ. მარაგი იმ ქვეყანაში, სადაც მიემგზავრება; მგზავრობის განმავლობაში ინსულინის სათანადო პირობებში შენახვა, კვების გრაფიკი და ინსულინის ინექციები; საათობრივი სარტყელის შეცვლის შედეგად წარმოქმნილი სავარაუდო ეფექტები; ის სავარაუდო რისკ-ფაქტორები, რომლებიც ემუქრება პაციენტის ჯანმრთელობას იმ ქვეყნებში, რომელთა მონახულებასაც იგი აპირებს.

დაავადებები და ტრავმები: ავადმყოფობის ან სერიოზული ტრავმების დროს, იზრდება სისხლში შაქრის შემცველობის დონე (ჰიპერგლიკემიის განვითარების რისკი). იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტი არ იღებს საკმარისი რაოდენობის საკვებს, არსებობს სისხლში შაქრის შემცველობის შემცირების (ჰიპოგლიკემია) რისკი. ამგვარ სიტუაციებში საჭიროა სიფრთხილე დიაბეტის მკურნალობისას და ექიმის კონსულტაცია. თუ პაციენტს აღენიშნება პირველი ტიპის დიაბეტი (ინსულინდამოკიდებული დიაბეტი), მან არ უნდა შეწყვიტოს ინსულინის გამოყენება და გააგრძელოს საკმარისი რაოდენობის ნახშირწყლების მიღება. ახლობლები და მომვლელები ყოველთვის უნდა იყვნენ გაფრთხილებულნი ინსულინის საჭიროების შესახებ.

მანქანის მართვა და გამოყენება: კონცენტრაციის უნარი და რეფლექსები შეიძლება შენელდეს იმ შემთხვევაში, თუ სისხლში შაქრის შემცველობა ძალიან დაბალი (ჰიპოგლიკემია) ან ძალიან  მაღალი (ჰიპერგლიკემია). ამ დროს შესაძლებელია აღინიშნოს მხედველობასთან დაკავშირებული პრობლემებიც, რის გამოც მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ყველა ის სიტუაცია, რითაც შეიძლება საფრთხე შეუქმნას პაციენტმა საკუთარ თავს და გარშემომყოფებს (მაგალითად, ავტომობილის მართვისას). მართვის უნართან დაკავშირებით კონსულტაცია ექიმთან საჭიროა იმ შემთხვევაში, თუ აღინიშნება ჰიპოგლიკემიის ხშირი შემთხვევები და ჰიპოგლიკემიის წინა-სიმპტომების შემცირება ან საერთოდ გაქრობა.

ჭარბი დოზირება:

ლანტუსის გადაჭარბებული დოზის გამოყენების შემთხვევაში, შეიძლება განვითარდეს ჰიპოგლიკემია, რის გამოც საჭიროა შაქრის დონის ხშირი კონტროლი. ჩვეულებრივ ჰიპოგლიკემიის თავიდან ასაცილებლად, საჭიროა მეტი საკვების მიღება.

დაუშვებელია გაორმაგებული დოზის მიღება გამოტოვებული დოზის ანაზღაურების მიზნით.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– ზოგიერთი პრეპარატი ამცირებს სისხლში შაქრის შემცველობას, ზოგი პირიქით – ზრდის, ხოლო ზოგიერთი მათგანი კი ერთდროულად ხელს უწყობს როგორც ზრდას, ასევე შემცირებას სიტუაციიდან გამომდინარე. ნებისმიერ შემთხვევაში, აუცილებელია დარეგულირდეს ინსულინის დოზა, რათა თავიდან ავიცილოთ შაქრის დონის ზედმეტად შემცირება ან მისი გაზრდა.  საჭიროა სიფრთხილის ზომები არა მარტო სხვა მკურნალობის კურსის დაწყებისას, არამედ აგრეთვე მისი შეწყვეტის დროსაც.

– თუ პაციენტი ღებულობს ან ახლახან დაასრულა სხვა პრეპარატის მიღება, (მათ შორის დანიშნულების გარეშე მიღებული პრეპარატი) მან უნდა აცნობოს ამის შესახებ ექიმს ან ფარმაცევტს. პრეპარატის მიღებამდე კონსულტაციაა საჭირო ექიმთან იმისათვის, რათა პაციენტმა შეიტყოს თუ რა სავარაუდო გვერდითი ეფექტი შეიძლება განვითარდეს შაქრის დონის ცვლილების მხრივ და რა ზომების მიღებაა საჭირო.

– შესაძლებელია შაქრის დონემ განსაკუთრებით დაიწიოს იმ შემთხვევაში, თუ დიაბეტის სამკურნალოდ გამოიყენება სხვა პრეპარატებიც, როგორიცაა ამფ ინჰიბიტორები, ფლუოქსეტინი, ფიბრატები, მაოს-ინჰიბიტორები, პენტოქსიფილინი, პროპოქსიფენი, სალიცილატები და სულფანილამიდების ჯგუფის პრეპარატები.

– შესაძლებელია შაქრის დონე განსაკუთრებით აიწიოს იმ შემთხვევაში, თუ გამოიყენება კორტიკოიდები („კორტიზონი“), დანაზოლი, დიაზოქსიდი, დიურეზულები, გლუკაგონი, იზონიაზიდი, ესტროგენები და პროგესტერონი (როგორიცაა კონტრაცეპტიული ტაბლეტები), ფენოთიაზინები, სომატოტროპინი, სიმპატომიმეტური საშუალებები (მაგ. ადრენალინი, სალბუტამოლი, ტერბუტალინი), თირეოიდული ჰორმონები, კლოზაპინი, ოლანზაპინი და პროტეაზას ინჰიბიტორები.

– შესაძლებელია შაქრის დონის ცვლილება იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტი იღებს α-ადრენობლოკატორებს, კლონიდინს, ლითიუმის მარილებს, ან ალკოჰოლს. პენტამიდინს შეუძლია გამოიწვიოს ჰიპოგლიკემია, ზოგიერთ შემთხვევაში კი ჰიპერგლიკემიაც.

– β-ადრენობლოკატორებს, ისევე როგორც სიმპატოლიზურ მედიკამენტებს (მაგ. კლონიდინი, გუანეტიდინი და რეზერპინი), შეუძლიათ შეამცირონ ან სრულიად შენიღბონ ის სიმპტომები, რომლებიც ვლინდება ჰიპოგლიკემიის წინ.

იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს რაიმე ეჭვი ამასთან დაკავშირებით, საჭიროა ექიმთან ან ფარმაცევტთან მიმართვა.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება მაცივარში 2-8⁰C ტემპერატურაზე,  ნახევრად შევსებული კალამი ინახება გარე კოლოფთან ერთად სინათლისაგან დაცულ ადგილას. დაუშვებელია პრეპარატის გაყინვა. ახალი კალმის პირველად გამოყენებამდე დასაშვებია მისი შენახვა 1-2 საათით ოთახის ტემპერატურაზე.

თუ კალამი აღებულ იქნა მაცივრიდან გამოყენების ან მარაგის სახით ტრანსპორტირების მიზნით, მისი შენახვა დასაშვებია 4 კვირამდე. ამ დროის მანძილზე მისი შენახვა უნდა მოხდეს არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ ადგილას, მაცივრის გამოყენების გარეშე. ამ პერიოდის გავლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის წესები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

საერთაშორისო დასახელება:

Lansoprazole

მწარმოებელი: “UNIPHARMA”, El Obour City, Cairo, Egypt.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

კაფსულები.

აღწერილობა: მყარი ჟელატინის კაფსულები: მქრქალი ცისფერი თავსახური/თეთრი კორპუსი, ზომა #1, შეიცავს თეთრ ან მოყვითალო-მოთეთრო გრანულებს.

1 კაფსულა შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება:

ლანსოპრაზოლი …………………….   30 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

მანიტოლი, საქაროზა, კალციუმის კარმელოზა, ლაქტოზას მონოჰიდრატი, მაგნიუმის კარბონატი მსუბუქი, ჰიპრომელოზა E-5, მეტაკრილის მჟავას L30D კოპოლიმერი, პროპილენგლიკოლი, ცეტილის სპირტი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, პოლისორბატ-80, კოპოვიდონი, ტიტანის დიოქსიდი

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

წყლულის საწინააღმდეგო საშუალება.

პროტონული ტუმბოს სპეციფიკური ინჰიბიტორი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ლანტოროლი– წყლულის საწინააღმდეგო საშუალება, პროტონული ტუმბოს (H⁺-K⁺-ატფ-აზას) სპეციფიკური ინჰიბიტორია. ლანსოპრაზოლი მეტაბოლიზდება კუჭის პარიესულ უჯრედებში აქტიურ სულფონამიდურ წარმოებულებამდე, რომლებიც ახდენენ H⁺-K⁺-ატფ-აზას სულფჰიდრული ჯგუფების ინაქტივაციას. ამის შედეგად წარმოებს მარილმჟავას სინთეზის საბოლოო სტადიის ინჰიბირება, რაც განაპირობებს კუჭის ბაზალური და სტიმულირებული სეკრეციის შემცირებას გამღიზიანებლისაგან დამოუკიდებლად.

ლანტოროლი თრგუნავს Helicobacter pylori ზრდას და ზრდის სხვა პრეპარატების ანტიჰელიკობაქტერულ აქტივობას.

შიგნით მიღებისას აბსორბცია მაღალია. მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 1,5-2,2 საათის შემდეგ.

ჩვენებები:

•    კუჭისა და თორემტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება;

•    კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანება, დაკავშირებული არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (აასს) მიღებასთან, სტრესული წყლულები;

•    გასტრო-ეზოფაგური რეფლუქს-დაავადება, სიმპტომური მკურნალობა რეფლუქს-ეზოფაგიტის დროს;

•    ეროზიული ეზოფაგიტის მკურნალობა;

•    Helicobacter pylori ი-ს ერადიკაცია (ანტიბიოტიკებთან კომბინაციაში);

•    პათოლოგიური ჰიპერსეკრეტორული მდგომარეობები, ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის ჩათვლით;

•    ქრონიკული გასტრიტის, კუჭის მომატებული მჟავიანობით, გამწვავების სტადიაში;

•    არაწყლულოვანი დისპეფსია.

უკუჩვენებები:

•    მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ;

•    საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის ავთვისებიანი წარმონაქმნები;

•    ბავშვთა და მოზარდთა ასაკი 18 წლამდე;

•    ორსულობის პირველი ტრიმესტრი, ლაქტაციის პერიოდი.

გვერდითი მოვლენები:

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: დიარეა, მადის მომატება ან დაქვეითება, გულისრევა, მუცლის ტკივილი, ყაბზობა.

ცენტრალური ნერვული სისტემის (ცნს) მხრივ: თავის ტკივილი, შეუძლოდ ყოფნა, ძილიანობა, დეპრესია, შფოთვა.

ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი კანზე.

სხვა: ერთეულ შემთხვევებში – გრიპისმაგვარი სინდრომი, მიალგია.

გამოყენების წესი და დოზირება:

ლანტოროლი მიიღება შიგნით, დაუღეჭავად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად.

კუჭისა და თორემტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება: ინიშნება 30 მგ/დღეში. მკურნალობის კურსი თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების გამწვავების შემთხვევაში შეადგენს 2-4 კვირას, ხოლო კუჭის წყლულოვანი დაავადებისას – 4-8 კვირას.

კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანება, დაკავშირებული არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (აასს) მიღებასთან: რეკომენდებული დოზაა 30 მგ/დღეში, მკურნალობის კურსი: 4-8 კვირა. კუჭის და თორემტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების პროფილაქტიკა აასს-ების მიღებასთან დაკავშირებით მომატებული რისკის მქონე პაციენტებში: 15 მგ/დღეში 12 კვირამდე ხანგრძლივობით.

გასტრო-ეზოფაგური რეფლუქს-დაავადება (რეფლუქს-ეზოფაგიტის მკურნალობა): ინიშნება 30 მგ/დღეში 4-8 კვირის განმავლობაში, აუცილებლობის შემთხვევაში მკურნალობის კურსს ახანგრძლივებენ კიდევ 8 კვირით.

რეფლუქს-ეზოფაგიტის სიმპტომური მკურნალობა: ინიშნება 15 მგ/დღეში, მკურნალობის კურსი – 8 კვირამდე.

რეფლუქს-ეზოფაგიტის შემანარჩუნებელი თერაპია: 15 მგ/დღეში 8 კვირის განმავლობაში, აუცილებლობის შემთხვევაში მკურნალობის კურსს ახანგრძლივებენ კიდევ 8 კვირით, მაგრამ არა უმეტეს 12 თვისა.

Helicobacter pylori-ს ერადიკაცია: მიიღება 30 მგ 2-ჯერ დღეში ანტიბიოტიკებთან კომბინაციაში.

პათოლოგიური ჰიპერსეკრეტორული მდგომარეობები ზოლინგერ-ელისონის       სინდრომის ჩათვლით: პრეპარატის საწყისი დოზაა 30 მგ 2-ჯერ დღეში, საჭიროების შემთხვევაში დოზა იზრდება 120 მგ-მდე დღე-ღამეში. მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ინდივიდუალურად.

ქრონიკული გასტრიტი კუჭის მომატებული მჟავიანობით გამწვავების სტადიაში:  ინიშნება 30 მგ 1-2-ჯერ დღე-ღამეში. მკურნალობის კურსი – 2-3 კვირა.

არაწყლულოვანი დისპეფსია: ინიშნება 15-30 მგ 1-2-ჯერ დღე-ღამეში, მკურნალობის   კურსი – 2-3 კვირა.

ღვიძლის უკმარისობისას და ხანდაზმულ პაციენტებში მკურნალობა იწყება განახევრებული დოზებით, თანდათან იზრდება რეკომენდებულ დოზამდე, მაგრამ არა უმეტეს 30 მგ-ისა დღე-ღამეში.

დოზის გადაჭარბება:

მონაცემები ჰიპერდოზირების შესახებ არ არსებობს.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:

ლანსოპრაზოლი ამცირებს (10%-ით) თეოფილინის კლირენსს.

სუკრალფატი 30%-ით ამცირებს ლანსოპრაზოლის ბიოშეღწევადობას (აუცილებელია 30-40 წუთიანი ინტერვალის დაცვა ამ პრეპარატების მიღებათა  შორის).

შესაძლებელია ურთიერთქმედება პრეპარატებთან, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან ციტოქრომ Р450-ს ფერმენტული სისტემის მონაწილეობით.

რეკომენდებულია ანტაციდების მიღება ლანტოროლის მიღებამდე 1 საათით ადრე ან მისი მიღებიდან 1 საათის შემდეგ, რადგან მათ შეუძლიათ შეამცირონ პრეპარატის შეწოვა ორგანიზმში.

პრეპარატებთან, რომელთა ბიოშეღწევადობა დამოკიდებულია კუჭის გარემოს рН–ზე, ერთდროული გამოყენებისას (მაგალითად, კეტოკონაზოლი), ლანტოროლმა შეიძლება შეცვალოს მათი აბსორბცია.

პრეპარატი შეთავსებადია ანტიპირინთან, დიაზეპამთან, იბუპროფენთან, ინდომეტაცინთან, პერორალურ კონტრაცეპტივებთან, ფენიტოინთან, პრედნიზოლონთან, პროპრანოლოლთან, ვარფარინთან.

განსაკუთრებული მითითებები:

მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებელია გამოირიცხოს კუჭსა და საყლაპავში ავთვისებიანი პროცესის არსებობა, რადგან პრეპარატის მიღებამ შესაძლოა შენიღბოს სიმპტომები და გადაავადოს დიაგნოზის დადგენა.

სიფრთხილით გამოიყენება ღვიძლის დაქვეითებული ფუნქციის მქონე და ხანდაზმულ პაციენტებში.

გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში:

პრეპარატის გამოყენება  ორსულობის II  და III ტრიმესტრში შესაძლებელია იმ შემთხვევაში, თუ მკურნალობის მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკს ნაყოფისთვის.

პრეპარატით მკურნალობის პერიოდში მიზანშეწონილია ლაქტაციის შეწყვეტა.

ზემოქმედება ავტომობილისა და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე:

პრეპარატ ლანტოროლის გამოყენება არ ახდენს გავლენას ავტომობილისა და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე.

გამოშვების ფორმა:

10 კაფსულა  ბლისტერზე. 1 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად – მუყაოს კოლოფში.

7 კაფსულა  ბლისტერზე. 2 ან 4 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად – მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:

ინახება მშრალ, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას, არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურის პირობებში.

ვარგისიანობის ვადა:

3 წელი წარმოების თარიღიდან.

ნუ გამოიყენებთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

რეცეპტით (II ჯგუფი).

შემადგენლობა:
1მლ სუსპენზია შეიცავს შემდეგი ბაქტერიების ანტიგენურ ექსტრაქტს: Streptococcus pneumoniae 3 63,2 A.U. ტიპის; Streptococcus pyrogenes A 126,2 A.U. ჯგუფის; Staphylococcus aureus 79,6 A.U; Haemophilus influenzae b 50,2 A.U. ტიპის; Klebsiella pneumoniae 39,8 A.U.

დამხმარე ნივთიერებები: პოლისორბატი 80, ქლორჰექსიდინის დიაცეტატი, თიმეროსალი, გაწმენდილი წყალი.

გამოშვების ფორმა:

Per os მისაღები წვეთები, 18 მლ.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

ბაქტერიული ლიზატი.

ჩვენებები:

ზედა სასუნთქი გზების ინფექციების პროფილაქტიკა და მკურნალობა (რინიტი, რინოფარინგიტი, სინუსიტი, ტონზილიტი, ბრონქიტი).

უკუჩვენებები:

* შემადგენელი კომპონენტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა;

ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატი ხმარებისას უკუჩვენებები არ არის ცნობილი.

მიღების წესი:

აუცილებელია წვეთები პირში დაყოვნდეს გარკვეული დროით, სასურველია ენიშ ქვეშ, გადაყლაპვის გარეშე, რათა საშუალება მიეცეს სუსპენზიას გავრცელდეს ორო–ფარინგეალური ლორწოვანის  სანერწყვე სეკრეტში რათა  ხელი შეეწყოს პრეპარატის აბსორბციას.

ჩვილ ბავშვებში ლანტიგენი B შეიძლება გამოყენებულ იქნას ძილის დროს წვეთების ტუჩებს შორის ჩაწვეთებით.

სასურველია, გარდა სუბლინგვალური გამოყენებისა გაფართოვდეს შეხების არეალი და ლანტიგენი B– ს ერთი –ორი წვეთი გამოიყენოთ ცხვირის თითოეულ ნესტოში ღამით ძილის წინ.

ურთიერთქმედება:

არ არის ცნობილი.

მექანიზმებისა და მანქანა–დანადგარების მართვაზე გავლენა არ არის ცნობილი.

დოზირება:

3 თვიდან 10 წლამდე ასაკის ბავშვები: ან 15 წვეთი დილით,  სასურველია ჭამამდე, ან 7 წვეთი (ნახევარი დოზა) დილით და 7 წვეთი საღამოთი ძილის წინ.

10 წელზე უფროსი ასაკი ბავშვები და მოზარდები: 15 წვეთი (ერთი დოზა) დილით, უმჯობესია ჭამამდე და 15 წვეთი (ერთი დოზა) საღამოთი ძილის წინ.

მკურნალობის ციკლი:

მკურნალობის ერთი კურსი მოითხოვს:

–მოზრდილებისთვის 2 ბოთლის და 10 წელზე უმცროსი ასაკის ბავშვებისათვის 1 ბოთლის გამოყენებას, შესაბამისი დოზირებით.

მკურნალობის კურსი 2–3 კვირა.

–გაძლიერების მიზნით – ერთი ბოთლი მოზრდილებში და ნახევარი ბოთლი 10 წელზე უმცროსი ასაკის ბავშვებში, შესაბამისი დოზირებით.

–ცივ სეზონზე პროფილაქტიკის მიზნით, მკურნალობის დაწყება ხდება ცივი პერიოდის დადგომასთან ერთად და მეორდება 3 ან 4 თვის შემდეგ.

ჭარბი დოზირება:

შემთხვევები დოზის გადაჭარბების შესახებ არ არის.

გვერდითი მოქმედება:

სიმპტომების დროებითი გაუარესება შეიძლება მოხდეს პირველი მიღების შემდეგ, რაც ჩვეულებრივ იშვიათია და უმნიშვნელო ხასითის. თუმცა პაციენტმა ექიმს უნდა აცნობს გამოვლენილი გვერდითი ეფექტების შესახებ.

გაფრთხილება:

არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილზე. გამოყენების წინ შეანჟღრიეთ;

სუსპენზიაში ნალექის წარმოქმნა მის ეფექტურობას არ ამცირებს;

შეინახეთ სინათლისაგან დაცულ ადგილზე, არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე.

მწარმოებელი:

BRUSCHETTINI s.r.l. – Genoa, იტალია.

საერთაშორისო დასახელება:

LANSOPRAZOLE

მწარმოებელი: SANOVEL PHARMACEUTICAL PRODUCTS IND

მოქმედი ნივთიერება: ლანსოპრაზოლი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებების სამკურნალო საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: შეფუთვაში 4 და 28 ც.

1 კაფს.

ლანსოპრაზოლი ………….   30 მგ

ვრცლად ლანი–30

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ლანსოპრაზოლი წარმოადგენს H⁺, K⁺,ატფაზას სპეციფიურ ინჰიბიტორს, რომელიც თავის ფარმაკოლოგიური თვისებებით წააგავს ომეპრაზოლს. იგი ამცირებს კუჭის წვენის სეკრეციას ე.წ. პროტონული ტუმბოს ფერმენტ H⁺/ K⁺,ატფაზას  სპეციფიკური ინჰიბირებით, კუჭის პარიეტული უჯრედების სეკრეტორულ ზედაპირზე ზემოქმედების შედეგად.

ფარმაკოკინეტიკა

პრეპარატის მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში შეადგენს 0.75-1.15 მგ/ლ და აღინიშნება მისი პერორალური მიღებიდან 1.5-2.2 საათის შემდეგ. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა ჯანმრთელ მოხალისეებში შეადგენს 85%-ს. პრეპარატი ღვიძლში განიცდის მეტაბოლიზმს პირველადი გავლისას და ელიმინირდება ნაღველით და შარდით. იგი იშლება ორ მეტაბოლიტად: ლანსოპრაზოლის სულფონად და ჰიდროქსილაზოპრაზოლად. ლანსოპრაზოლის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1.3-1.7  საათს. მისი 97-99% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. პრეპარატის ანტიბაქტერიული ეფექტი H. pylori-ის მიმართ ხელს უშლის პეპტიური წყლულის განვითარებას იმ ორგანიზმების დეზაქტივაციის გამო, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიონ კუჭის წყლულის რეციდივი.

ჩვენებები

• პეპტიური წყლული;
• რეფლუქს-ეზოფაგიტი;
• ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი.

დოზირების რეჟიმი

პრეპარატი ინიშნება დილით ჭამის წინ დოზით 30 მგ.

პაციენტები 12-გოჯა ნაწლავის წყლულით აგრძელებენ მკურნალობას 4-6 კვირის განმავლობაში, ხოლო კუჭის წყლულით და რეფლუქს-ეზოფაგიტით დაავადებულები – 8 კვირას. შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 15 მგ-ს. ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის დროს რეკომენდებული საწისი დოზა შეადგენს 60 მგ-ს ერთხელ დღეში, რომელიც ინიშნება ინდივიდუალურად კლინიკური მდგომარეობის მიხედვით.

120 მგ-ზე მეტი დოზა ინიშნება რამოდენიმე მიღებისათვის.

გვერდითი მოვლენები

ჩვეულებისამებრ ყველაზე ხშირია გასტროინტესტინალური ჩივილები, კერძოდ დიარეა, რომელიც აღენიშნებათ 3.2% პაციენტებს. სხვა გვერდითი მოვლენები დაკავშირებულია ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციის დარღვევასთან, ცვლილებებთან კანის მხრივ, აგრეთვე აღინიშნებოდა ფარინგიტი, რინიტი, ხველება, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ძილის დარღვევა, დაღლილობა და ძილიანობა. სხვა ეფექტები გამოიხატება ანორექსიით, ყაბზობით, პროტეინურიით,  დერმატოლოგიური რეაქციებით და სხვა.

უკუჩვენებები

* მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ;

* კუჭის კიბო;

* აქლორჰიდრია;

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულებში პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია იმ შემთხვევაში, როდესაც მისი მოსალოდნელი დადებითი მოქმედება დედისათვის აღემატება პოტენციურ რისკს ნაყოფისათვის. დადგენილი არ არის გადადის თუ არა პრეპარატი დედის რძეში. ბავშვებში პრეპარატის უსაფრთხოება დადგენილი არ არის.

ჭარბი დოზირება

ჭარბი დოზირების მკურნალობა სიმპტომატურია და შემანარჩუნებელი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება

ლანსოპრაზოლი განიცდის მეტაბოლიზმს ციტოქრომ P₄₅₀ სისტემის მეშვეობით. მისი ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან ამ სისტემით, როგორიცაა ვარფარინი, ანტიპირინი, ინდომეტაცინი, იბუპროფენი, ფენიტოინი, პროპრანოლოლი, პრედნიზოლონი ან დიაზეპამი, აღწერილი არ არის.