საერთაშორისო დასახელება:

MEBHYDROLIN

მწარმოებელი: FARMAK UKRAINE

მოქმედი ნივთიერება: მებჰიდროლინი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

H1 – ჰისტამონური რეცეპტორების ბლოკატორი.

გამოშვების ფორმა:

50 მგ. დრაჟე; 100მგ ტაბ,დრაჟე

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

იგი ასუსტებს ჰისტამინის სპაზმოგენურ ეფექტს ბრონქებისა და ნაწლავების გლუვი კუნთების მიმართ, ასევე ამცირებს მის გავლენას სისხლძარღვების განვლადობაზე. გააჩნია ნაკლებად გამოხატული სედაციური და საძილე ეფექტი.

ჩვენებები:

• სეზონური ალერგიული რინიტი, პოლინოზი, ჭინჭრის ციება, კვინკეს შეშუპება, კვებითი და წამლისმიერი ალერგია, დერმატოზი, სხვა ალერგიული რეაქციები.

უკუჩვენებები:

* ჰიპრმგრძნობელობა;

* კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი და სხვა ანთებითი დაავადება;

* 6 წლამდე ასაკის ბავშვები.

გვერდითი მოვლნები:

კუჭ–ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვანის გაღიზიანება, დისპეფსიური მოვლენები: გულძმარვა, გულისრევა, ტკივილი ეპიგასტრულ მიდამოში, პირის სიმშრალე.

ცნს–ის მხრივ: თავბრუსხვევა, პარესთეზია,დაღლა, ძილიანობა, მხედველობის დარღვევა, რეაქციის სიჩქარის შენელება.

იშვიათად შარდის გამოყოფის დარღვევა, ალერგიული რეაქციები, გრანულემატოზი და აგრანულოციტოზი.

დოზირება: პერორალურად 100–200მგ 1–2–ჯერ დღეში.

საერთაშორისო დასახელება:

DIAZEPAM

მწარმოებელი: BALKANPHARMA – DUPNITSA

მოქმედი ნივთიერება: დიაზეპამი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანქსიოლიტური (ტრანკვილიზატორი) საშუალება; საძილე, დამამშვიდებელი, კრუნჩხვის და ცენტრალური მიორელაქსაციური მოქმედების.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 20 ც.

1 ტაბ.

დიაზეპამი …………    10 მგ

ვრცლად რელიუმი

საერთაშორისო დასახელება:

DILTIAZEM

მწარმოებელი: MEDOCHEMIE

მოქმედი ნივთიერება: დილთიაზემი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

კალციუმის არხების ბლოკატორი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 და 100 ც.

1 ტაბ.

დილთიაზემის ჰიდროქლორიდი ……………..   60 მგ

ვრცლად დილტიაზემი

დიაბეტონი MR – ფრანგული ფარმაცევტული კომპანია “სერვიეს” მიერ წარმოებული ორიგინალური პრეპარატი

საერთაშორისო დასახელება:

GLICLAZIDE

მწარმოებელი: SERVIER, საფრანგეთი

მოქმედი ნივთიერება: გლიკლაზიდი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰიპოგლიკემიური პრეპარატი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

მოდიფიცირებული გამონთავისუფლების ტაბლეტები: შეფუთვაში 60 ც.

1 ტაბ.

გლიკლაზიდი ……………..          30 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

კალციუმის დიჰიდრატი, მალტოდექსტრინი, ჰიპრომელოზა, მაგნიუმის სტეარატი, უწყლო კოლოიდური სილიციუმი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატი წარმოადგენს სულფანილშარდოვანას წარმოებულ II თაობის ანტიდიაბეტურ, პერორალურ საშუალებას, რომელიც ანალოგიური პრეპარატებისაგან განსხვავდება ენდოციკლური კავშირისა და N-ის შემცველი ჰეტეროციკლური რგოლის არსებობით.

ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტი ტიპი II დროს დიაბეტონი MR აღადგენს ინსულინოსეკრეციის I პიკს და აძლიერებს ინსულინის სეკრეციის მეორე ფაზას. დიაბეტონ MR-ით მკურნალობისას აღინიშნება კუჭქვეშა ჯირკვლის საკვების მიღებითა და გლუკოზის შეყვანით განპირობებული სტიმულაციის საპასუხოდ ინსულინის სეკრეციის მნიშვნელოვანი ზრდა. დიაბეტონი MR ასტიმულირებს რა პანკრეასის ბეტა უჯრედების მიერ ინსულინის სეკრეციას, ამცირებს გლუკოზის დონეს სისხლში. დიაბეტონ MR-ით 2-წლიანი მკურნალობის შემდეგ პოსტპრანდიალურად შენარჩუნებულია ინსულინის დონის მატება.

დიაბეტონი MR ზრდის პერიფერიული ქსოვილების მგრძნობელობას ინსულინისადმი და ააქტიურებს უჯრედშიდა ფერმენტებს (კერძოდ კუნთის გლიკოგენსინთეტაზას). ეს აუმჯობესებს დიაბეტის კონტროლის შესაძლებლობას.

დიაბეტონი MR ამცირებს გლუკოზის წარმოქმნას ღვიძლის მიერ, რაც იწვევს გლუკოზის დონის ნორმალიზიაცის უზმოზე.

დიაბეტონი MR ნახშირწყლოვანი ცვლის მოწესრიგებისაგან დამოუკიდებლად ზემოქმედებს მიკროცირკულაციაზე (სისხლძარღვთა კედელზე). იგი ამცირებს თრომბოციტების ადჰეზიასა და მიგრაციას, აფერხებს კედლისმიერი თრომბოზის განვითარებას მცირე კალიბრის სისხლძარღვებში, აძლიერებს სისხლძარღვოვან ფიბრინოლიზურ აქტიობას. პრეპარატი ამცირებს სისხლძარღვთა განვლადობას. იგი ასევე, აქვეითებს მიკროთრომბების წარმოქმნისა და ათეროსკლეროზის განვითარების რისკს.

კონტროლირებულმა კლინიკურმა გამოკვლევებმა დაადასტურეს გლიკლაზიდის ანტიოქსიდანტური თვისებები (სისხლის პლაზმაში ლიპიდური პეროქსიდაზების დონის კლება, ერითროციტარული სუპეროქსიდდისმუტაზას აქტივობის მატება), რომლებიც თავდაპირველად კლინიკურ-ფარმაკოლოგიურ კვლევებში იქნა ნანახი.

ჩატარებულმა კონტროლირებულმა კლინიკურმა კვლევებმა ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში დაადასტურა, რომ დიაბეტონ MR-ის განსაკუთრებული სამკურნალო ფორმა დოზით 30 მგ ერთჯერადი მიღებისათვის ხანგრძლივად და ეფექტურად აკონტროლებს სისხლში გლუკოზის დონეს (გლიკოზირებული ჰემოგლობინი HbA_1C მონიტორირებაზე დაყრდნობით).

დიაბეტონი MR აღადგენს ინსულინოსეკრეციის I პიკს (განსხვავებით სულფანილშარდოვანას წარმოებული სხვა პრეპარატებისაგან, მაგ. გლიბენკლამიდისა და ქლორპროპამიდისაგან, რომლებიც ძირითადად ინსულინის სეკრეციის მეორე პიკზე მოქმედებენ). დიაბეტონი MR ამცირებს პოსტპრანდიალური ჰიპერგლიკემიის პიკს.

ფარმაკოკინეტიკა:

პრეპარატის მიღებისას გლიკლაზიდი მთლიანად აბსორბირდება საჭმლის მომნელებელ სისტემაში. სამკურნალო ფორმის თავისებურებიდან გამომდინარე, გლიკლაზიდის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში პროგრესულად მატულობს და მიღებიდან 12-16 საათში ქმნის პლატოს. საკვების მიღება პრეპარატის აბსორბციაზე არ მოქმედებს.

დიაბეტონ MR-ის ყოველდღიური ერთჯერადი დოზა უზრუნვეყოფს გლიკლაზიდის 24-საათიან ეფექტურ კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში. პლაზმის ცილებთან პრეპარატის შეკავშირება შეადგენს 95%-ს. პრეპარატი ღვიძლში განიცდის ბიოტრანსფორმაციას; წარმოქმნილი მეტაბოლიტები ფარმაკოლოგიურად არააქტიურები არიან. მეტაბოლიტების სახით გლიკლაზიდი ძირითადად, გამოიყოფა თირკმლებით; 1% უცვლელი სახით გამოიყოფა შარდში.

ჩვენებები:

პრეპარატი განკუთვნილია ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტით (II ტიპი) დაავადებული მოზრდილი პაციენტების სამკურნალოდ, დიეტასთან და ფიზიკურ ვარჯიშებთან შეთავსებით, როდესაც ზემოთაღნიშნული საშუალებები თავისთავად არასაკმარისია სისხლში შაქრის ნორმალური დონის შესანარჩუნებლად.

მიღების წესები და დოზირება:

დიაბეტონი MR განკუთვნილია მხოლოდ მოზრდილი პაციენტებისათვის. სადღეღამისო დოზა ვარირებს 30-დან 120 მგ-მდე დღეში ერთხელ. დოზა ყველა შემთხვევაში ინდივიდუალურად შეირჩევა. საწყისი რეკომენდებული დოზა 30 მგ-ია. შემდგომში დოზის შერჩევა ხდება სისხლში გლუკოზის დონის მიხედვით. დოზის ცვლილება დასაშვებია მინიმუმ ორკვირიანი პერიოდის შემდეგ. შერჩეული დოზის ყოველდღიური მიღება განაპირობებს გლუკოზის დონის ეფექტურ კონტროლს სისხლის პლაზმაში. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა 120 მგ-ია.

პაციენტის გადაყვანა სხვა ორალური ანტიდიაბეტური პრეპარატებიდან დიაბეტონ MR-ზე არ საჭიროებს მოსამზადებელ პერიოდს. თუ პაციენტი ადრე ღებულობდა გახანგრძლივებული ნახევარდაშლის სულფანილშარდოვანას წარმოებულ პრეპარატს, საჭიროა 1-2 კვირით გლუკოზის დონის მონიტორირება ჰიპოგლიკემიის თავიდან აცილების მიზნით (რაც წინამორბედი თერაპიის ნარჩენ ეფექტად ჩაითვლება). თირკმელების დისფუნქციის მქონე პაციენტებში (კრეატინის კლირენსი 15-დან 80 მლ/წთ-მდე) დიაბეტონი MR ინიშნება იგივე დოზებით.

პრეპარატის მიღება რეკომენდებულია საუზმის დროს.

თუ პაციენტი გამოტოვებს პრეპარატის მიღებას, საჭიროა შემდეგი დოზის მომატება.

გვერდითი მოვლენები:

პრეპარატის მიღებამ შესაძლოა გამოიწვიოს:

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ძალიან იშვიათად – გულისრევა, ფაღარათი, ან ყაბზობა, რასაც შექცევადი ხასიათი აქვს და მცირდება პრეპარატის საკვებთან ერთად მიღების დროს.

სისხლმბადი სისტემის მხრივ (ერთეულ შემთხვევებში): თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი ან ლეიკოპენია, ანემია (ჩვეულებრივ შექცევადი ხასიათის).

ალერგიული რეაქციები: იშვიათად – ქავილი, ჭინჭრის ციება (მსუბუქ და შექცევად ფორმებში).

უკუჩვენებები:

*ინსულინდამოკიდებული შაქრიანი დიაბეტი (I ტიპი);

*დიაბეტური კეტოაციდოზი;

*პრეკომატოზური და კომატოზური მდგომარეობა;

*მძიმე დამწვრობა და ინფექციები;

*ღვიძლის და თირკმელების მწვავე უკმარისობა;

*მომატებული მგრძნობელობა სულფანილშარდოვანას წარმოებულებზე, გლიკლაზიდზე ან პრეპარატში შემავალ რომელიმე კომპონენტზე;

*ორსულობა;

*ლაქტაცია.

ორსულობა და ლაქტაცია:

თუ ორსულობა დადგა დიაბეტონ MR-ით მკურნალობის ფონზე, ნაყოფის მოცილების აუცილებლობა არ არის.

ორსულობის დროს დიაბეტის სამკურნალოდ საჭიროა ინსულინის ინექციების დანიშვნა.

განსაკუთრებული მითითებები:

პრეპარატის მიღებისას არსებობს ჰიპოგლიკემიის განვითარების საშიშროება. ამასთანავე, ზოგიერთ შემთხვევაში მძიმე და გახანგრძლივებული ფორმით, რაც საჭიროებს ჰოსპიტალიზაციას. ამიტომ პაციენტმა უნდა იცოდეს ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები. ხანდაზმულ პაციენტებში და იმ პაციენტებში, რომლებიც ბეტაადრენობლოკერებით მკურნალობენ, რთულია ჰიპოგლიკემიის სიმპტომების ამოცნობა. ბეტაადროენობლოკერების მოქმედება ჰიპოგლიკემიის ზოგიერთი სიმპტომის იმიტაციას იძლევა, მაგ. გულისცემა და ტაქიკარდია.

დიაბეტონი MR შესაძლებელია დაენიშნოს მხოლოდ იმ პაციენტებს, რომლებიც რეგულარულად იკვებებიან (ყოვედღიურად საუზმობენ და საკმარისად ღებულობენ ნახშირწყლებს); პრეპარატის მიღების დროს საჭიროა პაციენტმა დაიცვას ექიმის მიერ დანიშნული დიეტა;

ჰიპოგლიკემია ვითარდება დაბალკალორიული დიეტის დაცვისასს ხანგრძლივი და ენერგიული ფიზიკური ვარჯიშების შემდეგ.

ქოლესტაზური სიმპტომების გამოვლინებისას აუცილებელია მკურნალობის შეწყვეტა. პრეპარატის მოხსნისას აღნიშნული სიმპტომები ქრება. გლუკოგენეზი ღვიძლის უკმარისობის დროს დაქვეითებულია; დიაბეტონ MR-ით მკურნალობის ფონზე ეს შესაძლებელია ჰიპოგლიკემიის მიზეზი გახდეს. ასეთ პაციენტებში განვითარებული ჰიპოგლიკემია საკმაოდ ხანგრძლივად საჭიროებს დაუყოვნებლივ თერაპიას.

თუ პაციენტს ესაჭიროება ქირურგიული ჩარევა, აქვს მომატებული ტემპერატურა, განუვითარდა ინფექციური დაავადება, ან მიიღო ტრავმა, საჭიროა მოიხსნას დიაბეტონი MR და დაინიშნოს ინსულინი.

შესაძლებელია ხანგრძლივი მკურნალობის პროცესში დიაბეტონ MR-ის (ისევე როგორც სხვა ორალური ანტიდიაბეტურ პრეპარატებისა) ეფექტურობა დაქვეითდეს, რაც აიხსნება დაავადების პროგრესირებით ან პრეპარატზე პასუხის დაქვეითებით. ეს პრეპარატისადმი მეორადი რეზისტენტობის განვითარებით აიხსნება და ვიდრე მის შეცვლაზე ვიფიქრებთ, საჭიროა გადაიხედოს დოზირებისა და პაციენტის მიერ დიეტის დაცვის საკითხი.

დიაბეტონ MR-ის ფონზე არ არის რეკომენდებული ფენილბუტაზონის მიღება. უმჯობესია სხვა ანტისტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების დანიშვნა. დიაბეტონ MR შესაძლებელია დაინიშნოს კომბინირებულ თერაპიაში ბიგუანიდებთან, ალფა გლიკოზილასას ინჰიბიტორებთან და ინსულინთან.

დიაბეტონ MR-ით მკურნალობისას საჭიროა ალკოჰოლის აკრძალვა, აგრეთვე უარის თქმა იმ პრეპარატების გამოყენებაზე, რომლებიც შეიცავენ ეთანოლს. პაციენტებს უნდა შეეძლოთ ჰიპოგლიკემიის სიმპტომების ინდენტიფიცირება. რადგან პრეპარატის მიღებამ ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპოგლიკემიის განვითარება და მათ მანქანის მართვისას უნდა გამოიჩინონ სიფრთხილე.

ჭარბი დოზირება:

პრეპარატის მაღალი დოზით მიღება იწვევს ჰიპოგლიკემიას. მსუბუქი ჰიპოგლიკემიისას კორექცია შესაძლებელია ნახშირწყლების მიღებით, დოზის შერჩევით და/ან დიეტის შეცვლით. მძიმე ჰიპოგლიკემიას თან სდევს კომის განვითარება, კრუნჩხვები და სხვა ნევროლოგიური დარღვევები. ასეთ შემთხვევაში საჭიროა სასწრაფო სამედიცინო დახმარების აღმოჩენა და სასწრაფო ჰოსპიტალიზაცია.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

დიაბეტონ MR-ის, მიკონაზოლის, ფლუკონაზოლის, ფენილბუტაზონის, ეთანოლისა და ეთანოლის შემცველი პრეპარატების ერთდროული გამოყენება ზრდის მძიმე ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკს, ამიტომ აღნიშნული კომბინაციები წინააღმდეგნაჩვენებია.

დიაბეტონ MR-ით და ბეტა-ადრენობლოკერებით ერთდროულმა მკურნალობამ შესაძლებელია შენიღბოს ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები, როგორიცაა გულისცემა და ტაქიკარდია. უმეტესობა არაკარდიოსელექტიური ბეტა-ადრონობლოკერები ზრდიან ჰიპოგლიკემიის სიხშირესა და გამოხატულებას.

აგფ-ინჰიბიტორების (ენალაპრილი, კაპტოპრილი) და დიაბეტონ MR-ის ერთდროულმა დანიშვნამ შეიძლება გააძლიეროს ამ უკანასკნელის ჰიპოგლიკემიური ეფექტი (ერთ-ერთი ჰიპოთეზით უმჯობესდება გლუკოზისადმი ტოლერანტობა).

დანაზოლისა და დიაბეტონ MR-ის ერთდროული გამოყენება ამცირებს ამ უკანასკნელის ეფექტურობას (პაციენტი ინფორმირებული უნდა იყოს გლუკოზის მკაცრი თვითკონტროლის აუცილებლობის შესახებ როგორც სისხლში, ასევე შარდში); შესაძლებელია საჭირო გახდეს დიაბეტონ MR-ის კორექცია დანაზოლით თერაპიის დროს და მისი შეწყვეტისას.

ქლორპროპამიდის მაღალი დოზების (100 მგ/დღ) და დიაბეტონ MR-ის ერთდროულმა დანიშვნამ შეიძლება გამოიწვიოს გლუკოზის დონის მატება სისხლის პლაზმაში, რაც ინსულინის გამოთავისუფლების შემცირების შედეგი უნდა იყოს. გლუკოკორტიკოიდები (როგორც გარეგანი, ისე სისტემური მოხმარებისათვის) და ტეტრაკოზაკტრინი ზრდიან სისხლში გლუკოზის დონეს (შესაძლებელია კეტოაციდოზის განვითარება).

დიაბეტონ MR-ის და პროგესტაგენების, აგრეთვე სალბუტამოლის, ტერბუტალინის (ინტრავენური გამოყენებისათვის) ერთდროული დანიშვნისას საჭიროა გვახსოვდეს ამ უკანასკნელთა დიდი დოზების დიაბეტოგენური ეფექტი.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

პრეპარატი აღჭურვილია რეჰიდრაციული და დეზინტოქსიკაციური თვისებებით. იგი წარმოადგენს ორგანიზმისათვის ძვირფას საკვებ მასალებს. დექსტროზა ადვილად შეიწოვება ორგანიზმში, ქსოვილებში მისი წვის შედეგად გამოიყოფა დიდი რაოდენობით ენერგია, რომელიც ხმარდება მიმდინარე სასიცოცხლო პროცესებს. დექსტროზის (5%) ხსნარი გამოიყენება ორგანიზმის სითხით შესავსებად.

ვენაში პრეპარატის ჰიპერტონული ხსნარის (10%, 20%, 40% შეყვანისას იზრდება სისხლის ოსმოსური წნევა, მატულობს სითხის ნაკადი ქსოვილებიდან სისხლში, ძლიერდება ნივთიერებათა ცვლა, უმჯობესდება ღვიძლის ანტიტოქსიკური ფუნქცია, ძლიერდება გულის კუნთის კუმშვადობა, ფართოვდება სისხლძარღვები, იმატებს დიურეზი.

ჩვენებები

• დექსტროზას ხსნარებს ხშირად იყენებენ მედიცინაში ჰიპოგლიკემიის, ინფექციური დაავადებების, ღვიძლის დაავადებების (ჰეპატიტები, ღვიძლის დისტროფია და ატროფია) დროს;
• გულის დეკომპენსაციის;
• ფილტვების შეშუპების;
• ჰემორაგიული დიათეზის;
• ტოქსიკოინფექციების, სხვადასხვა ინტოქსიკაციების (ნარკოტიკებით ნახშირორჟანგით, ციანწყალბადმჟავათი და მისი მარილებით, ანილინით, დარიშხანით, ფოსგენით ან სხვა ნივთიერებებით მოწამვლა) და სხვა პათოლოგიური მდგომარეობების დროს.
• ორგანიზმში ნახშირწყლების ნაკლებობით, ღებინების, ფაღარათის შედეგად გამოწვეული დეჰიდრატაციის, ოპერაციისშემდგომ პერიოდში.
• იყენებენ შოკისა და კოლაფსის შემთხვევაში.
• იგი წარმოადგენს სხვადასხვა სისხლის შემცველელებისა და შოკის საწინააღმდეგო სითხეების კომპონენტს. პრეპარატს იყენებენ აგრეთვე სხვადასხვა საშუალებების განზავებისათვის მათი ვენაში შეყვანის დროს.

• პრეპარატის ხსნარს მეთილენის ლურჯთან ერთად იყენებენ ციანწყალბადმჟავით მოწამვლის დროს.
• ხშირად პრეპარატი ინიშნება ასკორბინის მჟავასთან ერთად.
• დექსტროზას 40%-იანი ამპულირებული ხსნარი, რომელიც შეიცავს 5% მაგნიუმის ასკორბინატს, ზოგჯერ გამოიყენება ჰიპერტონული დაავადებების დროს, რომელთან თან ახლავს თავის ტვინში სისხლმიმოქცევის მოშლა (ჰიპოტენზიურ საშუალებებთან, დიურეზულებთან ერთად და სხვა), ასევე ვეგეტატური ნევროზების, ძილის მოშლის დროს.

დოზირების რეჟიმი

ვენაში შეყავთ წვეთოვანი სახით:

– 5% ხსნარი – მაქსიმალურად 150 წვეთი/წუთში. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა მოზრდილებში შეადგენს 2 ლ.

– 10% ხსნარი (მაქსიმალურად 60 წვეთი/წთ), მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა მოზრდილებში – 500 მლ;

– 20% ხსნარი (მაქსიმალურად 30-40 წვეთი/წთ), მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა მოზრდილებში – 300 მლ;

– 40% ხსნარი (მაქსიმალურად 30 წვეთი/წთ), მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა მოზრდილებში – 250 მლ; მაგნიუმის ასკორბინატი შეყავთ ვენაში ნელა, დღეში ერთხელ 10 მლ; მკურნალობის კურსი მოიცავს 10-15 ინექციას.

გვერდითი მოვლენები

შესაძლებელია იონური ბალანსის დარღვევა;

იშვიათად ადგილობრივი გაღიზიანება, თრომბოფლებიტი.

უკუჩვენებები

ჰიპერგლიკემია, შაქრიანი დიაბეტი.

განსაკუთრებული მითითებები

დექსტროზას 5% ხსნარის ოსმოლარობის გაზრდისათვის შეიძლება მისი კომბინირება ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნართან.

დექსტროზას უფრო სწრაფი და სრული შეთვისებისათვის კანქვეშ შეჰყავთ 4-5 ერთეული ინსულინი. ხოლო მისი სწრაფი და სრული შეწოვისათვის, კანქვეშ შეყავთ 4-5 ერთეული ინსულინი.

საერთაშორისო დასახელება:

NATRIUM CHLORIDE; DEXTROSE

მწარმოებელი: DEMO S.A.

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

გლუკოზისა და ელექტროლიტების პარენტერალური ხსნარი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

პარენტერალური ხსნარი: ფლაკონში 250 მლ, შეფუთვაში 1 ც.

100 მლ

ნატრიუმის ქლორიდი ……………….    0.9 მგ

დექსტროზის მონოჰიდრატი  ………   5.5 მგ

ფარმაკოლოგიური მოქმედება:

კომბინირებული პრეპარატი. შეიცავს გლუკოზისა და ელექტროლიტების ნარევს რეჰიდრატაციისთვის. აღადგენს ორგანიზმში გაუწყლოებისას დარღვეულ წყალ-მარილოვან ბალანსს.

ჩვენებები:

• ტოქსიური დისპეფსია;
• ხშირი ღებინება;
• ფაღარათის შედეგად გამოწვეული დეჰიდრატაცია;
• საკვებისმიერი ტოქსიკონიფექცია;
• სხვადასხვა ნივთიერებებით (ნარკოტიკები, ნახშირორჟანგი, ციანწყალბადმჟავა

და მისი მარილები, ანილინი, დარიშხანი, ფოსგენი…) მოწამვლა;

• მწვავე სისხლდენა;
• შოკი და კოლაფსი;
• პოსტოპერაციული პერიოდი;
• ჰემორაგიული დიათეზი;
• დამწვრობა;
• ქოლერა.

მიღების წესი და დოზირება:

პრეპარატი ინიშნება ინტრავენური გზით წვეთოვნად, პაციენტების ზოგადი მდგომარეობიდან, წონიდან, კვებიდან და იმ პრეპრატებიდან გამომდინარე, რომელასაც ის ღებულობს.

უკუჩვენებები:

დიაბეტური კომა, წყლის შეკავება ორგანიზმში,  ჰიპეროსმოლარული კომა.

გვერდითი მოვლენები:

ჰიპერჰიდრატაცია, ფილტვების შეშუპებით, რომელიც შეიძლება გამოწვეული იყოს პრეპარატის ჭარბი მოხმარებით, ჰიპერგლიკმია.

განსაკუთრებული მითითებები:

არ გამოიყნება იმ შემთხვევაში, თუ ხსნარი შეიცავს პრეციპიტატებს. მაღალი დოზებით პრეპარატის გამოყენებისას აუცილებელია ჩატრდეს პაციენტის წყალ-მარილოვანი ცვლისა და კლინიკურ-ბიოლოგიური მდგომარეობის მონიტორინგი.

სიფრთხილით ინიშნება: თირკმლის უკმარისობის, გულის უკმარისობის, ღვიძლის ციროზის, შეშუპებისა და ასციტის დროს.

ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატი ინიშნება ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

სხვა პრეპარატებთან დექსოლის (0,9+5) % ერთდროული დანიშვნის შემთხვევაში გთხოვთ აცნობოთ ექიმს.

ჭარბი დოზირება:

ჰიპერგლიკემია და ჰიპერჰიდრატაცია.

შენახვის წესი :

ხსნარი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე 25ºC-ზე, სინათლისაგან და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ხსნარი არ ინახება გახსნილ მდგომარეობაში.

ვარგისიანობის ვადა:

3 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის წესი:

აფთიაქიდან გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

საერთაშორისო დასახელება:

DEXAMETHAZONE

მწარმოებელი:URSAPHARM ARZNEMITTEL GmbH, გერმანია

მოქმედი ნივთიერება: დექსამეტაზონი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

გლუკოკორტიკოსტეროიდი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

თვალის წვეთები: ფლაკონში 5 მლ

1 მლ

დექსამეტაზონ ნატრიუმი-21

(3-სულფობენზოატი)  …………………        1. 0მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

თიმეროსალი, მეთილჰიდროქსიპროპილცელულოზა, გლუკოზა, საინექციო წყალი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

დექსაპოსის თვალის წვეთების აქტიურ კომპონენტს წარმოადგენს დექსამეტაზონ ნატრიუმ-21 (3-სულფობენზოატი), უფრო ცნობილია დექსამეტაზონ ნატრიუმი მეტასულფობენზოატის სახელით. იგი წარმოადგენს სინთეზურ გლუკოკორტიკოსტეროიდს, რომლის ანთების და ალერგიის საწინააღმდეგო თვისებები 25-ჯერ აღემატება კორტიზოლის მოქმედებას, რომელიც წარმოადგენს ბუნებრივ გლუკოკორტიკოსტეროიდს.

დექსამეტაზონის მოქმედება, ისევე, როგორც სხვა კორტიკოსტეროიდებისა, ეფუძნება იმ პროტეინების სინთეზის სიჩქარეზე ზემოქმედებას, რომლებიც მონაწილეობენ იმუნოლოგიურ და ქემოტაქსისის რეაქციებში.

დადგენილია დექსამეტაზონ ნატრიუმის მეტასულფობენზოატის შეღწევა რქოვანას დაუზიანებელი ეპითელიდან თვალის წინა კამერის ნამში. თვალის ანთების ან ეპითელის დაზიანების შემთხვევაში დექსამეტაზონ ნატრიუმ მეტასულფობენზოატის შეღწევის სიჩქარე რქოვანაში იზრდება.

პრეპარატში დამხმარე კომპონენტის სახით შემავალი მეთილჰიდროქსიპროპილცელულოზა იწვევს თვალის წინა ზედაპირზე დექსამეტაზონ ნატრიუმ მეტასულფობენზოატის დაყოვნებას, რითაც ზრდის პრეპარატის მოქმედების ეფეტურობასა და ხანგრძლივობას.

ფარმაკოკინეტიკა:

ადგილობრივი გამოყენებისას სისტემური აბსორბცია დაბალია.

ჩვენებები:

• მწვავე და ქრონიკული ანთებითი პროცესები:
• თვალის წინა მონაკვეთის ანთება (კონიუნქტივიტი, სკლერიტი, ღრმა კერატიტი ეპითელის დაზიანების გარეშე, ირიტი, ირიდოციკლიტი);
• თვალის უკანა მონაკვეთის ანთება (ქორიოდიტი, ქორიოერეტინიტი);
• სიმპათიური ოფტალმია.
• თვალის ალერგიული დაავადებები:
• ალერგიული კონიუქტივიტი და კერატოკონიუქტივიტი;
• გაზაფხულის კატარი.

ანთებითი მოვლენების მკურნალობა და პროფილაქტაკა ოპერაციის და ტრავმის შემდგომ პერიოდებში.

მიღების წესები და დოზირება:

დექსაპოსი თვალის წვეთებს იწვეთებენ კონიუქტივალურ პარკში 1-2 წვეთს 3-5-ჯერ დღეში. დექსაპოსით მკურნალობის ხანგრძლივობა, ჩვეულებრივ, არ აღემატება 2-3 კვირას.

მკურნალობის გაგრძელების შესახებ გადაწყვეტილება ეფუძნება ობიექტურ მონაცემებს, რაც შეიცავს პრეპარატის მოქმედების ეფექტურობას, სიმპტომატიკის გამოხატულობას, გვერდითი ეფექტების შესაძლებლობას.

გვერდითი მოვლენები:

პრეპარატის ჩაწვეთების შემდეგ შესაძლებელია გაჩნდეს ხანმოკლე წვის შეგრძნება პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენება შეიძლება გახდეს მეორადი გლაუკომისა და კატარაქტის გაჩენის მიზეზი, ამიტომ პრეპარატის 2 კვირაზე მეტ ხანს გამოყენებისას და ასევე, ანამნეზში გლაუკომის მქონე პაციენტებისათვის რეკომენდებულია თვალის შიდა წნევის რეგულარული კონტროლი.

გვერდითი ეფექტების გამოვლენის შემთხვევაში უნდა შეწყდეს პრეპარატის გამოყენება და რაც შეიძლება უფრო სწრაფად მიმართეთ ოფთალმოლოგს.

უკუჩვენებები:

*კერატიტი, გამოწვეული herpes zoster (ხისებრი კერატიტი), ჩუტყვავილა და რქოვანასა და კონიუქტივიტის სხვა ვირუსული დაავადებები;

*თვალის მიკობაქტერიული ინფექციები;

*თვალის სოკოვანი დაავადებები;

*თვალის მწვავე ჩირქოვანი დაავადებები რქოვანას ეპითელის დაზიანებით;

*რქოვანას ეპითელიოპათია;

*მომატებული თვალშიდა წნევა;

*მოცემული პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტისადმი მომატებული მგრძნობელობა.

განსაკუთრებული მითითებები:

თუ დექსაპოსით მკურნალობის დროს პაციენტი, ექიმის ნებართვით, აგრძელებს კონტაქტური ლინზების გამოყენებას, მაშინ პრეპარატის ჩაწვეთამდე უნდა ამოიღოს კონტაქტური ლინზები და უკან ჩაისვას ჩაწვეთიდან არანაკლებ 20 წუთში.

დექსაპოსი თვალის წვეთების უშუალოდ ჩაწვეთების შემდეგ შეიძლება გაჩნდეს მხედველობის სიმახვილის დარღვევა, რაც იწვევს ფსიქიკური და ფიზიკური რეაქციების შენელებას. ამიტომ პრეპარატის გამოყენება მექანიზმებთან მუშაობისა და ავტროტრასპორტის მართვის წინ არ არის რეკომენდებული.

ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში, ასევე ბავშვებში დექსა-გენტამიცინის გამოყენების შესახებ კლინიკური გამოკვლევების მონაცემები არ არსებობს. მაგრამ პრეპარატი შეიძლება გამოყენებულ იქნას იმ შემთხვევაში, თუ დედისთვის მოსალოდნელი სარგებლობა აღემატება ნაყოფისთვის შესაძლო რისკს.

ჭარბი დოზირება:

თვალის წვეთები დექსაპოსის ადგილობრივი გამოყენებისას დოზის გადაჭარბება ნაკლებადაა შესაძლებელი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ადგილობრივი გამოყენებისას არ არის აღწერილი.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი. ფლაკონის გახსნის შემდეგ გამოიყენება 6 კვირის განმავლობაში.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

დექსამეტაზონი წარმოადგენს სინთეზურ გლუკოკორტიკოიდს, რომლის მოლეკულის შემადგენლობაში შედის ფტორის ატომი. პრეპარატი ხასიათდება გამოხატული ანთების საწინააღმდეგო, ანტიალერგიული, მადესენსიბილიზირებელი, აგრეთვე შოკის საწინააღმდეგო და ანტიტოქსიკური მოქმედებით. გააჩნია ასევე იმუნოდეპრესიული აქტივობა. აღნიშნული ეფექტები დაკავშირებულია: ეოზინოფილებთან ანთებითი მედიატორების გამონთავისუფლების დათრგუნვასთან, ლიპოკორტინების წარმოქმნის ინდუცირებასთან და პოხიერი უჯრედების რაოდენობის შემცირებასთან, რომლებიც გამოიმუშავებენ ჰიალურონის მჟავას, აგრეთვე კაპილარების განვლადობის შემცირებას, უჯრედული (განსაკუთრებით ლიზოსომური) და ორგანოების მემბრანების სტაბილიზაციასთან. პრეპარატის იმუნოდეპრესიული ეფექტი განპირობებულია ლიმფოციტებიდან და მაკროფაგებიდან ციტოკინების გამოყოფის დათრგუნვით (ინტერლეიკინი 1, 2 გამმა-ინტერფერონი). მისი ნივთიერებათა ცვლაზე ძირითადი მოქმედება გამოიხატება ცილების კატაბოლიზმის პროცესის აქტივაციით, ღვიძლში გლუკონეოგენეზის გაძლიერებით და პერიფერიულ ქსოვილებში გლუკოზის უტილიზაციის შემცირებით.

დექსამეტაზონი თრგუნავს ვიტამინ D-ს აქტივობას, რაც იწვევს კალციუმის შეწოვის შემცირებას და მისი გამოყოფის გაზრდას. პრეპარატი აქვეითებს აკტჰ-ს სინთეზსა და სეკრეციას და მეორადადაც ენდოგენური კორტიკოსტეროიდების პროდუქციას. დექსამეტაზონის მოქმედების თავისებურება მდგომარეობს ჰიპოფიზის ფუნქციის მნიშვნელოვან ინჰიბირებაში და მინერალოკორტიკოიდული აქტივობის არარსებობაში.

ჩვენებები

შიგნით მისაღებად:

• ადისონ-ბირმერის დაავადება;
• მწვავე და ქვემწვავე თირეოდიტი, ჰიპოთირეოზი, პროგრესირებადი ოფთალმოპათია, დაკავშირებული თირეოტოქსიკოზთან;
• ბრონქული ასთმა;
• არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტი;
• რევმატიდული ართრიტი გამწვავების ფაზაში, შემაერთებელი ქსოვილის დაავადებები;
• აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემიები, თრომბოციტოპენია, სისხლმბადი სისტემის აპლაზია და ჰიპოპლაზია, აგრანულოციტოზი, შრატისმიერი დაავადება;
• მწვავე ერითროდემია, პემფიგუსი, მწვავე ეგზემა (მკურნალობის დასაწყისში)
• ავთვისებიანი სიმსივნეები (პალიატიური თერაპიის სახით);
• თანდაყოლილი ადრენოგენიტალური სინდრომი;
• თავის ტვინის შეშუპება (ჩვეულებრივ გლუკოკორტიკოსტეროიდების პარენტერული გამოყენების შემდეგ).

პარენტერული შეყვანა:

• სხვადასხვა გენეზის შოკი, თავის ტვინის შეშუპება (თავის ტვინის სიმსივნის დროს, ქალა-ტვინის ტრავმისას, ნეიროქირურგიული ჩარევისას); ენცეფალიტის, მენინგიტის, სხივური დაზიანების დროს;
• ასთმური სტატუსი, მძიმე ალერგიული რეაქციები (კვინკეს შეშუპება, ბრონქოსპაზმი, დერმატიტი, მწვავე ანაფილაქსიური რეაქცია პრეპარატზე, შრატის გადასხმა, პიროგენული რეაქციები);
• მწვავე ჰემოლიზური ანემიები, თრომბოციტოპენია, მწვავე ლიმფობლასტური ლეიკემია, აგრანულოციტოზი;
• მძიმე ინფექციური დაავადებები (ანტიბიოტიკებთან კომბინაციაში);
• თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის მწვავე უკმარისობა;
• მწვავე კრუპი;
• სახსრების დაავადებები, მხარ-ბეჭის პერიართრიტი, ეპიკონდილიტი, სტილოიდიტი, ბურსიტი, ტედოვაგინიტი, კომპრესიული ნეიროპათია, ოსტეოქონდროზი, სხვადასხვა ლოკალიზაციის ართრიტები, ოსტეოართროზი);
• არაჩირქოვანი და ალერგიული კონიუქტივიტი, კერატიტი, კერატოკონიუნქტივიტი ეპითელიუმის დაზიანების გარეშე, ირიტი, ირიოდოციკლიტი, ბლეფაროკონიუნქტივიტი, ბლეფარიტი, ეპისკლერიტი, სკლერიტი, ანთებითი პროცესი თვალის ტრავმის და ოპერაციული ჩარევის შემდეგ. სიმპათიკური ოფთალმია.

მწვავე პერიოდში სხვადასხვა დაავადებების და მკურნალობის დასაწყისში დექსამეტაზონს იყენებენ უფრო მაღალ დოზებში. სასურველი ეფექტის მიღწევისას დოზას ამცირებენ რამოდენიმე დღის ინტერვალში შემანარჩუნებელ დოზამდე ან პრეპარატის მკურნალობის შეწყვეტამდე. ოფთალმოლოგიურ პრაქტიკაში მწვავე მდგომარეობის დროს აწვეთებენ კონიუქტივურ პარკში 1-2 წვეთს ყოველ 1-2 სთ-ში, შემდგომში ანთების შემცირებისას – ყოველ 4-6 სთ-ში.

მკურნალობა გრძელდება 1-2 დღიდან რამოდენიმე კვირამდე დაავადების კლინიკური მიმდინარეობის მიხედვით.

დოზირების რეჟიმი

ინდივიდუალურია. პერორალურად მძიმე დაავადებისას მკურნალობის დასაწყისში ინიშნება 10-15 მგ დღეში, შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 2-4,5 მგ და მეტს დღეღამეში. დღეღამის დოზას ყოფენ 2-3 მიღებაზე.

მცირე დოზებში მიღებისას დექსამეტაზონს უნიშნავენ ერთჯერადად დილას.

პარენტერული გამოყენებისას შეყავთ ვენაში ნელა ან წვეთოვანი სახით (მწვავე და გადაუდებელ შემთხვევაში), კუნთებში, შესაძლებელა პერიარტიკულარულად და სახსარშიდა შეყვანაც.

დღეღამის განმავლობაში შეიძლება 4-დან 20 მგ-მდე დექსამეტაზონის შეყვანა 3-4-ჯერ. პარენტერული გამოყენების ხანგრძლივობა ჩვეულებრივ შეადგენს 3-4 დღეს, შემდგომში გადადიან შემანარჩუნებელ მკურნალობაზე პერორალური ფორმით.

გვერდითი მოვლენები

ხანმოკლე მკურნალობისას: შესაძლებელია გულისრევა, ღებინება, ბრადიკარდია, არტერიული ჰიპოტენზია, კოლაფსი (განსაკუთრებით პრეპარატის დიდი დოზების შეყვანისას), არითმიები, გულის გაჩერება, აგრეთვე კუჭის სტეროიდული წყლულის განვითარება, გლუკოზის მიმართ ტოლერანტობის და იმუნიტეტის დაქვეითება.

ხანგრძლივი თერაპიის დროს: იცენკო-კუშინგის სინდრომი, ჰიპერგლიკემია სტეროიდული დიაბეტის განვითარებამდე, ჰიპოპროტეინემია, ჰეპატომეგალია, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანებები, პანკრეატიტი, მიოკარდიუმის დისტროფია, გუნება-განწყობის შეცვლა, ფსიქოზები, ქალასშიდა წნევის მომატება, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, კრუნჩხვები, სახის ერითემა, კანის გათხელება და მისი დაზიანებისადმი მიდრეკილება, პეტექიები, ეკქიმოზები, სტრიები, პანიკულიტი, ჭრილობის შეხორცების გახანგრძლივება, მომატებული ოფლიანობა, თვალშიდა წნევის მომატება, უკანა სუბკაფსულარული კატარაქტა, ეგზოფთალმი, თრომბის წარმოქმნის გაძლიერება, ინფექციების განვითარების გახშირება და მათი მიმდინარეობის დამძიმება, თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის უკმარისობა, განსაკუთრებით სტრესის დროს (ტრავმა, ქირურგიული ოპერაციები, თანმხლები დაავადებები).

ოფთალმოლოგიურ პრაქტიკაში დექსამეტაზონის ხანგრძლივი გამოყენებისას შესაძლებელია თვალშიდა წნევის მომატება. რქოვანას გათხელებისას არსებობს მისი პერფორაციის საფრთხე, ძალზე იშვიათად Herpes simplex-ის გავრცელება.

უკუჩვენებები

დექსამეტაზონის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა, ვირუსული დაავადებები, სისტემური მიკოზები, ათაშანგი, სახსრებისა და სახსრების ახლომდებარე ქსოვილების ინფექციური დაზიანებები, III და IV ხარისხის სიმსუქნე (პრეპარატის შიგნით მიღებისას).

ოფთალმოლოგიურ პრაქტიკაში – თვალის ვირუსული და სოკოვანი დაავადებების დროს სპეციფიკური მკურნალობის გარეშე, რქოვანას დაავადებები შეუღლებული ეპითელიუმის დეფექტებთან, ტრაქომა, გლაუკომა.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობისა და ლაქტაციის დროს დექსამეტაზონის დანიშვნა მხოლოდ იმ შემთხვევაშია შესაძლებელი, როდესაც დედისათვის სასარგებლო შედეგი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე მოქმედების პოტენციურ რისკს.

ორსულობის I ტრიმესტრში პრეპარატის ხანგრძლივად გამოყენებისას შესაძლებელია ნაყოფის ზრდის შეფერხება, ხოლო ორსულობის ბოლო სტადიაში – ნაყოფის თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის ატროფია.

ნაყოფის ზრდისა და ენდოგენური გლუკოკორტიკოსტეროიდების სეკრეციის პროცესზე პრეპარატის ზემოქმედების გამო საჭიროა ლაქტაციის პერიოდში ძუძუთი კვება შეწყდეს.

განსაკუთრებული მითითებები

დექსამეტაზონს სიფრთხილით იყენებენ:

♦ არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტის დივერტიკულიტის, ახლო წარსულში ნაწლავის ანასტომოზის შექმნისას, კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულის, თირკმელების უკმარისობის დროს, სისტემური ოსტეოპოროზის, მიასთენიის, არტერიული ჰიპოტენზიის, შაქრიანი დიაბეტის, ფსიქიური დაავადებების, ჰიპოალბუმინემიის დროს; ჰიპოთირეოზის, ღვიძლის ციროზის შემთხვევაში.

♦ საწყისი ემოციური არასტაბილობის ან ფსიქოზური ტენდენცებისას მათთვის დამახასიათებელი მოვლენები შეიძლება გაძლიერდეს.

♦ პრეპარატის დანიშვნისას რქოვანას ჰერპესით დაავადებულ პაციენტებში მხედველობაში უნდა მივიღოთ მისი პერფორაციის შესაძლებლობა, მკურნალობის პროცესში აუცილებელია თვალშიდა წნევის და რქოვანას კონტროლი.

♦ დექსამეტაზონის უეცარი მოხსნისას განსაკუთრებით მისი მაღალ დოზებში გამოყენების დროს ვითარდება ე.წ. მოხსნის სინდრომი, რომლის დამახასიათებელია ანორექსია, ღებინება, დათრგუნული მდგომარეობა, სკელეტური კუნთების გენერალიზებული ტკივილები, საერთო სისუსტე. პრეპარატის მოხსნიდან რამოდენიმე თვის განმავლობაში შეიძლება ადგილი ჰქონდეს თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის შედარებით უკმარისობას.

თუ ამ პერიოდში ვითარდება სტრესული სიტუაციები, დროებით უნიშნავენ (ჩვენების მიხედვით) გლუკოკორტიკოსტეროიდებს, აუცილებლობისას მინერალოკორტიკოსტეროიდებთან კომბინაციაში.

♦ ბავშვებში პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას საჭიროა გულდასმით დაკვირება მათ ზრდასა და განვითარებაზე. ბავშვებს, რომლებიც მკურნალობის პროცესში იმყოფებოდნენ კონტაქტში ქუნთრუშით ან წითელი ქარით დაავადებულებთან უნიშნავენ სპეციფიკურ იმუნოგლობულინებს.

♦ დექსამეტაზონით მკურნალობის შეწყვეტა ხდება მხოლოდ ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ დოზის თანდათანობით შემცირებით მის სრულ შეწყვეტამდე.

♦ კანის სინჯების წინ ნებისმიერი სახის ქირურგიული ჩარევის (სტომატოლოგიის ჩათვლით) დროს, ან გადაუდებული თერაპიის შემთხვევაში, აგრეთვე მძიმე ინფექციების ან ტრავმის დროს, აუცილებელია ექიმის ინფორმირება პრეპარატის მიღების შესახებ.

♦ დექსამეტაზონით მკურნალობის დროს და მისი მიღების შეწყვეტის შემდეგ, პროფილაქტიკური აცრების ჩატარება ექიმთან კონსულტაციის გარეშე ნებადართული არ არის.

♦ ამავე დროს მკურნალობის პროცესში საჭიროა იმ ადამიანებთან კონტაქტისგან თავის შეკავება, რომლებიც იღებენ ორალურ პოლიომიელიტის ვაქცინას ან Variecella-თი ინფიცირებულ ადამიანებთან, რადგან ამ დროს იზრდება ინფიცირების რისკი.

♦ პრეპარატი სიფრთხილით ენიშნებათ არტერიული ჰიპერტენზიით, გულის უკმარისობით, ეპილეფსიით, თრომბოემბოლიით, მძიმე ფსევდოპარალიზური მიასთენიით და გლაუკომით შეპყრობილ პაციენტებს.

ჭარბი დოზირება

სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს.

ამ დროს ინიშნება სიმპტომური მკურნალობა. ჰემოდიალიზი არ წარმოადგენს ეფექტურ მეთოდს ორგანიზმიდან დექსამეტაზონის გამოდევნის პროცესის გასაძლიერებლად.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება

– დექსამეტაზონის კომბინირებისას საგულე გლიკოზიდებთან შესაძლოა ამ უკანასკნელთა მიმართ ტოლერანტობის დაქვეითება ჰიპოკალეიმიის განვითარების გამო.

– დიურეზულ საშუალებებთან დექსამეტაზონის კომბინირების დროს ადგილი აქვს კალიუმის გაძლიერებულ გამოყოფას, ხოლო ანტიდიაბეტურ პრეპარატებთან ვითარდება ჰიპერკალიემია;

– კუმარინის ჯგუფის ანტიკოაგულანტებთან შესაძლებელია მათი ანტიკოაგულაციური ეფექტის შემცირება, ხოლო რიფამპიცინთან, ფენობარბიტალთან ან ფენიტოინთან – დექსამეტაზონის ეფექტის შემცირება.

– ჰორმონულ კონტრაცეპტივებთან ძლიერდება დექსამეტაზონის ეფექტი, ხოლო ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ საშუალებებთან – კუჭ-ნაწლავის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანების რისკი მატულობს;

– პრაზიქვანტელთან კომბინაციის დროს მცირდება დექსამეტაზონის კონცენტრაცია სისხლში.

საერთაშორისო დასახელება:

DEXAMETHASONE

მწარმოებელი: Warsaw pharmaceutical work POLFA, პოლონეთი

მოქმედი ნივთიერება: დექსამეტაზონი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

გლუკოკორტიკოსტეროიდი ადგილობრივი გამოყენებისათვის ოფთალმოლოგიაში.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

თვალის სუსპენზია 0.1%: ფლაკონში 10 მლ

1 მლ

დექსამეტაზონი ……………….      1 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ნატრიუმის ჰიდროფოსფატი, ნატრიუმის დიჰიდროფოსფატი, ნატრიუმის ქლორიდი, ეთილენდიამინტეტრაძმარმჟავას ორნატრიუმის მარილი, 50% ქლორიანი ბენზალკონიუმი, პოლისორბიდი 80, ეთანოლი 760, წყალი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

დექსამეტაზონი ლეკოციტების მიგრაციის და ფაგოციტოზის დაქვეითებით თრგუნავს ანთებით პროცესებს, იგი ასევე ამცირებს აქტიური კინინების გამოთავისუფლებას და ანტისხეულების პროდუქციას, აჩქარებს ჰისტამინების დეგრადაციას.

ფარმარკოკინეტიკა:

პრეპარატის აქტიური ნივთიერება, რომელსაც თვალის წვეთები შეიცავს, იმდენად მცირეა და ისე უმნიშვნელო რაოდენობით შეიწოვება კონიუნქტივური პარკიდან, რომ პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკის შესწავლა და სისტემური მოქმედება შეუძლებელია.

ჩვენებები:

• მწვავე და ქრონიკული ალერგიული და ანთებითი პროცესები;
• თვალის წინა ნაწილის ანთებითი დაავადებები (კონიუნქტივიტი, სკლერიტი, ღრმა კერატიტი ეპითელიუმის დარღვევის გარეშე, ირიტი, ირიდოციკლიტი);
• თვალის უკანა ნაწილის ანთებითი დაავადებები (ქორიოიდიტი, ქორიორეტინიტი, მხედველობის ნერვის ნევრიტი);
• ოპერაციის შედგომი და პოსტტრავმული პერიოდის ანთებითი მოვლენების პროფილაქტიკა და მკურნალობა.

მიღების წესები და დოზირება:

მოზრდილებსა და 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში მწვავე ინფექციური პროცესების დროს პრეპარატის 1-2 წვეთს იწვეთებენ კონიუნქტივურ ღრუში თავდაპირველად 4-5-ჯერ 2 დღის განმავლობაში, ხოლო შემდეგში – 3-4 ჯერ 4-6 დღის განმავლობაში. ქრონიკული მდგომარეობების დროს 2-ჯერ დღე-ღამეში, მაქსიმუმ 4 კვირის განმავლობაში. მკურნალობის ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 4 კვირას.

ოპერაციის ან ტრავმის შემდგომ პერიოდში ანთებითი სიმპტომების ინტენსივობის ხარისხის მიხედვით პრეპარატს იწვეთებენ 2-4-ჯერ დღე-ღამეში 1-2 წვეთის ოდენობით 2-4 კვირის განმავლობაში. დექსამეტაზონის გამოყენება დასაშვებია სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც თვალის დაავადებების მკურნალობის დროს (ანტიბიოტიკები, მიდრიატიკები) გამოიყენება. აგრეთვე ზოგადი მოქმედების საშუალებებთან (ვიტამინები, კალციუმის პრეპარატები, სალიცილატები).

6-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში ალერგიული და ანთებითი მდგომარეობების სამკურნალოდ პრეპარატის 1 წვეთს აწვეთებენ 2-3-ჯერ დღე-ღამეში 7-10 დღის განმავლობაში. აუცილებლობის შემთხვევაში მკურნალობას აგრძელებენ 10 დღის შემდეგ ფლუორესცენციური სინჯის ჩატარების შემდეგ (სინჯები რქოვანას ეპითელიუმის მთლიანობის შესახებ).

გვერდითი მოვლენები:

პრეპარატის თვალში ჩაწვეთების შემდეგ მოსალოდნელია წვის შეგრძნება, რომელიც სწრაფად ქრება. პრეპარატის ხანგრძლივად გამოყენებისას მოსალოდნელია თვალშიდა წნევის მომატება (კორტიკოსტეროიდების შემცველი პრეპარატების 10 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში გამოყენების დროს საჭიროა რეგულარულად თვალშიდა წნევის გაზომვა). პრეპარატის მუდმივად 3 თვის განმავლობაში გამოყენების შემთხვევაში შეიძლება განვითარდეს უკანა კაფსულური კატარაქტა; შესაძლებელია აგრეთვე რეგენერაციის პროცესების შენელება.

უკუჩვენებები:

*კერატიტი, რომელიც გამოწვეულია ჰერპეს ზოსტერით, ჩუტყვავილა, აგრეთვე რქოვანასა და კონიუქტივის სხვა ვირუსული დაავადებები;

*თვალის მიკობაქტერიული ინფექციები;

*თვალის სოკოვანი დაავადებები;

*თვალის მწვავე ჩირქოვანი დაავადებები;

*რქოვანას ეპითელიოპათია;

*თვალშიდა წნევის მომატება;

*პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობის პერიოდში პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის სასარგებლო შედეგი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე ზემოქმედების პოტენციურ რისკს.

განსაკუთრებული მითითებები:

პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული კონტაქტური ლინზების ხმარების დროს. პრეპარატის გამოყენების წინ საჭიროა კონტაქტური ლინზების მოხსნა, რომელთა გამოყენება რეკომენდებულია პრეპარატის მიღებიდან არანაკლებ 15 წთ-ის შემდეგ.

წვეთების ხანგრძლივად გამოყენებისას მოსალოდნელია თვალშიდა წნევის მომატება. პრეპარატის ორი კვირისა და მეტი ხნის განმავლობაში გამოყენებისას საჭიროა თვალშიდა წნევის რეგულარული კონტროლი. კროტიკოსტეროიდულმა თერაპიამ შეიძლება შენიღბოს მიმდინარე ბაქტერიული ან სოკოვანი ინფექცია. ინფექციის არსებობის შემთხვევაში საჭიროა დამატებითი ადგილობრივი ანტიმიკრობული თერაპიის ჩატარება.

პრეპარატის გამოყენება სატრანსპორტო საშუალებებისა და მექანიკური დანადგარების მართვის წინ დაუშვებელია, ვინაიდან მოსალოდნელია თვალიდან ცრემლდენა.

ჭარბი დოზირება:

პრეპარატის ჭარბი დოზირებით მიღების შემთხვევაში, შესაძლებელია განვითარდეს ადგილობრივი გვერდითი მოვლენები. ალერგიული მოვლენების განვითარების შემთხვევაში მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

დექსამეტაზონმა შესაძლებელია გააძლიეროს ან შეამციროს ზოგიერთი სამკურნალო საშუალებების მოქმედება.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 15-25⁰C ტემპერატურაზე სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.

პრეპარატი ფლაკონის გახსნის შემდეგ ვარგისია 4 კვირის განმავლობაში.

საერთაშორისო დასახელება:

DEXKETOPROFEN TROMETAMOL

მწარმოებელი: BERLIN-CHEMIE/MENARINI GROUP

მოქმედი ნივთიერება: დექსკეტოპროფენი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება; ანალგეზიური, სიცხის დამწევი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 1 ც.

1 ტაბ.

დექსკეტოპროფენის ტრომეტამოლი ……. 25 მგ

ვრცლად სიმპალი 25