2.80 ლარი
2.69 ლარი
ქვეყანა: უკრაინა
მწარმოებელი: კიევმედპრეპარატი
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
ფლოქსაზოლი 200მგ/500მგ#10ტ
ფლოქსაზოლი
Floxazol
აქტიური ნივთიერება: ოფლოქსაცინი ორნიდაზოლით
შემადგენლობა:
თითოეული აპკით შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:
ოფლოქსაცინი USP 200 მგ
ორნიდაზოლი 500 მგ
დამხმარე ნივთიერებები q.s.
საღებავი: ტიტანის დიოქსიდი USP
აღწერა:
თეთრი ფერის, მოგრძო ფორმის, ორმხრივ ამოზნექილი აპკით შემოგარსული ტაბლეტი, თითოეული ტაბლეტი ერთ მხარეზე ნაჭდევით.
ფარმაკოდინამიკა/ფარმაკოკინეტიკა
ფარმაკოდინამიკა:
ფლოქსაზოლი ნაჩვენებია შერეული აერობული-ანაერობული ინფეცქიების ემპირიული მკურნალობისთვის, რომელიც ხშირად ნანახია კლინიკურ პრაქტიკაში, მაგ: ინტრააბდომინალური ინფექცია, გინეკოლოგიური და მენჯის ღრუს ინფექციები, დიაბეტური ტერფის წყლული, ფილტვის აბსცესი, ინფექციები იმუნოკომპრომეტირებულ პაციენტებში და ა.შ.
ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალური მიღების შემდეგ ოფლოქსაცინი თითქმის მთლიანად შეიწოვება. დოზის მიღების შემდეგ სისხლში მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 1-3 საათში და ნახევრად დაშლის პერიოდი შეადგენს 4-6 საათს. ოფლოქსაცინი ძირითადად გამოიყოფა შარდში უცვლელი ფორმით. დოზა უნდა შემცირდეს თირკმლის უკმარისობის შემთხვევაში.
ორნიდაზოლი ადვილად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან და 1.5 გ დოზის ერთჯერადად მიღებისას დაახლოებით 30 მკგ/მლ-ს პლაზმური კონცენტრაციის პიკი მიიღწევა 2 საათში. ორნიდაზოლის შეწოვაზე საკვები არ ახდენს გავლენას. ორნიდაზოლი 15%-ზე ნაკლები რაოდენობით უკავშირდება პლაზმის ცილებს. იგი ფარდოთ ნაწილდება სხეულის ქსოვილებში და სითხეებში, მათ შორის ზურგის ტვინის სითხეში. ანტიბაქტერიული კონცენტრაცია მიიღწევა ვაგინალურ სეკრეტში, სანაყოფე წყლებში, მორჩებში და ნაწლავის ქსოვილებში.
ჩვენება
ფლოქსაზოლი ნაჩვენებია შერეული აერობული-ანაერობული ინფეცქიების ემპირიული მკურნალობისთვის, რომელიც ხშირად ნანახია კლინიკურ პრაქტიკაში.
დოზა და მიღების წესი
რეკომენდებულია ერთი ტაბლეტი ფლოქსაზოლი ორჯერ დღეში.
მიღების წესი
ტაბლეტები მიიღება მხოლოდ პერორალური გზით.
უკუჩვენება
– ოფლოქსაცინი არ გამოიყენება პაციენტებში რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა 4-ქინოლონის ანტიბაქტერიული საშუალებების ან ტაბლეტში შემავალი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმარ.
– ოფლოქსაცინი არ გამოიყენება პაციენტებში რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ტენდინიტი.
– პაციენტებში რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა ორნიდაზოლის ან ამ ფორმულირების რომელიმე კომპონენტის მიმართ, ასევე თუ აღენიშნებათ თირკმლის დაავადება ან ღვიძლის ციროზი.
გაფრთხილება და სიფრთხილის ზომები
ოფლოქსაცინი
პაციენტები რომლებიც მკურნალობენ ოფლოქსაცინით უნდა მოერიდონ ძლიერ მზის სინათლეს და ულტრაიისფერ სხივებს (კვარცის ნათურა, სოლარიუმი). ამ პრეპარატის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე ფსიქოზურ ან წარსულში ფსიქიატრიული დაავადების მქონე პაციენტებში.
ორნიდაზოლი
ორნიდაზოლის დიდი დოზებით მიღებისას ან მკურნალობის 10 დღეზე მეტი ხანგრძლივობის შემთხვევაში საჭიროა რეგულარული ლაბორატორიული ანალიზები და კლინიკური კონტროლი.
სისხლის დარღვევები: მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის შემდეგ უნდა შემოწმდეს ლეიკოციტების რიცხვი (განსაკუთრებით განმეორებითი მკურნალობისას) იმ პაციენტებში რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ სისხლის დარღვევები.
წამალთშორისი ურთიერთქმედება
ოფლოქსაცინი
მაგნიუმის/ალუმინის ანტაციდების, სუკრალფატის ან რკინის შემცველი პრეპარატებთან ერთად მიღებამ შეიძლება შეამციროს შეწოვა. აქედან გამომდინარე, ოფლოქსაცინი მიიღება ამ პრეპარატების მიღებამდე 2 საათით ადრე. ანტიკოაგულანტების და ოფლოქსაცინის ერთად მიღებისას აღინიშნა სისხლდენის დროის გახანგრძლივება.
ორნიდაზოლი
ალკოჰოლის აუტანლობა: სხვა ნიტრო-იმიდაზოლებისგან განსხვავებით, ორნიდაზოლი არ თრგუნავს ფერმენტის ალდეჰიდის დეჰიდროგენაზას. ალკოჰოლის მიღებისას არ აღინიშნა დისულფირამის მსგავსი რეაქცია.თუმცა,
როგორც ყველა იმიდაზოლის შემთხვევაში, მოერიდეთ პრეპარატის მიღებას ალკოჰოლთან ერთად.
არ იქნა ნანახი კლინიკურად შესაბამისი ურთიერთქმედება საკვებთან ერთად და ასევე არ იყო ურთიერთქმედება ოფლოქსაცინსა და თეოფილინს შორის.
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულ ქალებში არ არსებობს პრეპარატის გავლენის კონტროლირებული კვლევები.
ორნიდაზოლი ინიშნება ორსულ და მეძუძურ ქალებში მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ დედის პოტენციური სარგებელი აღემატება ნაყოფისათვის/ახალშობილისათვის მოსალოდნელ პოტენციურ რისკს.
ლითიუმით მკურნალობა: 5-ნიტროიმიდაზოლი (ძირითადად მეტრონიდაზოლი) აღმოჩნდა რომ ამცირებს ლითიუმის თირკმლით გამოყოფას. ამგვარად, პაციენტები რომლებიც პარარელურად გადიან ლითიუმით მკურნალობას, საჭიროა პლაზმაში ლითიუმის კონცენტრაციის, ასევე კრეტინინის და ელექტროლიტების კონცენტრაციის მონიტორინგი.
ფლოქსაზოლი სიფრთხილით გამოიყენება ისეთ მდგომარეობებში, სადაც ინდივიდუალური პრეპარატები გამოიყენება პრევენციული მიდგომით.
გვერდითი მოვლენები
ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენებია თავბრუსხვევა, დიარეა, გულისრევა, ღებინება, თავის ტკივილი, ძილიანობა, მხედველობის დარღვევები, მუცლის ტკივილი, ქავილი, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება და დაღლილობა.
ჭარბი დოზა და მკურნალობა
ჭარბი დოზირებისას ყველაზე მნიშვნელოვანი ნიშნები რასაც შეიძლება მოველოდეთ არის ცნს სიმპტომები, როგორიც არის გონების დაბინდვა, თავბრუსხვევა, ცნობიერების დარღვევა, კონვულსიური კრუნჩხვები, ასევე კუჭ-ნაწლავის რეაქციები, როგორიც არის გულისრევა და ლორწოვანი გარსის ეროზია.
ჭარბი დოზირების შემთხვევაში არააბსორბირებული ოფლოქსაცინის გამოდევნა შესაძლებელია მაგ: კუჭის ამორეცხვით; თუ შესაძლებელია პირველი 30 წუთის განმავლობაში რეკომენდებულია ადსორბანტების და ნატრიუმის სულფატის მიღება. კუჭის ლორწოვანი გარსის დასაცავად რეკომენდებულია ანტაციდები.
შენახვა
ინახება ბნელ, მშრალ აგილას, არა უმეტეს 30°C ტემპერატურაზე.
გამოშვების ფორმა
1X10 ტაბლეტი ბლისტერზე შეფუთვაში.
წარმოების ლიცენზიის ნომერი 56/UA/2006
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
წარმოებულია
Hiral Labs Limited-ს მიერ
მისამართი: ინდოეთი, 265, Sisona, Bhagwanpur, Roorkee 247661 (Uttarakhand)
ლევომიცეტინ-AKOC0.25%5მლ თვ/წ
1.00 ლარი
0.96 ლარი
ქვეყანა: რუსეთი
მწარმოებელი: სინთეზი
გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო
ფლოქსადექსი 10მლ სუს.თ/ყ(ლიქვ
ფლოქსადექსი თვალის/ყურის სუსპენზია
სავაჭრო სახელწოდება: ფლოქსადექსი
წამლის ფორმა: თვალის/ყურის სუსპენზია
შემადგენლობა: აქტიური ნივთიერებები:
ციპროფლოქსაცინი-3.5 გ/ლ, დექსამეტაზონი 1გ/ლ;
დამხმარე ნივთიერებები:
ნატრიუმის ქლორიდი, ბორის მჟავა, ნატრიუმის აცეტატი, პოლისორბიტი 80,დინატრიუმის ედეტატი; ეთანოლი; კონსერვანტი _ ბენზალკონიუმის ქლორიდი 0,01%.
აღწერა: თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის სუსპენზია
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი :
ანტიმიკრობული, ანთების საწინააღმდეგო საშუალება.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
კომბინირებული პრეპარატი, რომლის შემადგენლობაში შედის მოქმედების ფართო სპექტრის
მქონე ანტიმიკრობული საშუალება – ციპროფლოქსაცინი და გლუკოკორტიკოიდი – დექსამეთაზონი.
გააჩნია ანტიბაქტერიული , ანთების საწინააღმდეგო , ალერგიის საწინააღმდეგო და მადესენსიბილიზირებელი მოქმედება.
ჩვენება
თვალისა და ყურის ინფექციები გამოწვეული ციპროფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით.
ოფთალმოლოგიაში:
თვალის რქოვანა გარსის წყლული, გამოწვეული შემდეგი მიკროორგანიზმებით: Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens,Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus aureus, Streprococcus pneumoniae, Streprococcus (Viridans ჯგუფი)
კონიუქტივიტი, გამოწვეული: Haemophilus influenzae, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus aureus, Streprococcus pneumoniae.
კონიუქტივიტი, კერატიტი, კერატოკონიუქტივიტი ეპითელიუმის დაზიანების გარეშე, ირიტი, ირიდოციკლიტი, ბლეფაროკონიუქტივიტი, ბლეფარიტი, ეპისკლერიტი, სკლერიტი, ანთებითი პროცესი თვალის ტრავმისა და ოპერაციული ჩარევების შემდეგ.
ოტორინოლარინგოლოგიაში:
შუა ყურის ინფექციები: ოტიტი; ოტორეა გამოწვეული ტიმპანსტომიური შუნტირების ჩატარების შემდეგ.
დოზირება:
ოფთალმოლოგიაშიL: ინსტილაციის სახით 1-2 წვეთი Yყოველ 4 საათში, მწვავე ინფექციის დროს 2 წვეთი ყოველ 1 საათში. მდგომარეობის გაუმჯობესების შემდეგ ინსტილაციის დოზასა და სიხშირეს ამცირებენ.
ოტორინოლარინგოლოგიაში:
4-5 წვეთში დღეში 3-ჯერ.
უკუჩვენება :
ვირუსული კერატიტი , თვალის ლორწოვანი გარსისა და ქუთუთოების ჩირქოვანი ინფექციები, გამოწვეული ციპროფლოქსაცინის მოქმედების მიმართ მდგრადი მიკროორგანიზმებით, თვალის ტუბერკულოზური დაზიანება, მწვავე ლიქენი, თვალის და ყურის ვირუსული და სოკოვანი დაავადებანი, პრეპარატის ერთ ერთი კომპონენტის მიმართ მაღალი მგრძნობელობა.
ორსულობის პერიოდში , ასევე ლაქტაციის დროს პრეპარატის მიღება შეიძლება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც სავარაუდო სამკურნალო ეფექტი აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს.
გვერდითი მოვლენები:
ალერგიული რეაქციები: რქოვანას განლევისას არსებობს პერფორაციის საშიშროება.
იშვიათად ჴ ქუთუთოების შეშუპება, სინათლის შიში, ცრემლდენა. ძალიან იშვიათად,
ხანგრძლივი მკურნალობისას შესაძლებელია თვალის შიდა წნევის მომატება, კატარაქტის წარმოქმნა.
ჭარბი დოზირება
ჭარბი დოზირების დროს აუცილებლია თვალების მობანა თბილი წყლით.
სიფრთხილის ზომები:
არ გამოიყენება საინექციოდ.
გამოყენებამდე საჭიროა კონტაქტური ლინზის მოშორება.
სხვა პრეპარატით სარგებლობისას ინტერვალი მათ მიღებებს შორის უნდა იყოს არანაკლებ
5 წთ.
განსაკუთრებული მითითებანი
პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ თვალისა და ყურის წვეთების სახით. პრეპარატის რეკომენდებულზე გაცილებით მეტი ხანგრძლივობით გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სოკოებით ან ვირუსებით გამოწვეული მეორადი ინფექციების განვითარება.
მკურნალობის პროცესში აუცილებელია თვალშიდა წნევისა და რქოვანას მდგომარეობის
კონტროლი. ინფექციის გავრცელების თავიდან აცილების მიზნით აუცილებელია, რათა არ იქნას გამოყენებული ერთი ფლაკონზე მეტი თვალის ინფექციის და ოტიტის სამკურნალოდ.
გამოშვების ფორმა:
10მლ პოლიეთილენის საწვეთურიანი ფლაკონი.
ვარგისიანობა:
2 წელი. გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებულ თარიღამდე.
შენახვის პირობები
ინახება 15 -30º C-ზე ტემპერატურაზე. ფლაკონის გახსნის შემდეგ პრეპარატი შეიძლება იქნას გამოყენებული ერთი თვის განმავლობაში.
პრეპარატი ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
აფთიაქიდან გაცემის წესი: გაიცემა რეცეპტით.
მწარმოებლის სახელწოდება/მისამართი
“LIQVOR Pharmaceuticals”
სომხეთი 375078, ერევანი, მარკარიანის 6.
ლებაქტამი 1გ+0.5გ ი.ვ/მ#1ფლ
ლებაქტამი
LEBACTAM
ამპიცილინი/სულბაქტამის კომბინირებული პრეპარატი
წამლის ფორმა
სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად
შემადგენლობა
ერთი ფლაკონი შეიცავს:
0,5 გ ამპიცილინის ექვივალენტურ ამპიცილინის ნატრიუმის მარილს და 0,25 გ სულბაქტამის ექვივალენტურ სულბაქტამის ნატრიუმის მარილს.
ან
1 გ ამპიცილინის ექვივალენტურ ამპიცილინის ნატრიუმის მარილს და 0,5 გ სულბაქტამის ექვივალენტურ სულბაქტამის ნატრიუმის მარილს.
აღწერილობა
თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის ფხვნილი
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისათვის, პენიცილინის კომბინაციები ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორებთან
ათქ კოდი: J01CR01
ფარმაკოლოგიური მოქმედება
ფარმაკოდინამიკა
ფართოსპექტრის მოქმედების ბაქტერიციდული ანტიბიოტიკი, მჟავაგამძლე. აბლოკირებს მიკროორგანიზმების უჯრედული კედლის პეპტიდოგლიკანების სინთეზს.
მოქმედი ნივთიერება – ამპიცილინი, პენიცილინების ჯგუფის ნახევრადსინთეზური ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკია, რომელიც იშლება β-ლაქტამაზას მოქმედებით.
მეორე კომპონენტი – სულბაქტამი არ ხასიათდება ანტიბაქტერიული აქტივობით, მაგრამ აინჰიბირებს β-ლაქტამაზას, რის შედეგადაც პრეპარატი იძენს მდგრად შტამებზე (β-ლაქტამაზას მაპროდუცირებელი შტამები) მოქმედების უნარს.
ინ ვიტრო დადგენილია, რომ სულბაქტამი წარმოადგენს მრავალი ძირითადი პენიცილინრეზისტენტული მიკროორგანიზმის მიერ პროდუცირებული β-ლაქტამაზას შეუქცევად ინჰიბიტორს. სულბაქტამი ავლენს ანტიბაქტერიულ აქტივობას მხოლოდ Neisseriaceae, Acinetobacter calcoaceticus, Bacteroides spp., Branhamella catarrhalisda Pseudomonas cepaci-ას მიმართ. სულბაქტამს ახასიათებს სინერგიული მოქმედება პენიცილინებისა და ცეფალოსპორინებისადმი და უზრუნველყოფს მათ მდგრადობას მიკროორგანიზმების მიმართ. სულბაქტამი, ასევე, უკავშირდება ზოგიერთ პენიცილინშემბოჭავ ცილებს, რითაც აუმჯობესებს β-ლაქტამურ ანტიბიოტიკებთან კომბინაციების ეფექტურობას.
პრეპარატის ბაქტერიციდული მოქმედების კომპონენტს წარმოადგენს ამპიცილინი-ამინოპენიცილინი, რომელიცბენზილპენიცილინის მსგავსად, მოქმედებს მისდამი მგრძნობიარე ბაქტერიებზე გამრავლების ფაზაში, რაც ბაქტერიული მემბრანის მუკოპეპტიდების ბიოსინთეზის დათრგუნვით მიიღწევა.
ამპიცილინი/სულბაქტამის კომბინაცია აქტიურია ფართო სპექტრის გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ბაქტერიების მიმართ, მათ შორის Staphylococcus aureus და epidermidis (პენიცილინრეზისტენტული და ზოგიერთი მეთიცილინრეზისტენტული შტამების ჩათვლით); Streptococcus pneumoniae, Streptococcus faecalis და სხვა სტრეპტოკოკები, Haemophilus influenzaeda parainfluenzae (β-ლაქტამაზას მაპროდუცირებელი და არამაპროდუცირებელი შტამები); Branhamella catarrhalis; ანაერობები, მათ შორის Bacteroides fragilis და მსგავსი სახეობები;Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus spp. (ინდოლისადმი დადებითი და უარყოფითი შტამები); Enterobacter spp., Morganella morganii, Citrobacter spp., Neisseria meningitidisda Neisseria gonorrhoeae.
ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა და გადანაწილება
ვენასა და კუნთში შეყვანის შემდეგ, სისხლში ამპიცილინის და სულბაქტამის მაღალი დოზები მიიღწევა. კარგად აღწევს ორგანიზმის ქსოვილებსა და ბიოლოგიურ სითხეებში, აღწევს პლაცენტარულ ბარიერში, გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად. მენინგეალური ანთების დროს თავ-ზურგტვინის სითხეში პრეპარატის შეღწევადობა მკვეთრად იზრდება.
ორგანიზმიდან გამოყოფა
ამპიცილინის და სულბაქტამის T1/2 შეადგენს 1 საათს, გამოიდევნება ძირითადად შეუცვლელი სახით შარდთან ერთად (75-80%) და ნაწილობრივ – ნაღვლის გზით. მეტაბოლიტების სახით გამოიყოფა პრეპარატის 25%.
ჩვენება
პრეპარატისადმი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული სხვადასხვა ლოკალიზაციის ბაქტერიული ინფექციები:
– სასუნთქი სისტემის ინფექციები (მათ შორის პნევმონია, ფილტვის აბსცესი, ქრონიკული ბრონქიტი, პლევრის ემპიემა);
– ყელ-ყურ ცხვირის ორგანოთა ინფექციები (მათ შორის სინუსიტი, ტონზილიტი, შუა ოტიტი);
– შარდ-სასქესო სისტემის ინფექციები (მათ შორის პიელონეფრიტი, პიელიტი, ცისტიტი, ურეთრიტი, პროსტატიტი, ენდომეტრიტი);
– სანაღვლე გზების ინფექციები (მათ შორის ქოლეცისტიტი, ქოლანგიტი);
– კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (მათ შორის წითელი ქარი, იმპეტიგო, მეორადად ინფიცირებული დერმატიტები);
– საჭმლის მომნელებელი სისტემის ინფექციები (მათ შორის დიზენტერია, სალმონელოზი, სალმონელომტარებლობა);
– ძვლებისა და სახსრების ინფექციები;
– სეფსისი;
– სეპტიკური ენდოკარდიტი;
– მენინგიტი;
– პერიტონიტი;
– ქუნთრუშა;
– გონოკოკური ინფექცია.
ასევე, გამოიყენება ოპერაციული ჩარევის დროს პოსტოპერაციული ჭრილობების ინფექციების რისკის შემცირების მიზნით იმ პაციენტებში, რომელთაც უტარდებათ ქირურგიული ჩარევა მუცლისა და მცირე მენჯის ღრუს ორგანოებზე, თანმხლები ინფიცირების ალბათობით.
ამპიცილინი/სულბაქტამი შესაძლებელია დაინიშნოს პროფილაქტიკის მიზნით, პოსტოპერაციული სეფსისის რისკის შესამცირებლად, ორსულობის ხელოვნურად შეწყვეტის ოპერაციული ჩარევისა და საკეისრო კვეთის დროს.
უკუჩვენება
– პრეპარატის კომპონენტებისა და პენიცილინის ჯგუფის სხვა ანტიბიოტიკებისადმი მომატებული მგრძნობელობა;
– ინფექციური მონონუკლეოზი;
– ლაქტაციის პერიოდი (ძუძუთი კვების პერიოდი);
სიფრთხილით ინიშნება ღვიძლის და/ან თირკმლის უკმარისობის, ასევე ორსულობის დროს.
დოზირება და მიღების წესი
პრეპარატი ინიშნება კუნთში და ვენაში შესაყვანად (წვეთოვნად – სიჩქარით 60-80 წვეთი/წთ, ნაკადით შეყვანით – ნელა, 3-5 წუთის განმავლობაში).
ვენაში შესაყვანად ინიშნება 5-7 დღის განმავლობაში. შემდგომ, მკურნალობის გაგრძელების საჭიროებისას, ინიშნება კუნთში შესაყვანად.
ქვემოთ მითითებულია ამპიცილინის და სულბაქტამის ჯამური დოზები (თანაფარდობა 2:1).
მოზრდილებში
როგორც წესი, პრეპარატის დოზა მერყეობს 1,5-12 გ/დღე-ღამეში, ყოველ 6-8 საათში ერთხელ საინექციოდ; სულბაქტამის მაქსიმალური დღე-ღამური დოზა შეადგენს 4გ-ს. ნაკლებად მძიმე ინფექციების დროს დასაშვებია ყოველ 12 საათში ერთხელ ინექცია.
ინფექციის სიმძიმიდან გამომდინარე (სადღეღამისო დოზა, გ):
მსუბუქი – 1,5-3 გ
საშუალო სიმძიმის – 6გ-მდე
მძიმე – 12გ-მდე.
პრეპარატის ინექციის ჯერადობა დამოკიდებულია დაავადების სიმძიმესა და თირკმლის ფუნქციურ მდგომარეობაზე.
როგორც წესი, მკურნალობა გრძელდება ორგანიზმის ტემპერატურის ნორმალიზებისა და ინფექციის სხვა სიმპტომების გაქრობიდან კიდევ 48 საათის განმავლობაში. მკურნალობის კურსი შეადგენს 5-14 დღეს, თუმცა მძიმე შემთხვევაში შესაძლებელია მკურნალობის გახანგრძლივება ან დამატებით ამპიცილინის დანიშვნა.
პაციენტებმა, რომელთაც ეზღუდებათ ნატრიუმის გამოყენება, უნდა გაითვალისწინონ პრეპარატში ნატრიუმის შემცველობა.
ქირურგიული ინფექციების პროფილაქტიკისთვის კუნთში და ვენაში საინექციო ამპიცილინი/სულბაქტამის დოზა შეადგენს 1,5-3 გ-ს შემყვანი ნარკოზის დროს, რაც უზრუნველყოფს სისხლის პლაზმასა და ქსოვილებში ეფექტური კონცენტრაციის შენარჩუნებას ოპერაციის დროს. პრეპარატი იგივე დოზით შეყავთ განმეორებით, ყოველ 6-8 საათში ერთხელ; ქირურგიული ჩარევების უმრავლეს შემთხვევაში, როგორც წესი, ანტიბიოტიკის გამოყენებას წყვეტენ ოპერაციიდან 24 საათის შემდეგ, თუ მკურნალობის მიზნით არ არის ნაჩვენები შემდგომი ინექციები.
გაურთულებელი გონორეის დროს ინიშნება ერთჯერადად 1,5გ. ამპიცილინისა და სულბაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივების მიზნით ერთდროულად ინიშნება პრობენეციდი 1გ პერორალურად.
ბავშვებში
ბავშვებში, მათ შორის ახალშობილებში, ინფექციების სამკურნალოდ კუნთში და ვენაში შესაყვანი პრეპარატის დოზა შეადგენს 150 მგ/კგ/დღე-ღამეში (რაც შეესაბამება ამპიცილინის 100 მგ/კგ/დღე-ღამეში და სულბაქტამის 50 მგ/კგ/დღე-ღამეში). როგორც წესი, ინიშნება ყოველ 6-8 საათში ერთხელ.
პირველი კვირის ახალშობილებში (განსაკუთრებით დღენაკლულებში), როგორც წესი, ინიშნება 75 მგ/კგ/დღე-ღამეში, 12 საათიანი ინტერვალით.
პაციენტები, თირკმლის დარღვეული ფუნქციით
პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი ნაკლები 30მლ/წთ) ამპიცილინისა და სულბაქტამის ორგანიზმიდან გამოყოფა ერთნაირად მცირდება, ამიტომ პლაზმაში მათი თანაფარდობა არ ირღვევა. ამ შემთხვევაში პრეპარატის მიღების ჯერადობა მცირდება და ინიშნება უფრო იშვიათად.
პრეპარატის ხსნარის მომზადების წესი
პარენტერალური გამოყენების ხსნარი უნდა მომზადდეს უშუალოდ ინექციამდე.
გამოყენებამდე პრეპარატი უნდა გაიხსნას საინექციო სტერილურ წყალში ან ნებისმიერ სხვა შეთავსებად გამხსნელში (0,5% პროკაინის (ნოვოკაინის) ხსნარი ან ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონური ხსნარი. კუნთში საინექციოდ დასაშვებია ლიდოკაინის 0,5% ხსნარის გამოყენება) და აყოვნებენ ქაფის სრულ გაქრობამდე, რათა ვიზუალურად შეფასდეს გახსნის სრულფასოვნება.
დოზის შეყვანა დასაშვებია ბოლუსურად 3 წუთის განმავლობაში. უფრო მეტი გამხსნელის გამოყენების შემთხვევაში, დასაშვებია როგორც ბოლუსური შეყვანა, ასევე 15-30 წუთის განმავლობაში ინფუზიის სახით დანიშვნა. პრეპარატი დასაშვებია დაინიშნოს კუნთში, ღრმად ინექციის სახით; მაგრამ, თუ კუნთში ინექცია მტკივნეულია, გამხსნელის სახით გამოიყენება ლიდოკაინის ჰიდროქლორიდის 0,5% სტერილური ხსნარი.
კუნთში საინექციო მომზადებული ხსნარი აუცილებლად უნდა გამოიყენონ გახსნიდან 1 საათის განმავლობაში.
ვენაში საინექციოდ ერთჯერადი დოზა უნდა გაიხსნას ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარში ან დექსტროზის (გლუკოზის) 5% გამხსნელში, მოცულობით 10 მლ-დან (ვენაში ნაკადით შეყვანის შემთხვევაში) 100-200 მლ-მდე (წვეთოვნად შეყვანის შემთხვევაში).
უსაფრთხოების ზომები
პენიცილინებით მკურნალობის შემთხვევაში აღწერილია მძიმე (ზოგჯერ ლეტალური) ანაფილაქსიური რეაქციები. ასეთი რეაქციები ხშირად, გართულებული ალერგიული ანამნეზის მქონე პაციენტებს უვლინდებათ, განსაკუთრებით პენიცილინებისადმი მომატებული მგრძნობელობის დროს. ასევე, აღწერილია ჯვარედინი ალერგიის შემთხვევები ცეფალოსპირინებით მკურნალობის დროს პაციენტებში, რომელთაც ანამნეზში აღენიშნებათ პენიცილინებისადმი მომატებული მგრძნობელობა.
ალერგიული რეაქციების გამოვლინებისას პრეპარატი უნდა მოიხსნას და დაინიშნოს შესაბამისი მკურნალობა.
მძიმე ანაფილაქსიური რეაქციები მოითხოვს დაუყოვნებლივ ეპინეფრინის შეყვანას. საჭიროებისას ინიშნება ოქსიგენოთერაპია, ინტრავენურად გლუკოკორტი-კოსტეროიდები, ასევე ტარდება სასუნთქი გზების გამტარობის შემანარჩუნებელი ღონისძიებები, ტრაქეის ინტუბაციის ჩათვლით. სოკოთი ან რეზისტენტული ბაქტერიებით გამოწვეული სუპერინფექციის განვითარების შემთხვევაში, პრეპარატი უნდა მოიხსნას და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია.
პრეპარატით ხანგრძლივი მკურნალობისას რეკომენდებულია, პერიოდულად, შინაგანი ორგანოების ფუნქციური კონტროლი, მათ შორის თირკმელების, ღვიძლის და სისხლმბადი ორგანოების კონტროლი. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ბავშვებში, მათ შორის ახალშობილებში (პირველ რიგში დღენაკლულებში).
არ არის ნაჩვენები პრეპარატის დანიშვნა ინფექციური მონონუკლეოზით დაავადებულებში. გარდა ამისა, აღნიშნული ჯგუფის პაციენტებში ამპიცილინის დანიშვნა ზრდის კანზე გამონაყარის გამოვლინების ალბათობას.
შარდში გლუკოზის არაფერმენტული მეთოდით განსაზღვრისას (ბენედიქტის, ფელინგის რეაქტივი და კლინიტესტის ნაკრები) შესაძლებელია ცრუ-დადებითიშედეგის მიღება.
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა
ღვიძლის უკმარისობისას პრეპარატი ინიშნება სიფრთხილით.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
თირკმლის ქრონიკული უკმარისობისას (კკ
ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი
ორსულობის დროს პრეპარატი ინიშნება სიფრთხილით.
ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის დანიშვნის აუცილებლობისას, საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.
დოზის გადაჭარბება
მონაცემები ლებაქტამის დოზის გადაჭარბებაზე შეზღუდულია. შესაძლებელია გამოვლინდეს მკვეთრად გამოხატული გვერდითი მოვლენების სახით. თავ-ზურგტვინის სითხეში β-ლაქტამური ანტიბიოტიკების დიდი დოზით დაგროვებამ შესაძლოა გამოიწვიოს კრუნჩხვები. ამპიცილინი და სულბაქტამი სისტემური სისხლის მიმოქცევიდან გამოიდევნება დიალიზით.
ავტომობილისა და სხვა მექანიკური საშუალებების მართვაზე გავლენა
არ არის განსაკუთრებული მითითებები.
სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება
პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად ალოპურინოლისა და ამპიცილინი/სულბაქტამის კომბინაციას იყენებენ, იზრდება კანზე გამონაყარის გამოვლინების რისკი იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც მხოლოდ ამპიცილინით მკურნალობენ. Aმპიცილინი და ამინოგლიკოზიდები, ერთ შპრიცში შერევისას, იწვევენ ერთმანეთის ინაქტივაციას; აღნიშნული პრეპარატების ერთდროულად გამოყენებისას, აუცილებელია შეიყვანონ სხვადასხვა ადგილას და 1 საათიანი ინტერვალის დაცვით.
პარენტერალურმა პენიცილინებმა, შესაძლოა, თრომბოციტების აგრეგაციის დათრგუნვა და კოაგულაციის მაჩვენებლების დაქვეითება გამოიწვიონ, ხოლო ანტიკოაგოლანტების ერთდროულად დანიშვნისას, აღნიშნული ეფექტების გაძლიერებაა მოსალოდნელი.
ბაქტერიოსტატული პრეპარატები (ქლორამფენიკოლი, ერითრომიცინი, სულფანილამიდები და ტეტრაციკლინი, მაკროლიდები) აქვეითებენ პენიცილინების ბაქტერიციდულ მოქმედებას, ამიტომ ისინი სასურველია ერთდროულად არ დაინიშნოს.
არსებობს მონაცემები, რომ ქალებში, რომლებიც ამპიცილინს იღებდნენ, ესტროგენების შემცველი პერორალური კონტრაცეფციული საშუალებების ეფექტურობის შემცირება აღინიშნა და განვითარდა დაუგეგმავი ორსულობა. ამიტომ, ამპიცილინით მკურნალობისას აუცილებელია სხვა სახის კონტრაცეპციული საშუალების ან დამატებითი თავდაცვის საშულებების გამოყენება.
პენიცილინებისა და მეტოტრექსატის ერთდროული გამოყენებისას მცირდება მეტოტრექსატის კლირენსი და ვლინდება მისი ტოქსიკური ეფექტები. აღნიშნული კომბინაციების დანიშვნისას აუცილებელია პაციენტების მდგომარეობაზე მუდმივი კონტროლი. შესაძლებელია აუცილებელი გახდეს ლეიკოვორინის დოზის მომატება და მისი მიღების ხანგრძლივობის გაზრდა.
პრობენეციდი ამცირებს ამპიცილინის და სულბაქტამის მილაკოვან სეკრეციას; შედეგად იზრდება პლაზმაში მათი კონცენტრაციები, ხანგრძლივდება თ1/2და იზრდება ინტოქსიკაციის რისკი.
ფარმაცევტული ურთიერთქმედება
ამპიცილინი/სულბაქტამის ხსნარი ერთ შპრიცში შეუთავსებადია ამინოგლიკოზიდებთან, სისხლის პროდუქტებთან ან ცილოვან ჰიდროლიზატებთან.
გვერდითი მოვლენები
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, ანორექსია, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მატება; იშვიათად – ფსევდომემბრანული კოლიტი.
ცნს-ის მხრივ: ძილიანობა, სისუსტე, თავის ტკივილი.
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ანემია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია.
ალერგიული რეაქციები: ჭინჭრის ციება, კანის ჰიპერემია, კვინკეს შეშუპება, რინიტი, კონიუნქტივიტი, ციებ-ცხელება, ართრალგია, ეოზინოფილია; იშვიათად – ანაფილაქსიური შოკი.
ლაბორატორიული მაჩვენებლების მხრივ: აზოტემია, შარდოვანას მატება, ჰიპერკრეატინინემია.
ადგილობრივი რეაქციები: კუნთში ინექციისას – ტკივილი ინექციის ადგილას; ვენაში ინექციისას – ფლებიტი.
სხვადასხვა: ხანგრძლივი გამოყენებისას – პრეპარატისადმი მდგრადი მიკრო-ორგანიზმებით გამოწვეული სუპერინფექცია, კანდიდოზი.
გამოშვების ფორმა
სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად მინის ფლაკონში დახურული რეზინის საცობით, ალუმინის ჩაჩით და პლასტმასის თავსახურით. 1 ფლაკონი ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში
ან
სტერილური ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად მინის ფლაკონში დახურული რეზინის საცობით, ალუმინის ჩაჩით და პლასტმასის თავსახურით. 1 ფლაკონი და 1 ამპულა გამხსნელით (ლიდოკაინის ჰიდროქლორიდის 1% ხსნარი 3,5 მლ) ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.
ვარგისობის ვადა
3 წელი
შენახვის პირობები
ინახება არა უმეტეს 25 oС ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ ადგილას.
ინახება ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილას.
გაცემის წესი
ფარმაცევტული პროდუქტის II ჯგუფი, გაიცემა #3 რეცეპტით.
მწარმოებელი კომპანია: შპს “ბიოპოლუსი”, საქართველო.
სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი: შპს “ლედიჰელსქეა”, საქართველო.
ფლექსიდი 500მგ #10ტ
30.55 ლარი
28.72 ლარი
ქვეყანა: სლოვენია
მწარმოებელი: ლეკი სანდოზი სლოვენია
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
კოლომიცინი 2მლნ სე#1ფლ
30.00 ლარი
28.20 ლარი
ქვეყანა: ინგლისი
მწარმოებელი: პენ ფარმაცევტიკალ სერვის ლიმიტ
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
ფლაპროქსი 500მგ #10ტ
18.16 ლარი
17.07 ლარი
ქვეყანა: ეგვიპტე
მწარმოებელი: უნიფარმა ეგვიპტე
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
კოლომიცინი 1მლნ სე#1ფლ
16.95 ლარი
15.93 ლარი
ქვეყანა: ინგლისი
მწარმოებელი: პენ ფარმაცევტიკალ სერვის ლიმიტ
გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული
ტრისილი 500მგ #5ტ
ზოგადი დახასიათება:
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება: ლევოფლოქსაცინი;
ძირითადი ფიზიკურ–ქიმიური თვისებები:
ვარდისფერი, მოგრძო ფორმის, ორმხრივამოზნექილი ზედაპირის მქონე შემოგარსული ტაბლეტები ჭდით;
შემადგენლობა:
1 შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს: ლევოფლოქსაცინის ჰემიჰიდრატს, 500 მგ ლევოფლოქსაცინის ეკვივალენტურს.
გამოშვების ფორმა:
მოგრძო ტაბლეტები, 500 მგ.
ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ფტორქინოლონების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბაქტერიული საშუალება.
ათქ-კოდი: J01MA12.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ლევოფლოქსაცინი წარმოადგენს ფტორქინოლონების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბაქტერიულ საშუალებას (ოფლოქსაცინის მარცხნივმბრუნავი იზომერი).
დნმ-ჰირაზასა (II ტოპოიზომერაზას) და IV ტოპოიზომერაზას ინჰიბირებით არღვევს ბაქტერიული დნმ-ის წარმოქმნის პროცესს, იწვევს მორფოლოგიურ ცვლილებებს ციტოპლაზმაში, უჯრედის კედელსა და მემბრანაში.
ლევოფლოქსაცინი აქტიურია მიკროორგანიზმების შტამების უმრავლესობის მიმართ როგორც ინ ვიტრო, ასევე ინ ვივო პირობებში.
პრეპარატის მოქმედების მიმართ მგრძნობიარეა გრამდადებითი მიკროორგანიზმები: Enterococcus faecalis, Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae, Viridans group streptococci;
გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმები: Enterobacter cloacae, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter sakazakii, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, Legionella pneumophila, Moraxella catarrhalis, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas fluorescens, Acinetobacter anitratus, Acinetobacter baumannii, Acinetobacter calcoaceticus, Bordetella pertussis, Citrobacter diversus, Citrobacter freundii, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Serratia marcescens;
ანაერობული მიკროორგანიზმები: Clostridium perfringens, Bacteroides fragilis;
სხვა მიკროორგანიზმები: Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae.
ფარმაკოკინეტიკა:
ლევოფლოქსაცინი პერორალურად მიღებისას სწრაფად და პრაქტიკულად სრულად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ერთჯერადად პერორალური მიღებისას ჩმახ სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 1 სთ-ში, ბიოშეღწევადობა შეადგენს თითქმის 100%-ს. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 30-40%. პრეპარატის 500 მგ ერთხელ დღეში ხანგრძლივი დროით მიღება იწვევს უმნიშვნელო კუმულაციას, 500 მგ 2-ჯერ დღეში გამოყენებისას აღინიშნება ზომიერი კუმულაცია მიღებიდან მე-3 დღეს. ლევოფლოქსაცინი კარგად აღწევს ორგანოებსა და ქსოვილებში: ფილტვებში, ბრონქების ლორწოვან გარსში, შარდ-სასქესო სისტემის ორგანოებში, ძვლოვან ქსოვილში, ზურგის ტვინის სითხეში, წინამდებარე ჯირკვალში, პოლიმორფულბირთვიან ლეიკოციტებში, ალვეოლურ მაკროფაგებში. პრეპარატის უმნიშვნელო ნაწილი იჟანგება და/ან დეზაცეტილირდება ღვიძლში. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (Т1/2) შეადგენს 6-8 სთ-ს. ძირითადად გამოიყოფა შარდთან ერთად უცვლელი სახით (მიღებული დოზის დაახლოებით 85%). თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას და თირკმლის კლირენსის დაქვეითებისას იზრდება Т1/2.
ჩვენება:
• ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება, არაჰოსპიტალური პნევმონია);
• ლორ-ორგანოების ინფექციები (მწვავე სინუსიტი);
• თირკმლებისა და საშარდე გზების ინფექციები (მწვავე პიელონეფრიტის ჩათვლით);
• სასქესო ორგანოების ინფექციები (ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტის ჩათვლით);
• კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები.
მიღების წესი და დოზირება:
ტაბლეტები მიიღება დაუღეჭავად, საკმარისი რაოდენობით სითხის მიყოლებით ჭამამდე ან კვებათა შორის შუალედებში.
დოზა დგინდება ინფექციის ხასიათისა და სიმძიმის, ასევე სავარაუდო გამომწვევის მგრძნობელობის მიხედვით.
თირკმლის ნორმალური ფუნქციის (კკ > 50 მლ/წთ) მქონე პაციენტებში რეკომენდებულია პრეპარატის დანიშვნა შემდეგი დოზით:
მწვავე სინუსიტი – 500 მგ ერთხელ დღეში 10-14 დღის განმავლობაში;
ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება – 250-500 მგ ერთხელ დღეში 7-10 დღის განმავლობაში;
არაჰოსპიტალური პნევმონია – 500 მგ 1-2-ჯერ დღეში 7-14 დღის განმავლობაში;
თირკმლებისა და საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციები – 250 მგ ერთხელ დღეში 3 დღის განმავლობაში;
თირკმლებისა და საშარდე გზების გართულებული ინფექციები (მწვავე პიელონეფრიტის ჩათვლით) – 250 მგ ერთხელ დღეში 7-10 დღის განმავლობაში;
ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი – 500 მგ ერთხელ დღეში 28 დღის განმავლობაში;
კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები – 250-500 მგ 1-2 ჯერ დღეში 7-14 დღის განმავლობაში;
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე (კკ
| დოზირების რეჟიმი | ||
| 250 მგ/24 სთ | 500 მგ/24 სთ | 500 მგ/12 სთ |
კრეატინინის კლირენსი | პირველი დოზა: 250 მგ | პირველი დოზა: 500 მგ | პირველი დოზა: 500 მგ |
50-20 მლ/წთ | შემდეგ: 125 მგ/24 სთ | შემდეგ: 250 მგ/24 სთ | შემდეგ: 250 მგ/12 სთ |
19-10 მლ/წთ | შემდეგ: 125 მგ/48 სთ | შემდეგ: 125 მგ/24 სთ | შემდეგ: 125 მგ/12 სთ |
((ჰემოდიალიზისა და ხაპდ* ჩათვლით) | შემდეგ: 125 მგ/48 სთ | შემდეგ: 125 მგ/24 სთ | შემდეგ: 125 მგ/24 სთ |
ხაპდ* – ხანგრძლივი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზი.
ჰემოდიალიზისა და ხანგრძლივი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზის შემდეგ დამატებითი დოზების შეყვანა საჭირო არ არის.
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას დოზების სპეციალური შერჩევა საჭირო არ არის, ვინაიდან ლევოფლოქსაცინი უმნიშვნელოდ მეტაბოლიზდება ღვიძლში.
პრეპარატის დოზის გამოტოვების შემთხვევაში საჭიროა ტაბლეტის დაუყოვნებლივ მიღება, თუ არ არის მოახლოებული შემდეგი დოზის მიღების დრო. შემდგომში ვალმოქსის მიღება გრძელდება სქემის მიხედვით.
მკურნალობა რეკომენდებულია გაგრძელდეს სხეულის ტემპერატურის ნორმალიზებიდან და გამომწვევის დადასტურებული განადგურებიდან 48-72 საათის განმავლობაში.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში, თირკმლის ნორმალური ფუნქციისას, დოზირების რეჟიმი კორექციას არ საჭიროებს.
გვერდითი მოვლენები:
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, დიარეა (იშვიათად – სისხლიანი), საჭმლის მონელების დარღვევა, მადის დაკარგვა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში, ფსევდომემბრანული კოლიტი, ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის მომატება, ჰიპერბილირუბინემია, ჰეპატიტი, დისბაქტერიოზი; გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: არტერიული წნევის დაქვეითება, სისხლძარღვოვანი კოლაფსი, ტაქიკარდია, ძალიან იშვიათად – მოციმციმე არითმია;
ნივთიერებათა ცვლის მხრივ: ჰიპოგლიკემია (მადის მომატება, ოფლიანობა, კანკალი); ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ზოგადი სისუსტე, ძილიანობა, ძილის დარღვევა, ტრემორი, მოუსვენრობა, პარესთეზიები, შიშის შეგრძნება, ჰალუცინაციები, ცნობიერების დაბინდვა, დეპრესია, მოძრაობის დარღვევა, ეპილეფსიური ტიპის კრუნჩხვითი შეტევები; მგრძნობელობის ორგანოების მხრივ: მხედველობის, სმენის, გემოსა და ყნოსვის დარღვევა, ტაქტილური მგრძნობელობის დაქვეითება; საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის მხრივ: ართრალგია, მიალგია, კუნთების სისუსტე, მყესის გაგლეჯვა (ძალიან იშვიათად), ტენდინიტი, რაბდომიოლიზი;
შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: სისხლის შრატში კრეატინინის დონის მატება, ინტერსტიციური ნეფრიტი, თირკმლის მწვავე უკმარისობა;
სისხლმბადი ორგანოების მხრივ: ეოზინოფილია, ჰემოლიზური ანემია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, თრომბოციტოპენია, პანციტოპენია, ჰემორაგიები;
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები: კანის ჰიპერემია და ქავილი, კანისა და ლორწოვანი გარსების შეშუპება, ჭინჭრის ციება, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი), ბრონქოსპაზმი, სუნთქვის გაძნელება, კვინკეს შეშუპება, ანაფილაქსიური შოკი, ალერგიული პნევმონიტი, ვასკულიტი;
სხვა გამოვლინებები: ფოტოსენსიბილიზაცია, ასთენია, პორფირიის გამწვავება, ციებ-ცხელება, სუპერინფექციის განვითარება.
იმ შემთხვევაში, თუ გამოვლინდა ისეთი გვერდითი მოვლენა, რომელიც არ არის აღნიშნული გამოყენების ინსტრუქციაში, პაციენტმა უნდა მიმართოს მკურნალ ექიმს.
უკუჩვენება:
• მომატებული მგრძნობელობა ლევოფლოქსაცინის ან სხვა ქინოლონების მიმართ;
• ეპილეფსია;
• ანამნეზში მყესების დაზიანება, რომელიც დაკავშირებულია ქინოლონების მიღებასთან;
• 18 წლამდე ასაკი;
• ორსულობა და ძუძუთი კვების პერიოდი.
ურთიერთქმედება სამკურნალო საშუალებებთან და სხვა სახის ურთიერთქმედება:
ლევოფლოქსაცინის ეფექტი მნიშვნელოვნად მცირდება ნაწლავის მოტორიკის დამთრგუნველ პრეპარატებთან, სუკრალფატთან, მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველ ანტაციდურ საშუალებებთან, რკინის მარილებთან ერთდროული გამოყენებისას, ამიტომ ამ პრეპარატების მიღებებს შორის ინტერვალი უნდა შეადგენდეს არანაკლებ 2 სთ-ს. ლევოფლოქსაცინს, სხვა ქინოლონების მსგავსად, შეუძლია გააძლიეროს პრეპარატების (აასს, თეოფილინი) უნარი – დააქვეითონ კრუნჩხვითი მზაობის ზღურბლი. გლუკოკორტიკოსტეროიდების გამოყენებამ შესაძლოა გაზარდოს მყესების გაგლეჯვის რისკი. ლევოფლოქსაცინის და ვიტამინ K-ს ანტაგონისტების ერთდროული მიღებისას აუცილებელია სისხლის შედედების სისტემის მდგომარეობის კონტროლი. ლევოფლოქსაცინის გამოყოფა მცირდება ციმეტიდინისა და პრობენიციდის მოქმედებით. აღსანიშნავია, რომ ამ ურთიერთქმედებას გააჩნია კლინიკური მნიშვნელობა, უპირველეს ყოვლისა, თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში. ლევოფლოქსაცინი ზრდის ციკლოსპორინის ნახევარგამოყოფის პერიოდს.
ჭარბი დოზირება:
პრეპარატის დოზის გადაჭარბებისას სიმპტომები ვლინდება ცენტრალური ნერვული სისტემის დონეზე – ცნობიერების დაბინდვა, თაბრუსხვევა, ცნობიერების დარღვევა და ეპილეფსიური ტიპის კრუნჩხვითი შეტევები. გარდა ამისა, შესაძლებელია აღინიშნოს კუჭ-ნაწლავის ფუნქციის მოშლილობანი (მაგ., გულისრევა) და ლორწოვანი გარსის ეროზიული დაზიანება. ორსულობა და ლაქტაცია:
პრეპარატის გამოყენება ორსულობისა და ძუძუთი კვების პერიოდში უკუნაჩვენებია.
5 ტაბლეტი ბლისტერში, 1 ბლისტერი მუყაოს კოლოფში.
შენახვის პირობები:
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვიზუალური დათვალიერების შედეგად აღმოჩენილი რაიმე სახის დეფექტის შემთხვევაში პრეპარატის მიღება დაუშვებელია.
ვარგისობის ვადა:
3 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.
აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II – გამოიყენება ექიმის დანიშნულებით
