Aviabiletebi avia.ge
მთავარი წაკითხვა გვერდი 742

ამიტრიპტილინი – AMITRIPTYLIN – АМИТРИПТИЛИН

საერთაშორისო დასახელება:

AMITRIPTYLINE

მწარმოებელი: ZENTIVA, სლოვაკეთი

მოქმედი ნივთიერება: ამიტრიპტილინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიდეპრესანტი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინექციო ხსნარი: ამპულაში 2 მლ, შეფუთვაში 10 ც.

1 ამპ.

ამიტრიპტილინი ……      20 მგ,

რაც შეესაბამება 22.63 მგ ამიტრიპტილინის ჰიდროქლორიდს.

დამხმარე ნივთიერებები:

დექსტროზა (გლუკოზა), საინექციო წყალი

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ამიტრიპტილინის ანტიდეპრესიული მოქმედების მექანიზმი განპირობებულია ცნს-ის მიერ კატექოლამინების (ადრენალინი, ნორადრენალინი) და სეროტონინის ნეირონალური უკუმიტაცების დათრგუნვით. ამიტრიპტილინი წარმოადგენს მუსკარინული ქოლინორეცეპტორების ანტაგონისტს ცნს-ში და პერიფერიაზე, გააჩნია პერიფერიული ანტიჰისტამინური (H1) და ანტიადრენერგული თვისებები. ასევე გააჩნია ანტინევრალგიური (ცენტრალური ანალგეზიური), წყლულის საწინააღმდეგო და და ანტიბულემიური თვისებები, ეფექტურია ღამის შარდვის შეუკავებლობის დროს, ანტიდეპრესიული მოქმედება ვლინდება მიღებიდან 2-4 კვირის განმავლობაში.

ფარმაკოკინეტიკა:

ამიტრიპტილინის ბიოშეღწევადობა მისი სხვადასხვა გზებით მიღებისას – 30-60%-ია. მისი აქტიური მეტაბოლიტის ნორტრიპტილინის კი – 46-70%. გადანაწილების მოცულობა 5-10 ლ/კგ. ამიტრიპტილინის ეფექტური თერაპიული კონცენტრაციაა 50-250 ნგ/მლ, ნორტრიპტილინის (მისი აქტიური მეტაბოლიტის) კი – 50-50 ნგ/მლ. სისხლის პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) 0.04-0.16 მკგ/მლ. გადის ჰისტოჰემატურ ბარიერებს, მათ შორის ჰემატოენცეფალურს. ამიტრიპტილინის კონცენტრაცია ქსოვილებში უფრო მაღალია, ვიდრე პლაზმაში. პლაზმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხი შეადგენს 92-96%. მეტაბოლიზმი მიმდინარეობს ღვიძლში (დიმეთილირება, ჰიდროქსილირება) და წარმოიქმნება აქტიური (ნორტრიპტილინი) და არააქტიური (10-ჰიდროქსიამიტრიპტილინი) მეტაბოლიტები.

ამიტრიპტილინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი პლაზმაში შეადგენს 10-28 სთ-ს, ხოლო ნორტრიპტილინისათვის 16-80 სთ-ს. ელიმინაცია თირკმელებით შეადგენს (80%), ხოლო ნაწილობრივ ნაღველთან ერთად გამოიყოფა. მთლიანად გამოიყოფა 7-4 დღის განმავლობაში. ამიტრიპტილინი აღწევს პლაცენტურ ბარიერს, გამოიყოფა დედის რძეში, იგივე კონცენტრაციით, როგორც პლაზმაში.

ჩვენებები:

ძლიერი დეპრესიები. სედატიური ეფექტიდან გამომდინარე განსაკუთრებით ეფექტურია განგაშ-დეპრესიულ მდგომარეობაში.

მიღების წესები და დოზირება:

ინიშნება კუნთში და ვენაში.

თერაპიის მიმართ რეზისტენტული ძლიერი დეპრესიების დროს – შეჰყავთ კუნთში ან ვენაში (ნელა!) 10-20-30 მგ დღე-ღამეში 4-ჯერ. დოზა უნდა გაიზარდოს თანდათანობით. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 150 მგ; 1-2 კვირის შემდეგ გადადიან პრეპარატის პერორალურ მიღებაზე.

12 წლამდე ბავშვებში და ხანდაზმულებში ხმარობენ შედარებით დაბალ დოზებს და ზრდიან ასევე უფრო ნელა.

თუ ავადმყოფის მდგომარეობა არ უმჯობესდება 3-4 კვირის განმავლობაში, მაშინ შემდგომი თერაპია არამიზანშეწონილია.

გვერდითი მოვლენები:

ძირითადად განპირობებულია პრეპარატის ქოლინომაბლოკირებელი მოქმედებით: აკომოდაციის პარეზი, მხედველობის დაბინდვა, თვალშიდა წნევის მომატება, პირის ღრუს სიმშრალე, ყაბზობა, ნაწლავთა გაუვალობა, შარდის შეკავება, სხეულის ტემპერატურის მომატება.

ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი, ატაქსია, სწრაფი გადაღლა, გაღიზიანება, თავბრუსხვევა, შუილი ყურებში, ძილიანობა ან უძილობა, ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევა, კოშმარული სიზმრები, დიზართრია, ცნობიერების დაბინდვა, ჰალუცინაციები, აგზნებული მოძრაობები დეზორიენტაცია, ტრემორი, პარესთეზიები, პერიფერიული ნეიროპათია, ცვლილებები ეკგ-ზე, იშვიათად ექსტრაპირამიდული დარღვევები, კრუნჩხვები, განგაში.

გულსისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ტაქიკარდია, არითმია, გამტარებლობის დარღვევა, არტერიული წნევის ლაბილურობა, ეკგ-ზე QRS  კომპლექსის გაფართოება (პარკუჭოვანი გამტარებლობის დარღვევა), გულის უკმარისობის სიმპტომები, გულის წასვლა.

საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, გულძმარვა, ანორექსია, სტომატიტი, გემოვნების დარღვევა ენის გამუქება, დისკომფორტი ეპიგასტრიუმის არეში, გასტრალგია, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება, იშვიათად ქოლესტაზური სიყვითლე, დიარეა.

ენდოკრინული სისტემის მხრივ: სარძევე ჯირკვლების ზომაში მომატება, როგორც ქალებში ისე მამაკაცებში, გალაქტორეა, ანტიდიურეზული ჰორმონის სეკრეციის შეცვლა, ლიბიდოს და პოტენციის ცვლილება, იშვიათად ჰიპო- ან ჰიპერგლიკემია, გლუკოზურია, გლუკოზის მიმართ ტოლერანტობის დარღვევა, სათესლე ჯირკვლების შეშუპება.

ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი, ქავილი, ფოტოსენსიბილიზაცია, ანგიონევროზული შეშუპება, ჭინჭრის ცხელება.

სხვა: აგრანულოციტოზი, ლეიკოპენია, ეოზინოფილია, თრომბოციტოპენია, პურპურა, და სისხლის სხვა ცვლილებები, თმების ცვენა, ლიმფური ჯირკვლების გადიდება, სხეულის მასის მომატება (ხანგრძლივი გამოყენების დროს), ოფლიანობა, პოლაკიურია.

ხანგრძლივი გამოყენების დროს, (განსაკუთრებით დიდი დოზებით მკურნალობის შემთხვევაში),თერაპიის უეცარი შეწყვეტისას შესაძლებელია განვითარდეს მოხსნის სინდრომი: თავის ტკივილი, გულისრევა, პირღებინება, დიარეა, ასევე გაღიზიანებულობა, ძილის დარღვევა, “ფერადი” უჩვეულო სიზმრები, მომატებული აგზნებულობა.

უკუჩვენებები:

 

  • გულის უკმარისობა დეკომპენსაციის სტადიაში;
  • მიოკარდიუმის ინფარქტის მწვავე და რეაბილიტაციის პერიოდი;
  • გულის კუნთის გამტარებლობის დარღვევა;
  • გამოხატული არტერიული ჰიპერტენზია;
  • კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება, გამწვავების სტადიაში;
  • პროსტატის ჯირკვლის ჰიპერტროფია;
  • შარდის ბუშტის ატონია;
  • პილოროსტენოზი, ნაწლავთა პარალიზური გაუვალობა;
  • ერთობლივი გამოყენება მაო-ს ინჰიბიტორებთან;
  • ორსულობა, ლაქტაციის პერიოდი;
  • 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში;
  • მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ.

 

ამიტრიპტილინი ფრთხილად ინიშნება ალკოჰოლიზმის, ბრონქული ასთმის, მანიაკალურ-დეპრესიული ფსიქოზის და ეპილეფსიის დროს. ასევე ძვლის ტვინში სისხლმბადი პროცესის დარღვევისას, ჰიპერთირეოზის, სტენოკარდიის, გულის უკმარისობის, დახურულკუთხოვანი გლაუკომის, თვალშიდა ჰიპერტენზიის, შიზოფრენიის დროს.

განსაკუთრებული მითითებები:

ამიტრიპტილინი 150 მგ-ზე უფრო მეტი დოზით დღე-ღამეში ამცირებს კრუნჩხვითი აქტივობის ზღვარს, ამიტომ მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული კრუნჩხვების განვითარების ალბათობა იმ ავადმყოფებში, რომელთაც ანამნეზში აღენიშნებათ მსგავსი მოვლენები ან გააჩნიათ წინასწარგანწყობა მის მიმართ ასაკის ან ტრავმის გამო.

ამიტრიპტილინით მკურნალობა ხანდაზმულში უნდა ჩატარდეს მკაცრი კონტროლით, მინიმალური დოზებით და მათი თანდათანობითი მატებით დელირიული დარღვევების, ჰიპომანიის და სხვა გართულებების თავიდან ასაცილებლად.

ავადმყოფები დეპრესიული ფაზით შეიძლება გადავიდნენ მანიაკალურ სტადიაში.

ამიტრიპტილინით მკურნალობის დროს აკრძალულია სატრანსპორტო საშუალებების მართვა და ყველა ისეთი სამუშაოს შესრულება, რომელიც მოითხოვს მომატებულ ყურადღებას და კონცენტრაციას. აკრძალულია ალკოჰოლის მიღება.

ჭარბი დოზირება:

ძილიანობა, დეზორიენტაცია, ცნობიერების დაბინდვა, ცნობიერების დათრგუნვა, გუგების გაფართოება, სხეულის ტემპერატურის მომატება, ქოშინი, დიზართრია, აგზნება, ჰალუცინაციები, კრუნჩხვები, კუნთების რიგიდობა, გულისრევა, არტერიული ჰიპოტენზია, გულის უკმარისობა, სუნთქვის დათრგუნვა.

დახმარების მეთოდები:

ამიტრიპტილინით თერაპიის შეწყვეტა, სითხეების გადასხმა, სიმპტომური თერაპია, არტერიული წნევისა და წყალმარილოვანი ბალანსის შენარჩუნება, ნაჩვენებია გულსისხლძარღვთა სისტემის მონიტორინგი (ეკგ): დღის განმავლობაში, ვინაიდან რეციდივი შეიძლება განვითარდეს 48 სთ-ის შემდეგ ან უფრო გვიან. ჰემოდიალიზი და ფორსირებული დიურეზი ნაკლებად ეფექტურია.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ცნს-ის დამთრგუნველ მოქმედებას ამიტრიპტილინი აძლიერებს შემდეგ მედიკამენტებთან: ნეიროლეფსიურ, სედატიურ და კრუნჩხვის საწინააღმდეგო საშუალებებთან, ანალგეზიურ და სანარკოზე საშუალებებთან; ასევე ალკოჰოლთან ერთად. სხვა ანტიდეპრესანტებთან ავლენს სინერგიზმს. ამიტრიპტილინის ნეიროლეფსიურ ან ანტიქოლინერგულ საშუალებებთან ერთობლივი გამოყენებისას შეიძლება განვითარდეს ფებრილური ტემპერატურული რეაქცია, ნაწლავთა პარალიზური გაუვალობა. ამიტრიპტილინი იწვევს კატექოლამინების და სხვა ადრენოსტიმულატორების ეფექტების პოტენცირებას, რაც იწვევს გულისცემის რითმის დარღვევას, ტაქიკარდიას, მწვავე არტერიულ ჰიპერტენზიას. აღსანიშნავია, რომ ამიტრიპტილინი ახდენს იმ პრეპარატების ეფექტების ინჰიბირებას, რომლებიც ზემოქმედებენ ნორადრენალინის გამოთავისუფლებაზე.

ამიტრიპტილინს შეუძლია შეამციროს გუანეტიდინის ანტიჰიპერტენზიული მოქმედება. იგივე შეიძლება ითქვას  მსგავსი მოქმედების სხვა პრეპარატებზეც. ასევე სუსტდება კრუნჩხვების საწინააღმდეგო საშუალებების მოქმედებაც.

ამიტრიპტილინის და ანტიკოაგულანტების ერთობლივი გამოყენებისას (კუმარინის წარმოებულები) შესაძლებელია მათი ანტიკოაგულაციური აქტივობის გაძლიერება. ციმეტიდინთან ერთობლივი ხმარებისას შესაძლებელია პლაზმაში ამიტრიპტილინის კონცენტრაციის მატება, რაც ქმნის ტოქსიკური ეფექტების განვითარების რისკს.

ღვიძლის მიკროსომალური ფერმენტების ინდუქტორები (ბარბიტურატები, კარბამაზეპინი) იწვევეს პლაზმაში ამიტრიპტილინის კონცენტრაციის შემცირებას.

ამიტრიპტილინი აძლიერებს ანტიპარკინსონული და სხვა ესტრაპირამიდული რეაქციების გამომწვევი საშუალებების მოქმედებას.

ქინიდინი ანელებს ამიტრიპტილინის მეტაბოლიზმს დისულფირამთან და აცეტალდეჰიდდეჰიდროგენაზას ინჰიბიტორებთან შეიძლება გამოიწვის დელირიუმის პროვოცირება.

ესტროგენშემცველი პერორალური ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებებს შეუძლიათ გააძლიერონ ამიტრიპტილინის ბიოშეღწევადობა; პამოზიდს და პრობუკოლს კი შეუძლიათ გააძლიერონ არითმიები.

ამიტრიპტილინმა შეიძლება გაამწვავოს გლუკოკორტიკოსტეროიდებით გამოწვეული დეპრესია; თირეოტოქსიკოზის საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთობლივი გამოყენება ზრდის აგრანულოციტოზის განვითარების რისკს. ამიტრიპტილინის მიღება მაო-ს ინჰიბიტორებთან ერთად შეიძლება დასრულდეს ლეტალური შედეგით. შუალედი მაო-ს ინჰიბიტორებით და ტრიციკლური ანტიდეპრესანტებით მკურნალობებს შორის უნდა შეადგენდეს მინიმუმ 14 დღეს.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება 10-250 C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

 

 

ფორმიდრონი 100მლ ფლ (თბ)

1.45 ლარი
1.39 ლარი

ქვეყანა: საქართველო

მწარმოებელი: ეუბიოტიკები

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ლარიფანი პესო 1.5მგ #5ვაგ.სუპ

ლარიფანი პესო 1.5მგ #5ვაგ. სუპ

შემადგენლობა: 

აქტიური ნივთიერება: ლარიფანი – ორსპირალური რიბონუკლეინის მჟავა (დსღNA) – 1.5 

მგ/პესარია 

სხვა ნივთიერებები: კაკაოს ცხიმი, ლანოლინი, ნატრიუმის ქლორიდი, 

მეთილპარაჰიდროქსიბენზოატი, პროპილპარაჰიდროქსიბენზოატი, გამოხდილი წყალი. 

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: 

ანტივირუსული საშუალება, იმუნომოდულატორი 

ათქ კოდი:  J05AX 

ფარმაკოლოგიური მოქმედება:  

LARIFAN PESO1,5  მგ”-ის შემადგენლობაში არსებული აქტიური ნივთიერება ორსპ.რნმ-ი ლარიფანი ბუნებრივი წარმოშობის ნივთიერებაა.  

ლარიფანს გააჩნია ფარმაკოლოგიური მოქმედების ფართო სპექტრი – ანტივირუსული, იმუნომაკორეგირებელი, ანთების საწინააღმდეგო.  

ლარიფანის ძირითადი ფუნქციაა ორგანიზმის ბუნებრივი დაცვითი ძალების მობილიზაცია, ამასთან ერთად ანტივირუსული დაცვის უზრუნველყოფა და იმუნომოდულაციური მოქმედება. ლარიფანი ახდენს ისეთი იმუნური უჯრედების გააქტიურებას და მობილიზაციას, როგორიცაა ლიმფოციტები, მაკროფაგები, ციტოტოქსიური უჯრედები და ა.შ., რის შედეგადაც ძლიერდება ფაგოციტური რეაქცია, ანტიბაქტერიული მოქმედება, უმჯობესდება უჯრედების რეგენერაციის უნარი და, შესაბამისად, ჭრილობების შეხორცების პროცესიც, იზრდება ორგანიზმის რეზისტენტულობა სიმსივნური უჯრედების განვითარებისა და გამრავლების მიმართ, იზრდება ვაქცინაციის ეფექტურობა. ასევე თვალსაჩინოა მსუბუქი ტკივილგამაყუჩებელი ზემოქმედება. ნეიტროფილების ფუნქციონალური აქტივობის გაძლიერებისა და ფაგოციტოზის აქტივაციის ხარჯზე მიიღწევა ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება. 

 „LARIFAN PESO 1,5 მგ” ეხმარება ორგანიზმს თავისი ბუნებრივი ლოკალური დაცვითი ძალების გაძლიერებასა და გაუმჯობესებაში, პრევენციულად მოქმედებს ვირუსული ინფექციების წინააღმდეგ და ამასთან ერთად, ეწინააღმდეგება სხვადახვა პათოლოგიური პროცესების განვითარებას საშოში.   

ჩვენება:  

LARIFAN PESO 1,5  მგ” გამოიყენება კომპლექსურ და მონოთერაპიაში:    

● საშვილოსნოს ყელის ლორწოვანი გარსის დისპლაზიებისას (CIN I, CIN II),  

● შარდსასქესო სფეროს ვირუსული და ბაქტერიული ინფექციებისას,  

● არასპეციფიური ვაგინიტები,  

● სექსუალურად ტრანსმისიული დაავადებების რისკის შესამცირებლად,  

● სექსუალურად ტრანსმისიული დაავადებებისგან გამოწვეული შედეგების შესამსუბუქებლად.  

უკუჩვენება:  

მაღალი მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენელი კომპონენტებისადმი. 

გვერდითი მოვლენები:  

არასასურველი გვერდითი მოვლენები გამოვლენილი არ არის. 

ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდებში გამოყენება:  

ექიმის კონსულტაციით.  

მიღების წესი და დოზირება:  

საშვილოსნოს ყელის დისპლაზიებისას “LARIFAN PESO 1,5  მგ” გამოიყენება ყოველ მე-2 ან მე-3 დღეს 6 – 10 ჯერ. შედეგებიდან გამომდინარე მკურნალობის კურსს იმეორებენ 1 – 2 ჯერ. 

ჰერპესული პროცესის მკურნალობისათვის “LARIFAN PESO 1,5 მგ”-ს გამოყენება რეკომენდებულია 10 დღე მიყოლებით, 3_5 პესარიის გამეორებით კურსიდან ორი მენსტრუაციის შემდგომ.  

საშოს ლორწოვანი გარსის გაღიზიანებისა და ტკივილისას (არასპეციფიური ვაგინიტები)  რეკომენდებულია შევიყვანოთ საშოში 1 პესარია ყოველდღიურად 5-10 დღის განმავლობაში.  

პროფილაქტიკური მიზნებისათვის გამოვიყენოთ პესარიები “LARIFAN PESO 1,5  მგ” საშოში შეყვანის გზით კვირაში 1 პესარიის ოდენობით 5 კვირის განმავლობაში. 

დოზის გადაჭარბება:  

დოზის გადაჭარბების კლინიკური შემთხვევები არ გამოვლენილა.  

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთმოქმედება:  

თვალსაჩინო ურთიერთმოქმედებები სხვა სამკურნალო საშუალებებთან არ გამოვლენილა. 

გამოშვების ფორმა და შემადგენლობა: 

5 პესარია 1,5 მგ შეფუთვაში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.   

ვარგისიანობის ვადა: 

2 წელი. არ გამოიყენოთ პრეპარატი ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდგომ. 

შენახვის პირობები:  

ინახება გრილ და ბავშვებისთვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე. 

აფთიაქებიდან გაცემის პირობები: 

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III – გამოიყენება ექიმის დანიშნულების გარეშე. 

კანდიდერმი 15გ კრემი

20.00 ლარი
18.80 ლარი

ქვეყანა: ინდოეთი

მწარმოებელი: გლენმარკ ფარმაც.

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ამიოკორდინი – AMIOKORDIN – АМИОКОРДИН

საერთაშორისო დასახელება:

AMIODARONE

მწარმოებელი: KRKA, სლოვენია

მოქმედი ნივთიერება: ამიოკორდინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიარითმული საშუალება,რეპოლარიზაციის შემანელებელი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 და 60 ც.

1 ტაბ.

ამიოდარონის ჰიდროქლორიდი ……. 200 მგ

 

ვრცლად კორდარონი

უნისეპტ ოტიკი 6.5% 10მლ ყურ/წვ

უნისეპტ ოტიკი

ყურის წვეთები,

6.5% შარდოვანას პეროქსიდი.

შლის და გამოაქვს გოგირდის საცობი ყურიდან მექანიკური გზით. წარმოადგენს საცობის გამოღების ბუნებრივ და ეფექტურ გზასგარეთა სასმენი მილიდან.

მარტივი, უმტკოვნეულო და უსაფრთხოა.

ჩვენებები:

• სპეციალურად შემუშავებული მექანიკური მეთოდი გოგირდის საცობის უსაფრთხო და გაღიზიანების გარეშე მოსაცილებლად.

• გაჯერებული, ოქსიგენირებული მიკროქაფის წყალობით, რომელიც წარმოიქმნება მისი გამოყენებისას, უნისეპტ ოტიკი შლის ყურის გოგირდს და ეფექტურად ასუფთავებს გარეთა სასმენ მილს ჭარბი გამონადენისაგან.

მოქმედების მექანიზმი

სპეციალური შემადგენლობის მეშვეობით, უნისეპტ ოტიკი ადვილად აღწევს გოგირდის საცობში და არბილებს მას. მის შემადგენლობაში არსებული შარდოვანას პეროქსიდი ფერმენტების (კატალაზა ან სხვა ჰიპეროქსიდაზები) ზემოქმედებით დეგრადირდება და გამოიყოფა ჟანგბადი, რომელიც მყისიერად გარდაიქმნება მოლეკულურ ჟანგბადად და წარმოქმნის ჟანგბადით გაჯერებულ მიკროქაფს.

იგი შლის გოგირდის საცობს და აიოლებს მის გამოძევებას.

სოზირების რეჟიმი:

5-10 წვეთი ყურში, 2-ჯერ დღეში (დილა – საღამოს) 3-4 დღის მანძილზე.

გამოყენების ინსტრუქცია

თავი გადაწიეთ გვერდზე და ჩაიწვეთეთ 5-დან 10 წვეთი. წვეთები ყურში უნდა დარჩეს რამდენიმე წუთი მაინც, ამიტომ შეინარჩუნეთ თავი იგივე მდგომარეობაში ან მოათავსეთ ბამბის მცირე ბურთულა ყურში.

• ყურის გოგირდის საცობის ნაწილების ამოღება შესაძლებელია ყურის გამორეცხვის საშუალებით.

გაფრთხილება: ფლაკონისსაწვეთური  არ უნდა შეიტანოთ სასმენ მილში.

სიფრთხილის ზომები:

• ადგილობრივი გამოყენებისათვის

• არ ჩაიწვეთოთ თვალში

• არ ფამოიყენება დაფის აპკის დაზიანების შემთხვევაში

• პროცედურა ბავშვებს უნდა ჩაუტაროს ზრდასრულმა ადამიანმა.

• შეინახეთ გრილ, (15-25 C) მშრალ, ბავშვებისგან ხელმიუწვდომელ ადგილას.

• არ გამოიყენოთ ვადის გასვლის შემდეგ.

• გვერდითი მოვლენების განვითარების შემთხვევაში, შეწყვიტეთ გამოყენება და მიმართეთ ექიმს.

შეფუთვა

უნისეპტ ოტიკი,  ყურის წვეთები, 10 მლ

შემადგენლობა: Urea Peroxide,შარდოვანას პეროქსიდი, გლიცერინი,  EDTA, პროპილენგლიკოლი, გამოხდილი წყალი.

მწარმოებელი:

ინტერმედ ფარმაცეუტიკალს ლაბორატორიეს,

საბერძნეთი.

INTERMED S.A. Pharmaceutical Laboratories

27 Kalyftaki str, 145 64 Ki_ssia, Athens – GREECE,

Tel.: +30 210 6253905, www.intermed.com.gr

კალენდულას ნაყენი 40მლ ფლ

გულყვითელას ნაყენი

სამკურნალო საშუალების შემადგენლობა:
აქტიური ნივთიერება: 1 ფლაკონი შეიცავს გულყვითელას ყვავილებისა და ყვავილების  – 40 მლ;

სამკურნალო ფორმა
: ნაყენი.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი. ანტისეპტიური, ანთების საწინააღმდეგო საშუალება.
გულყვითელას ყვავილებსა და ყვავილედებში შემავალი  ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერებები (ფლავონოიდური და კაროტინოიდური გლიკოზიდები, საპონინები, სათრიმლავი ნივთიერებები, ეთერზეთები, ორგანული მჟავები) გააჩნიათ ანტიმიკრობული, ანთების საწინააღმდეგო და ზომიერი ნაღვლმდენი მოქმედება.

ჩვენებები. გულყვითელას ნაყენი გამოიყენება ადგილობრივად ანტისეპტიური საშუალების სახით ინფიცირებული (ჩირქოვანი) ჭრილობების, ნაკაწრების, კანის დამწვრობებისა და პირის ღრუს, ღრძილების (სტომატიტი, გინგივიტი), ხახისა და ნუშურა ჯირკვლების (ფარინგიტი ანგინა) ლორწოვანი გარსების ანთების დროს, პერორალურად – ნაღვლმდენი საშუალების სახით სანაღვლე გზების დისკინეზიების, ქოლანგიტებისა და ქოლეცისტიტების (კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში) დროს.

უკუჩვენებები. გულყვითელას ნაყენი უკუნაჩვენებია პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ ინდივიდუალური აუტანლობის დროს.
ვინაიდან პრეპარატის შემადგენლობაში ეთილის სპირტი შედის, მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში, ასევე 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში და ქალებში ორსულობის პერიოდსა და ძუძუთი კვების დროს.

უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას. თუ გულყვითელას ნაყენს პერორალურად ღებულობთ, სატრანსპორტო საშუალებების მართვასა და პოტენციურად საშიშ მექანიზმებთან მუშაობას თავი უნდა აარიდოთ.

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება.
გულყვითელას ნაყენი აძლიერებს სხვა ანთების საწინააღმდეგო და ნაღვლმდენი საშუალებების მოქმედებას (კერძოდ კი,  გვირილას პერპარატების ფუძეზე).

გამოყენების მეთოდები და დოზები. გულყვითელას ნაყენს ღებულობენ პერორალურად ჭამამდე 15-30 წუთით ადრე, განაზავებენ რა მცირე რაოდენობით თბილ ანადუღარ წყალში. თუ არ არსებობს ექიმის მკურნალობის სხვა სქემა, უფროსებისათვის რეკომენდებულია ნაყენის 10-20 წვეთი დღეში 3-4-ჯერ 1 თვის განმავლობაში. ბავშვებს 12 წელს ზემოთ – ნაყენის 1 წვეთი  1 წელზე გადაანგარიშებით.
პირის გამოსარეცხად გულყვითელას ნაყენის 1 ჩაის კოვზს განაზავებენ თბილი ანადუღარი წყლის ჭიქაში. გამოიყენება აპლიკაციების სახით პირის ღრუს ლორწოვანი გარსებიბს ანთების დროს.
ადგილობრივი აპლიკაციებისათვის პრეპარატის გამოყენების მეთოდი დამოკიდებულია კანის დაზიანების ხასიათზე და დგინდება ექიმის მიერ.

გვერდითი მოვლენები.
პრეპარატი, როგორც წესი კარგად აიტანება, თუმცა ზოგიერთ ავადმყოფში, ინდივიდუალური ჰიპერმგრძნობელობის დროს შესაძლებელია ალერგიული რეაქციების განვითარება (კანის შეწითლება, გამონაყარი, ქავილი და სხვ.)

ვარგისიანობის ვადა. პრეპარატის ვარგისიანობის ვადა – 4 წელი.
ნუ გამოიყენებთ პრეპარატს შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ!

შენახვის პირობები. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას +15°C-დან +25°C-მდე ტემპერატურის პირობებში.
შენახვისას დასაშვებია ნალექის განვითარება.

შეფუთვა. 40 მლ ფლაკონებში.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები. რეცეპტის გარეშე.

ლარიფანი 2.5მგ/2მლ 2მლ#1ფლ

ლარიფანი 2.5მგ/2მლ 2მლ #1ფლ

 

რას წარმოადგენს ლარიფანის საინექციო ხსნარი 2,5 მგ/2 მლ და რა მიზნით გამოიყენება იგი

რას წარმოადგენს ლარიფანის საინექციო ხსნარი 2,5 მგ/2 მლ? 

ლარიფანის საინექციო ხსნარი 2,5 მგ/2 მლ წარმოადგენს ბუნებრივი წარმომავლობის ანტივირუსულ პრეპარატს, რომელსაც გააჩნია იმუნომასტიმულირებელი თვისებები.

რა მიზნით გამოიყენება ლარიფანის საინექციო ხსნარი 2,5 მგ/2 მლ?

ძირითადად გამოიყენება ჰერპესის ვირუსით გამოწვეული მორეციდივე ინფექციური დაავადებებისას. ასევე რეკომენდებულია ვირუსული დაავადებების შედეგად განვითარებული დაქვეითებული იმუნიტეტის მდგომარეობისას ან როგორც გვერდითი ეფექტი მედიკამენტოზური თერაპიის დროს, აგრეთვე სპეციფიურ კიბოს საწინააღმდეგო თერაპიაში.  

ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ გამოყენების წინ

ნუ გამოიყენებთ ლარიფანის საინექციო ხსნარს 2,5 მგ/2 მლ შემდეგ შემთხვევებში:

– თუ გაქვთ მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების მიმართ,

–  თუ გაქვთ თირკმელების მძიმე დაავადება,

– ნუ გამოიყენებთ ლარიფანს ორსულობის ან ძუძუთი კვების დროს.

სხვა წამლების გამოყენება.

უამბეთ ექიმს ყველა წამლის შესახებ, რომელსაც იღებდით ბოლო დროს, იმ მედიკამენტების ჩათვლით, რომელთა შეძენა ურეცეპტოდაც არის შესაძლებელი.

არ არის რეკომენდებული ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ ინტერფერონთან ან სხვა ციტოკინებთან ერთდროულად გამოყენება, ვინაიდან კომბინირებულმა მიღებამ შესაძლოა გააძლიეროს გვერდითი ეფექტების განვითარება.

არ არის რეკომენდებული კორტიკოსტეროიდებთან ერთად გამოყენება, ვინაიდან მათ შესაძლოა შეაფერხონ ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ მოქმედება.

ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ გამოყენება საკვებთან ერთად.

არ არის შეზღუდული ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ სხვადასხვა საკვებ პროდუქტებთან და სასმელებთან ერთად გამოყენება, ანუ საკვები გავლენას არ ახდენს პრეპარატის მოქმედებაზე და მისი გამოყენება შესაძლებელია საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად.

ორსულობა და ძუძუთი კვების პერიოდი.

ნებისმიერი წამლის გამოყენებამდე ექიმთან გაიარეთ კონსულტაცია.

ორსულობის დროს და ძუძუთი კვების პერიოდში ნუ გამოიყენებთ ლარიფანის საინექციო ხსნარს 2,5 მგ/2 მლ.

თუ ექიმის შეხედულებისამებრ აუცილებელია ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ გამოყენება, მკურნალობის განმავლობაში საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.

სატრანსპორტო საშუალებების მართვა და მექანიზმების მომსახურება.

არ არის დაფიქსირებული, რომ ლარიფანის საინექციო ხსნარმა  2,5 მგ/2 მლ შეიძლება გავლენა იქონიოს სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმების მომსახურების უნარზე. მაგრამ მაინც, პაციენტებმა, რომლებშიც ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ გამოყენების შემდეგ შეინიშნება გვერდითი მოვლენები – ტემპერატურის მატება, თავის ტკივილი, სისხლის წნევის ვარდნა, საჭიროა დაიცვან სიფრთხილე სატრანსპორტო საშუელებების მართვისა და მექანიზმების მომსახურებისას.

მნიშვნელოვანი ინფორმაცია ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ შემადგენელ ნაწილებზე.

სიფრთხილე უნდა დაიცვან პაციენტებმა, რომლებშიც შეინიშნებოდა ალერგიული რეაქციები.

როგორ გამოიყენება ლარიფანის საინექციო ხსნარი  2,5 მგ/2მლ

ლარიფანის საინექციო ხსნარი 2,5 მგ/2 მლ ყოველთვის გამოიყენეთ ისე, როგორც ეს გირჩიათ ექიმმა. გაურკვევლობის შემთხვევაში ექიმთან გაიარეთ კონსულტაცია. გაყინულ პრეპარატს ლარიფანის საინექციო ხსნარი 2,5 მგ/2 მლ უშუალოდ გამოყენებამდე ალღობენ და ათბობენ ოთახის ტემპერატურამდე. გამლღვალი პრეპარატი შეჰყავთ კანქვეშ ექიმის მიერ დანიშნული დოზირებით. გამლღვალი პრეპარატი ოთახის ტემპერატურაზე ინახება არაუმეტეს 1 დღე-ღამისა, მზის პირდაპირი სხივების მოხვედრისგან დაცვით.

თუ გამოიყენებთ იმაზე მეტ ლარიფანის საინექციო ხსნარს 2,5 მგ/2 მლ ვიდრე დანიშნული გაქვთ, იზრდება გვერდითი ეფექტების გამოვლენის რისკი.

თუ დაგავიწყდათ ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ გამოყენება

მნიშვნელოვანია, რომ პრეპარატი გამოიყენოთ სქემის თანახმად, ვინაიდან რეგულარულად მიღებული თერაპია ბევრად უფრო ეფექტურია. მაგრამ მაინც, თუ დაგავიწყდათ ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ გამოყენება, შეგიძლიათ გააკეთოთ ეს მეორე დღეს, მაგრამ არავითარ შემთხვევაში მაშინ, როდესაც მოვიდა შემდეგი დოზის დრო. ნუ გამოიყენებთ ორმაგ დოზას, რათა ჩაანაცვლოთ დავიწყებული დოზა.

თუ წყვეტთ ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ გამოყენებას

არ არის რეკომენდებული თერაპიის დაწყებული კურსის თვითნებურად შეწყვეტა. თუ გსურთ ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ გამოყენების შეწყვეტა, აუცილებლად უნდა აცნობოთ ექიმს.

თუ გაგიჩნდათ კითხვები აღნიშნული პრეპარატის გამოყენებასთან დაკავშირებით, გაიარეთ კონსულტაცია თქვენს ექიმთან.

შესაძლო გვერდითი ეფექტები

ისევე როგორც სხვა წამლებმა, ლარიფანის საინექციო ხსნარმა 2,5 მგ/2 მლ

შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტები, რომლებიც შესაძლოა ყველასთან არ შეინიშნებოდეს.

გვერდითი მოვლენების განვითარების სიხშირე კლასიფიცირებულია შემდეგნაირად:

ძალიან ხშირად (უფრო ხშირად, ვიდრე 10-დან 1 პაციენტში),

ხშირად (უფრო იშვიათად, ვიდრე 10-დან 1 პაციენტში, მაგრამ უფრო ხშირად, ვიდრე 100-დან 1 პაციენტში),

უფრო იშვიათად (უფრო იშვიათად, ვიდრე 100-დან 1 პაციენტში, მაგრამ უფრო ხშირად, ვიდრე 1000-დან 1 პაციენტში)

იშვიათად (უფრო იშვიათად, ვიდრე 1000-დან 1 პაციენტში, მაგრამ უფრო ხშირად, ვიდრე 10 000-დან 1 პაციენტში)

ძალიან იშვიათად (უფრო იშვიათად, ვიდრე 10 000-დან 1 პაციენტში, ცალკეული შეტყობინებების ჩათვლით).

ხშირად შეინიშნება ხალმოკლე გარდამავალი ტემპერატურის მატება. მეტისმეტად მაღალი ან ძნელად გადასატანი ტემპერატურის შემთხვევაში ნებადართულია სიცხის დამწევი პრეპარატების გამოყენება. იშვიათ შემთხვევებში შესაძლოა განვითარდეს ციებ-ცხელება, თავის ტკივილი, ძალზედ იშვიათად – არტერიული წნევის ვარდნა და კანის ქავილი. ციებ-ცხელების შემთხვევაში რეკომენდებულია ცხელი სასმელის მიღება და ფეხებთან გამათბობლის დადგმა.

ისეთი გვერდითი ეფექტების გამოვლენისას, რაც არ არის აღნიშნული ამ ანოტაციაში ან, თუ მითითებული გვერდითი ეფექტები ძლიერადაა გამოხატული, უამბეთ ამის შესახებ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ შენახვის პირობები

ინახება მავშვებისთვის მიუწვდომელ და შეუმჩნეველ ადგილას.

ლარიფანის საინექციო ხსნარი 2,5 მგ/2 მლ ინახება საყინულეში -18°  -20°C ტემპერატურაზე, მინიმალური ტემპერატურა შეზღუდული არ არის.

ნუ გამოიყენებთ ლარიფანის საინექციო ხსნარს 2,5 მგ/2 მლ ეტიკეტზე აღნიშნული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ (თვე/წელი). ვარგისიანობის ვადა მიეკუთვნება აღნიშნული თვის ბოლო დღეს.

ნუ გამოიყენებთ ლარიფანის საინექციო ხსნარს 2,5 მგ/2 მლ, თუ გალღობის შემდეგ ხსნარი ამღვრეული იქნება.

არ შეიძლება წამლის სამეურნეო ნარჩენებთან ერთად ან კანალიზაციაში გადაგდება.

იკითხეთ ფარმაცევტთან არასაჭირო პრეპარატების ლიკვიდაციის შესახებ. ეს ღონისძიებები საშუალებას გვაძლევს დავიცვათ გარემო.

უფრო დაწვრილებითი ინფორმაცია

რას შეიცავს ლარიფანის საინექციო ხსნარი 2,5 მგ/2 მლ

– აქტიური ნივთიერებაა ორსპირალიანი რიბონუკლეინმჟავა. 2 მლ ხსნარი ერთ ფლაკონში შეიცავს 2,5 მგ ორსპირალიან რიბონუკლეინმჟავას (Acidum ribonucleinicum duplicatum).

– სხვა ნივთიერებები – ნატრიუმის ქლორიდი, საინექციო წყალი.

ლარიფანის საინექციო ხსნარის 2,5 მგ/2 მლ გარეგანი სახე და შეფუთვა

ფლაკონი შეიცავს 2 მლ გაყინულ ხსნარს. ლარიფანის საინექციო ხსნარი 2,5 მგ/2 მლ გაყინული სახით უფერო კომპაქტური მასაა, ხოლო გამლღვალი – უფერო გამჭვირვალე ხსნარი.

უფერო შუშის ფლაკონი (შუშის ტიპი ბკ 1-2) ნაცრისფერი რეზინის საცობით, ალუმინის თავსახურით და მოსახსნელი თეთრი პოლიპროპილენის ხუფით. მუყაოს კოლოფში მოთავსებულია ერთი ფლაკონი

ამიოდარონი – AMIODARONE – АМИОДАРОН

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ანტიარითმიული და ანტიანგინალური საშუალება.

ამიოდარონის ანტიარითმიული მოქმედება განპირობებულია მისი უნარით გამოიწვიოს რიგი ცვლილებები გულის კუნთში, როგორიცაა მიოკარდიოციტებში მოქმედების პოტენციალისა და, შესაბამისად, ეფექტური რეფრაქტერული პერიოდის გახანგრძლივება წინაგულებში, პარკუჭებში, ატრიო-ვენტრიკულურ კვანძში. ჰისი კონასა და პურკინეს ბოჭკოებში. აღნიშნულ მოვლენებს მოყვება სინუსური კვანძის ავტომატიზმის დაქვეითება, ატრიოვენტრიკული გამტარებლობის შენელება, კარდიომიოციტების აგზნებადობის დაქვეითება, გულის შეკუმშვათა სიხშირის შემცირება და, შესაბამისად, ჟანგბადზე მოთხოვნილების დაქვეითებაც.

ამიოდარონის გავლენით მცირდება წინაღობა გვირგვინოვან არტერიებში და კორონარული სისხლის მიმოქცევა უმჯობესდება;

სისტემურ არტერიულ წნევაში მნიშვნელოვან ცვლილებას არ იწვევს.

ჩვენებები

  • რიტმის პაროქსიზმული (შეტევითი) დარღვევის მკურნალობა და პროფილაქტიკა (სუპრავენტრიკულური ტაქიკარდია WPW სინდრომის ჩათვლით; პარკუჭოვანი ტაქიკარდია, წინაგულების თრთოლა, სინუსური ტაქიკარდია);
  • ესქსტრასისტოლიები (სუპრავენტრიკულური და პარკუჭოვანი);
  • სტენოკარდიული შეტევების პროფილაქტიკა.

დოზირების რეჟიმი

პერორალური ერთჯერადი დოზა 200 მგ-ია; მკურნალობის სქემა და ხანგრძლივობა ინდივიდუალურად დგინდება. ვენაში შესაყვანი დოზა (ნაკადური ან წვეთოვანი) დღეღამეში 10-20 მგ/კგ შეადგენს (დღეღამეში 1.2 გ-მდე), გადასხმის სიხშირე ინდივიდუალურად დგინდება.

ბავშვებში საწყისი სადღეღამისო დოზაა 8-10 მგ/კგ.

გვერდითი მოვლენები

გულისრევა, სიმძიმის შეგრძნება ეპიგასტრიუმში, ბრადიკარდია, შეფერხება ატრიო-ვენტრიკულურ გამტარებლობაში, კანზე ალერგიული რეაქციები, უვეიტი, ფოტოსენსიბილიზაცია;

ხანგრძლივი მიღების შემთხვევაში. იშვიათად, ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციაში გადახრები შეიძლება გამოვლინდეს (ჰიპოთირეოზი, ჰიპერთირეოზი);

მოსალოდნელია აგრეთვე პერიფერიული ნეიროპათიები, პნევმონიტი, ალვეოლიტი, კანის პიგმენტაცია, რქოვანაში მოყვითალო ცხიმოვანი გროვების გაჩენა, დარღვევები ღვიძლის ფუნქციებში.

პარენტერალური მიღების შემთხვევაში (ვენაში შეყვანა) მოსალოდნელია აგრეთვე სიმხურვალის შეგრძნება, ოფლიანობა, არტერიული ჰიპოტენზია, არითმოგენური ეფექტი, ბრონქოსპაზმი, აპნოე (მძიმე სუნთქვითი უკმარისობის პირობებში), ქალასშიდა წნევის მატება; ადგილობრივად – ფლებიტი.

უკუჩვენებები

სინუსური ბრადიკარდია, სუსტი სინუსური კვანძის სინდრომი, სინოატრიალური ბლოკადა, ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, ჰიპოთირეოზი, ჰიპერთირეოზი, გამოხატული არტერიული ჰიპოტენზია. კოლაფსი, შოკი, ლაქტაცია (ძუძუთი კვება), ჭარბი მგრძნობელობა ამიოდარონისა და იოდისადმი.

განსაკუთრებული მითითებები

პარენტერალური გამოყენება მხოლოდ სტაციონარულ სპეცილიზირებულ განყოფილებებშია დასაშვები, ვინაიდან აუცილებელია არტერიული წნევის, გულის შეკუმშვათა სიხშირისა და ელექტროკარდიოგრამის სისტემატური გაკონტროლება.

ხანგრძლივი მკურნალობის პირობებში აუცილებელია ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის სისტემატური შემოწმება, ოკულისტის კონსულტაცია და ფილტვების რენტგენოლოგიური გამოკვლევა.

ორსულობის დროს ამიოდარონის გამოყენება მხოლოდ სასიცოცხლო ჩვენებებითა გამართლებული. ამიოდარონის გამოყენება ქინიდინთან, ბეტა-ადრენობლოკატორებთან, კალციუმის არხების ბლოკატორებთან, დიგოქსინთან, ვარფარინთან, კუმრინთან, დოქსეპინთან ერთდროულად დაუშვებელია.

იხთიოლის მალამო 20% 25გ ტუბ

იხთიოლის მალამო 20% 25გ

მოქმედი ნივთიერება:

Ammonium sulfoichthyolicum

სამკურნალო თვისებები:

ახდენს ანთების საწინააღმდეგო ადგილობრივ გამაუტკივარებელ, კერატოპლასტიურ (უზრუნველყოფს ეპითელიზაციას, ქსოვილის რეგენერაციას) და რამდენადმე ანტისეპტიურ მოქმედებას, დიდი კონცენტრაციით – კერატოლიტურ მოქმედებას.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

გამოდის:

იხთიოლის მალამოს 10% და 20% სახით 25 გ;

1,0 და 2,0% იხთიოლის ხსნარის სახით;

იხთიოლის 0,2გ რექტალური სანთლების  სახით.

იხთიოლი მნიშვნელოვანი რაოდენობით შეიცავს ორგანულად დაკავშირებულ გოგირდს თიოფენის ჰომოლოგის სახით.

ჩვენებები:

იხთიოლი გამოიყენება ადგილობრივად:

  • კანის სხვადასხვა დაავადებების სამკურნალოდ (ფურუნკულოზი, დამწვრობა, ეგზემა, ფსორიაზი, წითელი ქარისმიერი ანთება და სხვა). იხთიოლი ინიშნება 5–30% იხთიოლის მმალამოს  ან აბაზანების სახით (10–30% წყალ–სპირტიანი ხსნარი);
  • მცირე მენჯის ორგანოების ანთებითი დაავადებების დროს (პარამეტრიტი, მეტრიტი, სალპინგიტი, ოოფორიტი, პროსტატი) გამოიყენება იხთიოლის სანთლები (0,1–0,2გ) და ტამპონები, 10% იხთიოლის ხსნარში დასველებული.

გამოყენების წესები:

იხთიოლი გამოიყენება 10–20% იხთიოლის მალამოს, 10–30% წყლიან–სპირტიანი ხსნარის აბაზანებისთვის, სანთელი და 10% იხთიოლის ხსნარი გლიცერინით ტამპონების დასასველებლად ან როგორც დამატება გათქვეფილ მიქსტურაზე.

სანთლები იხთიოლით – ანთების საწინააღმდეგო საშუალება ადგილობრივი გამოყენებისათვის, ინიშნება მცირე მენჯის ორგანოების ანთებითი დაავადებების დროს.

1–5% გათქვეფილი ნარევი იხთიოლით კარგად აწყნარებს ზედაპირილ ანთებით პროცესს და ამცირებს სუბიექტურ უსიამოვნო შეგრძნებას.

მალამო იხთიოლით გამოიყენება სტაციონარულ პირობებში , როგორც რედუციული საშუალება და ფსორიაზის რეგრესიულ სტადიაში. მალამო იწვევს კანის სისხლძარღვების რეფლექტორულ გაფართოებას. წარმოქმნილი აქტიური ჰიპერემია განაპირობებს ინფილტრატის გაწოვას და ამით ქრონიკული ანთბითი პროცესის ჩაცხრომას.

1–2% იხთიოლის წყლიანი ხსნარი გამოიყენება აბაზანების სახით სხვადასვა დერმატოზების, მწვავე ეგზემის, და სხვა დაზიანებების დროს. 1% იხთიოლის წყლიანი ხსნარი გამოიყენება ელექტროფორეზისთვის ქრონიკული ინფილტრატების სწრაფი გაწოვისთვის, ჰიპერტროფიული ნაწიბურებისთვის.

უფრო მაღალ კონცენტრაციებში (10% და მეტი) იხთიოლის პრეპარატები მოქმედებენ კერატოლიტურად, უზრუნველყოფს გარქოვანებული შრის დარბილებას და მოშორებას.

იხთიოლი სუფთა სახით გამოიყენება ფურუნკულოზის მკურნალობისთვის.

ორსულობა და ლაქტაცია:

არ არის მონაცემები.

განსაკუთრებული მითითებები:

იხთიოლის გამოყენებისას გასათვალისწინებელია, რომ მის ხსნარებთან შეუთავსებელია ალკალოიდები, მძიმე მეტალების მარილები და იოდის შემცველი მარილები.

შენახვის პირობები:

ინახება გრილ ადგილზე.

Don`t copy text!