72.10 ლარი
67.77 ლარი
ქვეყანა: ავსტრია
მწარმოებელი: ევერ ნეურო ფარმა ავსტრია
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
გლიბეტიკი – GLIBETIC – ГЛИБЕТИК
საერთაშორისო დასახელება:
GLIMEPRIDE
მწარმოებელი:
POLPHARMA,პოლონეთი
მოქმედი ნივთიერება: გლიმეპირიდი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
პერორალური ჰიპოგლიკემიური პრეპარატი.
შეადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.
1 ტაბ.
გლიმეპირიდი ……… 1 მგ
1 ტაბ.
გლიმეპირიდი …….. 2 მგ
1 ტაბ.
გლიმეპირიდი …….. 3 მგ
1 ტაბ.
გლიმეპირიდი …….. 4 მგ
დამხმარე ნივთიერებები:
მიკროკრისტალური ცელულოზა, ნატრიუმის კარბოქსიმეთილსახამებელი, ლაქტოზა პოვიდონი, მაგნიუმის სტეარატი.
ამის გარდა 1 მგ-იანი ტაბლეტი შეიცავს: რკინის წითელი ოქსიდი (E 172);
2 მგ-იანი ტაბლეტები: რკინის ყვითელი ოქსიდი (E 172 და ინდიგოკარმინი( E 132);
3 მგ-იანი ტაბლეტი: რკინის ყვითელი ოქსიდი (E 172)
4 მგ-იანი ტაბლეტები: ინდიგოკარმინი(E 172).
აღწერილობა: წაგრძელებული ტაბლეტი ორივე მხარეზე გამყოფი ზოლით. 1 მგ-იანი ტაბლეტი – ვარდისფერი; 2 მგ-იანი ტაბლეტი – მწვანე; 3 მგ-იანი ტაბლეტი – კრემისფერი; 4 მგ-იანი ტაბლეტი – ცისფერი.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
გლიბეტიკი, შეიცავს გლიმეპირიდს, რომელიც შიგნით მიღებისას ამცირებს სისხლში გლუკოზის კონცენტრაცაის. იგი მიეკუთვნება სულფანილშარდოვანას წარმოებულების ჯგუფს. შიგნით შეყვანილი გლიმეპირიდის ბიოშეღწევადობა სრულია, საკვების მიღება- შეწოვაზე მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენს, შეუძლია მხოლოდ შეწოვის სიჩქარის შემცირება. პრეპარატის მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში, მიიღწევა შიგნით მიღებიდან დაახლოებით 2.5 საათის შემდეგ.
ცხოველებში გლიმეპირიდი გამოიყოფა რძეში. აღწევს პლაცენტარულ ბარიერს. ჰემატოენცეფალურ ბარიერში შეღწევადობა უმნიშვნელოა. შრატიდან ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი, პრეპარატის მრავალჯერადი მიღების დროს შეადგენს დაახლოებით 5-დან 8 საათს. რადიაქტიურად აღნიშნული გლიმეპირიდის ერთჯერადი შეყვანისას, რადიაქტივობის 58% აღინიშნება შარდში და 35% განავალში.
ჩვენებები:
გლიბეტიკი ნაჩვენებია II ტიპის შაქრიანი დიაბეტის სამკურნალოდ, იმ შემთხვევებში, როდესაც დიეტა, ფიზიკური ვარჯიში, ასევე სხეულის მასის დაკლება არ იძლევა საკმარის ეფექტს.
სამკურნალო პრეპარატი შეიძლება გამოვიყენოთ მეტაფორმინთან და ინსულინთან კომბინაციაში.
მიღების წესები და დოზირება:
პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ ექიმის რეკომენდაციის შესაბამისად. დოზები სხვადასხვა პაციენტისათვის ირჩევა ინდივიდუალურად. ეფექტური მკურნალობის საფუძველს წარმოადგენს შესაბამისი დიეტა, რეგულარული ფიზიკური ვარჯიში და ასევე სისხლის და შარდის რეგულარული ანალიზი. თუ პაციენტი არ იცავს რეკომენდებულ დიეტას ანტიდიაბეტური პერორალური საშუალებები და ინსულინი არაეფექტურია.
დოზირება დამოკიდებულია სისხლში და შარდში გლუკოზის კონცენტრაციაზე.
ძირითადად გლიმეპირიდის ერთჯერადი დოზა საკმარისია. სამკურნალო პრეპარატის მიღება რეკომენდებულია საუზმის დროს ან ოდნავ ადრე, ასევე (თუ საუზმე გამოტოვებულია) საკვების პირველი ძირითადი მიღებისას ან ოდნავ ადრე. თუ თქვენ დაგავიწყდათ დოზის მიღება, არ გაზარდოთ სამკურნალო პრეპარატის შემდეგი დოზა.
ტაბლეტები მიიღება მთლიანად, მცირე რაოდენობა წყლის დაყოლებით.
დასაწყისში გლიმეპირიდი შეიყვანება დოზით 1 მგ დღე-ღამეში. თუ ასეთი დოზა უზრუნველყოფს გლიკემიის კარგ კონტროლს, მაშინ ის მიიღება როგორც შემანარჩუნებელი დოზა.
დამაკმაყოფილებელი კონტროლის არარსებობისას, ახდენენ სადღეღამისო დოზის თანდათანობით ზრდას 1-2 კვირიანი ინტერვალებით გლიმეპირიდის 2, 3 ან 4 მგ დოზამდე.
გლიმეპირიდის 4 მგ-ზე მეტი დოზა უფრო უკეთეს თერაპიულ შედეგებს იძლევა მხოლოდ გამონაკლის შემთხვევებში.
გლიმეპირიდის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა შეადგენს 6 მგ-ს.
პაციენტებში, რომლებშიც მეტფორმინის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზის მიღებისას არ არის მიღწეული დამაკმაყოფილებელი ეფექტი, შესაძლებელია გლიმეპირიდთან კომბინირებული მკურნალობა. მეტფორმინის დოზის შენარჩუნებით, გლიმეპირიდის შეყვანა უნდა დაიწყოს მცირე დოზებით, რომლებიც გლუკოზის კონცენტრაციის კონტროლით იზრდება მაქსიმალურ სადღეღამისო დოზებამდე. კომბინირებული მკურნალობა უნდა ჩატარდეს ექიმის მკაცრი კონტროლის ქვეშ.
პაციენტებში, რომლებშიც გლიმეპირიდის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზების მიღების შემდეგ არ მიიღწევა დამაკმაყოფილებელი ეფექტი, აუცილებლობის შემთხვევაში შეიძლება დაიწყოს ინსულინით ერთროული მკურნალობა. გლიმეპირიდის დოზის შენარჩუნებით ინსულინის შეყვანა უნდა დაიწყოს მცირე დოზებით, რომლებიც გლუკოზის კონცენტრაციის კონტროლით იზრდება მაქსიმალურ სადღეღამისო დოზამდე. კომბინირებული მკურნალობა უნდა ჩატარდეს ექიმის მკაცრი კონტროლის ქვეშ. 1 მგ გლიმეპირიდის მიღების შემდეგ პაციენტში ჰიპოგლიკემიის განვითარება, არ ნიშნავს იმას, რომ გლიკემიის გაკონტროლება შეიძლება მხოლოდ დიეტის მეშვეობით.
მკურნალობის დროს, როდესაც შაქრიანი დიაბეტის კონტროლის გაუმჯობესების შედეგად იზრდება ინსულინზე მგრძნობელობა მოთხოვნილება გლიმეპირიდზე შეიძლება შემცირდეს. ამის გათვალისწინებით ჰიპოგლიკემიის თავიდან ასაცილებლად, საჭიროა განხილულ იქნას დოზის შემცირების ან სამკურნალო პრეპარატის მოხსნის საკითხი. დოზირების შეცვლის საკითხი ასევე უნდა განიხილოს სხეულის მასის ცვლილების ან პაციენტის ცხოვრების წესის შეცვლის შემთხვევაში, ასევე ჰიპო- ან ჰიპერგლიკემიის რისკის ამწევი სხვა ფაქტორების განვითარებისას.
სხვა ჰიპოგლიკემიური სამკურნალო საშუალებების შეცვლა გლიბეტიკით.
მკურნალობის გლიმეპირიდით შეცვლისას ყურადღება უნდა მიექცეს დოზას, ასევე ადრე მიღებული სამკურნალო პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდს. იმ შემთხვევებში, როდესაც ადრე მიღებულ პრეპარატს გააჩნია ნახევარგამოყოფის ხანგრძლივი პერიოდი სამკურნალო პრეპარატების კომბინირებული მოქმედებით გამოწვეული ჰიპოგლიკემიური რეაქციის რისკის მინიმიზაციისათვის, მისი ორგანიზმიდან გამოსაყოფად, საჭიროა რამოდენიმედღიანი შესვენება. გლიმეპირიდის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 1 მგ-დღე-ღამეში.
მკურნალობაზე რეაქციიდან გამომდინარე, გლიმეპირიდის დოზა შეიძლება თანდათან გაიზარდოს ზემოაღნიშნული რეკომენდაციებით.
ინსულინის შეცვლა გლიბეტიკით
პაციენტებში II ტიპის შაქრიანი დიაბეტით, რომელებიც იტარებენ მკურნალობას ინსულინით, გამონაკლის შემთხვევებში შეიძლება ნაჩვენები იყოს მკურნალობის შეცვლა გლიმეპირიდით. მკურნალობის მეთოდის შეცვლა უნდა მოხდეს ექიმის მკაცრი კონტროლის ქვეშ.
თუ გექმნებათ შთაბეჭდილება, რომ სამკურნალო პრეპარატის მოქმედება ზედმეტად ძლიერი ან სუსტია, მიმართეთ ექიმს. არ შეიძლება დოზირების თვითნებური შეცვლა.
გვერდითი მოვლენები:
ისევე როგორც სხვა პრეპარატებმა, გლიბეტიკმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოქმედება. მიღებულია გვერდითი მოვლენების განვითარების სიხშირის შემდეგი კლასიფიკაცია:
– ძალიან ხშირი (>1/10): აღნიშნული არ არის;
– ხშირი (>1/100-დან
– არც ისე ხშირი (>1/1000-დან
– იშვიათი (>1/10000-დან
– ძალიან იშვიათი (
სამკურნალო პრეპარატის გამოყენებისას ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება გავნუვითარდეს სხვა გვერდითი მოვლენები. რომელიმე გვერდითი ეფექტის განვითარების შემთხვევაში, საჭიროა ეცნობოს ექიმს.
უკუჩვენებები:
გლიბეტიკი არ გამოიყენება შემდეგ შემთხვევებში:
გლიმეპირიდზე, სულფანილშადოვანას წარმოებულებზე, სულფონამიდებზე ან სამკურნალო პრეპარატის რომელიმე სხვა კომპონენტზე მომატებული მგრძნობელობა;
I ტიპის შაქრიანი დიაბეტი (ინსულინდამოკიდებული);
*დიაბეტური კომა;
*კეტოაციდოზი;
*ორსულობა და ლაქტაცია;
*თირკმლის და ღვიძლის ფუნქციების მწვავე დარღვევა.
თირკმლის და ღვიძლის ფუნქციების მწვავე დარღვევის შემთხვევაში აუცილებელია, პრეპარატის ინსულინით შეცვლა.
ორსულობა და ლაქტაცია:
პრეპარატის გამოყენებამდე საჭიროა ექიმის კონსულტაცია. გლიბეტიკი ორსულობის დროს უკუნაჩვენებია. ორსულობის დროს საჭიროა ინსულინის გამოყენება. პაციენტები, რომლებიც გეგმავენ ორსულობას კონსულტაცია უნდა გაიარონ ექიმთან.
სამკურნალო პრეპარატი გლიბეტიკი ლაქტაციის დროს უკუნაჩვენებია.
განსაკუთრებული მითითებები:
სამკურნალო პრეპარატის – გლიბეტიკის მიღებისას საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე. საკვების არარეგულარული მიღებისას შეიძლება განვითარდეს ჰიპოგლიკემია.
ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები შეიძლება იყოს: თავის ტკივილი, მოვლითი ხასიათის შიმშილის შეგრძნება, გულისრევა, პირღებინება, დაღლილობის შეგრძნება, ძილიანობა, ძილის მოშლა, მოძრაობითი მოუსვენრობა, აგრესიულობა, კონცენტრაციის, მგრძნობელობის და რეაქციის დროის დაქვეითება, დეპრესია, დეზორიენტაცია, მეტყველების და მხედველობის დარღვევა, აფაზია, კუნთების ტრემორი, პარეზი, თავბრუსხვევა, უძლურობის შეგრძნება, მგრძნობელობის დარღვევა, თვითკონტროლის დაკარგვა, დელირიები, ცენტრალური გენეზის კრუნჩხვები, ძილიანობა, ცნობიერების დაკარგვა – რომელიც შეიძლება გადაიზარდოს კომაში, ზედაპირული სუნთქვა, ასევე ბრადიკარდია. ამის გარდა შეიძლება განვითარდეს,
ადრენერგული სისტემის რეგულაციის დარღვევის სიმპტომები, ისეთები, როგორიცაა: ოფლის გაძლიერებული გამოყოფა, ნესტიანი კანი, განგაშის შეგრძნება, ტაქიკარდია, სისხლის წნევის მომატება, პალპიტაცია, სტენოკარდია, ასევე არითმია.
მძიმე ჰიპოგლიკემიისას კლინიკური სურათი მოგვაგონებს მწვავე ინსულტს. დაუყოვნებელი შეყვანით ხელოვნური დამატკბობელი საშუალებები არაეფექტურია. სულფანილშარდოვანას სხვა წარმოებულების მაგალითზე ცნობილია, რომ საწყისი სავარაუდო ეფექტურობის მიღწევის მიუხედავად, შესაძლებელია ჰიპოგლიკემიის რეციდივის განვითარება. მძიმე ან ხანგრძლივი ჰიპოგლიკემია, რომელიც კომპენსირებულია ჩვეულებრივ მიღებადი შაქრის რაოდენობით, საჭიროებს ექიმის დაუყოვნებლივ ჩარევას და ზოგჯერ ჰოსპიტალიზაციას.
ფაქტორები, რომლებმაც შეიძლება გავლენა მოახდინონ ჰიპოგლიკემიის განვითარებაზე:
*ექიმთან თანამშრომლობის შეუძლებლობა ან სურვილის არქონა (უმეტესად ხანდაზმულ ასაკში);
*საკვების დაუმთავრებლობა, საკვების არარეგულარული ან გამოტოვებული მიღება, მარხვის დაცვა;
*ფიზიკურ დატვირთვასა და მიღებულ ნახშირწყლებს შორის ბალანსის დარღვევა;
*დიეტის შეცვლა;
*ალკოჰოლის გამოყენება, განსაკუთრებით საკვებთან ერთად;
*თირკმლის ფუნქციის დარღვევა;
*ღვიძლის ფუნქციების მწვავე დარღვევა;
*გლიმეპირიდის ჰიპერდოზირება;
*ზოგიერთი არაკომპენსირებული ენდოკრინული დარღვევა (ან უმკურნალები დაავადებები), რომლებიც იწვევენ ნახშირწყლოვანი ბალანსის დარღვევებს ან შაქრიანი დიაბეტის დეკომპენსაცაის (მაგ. ფარისებრი ჯირკვლის და ჰიპოფიზის წინა წილის ფუნქციების ზოგიერთი დარღვევა, ასევე თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის უკმარისობა);
*სხვა სამკურნალო პრეპარატების ერთდროული გამოყენება (იხილეთ გამოყენება სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან ერთად).
გლიმეპირით მკურნალობა მოითხოვს სისხლში და შარდში შაქრის კონცენტრაციის, ღვიძლის ფუნქციების, ასევე სისხლის ფორმულის (განსაკუთრებით ლეიკოციტების და თრომბოციტების რაოდენობის განსაზღვრა) რეგულარულ კონტროლს. ამის გარდა რეკომენდირებულია გლიკოლიზირებული ჰემოგლობინის განსაზღვრა.
სტრესულ სიტუაციებში (მაგალითად, უბედური შემთხვევა, სერიოზული ოპერაცია, ცხელების თანხლებით მიმდინარე ინფექციური დაავადებები) შესაძლებლია ნაჩვენები იყოს სამკურნალო პრეპარატის დროებით ინსულინით შეცვლა.
პაციენტებმა, გლუკოზის გენეტიკური აუტანლობის, ლაქტაზის დეფიციტით, ან გლუკოზის და ლაქტოზის შეწოვის დარღვევით, სამკურნალო პრეპარატი გლიბეტიკი არ უნდა მიიღონ.
გამოყენება საკვებთან და სითხეებთან ერთად: პრეპარატი გამოიყენება უშუალოდ საუზმის წინ ან საუზმის დროს ან ასეთივე გზით, სხვა ძირითადი კვებისას. ტაბლეტები იყლაპება მთლიანად, წყლის დაყოლებით.
პრეპარატის გამოყენება ღვიძლის ან/და თირკმლის ფუნქციების დარღვევისას: მონაცემები გლიბეტიკის გამოყენების შესახებ, პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევეით, ასევე ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში, არ არსებობს. ასეთ შემთხვევებში ნაჩვენებია პრეპარატის შეცვლა ინსულინით.
მნიშვნელოვანი ცნობები სამკურნალო პრეპარატი გლიბეტიკის ზოგიერთ შემადგენელზე: პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას თუ პაციენტი ექიმის მიერ ინფორმირებულია, რომელიმე ნახშირწყლის აუტანლობის თაობაზე, მაშინ გლიბეტიკის მიღებამდე მან კონსულტაცია უნდა გაიაროს მკურნალ ექიმთან.
სატრანსპორტო საშუალებების მართვა და მექანიზმების მომსახურება: ჰიპოგლიკემიის, ჰიპერგლიკემისიის, ასევე მხედველობის დარღვევის შედეგად პაციენტის კონცენტრაცია და რეაქციის სიჩქარე შეიძლება დაირღვეს, რასაც შეიძლება ჰქონდეს არასასურველი გავლენა სატრანსპორტო საშუალებების მართვაზე და მექანიზმების მომსახურებაზე. ამ გარემოების გამო, საჭიროა დაფიქრება, მიზანშეწონილია თუ არა სატრანსპორტო საშუალებების მართვა და მექანიზმების მომსახურება.
ჭარბი დოზირება:
რეკომენდირებულზე უფრო მეტი დოზის მიღებისას საჭიროა ექიმის დაუყოვნებელი კონსულტაცია, რომელიც მიიღებს აუცილებელ ზომებს.
ჭარბი დოზის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპოგლიკემია, რომელიც შეიძლება გაგრძელდეს 12-დან 72 საათამდე. სიმპტომები შეიძლება განვითარდეს სამკურნალო პრეპარატის ჭარბი დოზის მიღებიდან 24 საათის შემდეგ. დოზის მნიშვნელოვანი გადაჭარბებისას შეიძლება კუჭის ამორეცხვა და პაციენტისთვის აქტივირებული ნახშირის მიცემა. თუ ჰიპოგლიკემიის სიმპტომების მქონე პაციენტი გრძნობაზეა, საჭირო ხელოვნური ღებინების გამოწვევა აქტივირებული ნახშირის მიცემა წყალთან ან ლიმონათთან ერთად, საფაღარათო საშუალების სახით ნატრიუმის სულფატი, ასევე ნახშიწყლების (შაქარი) მიცემა.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:
საჭიროა, რომ ეცნობოს ექიმს, ბოლო დროს მიღებული ყველა სამკურნალო საშუალების შესახებ. (მათ შესახებაც კი, რომლებიც გაიცემა ურეცეპტოდ).
გლიბეტიკის ერთდროულმა მიღებამ ზოგიერთ სამკურნალო პრეპარატებთან ერთად, შეიძლება გამოიწვიოს გლიმეპირიდის ჰიპოგლიკემიური ეფექტის როგორც გაძლიერება, ისე შესუსტება. ამიტომ სხვა სამკურნალო პრეპარატების მიღება შეიძლება მხოლოდ ექიმის ნებართვით ან დანიშნულებით.
ზოგიერთ შემთხვევაში ჰიპოგლიკემიის განმაპირობებელი შაქრის კონცენტრაციის დამწევი მოქმედების პოტენცირება შეიძლება განვითარდეს გლიმეპირიდის კომბინირებული გამოყენების შედეგად, ქვემოთჩამოთვლილ ერთ-ერთ სამკურნალო პრეპარატთან: ფენილბუტაზონი, აზაპროპაზონი, ასევე ოქსიფენბუტაზონი, სულფინპირაზონი; ინსულინი, ასევე დიაბეტის საწინააღმდეგო პერორალური სამკურნალო პრეპარატები, გახანგძლივებული მოქმედების ზოგიერთი სულფონამიდები; მეტფორმინი; ტეტრაციკლინი; სალიცილატები, ასევე რ-ამინოსალიცილის მჟავა.; მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორები; ანაბოლარული სტეროიდები და მამაკაცის სასქესო ჰორმონები; ქინოლების ჯგუფის ანტიბიოტიკები; ქლორამფენიკოლი; პრობენეციდი; მიკონაზოლი; ფენფლურამინი; პენტოქსიფილინი (მაღალი დოზების პერორალური შეყვანისას); ფიბრატები; ტრიტოქვალინი; ანგიოტენზინ-კონვერტაზის ინჰიბიტორები; ფლუოქსეტინი; ალოპურინოლი; სიმპათიკოლიტიკები; ციკლოფოსფამიდი, ტროფოსფამიდი და იფოსფამიდი; ფლუკონაზოლი.
ზოგიერთ შემთხვევაში სისხლში შაქრის კონცენტრაციის დამწევი მოქმედების შესუსტება შეიძლება განვითარდეს გლიმეპირიდის კომბინირებული გამოყენების შედეგად, ქვემოჩამოთვლილ ერთ-ერთ სამკურნალო პრეპარატთან: ესტროგენები და პროგესტრონები; სალურეტიკები, თიაზიდური დიურეტიკები; ფარისებური ჯირკლის მასტიმულირებელი სამკურნალო პრეპარატები; გლუკოკორტიკოსტეროიდები; ფენოთიაზინის წარმოებულები, ქლორპრომაზინი; ადრენალინი და სიმპატომიმეტიკები; ნიკოტინის მჟავა (მაღალ დოზებში), ასევე ნიკოტინის მჟავის წარმოებულები; საფაღარათო სამკურნალო პრეპარატები (ხანგრძლივი გამოყენებისას); ფენიტოინი, დიაზოკსიდი; გლუკაგონი, ბარბიტურატები, ასევე რიფამპიცინი; აცეტაზოლამიდი.
H2-რეცეპტორების ანტაგონისტებს, ბეტაადრენერგული რეცეპტორების ბლოკატორებს, კლონიდინს, ასევე რეზერპინს შეუძლიათ ჰიპოგლიკემიური მოქმედების როგორც გაძლიერება, ისე შესუსტება.
ალკოჰოლს შეუძლია გლიმეპირიდის ჰიპოგლიკემიური მოქმედების უპროგნოზო გაძლიერება ან შემცირება.
გლიმეპირიდს შეუძლია კუმარინის წარმოებულების მოქმედების როგორც გაძლიერება, ისე შესუსტება.
შენახვის პირობები:
პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 250C ტემპერატურაზე მშრალ, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.
აფთიაქიდან გაცემის პირობები:
პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.
ცერებროლიზინი 1მლ #10ა
ქვეყანა: ავსტრია
მწარმოებელი: ევერ ნეურო ფარმა ავსტრია
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
გლიბენკლამიდი – GLIBENCLAMID – ГЛИБЕНКЛАМИД
საერთაშორისო დასახელება:
GLIBENCLAMIDE
მწარმოებელი: G.A. of SCEINCES INSTITUTE of PHARMACOCHEMISTRY
მოქმედი ნივთიერება: გლიბენკლამიდი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ანტიდიაბეტური (ჰიპოგლიკემიური) საშუალება პერორალური მიღებისათვის; II თაობის სულფანილშარდოვანას ჯგუფი.
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: შეფუთვაში 5 ც.
1 ტაბ.
გლიბენკლამიდი ………. 5 მგ
ვრცლად მანინილი
ვრცლად მანინილი ცერებროვინი #30ტ
ცერებროვინი / CEREBROVIN
შემადგენლობა:
1 ტაბლეტი შეიცავს:
გამა ამინოერბოს მჟავა 275.0 მგ
ვიტამინ B2 2.4 მგ
ვიტამინ B6 1.5 მგ
ფოლიუმის მჟავა 150 მკგ
გინკო ბილობა 120 მგ
ვიტამინ B3 27 მგ
ვიტამინ B12 1.5 მკგ
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ნოოტროპული, ანგიოპროტექტორული, ანტიაგრეგანტული და მიკროცირკულაციის მაკორეგირებელი საშუალება.
ფარმაკოლოგიური მოქმედება:
γ-ამინოერბოს მჟავა (გაემ, GABA) – ადამიანის ცენტრალური ნერვული სისტემის უმნიშვნელოვანესი შემაკავებელი ნეირომედიატორი. ამინოერბოს მჟავა ბიოგენური ნივთიერებაა. არის ცნს-ში და მონაწილეობას იღებს თავის ტვინში ნეირომედიატორულ და მეტაბოლურ პროცესებში. სინაფსურ ნაპრალში გაემ-ს გადმოსროლის შემდეგ ხდება გაემA – და გაემჩ – რეცეპტორების იონური არხების აქტივაცია, რასაც თან სდევს ნერვული იმპულსების ინჰიბირება. გაემ – რეცეპტორების ლიგანდები განიხილება როგორც პოტენციური სამკურნალო საშუალებები ცენტრალური ნერვული სისტემის და ფსიქიკის სხვადასხვა სახის დარღვევების დროს, რომელთაც მიეკუთვნება პარკინსონის და ალცჰეიმერის დაავადება, ძილის დარღვევების (უძილობა, ნარკოლეფსია), ეპილეფსიის დროს. დადგენილია რომ გაემ წარმოადგენს ძირითად მედიატორს, რომელიც მონაწილეობს ცენტრალური შეკავების პროცესებში. გაემ ახდენს ტვინის ენერგეტიკული პროცესების აქტივაციას, ზრდის ქსოვილების სუნთქვით აქტივობას, აუმჯობესებს თავის ტვინის მიერ გლუკოზის უტილიზაციას და სისხლის მიმოქცევას.
გინკო ბილობას ექსტრაქტი შეიცავს 40 კომპონენტზე მეტს, რომელთაგან მნიშვნელოვანია ფლავანოიდური გლიკოზიდები (24%) და ტერპენული ნაერთები (6%). ექსტრაქტის შემადგენლობაში შემავალი ფლავანოიდური გლიკოზიდები და ტერპენული ნაერთები (გინკოლიდები და ბილობალიდები) განაპირობებს ექსტრაქტის ფარმაკოლოგიური აქტივობის ფართო სპექტრს. გინკო ბილობას ექსტრაქტი ხელს უშლის არტერიების სპაზმს, ამცირებს კაპილარების განვლადობას, ახდენს მათი ტონუსის ნორმალიზებას, ახდენს როგორც თავის ტვინში ასევე პერიფერიულ ორგანოებში სისხლის მიმოქცევის გამოხატულ გაუმჯობესებას არტერიულ, ვენურ და კაპილარულ ქსელში; ამცირებს ვენებსა და არტერიებში თრომბის წარმოქმნის საშიშროებას. ცნს-ის, თირკმელზედა ჯირკვლის და ფარისებრი ჯირკვლის მიმართ განსაკუთრებული მსგავსების გამო, ექსტრაქტი იდეალურია გულისა და სისხლძარღვების, თავის ტვინის დასაცავად თავისუფალი რადიკალების ზემოქმედებისგან. (რიგი ექსპერიმენტული მოდელების დროს აღმოჩნდა რომ გინკო ბილობას ექსტრაქტი ახდენს თავისუფალი რადიკალების ინჰიბირებას და მათი წარმოქმნის პროცესის ინაქტივაციას – ანტიოქსიდანტური მოქმედება). ექსპერიმენტული ჰიპოქსიისა და იშემიის მოდელებზე დადგინდა რომ ექსტრაქტი ზრდის თავის ტვინის მიერ ჟანგბადის და გლუკოზის მოხმარებას, ზრდის ატფ-ის შემცველობას თავის ტვინის ქერქში, ასტიმულირებს ტვინის ფუნქციონირებას.
ვიტამინი B2 (რიბოფლავინი) მრავალმხრივ უზრუნველყოფს ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციონირებას; გარდა ამისა მონაწილეობს ცილების, ცხიმების, ნახშირწყლების ცვლაში; რიბოფლავინი ასევე აქტიურ მონაწილეობას ღებულობს უჯრედულ სუნთქვაში. ვიტამინი B2-ის უკმარისობის დროს შეუძლებელია სისხლწარმოქმნის პროცესის ნორმალური მიმდინარეობა. ვიტამინი B2 მონაწილეობს ანთებითი პროცესების დროს ორგანიზმის დაცვით რეაქციაში.
ვიტამინი B3 (ნიკოტინის მჟავა). ორგანიზმში ნიკოტინის მჟავა გარდაიქმნება ნიკოტინამიდად, რომელიც უკავშირდება კოდეჰიდროგენაზის I და II კოფერმენტებს (ნად და ნადფ), რომლებიც მონაწილეობენ წყალბადის გადატანის პროცესში. მონაწილეობას იღებს ცილების, ცხიმების, ნახშირწყლების, პურინების მეტაბოლიზმში, ქსოვილოვან სუნთქვაში, გლიკოლიზის პროცესში, ბიოსინთეზის პროცესებში. ავსებს ვიტამინი PP-ს დეფიციტს და წარმოადგენს სპეციფიურ ანტიპელაგრულ საშუალებას. ახდენს სისხლში ლიპოპროტეინების კონცენტრაციის ნორმალიზებას, აქვეითებს საერთო ქოლესტერინის დონეს, დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების და ტრიგლიცერიდების შემცველობას, ამცირებს ქოლესტერინ/ფოსფოლიპიდების ინდექსს, ზრდის მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების შემცველობას, რომელთაც აქვს ანტიაგრეგანტული მოქმედება. აფართოებს წვრილ სისხლძარღვებს, (მათ შორის თავის ტვინის), აუმჯობესებს მიკროცირკულაციას, აქვს სუსტი ანტიკოაგულაციური მოქმედება (ზრდის სისხლის ფიბრინოლიზურ აქტივობას). აუმჯობესებს მეხსიერებას, მოძრაობის კოორდინაციას. ჰიპოქოლესტერინემიული ეფექტი ვლინდება რამდენიმე დღეში, ტრიგლიცერიდების დაქვეითება – მიღებიდან რამდენიმე საათში.
ვიტამინი B6 პირიდოქსინი მონაწილეობს ცილოვან ცვლაში; მოქმედებს კუნთებში ბიოქიმიურ პროცესებზე მათი შეკუმშვის დროს. ვიტამინი B6 აძლიერებს იმუნიტეტს და მისი დეფიციტის შემთხვევაში შეუძლებელია ნერვული სისტემის ნორმალური ფუნქციონირება.
ვიტამინი B12 ციანკობალამინი უკიდურესად მნიშვნელოვანია უჯრედების ზრდისა და დაყოფისთვის. ასევე ვიტამინი B12 მონაწილეობს დნმ და რნმ-ს სინთეზში. ორგანიზმში ციანკობალამინის დეფიციტის დროს შეუძლებელია ჰემოპოეზის პროცსების ნორმალური მიმდინარეობა, ირღვევა ერითროციტების და თრომბოციტების წარმოქმნა. ვიტამინი B12 მნიშვნელოვნად მოქმედებს ცილების, ცხიმების, ნახშირწყლების ცვლაზე, დადებითად მოქმედებს ღვიძლისა და ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციონირებაზე. აუმჯობესებს ქსოვილების რეგენერაციას (ხელს უწყობს ჭრილობების სწრაფ შეხორცებას).
ფოლიუმის მჟავა (ვიტამინ B9) აუცილებელია სისხლის მიმოქცევისა და იმუნური სისტემის ნორმალური ზრდა-განვითარებისათვის. მოზრდილებში ფოლიუმის მჟავის დეფიციტი იწვევს მეგალობლასტური ანემიის განვითარებას. ფოლიუმის მჟავა მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ახალგაზრდა ჯანმრთელი უჯრედების ზრდა-განვითარებაში, ამიტომ მისი არსებობა აუცილებელია ორგანიზმის სწრაფი განვითარების პროცესში. ფოლიუმის მჟავა მონაწილეობს დნმ-ს რეპლიკაციის პროცესში, რომლის დარღვევაც ზრდის სიმსივნური პროცესების განვითარების საშიშროებას. ფოლიუმის მჟავის ნაკლებობის შემთხვევაში პირველ რიგში ზიანდება ძვლის ტვინი, რომელშიც მიმდინარეობს უჯრედების დაყოფა. სისხლის წითელი უჯრედების (ერითროციტების) წინამორბედი უჯრედები, რომლებიც წარმოიქმნება ძვლის ტვინში, ფოლიუმის მჟავის დეფიციტის დროს იზრდება ზომებში, წარმოიქმნება ე.წ. მეგალობლასტები, ვითარდება მეგალობლასტური ანემია.
ჩვენებები:
• დისცირკულატორული ენცეფალოპათია, (ინსულტის, ქალა-ტვინის ტრავმის შემდგომი, მოხუცებულთა ასაკის) რომელიც ვლინდება ყურადღებისა და მეხსიერების დარღვევით, ინტელექტუალური შესაძლებლობების დაქვეითებით, შფოთვით, შიშებით, ძილის დარღვევებით.
• პარკინსონისა და ალცჰეიმერის დაავადება, დემენცია, ძილის დარღვევები (უძილობა, ნარკოლეფსია), ეპილეფსია.
• გულის იშემიური დაავადება. არითმია, ათეროსკლეროზი.
• ახალგაზრდა ასაკის პირებში ყურადღებისა და მეხსიერების გაუმჯობესება.
• ნეიროსენსორული დარღვევები (თავბრუსხვევა, ხმაური ყურებში, ჰიპოაკუზია).
• ხანდაზმულობით გამოწვეული ყვითელი ხალის დეგენერაცია, დიაბეტური რეტინოპათია; ასთენიური მდგომარეობები; ფსიქოგენური და ნევროზული მდგომარეობები გამოწვეული თავის ტვინის ტრავმული დაზიანებით.
• პერიფერიული სისხლის მიმოქცევის, მიკროცირკულაციის დარღვევა, ქვემო კიდურების არტერიო და ვენოპათიები, რეინოს სინდრომი.
გამოყენების წესი და დოზირება:
ცერებროვინი მიიღება პერორალურად, ჭამის დროს ან ჭამის შემდეგ.
საშუალო სიმძიმის დარღვევების დროს 1 ტაბლეტი 1-ჯერ დღეში, მძიმე დარღვევების შემთხვევაში 1 ტაბლეტი 2-3-ჯერ დღეში. მკურნალობის კურსი 1-2 თვე.
გვერდითი მოვლენები: ძალიან იშვიათად დისპეფსიური მოვლენები, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ალერგიული რეაქციები.
უკუჩვენება: ჰიპერმგრძნობელობა, ბავშვთა ასაკი 8 წლამდე, ორსულობა (I-II ტრიმესტრი).
გამოშვების ფორმა: ცერებროვინი #30. 15 ტაბლეტი ბლისტერში, 2 ბლისტერი ფურცელჩანართთან ერთად მუყაოს კოლოფში.
შენახვის პირობები: შეინახეთ არაუმეტეს 24OC ტემპერატურაზე ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
შენახვის ვადა: 2 წელი გამოშვების თარიღიდან. არ გამოიყენოთ შენახვის ვადის ამოწურვის შემდეგ.
აფთიაქიდან გაცემის პირობა: გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
პროდუქტის და სავაჭრო მარკის მფლობელი კომპანია “NOVATOR PHARMA” დიდი ბრიტანეთი. მწარმოებელი “PRIMEA SIA” – ინგლისი
გლიატილინი – GLIATILIN – ГЛИАNТИЛИН
საერთაშორისო დასახელება:
CHOLINE ALPHOSCERATE
მწარმოებელი: იტალფარმაკო, იტალია
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
თავის ტვინის მეტაბოლიზმის გასაუმჯობესებელი საშუალებები; ნოოტროპული პრეპარატები
შემადგანლობა და გამოშვების ფორმა:
400მგ კაფსულა N14
1000მგ/4მლ ი.ვ და ი.მ საინექციო ხსნარი ამპულა N3
საინექციო ხსნარის ერთი ამპულა (4 მლ) შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტი: ქოლინის ალფოსცერატი – 1000 მგ
არააქტიური ინგრედიენტები: საინქეციო წყალი ქ.ს. 4 მლ-მდე.
ერთი რბილი ჟელატინის კაფსულა შეიცავს:
აქტიური ინგრედიენტი: ქოლინის ალფოსცერატი – 400 მგ
არააქტიური ინგრედიენტები: გაწმენდილი წყალი – 140 მგ, გლიცერინი – 50 მგ
კაფსულის გარსის შემადგენლობა: ჟელატინი 152 მგ, ეზიტოლი – 41 მგ, სორბიტანი – 33 მგ, ნატრიუმის ეთილ-p-ჰიდროქსიბენზოატის – 0,8 მგ, ატრიუმის პროპილ- p -ჰიდროქსიბენზოატის – 0,4 მგ, ტიტანის დიოქსიდი (E171) – 2,4 მგ, რკინის (III) მეტაჰიდროქსიდი (E172) – 1,1 მგ.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
გლიატილინი წარმოადგენს ახალ ორიგინალურ ნაერთს, რომელიც მიეკუთვნება ცენტრალური ქოლინომიმეტიკების ჯგუფს და ახდენს ზემოქმედებას ცნს-ზე. პრეპარატის შემადგენლობაში შედის 40,5% მეტაბოლურად დაცული ქოლინი. მეტაბოლური დაცვა უზრუნველყოფს თავის ტვინში ქოლინის გამონთავისუფლებას.
გამოკვლევებმა აჩვენეს, რომ გლიატილინი ახდენს მნიშვნელოვან დადებით მოქმედებას მეხსიერების ფუნქციებსა და შესაძლებლობებზე, ასევე ემოციონალური მდგომარეობის და მოქმედების მაჩვენებლებზე, რომლებიც გაუარესებული იყო თავის ტვინის ინვოლუციური პათოლოგიის განვითარებით.
მოქმედების მექანიზმი ეფუძვნება შემდეგს: ორგანიზმში მოხვედრის შემდეგ ქოლინალფოსცერატი იშლება ფერმენტების მოქმედების გამო ქოლინად და გლიცეროფოსფატად: ქოლინი მონაწილეობს ნერვული აღგზნების ერთ-ერთი ძირითადი მედიატორის – აცეტილქოლინის (AX) ბიოსინთეზში –
გლიცეროფოსფატი წარმოადგენს ფოსფოლიპიდების (ფოსფატიდილქოლინი) ნეირონული მემბრანის წინამორბედს. ამგვარად, გლიატილინი აუმჯობესებს ქოლინერგულ ნეირონებში ნერვული იმპულსების გადაცემას, დადებითად მოქმედებს ნეირონული მემბრანების პლასტიურობაზე და რეცეპტორების ფუნქციაზე. გლიატილინი აუმჯობესებს ცერებრალურ სისხლის ნაკადს, აძლიერებს თავის ტვინში მეტაბოლურ პროცესებს, ახდენს თავის ტვინის რეტიკულარული ფორმაციის სტრუქტურის აქტივაციას და აღადგენს ცნობიერებას თავის ტვინის ტრავმატული დაზიანებისას.
ფარმაკოდინამიკა:
ექსპერიმენტულმა გამოკვლევებმა აჩვენეს, რომ გლიატილინი ახდენს დოზაზე დამოკიდებული აცეტილქოლინის გამოყოფის სტიმულირებას ნეიროტრანსმისიის ფიზიოლოგიურ პირობებში.
გლიატილინი, წარმოადგენს რა, ერთის მხრივ, ქოლინის დონორს, ზრდის აცეტილქოლინის სინთეზს, რაც თავის მხრივ დადებითად მოქმედებს ნეიროტრანსმისიაზე, მეორეს მხრივ, წარმოადგენს გლიცეროფოსფატის დონორს, რომელიც მონაწილეობს ფოსფატიდილქოლინის სინთეზში (მემბრანული ფოსფოლიპიდი), შედეგად უმჯობესდება მემბრანული ელასტიურობა და რეცეპტორების ფუნქცია, რაც დადებით ზეგავლენას ახდენს სინაპტიკურ ტრანსმისიაზე.
ფარმაკოკინეტიკა:
შიგნით მიღებისას საშუალოდ აბსორბირდება შეყვანილი დოზის 88%. ნაერთების ელიმინაცია ხდება, ძირითადად, ფილტვებით – ნახშირბადის დიოქსიდის (CO2) სახით. პრეპარატის დაახლოებით 15% გამოიყოფა თირკმელებით და ნაწლავებით.
ჩვენებები:
- თავის ქალა – ტვინის ტრავმის მწვავე პერიოდი ძირითადად ტვინის ღეროს დაზიანების შემთხვევაში (გონების დაკარგვა, კომატოზური მდგომარეობა, კეროვანი ნახევარსფერული სიმპტომატიკა, ტვინის ღეროს დაზიანების სიმპტომები).
- დეგენერაციული ან ინვოლუციური ფსიქოორგანული სინდრომები, ტვინში სისხლის მიმოქცევის დარღვევის შედეგები ისეთი, როგორიცაა: აზროვნების უნარის პირველადი ან მეორადი დარღვევები ასაკოვნებში, რომელთათვის დამახასიათებელია მეხსიერების დაქვეითება, ცნობიერების მოშლა, დეზორიენტაცია.
- მოტივაციისა და ინიციატივის დაქვეითება, ყურადღების კონცენტრაციის შესუსტება, ქცევის და ემოციური მდგომარეობის შეცვლა: ემოციური ცვალებადობა, გაღიზიანება, ინტერესის არქონა.
- ფსევდომელანქოლია ასაკოვნებში.
მიღების წესები და დოზები:
მწვავე მდგომარეობებისას გლიატილინი შეჰყავთ კუნთში, ან ვენაში (ნელა) 1,0 გ (1 ამპ.) დღეში.
ქრონიკული ცერებროვასკულარული უკმარისობისას და დემენციის სინდრომებისას გლიატილინი ინიშნება 2-3-ჯერ დღეში 400 მგ (1 კაფსულა), სასურველია ჭამამდე. მკურნალობის ხანგრძლიობა შეადგენს 3-6 თვეს.
გვერდითი მოვლენები:
ქოლინის ალფოსცერატი, როგორც ბიოლოგიური კომპონენტების წინამორბედი, ჩვეულებრივ კარგად გადაიტანება ხანგრძლივი გამოყენების შემთხვევაშიც კი. შესაძლოა გულისრევა (რაც ალბათ დაკავშირებულია მეორად დოპამინერგულ აქტივაციასთან), რომლის კუპირებისათვის შეიძლება აუცილებელი გახდეს პრეპარატის დოზის შემცირება.
უკუჩვენება:
დადგენილი ინდივიდუალური მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ.
ორსულობა და ლაქტაცია:
პრეპარატის გამოყენება ორსულობისას და ლაქტაციის პერიოდში უკუნაჩვენებია.
განსაკუთრებული მითითებები:
არ ახდენს ზემოქმედებას ავტომანქანის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:
არ არის გამოვლენილი
შენახვის პირობები:
შეინახეთ ტემპერატურაზე, რომელიც არ აღმატება 25° C
შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილზე!
ვარგისიანობის ვადა: ამპულები – 5 წელი. კაფსულები – 3 წელი.
აფთიაქში გაცემის წესი:
ექიმის რეცეპტით
ცერებრა დროფსი 30მლ წვეთები
ცერებრა დროფსი
საკვები დანამატი
შემადგენლობა:
ყოველი 5მლ შეიცავს:
გამა-ამინო-ერბოს მჟავა……… 125 მგ
გლიცინი………………………………………75 მგ
გლუტამინი………………………………….100 მგ
მაგნიუმი ………………………………100 მგ
ვიტამინი B6 ……………………………… 0,5 მგ
სიროფის არომატული ფუძე………………………q.s.
ფარმაკოლოგიური მოქმედება:
გამა-ამინო-ერბოს მჟავა (GABA) – წარმოადგენს ამინომჟავას, თავის ტვინის ნეიროტრანსმიტერს, რომელიც ახდენს თავის ტვინის ფუნქციონირების ნორმალიზებას და გააჩნია დამამშვიდებელი ეფექტი. გაბამ აგრეთვე შეიძლება გაზარდოს ზრდის ჰორმონის დონე. ცერებრა დროფსი ეფექტურად ხსნის სტრესის და შფოთვის სიმპტომებს.
გლიცინი – გლიცინი აგრეთვე წარმოადგენს პირობითად შეუცვლელ ამინომჟავას, ორგანიზმში მესამე ყველაზე მნიშვნელოვან მაინჰიბირებელ ნეიროტრანსმიტერს გაბას და გლუტამინის შემდგომ. გლიცინს გააჩნია გლუკოზის მსგავსი მარტივი ქიმიური სტრუქტურა. ის მარტივად იხსნება წყალში და გადაკვეთს ჰემატოენცეფალურ ბარიერს. გლიცინის შემცვლელი საკვები დანამატები (ხშირ შემთხვევაში გაბასთან და გლუტამინთან კომბინაციაში) ამცირებენ შფოთვას, აგრესიულობას, ნერვულ დაძაბულობას.
გლუტამინი – გლუტამინი აუცილებელია ბავშვის ორგანიზმის ნორმალური ზრდა-განვითარებისთვის. გლუტამინი აგრეთვე აუცილებელია ტვინის ნორმალური ფუნქციონირებისთვის და საჭმლის მონელებისთვის.
მაგნიუმი – ცერებრა დროფსის შემადგენლობაში შემავალი ეს მნიშვნელოვანი მინერალი წარმოადგენს ორგანიზმში მე-4 ყველაზე გავრეცებულ მინერალს და აუცილებელი ფაქტორია ადამიანის ჯანმრთელობისთვის. ის პასუხისმგებელია ორგანიზმში მიმდინარე 300-ზე მეტ ბიოქიმიურ რეაქციაზე. მაგნიუმი ვიტამინ B6-თან კომბინაციაში კიდევ უფრო აძლიერებს უნიკალური ცერებრა დროფსის ფორმულის ეფექტურობას.
ვიტამინი B6– ვიტამინი B6 აუცილებელია მთელი ორგანიზმის ნორმალური ფუნქციონირებისთვის და მნიშვნელოვანი ფაქტორის როლი უკავია ტვინში მიმდინარე პროცესებში. ვიტამინი B6 აუცილებელია ნერვული და იმუნური სისტემის ფუნქციონირებისთვის.
ჩვენებები:
• ქალა ტვინის ტრავმისა და სამშობიარო ტრავმის შემდგომი პერიოდი
• თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის დარღვევის შემდგომი პერიოდი
• მეხსიერების, ყურადღების და მეტყველების დარღვევა.
• თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, შფოთვა
• ბავშვის გონებრივ განვითარებაში ჩამორჩენა და ფსიქიკური აქტივობის დაქვეითება
• ცერებრული დამბლა
• სტრესი, დეპრესია, ქრონიკული დაღლილობა, ძილის დარღვევები
უკუჩვენება:
• ჰიპერტენზია
• თირკმლის უკმარისობა
• ორსულობა
გამოყენება ლაქტაციის პერიოდში:
ლაქტაციის პერიოდში გამოყენების უსაფრთხოება დადგენილი არ არის და მიიღება მხოლოდ ექიმთან კონსულტაციის შედეგად.
დოზირება:
ბავშვებში 0 – 2 წლამდე | 1,25 მლ | 2-ჯერ დღეში |
ბავშვებში 2 – 6 წლამდე | 2,5 მლ | 2-ჯერ დღეში |
ბავშვებში 6 – 14 წლამდე | 2,5 მლ | 3-ჯერ დღეში |
მოზრდილებში: | 5 მლ | 3-ჯერ დღეში |
კვებამდე 1 საათით ადრე.
შეფუთვა: წვეთები 30მლ.
EuBion Corporation Sp. z o.o.
Warsaw, Poland.
www.eubion.eu
გლემპიდი – GLEMPID – ГЛИМПИД
საერთაშორისო დასახელება:
GLIMEPRIDE
მწარმოებელი: ფარმაცევტული ქარხანა ეგისი, უნგრეთი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალება, სულფანილშარდოვანას წარმოებული
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
1 მგ ტაბლეტი #30
2 მგ ტაბლეტი #30
3 მგ ტაბლეტი #30
4 მგ ტაბლეტი #30
ყოველი ტაბლეტი მოქმედი ნივთიერების სახით შეიცავს, შესაბამისად, 1მგ, 2მგ, 3მგ, 4მგ, 6მგ გლიმეპირიდს.
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზის მონოჰიდრატი, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი (A ტიპი), მიკროკრისტალური ცელულოზა, პოვიდონი K-30, მაგნიუმის სტეარატი და ქვემოთ ჩამოთვლილი პიგმენტები:
გლემპიდი ტაბლეტები 1მგ: რკინის წითელი ოქსიდი (E172)
გლემპიდი ტაბლეტები 2მგ: რკინის ყვითელი ოქსიდი (E172) და ინდიგოკარმინი (E 132)
გლემპიდი ტაბლეტები 3მგ: რკინის ყვითელი ოქსიდი (E172)
გლემპიდი ტაბლეტები 4მგ: ინდიგოკარმინი (E 132)
გლემპიდი ტაბლეტები 1მგ: ყვითელი სანსეტი (E110)
მიღების წესები და დოზები:
გლემპიდი მიიღება დღეში ერთხელ საუზმის დროს (ან საკვების პირველად მიღების შემდეგ). ტაბლეტი უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად არაუმეტეს ნახევარი ჭიქა ჩაის ან წყლის დაყოლებით.
გლემპიდი მიიღება ექიმის დანიშნულების შესაბამისად. გაურკვევლობის შემთხვევაში აუცილებელია ექიმის ან ფარმაცევტის კონსულტაცია. მოზრდილებისათვის ჩვეულებრივი დოზაა – ერთი ტაბლეტი 1- 4მგ დღეში (სისხლში შაქრის კონცენტრაციიდან გამომდინარე). მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა – 6მგ.
პრეპარატ გლემპიდით მკურანლობისას, ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ პაციენტს არ გამორჩეს საკვების მიღება. მკურნალობას შეიძლება დაემატოს ინსულინი. ამ შემთხვევაში ინსულინის დოზას მიუთითებს ექიმი. იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტი ფიქრობს, რომ გლემპიდი ავლენს ძალიან ძლიერ ან ძალიან სუსტ ეფექტს, მან კონსულტაციისათვის უნდა მიმართოს ექიმს ან ფარმაცევტს.
ჩვენება:
გლემპიდი ამცირებს სისხლში შაქრის კონცენტრაციას, ნაწილობრივ ინსულინის პროდუქციის ხარჯზე და ნაწილობრივ, ორგანიზმის საკუთარი ინსულინის აქტივაციის გაზრდის ხარჯზე. გლემპიდი გამოიყენება ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტის სამკურნალოდ. სხეულის მასის შემცირება და ფიზიკური დატვირთვა სამკურნალო საშუალებების გარეშე, არ იძლევა სისხლში შაქრის დონის საკმარისად დაწევის შესაძლებლობას. გლემპიდი შეიძლება დაინიშნოს ინსულინთან ერთად.
გვერდითი მოვლენები:
ისევე როგორც სხვა სამკურნალო საშუალებებმა, გლემპიდმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები.
იშვიათი არასასურველი ეფექტები (უფრო ხშირად, ვიდრე 10000 პაციენტიდან 1-ში, მაგრამ უფრო იშვიათად, ვიდრე 1000-დან 1-ში): სისხლის უჯრედული შემადგენლობის ცვლილება (ჩვეულებრივ, ნორმალიზდება პრეპარატის მიღების შეწყვეტისას) და სისხლში შაქრის დონის შემცირებისას.
ძალიან იშვიათი არასასურველი ეფექტები: (უფრო იშვიათად, ვიდრე 1000-დან 1-ში): გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ჩაროზის შეგრძნება*, ტკივილი მუცლის არეში, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა (მაგალითად, ქოლესტაზი, სიყვითლე), ჰეპატიტი, თირკმლის უკმარისობა, ჰიპერმგრძნობელობის მწვავე რეაქციები (სუნთქვის გაძნელება, არტერიული წნევის შემცირება, შოკი), ალერგიული ვასკულიტი, ფოტომგრძნობელობა, შრატში ნატრიუმის შემცველობის შემცირება.
შეიძლება ადგილი ჰქონდეს ღვიძლის ფერმენტების დონის მომატებას, კანის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციებს (მაგალითად, ქავილი, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება) ან ჯვარედინ ალერგიას სულფონილშარდოვანას პრეპარატებზე და სულფონილამიდებზე, მხედველობის დროებით გაუარესებას (განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში).
მწვავე ან შემაწუხებელი სიმპტომების განვითარებისას, მაგალითად, სიყვითლე, ან სუნთქვის გაძნელება, აუცილებელია ექიმის დაუყოვნებელი კონსულტაცია.
ნებისმიერი გვერდითი ეფექტების განვითარებისას, რომლებიც აღწერილი არ არის ინსტრუქციაში, საჭიროა ექიმის ან ფარმაცევტის კონსულტაცია.
უკუჩვენება:
გლემპიდი არ გამოიყენება შემდეგ შემთხვევებში:
– ჰიპერმგრძნობელობა (ალერგია) გლემპიდზე ან პრეპარატის ნებისმიერ სხვა კომპონენტზე, ასევე სულფონილშარდოვანას სხვა წარმოებულებზე და სულფანილამიდებზე;
– ინსულინდამოკიდებული დიაბეტი (I ტიპის), ჰიპოგლიკემიური ან ჰიპერგლიკემიური კომა, კეტოაციდოზი (ორგანიზმში მჟავე ნივთიერებების დაგროვება), თირკმლის მწვავე უკმარისობა ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა.
– ორსულობა და ლაქტაცი.
ორსულობა და ლაქტაცია:
ორსულობის დროს გლემპიდი არ გამოიყენება. თუ პაციენტი გეგმავს ორსულობას, მან ამის შესახებ უნდა აცნობოს ექიმს.
გლიმეპირიდი გამოიყოფა ლაქტატში, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში არ გამოიყენება.
გლემპიდის მიღების დავიწყებისას
გლემპიდის ტაბლეტის მიღების დავიწყებისას, არ შეიძლება მისი კომპენსირება შემდგომი დოზის მიღებით. საჭიროა მიღების გაგრძელება ექიმის დანიშნულებით.
პრეპარატ გლემპიდის მიღების შეწყვეტისას სიმპტომები
შეიძლება გაიზარდოს სისხლში შაქრის დონე. პრეპარატის მიღების შეწყვეტამდე საჭიროა ექიმის კონსულტაცია.
გავლენა სატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვაზე:
ამ პრეპარატის მიღების დროს, სისხლში შაქრის დონის შემცირების ან მომატების შედეგად, შეიძლება გაუარესდეს ყურადღების კონცენტრაცია და რეაქცია, ისეთ სიტუაციებში, როდესაც ეს უნარ-ჩვევები აუცილებელია, რაც მაგალითად, სატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვისას, შეიძლება გახდეს სახიფათო.
განსაკუთრებული მითითებები:
– საჭიროა სისხლში და შარდში შაქრის შემცველობის რეგულარული კონტროლი. სისხლში შაქრის დონის მნიშვნელოვნად შემცირების რისკი (ჰიპოგლიკემია) განსაკუთრებით მაღალია გლიმეპირიდის მიღების პირველი კვირის განმავლობაში.
– სისხლში გლიმეპირიდით გამოწვეული შაქრის დონის შემცირება, შეიძლება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი აღმოჩნდეს ხანგრძლივი შიმშილობის შემდეგ, პაციენტებში ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობით;
– სხვა სამკურნალო საშუალებების ან ნატურალური სამკურნალო პრეპარატების მიღებისას, იხილეთ განყოფილება ,,ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშვალებებთან”
ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები შეიძლება განვითარდეს:
– სხვა სამკურნალო საშვალებების ერთობლივი მიღებისას;
– პრეპარატის დანიშნულზე უფრო დიდი დოზებით მიღებისას;
– თუ პაციენტი არ იცავს კვების რეჟიმს;
– სხეულის მომატებული ტემპერატურისას;
– ძლიერი სტრესისას;
– ძლიერი ფიზიკური დატვირთვისას;
– ალკოჰოლური სასმელების გამოყენებისას.
ჰიპოგლიკემიის (სისხლში შაქრის დონის დაწევა) სიმპტომებია: შიმშილის შეგრძნება, სისუსტე, ცივი ოფლი, აგზნება, კანკალი, სიფერმკრთალე, თავის ტკივილი, კრუნჩხვები, კომა. ჩვეულებრივ, ეს ნიშნები ქრება შაქრის მიღების შემდეგ. ამის გამო პაციენტმა მუდმივად უნდა ატაროს შაქრის მცირე რაოდენობა, მაგალითად, შაქრის ნატეხები, ხილის წვენი, შოკოლადი და ა.შ. ხელოვნური დამატკბობლები არაეფექტურია. თუ შაქრის მიღება არ შველის ან ადგილი აქვს სიმპტომების განახლებას, საჭიროა ექიმის კონსულტაცია.
ჰიპერგლიკემიის (სისხლში შაქრის დონის მომატება) სიმპტომებია: წყურვილის შეგრძნება, მოშარდვის სურვილის გახშირება, პირის ღრუს სიმშრალე, კანის სიმშრალე. ასეთი სიმპტომების გაჩენისას საჭიროა ექიმის კონსულტაცია.
უბედური შემთხვევების დროს, ქირურგიული ოპერაციებისას, სხეულის ტემპერატურის მომატებისას, შეიძლება საჭირო გახდეს ინსულინით მკურნალობაზე გადასვლა.
გაფრთხილება
გლემპიდის ტაბლეტების არააქტიური კომპონენტების შემადგენლობაში შედის ლაქტოზა. თუ პაციენტს აქვს ზოგიერთი შაქრის აუტანლობა (ალერგია), პრეპარატის მიღებამდე საჭიროა ექიმის კონსულტაცია.
ზოგიერთმა ქიმიურმა ნივთიერებებმა, რომელებიც გამოიყენება ტაბლეტებში, როგორც საღებავი (რკინის წითელი ოქსიდი E 172, რკინის ყვითელი ოქსიდი E 172, ინდიგოკარმინი E 132, ყვითელი სანსეტი E 110, შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (ალერგია).
ჭარბი დოზირება:
საჭიროა ექიმის დაუყოვნებელი კონსულტაცია ან მიმართვა უახლოესი საავადმყოფოს გადაუდებელი დახმარების განყოფილებაში. შეიძლება საჭირო გახდეს დამატებითი ზომების მიღება. პაციენტმა თან უნდა წაიღოს ეს ინსტრუქცია, დარჩენილი ტაბლეტები და აჩვენოს ექიმს. სიმპტომები შეიძლება განვითარდეს გლემპიდის ტაბლეტების მიღებიდან 24 საათის შემდეგ.
ჭარბი დოზირების სიმპტომებს მიეკუთვნება სისხლში შაქრის დონის შემცირება, გულისრევა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში, მოუსვენრობა, კანკალი, მხედველობის და კოორდინაციის დარღვევა, ძილიანობა, კრუნჩხვები, კომა. თუ პაციენტი თვლის, რომ მიიღო ძალიან დიდი დოზა, მან აუცილებლად უნდა შეჭამოს შაქარი ან დალიოს ხილის წვენი. თუ ავადმყოფმა დაკარგა გონება, მისთვის საკვების ან სითხის მიცემის მცდელობა დაუშვებელია.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:
გლემპიდის მიღებამ სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად შეიძლება გააძლიეროს ან შეასუსტოს მისი ეფექტი. ასეთი პრეპარატებია;
– ინსულინი და დიაბეტის საწინააღმდეგო პერორალური პრეპარატები;
– გახანგრძლივებული მოქმედების ზოგიერთი სულფანილამიდები;
– მეტფორმინი;
– ტეტრაციკლინები;
– სალიცილატები და პარამინოსალიცილის მჟავა;
– მაო-ს ინჰიბიტორები;
– ანაბოლური სტეროიდები და ანდროგენები (მამაკაცის სასქესო ჰორმონები);
– ქინოლონები;
– მიკონაზოლი;
– აგფ ინჰიბიტორები;
– ფლუოქსეტინი;
– ალოპურინოლი;
– ესტროგენები და პროგესტაგენები;
– სალურეტიკები და შარდმდენი თიაზიდები;
– ფარისებრი ჯირკვლის სტიმულატორები და გლუკოკორტიკოიდები;
– ფენოთიაზინის წარმოებულები, ქლორპრომაზინი,
– საფაღარათე საშუალებები (ხანგრძლივი გამოყენება);
– ფენიტოინი;
– გლუკაგონი, ბარბიტიურატები, რიფამპიცინი;
– აცეტაზოლამიდი.
თუ პაციენტი ღებულობს ან ღებულობდა, რომელიმე სამკურნალო საშუალებას, მან უნდა აცნობოს ექიმს (იმის მიუხედავადაც კი თუ ისინი მიეკუთვნება ურეცეპტო ფორმებს).
ალკოჰოლის გამოყენებამ შეიძლება გააძლიეროს ან შეასუსტოს პრეპარატ გლემპიდის ეფექტი.
გლიმეპირიდით მკურნალობისას, ნებისმიერი პრეპარატის მიღების წინ აუცილებელია ექიმის კონსულტაცია.
შენახვის პირობები და ვადები:
ინახება არაუმეტეს 25oC ტემპერატურაზე, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა:
3 წელი. პრეპარატი არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის ამოწურვის შემდეგ.
აფთიაქში გაცემის წესი:
ექიმის რეცეპტით
ცერაქსონი 500მგ/4მლ #5ა
40.79 ლარი
38.34 ლარი
ქვეყანა: ესპანეთი
მწარმოებელი: ფერერ ინტერნასიონალ
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
გლემაზი – GLEMAZ – ГЛЕМАЗ
საერთაშორისო დასახელება:
GLIMEPIRIDE
მწარმოებელი: LABORATORIOS BAGO S.A. არგენტინა
მოქმედი ნივთიერება: გლიმეპირიდი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალება, III თაობის სულფანილშარდოვანას წარმოებული.
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.
1 ტაბ.
გლიმეპირიდი ………. 4 მგ
დამხმარე ნივთიერებები:
მიკროკრისტალური ცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, ფხვნილისებრი ცელულოზა, ქინოლინის ყვითელი საღებავი და ბრილიანტის ლურჯი.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ჰიპოგლიკემიური საშუალება, სულფანილშარდოვანას ჯგუფის III თაობის წარმოებული. ასტიმულირებს კუჭქვეშა ჯირკვლის ბეტაუჯრედებს, ხელს უწყობს ენდოგენური ინსულინის მობილიზაციას და აძლიერებს მის გამოყოფას, ზრდის სამიზნე უჯრედებში ინსულინისადმი მგრძნობიარე რეცეპტორების რაოდენობას, თრგუნავს გლუკონეოგენეზებს. აქვეითებს ჰიპერგლიკემიას უზმოზე ინსულინის დონის გაზრდის გარეშე. ექსტრაპანკრეასული მოქმედება გამოიხატება ინსულინისადმი პერიფერიული ქსოვილების მგრძნობელობის გაზრდაში. ამცირებს რეტინო, ნეირო და ნეფროპათიის განვითარების რისკს. გლიმეპირიდს გააჩნია ანტიაგრეგაციული, ანტიათეროგენული და ანტიოქსიდანტური მოქმედება. მაქსიმალური ეფექტი აღინიშნება 2-3 სთ-ის შემდეგ, ხოლო ჰიპოგლიკემიური ეფექტი გრძელდება 24 სთ-ზე დიდხანს.
ფარმაკოკინეტიკა:
აბსორბცია მაღალია. 4 მგ სადღეღამისო დოზის პერორალურად მიღების შემდეგ, სისხლში მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია (309 ნგ/მლ) აღინიშნება 2.5 სთ-ის შემდეგ. განაწილების მოცულობა – 8.8 ლ (113 მლ/კგ). ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 100%. პლაზმის ცილებთან შეკავშირება 99%, კლირენსი – 48 მლ/წთ. მეტაბოლიზდება ღვიძლში. ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 5-8 სთ-ს; პრეპარატი არააქტიური მეტაბოლიტების სახით გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით (მიღებული დოზის 58%) და ნაწლავით (35%). არ კუმულირდება. გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად და აღწევს პლაცენტის ბარიერში.
ჩვენებები:
ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტი (2 ტიპი), როდესაც დიეტური თერაპია და ფიზიკური დატვირთვები არაეფექტურია.
მიღების წესები და დოზირება:
გლიმეპირიდის დოზა ინიშნება ინდივიდუალურად, სისხლში გლუკოზის დონის რეგულარული კონტროლის საფუძველზე.
პრეპარატი მიიღება პერორალურად, დაუღეჭავად, საკმაო რაოდენობის სითხესთან ერთად ნოყიერი საუზმის წინ.
საწყისი დოზა შეადგენს – 1 მგ ერთხელ დღეში. აუცილებლობის შემთხვევაში სადღეღამისო დოზა შეიძლება გაიზარდოს თანდათან (1 მგ-ით ყოველ 12 კვირაში). მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა 6 მგ-8 მგ.
მკურნალობა ხანგრძლივია.
გვერდითი მოვლენები:
ჰიპოგლიკემია, მხედველობის დარღვევა (გამოწვეული ჰიპოგლიკემიით), თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ასთენია, გულისრევა, ღებინება. ეპიგასტრიუმში სიმძიმის შეგრძნება, ტკივილი მუცლის არეში, დიარეა, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება, ქოლესტაზი, სიყვითლე, ჰიპონატრემია, თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი, ჰემოლიზური და აპლასტიური ანემია. პანციტოპენია, ალერგიული რეაქიცები (ვასკულიტი). იშვიათად – ქოშინი, არტერიული წნევის დაწევა, ფოტოსენსიბილიზაცია.
უკუჩვენებები:
- ინსულინდამოკიდებული (I ტიპი) შაქრიანი დიაბეტი;
- დიაბეტური კეტოაციდოზი, დიაბეტური პრეკომა და კომა;
- მომატებული მგრძნობელობა გლიმეპირიდის და პრეპარატის სხვა კომპონენტებისადმი, ასევე სულფანილშარდოვანას პრეპარატების მიმართ.
- ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები. თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები. ისეთი მდგომარეობები, როდესაც აღინიშნება საკვების შეწოვის დარღვევა, ჰიპოგლიკემიის განვითარება (ინფექციური დაავადებები);
- ლეიკოპენია;
- ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი.
განსაკუთრებული მითითებები:
სიფრთხილით ინიშნება ალკოჰოლიზმის დროს, თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობის, ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებების (ჰიპოთირეოზი ან თირეტოქსიკოზი) დროს. ისეთი მდგომარეობების დროს, როდესაც საჭიროა პაციენტის გადაყვანა ინსულინის თერაპიაზე (დამწვრობა, მძიმე მრავლობითი ტრავმები, დიდი ქირურგიული ჩარევა, ასევე კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან აბსორბციის დარღვევა – ნაწლავთა გაუვალობა, კუჭის პარეზი და ა.შ.).
სიფრთხილის ზომები:
აუცილებელია სისხლში გლუკოზის დონის რეგულარული კონტროლი.
გლიმეპირიდის მონოთერაპიის არაფექტურობის შემთხვევაში შესაძლებელია მისი კომბინაცია ინსულინთან.
ქირურგიური ჩარევის ან დიაბეტის დეკომპენსაციის შემთხვევაში აუცილებელია ინსულინის გამოყენების შესაძლებლობის გათვალისწინება. აუცილებელია პაციენტის გაფრთხილება იმის შესახებ, რომ ეთანოლის მიღების შემთხვევაში იზრდება ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკი (მათ შორის დისულფირამის მსგავსი რეაქციების განვითარება: ტკივილი მუცლის არეში, გულისრევა, ღებინება, თავის ტკივილი) და ასევე შიმშილის დროს.
ფიზიკური და ემოციური დატვირთვის დროს აუცილებელია დოზის კორექცია და კვების რეჟიმის შეცვლა.
ბეტა-ადრენობლოკატორების, კლონიდინის, რეზერპინის, გუანეტიდინის მიღებამ შესაძლებელია შენიღბოს ჰიპოგლიკემიის ნიშნები.
საჭიროა სიფრთხილე მანქანის მართვისა და ისეთი საქმიანობისას, რომელიც საჭიროებს ყურადღების კონცენტრაციას და სწრაფ ფსიქომოტორულ რეაქციებს.
ჭარბი დოზირება:
სიმპტომები: ჰიპოგლიკემია (შიმშილის შეგრძნება, ტაქიკარდია, გულისრევა, ღებინება, აპათია. ძილიანობა, დეპრესია, ძილის დარღვევა, მკვეთრად გამოხატული სისუსტე, შფოთვა, ყურადღების კონცენრაციის დარღვევა, მხედველობის და მეტყველების დარღვევა (აფაზია), ტრემორი, მგრძნობელობის დარღვევა, პარეზი, თავბრუსხვევა, კრუნჩხვა, ზედაპირული სუნთქვა, ბრადიკარდია, შესაძლებელია განვითარდეს არტერიული ჰიპერტენზია, ცნობიერების დარღვევა, ჰიპოგლიკემიური კომა).
მკურნალობა: თუ პაციენტი გონზეა, ასეთ შემთხვევაში საჭიროა ნახშირწყლების პერორალური მიღება.
თუ ნახშირწყლების პერორალური მიღება შეუძლებელია -დექსტროზის ინექცია (ი/ვ ბოლუსურად – 40% ხსნარი, ხოლო შემდეგ 5-10% ხსნარის ინფუზია), 1-2 მგ გლუკაგონი ინტრამუსკულარულად ან კანქვეშ.
აუცილებელია სისხლში გლუკოზის დონის (5.5 მმოლი/ლ) და სიცოცხლისათვის მნიშვნელოვანი ფუნქციების შენარჩუნება და მუდმივი მონიტორინგი 24-48 სთ-ის განმავლობაში (მოსალოდნელია ჰიპოგლიკემიის განმეორებითი ეპიზოდები).
ცნობიერების აღდგენის შემდეგ პაციენტმა უნდა მიიღოს ადვილად ასათვისებელი ნახშირწყლებით მდიდარი საკვები (ჰიპოგლიკემიური ეპიზოდის განმეორების თავიდან ასაცილებლად).
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:
გლიმეპირიდის ეფექტს აძლიერებენ აგფ-ის ინჰიბიტორები (კაპტოპრილი, ენალაპრილი), H2-ჰისტამინორეცეპტორის ბლოკატორები (ციმეტიდინი), სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატები (მიკონაზოლი, ფლუკონაზოლი), ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატები (ფენილბუტაზონი, აზაპროპაზონი, ოქსიფენბუტაზონი), ფიბრატები (კლოფიბრატი, ბეზაფიბრატი), ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო პრეპარატები (ეთიონამიდი), სალიცილატები (პარაცეტამოლი), კუმარინის ჯგუფის ანტიკოაგულანტები, ანაბოლური სტეროიდები, ბეტა-ადრენობლოკატორები მაო-ს ინჰიბიტორები, სულფანილამიდები, ჰიპოგლიკემიური საშუალებები (აკარბოზა, ბიგუანიდები, ინსულინი), ციკლოფოსფამიდი, ფლორამფენიკოლი, ფენფლურამინი, ფლუოქსეტინი, გუანეტიდინი, პენტოქსიფილინი, ტეტრაციკლინი, თეოფილინი, რეზერპინი, ბრომოკრიპტინი, დიზოპირამიდი, პირიდოქსინი, ალოპურინოლი.
გლიმეპირიდის ეფექტს ამცირებენ ბარბიტურატები, გლუკოკორტიკოსტეროიდები, ადრენოსტიმულატორები (ეპინეფრინი, კლონიდინი), ეპილეფსიის საწინააღმდეგოდ სამკურნალო პრეპარატები ფენიტოინი), კალციუმის “ნელი” არხების ბლოკატორები, კარბოანჰიდრაზის ინჰიბიტორები (აცეტაზოლამიდი), თიაზიდის ჯგუფის შარდმდენები, ქლორტალიდონი, ფუროსემიდი, ტრიამტერენი, ასპარაგინაზა, ბაკლოფენი, დანაზოლი, დიაზოქსიდი, იზონიაზიდი, მორფინი, რიტოდრინი, სალბუტამოლი, ტერბუტალინი, გლუკაგონი, რიფამპიცინი, ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონალური პრეპარატები, ლითიუმის მარილები, მაღალ დოზებში – ნიკოტინის მჟავა ქლორპრომაზინი, პერორალური კონტრაცეპტივები და ესტრონგენები.
გლიმეპირიდი აქვეითებს (უმნიშვნელოდ) ვარფარინით გამოწვეულ ჰიპოკოაგულაციას.
შენახვის პირობები:
პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 250C ტემპერატურაზე მშრალ, ბნელ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.
