მთავარი წაკითხვა გვერდი 772

პეო 1გ ფლ GMP

პეო
(CEFTRIAXONE)

შემადგენლობა
საინიექციო პრეპარატის ერთი ფლაკონი შეიცავს აქტიური ნივთიერების – ცეფტრიაქსონის (ნატრიუმის მარილის სახით) 1 გ-ს.

მოქმედების მექანიზმი

III თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკი. მოქმედებს ბაქტერიციდულად, მდგრადია ბეტა-ლაქტამაზას მოქმედებისადმი.
პრეპარატისადმი მგრძნობიარეა აერობული გრამდადებითი ბაქტერიები: Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes; აერობული გრამუარყოფითი ბაქტერიები: Escherichia coli, Salmonella spp., Shigella spp., Klebsiella spp. (მათ შორის Klebsiella pneumoniae), Serratia spp., Proteus mirabilis, Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Citrobacter freundii; ანაერობული ბაქტერიები: Clostridium perfringens. ცეფტრიაქსონისადმი ასევე მგრძნობიარეა: Borrelia burgdorferi, Treponema pallidum.
პრეპარატისადმი ზომიერად მგრძნობიარეა: Staphylococcus epidermidis, Enterobacter cloacae, Pseudomonas aeruginosa.
ცეფტრიაქსონისადმი მდგრადია: შტაპჰყლოცოცცუს აურეუს (მეტიცილინისადმი მდგრადი შტამები), EEnterococcus faecalis, Listeria monocitogenes, Clostridium difficile, Bacteroides fragilis.
1 გ ცეფტრიაქსონის ინფუზიის შემდეგ 30 წთ-ის განმავლობაში სისხლის პლაზმაში Cmax შეადგენს 100-150 მგ/ლ, ხოლო 1 გ ცეფტრიაქსონის კუნთში შეყვანის შემდეგ პლაზმაში Cmax მიიღწევა 1-3 სთ-ში და შეადგენს 80 მგ/ლ.
ცეფტრიაქსონი კარგად აღწევს ქსოვილებსა და ორგანიზმის ბიოლოგიურ სითხეებში, მათ შორის ჰემატო-ენცეფალურ ბარიერში. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 83-96%.
ცეფტრიაქსონი ორგანიზმიდან გამოიდევნება თირკმლებით (40-60%) და ნაწლავური გზით (35-45%). T1/2 შეადგენს 6-9 სთ-ს. ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდის გამო პლაზმასა და ქსოვილებში ცეფტრიაქსონის ბაქტერიციდული კონცენტრაცია მიიღწევა 24 სთ-ის განმავლობაში. 

ჩვენება

პრეპარატისადმი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინეფექციურ-ანთებითი დაავადებების მკურნალობა:
–    ბაქტერიული მენინგიტი;
–    ბაქტერიული ენდოკარდიტი;
–    სეფსისი;
–    ზედა სასუნთქი გზების და ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები;
–    ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი, პნევმონია, ფილტვის აბსცესი, პლევრის ემპიემა);
–    შარდ-სასქესო სისტემის ინფექციები (მწვავე და ქრონიკული პიელონეფრიტი, პიელიტი, პროსტატიტი, ეპიდიდიმიტი, ცისტიტი);
–    გონორეა (მათ შორის ორსულობის პერიოდშიც);
–    ძვალ-სახსართა სისტემის ინფექციები;
–    შიგელოზი;
–    სალმონელოზი;
–    ლაიმას დაავადება.
–    ოპერაციისშემდგომი ინფექციური გართულებების პროფილაქტიკა და მკურნალობა.

უკუჩვენება
ცეფალოსპორინებისადმი მომატებული მგრძნობელობა.
უსაფრთხოების ზომები
ჯვარედინი ალერგიის შესაძლებლობის თავიდან აცილების მიზნით, პენიცილინისადმი მომატებული მგრძნობელობის პაციენტებში ცეფტრიაქსონი სიფრთხილით ინიშნება.
პაციენტებში, ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობით, საჭიროა პრეპარატის დოზის კორექცია.
ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტები საჭიროებენ პლაზმაში ცეფტრიაქსონის კონცენტრაციის კონტროლს, მიუხედავად იმისა, რომ ჰემოდიალიზის დროს პრეპარატის უმნიშვნელო რაოდენობა გამოიდევნება.
პრეპარატით ხანგრძლივი მკურნალობისას, საჭიროა პერიფერიული სისხლის სურათის კონტროლი.
ახალშობილებში ცეფტრიაქსონი ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობით ინიშნება.
ორსულობის პერიოდში პეოს გამოყენების საჭიროება დედისთვის უნდა აჭარბებდეს ნაყოფზე მისი გავლენის პოტენციურ რისკს.
ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების აუცილებლობისას გადასაწყვეტია ძუძუთი კვების შეწყვეტის საკითხი.
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების შემთხვევები აღწერილი არ არის.
ცეფტრიაქსონი და ამინოგლიკოზიდები მრავალი გრამუარყოფითი ბაქტერიის მიმართ სინერგიული მოქმედებით ხასიათდებიან.
დიდი დოზით ცეფტრიაქსონის და “მარყუჟოვანი” დიურეზული საშუალებების (მაგ.; ფუროსემიდი) ერთდროული გამოყენებისას თირკმლის ფუნქციის დარღვევა არ აღინიშნება. ცეფტრიაქსონი არ ზრდის ამინოგლიკოზიდების ნეფროტოქსიკურობას.
პრობენეციდი ცეფტრიაქსონის გამოყოფაზე გავლენას არ ახდენს.
ცეფტრიაქსონის ხსნარი შეუთავსებადია სხვა ანტიბიოტიკების შემცველ ხსნარებთან (როგორც მომზადების, ასევე შეყვანის დროს).

დოზირება და მიღების წესი
პრეპარატი გამოიყენება კუნთში ან ვენაში საინიექციოდ და ვენაში საინფუზიოდ 30 წთ-ის განმავლობაში.
მოზრდილებში და 12 წ მეტი ასაკის ბავშვებში ინიშნება 1-2 გ ერთხელ დღეში ან ყოველ 12 სთ-ში ერთხელ. სიცოცხლისათვის საშიში მძიმე ინფექციების დროს მაქსიმალური დღიური დოზაა 4 გ. ამ შემთხვევაში პრეპარატი შეყავთ 12 სთ-ში ერთხელ ვენაში ინფუზიის სახით 30 წთ-ის განმავლობაში.
12 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის რეკომენდებული დღიური დოზაა 50-75 მგ/კგ სხეულის წონაზე, მაგრამ არა უმეტეს 2 გ/დღეში. პრეპარატი შეყავთ 2-ჯერ/დღეში, 12 სთ-ში ერთხელ. მენინგიტის დროს შესაძლებელია საწყისი დოზის 100 მგ/კგ/დღეში დანიშვნა, მაგრამ არა უმეტეს 4 გ/დღეში.
ახალშობილებში (2 კვირამდე) ინიშნება 20-50 მგ/კგ წონაზე ერთხელ დღეში. დოზის შერჩევისას დღენაკლულობის ხარისხს არ ითვალისწინებენ.
ახალშობილებში (3 კვირის ასაკიდან) ინიშნება 20-80 მგ/კგ წონაზე ერთხელ დღეში.
გონორეის სამკურნალოდ რეკომენდებულია ერთჯერადად 250 მგ-ის კუნთში ინიექცია.
ოპერაციისშემდგომი გართულებების პროფილაქტიკის მიზნით რეკომენდებულია ოპერაციამდე 30-90 წთ-ით ადრე პრეპარატის 1-2 გ-ის (დასნებოვნების სიმძიმის საშიშროების გათვალისწინებით) ერთჯერადი ინიექცია.
პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის გამოხატული დარღვევით (კრეატინინის კლირენსი 10 მლ/წთ) მაქსიმალური დღიური დოზაა 2 გ.
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის სიმძიმეზე, მაგრამ თერაპია გრძელდება ინფექციის სიმპტომების ალაგებიდან კიდევ 3 დღის მანძილზე.
ხსნარის მომზადების და შეყვანის წესები
გამოიყენება მხოლოდ ახალმომზადებული ხსნარი.
კუნთში ინიექციისათვის: პრეპარატის 1 გ იხსნება 3,5 მლ 1% ლიდოკაინის ხსნარში. ერთ დუნდულა კუნთში რეკომენდებულია არა უმეტეს 1 გ-ის შეყვანა.
ვენაში ინიექციისათვის: პრეპარატის 1 გ იხსნება 10 მლ საინიექციო წყალში. პრეპარატი ვენაში ინიექციის დროს შეყავთ ნელა 2-4 წთ-ის განმავლობაში.
ვენაში ინფუზიისთვის: პრეპარატის 2 გ იხსნება 40 მლ ხსნარში, რომელიც არ შეიცავს კალციუმის იონებს (ფიზიოლოგიური ხსნარი, 5% ან 10% გლუკოზის ხსნარი, 5% ლევულოზის ხსნარი, 0,45% ნატრიუმის ქლორიდი + 2,5% გლუკოზის ხსნარი). ხსნარი შეყავთ 30 წთ-ის განმავლობაში.
ახალმომზადებული ხსნარი 250ჩ ტემპერატურამდე შენახვისას ვარგისია 6 სთ-ის განმავლობაში, ხოლო მაცივარში შენახვისას (2-80ჩ ტემპერატურაზე) – 24 სთ-ის განმავლობაში.

გვერდითი მოვლენები
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: დიარეა, გულისრევა, ღებინება, სტომატიტი, გლოსიტი; იშვიათად – ტრანსამინაზების აქტივობის მატება, ექოგრამაზე ნაღვლის ბუშტის დაჩრდილვა.
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ეოზინოფილია, ლეიკოპენია, გრანულოციტოპენია, ჰემოლიზური ანემია, თრომბოციტოპენია.
ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა.
ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი, ქავილი, დერმატიტი, ჭინჭრის ციება, შეშუპება, ექსუდაციური პოლიმორფული ერითემა; იშვიათად – ანაფილაქტოიდური ან ანაფილაქსიური რეაქციები.
ადგილობრივი რეაქციები: იშვიათად – ფლებიტი. ლიდოკაინის გარეშე კუნთში ინიექცია მტკივნეულია.
შესაძლებელია – სუპერინფექციის განვითარება (სასქესო გზების მიკოზები).
სხვადასხვა: ოლიგურია, შრატის კრეატინინის მატება, ცხელება, შემცივნება, სისხლის შედედების დარღვევა.
გვერდითი მოვლენების გამოვლინება არ აღემატება 2%-ს.

ვარგისიანობა და შენახვის პირობები
პრეპარატის ვარგისიანობის ვადაა 3 წელი, ინახება 10-25ºC ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ, მშრალ, ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე!
ახალმომზადებული ხსნარი 25ºC ტემპერატურამდე შენახვისას ვარგისია 6 სთ-ის განმავლობაში, ხოლო მაცივარში შენახვისას (2-8ºC ტემპერატურაზე) 24 სთ-ის განმავლობაში.

დანიშნულება
ექიმის რეცეპტის მიხედვით!

დამზადებულია: GRUPO REIG JOFRE  S.A. (ესპანეთი) GMP-ის დაკვეთით

პენიცილინი G ფლ

პენიცილინი G

 

ფარმაკოლოგიური თვისებები

პრეპარატი მიეკუთვნება ბიოსინთეზური, ბეტალაქტამური ჯგუფის ანტიბიოტიკებს. იგი წარმოადგენს ბეტა ლაქტამაზას მოქმედების მიმართ მგრძნობიარე პენიცილინს. გააჩნია ანტიმიკრობული, ბაქტერიოციდული მოქმედება. პრეპარატი ტრანსპეპტიდაზას ინჰიბირების ხარჯზე ხელს უშლის პეპტიდური კავშირების წარმოქმნას, არღვევს მიკრობის უჯრედის კედლის პეპტიდოგლიკანის სინთეზის გვიან ეტაპებს, რაც იწვევს გამრავლების სტადიაში მყოფი მიკროორგანიზმების უჯრედების ლიზისს. იგი აქტიურია გრამდადებითი ბაქტერიების (სტაფილოკოკების, სტრეპტოკოკების, პნევმოკოკების, დიფტერიის გამომწვევი კორინობაქტერიის, ანაერობული სპორების წარმომქმნელი ჩხირების, ციმბირის წყლულის, გრამუარყოფითი კოკების (გონოკოკებისა და მენინგოკოკების), სპიროქეტების, ზოგიერთი აქტინომიცეტების მიმართ. ბენზილპენიცილინს  მოქმედების მიმართ მდგრადია პენიცილინაზაწარმოქმნელი სტაფილოკოკებისა და სხვა მიკროორგანიზმების შტამები. პრეპარატი არ არის აქტიური უმრავლესი გრამუარყოფითი ბაქტერიების, რიკეტსიების, ვირუსების, უმარტივესების, სოკოების მიმართ. იგი იშლება პენიცილინაზით.

ბოლო წლებში აღინიშნება გონოკოკების, ჰემოლიზური სტრეპტოკოკების, სტაფილოკოკებისა და პნევმოკოკების ბენზილპენიცილინის მიმართ მგრძნობელობის ცვლილება.

ფარმაკოკინეტიკა

პრეპარატის კუნთებში შეყვანის შემდეგ მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის შრატში აღინიშნება 30-60 წთ-ის შემდეგ. ერთჯერადი ინექციიდან 3-4 სთ-ის შემდეგ სისხლში აღინიშნება ანტიბიოტიკის კვალი. პრეპარატის კანქვეშ ინექციისას მისი შეწოვის სიჩქარე შედარებით არამუდმივია, ჩვეულებრივ სისხლის შრატში მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება 60 წთ-ის შემდეგ. ბენზილპენიცილინის კონცენტრაცია და ცირკულაციის ხანგრძლივობა სისხლში დამოკიდებულია შეყვანილ დოზაზე. პრეპარატი სისხლის ცილებს 60%-ით უკავშირდება. ბენზილპენიცილინი კარგად აღწევს ორგანიზმის სითხეებში, ქსოვილებში და ორგანოებში, ლიქვორის, თვალის ქსოვილის და პროსტატის გარდა, მენინგიტის დროს პრეპარატის კონცენტრაცია ზურგის ტვინის სითხეში მატულობს.

მისი ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 30-60 წთ-ს, თირკმელების ფუნქციის დარღვევისას 4-10 სთ-ს, ხოლო ერთდროულად თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში 16-დან 30 სთ-ს. პრეპარატი ორგანიზმიდან სწრაფად გამოიყოფა თირკმელებით (გორგლოვანი ფილტრაციით და მილაკოვანი სეკრეციით) უცვლელი სახით. უმნიშვნელო რაოდენობით იგი ექსკრეტირდება ნერწყვით, ოფლით, რძით, ნაღველით. მას არ გააჩნია კუმულაციური ეფექტი თირკმელების ნორმალური ფუნქციის შემთხვევაში.

ჩვენებები

პრეპარატი გამოიყენება მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული დაავადების დროს:

  • კრუზოპული და კეროვანი პნევმონია;
  • მწვავე და ქვემწვავე სეპტიური ენდოკარდიტი;
  • ჩირქოვანი პლევრიტი;
  • პერიტონიტის, ცისტიტის, სეპტიცემია და პიემია;
  • მენინგიტის, მწვავე და ქვემწვავე ოსტეომიელიტი;
  • საშარდე და სანაღვლე გზების დაავადებები;
  • ჭრილობით გამოწვეული ინფექციების, კანის ჩირქოვანი ინფექციების,

რბილი ქსოვილების, ლორწოვანი გარსის;

  • ანგინის სხვადასხვა ფორმა, დიფტერია, ქუნთრუშა;
  • წითელი ქარის, ციმბირის წყლულის, ათაშანგის, გონორეის, ბლენორეის, აქტიმიკოზური და სხვა ინფექციური დაავადებების სამკურნალოდ.
  • პრეპარატი გამოიყენება აგრეთვე მეან-გინეკოლოგიურ და ოტორინოლარინგოლოგიურ პრაქტიკაში ჩირქოვან-ანთებითი დაავადების, აგრეთვე თვალის ანთებითი დაავადებების სამკურნალოდ.

დოზირების რეჟიმი

პრეპარატი შეჰყავთ კუნთებში, კანქვეშ, ვენაში (ინექციის და წვეთოვანი სახით), ენდოლუმბალურად, ორგანიზმის ღრუში.

მოზრდილებში სადღეღამისო დოზა შეადგენს 250000-დან 6000000-მდე სე. საშუალო სიმძიმის ინფექციების სამკურნალოდ პრეპარატის ერთჯერადი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 250000-500000 სე-ს, ხოლო სადღეღამისო – 1000000-2000000 სე; მძიმე ინფექციების დროს 2000000 სე-ს დღეში; აიროვანი განგრენისა – 4000000-6000000 სე.

წლამდე ასაკის ბავშვებში სადღეღამისო დოზა შეადგენს 50000 სე/კგ,

წლის ასაკის ზევით – 100000 სე/კგ; აუცილებლობის შემთხვევაში სადღეღამისო დოზა შესაძლებელია გავზარდოთ – 200000-300000 სე/კგ, სასიცოცხლო ჩვენებისა – 500000 სე/კგ. პრეპარატის შეყვანის სიხშირეა – 4-6-ჯერ დღეში. ბენზილპენიცილინის ხსნარები მზადდება უშუალოდ მისი გამოყენების წინ.

პრეპარატის კუნთებში შეყვანისას 1-3 მლ ფლაკონის შიგთავსს უმატებენ სტერილურ საინექციო წყალს, ან ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარს, ან 0.5% ნოვოკაინის ხსნარს, მიღებული ხსნარი შეჰყავთ ღრმად დუნდულოს ზედა გარეთა კვადრატში.

პრეპარატის ვენაში შეყვანისას მის ერთჯერად დოზას (1000000-2000000 სე) ხსნიან 5-10 მლ სტერილურ საინექციო წყალში ან ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარში და შეყავთ ნელა 3-5 წთ-ის განმავლობაში.

ვენაში წვეთოვანი გზით შეყვანისას 2000000-5000000 სე ანტიბიოტიკს ხსნიან 100-200 მლ ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარში ან 5% გლუკოზის ხსნარში (60-80 წვეთი 1 წთ-ში), ვენაში პრეპარატი შეყავთ დღეში 1-2-ჯერ, პრეპარატის კუნთებში შეყვანასთან შეთავსებით.

კანქვეშ პრეპარატი შეჰყავთ ინფილტრატების გარშემო 0.25-0.5% ნოვოკაინის ხსნარში კონცენტრაციით 100000-200000 სე.

მოზრდილებში ღრუში პრეპარატი შეყავთ (მუცლის, პლევრული და სხვა) პრეპარატი შეყავთ 1 მლ-ში 10000-20000 სე კონცენტრაციით;

ბავშვებში – 2000-5000 სე 1 მლ. ხსნარს ანზავებენ საინექციო სტერილურ წყალში ან ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარში. მკურნალობის კურსი შეადგენს 5-7 დღეს, შემდგომში პრეპარატის კუნთებში შეყვანაზე გადასვლით.

ენდოლუმბალურად პრეპარატი შეყავთ თავისა და ზურგის ტვინის, აგრეთვე ტვინის გარსის ჩირქოვანი დაავადებების დროს.

მოზრდილებში პრეპარატი ინიშნება დოზით 5000-10000 სე, ბავშვებში – 2000-5000 სე, იგი შეყავთ ნელა წთ-ში 1 მლ-ის ოდენობით ერთხელ დღეში. პრეპარატს ანზავებენ სტერილურ საინექციო წყალში ან ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარში 1000 სე 1 მლ გადაანგარიშებით. ინექციის წინ ზურგის ტვინის არხიდან იღებენ 5-10 მლ ზურგის ტვინის სითხეს და მას უმატებენ ანტიბიოტიკს თანაბარი რაოდენობით. ინექციას იმეორებენ 2-3 დღის განმავლობაში, შემდგომში პრეპარატი შეყავთ კუნთებში.

ათაშანგით, გონორეით დაავადებულ პაციენტებში მკურნალობას ატარებენ სპეციალურად შემუშავებული სქემის მიხედვით.

დაავადების სიმძიმისა და ფორმის მიხედვით პრეპარატს იყენებენ 7-10 დღიდან 2 თვის და მეტი ხნის (სეფსისი, სეპტიური ენდოკარდიტი და სხვა) განმავლობაში.

გვერდითი მოვლენები

შესაძლებელია ალერგიული რეაქციები: კანზე გამონაყარი, სხეულის ტემპერატურის მომატება, შემცივნება, თავის ტკივილი, სახსრების ტკივილი, ეოზინოფილია, კვინკეს შეშუპება, ანაფილაქსიური შოკი, ინტერსტიციური ნეფრიტი, გულის შეკუმშვის ძალის დაქვეითება. ამ დროს პრეპარატის შეყვანა აუცილებელია შევწყვიტოთ და ჩავატაროთ მადესენსიბილიზირებელი თერაპია.

პრეპარატის ენდოლუმბალური წესით შეყვანამ შესაძლებელია გამოიწვიოს ნეიროტოქსიკოზი (გულისრევა, ღებინება, მენინგიზმის სიმპტომები, კრუნჩხვები). ენდოლუმბალური ინექციები უნდა ჩატარდეს დიდი სიფრთხილით.

პრეპარატის გამოყენებისას იშვიათად შესაძლებელია ანაფილაქსიური შოკის განვითარება. პირველი სიმპტომების გამოვლენისთანავე – შეჰყავთ ადრენალინი, გულ-სისხლძარღვთა (კორგლიკონი, სტროფანტინი, ეუფილინი და სხვა), ჰორმონული (ჰიდროკორტიზონი ან პრედნიზოლონი) და მადესენსიბილიზირებელი საშუალებები (პიპოლფენი, სუპრასტინი). აუცილებელობისას ატარებენ ფილტვების ხელოვნურ ვენტილაციას, ხოლო პაციენტის ასფიქსიური მდგომარეობიდან და შოკიდან გამოყვანის შემდეგ შეჰყავთ 1000000 სე პენიცილინაზა.

დასუსტებულ პაციენტებში, ახალშობილებში და ხანდაზმულებში პრეპარატის ხანგრძლივად გამოყენებისას შესაძლებელია სუპერინფექციის განვითარება, რომელიც გამოწვეულია პრეპარატის მიმართ მდგრადი მიკროფლორით (საფუარას მსგავსი სოკოები, გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმები). აღნიშნული ჯგუფის პაციენტებს დამატებით ენიშნებათ B ჯგუფის ვიტამინები და ასკორბინის მჟავა, ხოლო აუცილებლობის შემთხვევაში – ნისტანინი ან ლევორინი.

უკუჩვენებები

* პენიცილინისა და ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა (დანიშვნის წინ აუცილებელია გავარკვიოთ ჰქონდა თუ არა პაციენტს ამ ჯგუფის პრეპარატების მიმართ ალერგიული რეაქციები), ბრონქული ასთმა, თივის ცხელება, ურტიკარია და სხვა ალერგიული რეაქციები. პრეპარატის ენდოლუმბალური შეყვანა წინააღმდეგნაჩვენებია ეპილეფსიის დროს.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობის დროს პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე მოსალოდნელი უარყოფითი მოქმედების რისკს. ლაქტაციის პერიოდში უნდა შეწყდეს ძუძუთი კვება.

განსაკუთრებული მითითებები

♦ ბენზილპენიცილინის ხსნარი გამოიყენება მომზადებისთანავე.

არ არის რეკომენდებული ხსნარში სხვა რომელიმე სამკურნალო საშუალების დამატება.

♦ პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ პათოლოგიური პროცესების სამკურნალოდ, რომლებიც გამოწვეულია მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით.

♦ პრეპარატის მიმართ გამომწვევის რეზისტენტულობის გამოვლენისთანავე მას ცვლიან სხვა ანტიბიოტიკით.

♦ იმ შემთხვევაში, როდესაც პრეპარატის მოქმედების სასურველი ეფექტი მისი მიღებიდან 3-5 დღის განმავლობაში არ ვლინდება, აუცილებელია სხვა ანტიბიოტიკის გამოყენება ან პრეპარატთან სხვა ანტიბიოტიკების ან სინთეზური ქიმიოთერაპიული საშუალებების კომბინაცია.

♦ ამასთან ერთად, მხედველობაში უნდა მივიღოთ გვერდითი მოვლენების შესაძლო გაძლიერება. 60 წლის ასაკის ზევით პაციენტებსა და ორსულებში არ არის რეკომენდებული პრეპარატის დიდი დოზის მიღება.

♦ ბენზილპენიცილინისა და ნოვოკაინის ხსნარის შერევისას შეიძლება წარმოიქმნას მღვრიე ხსნარი, ბენზილპენიცილინის ნოვოკაინის მარილის წარმოქმნის გამო, რაც არ წარმოადგენს დაბრკოლებას პრეპარატის კუნთებში შესაყვანად.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება

– პრეპარატის ეფექტს ასუსტებს ბაქტერიოსტატური მოქმედების ანტიბიოტიკები (მაგ. ტეტრაციკლინები).

– პრობენეციდი ამცირებს ბენზილპენიცილინის მილაკოვან სეკრეციას, რაც იწვევს სისხლის პლაზმაში ამ უკანასკნელის კონცენტრაციის გაზრდას და ნახევრად გამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივებას.

პენიცილინი 1მლნ ერთ #1ფლ

                    ბ ე ნ ზ ი ლ პ ე ნ ი ც ი ლ ი ნ ი – კ მ პ

ზოგადი  დახასიათება:
საერთაშორისო და ქიმიური დასახელება: Benzylpenicillinum;
 ნარტიუმის (2S,5R,6R)-3,3-დიმეთილ-7-ოქსო-6-[(ფენილაცეტილ)
ამინო]-4-თია-1-აზაბიციკლო[3.2.0]ჰეპტან-კარბოქსილატი;
ძირითადი ფიზიკო-ქიმიური თვისებები: წვრილკრისტალური თეთრი ფერის ფხვნილი;
შემადგენლობა:
1 ფლაკონი შეიცავს 500000 სე ან 1000000 სე სტერილურ ბენზილპენიცილინის ნატრიუმის მარილს.

წამლის ფორმა:
ფხვნილი ინექციის მოსამზადებლად ფლაკონებში.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:
ბეტა-ლაქტამაზების მოქმედების მიმართ მგრძნობიარე პენიცილინების
ჯგუფის ანტიბიოტიკი.
 
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ბენზილპენიცილინს გააჩნია ანტიმიკრობული და ბაქტერიოციდული მოქმედება. პრეპარატი ტრანსპეპტიდაზას ინჰიბირების ხარჯზე ხელს უშლის პეპტიდური კავშირების წარმოქმნას, არღვევს უჯრედის კედლის პეპტიდოგლიკანის სინთეზის გვიან ეტაპებს, რაც იწვევს დაყოფის მდგომარეობაში მყოფი უჯრედების ლიზისს.
პრეპარატი აქტიურია გრამდადებითი ბაქტერიების (სტაფილოკოკების, სტრეპტოკოკების, პნევმოკოკების, დიფტერიის გამომწვევი კორინობაქტერიების), ანაერობული სპორების წარმომქმნელი ჩხირების, ციმბირის წყლულის), გრამუარყოფითი კოკების (გონოკოკებისა და მენინგოკოკების), სპიროქეტების, ზოგიერთი აქტინომიცეტების  მიმართ. ბენზილპენიცილინის მოქმედების მიმართ მდგრადია პენიცილანაზაწარმომქმნელი სტაფილოკოკებისა და სხვა მიკროორგანიზმების შტამები. პრეპარატი არ არის აქტიური უმრავლესი გრამუარყოფითი ბაქტერიების, რიკეტსიების, ვირუსების, უმარტივესების, სოკოების მიმართ. პრეპარატი იშლება პენიცილინაზით.
ბოლო წლებში აღინიშნება გონოკოკების, ჰემოლიზური სტრეპტოკოკების, სტაფილოკოკებისა და პნევმოკოკების ბენზილპენიცილინის მიმართ მგრძნობელობის ცვლილება.
 
ფარმაკოკინეტიკა:
პრეპარატის კუნთებში შეყვანის შემდეგ მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის შრატში აღინიშნება 30-60 წთ-ის შემდეგ. ერთჯერადი ინექციიდან 3-4 სთ-ის შემდეგ სისხლში აღინიშნება ანტიბიოტიკის კვალი. პრეპარატის კანქვეშ ინექციისას მისი შეწოვის სიჩქარე შედარებით არამუდმივია, ჩვეულებრივ სისხლის შრატში მისი  მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება 60 წთ-ის შემდეგ. ბენზილპენიცილინის კონცენტრაცია და ცირკულაციის ხანგრძლივობა სისხლში დამოკიდებულია შეყვანილ დოზაზე. პრეპარატი სისხლის ცილებს 60%-ით უკავშირდება. ანტიბიოტიკი კარგად აღწევს ორგანიზმის სითხეებსა, ქსოვილებში და ორგანოებში, ლიქვორის, თვალის ქსოვილის და პროსტატის გარდა, ხოლო თავის ტვინის გარსის ანთების დროს პრეპარატის კონცენტრაცია ზურგის ტვინის სითხეში მატულობს. მისი ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 30-60 წთ-ს, თირკმელების ფუნქციის დარღვევისას 4-10 სთ-ს, ხოლო ერთდროულად თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში 16-დან 30 სთ-ს. პრეპარატი ორგანიზმიდან სწრაფად გამოიყოფა თირკმელებით (გორგლოვანი ფილტრაციით და მილაკოვანი სეკრეციით) უცვლელი სახით. უმნიშვნელო რაოდენობით იგი ექსკრეტირდება ნერწყვით, ოფლით, რძით, ნაღველით. მას არ გააჩნია კუმულაციური ეფექტი.

ჩვენება:
ბენზილპენიცილინი-კმპ გამოიყენება მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული დაავადებების დროს: კრუპოზული და კეროვანი პნევმონიის, მწვავე და ქვემწვავე სეპტიური ენდოკარდიტის, ჩირქოვანი პლევრიტის, პერიტონიტის, ცისტიტის, სეპტიცემიისა და პიემიიის, მენინგიტის, მწვავე და ქრონიკული ოსტეომიელიტის, საშარდე და ნაღვლმდენი გზების დაავადებების, ჭრილობით გამოწვეული  ინფექციების, კანის ჩირქოვანი ინფექციების, რბილი ქსოვილების, ლორწოვანი გარსის, ანგინის სხვადასხვა ფორმების, დიფტერიის, ქუნთრუშას, წითელი ქარის, ციმბირის წყლულის, ათაშანგის, გონორეის, ბლენორეის, აქტინომიკოზური და სხვა ინფექციური დაავადებების სამკურნალოდ. პრეპარატი გამოიყენება აგრეთვე მეან-გინეკოლოგიურ და ოტორინოლარინგოლოგიურ პრაქტიკაში ჩირქოვან-ანთებითი დაავადებების, აგრეთვე თვალის ანთებითი დაავადებების სამკურნალოდ.
 

მიღების წესი და დოზირება:
პრეპარატი მიიღება ექიმის დანიშნულებით და კონტროლით!
პრეპარატი შეყავთ კუნთებში, კანქვეშ, ვენაში (ნაკადის და წვეთოვანი სახით), ენდოლუმბალურად, ორგანიზმის ღრუში.
მოზრდილებში სადღეღამისო დოზა ვარირებს 250 000-დან 60 000 000-მდე სე. საშუალო სიმძიმის ინფექციების სამკურნალოდ პრეპარატის ერთჯერადი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 250000-500000 სე-ს, ხოლო სადღეღამისო – 1000000-2000000 სე; მძიმე ინფექციების დროს 10 000 000 – 20 000 000 სე-ს დღეღამეში; აიროვანი განგრენისას – 40 000 000 – 60 000 000სე. 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში სადღეღამისო დოზა შეადგენს 50 000-100 000 სე/კგ, 1 წლის ასაკის ზევით – 50 000 სე/კგ; აუცილებლობის შემთხვევაში სადღეღამისო დოზა შესაძლებელია გავზარდოთ 200 000 – 300 000 სე/კგ, სასიცოცხლო ჩვენებისას – 500 000 სე/კგ. პრეპარატის შეყვანის სიხშირეა – 4-6-ჯერ დღეღამეში.
ბენზილპენიცილინის ხსნარები მზადდება უშუალოდ მისი გამოყენების წინ.
პრეპარატის კუნთებში შეყვანისას ფლაკონის შიგთავსს უმატებენ 1-3 მლ სტერილურ საინექციო წყალს ან ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონური ხსნარს, ან 0,5% ნოვოკაინის ხსნარს. მიღებული ხსნარი შეყავთ ღრმად დუნდულოს ზედა გარეთა კვადრანტში.
პრეპარატის ვენაში შეყვანისას მის ერთჯერად დოზას (1 000 000 – 2 000 000 სე) ხსნიან 5-10 მლ სტერილურ საინექციო წყალში ან ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარში და შეყავთ ნელა 3-5 წთ-ის განმავლობაში. ვენაში წვეთოვანი გზით შეყვანისას 2 000 000 – 5 000 000 სე ანტიბიოტიკს ხსნიან 100-200 მლ ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარში ან 5% გლუკოზის ხსნარში და შეყავთ 60-80 წვეთი 1 წთ-ში სიჩქარით.
ვენაში პრეპარატი შეყავთ დღეღამეში 1-2-ჯერ, პრეპარატის კუნთებში შეყვანასთან შეთავსებით.
კანქვეშ ბენზილპენიცილინი-კმპ შეყავთ ინფილტრატების გარშემო 0,25-0,5% ნოვოკაინის ხსნარის 1 მლ-ში 100 000- 200 000 სე კონცენტრაციით. მუცლის, პლევრული და სხვა  ღრუში პრეპარატი შეყვათ მოზრდილებში – 1 მლ-ში 10 000 – 20 000 სე კონცენტრაციით, ბავშვებში – 2 000 – 5 000 სე 1 მლ. ხსნარს ანზავებენ საინექციო სტერილურ წყალში ან ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარში. მკურნალობის კურსი შეადგენს 5-7 დღეს,  შემდგომში პრეპარატის კუნთებში შეყვანაზე გადასვლით.
ენდოლუმბალურად პრეპარატი შეყავთ  თავისა და ზურგის ტვინის, აგრეთვე ტვინის გარსის ჩირქოვანი დაავადებების დროს. მოზრდილებში პრეპარატი შეყავთ 5 000 – 10 000 სე დოზით, ბავშვებში – 2 000 – 5 000 სე. იგი  შეყავთ ნელა წთ-ში 1 მლ-ის ოდენობით ერთხელ დღეღამეში. პრეპარატს ანზავებენ სტერილურ საინექციო წყალში ან ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარში 1000 სე 1 მლ გადაანგარიშებით. ინექციის წინ ზურგის ტვინის არხიდან იღებენ 5-10 მლ ზურგის ტვინის სითხეს და მას უმატებენ ანტიბიოტიკს თანაბარი რაოდენობით. ინექციას იმეორებენ 2-3 დღის განმავლობაში, შემდგომში პრეპარატი შეყავთ კუნთებში.
ათაშანგით, გონორეით დაავადებულ პაციენტებში მკურნალობას ატარებენ სპეციალურად შემუშავებული სქემის მიხედვით.
დაავადების სიმძიმისა და ფორმის მიხედვით ბენზილპენიცილინ-კმპ-ს იყენებენ 7-10 დღიდან 2 თვის და მეტი ხნის (სეფსისი, სეპტიური ენდოკარდიტი და სხვა) განმავლობაში.

გვერდითი მოვლენები:
შესაძლებელია ალერგიული რეაქციები: კანზე გამონაყარი, ურტიკარია, სხეულის ტემპერატურის მომატება, შემცივნება, თავის ტკივილი, სახსრების ტკივილი, ეოზინოფილია, კვინკეს შეშუპება, ინტერსტიციური ნეფრიტი, მიოკარდიუმის ტუმბოს ფუნქციის დარღვევა. ამ დროს პრეპარატის შეყვანა აუცილებელია შევწყვიტოთ და ჩავატაროთ მადესენსიბილიზირებელი თერაპია.
პრეპარატის ენდოლუმბალური წესით შეყვანამ შესაძლებელია გამოიწვიოს ნეიროტოქსიკოზი (გულისრევა, ღებინება, მენინგიალური სიმპტომები). ენდოლუმბალური ინექციები უნდა ჩატარდეს დიდი სიფრთხილით.
ბენზილპენიცილინ-კმპ-ს გამოყენებისას იშვიათად შესაძლებელია ანაფილაქსიური შოკის განვითარება. პირველი სიმპტომების გამოვლენისთანავე – შეყავთ ადრენალინი, გულ-სისხლძარღვთა საშუალებები (კორგლიკონი, სტროფანტინი, ეუფილინი და სხვა), ჰორმონული პრეპარატები (ჰიდროკორტიზონი ან პრედნიზოლონი) და მადესენსიბილიზირებელი საშუალებები (პიპოლფენი, სუპრასტინი). აუცილებლობისას ატარებენ ფილტვების ხელოვნურ ვენტილაციას, ჟანგბადის ჩასუნთქვას, პაციენტის ასფიქსიური მდგომარეობიდან და შოკიდან გამოყვანის შემდეგ შეყავთ 1 000 000 სე პენიცილინაზა.
დასუსტებულ პაციენტებში, ახალშობილებში, ხანდაზმულ პაციენტებში პრეპარატის ხანგრძლივად გამოყენებისას შესაძლებელია სუპერინფექციის განვითარება, რომელიც გამოწვეულია პრეპარატის მიმართ მდგრადი მიკროფლორით (საფუარას მსგავსი სოკოები, გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმები). აღნიშნული ჯგუფის პაციენტებს დამატებით ენიშნებათ B ჯგუფის ვიტამინები და ასკორბინის მჟავა, ხოლო აუცილებლობის შემთხვევაში – ნისტატინი ან ლევორინი.

უკუჩვენება:
პენიცილინისა და ცეფალოსპორინების ჯგუფის სამკურნალო საშუალებების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა (დანიშვნის წინ აუცილებელია გავარკვიოთ ჰქონდა თუ არა პაციენტს ამ ჯგუფის პრეპარატების მიმართ ალერგიული რეაქციები), ბრონქული ასთმა, თივის ცხელება, ურტიკარია და სხვა ალერგიული დაავადებები. ენდოლუმბალური შეყვანის დროს უკუნაჩვენებია ეპილეფსია. ორსულობის დროს პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის მოსალოდნელი სარგებელი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე მოსალოდნელი უარყოფითი მოქმედების რისკს. ლაქტაციის პერიოდში გამოყენებისას უნდა შეწყდეს ძუძუთი კვება.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
პრეპარატის ეფექტს ასუსტებს ბაქტერიოსტაზის გამომწვევი საშუალებები (ტეტრაციკლინი). პრობენეციდი ამცირებს ბენზილპენიცილინის მილაკოვან სეკრეციას, რაც იწვევს სისხლის პლაზმაში ამ უკანასკნელის კონცენტრაციის გაზრდას და ნახევრადგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივებას.

განსაკუთრებული მითითებანი:
ბენზილპენიცილინი-კმპ-ს ხსნარი გამოიყენება მომზადებისთანავე. არ არის რეკომენდებული ხსნარში სხვა რომელიმე სამკურნალო საშუალების დამატება. პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ იმ პათოლოგიური პროცესების სამკურნალოდ, რომლებიც გამოწვეულია მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით. პრეპარატის მიმართ  გამომწვევის რეზისტენტულობის გამოვლენისთანავე მას ცვლიან სხვა ანტიბიოტიკით. იმ შემთხვევაში, როდესაც პრეპარატის მოქმედების სასურველი ეფექტი მისი მიღებიდან 3-5 დღის განმავლობაში არ ვლინდება, აუცილებელია სხვა ანტიბიოტიკის გამოყენება ან ბენზილპენიცილინი-კმპ-სთან სხვა ანტიბიოტიკების ან სინთეზური ქიმიოთერაპიული საშუალებების კომბინაცია. ამასთან მხედველობაში უნდა მივიღოთ გვერდითი მოვლენების შესაძლო გაძლიერება. 60 წლის ასაკის ზევით პაციენტებსა და ორსულებში არ არის რეკომენდებული პრეპარატის დიდი დოზის მიღება.
ბენზილპენიცილინისა და ნოვოკაინის ხსნარის შერევისას შეიძლება წარმოიქმნას მღვრიე ხსნარი, ბენზილპენიცილინის ნოვოკაინის მარილის წარმოქმნის გამო, რაც არ წარმოადგენს დაბრკოლებას პრეპარატის კუნთებში შესაყვანად.

შენახვის პირობები და ვადა:
ინახება მშრალ ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას ოთახის ტემპერატურაზე.
ვარგისიანობის ვადა – 3 წელი.

გაცემა: რეცეპტით.

შეფუთვა:
ფლაკონი, რომელიც შეიცავს 500 000 სე ან 1 000 000 სე ბენზილპენიცილინ-კმპ-ს.
 
მწარმოებელი:
“კიევმედპრეპარატები”  (უკრაინა)
01032, ქ.კიევი, საკსაგანსკის ქ. 139

პანკლავი 875მგ/125მგ #14ტ

პანკლავი 2X ტაბლეტი 875მგ+125მგ #14

გენერიული დასახელება: ამოქსიცილინი+კლავულანი

მწარმოებელი ქვეყანა: სერბეთი

მწარმოებელი: ჰემოფარმი

გაცემის რეჟიმი: რეცეპტული

პანკლავი, გარსით დაფარული ტაბლეტები

შემადგენლობა: 875 მგ ამოქსიცილინი, 125 მგ კლავულანის მჟავა.

დამხმარე ნივთიერებები: კოლოიდალური სილიკონის დიოქსიდი, ნატრიუმის კარბოქსიმეთილ სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი.

გარსი: ჰიპრომელოზა, პროპილენ გლიკოლი, ტიტანის დიოქსიდი E171.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტიბიოტიკი – ნახევრად სინთეზური პენიცილინი და ბეტა ლაქტამაზას ინჰიბიტორი.

ჩვენებები: ზემო სასუნთქი გზებისა და ყელ-ყურ-ცხვირის ორგანოების, ქვემო სასუნთქი გზების, საშარდე გზების, გინეკოლოგიური, ძვალ-სახსროვანი სისტემის, კანისა და რბილი ქსოვილების, სანაღვლე გზების, სქესობრივი გზით გადამდები და პირის ღრუს ინფექციები.

დოზირება და მიღების წესი: პრეპარატი ინიშნება შიგნით მისაღებად კვების დროს, დაუღეჭავად და საკმარისი ოდენობით წყლის მიყოლებით. მოზრდილები და 12 წელს ზემოთ ასაკის ბავშვები, 40 კგ-ზე მეტი სხეულის მასით: მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ინფექციების დროს: თითო 250მგ.125 მგ ტაბლეტი სამჯერ დღეში. მძიმე ინფექციების შემთხვევაში თითო 500მგ.125 მგ ტაბლეტი სამჯერ დღეში. კლავულანის მჟავას მაქსიმალური დღიური დოზა მოზრდილებში შეადგენს 600 მგ, ბავშვებისთვის 10 მგ სხეულის წონის კგ-ზე. ამოქსიცილინის მაქსიმალური დღიური დოზა მოზრდილებისთვის – 6გ, ბავშვებისთვის 45 მგ სხეულის მასის კგ-ზე. მკურნალობის ხანგრძლივობაა 5-14 დღე, რასაც განსაზღვრავს ექიმი. თირკმლის უკმარისობის დროს უნდა მოხდეს დოზის კორექცია ექიმის მიერ.

გვერდითი მოვლენები: კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, პირღებინება, ფაღარათი, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ღვიძლის ფერმენტების დონის მომატება, სტომატიტი, ქოლესტაზური სიყვითლე, ჰეპატიტი, ფსევდომემბრანული კოლიტი. ალერგიული რეაქციები: ურტიკარია, ქავილი, ერითემატოზური გამონაყარი, იშვიათად – მრავლობითი ერითემა, ანაფილაქსიური შოკი, ტოქსიკური ეპიდერმალური ნეკროლიზი, მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი, შრატისმიერი დაავადება, ანგიონევროზული შეშუპება, ექსფოლიატიური დერმატიტი, სტივენ-ჯონსონის სინდრომი. ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, გულყრა. სხვა: კანისა და ლორწოვანი გარსების სოკოვანი დაავადება, თანდართული მეორადი ინფექცია, პროთრომბინის დროის მოამტება, ვაგინიტი, ინტერსტიციალური ნეფრიტი.

უკუჩვენებები: მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენელი კომპონენტების, ცეფალოსპორინების და სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მიმართ, ინფექციური მონონუკლეოზი, 12 წლამდე ასაკის ბავშვები.

ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან: ანტაციდები, გლუკოზამინი, შარდმდენები, ამინოგლიკოზიდები – ამცირებენ პრეპარატის შეწოვას. ასკორბინის მჟავა აძლიერებს მის შეწოვას. ამინოგლიკოზიდები, ცეფალოსპორინები, ციკლოსერინი, ვანკომიცინი, რიფამპიცინი – პანკლავის ეფექტის გაძლიერება. მაკროლიდები, ქლორამფენიკოლი, ლინკოზამიდები, ტეტრაციკლინები, სულფონამიდები – საწინააღმდეგო ეფექტი. პრეპარატი ზრდის არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების ეფექტურობას, რაც მოითხოვს სისხლის შედედების მონიტორინგს. ამცირებს შიგნით მისაღები კონტრაცეპტივების ეფექტს. შარდმდენები, ალოპურინოლი, ფენილბუტაზონი, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები – ზრდიან ამოქსიცილინის კონცენტრაციას სისხლში. ალოპურინოლთან მატულობს კანზე გამონაყრის განვითარების რისკი.

განსაკუთრებული გაფრთხილებები: ორსულობა, ძუძუთი კვება, ღვიძლის მძიმე უკმარისობა, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები, მათ შორის პენიცილინის მიღებასთან დაკავშირებული კოლიტი, ქრონიკული თირკმლის უკმარისობა. კურსობრივი მკურნალობის შემთხვევაში რეკომენდებულია სისხლის, თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციების მონიტორინგი. მხედველობაშია მისაღები არსებული ანტიბიოტიკის მიმართ რეზისტენტული მიკროორგანიზმით გამოწვეული ინფექცია, რაც საჭიროებს ანტიმიკრობული მკურნალობის ცვლილებას. მკურნალობის პროცესში შესაძლოა აღინიშნოს შარდში გლუკოზის არსებობაზე ცრუ დადებითი შედეგი.

ჭარბი დოზირება: სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, აგზნება, უძილობა, იშვიათად – გულყრა, სითხისა და ელექტროლიტური წონასწორობის დარღვევა. მკურნალობა: სიმპტომური. ეფექტურია ჰემოდიალიზი.

ორსულობა და ძუძუთი კვება: ორსულობის პერიოდში მიიღება მხოლოდ ექიმის დანიშნულების შემთხვევაში. საჭიროებისას, მედიკამენტის მიღების შემთხვევაში წყდება ძუძუთი კვება.

მანქანისა და სხვა მექანიზმების მართვა: არ ახდენს გავლენას მანქანისა და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე.

გარეგნული სახე და შეფუთვა: ოვალური ფორმის, ორმხრივ ამოზნექილი, გარსით დაფარული თეთრი ტაბლეტები ამოტვიფრული ინიციალებით „A“ და „K“ ცალ მხარეს და ჩანაჭდევით მეორე მხარეს. 14 ტაბლეტი მოთავსებულია მუქი შუშის ბოთლში, პლასტიკური სილიკონის გელიანი თავსახურით და პირველი გახსნის კონტროლით. თითო ბოთლი თანდართულ ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები: ინახება მშრალ, ბნელ, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას, 15-250C ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები: რეცეპტით.

მწარმოებელი: ჰემოფარმ ა.დ. სერბეთი. 26300 გ.ვრშაც, ბეოგრადსკი პუტ ბბ, სერბეთი. ტელ: 13803100, ფაქსი: 13803424.

ოტოფა 10მლ ყურის წვეთები

ოტოფა


საერთაშორისო სახელწოდება:
რიფამიცინი

სამკურნალო ფორმა:
ყურის წვეთები

შემადგენლობა და რაოდენობრივი შემცველობა 100 მლ-ში
მოქმედი ნივთიერებებები: ნატრიუმის რიფამიცინი  – 2.6გ, რაც შეესაბამება 2 000 000ME
სხვა კომპონენტები: მაკროგოლი 400, ასკორბინმჟავა, ნატიუმის ედეტატი, კალიუმის მეტაბისულფატი, ლითიუმის ჰიდროქსიდი, გასუფთავებული წყალი
აღწერილობა: მოწითალო-ნარინჯისფერი გამჭვირვალე სითხე

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:
რიფამიცინის ჯგუფის ანტიობიოტიკი

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
რიფამიცინის ჯგუფის ანტიობიოტიკი ადგილობრივი მოხმარებისთვის  ოტოლარინგოლოგიაში. რიფამიცინს მოქმედების მექანიზმი განპირობებულია დნმ-დამოკიდებული რნმ-პოლიმერაზის სტაბილური კომპლექსის წარმოქმნით, რაც ეწინააღმდეგება ბაქტერიების ზრდას. აქტიურია თითქმის ყველა გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ბაქტერიები მიმართ, რომლებიც იწვევენ შუა ყურის ინფექციურ-ანთებით დაავადებებს.

ჩვენება:
მწავე გარეთა ოტიტი; ქრონიკული შუა ოტიტის გამწვავება (დაფის აფკის მდგრადი პერფორაციის დროსაც კი) შუა ყურის ოპერაციული ჩარევის შემდგომი მდგომარეობის დროს;

უკუჩვენება:
რიფამიცინის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა; ორსულობის პერიოდში საჭიროა სიფრთხილე

გამოყენების წესი და დოზირება:
მოზრდილებში: 5 წვეთი თითო ყურში 3 ჯერ დღეში ან პრეპარატს ასხმენ ყურში რამოდენიმე წუთის განმავლობაში დღეღამეში ორჯერ.
პრეპარატუ შეიძლება გამოყენებულ იქნეს დაფის ღრუს გამორეცხვის მიზნით აქტიური კანულის მეშვეობით.
ბავშვებში: 3 წვეთი თითო ყურში 3 ჯერ დღეში ან პრეპარატს ასხმენ ყურში რამოდენიმე წუთის განმავლობაში დღეღამეში ორჯერ.
მკურნალობის ხანგრძლივობა – არაუმეტეს 7 დღისა.
ყურის წვეთების გამოყენებამდე რეკომენდირებულია ფლაკონის ხელებში შეთბობა, ყურში ცივი სითხის ჩაწვეთებით გამოწვეული უსიამოვნო შეგრძნებების თავიდან აცილების მიზნით.

გვერდითი მოვლენები:
ადგილობრივი რეაქციები: დაფის აფკის სჰევარდისფერება,  (რომელიც ხილულია ოტოსკოპიის დროს). იშვიათად კანი ალერგიული რეაქციები.

ჰიპერდოზირება:
სისხლის მიმოქცევაში პრეპარატის დაბალი აბსორბციის გამო ნაკლებ სავარაუდოა ჰიპერდოზირების განვითარება.

განსაკუთრებული მითითებანი:
მოერიდეთ პრეპარატის ტანსაცმელზე მოხვედრას, ვინაიდან იგი ტოვებს ლაქებს.

გამოშვების ფორმა:
ყურის წვეთები
ყვითელი შუშის ფლაკონი ტევადობით 10მლ საწვეთურთან კომპლექტში მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.

შენახვის პირობები:
ტემპერატურა არაუმეტეს 25ºC-ისა.
შეინახეთ ბავშვებისაგან მიუწვდომელ ადგილას

აფთიაქიდან გაცემის წესი:
გაიცემა ექიმის რეცეპტით

მწარმოებელი: ლაბორატორია ბუშარა-რეკორდატი, საფრანგეთი

ოსპამოქსი 500მგ #12ტ

8.54 ლარი
8.03 ლარი

ქვეყანა: ავსტრია

მწარმოებელი: სანდოზი ავსტრია

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

ოსპამოქსი 1000მგ #12ტ

10.83 ლარი
10.18 ლარი

ქვეყანა: ავსტრია

მწარმოებელი: სანდოზი ავსტრია

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

ორნაკლინი 100მგ #6ოვულა ვაგ.

37.09 ლარი
34.86 ლარი

ქვეყანა: იტალია

მწარმოებელი: ორნადო მედიცინა

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ორლობინი 500მგ/2მლ ფლ

ავერსი

კომპანია „ავერსი“ 1994 წლის 14 ნოემბერს დაარსდა. დამფუძნებლის ინიციატივით, მის სახელწოდებად იმთავითვე იქნა შერჩეული ლათინური სიტყვა, რომლის მნიშვნელობაც ყველაზე უკეთ შეესატყვისებოდა კომპანიის განვითარების პრინციპს – უწყვეტ და თანაბარზომიერ განვითარებას, სპირალურ წინსვლას.

იხილეთ ვრცლად

ოკლი 3მგ/მლ 5მლ თვ.წვეთები

ოკლი®

თვალის წვეთები

(ტობრამიცინი)

შემადგენლობა ყოველი მლ შეიცავს

-აქტიური: ტობრამიცინი (KP)    – 3 მგ

– არააქტიური ინგრედიენტი (კონსერვანტი): ბენზალკონიუმის ქლორიდი (KP) –  0.1 მგ

არააქტიური: ნატრიუმის სულფატი, ბორის მჟავა, ნატრიუმის ჰიდრატი, ნატრიუმის ქლორიდი, საინექციო წყალი, ტილოქსაპოლი,  გოგირდმჟავა.

აღწერა

უფერო – ღია ყვითელი ფერის თვალის ხსნარი.

ჩვენება

  • ჩვენებები: ბლეფარიტი, დაკრიოცისტიტი, ჯიბლიბო, კონიუნქტივიტი, კერატიტი, რქოვანას წყლული.
  • მგრძნობიარე სახეობები: სტაფილოკოკები (მათ შორის S.aureus, S.epidermidis და პენიცილინ-რეზისტენტული შტამები), სტრეპტოკოკები (მათ შორის ზოგიერთი A ჯგუფის ბეტაჰემოლიტური სახეობები, არაჰემოლიტური სახეობები და Streptococcus pneumoniae), Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Klebsiella pneumonia, Enterobacter aerogenes, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris-ის შტამები, Morganella morganii, Haemophilus influenza  და H. aegyptius, Moraxella lavunata, და Acinetobacter calcoacehcus და Neisseria-ს სახეობები.

დოზირება და მიღების წესი

  • მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ინფექციების დროს, დაზიანებულ თვალში (თვალებში) ჩაიწვეთეთ 1-2 წვეთი ყოველ 4 საათში. მძიმე ინფექციებისას, ჩაიწვეთეთ 2 წვეთი ყოველ საათში, ვიდრე სიმპტომები არ გაუმჯობესდება. დოზების შემცირება და მომატება უნდა მოხდეს პაციენტის ასაკისა და სიმპტომების მიხედვით.

 სიფრთხილის ზომები

1. არ გამოიყენება შემდეგ პაციენტებში.

პაციენტები, რომლებსაც აქვთ მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის, ამინოგლიკოზიდის ან ბაციტრაცინის მიმართ.

2. უარყოფითი რეაქციები

1)  შეიძლება განვითარდეს ქუთუთოს ქავილი და შეშუპება, კონიუნქტივას ერითემა, თვალების ტრანზიტორული წვა. ასეთ შემთხვევებში, გამოყენება უნდა შეწყდეს.

2) სხვა: ზოგჯერ შეიძლება განვითარდეს გაღიზიანება ტკივილით.

3. ზოგადი

1) რეკომენდებულია ამ პრეპარატის გამოყენება მხოლოდ მინიმალური პერიოდის განმავლობაში რეზისტენტული ბაქტერიების პრევენციისათვის.

2) რეკომენდებულია ექიმთან ვიზიტი და კანისმიერი რეაქციების შემოწმება წინასწარ, შოკის ან სხვა რეაქციების წინასწარ განსაზღვრის მიზნით.

3) ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს არამგრძნობიარე ორგანიზმების ჭარბი ზრდა.

თუ განვითარდა სუპერინფექცია, შეწყვიტეთ გამოყენება და ჩაიტარეთ სათანადო თერაპია. ამ პრეპარატში შემავალი ტილოქსაპოლი შეუთავსებელია ტეტრაციკლინებთან.

4) სისტემურ ამინოგლიკოზიდებთან ერთად გამოყენებისას უნდა გაკონტროლდეს შრატისმიერი კონცენტრაციები.

5) პრეპარატის გამოყენებისას მოიხსენით კონტაქტური ლინზები.

6) ჩაწვეთების შემდეგ შეიძლება განვითარდეს ტრანზიტორული მხედველობის დაბინდვა. არ მართოთ ავტომობილები ან სახიფათო დანადგარები, ვიდრე მხედველობის დაბინდვა სრულად არ გაივლის.

4. ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან

როდესაც ანტიბიოტიკები, მათ შორის ეს პრეპარატი, მიიღება ანტიკოაგულანტებთან ერთად, აღინიშნება ანტიკოაგულაციის აქტივაციის მომატება. ინფექციური დაავადებები (ანთების თანხლებით), პაციენტის ასაკი, ზოგადი მდგომარეობები შეიძლება იყოს რისკ-ფაქტორები.

ამ პრეპარატსა და ვარფარინს შორის ურთიერთქმედება არ არის გამოვლენილი კლინიკური კვლევებისას, მიუხედავად ამისა, უნდა ჩატარდეს საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების მონიტორინგი და საჭიროებისას, მოხდეს პერორალური ანტიკოაგულანტების დოზირების შესაბამისად კორექცია. ზოგიერთი ანტიბიოტიკის, განსკაუთრებით ფტორქინოლონების, მაკროლიდების, ციკლინების, კოტრიმოქსაზოლის და ცეფალოსპორინების შემთხვევაში, შეიძლება აღინიშნოს უფრო მეტი უარყოფითი რეაქციები ანტიკოაგულანტებთან ერთად მათი მიღებისას.

5. ორსულობა და მეძუძური დედები

1) ცხოველებში ჩატარებული კვლევებისას არ გამოვლენილა ტობრამიცინის ტოქსიკურობით გამოწვეული დეფორმაციები დაბადებისას, მიუხედავად ამისა, ეს პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ უკიდურესი საჭიროებისას.

2) ვინაიდან ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილებში შეიძლება განვითარდეს უარყოფითი რეაქციები, უნდა შეწყდეს ძუძუთი კვება ან ეს პრეპარატი გამოყენებული იყოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პოტენციური სარგებელი ამართლებს პოტენციურ რისკს.

6. ჭარბი დოზირება

1) შეიძლება განვითარდეს წერტილოვანი კერატიტი, ერითემა, მომატებული ცრემლდენა, შეშუპება და ქუთუთოს ქავილი.

2) უნდა გაკონტროლდეს, რომ საერთო შრატისმიერი კონცენტრაციები არ იყოს 12µგ/მლ-ზე მეტი.

7. ინფორმაცია პაციენტებისთვის

1) არ შეიძლება თვალებში ინექცია.

8. სხვა

2001 წლის შიდა მონაცემებით, პაციენტები რეზისტენტული არიან შემდეგი ბაქტერიების მიმართ: E.coli (25%), Bacilluspneumoniae (30%), Enterobacter cloacae (40%), Serratia marcescens (23%), Pseudomonas aeruginosa (37%), Acinetobacetr (69%).

შენახვის პირობა

შეინახეთ მჭიდროდ დახურულ კონტეინერში ოთახის ტემპერატურაზე (1-300C).

შეფუთვა

5 მლ/ბოთლი

 დაბრუნება ან გაცვლა

  • შეინახეთ ბავშვებისაგან მიუწვდომელ ადგილას.
  • არ მოათავსოთ სხვა კონტეინერებში, რათა არ მოხდეს პრეპარატის არასათანადოდ გამოყენება და დაცული იყოს მისი ხარისხი.
  • გამოიყენეთ მხოლოდ განსაზღვრული სიმპტომებისთვის და პაციენტებისთვის.
  • გამოიყენება მხოლოდ თვალებში.
  • დაინფიცირების თავიდან ასაცილებლად, გამოიყენეთ მხოლოდ თქვენ და არ გაუზიაროთ სხვებს.
  • გამოიჩინეთ სიფრთხილე, რათა კონტეინერის თვალი პირდაპირ თვალებს არ შეეხოს.
  • გახსნის შემდეგ გამოიყენება 1 თვის განმავლობაში.

მწარმოებელი და დისტრიბუტორი:

HANLIM PHARM.CO.LTD.

2-27, იეონგმუნ-რო, ჩეოინ-გუ, იონგინ-სი, გიეონგი-დო, კორეა

www.hanlim.com