საერთაშორისო დასახელება:

IRBESARTAN

მწარმოებელი: SANOFI AVENTIS

მოქმედი ნივთიერება: ირბესარტანი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიჰიპრეტენზული საშუალება (ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტი).

გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტი: შეფუთვაში 14 ც.

1 ტაბ.

ირბესარტანი ………            150 მგ

1 ტაბ.

ირბესარტანი ………            300 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

მიკროკრისტალური ცელულოზა, ნატრიუმის კარბოქსიმეთილცელულოზა, ლაქტოზას მონოჰიდრატი, მაგნიუმის სტეარატი, კოლოიდური სილიკონის ჰიდრატი, მოდიფიცირებული სიმინდის სახამებელი და პოლოქსამერი 188.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

აპროველი მიეკუთვნება ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტების ჯგუფს. ანგიოტენზინ II წარმოადგენს ორგანიზმში წარმოქმნილ პრესორულ ნივთიერებას, რომელიც უკავშირდება სისხლძარღვების კედლებში არსებულ რეცეპტორებს, იწვევს მათ ვაზოკონსტრიქციას და არტერიული წნევის მომატებას. აპროველი აბლოკირებს ანგიოტენზინ II-ის გაფართოვებას და არტერიული წნევის დაქვეითებას.

ჩვენებები:

აპროველი გამოიყენება არტერიული ჰიპერტონიის სამკურნალოდ.

მიღების წესები და დოზირება:

მკურნალობა ჩვეულებრივ იწყება დოზით 150 მგ-ის ოდენობით ერთხელ დღეში. შემდგომში დოზა შესაძლებელია გაზარდონ 300 მგ-მდე, რაც დამოკიდებულია არტერიული წნევის დინამიკაზე. მაქსიმალური ჰიპოტენზიური ეფექტი აღინიშნა მკურნალობიდან 4-6 კვირის შემდეგ.

ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში განსაზღვრული დიურეზული სამკურნალო საშუალებების გამოყენებისას ღებინების ან ფაღარათის შემდეგ, ორგანიზმში მარილების მკაცრი შეზღუდვისა და ჰემოდიალიზით მკურნალობისას შესაძლოა საჭირო გახდეს შედარებით მცირე დოზების გამოყენება.

პაციენტის მიერ მისაღები დოზის შემთხვევით გამოტოვებისას შემდეგ მიღებაზე საჭიროა ჩვეულებრივ დოზის გამოყენება. არ არის რეკომენდებული დოზის გაორმაგება, გამოტოვებული დოზის კომპენსაციის მიზნით.

გვერდითი მოვლენები:

აპროველის გამოყენებისას გვერდითი მოვლენები აღინიშნება იშვიათად და ისინი ატარებენ დროებით ხასიათს. ძირითადად აღინიშნება: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ადინამია, გულისრევა და ღებინება, აღნიშნული სიმპტომები არ წარმოადგენენ პრეპარატის მიღების შეწყვეტის აუცილებლობას.

უკუჩვენებები:

პრეპარატისა და მის შემადგენლობაში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა. პრეპარატის გამოყენება ბავშვებში არ არის რეკომენდებული.

ორსულობა და ლაქტაცია:

აპროველის გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში წინააღმდეგ ნაჩვენებია.

განსაკუთრებული მითითებები:

იმ შემთხვევაში, თუკი პაციენტს მკურნალობის დაწყებამდე ან მიმდინარე პერიოდში აღენიშნება:

ინტენსიური ღებინება ან ფაღარათი, თირკმელების ფუნქციის დარღვევა, ლაქტოზას მიმართ მომატებული მგრძნობელობა, საჭიროა დოზის შემცირება. თუკი პაციენტი იყენებს პრეპარატ აპროველს და მას ესაჭიროება ქირურგიული ჩარევა ან ზოგადი საანესთეზიო საშუალებების გამოყენება, საჭიროა დოზის კორექცია.

პრეპარატი ჩვეულებრივ არ მოქმედებს სატრანსპორტო საშუალებებისა და სხვა მანქანა/დანადგარების მართვის უნარზე, თუმცა მკურნალობის პერიოდში არტერიული წნევის ეპიზოდურმა მომატებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს თავბრუსხვევა ან სისუსტის შეგრძნება.

ჭარბი დოზირება:

ჭარბი დოზირებისას საჭიროა ექიმის დაუყოვნებლივ ინფორმირება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

აპროველი ჩვეულებრივ არ ურთიერთქმედებს სხვა სამკურნალო საშუალებებთან. აპროველის კალიუმის პრეპარატებთან, კალიუმის შემცველ მარილებთან ან კალიუმის შემანარჩუნებელ საშუალებებთან კომბინირებისას (ზოგიერთი დიურეზული სამკურნალო საშუალება), სიფრთხილეა საჭირო.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 30⁰C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:   2 წელი.

საერთაშორისო დასახელება:

SULTAMICILLIN

მწარმოებელი: “ნობელ-ფარმასანოატი”,

ლიცენზიით “ნობელი”, თურქეთი.

მოქმედი ნივთიერება: სულატამიცილინი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიბიოტიკები (პენიცილინების ჯგუფი).

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

375 და 750 მგ-იანი შემოგარსული ტაბლეტები.

აპრიდი 375

სულტამიცილინის ტოზილატი დიჰიდრატი …………..  507მგ.

რაც შეესაბამება სულტამიცილინის შემცველობას …….  375მგ.

დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის სახამებლის გლკიკოლატი, მაგნიუმის სტეარატი, მიკოროკრისტალური ცელულოზა.

გარსის შემადგენლობა: ჰიდროქსიმეთილპროპილცელულოზა, ტიტანის დიოქსიდი, პოლიეთილენგლიკოლი.

აპრიდი 750

სულტამიცილინის ტოზილატი დიჰიდრატი …………..  1013მგ.

რაც შეესაბამება სულტამიცილინის შემცველობას …….  750მგ.

დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის სახამებლის გლკიკოლატი, მაგნიუმის სტეარატი, მიკოროკრისტალური ცელულოზა.

გარსის შემადგენლობა: ჰიდროქსიმეთილპროპილცელულოზა, ტიტანის დიოქსიდი, პოლიეთილენგლიკოლი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ფართო სპექტრის მოქმედების ანტიბაქტერიული საშუალება. წარმოადგენს ამპიცილინისა (ნახევრად სინთეზური პენიცილინი) და სულბაქტამის (ბეტა-ლაქტამაზების ინჰიბიტორები) ორმაგ ეთერს. მოქმედებს ბაქტერიციდულად, თრგუნვას რა ბაქტერიების უჯრედული კედლის სინთეზს.

სულტამიცილინი აქტიურია გრამდადებითი მიკროორგანიზმების მიმართ: Staphylococcus spp., Streptococcus spp. (მათ შორის Enterococcus); აერობული სპორების არწარმომქნელი ბაქტერიები; Listeria monocytogenes. პრეპარატი ასევე აქტიურია გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ: აერობული – Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitides, Escherichia coli, Shigella spp., Salmonella spp., Bordetella pertussia, Haemophilus influenzae-ს ბაქტერიების ზოგიერთი შტამი, მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზების წარმომქმნელი.

ფარმაკოკინეტიკა:

პერორალური მიღებისას სულთამიცილინი ჰიდროლიზდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან შეწოვის პროცესში. ამასთან ერთად სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში ყალიბდება თანაფარდობა ამპიცილინი და სულბაქტამი 1:1. ბიოამთვისებლობა პერორალური მიღებისას შეადგენს 80%-ს ინტრავენურ შეყვანასთან შედარებით, საკვების მიღებასთან დამოუკიდებლად. სულბაქტამთან კომპლექსში მიღებისას ამპიცილინის მაქსიმალური შემცველობის სიდიდე ორჯერ უფრო დიდია, ვიდრე მხოლოდ ამპიცილინის მიღების დროს. სისხლის ცილებთან შექცევადი შეკავშირება შეადგენს 28%-ს ამპიცილინისათვის და 38%-ს სულბაქტამისათვის. ნახევრად დაშლის პერიოდი შეადგენს 0,75საათსა და 1 საათს, შესაბამისად ამპიცილინისა და სულბაქტამისათვის, ამასთან ერთად თითოეული პრეპარატის 50-75% გამოიყოფა შეუცვლელი სახით შარდთან ერთად. ხანდაზმულებში და პაციენტებში, თირკმლის დარღვეული ფუნქციით ამპიცილინისა და სულბაქტამის გამოყოფის კინეტიკა დაქვეითებულია თირკმლის უკმარისობის ხარისხის შესაბამისად.

ჩვენებები:

მიკროორგანიზმების მგრძნობიარე შტამებით გამოწვეული ინფექციების მკურნალობა:

– კანის ინფექციები;

– ლორ-ორგანოების ინფექციები;

– გინეკოლოგიური ინფექციები;

– სასუნთქი გზების ინფექციები;

– შარდ-სასქესო ორგანოების ინფექციები;

– ჩირქოვან-ქირურგიული ინფექციები (აბსცესები, ფლეგმონები, ოსტეომიელიტები და სხვ.);

– ბაქტერიული სეპტიცემია, ძვლებისა და სახსრების ინფექციები;

– გონოკოკური ინფექცია;

– ინფექციის პოსტოპერაციული პროფილაქტიკა.

ზემოთ ჩამოთვლილი დაავადებების გარდა, ამპიცილინის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციები ასევე ექვემდებარებიან პრეპარატით მკურნალობას, მის შემადგენლობაში ამპიცილინის შემცველობის გამო. ამპიცილინის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით, და პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე ბეტა-ლაქტამაზების წარმომქმნელი მიკროორგანიზმებით გამოწვეული შერეული ინფექციები არ საჭიროებენ სხვა ანტიბიოტიკის დანიშვნას.

გამოყენების მეთოდი და დოზირება:

უფროსებისათვის და ბავშვებისათვის 30 კგ–ზე მეტი სხეულის წონით დღიური დოზა შეადგენს 375-750 მგ-ს;

ბავშვებისათვის 30 კგ–ზე ნაკლები სხეულის წონით – 25-50 მგ/კგ (ინფექციის სიმძიმის მიხედვით). დღიური დოზა იყოფა ორად. მკურნალობის კურსი 5-14 დღეა. გაურთულებული გონორეის მკურნალობის დროს პრეპარატი შეიძლება დაინიშნოს ერთჯერადად დოზით 2,25 გრ (პრობენეციდთან კომბინაციაში).

გვერდითი მოვლენები:

შესაძლებელია ფაღარათი, ქავილი, გამონაყარი და კანის რეაქციები; იშვიათად – გულისრევა, ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, კოლიკები, ძილიანობა, სისუსტე, თავის ტკივილი, ენტეროკოლიტი და ფსევდომემბრანული კოლიტი, სუპერინფექციის განვითარება (მათ შორის სოკოვანი). აღწერილია მძიმე ანაფილაქსიური რეაქციების განვითარების შემთხვევები.

უკუჩვენებები:

პენიცილინების რიგის პრეპარატების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა. ორსულობა, ძუძუთი კვება (პრეპარატის გამოყენების უსაფრთხოება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში დადგენილი არ არის).

განსაკუთრებული მითითებანი:

არ შეიძლება პრეპარატის გამოყენება პაციენტებში ინფექციური მონონუკლეოზით. ანამნეზში ცეფალოსპორინებზე ალერგიული რეაქციების აღნიშვნისას, მხედველობაში უნდა მივიღოთ ჯვარედინი ალერგიის განვითარების შესაძლებლობა.

თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევების დროს უნდა გაიზარდოს პრეპარატის მიღებებს შორის ინტერვალი. ხანგრძლივი მკურნალობის დროს აუცილებელია პერიფერული სისხლის სურათის, თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციების კონტროლი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

პრობენეციდთან კომბინაციური გამოყენებისას შეიძლება  ხანგრძლივად გაიზარდოს ორგანიზმში ამპიცილინისა და სულბაქტამის კონცენტრაციები, ასევე თირკმლების მიერ ამპიცილინისა და სულბაქტამის გამოყოფის დონის შემცირება.

ალოპურინოლთან ერთად გამოყენებისას საგრძნობლად მატულობს კანზე გამონაყარის ალბათობა. პრეპარატის დანიშვნა არ შეიძლება ანტიბიოტიკებთან-ამინოგლიკოზიდებთან ერთად. შარდში ამპიცილინის მაღალმა კონცენტრაციებმა შეიძლება გამოიწვიოს შარდში გლუკოზის დონის განსაზღვრის ანალიზების ცრუ დადებითი რეაქციები.

ორსულ ქალებში პრეპარატის გამოყენების დროს ასევე აღწერილია შეკავშირებული ესტრიოლის, ესტრიოლ-გლუკურონიდის, შეკავშირებული ესტორნისა და ესტრადიოლის დონეების დროებითი დაქვეითება.

შენახვის პირობები:

ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას, 15-30ºC ტემპერატურის პირობებში.

ვარგისიანობის ვადა:

2 წელი

გაცემის რეჟიმი:

რეცეპტით.

საერთაშორისო დასახელება:

LANSOPRAZOLE

მწარმოებელი: BILIM PHARMACEUTICALS, თურქეთი

მოქმედი ნივთიერება: ლანსოპრაზოლი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების სამკურნალო საშუალება.

გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: შეფუთვაში 14 ც.

1 კაფს.

ლანსოპრაზოლი ……….      30 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

აპრაზოლი წარმოადგენს ბენზიმიდაზოლის წარმოებულს, რომელიც აქვეითებს კუჭში მარილმჟავას სეკრეციას. ლანსოპრაზოლი კუჭის პარიეტულ უჯრედში მეტაბოლიზირდება და იწვევს სულფონჰიდრილური ჯგუფების H⁺ K⁺ ატფ-აზის ინაქტივაციას, რითაც აბლოკირებს მარილმჟავას წარმოქმნას ბოლო ეტაპზე. ამცირებს პეპსინის გამომუშავებას. კუჭის ლორწოვანი გარსის ოქსიგენაციის გაუმჯობესებითა და ბიკარბონატების სეკრეციის გაზრდით ახორციელებს დაცვით ფუნქციასაც. აპრაზოლს ახასიათებს ანტიჰელიკობაქტერიული აქტივობა.

ფარმაკოკინეტიკა:

აპრაზოლის მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში მიიღწევა 1.5-2.2 სთ-ის განმავლობაში. ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1.3-1.7 სთ-ს. მისი 97-99% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. აპრაზოლი მეტაბოლიზირდება ღვიძლში, გამოიყოფა თირკმელებისა და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის საშუალებით.

ჩვენებები:

• კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება გამწვავების ფაზაში;
• რეფლუქს-ეზოფაგიტი;
• ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი;
• სტრესული წყლულები;
• Helicobacter pylori-სთან ასოცირებული კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება.

მიღების წესები და დოზირება:

12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებისა და სტრესული წყლულების შემთხვევაში ინიშნება 30 მგ დღეში (ერთ მიღებაზე დილით), 2-4 კვირის განმავლობაში.

კუჭის წყლულოვანი დაავადებისა და ეროზიულ-წყლულოვანი ეზოფაგიტის დროს ინიშნება 30 მგ დღეში, 4-8 კვირის განმავლობაში. საჭიროებისას შესაძლებელია დოზის გაზრდა 60 მგ-მდე დღეში.

კუჭის ლორწოვანში Helicobacter pylori-ს აღმოჩენისას ინიშნება 30 მგ 2-ჯერ დღეში ანტიბიოტიკებთან (კლარითრომიცინი, ამოქსიცილინი) კომბინაციაში, 10-14 დღის განმავლობაში. ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის დროს დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად, მჟავიანობის 10 მმოლ/სთ-ში დონის მიღწევამდე პრეპარატი ინიშნება დილით ჭამის წინ.

გვერდითი მოვლენები:

იშვიათად აღინიშნება დიარეა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ძილიანობა, მიალგია.

უკუჩვენებები:

• პრეპარატისადმი მაღალი მგრძნობელობა;
• კუჭის კიბო;
• ორსულობა, ლაქტაცია.

განსაკუთრებული მითითებები:

ალუმინისა და მაგნიუმის ჰიდროჟანგის შემცველი ანტაციდები ინიშნება აპრაზოლის მიღებიდან 2 სთ-ის შემდეგ.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

აპრაზოლი არ ახდენს გავლენას ვარფარინის, პრედნიზოლონის და დიაზეპამის მეტაბოლიზმზე. პერორარულ კონტრაცეპტივებთან კომბინაციაში არ იწვევს ენდოგენური ჰორმონების დონის ცვლილებას.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება 10-25⁰C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:   2 წელი.

მწარმოებელი: “AJANTA PHARMA LIMITED”, ინდოეთი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰეპატოპროტექტორი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

1 კაფსულის შემადგენლობაში შედის:

Mandur Bhasma ………………………  33 mg

შემდეგი მცენარეების წყლიანი ექსტრაქტები:

Capparis spinosa ……………………..  75mg

Cichorium intibys ……………………..  75mg

Solanum nigrum ………………………  25mg

Cassia occidentalis …………………    25 mg

Terminalia arjuna ……………………   32 mg

Achillea millefolium …………………..  25mg

კონსერვანტი: მეთილპარაბენი I.P. 0.2% წ/წ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

აპკოსული არის მცენარეული პრეპარატი, რომელიც ხელს უწყობს ღვიძლის ფუნქციის ნორმალიზებას, ნაღვლის გამოყოფის პროცესს და ჰეპატოციტების მემბრანების სტაბილიზაციას. იგი აუმჯობესებს მადას და ხელს უწყობს ზრდის პროცესს.

ჩვენება:

-მწვავე და ქრონიკული ჰეპატიტი;

-ღვიძლის ცხიმოვანი ინფილტრაცია და დისტროფია;

-ანორექსია;

-პროფილაქტიკა ღვიძლის ინტოქსიკაციის (ალკოჰოლური, მედიკამენტოზური) დროს.

მიღების წესი და დოზირება:

1-2 კაფსულა 3-4 ჯერ დღეში ან ექიმის დანიშნულების მიხედვით.

ვარგისიანობის ვადა: 5 წელი

შენახვის პირობები:

მშრალ, გრილ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას

შეფუთვა: 100 კაფსულა

საერთაშორისო დასახელება:

APIS-HOMACCORD

მწარმოებელი; HEEL, გერმანია

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

შეშუპების სამკურნალო ჰომეოპათიური საშუალება.

გამოშვების ფორმა:

წვეთები პერორალური მიღებისათვის: საწვეთურიან ფლაკონში 30 და 100 მლ

Spiritus 35 vol% ……………..0.4მლ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატი წარმოადგენს ჰომეოპათიური წესით მომზადებულ კომპლექსურ ანტიჰომოტიქსოკოლოგიურ სამკურნალო საშუალებას, რომლის შემადგენლობაში შედის მცენარეული, მინერალური და ცხოველური წარმოშობის ნივთიერებები. ჰომოტოქსინების (ადამიანის ტოქსინები) შესახებ დოქტორ რეკევეგის მოძღვრების მიხედვით მათი მოქმედება დაფუძნებულია ორგანიზმის იმუნური სისტემის გააქტივებაზე და მისი ფუნქციის ნორმალიზაციაზე.

ჩვენებები:

შეშუპება, პუსტულოზური და ბულოზური ეგზემა; მომატებული აგზნებადობა; წითურა და კანის სხვა დაავადებები, რომელთა სიმპტომები მოგვაგონებს ყვავილს; ბავშვებში პაპულოზური ჭინჭრის ციება, ეგზანთემები, ნეიროდერმიტები და შემომსალტველი ლიქენი; ამოსახველებლად-ბრონქიტის და ლარინგიტისას; ხმის იოგთა შეშუპება, ალბუმინურია, მწვავე გლომერულონეფრიტი; მწველი ხასიათის ტკივილები (მათ შორის მწერებისა და ფუტკრის ნაკბენები).

მიღების წესები და დოზირება:

წვეთები პერორალური მიღებისათვის:

ჩვეულებრივ 10 წვეთი დღეში 2-4-ჯერ. მწვავე შემთხვევებში იწყებენ 10 წვეთით ყოველ 15 წუთში, არა უმეტეს 2 საათის განმავლობაში.

გამოყენების წესი: ჭამამდე ნახევარი საათით ადრე ენაზე (ან ენის ქვეშ) დაწვეთებით წყლის მიყოლების გარეშე. შეიძლება მცირეოდენ წყალში გახსნილის ყლუპებად დალევა.

გვერდითი მოვლენები:

არ არის აღნიშნული.

უკუჩვენებები:

არ გამოიყენება ორგანიზმის მომატებული მგრძნობელობისას მეფუტკრეობის პროდუქტების და პრეპარატების მიმართ.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

აღსანიშნავ თავისებურებათა გარეშე.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე, მშრალ, მზის სხივების პირდაპირი ზემოქმედებისა და გადახურებისაგან დაცულ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:   5 წელი.

საერთაშორისო დასახელება:

ROYAL JELLY

მწარმოებელი: TALLINA FARMAATSIATENASE, ესტონეთი

მოქმედი ნივთიერება: ფუტკრის რძის დედო

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ზოგადი მატონიზირებული, ქსოვილთა ტროფიკის გამაუმჯობესებელი საშუალება.

გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: ბლისტერზე 25 ტაბ., შეფუთვაში 1 და 2 ბლისტერი.

1 ტაბ.

ფუტკრის რძის დედო ……….       10 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

რძის შაქარი, კარტოფილის სახამებელი, ტალკი და კალციუმის სტეარატი.

მალამო 3%:  ტუბში 50 გ.

1გ

ფუტკრის რძის დედო        10 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

გლიცერინი, ვაზელინი, თხიერი პარაფინი, ცეტილის სპირტი, ნატრიუმის ცეტილსტეარილსულფატი, მეთილ პარაჰიდროქსიბენზოატი, დარიჩინის სპირტი და გასუფთავებული წყალი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

აპილაკი, ანუ ე.წ. ფუტკრის რძის დედო, წარმოადგენს ალოტროფიული ჯირკვლების გამონაჟურს, რომელსაც გამოიმუშავებენ მუშა ფუტკრები. აპილაკი წარმოადგენს ბიოლოგიურ სტიმულატორს, რომელსაც გააჩნია მატონიზირებელი, ტროფიკული და ანტისეპტიკური მოქმედება.

ჩვენებები:

ტაბლეტები:

გამოჯანმრთელების პერიოდში ალიმენტური ხასიათის დარღვევები, მშობიარობის შემდგომ პერიოდში ლაქტაციის დარღვევა. გამოიყენება როგორც დამხმარე საშუალება ნერვული დარღვევების მკურნალობისას და ჰიპოტონიის დროს.

მალამო:

სებორეა, სებორეული და მიკრობული ეგზემა, ნეიროდერმიტი.

მიღების წესები და დოზირება:

ტაბლეტები:

მოზრდილებში ინიშნება 1 ტაბლეტი სუბლინგვალურად 3-ჯერ დღეში. მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს 10-15 დღეს.

მალამო:

2-10 გ მალამო დაიტანება სხეულის დაზიანებულ ზედაპირზე 1-2-ჯერ დღეში (ნახვევით ან უშუალოდ). მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა შეადგენს 1-დან 2 თვემდე.

გვერდითი მოვლენები:

შესაძლოა ალერგიული რეაქციების განვითარება, რომლებიც მკურნალობის შეწყვეტასთან ერთად ქრება. პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობისას აღინიშნება ძილის დარღვევა, რომელიც გაივლის პრეპარატის დოზის შემცირების ან მისი მიღების მცირე ვადით შეწყვეტის შემდეგ.

უკუჩვენებები:

თაფლის შემცველი პროდუქტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა, ადისონის დაავადება.

ორსულობა და ლაქტაცია:

აპილაკის გამოყენება დასაშვებია.

შენახვის პირობები და ვადა:

ტაბლეტები ინახება არა უმეტეს 20⁰ Cტემპერატურაზე, მშრალ, გრილ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:

ტაბლეტები  3 წელი;

მალამო       2 წელი.

მწარმოებელი ფირმის დასახელება და მისამართი:

შ . პ . ს . ”ბიოფარმი” – L ( საქართველო )

წამლის ფორმა: ტაბლეტი

შემადგენლობა:

1 ტაბლეტი შეიცავს 150 მგ. ყვავილის მტვერს, 150 მგ.ყურძნის ჭაჭის მშრალ ექსტრაქტს

დამხმარე ნივთიერებები:

კალციუმის გლუკონატი, სალიცილის მჟავა, კალციუმის სტეარატი, სახამებელი, ლაქტოზა, ტალკი.

საჭირო რაოდენობა 350 მგ.- იანი ტაბლეტის მისაღებად .

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ზოგადმატონიზირებელი პარასამკურნალო საშუალება:

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატის ფარმაკოლოგიური თვისებები განპირობებულია ყვავილის მტვრის და ყურძნის ჭაჭის ექსტრაქტის კომპონენტების მოქმედებით. იგი არის ორი ძლიერი ბიოლოგიურად აქტიური კომპონენტების შემცველი– ფუტკრის და ყურძნის პროდუქტების ნაზავი, მდიდარია ყველა იმ ნივთიერებით, რომელიც განაპირობებს ორგანიზმის ნორმალურ ფუნქციონირებას და წარმოადგენს ბუნებრივი, მაღალეფექტური ანტიოქსიდანტების, ვიტამინების, მინერალების და ამინომჟავების კომპლექსს.

ჩვენება:

• პრეპარატი გამოიყენება, როგორც ანტიოქსიდანტური კომპლექსი გულის დაავადებების კომბინირებული მკურნალობის დროს. ასევე, მათი პროფილაქტიკისათვის; ვიტამინების, მინერალების, ამინომჟავების დეფიციტის შესავსებად , იმუნური სისტემის კორექციისათვის.

გვერდითი მოვლენები:

ინდივიდუალური მომატებული მგრძნობელობა .

უკუჩვენება:

პრეპარატში შემავალ კომპონენტების მიმართ მომატებელ მგრძნობელობა .

გამოყენების მეთოდები და დოზები:

პრეპარატი 6 თვიდან 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში მიიღება 1/4 ტაბლეტი 2- ჯერ დღეში.

1 წლიდან 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში 1/3 ტაბლეტი 2- ჯერ დღეში .

3 წლიდან 5 წლამდე   ასაკის ბავშვებში 1/2 ტაბლეტი 2- ჯერ დღეში .

5 წლიდან 12 წლამდე   ასაკის ბავშვებში 1 ტაბლეტი 2- ჯერ დღეში.

12 წლიდან ასაკის ბავშვებში და მოზრდილებში 2-3 ტაბლეტი 2- ჯერ დღეში.

განმეორებითი კურსის ჩატარება რეკომენდებულია 3 თვეში ერთხელ, ყოველი სეზონის დასაწყისში.

საჭიროების შემთხვევაში დასაშვებია დოზების გაორმაგება .

გამოშვების ფორმა:

2X30 ტაბლეტიანი ფლაკონი მუყაოს შეფუთვაში.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება +8 – +15 °C ტემპერატურაზე მშრალ, ბნელ ადგილას .

ვარგისიანობის ვადა:

3 წელი

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

ურეცეპტოდ

საერთაშორისო დასახელება:

APISARTHRON

მწარმოებელი: ESPHARMA, გერმანია

მოქმედი ნივთიერება: ფუტკრის სტანდარტული შხამი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ადგილობრივი გამაღიზიანებელი საშუალება, სისხლძარღვების გამაფართოებელი.

გამოშვების ფორმა:

მალამო: ტუბში 20 გ

100 გ

საერთაშორისო დასახელება:

INSULIN GLULISIN

მწარმოებელი: SANOFI AVENTIS

მოქმედი ნივთიერება: გლულიზინის ინსულინი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ადამიანის ინსულინის რეკომბინანტული პრეპარატი.

გამოშვების ფორმა:

ხსნარი კანქვეშა ინექციისათვის: კალმებში” SoloStar” 3 მლ, შეფუთვაში 5 ც.

1 მლ

გლულიზინის ინსულინი ……..             3.49 მგ (10 სე)

დამხმარე ნივთიერებები:

მეტაკრეზოლი, ტრომეტამოლი, ნატრიუმის ქლორიდი, პოლისორბატ 20, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, მარილმჟავა, საინექციო წყალი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

აპიდრა არის გამჭვირვალე, უფერო, საინექციო ხსნარი, რომელიც შეიცავს გლულიზინის ინსულინს. გლულიზინის ინსულინი იწარმოება დნმ-ის რეკომბინანტული ტექნიკით ნაწლავის ჩხირის კომბინირებით. გლულიზინის ინსულინს გააჩნია სწრაფი მოქმედება და ხანმოკლე ეფექტი.

აპიდარი წარმოადგენს ანტიდიაბეტურ საშუალებას, რომელიც გამოიყენება დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში სისხლში შაქრის რაოდენობის შესამცირებლად. დიაბეტი არის დაავადება, რომლის დროსაც ორგანიზმი ვერ გამოიმუშავებს საკმარისი რაოდენობის ინსულინს.

ჩვენებები:.

შაქრიანი დიაბეტი.

მიღების წესები და დოზირება: აპიდრა”SoloStar” მიიღება 0-15 წუთით ადრე ან ზუსტად ჭამის შემდეგ. ექიმი განსაზღვრავს პაციენტისთვის საჭირო აპიდრას დოზას, პაციენტის ცხოვრების წესიდან გამომდინარე და სისხლში შაქრის მაჩვენებლის (გლუკოზა) ანალიზების შედეგისა და მანამდე მოხმარებული ინსულინის მიხედვით.

აპიდრა არის ხანმოკლე მოქმედების ინსულინი. ექიმს შეუძლია დაუნიშნოს პაციენტს მისი გამოყენება ხანგრძლივი მოქმედების ინსულინთან ან ჰიპოგლიკემიურ ტაბლეტებთან. იმ შემთხვევაში თუ პაციენტი სხვა ინსულინიდან გადადის გლულიზინის ინსულინზე, მაშინ აუცილებელია ექიმმა თავიდან გამოთვალოს დოზა. შესაძლებელია ბევრმა ფაქტორმა მოახდინოს გავლენა პაციენტის გლიკემიაზე. პაციენტი კარგად უნდა გაეცნოს ამ ფაქტორებს, რომ საჭიროების შემთხვევაში სწორად იმოქმედოს გლიკემიის ცვლილებაზე და თავიდან აიცილოს გლიკემიის დონის მომატება ან მისი ძლიერი დაქვეითება.

ექიმი მიუთითებს პაციენტს, თუ რომელ ზონაში უნდა გაიკეთოს აპიდრა. აპიდრას ინექცია შესაძლებელია გაკეთდეს მუცლის კედელში, ბარძაყში ან მკლავის ზედა ნაწილში. ეფექტი იქნება შედარებით უფრო სწრაფი. თუ ინსულინს შევიყვანთ მუცლის კედელში, როგორც ყველა სახის ინსულინის შემთხვევაში, უნდა ვცვალოთ შეყვანის ადგილები, იქნება ეს კანქვეშ თუ პერფუზიით. მოცემული შეყვანის ზონაში (მუცლის კედელში, ბარძაყში თუ მკლავის ზედა ნაწილში).

კალმების გამოყენება:

“SoloStar” წარმოადგენს ნახევრად სავსე, ერთჯერადი გამოყენების კალამს, რომელიც შეიცავს გლულიზინის ინსულინს. კალამი გამოიყენება მხოლოდ იმ სახით, როგორც ეს აღწერილია გამოყენების თაობაზე არსებულ მითითებებში.

იმისათვის, რომ თავიდან ავიცილოთ ავადმყოფობის სავარაუდო გავრცელება, თითოეული კალამი უნდა გამოიყენოს მხოლოდ ერთმა პაციენტმა.

გამოყენებამდე უნდა ჩატარდეს უსაფრთხოების ტესტი. გამოიყენება მხოლოდ “SoloStar”

-ისთვის გათვალისწინებული ნემსები.

აპიდრა წარმოადგენს ხსნარს და გამოყენებამდე არ არის აუცილებელი მისი შენჯღრევა.

თუ პაციენტმა მიიღო საჭიროზე მეტი ოდენობით აპიდრა ან თუ შეიყვანა აპიდრას დიდი დოზა, სისხლში შაქრის რაოდენობა შეიძლება ძალიან შემცირდეს (ჰიპოგლიკემია). პაციენტმა ხშირად უნდა აკონტროლოს სისხლში შაქრის რაოდენობა. ძირითადად, ჰიპოგლიკემიის პრევენციისათვის, უფრო კარგად უნდა იკვებოს და გააკონტროლოს გლიკემია.

თუ პაციენტს დაავიწყდა აპიდრას მიღება, გამოტოვა დოზა ან შეიყვანა მისი მცირე დოზა, სისხლში შაქრის რაოდენობამ შესაძლებელია ძალიან მოიმატოს (ჰიპერგლიკემია). აუცილებელია გლიკემიის ხშირი კონტროლი.

დაუშვებელია გაორმაგებული დოზის მიღება გამოტოვებულ დოზის ანაზღაურების მიზნით.

გვერდითი მოვლენები:

როგორც ყველა სხვა მედიკამენტს, აპიდრასაც შეიძლება თან ახლდეს არასასურველი ეფექტები. გლიკემიის შემცირების შემთხვევაში შესაძლებელია გონების დაკარგვა. ძლიერმა ჰიპოგლიკემიამ შეიძლება გამოიწვიოს ცერებრული დაზიანება.

მხედველობის ფუნქციის მოშლა:

გლიკემიის მნიშვნელოვანმა ცვლილებამ (შემცირებამ ან მომატებამ) შესაძლებელია გამოიწვიოს მხედველობის ფუნქციის დროებითი მოშლა. თუ პაციენტს აქვს ბადურის პროლიფერაცია (გაზრდით გაყოფა), მაშინ ძლიერმა ჰიპოგლიკემიამ შეიძლება გამოიწვიოს მხედველობის დროებითი დაკარგვა.

კანის მხრივ არასასურველი ეფექტები და ალერგიული რეაქციები:

თუ კანის ერთსა და იმავე ადგილას ხშირად შეჰყავთ ინსულინი, შეიძლება ამ ადგილას კანქვეშა ცხიმოვანი ქსოვილი უფრო გათხელდეს ან გასქელდეს (რეაქცია, რომელსაც ლიპოდისტროფიას უწოდებენ). თუ ასეთ ზონაში შეყავთ ინსულინი, შეიძლება მან არ გამოავლინოს სათანადო ეფექტი. საჭიროა შეიცვალოს ადგილი თითოეული ინექციისათვის, რათა თავიდან ავიცილოთ კანის ამგვარი მოდიფიკაცია.

არასასურველმა რეაქციებმა შესაძლებელია თავი იჩინონ ინექციის ადგილას (მაგალითად: სიწითლე, ინექციისას უჩვეულო, ინტენსიური ტკივილი, მადის დაკარგვა, ჭინჭრის ციება, შეშუპება და ანთება). ეს რეაქციები შეიძლება აგრეთვე გავრცელდეს ინექციის წერტილის გარშემო. ინსულინის მიმართ რეაქციების უმრავლესობა ვლინდება რამდენიმე დღიდან რამდენიმე კვირის განმავლობაში.

ინსულინის მიმართ გავრცელებულმა ალერგიამ, რომელსაც შედარებით იშვიათი ხასიათი აქვს, მაგრამ ძალიან მწვავეა, შეიძლება გამოიწვიოს გამონაყარი (ძლიერი ქავილით) მთელს სხეულზე, სუნთქვის გაძნელება, მსტვინავი სუნთქვა, არტერიული წნევის დაქვეითება, გულის რიტმის აჩქარება ან ოფლიანობა. ალერგიის მძიმე შემთხვევები, როგორიცაა ანაფილაქსური შოკი, შეიძლება ფატალურად დამთავრდეს.

თუ სისხლში შაქრის რაოდენობა ძალიან მაღალია (ჰიპერგლიკემია)

გლიკემია შეიძლება იყოს ძალიან მაღალი, თუ:

• პაციენტმა არ მიიღო ან საკმარისი დოზით არ მიიღო ინსულინი, ან თუ იგი ნაკლებად ეფექტურია, არასათანადო პირობებში შენახვის გამო;
• პაციენტი ნაკლებად მისდევს ფიზიკურ ვარჯიშს, იმყოფება სტრესულ სიტუაციაში (ემოციური ღელვა, გაღიზიანება), ან აქვს ჭრილობა, გაიკეთა ოპერაცია, აღენიშნება ციებ-ცხელება ან სხვა სახის დაავადება;
• პაციენტი იღებს ან ღებულობდა სხვა მედიკამენტებს.

სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებს გლიკემიის შესახებ შემდეგია: წყურვილის შეგრძნება, შარდვის მოთხოვნილების მომატება, დაღლილობა, კანის გამოშრობა, სახის სიწითლე, მადის დაკარგვა, არტერიული წნევის შემცირება, გულის ცემის აჩქარება, სისხლში შაქრის რაოდენობის მომატება, კეტონური სხეულების და/ან შარდში შაქრის არსებობა, კუჭის არეში ტკივილები, სწრაფი და ღრმა სუნთქვა, აგრეთვე გონების დაკარგვა მიუთითებს სერიოზულ მდგომარეობაზე (აციდო  – კეტოზი), რომელიც გამოწვეულია ინსულინის ნაკლებობით.

თუ სისხლში შაქრის რაოდენობა ძალიან დაბალია (ჰიპოგლიკემია)

შაქრის რაოდენობა სისხლში შეიძლება შემცირდეს უკიდურესად, თუ პაციენტი:

• საჭიროზე მეტ ინსულინს ღებულობს;
• გვიან სადილობს ან გამოტოვა სადილი;
• არ ჭამს საკმარისად ან იღებს ისეთ საკვებს, რომელიც ნაკლები რაოდენობით შეიცავს ნახშირწყლებს;
• კარგავს ნახშირწყლებს პირღებინების ან დიარეის შედეგად;
• სვამს ალკოჰოლურ სასმელებს განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ არასაკმარისი რაოდენობის საკვებს ღებულობს;
• ჩვეულებრივზე მეტი ინტენსივობით იტვირთება ფიზიკურად;

• იტარებს მკურნალობის კურსს სხვა სახის სამედიცინო ჩარევიდან ან სტრესიდან მიღებული ტრავმის სამკურნალოდ;
• ინკურნება ციებ-ცხელებისაგან ან სხვა სახის დაავადებისაგან;
• ღბულობს ან შეწყვიტა სხვა მედიკამენტების მიღება.

სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ, რომ სისხლში შაქრის ოდენობა მცირდება ძალიან ან ძალიან სწრაფად, შეიძლება იყოს, მაგალითად: ოფლის დენა, კანის სისველე, შიში, წუხილი, გულის აჩქარებული რიტმი, არტერიული წნევის მომატება, ცახცახი, არარეგულარული გულის ცემა. ეს სიმპტომები ხშირად წინ უძღვის სიმპტომებს, რომლებიც გამოწვეულია თავის ტვინში შაქრის ნაკლებობით. სიმპტომები, რომლებიც გამოწვეულია ტვინში შაქრის ნაკლებობით, შემდეგია: თავის ტკივილები, ინტენსიური შიმშილის გრძნობა, გულისრევა, პირღებინება, დაღლილობა, უძილობა, შფოთვა ძილის დროს, მღელვარება, აგრესიული მოქმედება, ყურადღების კონცენტრაციის უნარის დაქვეითება, ცვალებადი რეფლექსები, დეპრესია, დაბნეულობა, მეტყველების მოშლა (შეიძლება სიტყვების საერთოდ დავიწყება), მხედველობის მოშლა, კანკალი, დამბლა ჟრუანტელის შეგრძნება (ჭინჭრის ციება), დაბუჟება და პირის ღრუს დაბუჟება, თავბრუსხვევა, საკუთარი თავის კონტროლის დაკარგვა, საკუთარ თავზე ზრუნვის უუნარობა, კრუნჩხვები, გონების დაკარგვა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

პაციენტმა უნდა აცნობოს ექიმს მოსალოდნელი ფეხმძიმობის შესახებ ან იმ ფაქტის თაობაზე, თუ უკვე ფეხმძიმედ არის. შეიძლება აუცილებელი გახდეს ინსულინის დოზის შეცვლა ფეხძიმობის პერიოდში და მშობიარობის შემდეგ. დიაბეტის მკაცრ კონტროლსა და ჰიპოგლიკემიის პრევენციას დიდი მნიშვნელობა აქვს ჩვილის ჯანმრთელობისათვის.

არ არსებობს საკმარისი მონაცემები ორსულ ქალებში აპიდრას გამოყენების თაობაზე.

ჩვილის ძუძუთი კვების დროს აუცილებელია ექიმის კონსულტაცია, რადგან შეიძლება აუცილებელი გახდეს ინსულინის დოზისა და კვების რეჟიმის ადაპტაცია.

განსაკუთრებული მითითებები:

აპიდრას გამოყენების ეფექტურობას მნიშვნელოვან წილად განაპირობებს დოზირებასთან, სისხლის კონტროლთან, კვების რეჟიმსა და ფიზიკურ აქტივობასთან დაკავშირებული ექიმის მიერ მოცემული რჩევების დაცვა.

მანქანის მართვა და მანქანა-დანადგარების გამოყენება: თუ სისხლში შაქრის რაოდენობა დაბალი (ჰიპოგლიკემია) ან ძალიან მომატებულია (ჰიპერგლიკემია), მაშინ შესაძლებელია შემცირდეს კონცენტრაციისა და რეაქციის უნარი. პაციენტმა კონსულტაცია უნდა გაიაროს ექიმთან მართვის უნართან დაკავშირებით, თუ მას აღენიშნება ჰიპოგლიკემიის ხშირი შემთხვევა ან ჰიპოგლიკემიის შემცირების ან გაქრობის მანიშნებელი სიმპტომები.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ზოგიერთი მედიკამენტი იწვევს შაქრის დონის დაწევას, ზოგიერთი კი პირიქით მის მომატებას, ზოგიერთს კი შეიძლება ორივე ეფექტი ახასიათებდეს სხვადასხვა შემთხვევაში. თითოელ შემთხვევაში შესაძლებელია აუცილებელი გახდეს ინსულინის დოზირების ადაპტირება, რათა თავიდან იქნას აცილებული სისხლში შაქრის ძალიან დაბალი ან მაღალი ოდენობა.

მედიკამენტები, რომლებსაც შეუძლიათ სისხლში შაქრის რაოდენობის შემცირება მოიცავენ შემდეგ საშუალებებს: ამფ-ინბიბიტორები (გამოიყენება ზოგიერთი კარდიოლოგიური დაავადების სამკურნალოდ), დიზოპირამიდი (გამოიყენება ზოგიერთი კარდიოლოგიური დაავადების სამკურნალოდ), ფლუოქსეტინი (გამოიყენება დეპრესიის სამკურნალოდ), ფიბრატები (გამოიყენება სისხლში ლიპიდების პათოლოგიურად მაღალი დონის შესამცირებლად), მაოს- ინჰიბიტორები (გამოიყენება დეპრესიის სამკურნალოდ), პროპოქსიფენი, სალიცილატები, ასპირინი და სულფანილიდები.

მედიკამენტები, რომელსაც შეუძლიათ სისხლში შაქრის რაოდენობის მომატება. მოიცავენ: კორტიკოიდებს (კორტიზონი, დანაზოლს, დიაზოქსიდს, დიურეზულებს (შარდმდენი საშუალებები), გლუკაგონს, იზონიაზიდს ესტროგენებსა და პროგესტაგენებს (მაგალითად, კონტრაცეპტული ტაბლეტები), ფენოიაზინის ნაწარმებს, სომატოტროპინს (ზრდის ჰორმონის), სიმპათომიმეტურ საშუალებებს (მაგალითად: ეპინეფრინი (ადრენალინი) ან სალბუტამოლი, ტერბუტალინი (გამოიყენება ასთმის სამკურნალოდ), ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონები, პროტეაზას (ფერმენტი) ინჰიბიტორები და ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებები (მაგალითად: ოლანზაპინი და კლოზაპინი).

სისხლში შაქრის რაოდენობამ შესაძლებელია მოიმატოს ან შემცირდეს იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტი იღებს α-ადრენობლოკატორებს, კლონიდინს, ლითიუმის მარილებს ან თუ სვამს ალკოჰოლურ სასმელებს. პენტამიდინს შეუძლია გამოიწვიოს ჰიპოგლიკემია, რასაც ზოგჯერ მოჰყვება ჰიპერგლიკემია. ბეტა-ბლოკატორებს, ისევე როგორც ზოგიერთ ადრენერგულ და სიმპათოლიზურ მედიკამენტს (მაგალითად კლონიდინი, გუანეტიდინი და რეზერპინი) შეუძლიათ შენიღბონ ჰიპოგლიკემიური რეაქციის მანიშნებელი სიმპტომების განვითარება ან გამოიწვიონ მათი სრული გაქრობა.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება მაცივარში 2-8⁰C ტემპერატურაზე, დაუშვებელია გაყინვა. სანახევროდ სავსე კალამი ინახება გარე კოლოფით სინათლისგან დაცვის მიზნით. გამოყენებამდე ახალი კალმის შენახვა შეიძლება ოთახის ტემპერატურაზე 1-2 საათი.

ვარგისიანობის ვადა:   2 წელი.  პირველი გამოყენების შემდეგ –  4 კვირა.

აფთიაქიდან გაცემის წესები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

საერთაშორისო დასახელება:

DENTINOX

მწარმოებელი: DENTINOX, გერმანია

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

სტომატოლოგიაში და ლარინგოლოგიაში გამოსაყენებელი ანტიბაქტერიული, ანტიფუნგინალური, ანტივირუსული პრეპარატი

გამოშვების ფორმა:

გელი: ტუბში 10 გ

სალბის ფოთლების ფლუიდ-ექსტრაქტი, როგორც ძირითადი სამკურნალო შემადგენელი ნაწილი.

დამხმარე ნივთიერებები:

გლიცეროლი, ქსილიტოლი, სორბიტოლი, პროპილენგლიკოლი, პოლისორბატი 20, ეთანოლი,

კარბომერი (ნატრიუმის მარილი), სახარინი-ნატრიუმი, წიწაკის ზეთი, გამოხდილი წყალი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

აპერიზან გელი კომბინირებული პრეპარატია სტომატოლოგიაში და ლარინგოლოგიაში ადგილობრივი (ლოკალური) გამოყენებისათვის. პრეპარატის ძირითადი აქტიური ნივთიერებაა სალბის ფოთლების ფლუიდ-ექსტრაქტი, რომელსაც ახასიათებს ანტიბაქტერიული, ანტიფუნგინალური, ანტივირუსული მოქმედება პირის ღრუს ლორწოვან გარსზე, შეიცავს დიდი რაოდენობით ეთერზეთებს. პრეპარატის მწებავი ეფექტი განპირობებულია გელის სპეციალური შემცველობით, რაც იწვევს მისი დიდი ხნის გაჩერებას ლორწოვან გარსზე სალბის ხსნართან შედარებით. პრეპარატის შემადგენლობაში არ არის შაქარი. იგი შეიცავს კარიესის საწინააღმდეგო საშუალებას. აპერიზანის გელში შაქარი შედის ქსილიტოლის და სორბიტოლის სახით, ამიტომ პრეპარატს აქვს მოტკბო, სასიამოვნო გემო და მოქმედებს უშუალოდ შეხების ადგილზე.

ფარმაკოკინეტიკა:

პრეპარატი წარმოადგენს ჰიდროგელს ადგილობრივი გამოყენებისათვის პირის ღრუს ლორწოვანზე. ამრიგად არ არის აუცილებელი მისი ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების შესწავლა.

ჩვენებები:

პირის ღრუს ანთებითი, წყლულოვან-ნეკროზული, ინფექციური და ტროფიკული დაზიანებები, კბილების პროთეზით გამოწვეული სხვადასხვა გაღიზიანებები, გინგივიტი, სტომატიტი.

მიღების წესები და დოზირება:

პრეპარატი სუფთა თითით დაიტანება მტკივნეულ და ანთებად უბნებზე და მსუბუქად შეიზილება. მისი გამოყენება შეიძლება მოხდეს ყოველდღე მცირე რაოდენობით 1 კვირის განმავლობაში ექიმის მითითებით. პრეპარატის გამოყენება დაშვებულია ექიმის მიერ პირის ღრუს სხვა ანთებითი პროცესების საწინააღმდეგო პრეპარატების დანიშვნამდე.

ორსულობა და ლაქტაცია:

პრეპარატი შეიცავს კარგად ცნობილი მცენარეული წარმოშობის კომპონენტებს, რის გამოც დასაშვებია მისი გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში.

ჭარბი დოზირება:

მონაცემები ჭარბი დოზირების შესახებ ცნობილი არ არის.

შენახვის პირობები და ვადა

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 4 წელი.

გახსნილი ტუბის გამოყენება შეიძლება 1 წლის განმავლობაში.