საერთაშორისო დასახელება:
PERINDOPRIL; INDAPAMIDE
მწარმოებელი: GMP, საქართველო
მოქმედი ნივთიერება: პერინდოპრილი+ინდაპამიდი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ანგიოტენზინ-მაკონვერტირებელი ფერმენტის ინჰიბიტორი დიურეზულ საშუალებასთან კომბინაციაში.ჰიპოტენზიური საშუალება
გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.
1 ტაბ.
პერინდოპრილის ერბუმინი …… 4 მგ
ინდაპამიდი ………………………. 1.25 მგ
ვრცლად ამრა 
ციკლოვალი 500მგ #10ტ GMP
შემადგენლობა
პრეპარატის ერთი ტაბლეტი (გარსით დაფარული) შეიცავს აქტიური ნივთიერების – ვალაციკლოვირის 500მგ-ს.
დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, პოლივინილპიროლიდონი, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი, სილიციუმის დიოქსიდი, ჰიდროქსიპროპილცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ანტივირუსული პრეპარატი.
ვალაციკლოვირი აბსორბციის შემდეგ ვალაციკლოვირჰიდროლაზას მოქმედებით მთლიანად და სწრაფად გარდაიქმნება აციკლოვირად.
აციკლოვირი ხასიათდება სპეციფიკური მაინჰიბირებელი აქტივობით შემდეგი ვირუსების მიმართ: Herpes Simplex I და II ტიპი, Varicella zoster, ებშტეინ-ბარი, ციტომეგალოვირუსი, ჰერპესის ვირუსი 6 ტიპი. აციკლოვირი, ფოსფოლირებისა და აციკლოვირის ტრიფოსფატის აქტიურ ფორმაში გარდაქმნისთანავე, ახდენს ვირუსის დნმ-ის სინთეზის ინჰიბირებას. ფოსფორილირების პირველი სტადია მიმდინარეობს ვირუს-სპეციფიკური ფერმენტების მონაწილეობით, რომელიც სრულდება უჯრედული კინაზების მეშვეობით. სპეციფიკური ვირუსული ფერმენტებით აციკლოვირის აქტივაცია მნიშვნელოვნად ხსნის მის სელექტიურობას.
აციკლოვირის ტრიფოსფატი კონკურენტულად აინჰიბირებს ვირუსის დნმ-პოლიმერაზას და, როგორც ნუკლეოზიდის ანალოგი, ჩაენაცვლება ვირუსის დნმ-ში, იწვევს დნმ-ის ჯაჭვის მთლიან წყვეტას, არღვევს დნმ-ის სინთეზის პროცესს და შესაბამისად აბლოკირებს ვირუსის რეპლიკაციას.
პაციენტებში ნორმალური იმუნიტეტით, იშვიათად გვხვდება ვალაციკლოვირისადმი დაბალი (დაქვეითებული) მგრძნობელობის Herpes Simplex და Varicella zoster, ვირუსები. თუმცა, აღნიშნული შესაძლებელია იმუნიტეტის მძიმე დარღვევების მქონე პაციენტებში. აციკლოვირის მიმართ რეზისტენტობა განპირობებულია ვირუსის თიმიდინკინაზას დეფიციტით, ზოგიერთ შემთხვევაში – ვირუსული თიმიდინკინაზას ან დნმ-პოლიმერაზას სტრუქტურის დარღვევით.
შიგნით მიღების შემდეგ ვალაციკლოვირი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, სწრაფად და პრაქტიკულად მთლიანად გარდაიქმნება აციკლოვირად და ვალინად. აციკლოვირის ბიოშეღწევადობა 45%-ს შეადგენს და არ არის დამოკიდებული საკვების მიღებაზე. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 15%. პაციენტებში, თირკმლის ნორმალური ფუნქციით, აციკლოვირის T1/2 შეადგენს 3 სთ-ს. ვალაციკლოვირი გამოიყოფა შარდთან ერთად აციკლოვირისა (დოზის 80%-ზე მეტი) და მისი მეტაბოლიტის სახით.
ჩვენებები
– – Herpes Simplex I და II ტიპით გამოწვეული კანისა და ლორწოვანი გარსების ინფექციების მკურნალობა (პირველადი და მორეციდივე გენიტალური ჰერპესის ჩათვლით);
– ლაბიალური ჰერპესის მკურნალობა;
– – Herpes Simplex I და II ტიპით გამოწვეული კანისა და ლორწოვანი გარსების ინფექციების (გენიტალური ჰერპესის ჩათვლით) რეციდივების პროფილაქტიკა (ვალაციკლოვირი გამოიყენება ჯანმრთელი პარტნიორის ინფიცირების რისკის შესამცირებლად, სუპრესიული თერაპიის სახით უსაფრთხო სქესობრივი კარშირის დაცვის ფონზე);
– – Varicella zoster ვირუსით გამოწვეული შემომსალტველი ჰერპესის მკურნალობა;
– ორგანოების ტრანსპლანტაციის დროს ციტომეგალოვირუსით გამოწვეული ინფექციის პროფილაქტიკა.
მიღების წესები და დოზები
ციკლოვალი მიიღება პერორალურად. პრეპარატი ინიშნება დაავადების მაქსიმალურად ადრეულ სტადიაზე.
Herpes Simplex-ით გამოწვეული ინფექციების მკურნალობისას მოზრდილებში ციკლოვალი ინიშნება 500მგ 2-ჯერ დღეში. შედარებით მძიმე, პირველადი ინფექციის დროს მკურნალობა იწყება მაქსიმალურად ადრეულ სტადიაზე და უნდა გახანგრძლივდეს 5-დან 10 დღემდე. რეციდივის შემთხვევაში პრეპარატის დანიშვნა ოპტიმალურია პროდრომულ პერიოდში ან პირველი სიმპტომების გამოვლენისთანავე და მკურნალობა გრძელდება 3-5 დღე.
Herpes Simplex-ით გამოწვეული ინფექციების რეციდივების პროფილაქტიკის დროს, მოზრდილებში ნორმალური იმუნიტეტით, ინიშნება პრეპარატის 500მგ ერთხელ დღეში. ხშირი რეციდივების შემთხვევაში (10 ან მეტი რეციდივი წელიწადში) შედარებით ეფექტურია პრეპარატის დღიური დოზის – 500მგ-ის განაწილება 2 მიღებაზე (250 მგ 2-ჯერ დღეში). იმუნოდეფიციტის მქონე მოზრდილებში რეკომენდებულია 500მგ 2-ჯერ დღეში.
ჯანმრთელი პარტნიორის გენიტალური ჰერპესით დაინფიცირების პროფილაქტიკისათვის, პაციენტებში შენარჩუნებული იმუნიტეტითა და წელიწადში 9-მდე გამწვავების რაოდენობით, ინიშნება ციკლოვალის 500მგ ერთხელ დღეში.
ალტერნატიული თერაპიის სახით, ლაბიალური ჰერპესის მკურნალობისას ინიშნება 2 გ 2-ჯერ დღეში 1 დღის განმავლობაში. მეორე დოზა ინიშნება პირველი დოზის მიღებიდან დაახლოებით 12 საათის შემდეგ (და არანაკლებ 6 საათისა). ასეთი რეჟიმით მკურნალობისას მკურნალობის ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 1 დღეს. მკურნალობა იწყება ყველაზე ადრეული სიმპტომების გამოვლენისთანავე (ქავილი, წვა და სხვა).
შემომსალტველი ჰერპესის მკურნალობისას მოზრდილებში ინიშნება 1გ 3-ჯერ დღეში 7 დღის განმავლობაში.
ციტომეგალოვირუსული ინფექციის პროფილაქტიკისას მოზრდილებსა და 12 წელზე მეტი ასაკის პაციენტებში რეკომენდებული დოზაა 2გ 4-ჯერ დღეში. პრეპარატი ინიშნება ტრანსპლანტაციის შემდგომ ადრეულ სტადიაზე. პრეპარატის დოზა მცირდება კრეატინინის კლირენსის მიხედვით. მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს 90 დღეს, თუმცა შესაძლებელია გახანგრძლივდეს ინფექციის განვითარების მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში.
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზა რეგულირდება კრეატინინის კლირენსისა და ჩვენების მიხედვით:
ჩვენება | კრეატინინის კლირენსი (კკ) | ციკლოვალის დოზა |
შემომსალტველი ჰერპესი | 15-30 მლ/წთ | 1 გ 2-ჯერ დღეში |
1 გ ერთხელ დღეში | ||
Herpes Simplex-ით გამოწვეული ინფექციების მკურნალობა | 500 მგ ერთხელ დღეში | |
ლაბიალური ჰერპესის მკურნალობა | 31-49 მლ/წთ | 1 გ 2-ჯერ 1 დღის განმავლობაში |
15-30 მლ/წთ | 500 მგ 2-ჯერ დღეში 1 დღის განმავლობაში | |
500 მგ ერთჯერადად | ||
Herpes Simplex-ით გამოწვეული ინფექციების პროფილაქტიკა | პაციენტებში ნორმალური იმუნიტეტით: 250 მგ ერთხელ დღეში | |
პაციენტებში იმუნოდეფიციტით: | ||
გენიტალური ჰერპესით ინფიცირების შესამცირებლად | 250 მგ ერთხელ დღეში |
ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში რეკომენდებულია პრეპარატის მიღება ჰემოდიალიზის პროცედურის დამთავრებისთანავე, დოზით, რომელიც განკუთვნილია პაციენტებისათვის კრეატინინის კლირენსით ციტომეგალოვირუსული ინფექციის პროფილაქტიკისათვის რეკომენდებულია ციკლოვალის შემდეგი დოზირება:
კრეატინინის კლირენსი (მლ/წთ) | ციკლოვალის დოზა |
≥ ≤ 75 | 2 გ 4-ჯერ დღეში |
50 – | 1.5 გ 4-ჯერ დღეში |
25 – | 1.5 გ 3-ჯერ დღეში |
10 – | 1.5 გ 2-ჯერ დღეში |
1.5 გ 1-ჯერ დღეში |
ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში რეკომენდებულია ციკლოვალის დანიშვნა ჰემოდიალიზის დამთავრების შემდეგ. საჭიროა კკ-ის ხშირი კონტროლი, განსაკუთრებით იმ პერიოდში, როცა თირკმლის ფუნქცია სწრაფად იცვლება.
ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის დარღვევის მქონე პაციენტები დოზის კორექციას არ საჭიროებენ.
ასაკოვანი პაციენტები დოზის კორექციას არ საჭიროებენ, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა.
გვერდითი მოვლენები
ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი, დაღლილობა; შექცევადი ნევროლოგიური დარღვევები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, გონების დაბინდვა, ჰალუცინაციები; იშვიათად – აგზნებადობა, ტრემორი, ატაქსია, დისართრია, ცნობიერების დარღვევა, გულყრები, ენცეფალოპათია; ძალიან იშვიათად – კომა (ძირითადად პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დარღვევით ან სხვა ხელშემწყობი ფაქტორებით).
სასუნთქი სისტემის მხრივ: იშვიათად – დისპნოე.
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ტკივილი და დისკომფორტი მუცლის არეში, ღებინება, დიარეა, ანორექსია; იშვიათად – ღვიძლის ფუნქციური სინჯების შექცევადი დარღვევა.
ალერგიული რეაქციები: იშვიათად – გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ქავილი, ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსია.
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად – ლეოკოპენია (ძირითადად პაციენტებში დაქვეითებული იმუნიტეტით), თრომბოციტოპენია.
დერმატოლოგიური რეაქციები: გამონაყარი, ფოტოსენსიბილიზაცია; იშვიათად – ქავილი.
შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: იშვიათად – თირკმლის ფუნქციის დარღვევა; ძალიან იშვიათად – თირკმლის მწვავე უკმარისობა, თირკმლის კოლიკა (შესაძლოა დაკავშირებული იყოს თირკმლის ფუნქციის დარღვევასთან).
უკუჩვენება
– ვალაციკლოვირის, აციკლოვირის ან პრეპარატის სხვა კომპონენტებისადმი მომატებული მგრძნობელობა;
პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება აივ ინფექციის კლინიკურად გამოხატული ფორმების დროს.
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობის პერიოდში ვალაციკლოვირი ინიშნება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც პოტენციური სარგებელი დედისათვის აჭარბებს ნაყოფზე მისი უარყოფითი გავლენის რისკს.
აციკლოვირი, ვალაციკლოვირის ძირითადი მეტაბოლიტი, გამოიყოფა დედის რძეში. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება.
განსაკუთრებული მითითებები
პაციენტებში დეჰიდრატაციის რისკით, განსაკუთრებით ასაკოვან პაციენტებში, პრეპარატით მკურნალობის დროს საჭიროა ორგანიზმის ადეკვატური რეჰიდრატაცია.
ვალაციკლოვირით სუპრესული თერაპია ამცირებს, მაგრამ მთლიანად არ გამორიცხავს სქესობრივი პარტნიორის გენიტალური ჰერპესით ინფიცირების რისკს. მკურნალობის პროცესში პარტნიორების მიერ დაცული უნდა იყოს უსაფრთხო სქესობრივი კავშირი.
პაციენტებში, ნორმალური იმუნიტეტით, ძალიან იშვიათია აციკლოვირისადმი დაბალი მგრძნობელობის ვირუსები. ვირუსების დაბალი მგრძნობელობა განპირობებულია უჯრედებში თიმიდინკინაზას ფენოტიპური დეფიციტით. პაციენტები, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით (მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის ღვიძლის ციროზით) პრეპარატის დოზის კორექციას არ საჭიროებენ. ღვიძლის დაავადებების დროს განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო პრეპარატის დიდი დოზით დანიშვნის შემთხვევაში (4 გ/დღე-ღამეში ან მეტი).
პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით, მაღალია ნევროლოგიური გართულებების გამოვლინების რისკი.
ასაკოვანი პაციენტები დოზის კორექციას არ საჭიროებენ, თირკმლის ფუნქციის მნიშვნელოვანი დარღვევით მიმდინარე შემთხვევების გარდა.
ვალაციკლოვირის ბავშვთა ასაკში გამოყენების მონაცემები არ არსებობს, რის გამოც ბავშვებში იგი არ ინიშნება.
პრეპარატი გავლენას არ ახდენს ავტომობილისა და სხვა მექანიკური საშუალებების მართვაზე.
ჭარბი დოზირება
სიმპტომები: რამდენიმე დღის განმავლობაში ვალაციკლოვირის დიდი დოზით მიღების შემთხვევაში ვითარდება გულისრევა, ღებინება, თავის ტკივილი, გონების დაბინდვა.
მკურნალობ:: პრეპარატის ტოქსიკური მოქმედების ნიშნების გამოვლენის მიზნით, პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ განსაკუთრებული სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ. ჰემოდიალიზი მნიშვნელოვნად აძლიერებს სისხლიდან აციკლოვირის გამოდევნას.
სხვ აწამლებთან ურთიერთქმედება
ვალაციკლოვირის სხვა პრეპარატებთან კლინიკური მნიშვნელობის მქონე ურთიერთგავლენა დადგენილი არ არის. აციკლოვირი შეუცვლელი სახით გამოიყოფა შარდთან ერთად აქტიური მილაკოვანი სეკრეციის მეშვეობით. ვალაციკლოვირის მიღების შემდეგ ციმეტიდინი და პრობენეციდი, რომლებიც აბლოკირებენ მილაკოვან სეკრეციას, ზრდიან აციკლოვირის AUC-ს და ამცირებენ მის კლირენსს. თუმცა, აღნიშნულ შემთხვევებში ვალაციკლოვირის დოზა კორექციას არ საჭიროებს აციკლოვირს ფართო თერაპიული ინდექსის გამო.
აციკლოვირისა და მოფეტილის მიკოფენოლატის (იმუნოდეპრესანტი, ინიშნება ტრანსპლანტაციის დროს) ერთდროული მიღება ზრდის აციკლოვირის AUC-სა და უკანასკნელის არააქტიურ მეტაბოლიტს.
განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ვალაციკლოვირის დიდი დოზით (4 გ/დღე-ღამეში ან მეტი) მიღების შემთხვევაში პრეპარატებთან, რომლებიც არღვევენ თირკმლის ფუნქციას (მათ შორის ციკლოსპორინი, ტაკროლიმუსი).
ნეფროტიქსიკური პრეპარატები ზრდიან თირკმლის უკმარისობისა და ცნს-ის ფუნქციის დარღვევის რისკს.
შენახვის პირობები და ვადები
ინახება 15-25°C ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე!
შენახვის ვადა – 3 წელი.
აფთიაქში გაცემის წესი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II (გაცემის წესი – რეცეპტით).
30.80 ლარი
28.95 ლარი
ქვეყანა: ავსტრია
მწარმოებელი: სანდოზი ავსტრია
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
საერთაშორისო დასახელება:
PERINDOPRIL; INDAPAMIDE
მწარმოებელი ქვეყანა: GMP, საქართველო
მოქმედი ნივთიერება: პერინდოპრილი+ინდაპამიდი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ნგიონტენზინ-მაკონვერტირებელი ფერმენტის ინჰიბიტორი დიურეზულ საშუალებასთან კომბინაციაში. ჰიპოტენზიური საშუალება.
გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.
1 ტაბ.
პერინდოპრილის ერბუმინი ….. 2 მგ
ინდაპამიდი ……………………………. 0.625 მგ
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
კომბინირებული პრეპარატი, რომელიც შეიცავს ანგიოტენზინ-მაკონვერტირებელი ფერმენტის ინჰიბიტორს – პერინდოპრილსა და სულფონამიდის წარმოებულ დიურეზულ საშუალებას – ინდაპამიდს. ამრას ფარმაკოლოგიური მოქმედება განპირობებულია თითოეული კომპონენტის თვისებებით. პერინდოპრილი და ინდაპამიდის კომბინაცია აძლიერებს ერთმანეთის მოქმედებას.
ამრას ახასიათებს დოზადამოკიდებული ჰიპოტენზიური ეფექტი როგორც სისტოლურ, ასევე დიასტოლურ წნევაზე. პრეპარატის მოქმედება 24 სთ გრძელდება. მყარი თერაპიული ეფექტი (ტაქიკარდიის განვითარების გარეშე) მკურნალობის დაწყებიდან 1 თვეზე ადრე მიიღწევა. მკურნალობის შეწყვეტა არ იწვევს მოხსნის სინდრომის განვითარებას.
ამრა ამცირებს მარცხენა პარკუჭის ჰიპერტროფიას. აუმჯობესებს არტერიების ელასტიკურობას, ამცირებს საერთო პერფიერიულ სისხლძარღვოვან წინააღმდეგობას, არ მოქმედებს ლიპიდებისა (საერთო ქოლესტერინი, მსლ, დსლ, ტრიგლიცერიდები) და ნახშირწყლების (მათ შორის შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულებში) მეტაბოლიზმზე.
პერინდოპრილი – როგორც ანგიოტენზინ-მაკონვერტირებელი ფერმენტის ინჰიბიტორი იწვევს სისხლძარღვების გაფართოებას, ხელს უწყობს მსხვილი არტერიების ელასტიკურობისა და წვრილი სისხლძარღვების კედლის სტრუქტურის აღდგენას. ამცირებს მარცხენა პარკუჭის ჰიპერტროფიას. პერინდოპრილი ამცირებს ალდოსტერონის სეკრეციას, უარყოფითი კავშირის პრინციპით ზრდის სისხლის პლაზმაში რენინის აქტივობას, ხანგრძლივი გამოყენებისას ამცირებს საერთო პერიფერიულ სისხლძარღვოვან წინააღმდეგობას. აღნიშნული ეფექტი მიიღწევა ტაქიკარდიის განვითარებისა და ორგანიზმში მარილებისა და წყლის შეკავების გარეშე.
პერინდოპრილინთან ერთად თიაზიდური დიურეზული საშუალების დანიშვნა ხელს უწყობს ანტიჰიპერტენზიული მოქმედების გაძლიერებას. ამასთანავე – მცირდება ჰიპორკალიემიის განვითარების რისკი. პერინდოპრილი პრედატვირთვისა და პოსტდატვირთვის შემცირების გზით არეგულირებს გულის მუშაობას.
ინდაპამიდი ამცირებს ადრენალინისადმი სისხლისძარღვთა ჰიპერაქტიურობას. ინდაპამიდი გავლენას არ ახდენს ლიპიდებისა (საერთო ქოლესტერინი, მსლ, დსლ, ტრიგლიცერიდები) და ნახშირწყლების (მათ შორის შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულებში) მეტაბოლიზმზე, ხელს უწყობს გულის მარცხენა პარკუჭის ჰიპერტროფიის შემცირებას.
პერინდოპრილის და ინდაპამიდის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები არ იცვლება მათი კომბინაციაში გამოყენების დროს.
პერორალურად მიღებული პერინდოპრილი სწრაფად აბსორბირდება. ბიოშეღწევადობა შეადგენს 65-70%-ს. აბსორბირებული პერინდოპრილის დაახლოებით 20% გარდაიქმნება მის აქტიურ მეტაბოლიტად – პერინდოპრილატად. სისხლის პლაზმაში პერინდოპრილატის Cmax მიიღწევა პერინდოპრილის მიღებიდან 3-4 საათის შემდეგ. პერინდოპრილატი ორგანიზმიდან შარდის გზით გამოიდევნება. T1/2 შეადგენს 3-5 საათს. ინდაპამიდი სწრაფად და მთლიანად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში სისხლის პლაზმაში Cmax მიიღწევა მიღებიდან 1 საათში. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 79%. T1/2 შეადგენს 14-24 საათს (საშუალოდ 19 საათს). ძირითადად გამოიდევნება შარდის (მიღებული დოზის 70%) და ფეკალური მასების (22%) გზით არააქტიური მეტაბოლიტების სახით.
ესენციალური არტერიული ჰიპერტენზია.
მოზრდილებში ინიშნება პრეპარატ ამრას 1 ტაბლეტი დღეში ერთხელ. უპირატესად დილას უზმოზე.
არასაკმარისი ეფექტის შემთხვევაში შესაძლებელია დოზის გაზრდა – 2 ტაბლეტი ამრას მიღება ან 1 ტაბლეტი ამრა ფორტეს მიღება. ასაკოვანი პაციენტები და პაციენტები თირკმელის უკმარისობით (როცა კკ მეტი 30 მლ/წ-ზე) დოზის კორექციას არ საჭიროებენ – 1 ტაბლეტი ამრა დღეში ერთხელ.
გვერდითი მოვლენები:
წყალ-მარილოვანი ბალანსის მხრივ: შესაძლებელია ჰიპოკალიემია, ნატრიუმის დონის შემცირება;
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: არტერიული წნევის გამოხატული დაქვეითება, ოთოსტატური ჰიპოტენზია;
შარდ-გამომყოფი სისტემის მხრივ: იშვიათად – თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, პროტეინურია, შარდში და სისხლის პლაზმაში კრეატინინის კონცენტრაციის უმნიშვნელო მატება;
ნივთიერებათა ცვლის მხრივ: შესაძლებელია სისხლის პლაზმაში შარდოვანასა და გლუკოზის შემცველობის მატება;
ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი, დაღლილობის შეგრძნება, ასთენია, თავბრუსხვევა, მხედველობის დარღვევა, შუილი ყურებში, ძილის დარღვევა, კრუნჩხვა, პარესთეზიები, ანორექსია, გემოს შეგრძნების დარღვევები; ერთეულ შემთხვევაში – გონების დაბინდვა;
სასუნთქი სისტემის მხრივ: მშრალი ხველა; იშვიათად – სუნთქვის გაძნელება, ბრონქოსპაზმი;
კნტ-ის მხრივ: მუცლის ტკივილი, გულისრევა, ღებინება, ყაბზობა, დიარეა; იშვიათად – პირის სიმშრალე; ერთეულ შემთხვევაში – ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მატება, ჰიპერბილირუბინემია.
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ანემია, იშვიათად – ჰიპოჰემოგლობინემია, თრომბოციტოპენია, ჰემატოკრიტის შემცირება; ერთეულ შემთხვევაში აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია;
ალერგიული რეაქციები: შესაძლებელია გამოვლინებები კანის მხრივ; იშვიათად – ჭინჭრის ციება, ანგინევროზული შეშუპება; ერთეულ შემთხვევაში – მულტიფორმული ერითემა.
განსაკუთრებული მითითებები:
პრეპარატ ამრას მიღებამ შესაძლებელია არტერიული წნევის მკვეთრი დაქვეითება გამოიწვიოს, განსაკუთრებით მისი პირველი მიღებისას პირველი 2 კვირის განმავლობაში. არტერიული წნევის მკვეთრი დაქვეითების რისკი იზრდება პაციენტებში საერთო მოცირკულირე სისხლის მოცულობის (სმსმ) შემცირებით, გულის მძიმე უკმარისობით დაბალი საწყისი არტერიული წნევით. თირკმლის არტერიების სტენოზით ან ერთი მოფუნქციონირე თირკმლის არტერიის სტენოზით, ღვიძლის ციროზით (შეშუპებითა და ასციტით).
პირველი მიღებისას განვითარებული არტერიული წნევის მკვეთრი დაქვეითება არ წარმოადგენს პრეპარატის მკურნალობის შეწყვეტის მიზეზს. სმსმ-ისა და ა/წ-ის აღდგენისას შესაძლებელია პრეპარატის ნაკლები დოზით ან შემადგენელი კომპონენტების მონოთერაპიით გაგრძელება.
ამრას გამოყენებისას საჭიროა ელექტროლიტებისა და კრეატინინის კონცენტრაციის სისტემატური კონტროლი.
უსაფრთხოების ზომები პერინდოპრილის გამოყენებისას:
ამფ-ის ინჰიბიტორების, მათ შორის პერინდოპრილის მიღებისას ზოგჯერ შესაძლებელია სახის ქვედა ნაწილის, ტუჩების, ენის, ხახისა და ხორხის ანგიონევროზული შეშუპების განვითარება. აღნიშნული სიმპტომების გამოვლინებისას საჭიროა პერინდოპრილის მიღების დაუყოვნებლივი შეწყვეტა და ექიმის კონსულტაცია. ამფ-ის ინჰიბიტორებით მკურნალობისას არ შეიძლება ჰემოდიალიზის ჩატარება პოლიაკრილის მემბრანების გამოყენებით.
პაციენტებში გულის იშემიური დაავადებით და ტვინის სისხლმომარაგების უკმარისობით მკურნალობა იწყება პრეპარატის მცირე დოზებით. პაციენტებში გულის გამოხატული უკმარისობით (IV სტადია) და ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტით (კალიუმის დონის სპონტანური მატების საშიშროება) მკურნალობა იწყება მცირე დოზებით და ექიმის მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ.
ზოგადი ანესთეზიის დროს ამფ-ის ინჰიბიტორების გამოყენებამ შესაძლოა არტერიული წნევის დაქვეითება გამოიწვიოს, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ანესთეზიურ საშუალებას ჰიპოტენზიური მოქმედება ახასიათებს. ამ შემთხვევაში ქირურგიულ ჩარევამდე 12 საათით ადრე საჭიროა პერინდოპრილის მოხსნა.
უსაფრთხოების ზომები ინდაპამიდის გამოყენებისას:
პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციების დარღვევით ინდაპამიდის გამოყენებამ შესაძლოა ღვიძლის ენცეფალოპათია გამოიწვიოს. ამ შემთხვევაში პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ წყდება.
მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის დროს საჭიორა სისხლის პლაზმაში ნატრიუმის კონცენტრაციის კონტროლი.
ინდაპამიდს, როგორც თიაზიდურ დიურეზულ საშუალებას, ახასიათებს შარდთან ერთად კალციუმის გამოდევნის შეზღუდვა, რაც სისხლში კალციუმის კონცენტრაციის დროებით მატებას იწვევს.
შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულებში აუცილებელია სისხლში გლუკოზის დონის მუდმივი კონტროლი, განსაკუთრებით ჰიპოკალიემიის ფონზე.
პაციენტებში სისხლის პლაზმაში შარდმჟავას მაღალი შემცველობით ინდაპამიდი ზრდის ნიკრისის ქარის (პოდაგრას) განვითარებას.
პრეპარატის ეფექტურობა და უსაფრთხოება ბავშვებში დადგენილი არ არის. არ არის რეკომენდებული პრეპარატის გამოყენება ბავშვებსა და 18 წლამდე მოზარდებში.
სიმპტომები: ა/წ გამოხატული დაქვეითება, გულისრევა, ღებინება, თავბრუსხვევა, პოლიურია ან ოლიგურია (ჰიპოვოლემიის შედეგად ანურიაში გარდამავალი), ბრადიკარდია, ელექტროლიტური დისბალანსი.
მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, ადსორბენტების დანიშვნა, წყალ-მარილოვანი ბალანსის კორექცია.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:
ამრა არ გამოიყენება ლითიუმთან, კალიუმშემნახველ დიურეზულ საშუალებებთან, კალიუმის პრეპარატებთან, საანესთეზიო საშუალებებთან, ალოპურინოლთან, ციტოსტატიკებთან, იმუნოდეპრესიულ და სისტემურ კორტიკოსტეროიდულ საშუალებებთან კომბინაციაში.
ერითრომიცინთან (ი/ვ გამოყენებისათვის) პენტამიდინთან, სულტოპრიდთან, ვინკამინთან, ბეპრიდილთან ერთად გამოყენებისას შესაძლებელია “პირუეტის” ტიპის არითმიის განვითარება.
ანთების საწინააღმდეგოდ არასტრეოიდული საშუალებები (ასას) ამცირებენ ამფ-ის ინჰიბიტორების მოქმედებას. ასას და ამფ-ის ინჰიბიტორებს ახასიათებთ ჰიპერკალიემიის განვითარებისადმი ადიტიური მოქმედება. ამასთანავე შესაძლებელია თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება გამოიწვიონ.
ამრასა და ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების, ნეიროლეფსიური საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას იზრდება ჰიპოტენზიური ეფექტი და ორთოსტატური ჰიპოტენზიის განვითარების რისკი (ადიტიური ეფექტი).
ინდაპამიდის Iა კლასის (ქინიდინი, ჰიდროქინიდინი, დიზოპირამიდი) და III კლასის (ამიოდარონი, სოტალოლი) ანტიარითმიულ პრეპარატებთან გამოყენებამ შესაძლოა “პირუეტის” ტიპის არითმია გამოიწვიოს.
საფაღარათო საშუალებების დანიშვნის აუცილებლობისას ნაწლავის მოტორიკის გამაძლიერებელი საშუალებები არ გამოიყენება.
ამრას საგულე გლიკოზიდებთან კომბინაციაში დანიშვნისას საჭიროა კალიუმის დონის და ეკგ-ის კონტროლი და აუცილებლობისას – თერაპიის კორექტირება.
შენახვის პირობები და ვადა:
პრეპარატი ინახება 10-250 C ტემპერატურაზე, სინათლისგან დაცულ, მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
აფთიაქიდან გაცემის პირობები:
პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.
52.00 ლარი
48.88 ლარი
ქვეყანა: საქართველო
მწარმოებელი: გეომედი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
ცინკის მალამო 10% 25გ
საერთაშორისო დასახელება:
ZINC OXIDE
ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ადგილობრივი გამოყენების ანთების საწინააღმდეგო საშუალება
მოქმედი ნივთიერება:
თუთიის ოქსიდი
სამკურნალო ფორმა:
მალამო, მაზი გარეგანი გამოყენების, პასტა გარეგანი გამოყენების.
ფარმაკოლოგიური მოქმედება:
ანთების საწინააღმდეგო ადგილობრივი გამოყენების საშუალება, ახდენს გამშრობ, ადსორბციულ, შემკვრელ და ანტისეპტიურ მოქმედებას. წარმოქმნის ალბუმინატებს და ცილების დენატურაციას იწვევს. დაზიანებულ ზდაპირზე დატანისას მცირდება ექსუდაცია, ანთება და ქსოვილის გაღიზიანება, წარმოიქმნება გამაღიზიანებელი ფაქტორებისგან დამცავი ბარიერი.
ჩვენებები:
უკუჩვენებები:
ჰიპერმგრძნობელობა.
გვერდითი მოქმედება:
არ აღნიშნულა
მიღების წესი და დოზირება:
გარეგანი; მაზის, პასტის, მალამოს სახით.
დაზიანებული ადგილი უნდა ჩამოირეცხოს და გაშრეს. მაზი დააქვთ დაზიანებულ ადგილზე თხელ ფენად 4–6–ჯერ დღეში. მკურნალობის კურსი – 1 თვე. დატანილი მაზის რაოდენობა განისაზღვერება დაზიანებული კერის ფართით.
დამწვრობისა და ჭრილობის მკურნალობისას – გამოიყენება მაზიანი ნახვევი.
ბავშვებში გამოიყენება საპროფილაქტიკოდ, როცა სხეული დიდი ხნის მანძილზე შეხებაშია სველ თეთრეულთან.
განსაკუთრებული მითითებები:
მაზი გამოიყენება მხოლოდ გარეგანად. არ დაუშვათ თვალში მოხვედრა.
20.70 ლარი
19.46 ლარი
ქვეყანა: ავსტრია
მწარმოებელი: სანდოზი ავსტრია
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
საერთაშორისო დასახელება:
RAMIPRIL
მწარმოებელი: KRKA, სლოვენია
მოქმედი ნივთიერება: რამიპრილი
კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორი.
გამოშვების ფორმა:
ტაბლეტები: ბლისტერზე 7 ტაბ., შეფუთვაში 2, 4, 8, 12 და 14 ბლისტერი ან
ბლისტერზე 10 ტაბ., შეფუთვაში 2, 3, 5 და 9 ბლისტერი.
1 ტაბ.
რამიპრილი ……. 1.25 მგ
1 ტაბ.
რამიპრილი …….. 2.5 მგ
1 ტაბ.
რამიპრილი …….. 5 მგ
1 ტაბ.
რამიპრილი …….. 10 მგ
დამხმარე ნივთიერებები:
ნატრიუმის ბიკარბონატი, ლაქტოზის მონოჰიდრატი, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, ჟელატინიზებული სახამებელი, ნატრიუმის სტეარილი ფუმარატი, რკინის ოქსიდი ყვითელი (E172), რკინის ოქსიდი წითელი(E172)
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
რამიპრილი არის წამალი, რომელიც შეწოვის შემდეგ ღვიძლში მეტაბოლიზირდება რამიპრილატად. რამიპრილი არის ხანგრძლივი მოქმედების ინჰიბიტორი ანგიოტენზინი-გარდამქმნელი ფერმენტისა (აგფ), აგფ ახდენს ანგიოტენზინ I-ის ანგიოტენზინ II-ად გარდაქმნის კატალიზს. აგფ კინაზის იდენტურია, ანუ იმ ფერმენტისა, რომელიც არის ბრადიკინინის დაშლის კატალიზატორი. აგფ-ის ბლოკადა იწვევს ანგიოტენზინ II-ის კონცენტრაციის შემცირებას, სისხლის პლაზმაში რენინის აქტივობის ზრდას, ბრადიკინინის ეფექტის გაძლიერებასა და ალდოსტერონის სეკრეციის მომატებას, რაც შეიძლება გახდეს სისხლის შრატში კალიუმის დონის გაზრდის მიზეზი.
არტერიული ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტთა შორის რამიპრილის ანტიჰიპერტენზიური და ჰემოდინამიკური ეფექტი არის რეზისტური სისხლძარღვების გაფართოებისა და საერთო პერიფიური წინაღობის შემცირების შედეგი, რაც, თავის მხრივ, თანდათან ამცირებს არტერიულ წნევას. გულის რითმი ჩვეულებრივ არ იცვლება. ხანგრძლივი მკურნალობისას მცირდება მარცხენა პარკუჭის ჰიპერტროფია გულის ფუნქციაზე უარყოფითი გავლენის გარეშე. ერთჯერადი დოზის ჰიპერტენზიული ეფექტი ვლინდება მიღებიდან 1-2 საათში, მაქსიმუმს აღწევს 3-6 საათში და 24 საათი გრძელდება. რამიპრილი აგრეთვე ეფექტურია გულის ქრონიკული უკმარობის სამკურნალოდ. გადატანილი მიოკარდის ინფარქტის შემდეგ გულის ქრონიკული უკმარობის ნიშნების შემთხვევაში რამიპრილი ამცირებს: უეცარი სიკვდილის რისკს, გულის უკმარისობის მოვლენებს მძიმე/რეზისტენტული უკმარისობის სახით და ჰოსპიტალიზაციის სიხშირეს გულის უკმარისობის მიზეზით.
ლიტერატურაში არსებული მონაცემების თანახმად, მომატებული კარდიოვასკულური რისკის შემთხვევაში რამიპრილი მნიშვნელოვნად ამცირებს მიოკარდის ინფარქტით, ინსულტით და გულ-სისხლძარღვთა უკმარისობით გამოწვეული სიკვდილის სიხშირეს სისხლძარღვთა დაავადებების (გულის იშემიური დაავადება, გადატანილი ინსულტი ან პერიფერიული სისხლძარღვთა დაავადება) ან შაქრიანი დიაბეტის მიზეზით, რომელთა შემთხვევაში არსებობს დამატებითი რისკ-ფაქტორები (მიკროალბუმინურია, არტერიული ჰიპერტენზია, ქოლესტერინის საერთო დონის მომატება მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეიდების დაბალი დონე, მოწევა). პრეპარატი აგრეთვე ამცირებს ზოგად სიკვდილიანობასა და რევასკულარიზაციის პროცედურის საჭიროებას, ანელებს გულის ქრონიკული უკმარისობის განვითარებას და პროგრესირებას. იმისდა მიუხედავად, აქვს თუ არა პაციენტს შაქრიანი დიაბეტი, პრეპარატი მნიშვნელოვნად ამცირებს არსებულ მიკროალბუმინურიასა და ნეფროპათიის განვითარების რისკს. ეს ეფექტები აღინიშნება როგორც მომატებული, ასევე ნორმალური არტერიული წნევის მქონე პაციენტთა შორის.
პერორალური მიღების შემდეგ რამიპრილი კუჭ-ნაწლავიდან სწრაფად იწოვება; საკვების მიღება მის შეწოვებას არ ანელებს. სისხლის შრატში რამიპრილატის მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 2-4 საათში, ხოლო წონასწორული კონცენტრაცია – პრეპარატის მიღებიდან მეოთხე დღეს.
ამიპრილის დაახლოებით 73% და რამიპრილატის 56% უერთდება სისხლის პლაზმის ცილებს.
რამიპრილი და რამიპრილატი ორგანიზმიდან გამოიყოფა ძირითადად შარდთან ერთად (დაახლოებით 60%), უპირატესად – მეტაბოლიტების სახით; მიღებული დოზის 2%-ზე ნაკლები გამოიყოფა უცვლელი რამიპრილის სახით.
რამიპრილი გამოიყოფა რამდენიმე ეტაპად. თერაპიული დოზის დანიშვნისას რამიპრილატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 13-17 საათს, ხოლო რამიპრილისა – 5.1 საათს.
ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევამ პრეპარატის დედის რძეში გადასვლა არ გამოავლინა.
თირკმელების ფუნქციის დარღვევისას რამიპრილისა და მისი მეტაბოლიტების გამოყვანა ნელდება კრეატინინის კლირენსის დაქვეითების პროპორციულად. ღვიძლის უკმარისობის შემთხვევაში შეიძლება შენელებული იყოს რამიპრილის რამიპრილატად გარდაქმნა, რასაც თან სდევს რამიპრილის კონცენტრაციის სისხლის შარტში მომატებას.
ამპრილანი განკუთვნილია შიგნით მისაღებად. ტაბლეტის მიღებისას საჭიროა ბევრი სითხის დაყოლება, საკვების მიღების მიუხედავად.
არტერიული ჰიპერტენზია: ამპრილანის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 2.5 მგ დღე-ღამეში, ერთჯერადად, დილით, უზმოზე, ან კიდევ დღე-ღამეში 2-ჯერ. პაციენტის რეაქციის მიხედვით შეიძლება დოზის გაორმაგება 2-3 კვირიანი ინტერვალით. ჩვეულებრივი შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 2.5-5 მგ დღე-ღამეში, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა – 10 მგ.
პაციენტებს, რომლებიც იღებდნენ დიურეზულებს, ამპრილანის დანიშვნამდე სულ მცირე 3 დღით ადრე ეხსნებათ ან უმცირდებათ დიურეზულების დოზა.
მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა პაციენტებში, რომელთაც დიურეზულები არ მოეხსნათ, აგრეთვე პაციენტებში არტერიული ჰიპერტენზიით, გულის ან თირკმელების ფუნქციის უკმარისობით შეადგენს 1.25 მგ ერთჯერადად. მკურნალობის დაწყებისას აუცილებელია ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობა.
გულის ქრონიკული უკმარისობა: სტაბილურ მდგომარეობაში მყოფი პაციენტისათვის, რომელიც იღებს დიურეზულებს, ამპრილანის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 1.25 მგ დღე-ღამეში, ერთჯერადად. თერაპიული პასუხის მიხედვით დოზა შეიძლება გაორმაგდეს 1- ან 2-კვირიანი ინტერვალით. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა 10 მგ.
დიდი დოზით დიურეზულების მიღების შემთხვევაში ამპრილანით თერაპიის დაწყებამდე აუცილებელია დოზის შემცირება. ასეთი პაციენტისათვის ამპრილანის საწყისი დოზაა 1.25 მგ.
მკურნალობა მიოკარდის ინფარქტის შემდეგ: ამპრილანით მკურნალობის დაწყება შეიძლება მხოლოდ სტაციონარის პირობებში. მიოკარდის ინფარქტიდან მესამე და მეათე დღეს შორის პერიოდში. პრეპარატის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 2.5 მგ დღე-ღამეში, ორჯერადი მიღებით (დილით და საღამოს), რომელიც ორ დღეში იზრდება 5 მგ-მდე, ორჯერადი მიღებით (დილით და საღამოს), ჩვეულებრივი შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 2.5-5 მგ, დღე-ღამეში 2-ჯერ. თუ პაციენტმა პრეპარატის საწყისი დოზა ვერ აიტანა (არტერიული ჰიპოტენზია), საჭიროა დოზის შემცირება დღე-ღამეში 1.25 მგ-მდე ორჯერადი მიღებით. შემდგომი ორი დღის შემდეგ კი შეიძლება დოზის გაზრდა დღე-ღამეში 5 მგ-მდე, ორჯერადი მიღებით. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა 10 მგ-ს არ უნდა აღემატებოდეს.
თუ პაციენტი ცუდად იტანს დოზის გაზრდას 2.5 მგ-მდე, ორჯერადი მიღებით, ამპრილანით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.
თირკმელების ფუნქციის დარღვევისას 0.5 მლ/წმ-ში (30 მლ/წთ) უფრო მაღალი კრეატინინის კლირენსით პრეპარატის დოზის შეცვლა საჭირო არ არის. რამიპრილისა და მისი მეტაბოლიტების გამოყვანა ნელდება კლირენსის დაქვეითების პროპორციულად. 0.5 მლ/წმ-ზე (30 მლ/წთ) ნაკლები კრეატინინის კლირენსის შემთხვევაში პრეპარატის რეკომენდებული საწყის დოზაა 1.25 მგ დღე-ღამეში, ხოლო მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა – 5 მგ.
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას რამიპრილის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 1.25 მგ დღე-ღამეში, ერთჯერადი მიღებით, ხოლო მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა – 2.5 მგ.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტები, აგრეთვე ის პაციენტები, რომლებიც დიურეზულებს იღებენ, პაციენტები გულის უკმარობით თირკმელების ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით საგულდაგულოდ მეთვალყურეობას საჭიროებენ. ამპრილანის დოზა შერჩეული უნდა იქნას არტერიული წნევის მიზნობრივი მართვის მიხედვით.
გვერდითი მოვლენები:
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: არტერიული წნევის მკვეთრი შემცირება, ორთოსტატური ჰიპოტენზია, ორთოსტატური კოლაფსი, ტაქიკარდია, იშვითად – არითმია, სტენოკარდია, მიოკარდიუმის ინფარქტი.
შარდსასქესო სისტემის მხრივ: თირკმელების უკმარისობის განვითარება ან სიმპტომების გაძლიერება, პროტეინურია, შარდის მოცულობის და ლიბიდოს შემცირება.
ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტვინის იშემია, ინსულტი, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, სისუსტე, ძილიანობა, პარესთეზია, ნერვული აგზნება, მოუსვენრობა, ტრემორი, კუნთების სპაზმი, გუნება-განწყობილების დარღვევა, ხოლო დიდი დოზით გამოყენებისას – უძილობა, შფოთვა, დეპრესია, ცნობიერების მოშლა, გულის წასვლა.
გრძნობათა ორგანოების მხრივ: ვესტიბულური დარღვევები, გემოს (მაგალითად ლითონის გემო), ყნოსვის, სმენისა და მხედველობის დარღვევა, ხმაური ყურში.
საჭლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა ან ყაბზობა, ტკივილი ეპიგასტრალურ არეში, ნაწლავების გაუვალობა, პანკრეატიტი, ჰეპატიტი, ქოლესტატური სიყვითლე, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ღვიძლის უკმარისობის განვითარებით, პირის სიმშრალე, წყურვილი, მადის დაქვეითება, სტომატიტი, გლოსიტი.
სასუნთქი სისტემის მხრივ: ‘“მშრალი” ხველა, ბრონქოსპაზმი, ქოშინი, რინორეა, რინიტი, სინუსიტი, ბრონქიტი.
ალერგიული რეაქცები: გამონაყარი კანზე, ქავილი, ჭინჭრის გამონაყარი, კონიუნქტივიტი, ფოტოსენსიბილიზაცია, სახის, კიდურების, ტუჩის, ენის, ხახისა და/ან ხორხის ანგიონევროზული შეშუპება, ექსფოლიატური დერმატიტი, მულტიფორმული ექსუდატური ერითემა (მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი), ბუშტოვანა, სეროლიტი, ონიქოლიზი, ვასკულიტი, მიოზიტი, მიალგია, ართრალგია, ართრიტი, ეოზინოფილია.
სხვა: კრუნჩხვა, ალოპეცია, ჰიპერთერმია, მომატებული ოფლიანობა.
ლაბორატორიული მაჩვენებლები: ჰიპერკრეატინინემია, შარდოვანას აზოტის დონის მომატება, “ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობის გაზრდა; ჰიპერბილირუბინემია, ჰიპერკალიემია, ჰიპონატრიემია, ანტინუკლეარული ანტისხეულების გაჩენა; იშვიათად – ჰემოგლობინის, ნეიტროფილების რიცხვის, ერითროციტების, თრომბოციტების ზომიერი (ცალკეულ შემთხვევაში – გამოხატული) შემცირება. ცალკეულ შემთხვევაში შესაძლებელია აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია, ძვლის ტვინის დეპრესია.
ნაყოფზე გავლენა: ნაყოფის ფუნქციის დარღვევა, ნაყოფისა და ახალშობილის არტერიული წნევის შემცირება, თირკმელების ფუნქციის დარღვევა, ჰიპერკალიემია, თავის ქალის ძვლების ჰიპოპლაზია, ოლიგოჰიდრამნიონი, კიდურების კონტრაქტურა, თავის ქალის ძვლების დეფორმაცია, ფილტვების ჰიპოპლაზია.
განსაკუთრებული მითითებები:
გაფრთხილება: არ შეიძლება ამპრილანის გამოყენება პაციენტებში ჰემოდინამიკურად მნიშვნელოვანი აორტული თუ მიტრალური სტენოზით ან/და მარცხენა პარკუჭიდან სისხლის ნაკადის სხვა ნებისმიერი შეფერხებით.
სიფრთხილე: მკურნალობის დასაწყისში აუცილებელია თირკმელების ფუნქციის შეფასება. ამპრილანით მკურნალობისას აუცილებელია თირკმელების ფუნქციის საგულდაგულო კონტროლი, განსაკუთრებით პაციენტებთან თირკმელების შესუსტებული ფუნქციით, თირკმელების სისხლძარღვთა გამავლობის დარღვევით (მაგალითად, კლინიკურად უმნიშვნელო თირკმელების არტერიების სტენოზი ან ცალი თირკმლის არტერიის ჰემოდინამიკურად მნიშვნელოვანი სტენოზი), გულის უკმარისობით, რამიპრილის მიმართ მომატებული მგრძნობელობისა და ალერგიული (ანაფილაქტოიდური) რეაქციების რისკი მატულობს იმ პაციენტთა შემთხვევაში, რომლებსაც აგფ-ს ინჰიბიტორების მიღებისას უტარდებათ ჰემოდიალიზის პროცედურები AN69 დიალიზური მემბრანების გამოყენებით. მსგავსი რეაქციები გამოვლინდა დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეიდების ფერეზის დროს დექსტრან სულფატის მეშვეობით. ამიტომ აგფს- ინჰიბიტორებით მკურნალობისას ამ მეთოდის გამოყენება არ შეიძლება.
თირკმელების დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტთა ამპრილანით მკურნალობისას, განსაკუთრებით დიურეზულებთან ერთად, სისხლის შრატში შეიძლება გაიზარდოს შარდოვანასა და კრეატინის დონე. ასეთ შემთხვევაში საჭიროა ან ამპრილანის დოზის შემცირება ან საერთოდ მისი მოხსნა. თირკმელების დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტთა შორის იზრდება ჰიპერკალიემიის წარმოქმნის რისკი.
ღვიძლის ესთერაზების აქტივობის დაქვეითების გამო შეიძლება აღინიშნოს რამიპრილის მეტაბოლიზმისა და აქტიური მეტაბოლიტის წარმოქმნის შენელება. ამიტომ ამპრილანით მკურნალობის დაწყება შეიძლება მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობით.
აუცილებელია სიფრთხილის გამოჩენა ამპრილანით მკურნალობის დანიშვნისას იმ პაციენტებში, რომლებიც იცავენ მცირემარილიან ან უმარილო დიეტას (არტერიული ჰიპოტენზიის მომატებული რისკი). ცირკულაციაში მყოფი სისხლის დაქვეითებული მოცულობის (დიურეზულებით თერაპიის გამო), დიალიზის ჩატარების, დიარეისა და ღებინების შემთხვევაში შეიძლება წარმოიქმნას სიმპტომატური ჰიპოტენზია.
ტრანზიტორული არტერიული ჰიპოტენზია არ წარმოადგენს უკუჩვენებას მკურნალობის გასაგრძელებლად არტერიული წნევის სტაბილიზაციის შემდეგ. გამოხატული არტერიული ჰიპოტენზიის ხელმეორედ განვითარებისას საჭიროა ამპრილანის დოზის შემცირება ან მოხსნა.
ფართო ქირურგიული ჩარევის ან საერთო ანესთეზიის ჩატარებისას არტერიული ჰიპოტენზიის გამომწვევი სხვა სამკურნალო საშუალებების გამოყენების შემთხვევაში ამპრილანმა შეიძლება გამოიწვიოს ანგიოტენზინ II-ის ბლოკადა რენინის კონპენსატორული გამოთავისუფლებით. თუ ექიმი არტერიული ჰიპოტენზიის განვითარებას ზემოაღნიშნულ მექანიზმს უკავშირებს, შეიძლება არტერიული ჰიპოტენზიის კორექცია სისხლის პლაზმის მოცულობის გაზრდით.
იშვიათად აგფს- ინჰიბიტორებით მკურნალობისას აღინიშნება აგრაგუნულოციტოზი, ერითროციტოპენია, თრომბოციტოპენია, ჰიპოჰემოგლობინემია, ძვლის ტვინის დეპრესია.
მკურნალობის დასაწყისში, აგრეთვე მიმდინარეობის პროცესში აუცილებელია სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობის კონტროლი შესაძლო ნეიოტროპენიის/აგრაგუნულოციტოზის გამოსავლენად. რეკომენდებულია პაციენტების უფრო ხშირი კონტროლი თირკმელების უკმარისობით შემაერთებელი ქსოვილების დაავადების (მაგალითად, სისტემური წითელი მგლურა ან სკლეროდერმია) დროს, აგრეთვე იმ პაციენტებისა, რომლებიც ამპრილინთან ერთად იღებენ სისხლწარმოქმნაზე ზემოქმედ სამკურნალო პრეპერატებს. სისხლის ფორმიანი ელემენტების დათვლა საჭიროა აგრეთვე ნეიტროპენიის/აგრაგუნოლოციტოზის კლინიკური ნიშნების წარმოქმნისა და მომატებული სისხლდენის შემთხვევაში.
არტერიული ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტთა ამპრილანით მკურნალობისას კალიუმის მომატება სისხლის შრატში იშვიათად აღინიშნება. ჰიპერკალიემიის რისკი იზრდება გულის ქრონიკული უკმარისობის, კალიუმდამზოგ დიურეზულებთან (სპირონოლაქტონი, ამილორიდი, ტრიამტერენი) ერთად მიღების, კალიუმის პრეპარატების დანიშვნის შემთხვევაში.
კრაზანის ან ფუტკრის შხამის მიმართ მადესენსიბილიზებელი თერაპიის ჩატარებისას აგფ-ს ინჰიბიტორების გამოყენებისას შეიძლება განვითარდეს სიცოცხლისათვის საშიში ანაფილაქტოდური რეაქცია (მაგალითად, არტერიული ჰიპოტენზია, ქოშინი, ღებინება გამონაყარი კანზე). მომატებული მგრძნობელობის რეაქცია შეიძლება მოჰყვეს მწერის (მაგალითად, კრაზანის ან ფუტკრის) ნაკბენს. კრაზანის ან ფუტკრის შხამით მადესინსიბილიზებელი მკურნალობის ჩატარების საჭიროებისას აუცილებელია აგფ-ს ინჰიბიტორების მოხსნა და მკურნალობის გაგრძელება სხვა ჯგუფის შესაბამისი პრეპარატებით.
პრეპარატი არ გამოიყენება ბავშვების სამკურნალოდ, ვინაიდან ამ ასაკობრივი კატეგორიის მკურნალობის გამოცდილება არ არსებობს.
სატრანსპორტო საშუალებებისა და პოტენციურად საშიში მექანიზმების მართვის უნარზე გავლენა: ამპრილანით მკურნალობის პერიოდში საჭიროა სიფრთხილე ავტოტრანსპორტის მართვისა და პოტენციურად საშიში ისეთი საქმიანობის დროს, რომელიც მოითხოვს ყურადღების მაღალ კონცენტრაციასა და სწრაფ ფსიქომოტორულ რეაქციას (შესაძლოა თავბრუსხვევა, განსაკუთრებით აგფ-ს ინჰიბიტორის საწყისი დოზის შემდეგ იმ პაციენტთა შორის, რომლებიც არ იღებდნენ დიურეზულებს). რეკომენდებულია ავტოტრანსპორტის, მექანიზმების მართვისაგან თავის შეკავება მანამდე, სანამ მკურნალობაზე პასუხი ნათელი არ გახდება.
ორსულობა და ლაქტაცია:
დაუშვებელია პრეპარატის მიღება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში. თერაპიის დაწყებამდე აუცილებელია ორსულობის გამორიცხვა. პრეპარატი რეკომენდებული არ არის იმ ქალებისათვის, რომლებიც დაორსულებას გეგმავენ. თუ ამპრილანით მკურნალობა გარდაუვალად აუცილებელია, საჭიროა დაორსულებისაგან თავის დაცვა. თუ ორსულობა მკურნალობის პროცესში დადგა, აუცილებელია პრეპარატის დაუყოვნებლივი მოხსნა და სხვა სამკურნალო საშუალებით შეცვლა.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:
რამიპრილი აძლიერებს ეთანოლის დამთრგუნავ მოქმედებას ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე. საკვებთან ერთად მარილის მიღებამ შეიძლება შეამციროს რამიპრილის ჰიპოტენზიური ეფექტი.
რამიპრილთან ერთად სხვა, არტერიულ წნევის დამწევი პრეპარატების (მაგალითად, დიურეზულები, ნიტრატები, ტრიციკლიკური ანტიდეპრესანტები, საანესთეზიოები) მიღება იწვევს რამიპრილის ჰიპოტენზიური ეფექტის გაძლიერებას.
რამიპრილინის და კალიუმის პრეპარატების ან კალიუმდამზოგი დიურეზულების ერთდროული დანიშვნა შეიძლება გახდეს ჰიპერკალიემიის მიზეზი.
რამიპრილის ჰიპოტენზიური ეფექტი შეიძლება შეამციროს ვაზოპრესულმა სიმპათომიმეტურებმა (მაგალითად, ადრენალინი, ნორადრენალინი). ამის გამო ერთდროული მკურნალობისას აუცილებელია არტერიული წნევის დონის საგულდაგულო კონტროლი.
რამიპრილისა და ალოპურინოლის იმუნოდეპრესანტების, კორტიკოსტეროიდების, პროკაინამიდის, ციტოსტატურების ერთდროული დანიშვნა ზრდის პერიფერიული სისხლის სურათის შეცვლის ალბათობას.
აგფ-ის ინჰიბიტორებისა და ლითიუმის პრეპარატების ერთდროული დანიშვნა ამცირებს ლითიუმის სეკრეციას, ზრდის მის კონცენტრაციას სისხლში და ტოქსიკური ეფექტის წარმოქმნის რისკს, ამიტომ აუცილებელია სისხლის შრატში ლითიუმის კონცენტრაციის კონტროლი.
აგფ-ს ინჰიბიტორებმა შეიძლება გააძლიერონ ჰიპოგლიკემიურ საშუალებათა (მაგალითად, ინსულინი ან სულფონილშარდოვანა) ეფექტი, რაც ცალკეულ შემთხვევაში შეიძლება ჰიპოგლიკემიის მიზეზი გახდეს. ამის გამო აუცილებელია სისხლში შაქრის დონის კონტროლი, განსაკუთრებით ერთობლივი მკურნალობის დასაწყისში.
რამიპრილისა და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების (მაგალითად, აცეტილსალიცილის მჟავა და ინდომეტაცინი) ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება შეამციროს რამიპრილის ჰიპოტენზიური ეფექტი. გარდა ამისა, ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპერკალიემია და გაზარდოს თირკმელების ფუნქციის დარღვევის რისკი.
რამიპრილინის და ჰეპარინის ერთდროული გამოყენება შეიძლება გახდეს ჰიპერკალიემიის მიზეზი.
ანაფილაქტიური და ანაფილაქტოიდური რეაქცია მწერების შხამის (შესაძლოა, სხვა ალერგენების) მიმართ უფრო გამოხატულია აგფ-ის სხვა ინჰიბიტორებით მკურნალობისას.
სიმპტომები: არტერიული წნევის გამოხატული შემცირება, ბრადიკარდია, შოკი, წყალელექტროლიტური ბალანსის დარღვევა, თირკმელების მწვავე უკმარობა.
მკურნალობა: ჭარბი დოზის მსუბუქ შემთხვევაში – კუჭის ამორეცხვა, აბსორბენტების და ნატრიუმის სულფატის შეყვანა (სასურველია 30 წუთის განმავლობაში). არტერიული წნევის გამოხატული დაცემისას საჭიროა კატექოლამინების, ანგიოტენზინ II-ის შეყვანა. პაციენტი უნდა დავაწვინოთ ზურგზე, დაბალი ბალიშით ან უბალიშოდ. საჭიროებისამებრ შეიძლება ცირკულაციაში მყოფი სისხლის მოცულობის შევსება ნატრიუმის ქლორიდის 0.9%-იანი ხსნარის ინფუზიის გზით. ბრადიკარდიის შემთხვევაში გამოიყენება პეისმეკერი.
აუცილებელია არტერიული წნევის, თირკმელების ფუნქციის სისხლის შრატში კალიუმის კონცენტრაციის კონტროლი ინტოქსიკაციის აღმოსაფხვრელად ჰემოდიალიზის ეფექტურობა დადგენილი არ არის.
შენახვის პირობები და ვადა:
პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25 0 C ტემპერატურაზე მშრალ, სინათლის და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
აფთიაქიდან გაცემის პირობები:
პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.
ციკლოდერმი-C (CICLODERM-C)
CLOBETASONE; CICLOPIROX OLAMINE; GENTAMICIN
TRIMA ISRAEL PHARMACEUTICAL PRODUCTS MAABAROT, ისრაელი
ათქ კლასიფიკაციის კოდი
L07CC01
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
კრემი : ტუბში 15გ.
1 გ.
კლობეტაზონის ბუტირატი. . . . . . . 0,5 მგ
ციკლოპიროქსის ოლამინი . . . . . . . 10 მგ
გენტამიცინი (სულფატის სახით). . . . .1 მგ
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი
ანთების საწინააღმდეგო, ანტიმიკოზური და ანტიმიკრობული საშუალება.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ციკლოდერმი-C კომბინირებული პრეპარატია, რომელსაც გააჩნია ანთების საწინააღმდეგო, ანტიალერგიული, ანტიბაქტერიული და ანტიმიკოზური მოქმედება, ამცირებს შეშუპებას და ქავილს.
ჩვენებები
სოკოვანი და/ან ბაქტერიული ინფექციებით გამოწვეული კანის ანთებითი დაავადებები, რომლებიც ექვემდებარებიან სტეროიდებით თერაპიას.
დოზირების რეჟიმი
ციკლოდერმი-C კრემის წასმა ხდება დაზიანებულ კანზე თხელ ფენად 2-ჯერ ან 3-ჯერ დღეში. მდგომარეობის გაუმჯობესების შემდეგ შესაძლებელია პრეპარატის გამოყენების სიხშირის შემცირება.
გვერდითი მოვლენები
ადგილობრივად: ერითემა, სითბოს და ჩხვლეტის შეგრძნება, კანის სიმშრალე ან ქავილი. პრეპარატის მიმართ ადაპტაციის შემდეგ აღნიშნული მოვლენები ქრება.
უკუჩვენებები
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ. ვირუსული ინფექციები ( მარტივი ჰერპესი ან ჩუტყვავილა).
ექიმის კონსულტაციის გარეშე მკურნალობის დაწყება არ არის რეკომენდებული ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში.
სიფრთხილის ზომები
პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება: კანის დიდ ფართობზე ან ღია ჭრილობაზე;
მოერიდეთ პრეპარატის მოხვედრას თვალში და ლორწოვან გარსებზე.
განსაკუთრებული მითითებები
კანის გაღიზიანების, გამონაყარის ან ლოკალური ანთების შემთხვევაში (რაც არ აღინიშნებოდა პრეპარატის გამოყენებამდე) პაციენტმა უნდა შეწვიტოს მკურნალობა.
4 წლამდე ასაკის ბავშვებში დაუშვებელია პრეპარატის გამოყენება 3 კვირაზე ხანგრძლივი პერიოდით. 10 წლამდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის გამოყენების უსაფრთხოება არ არის შესწავლილი. ბავშვებში და მოზარდებში პრეპარატი გამოიყენება ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ.
შენახვის პირობები და ვადა
პრეპარატი ინახება გრილ ადგილას, არაუმეტეს 30°C ტემპერატურაზე.
ვარგისიანობის ვადა – 3 წელი.
TRIMA ISRAEL PHARMACEUTICAL PRODUCTS MAABAROT
43.80 ლარი
41.17 ლარი
ქვეყანა: თურქეთი
მწარმოებელი: ვოლდ მედიცინ ილაჩ სან ვე
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
