ქვეყანა: პოლონეთი

მწარმოებელი: ვარშავის ფარმა.ქარხ.პოლფა ს.ა

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

კლინდამიცინი
(Clindamycin)

სავაჭრო დასახელება: კლინდამიცინი

საერთაშორისო დაუპატენტებელი დასახელება (სდდ): კლინდამიცინი

ქიმიური დასახელება:
(2S-ტრანს)-მეთილ-7-ქლორ-6,7,8-ტრიდეზოქსი-6-[[(1-მეთილ-4-პროპილ-2-პიროლიდინილ) კარბონილ] ამინო]-1-თიო-L-ტრეო-ალფა-D-გალაკტო-ოქტოპირანოზიდი (ფოსფატის ან ჰიდროქლორიდის სახით).

წამლის ფორმა:
საინიექციო ხსნარი, კაფსულები

შემადგენლობა:
2 მლ საინიექციო ხსნარი შეიცავს: აქტიურ ნივთიერებას – კლინდამიცინის ფოსფატი 300 მგ; დამხმარე ნივთიერებები – ბენზილის სპირიტი, დინატრიუმის ედეტატი, საინიექციო წყალი.
1 კაფსულა შეიცავს: აქტიურ ნივთიერებას – კლინდამიცინის ჰიდროქლორიდი 150 მგ, დამხმარე ნივთიერებები – სიმინდის სახამებელი, ლაკტოზას მონოჰიდრატი, ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი.

აღწერილობა:
საინიექციო ხსნარი – გამჭვირვალე ხსნარი უფერულიდან ღია ყვითელ ფერამდე; კაფსულები – ფხვნილი თეთრიდან მოყვითალო-მოთეთრო ფერამდე ჟელატინის კაფსულებში, ზომა #1, კაფსულის კორპუსი იასამნისფერი, სახურავი – წითელი.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
ანტიბიოტიკი, ლინკოზამიდი. ATC კოდი: [J01FF01].

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა:
პრეპარატი ანტიბაქტერიული მოქმედებისაა. აქვს მოქმედების ფართო სპექტრი, არის ბაქტერიოსტატიკი, უკავშირდება 50S რიბოსომალური მემბრანის სუბერთეულს და ახდენს მიკროორგანიზმებში ცილის სინთეზის ინჰიბირებას. აქტიურია Staphylococcus spp (პენიცილინაზის მაპროდუცირებელი Staphylococcus epidermidis), Staphylococcus spp (Enterococcus spp.-ს გამოკლებით), Staphylococcus pneumoniae, ანაერობული და მიკროაეროფილური გრამდადებითი კოკების (მათ შორის Peptococcus spp და Peptstreptoococcus spp), Clostridium diphtheriae, Clostridium perfringens, Clostridium tetani, Mycoplasma spp., Bacteroides spp. (მათ შორის Bacteroides fragilis და  Bacteroides melaningenicus), ანაერობული გრამდადებითი ბაცილები, რომლებიც არ წარმოქმნიან ფორებს (მათ შორის Propionibacterium spp., Eubacter spp., Actinomyc spp.) მიმართ.
Clostridium perfringens-ის შტამების უმრავლესობა მგრძნობიარეა კლინდამიცინის მიმართ, თუმცა, კლოსტრიდიების სხვა სახეობები (Clostridium sporogenes, Clostridium tertium) პრეპარატის მოქმედებისადმი მდგრადია, ამიტომ Clostridium spp.-თ გამოწვეული ინფექციების დროს რეკომენდებულია ანტიბიოტიკოგრამის დადგენა.
მოქმედების მექანიზმითა და ანტიმიკრობული სპექტრით ახლოსაა ლინკომიცინთან (2-10-ჯერ უფრო ძლიერია მიკროორგანიზმთა ზოგიერთი სახეობების, განსაკუთრებით ბაქტეროიდებისა და იმ ანაერობების მიმართ, რომლებიც ფორებს არ წარმოქმნიან).

ფარმაკოკინეტიკა:
სწრაფად და სრულად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში, პრეპარატის საკვებთან ერთად მიღება ანელებს აბსორბაციას, მაგრამ არ ცვლის პლაზმაში პრეპარატის კონცერნტრაციას. ადვილად აღწევს ბიოლოგიურ სითხეებში და ქსოვილებში (ნუშისებრ ჯირკვალში, კუნთოვან და ძვლოვან ქსოვილებში, ბრონქებში, ფილტვებში, პლევრაში, ნაღველის სადინარებში, აპენდიქსში, ფალოპიურ მილებში, წინამდებარე ჯირკვალში, სინოვიალურ სითხეში, ნერწყვში, სისველეში, ჭრილობის ზედაპირში); გებ-იდან სუსტად აღწევს (ტვინის გარსის ანთების დროს გებ-ის შეღწევადობა იმატებს). სისხლში Cmax მიიღწევა პერორალური მიღებისას 0, 75-1 საათის შემდეგ, კუნთში შეყვანისას – ბავშვებში 1 საათის, ხოლო უფროსებში 3 საათის შემდეგ, ვენაში შეყვანისას – ინფუზიის ბოლოს. თერაპიულ კონცენტრაციაში სისხლში ცირკულირებას ახდენს 8-12 საათის განმავლობაში, T1/2 დაახლოებით 2,4 საათს შეადგენს; მეტაბოლიზირებას ახდენს ღვიძლში, აქტიური და არააქტიური მეტაბოლიტების (N-დიმეთიკლინდამიცინი და კლინდამიცინსულფოქსიდი) მნიშვნელოვანი ნაწილი გამოდის ორგანიზმიდან თირკმელების საშუალებით 4 დღის განმავლობაში, ხოლო დარჩენილი ნაწილი – კუჭ-ნაწლავის საშუალებით.

მიღების ჩვენება:
ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები, გამოწვეული კლინდამიცინისადმი მგრძნო¬ბიარე მიკროორგანიზმებით: ლორ-ორგანოების (ფარინგიტი, ტონზილიტი, სინუსიტი, ოტიტი), ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების (პნევმონია, განსაკუთრებით ასპირაციული, ფილტვის აბსცესი, პლევრის ემპიემა, ბრონქიტი) ინფექციების, ქუნთრუშის, დიფტერიის, უროგენიტალური ტრაქტის ინფექციების (ქლამიდიოზი, ენდომეტრიტი, ვაგინალური ინფექციები, ტუბოოვარიალური ანთება), კანისა და რბილი ქსოვილების (ინფიცირებული ჭრილობები, აბსცესი, ძირმაგარა, პანარიციები), მუცლის ღრუს (პერიტონიტის, აბსცესი), პირის ღრუს ინფექციების, მწვავე და ქრონიკული ოსტეომელიტის, სეპტიცემიის (ძირითადად ანაერობული) და ბაქტერიული ენდოკარდიტის დროს. გამოიყენება, როგორც პროფილაქტიკური საშუალება პერიტონიტისა და მუცლის ღრუს აბსცესის დროს (ამინოგლიკოზიდებთან ერთად) და წარმოადგენს სარეზერვო ანტიბიოტიკს პენიცილინის მიმართ რეზისტენტული, სტაფილოკოკისა და სხვა გრამდადებითი მიკროორგანიზმების შტამებით გამოწვეული ინფექციების დროს.

უკუჩვენება:
ჰიპერმგრძნობელობა, მიასთენია, ბრონქიალური ასთმა, წყლულოვანი კოლიტი (ანამნეზში), ფეხმძიმობა, ლაქტაცია; არ გამოიყენება 1 თვემდე ასაკის ბავშვებში.
მწვავე ღვიძლისა და/ან თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისა და ასაკოვანი ავადმყოფების შემთხვევაში, პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება.

განსაკუთრებელი მითითებები:
შესაძლოა გამოვლინდეს ფსევდომემბრანოზული კოლიტი როგორც კლინდამიცინის მიღების დროს, ასევე მკურნალობის დამთავრებიდან 2-3 კვირის შემდეგ. დაუშვებელია პერესტალტიკის შემასუსტებელი პრეპარატების მიღება. საინიექციო ხსნარი შეიცავს ბენზილის სპირტს, რომელმაც დღენაკლულ ბავშვებში, შესაძლოა, მოგუდვის სინდრომი და ლეტალური დასასრული გამოიწვიოს.

მიღების წესი და დოზირება:
უფროსებისთვის – შინაგანად 150 მგ. ყოველ 6-8 საათში, მძიმე შემთხვევის დროს – 300-450 მგ-მდე; ბავშვებისთვის 1 თვის ასაკის ზევით დღე-ღამის ნორმა შეადგენს სხეულის მასის 8-25 მგ/კგ, დანაწილებულს 3-4 მიღებად.
ი/კ და ი/ვ შეყვანისას რეკომენდებული დოზა უფროსებისათვის შეადგენს 300 მგ. 2-ჯერ დღეში. მწვავე ინფექციების დროს დღე-ღამის ნორმა შეადგენს 1,2-2,7 გ-მდე, დანაწილებულს 3-4 მიღებად. ი/კ შეყვანის ერთჯერადი დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 600 მგ-ს. ი/ვ შეყვანის ერთჯერადი მაქსიმალური დოზა არის 1,2 გ 1 საათის მანძილზე. ბავშვებისთვის 1 თვის ასაკის ზევით დღე-ღამის ნორმა შეადგენს 10-40 მგ/კგ, დანაწილებულს 3-4 შეყვანად. პრეპარატის დანიშვნა ახალშობილთათვის დაშვებულია მხოლოდ სასიცოცხლო მაჩვენებლების დროს, დღე-ღამის დოზის არაუმეტეს 15-20 მგ/კგ-ისა, დანაწილებულის 3-4 მიღებად.
ი/ვ შესაყვანად პრეპარატს ხსნიან კონცენტრაციის მისაღებად, რომელიც არ უნდა აღემატებოდეს 6მგ/კგ-ს; გახსნილი ხსნარი შეჰყავთ ვენაში წვეთოვანი გზით 10-60 წუთის მანძილზე.
ინფუზიის გაზავება და ხანგრძლივობა უნდა მოხდეს ცხრილის მიხედვით – დოზა – გამხსნელის რაოდენობა – ინფუზიის ხანგრძლივობა (შესაბამისად): 300 მგ – 50 მლ – 10 წთ; 600 მგ – 100 მლ – 20 წთ; 900 მგ – 150 მლ – 45 წთ.

გვერდითი მოვლენები:
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: დისპეფსია (დიარეა, გულის რევა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში), ეზოფაგიტი, სიყვითლე, ღვიძლის ფუნქციის მოშლა, ჰიპერბილირუბინემია, დისბაქტერიოზი, ფსევდო¬მემბრანოზული კოლიტი.
საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის მხრივ: იშვიათად – ნერვულ-კუნთოვანი გამტარიანობის მოშლა.
სისხლის წარმომქმნელი ორგანოების მხრივ: ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, ტრომბოციტოპენია.
ალერგიული რეაქციები: ჭინჭრის ციება, ქავილი; ცალკეულ შემთხვევებში დერმატიტი, ეოზინოფილია, ანაფილაქსიური რეაქციები.
ინიექციის ადგილას – გაღიზიანება, ტკივილი, ტრომბოფლებიტი.
ი/ვ სწრაფი შეყვანის დროს – არტერიალური წნევის დაცემა, თავბრუს ხვევა, სისუსტე.
სხვა: სუპერინფექციის ჩამოყალიბება.

წამლების ურთიერთმოქმედება:
კლინდამიცინი აძლიერებს რიფამპიცინის, ამინოგლიკოზიდების – სტრეპტომიცინის, გენტამიცინის ეფექტს (განსაკუთრებით, ოსტეომე¬ლიტის მკურნალობისა და კუჭ-ნაწლავის პერფორაციის შემდგომი პერიტონიტის პროფილაქტიკის დროს). აძლიერებს მიორელაქსანტების მოქმედებას. აღრმავებს ნ-ქოლინობლოკატორებით გამოწვეულ მიორელაქსაციას. შეთავსებადია ამპიცილინთან, დიფენილჰიდანტოინთან, ბარბიტურატებთან, ამინოფილინთან, კალცი გლუკონატთან და მაგნიუმ სულფატთან. ერითრომიცინთან მიმართებაში ავლენს ანტაგონიზმს. რეკომენდებული არ არის პრეპარატის მიღება B ჯგუფის ვიტამინების შემცველ ხსნარებთან ერთად. პრეპარატის ერთდროული დანიშვნა ანტიდიარეულ პრეპარატებთან ერთად ზრდის ფსევდომემბრანოზული კოლიტის გამოწვევის რისკს.

შენახვის ვადა:
საინიექციო ხსნარი – 2 წელი, კაფსულები – 3 წელი.
დაუშვებელია პრეპარატის გამოყენება შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის ამოწურვის შემდეგ.

შენახვის პირობები:
ჩამონათვალი ბ. საინიექციო ხსნარი უნდა ინახებოდეს 15-დან 20ºC-მდე ტემპერატურაში, ნესტისა და სინათლისგან დაცულსა და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას; კაფსულები უნდა ინახებოდეს 15-დან 20ºC-მდე ტემპერატურაში, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

გამოშვების ფორმა:
საინიექციო ხსნარი ამპულებში, თითო ამპულა 2 მლ., შეფუთვაში 10 ცალია.
კაფსულები, შეფუთვაში 16 ცალია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:
გაიცემა ექიმის რეცეფტით.

მწარმოებელი:
ჰემოფარმ კონცერნ AD, იუგოსლავია
26300, ქ. ვრაშცი, ბელგრადის გზატკეცილი ბბ, იუგოსლავია
ტელ: 13/821345, ტელ./ფაქსი: 13/821424

ქვეყანა: იტალია

მწარმოებელი: სო სე ფარმა იტალია

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

კლაფორანი
(CLAFORAN)

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად: ფლაკონში 1 გ, შეფუთვაში 1 ც.
1 ფლ.
ცეფოტაქსიმის ნატრიუმის მარილი…………………1 გ

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი
III თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ცეფოტაქსიმი წარმოადგენს III თაობის ნახევრად სინთეზური ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკს პარენტერული გამოყენებისათვის. იგი ხასიათდება მოქმედების ფართო სპექტრით მრავალი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ. ცეფოტაქსიმის ბაქტერიციდული მოქმედება განპირობებულია მის მიერ მიკრობის უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით. პრეპარატი ხასიათდება მყარი მდგრადობით ბეტა-ლაქტამაზების მოქმედების მიმართ. იგი აქტიურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:
Aeromonas hydrophilia, Bacillus subtilis, Bordetella pertussis, Borellia burgdorferi, Moraxella catarrhalis, Citrobacter diversus, Clostridium perfrigers, Corynebacterium diphtheriae, Escherichia coli, Enterobacter spp.,  Erysipelothrix insidiosa, Eubacterium, Haemophilus spp., Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, Staphylococcus, Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, Nesisseria meningitidis,  Propionibacterium, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia, Streptococcus spp., Salmonella spp., Serratia spp., Shigella spp., Veillonella, Yersinia.

პრეპარატის მიმართ მდგრადია:
Acinetobacter baumanii, Bacteroides fragilis, Clostridium difficile, Enterococcus, Listeria monocytogenenes, მეტიცილინ-რეზისტენტული  Staphylococcus, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas cepacia, Stenotrophomonas maltophilia, გრამ-უარყოფითი ანაერობები.

ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა: ცეფოტაქსიმი კარგად შეიწოვება ქსოვილებში და ორგანიზმის ბიოლოგიურ სითხეებში, სადაც იგი აღწევს უფრო მაღალ კონცენტრაციებს მრავალი პათოგენური მიკროორგანიზმების მინიმალურ მაინჰიბირებელ კონცენტრაციებთან შედარებით.
პრეპარატის ყველაზე მაღალი კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში აღინიშნება მისი 1 გ-ის ვენაში ინექციიდან 5 წთ-ის შემდეგ და შეადგენს 100 მკგ/მლ-ში, ხოლო კუნთებში შეყვანიდან 0.5 სთ-ის შემდეგ 20-დან 30 მკგ/მლ-ში.
განაწილება: პრეპარატის პლაზმის  ცილებთან შეკავშირების ხარისხი შეადგენს საშუალოდ 25-40%-ს.
ცეფოტაქსიმი გაივლის პლაცენტურ ბარიერს.
მეტაბოლიზმი და გამოყოფა: ცეფოტაქსიმი ორგანიზმში განიცდის მეტაბოლიზმს. პრეპარატის  ნახევარგამოყოფის პერიოდი მისი ვენაში ინექციის შემდეგ შეადგენს 1 სთ-ს, ხოლო კუნთებში ინექციისას 1-1.5 სთ-ს.
ცეფოტაქსიმის დაახლოებით 90% ორგანიზმიდან გამოიყოფა ძირითადად თირკმელების საშუალებით, კერძოდ 50% შეუცვლელი სახით, ხოლო 20% ძირითადი მეტაბოლიტის- დეზაცეტილ ცეფოტაქსიმის სახით.
პრეპარატის მცირე ნაწილი გამოიყოფა ნაღველთან ერთად.
ცეფოტაქსიმის ნახევარგამოყოფის პერიოდი 2.5 სთ-დე იზრდება 80 წელს გადაცილებულ პაციენტებში.
ახალშობილებში პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 0.75-დან  1.5 სთ-მდე, ხოლო დღენაკლულ ბავშვებში – 1.4-დან 6.4 სთ-მდე.

ჩვენებები
პრეპარატი გამოიყენება მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული მძიმე ინფექციების სამკურნალოდ:
– სასუნთქი გზების ინფექციები;
– საშარდე გზების ინფექციები;
– ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები;
– სეპტიცემია;
– ენდოკარდიტი;
– მენინგიტი (ლისტერიოზულის გარდა და ცნს-ის სხვა ინფექციები);
– ძვლებისა და სახსრების ინფექციები;
– კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები;
– მუცლის ღრუს ორგანოების ინფექციები-პერიტონიტი;
– გინეკოლოგიური ინფექციები;
– კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ქირურგიული, აგრეთვე უროლოგიური და გინეკოლოგიური ოპერაციების შემდგომი ინფექციების გართულებების პროფილაქტიკა.

დოზირების რეჟიმი
ცეფოტაქსიმის დოზა, მიღების წესი და მიღებებს შორის ინტერვალი დამოკიდებულია დაავადების სიმძიმის ხარისხზე, მიკროორგანიზმების მგრძნობელობაზე და ავადმყოფის მდგომარეობაზე.
ცეფოტაქსიმი შეჰყავთ კუნთებში ან ვენაში.
ვენაში შეყვანის დროს პრეპარატს ხსნიან სტერილურ საინექციო წყალში შემდეგი თანაფარდობით: 500 მგ-ს 2 მლ-ში, 1 გ-ს 4 მლ-ში, ხოლო 2 გ-ს 10 მლ-ში. მიღებული ხსნარი შეჰყავთ ნელა, 3-5 წთ-ის განმავლობაში.
ცეფოტაქსიმის მაღალი დოზები შეჰყავთ ინფუზიის სახით: პრეპარატის 2 გ-ს ხსნიან 40 მლ ან 100 მლ საინექციო წყალში, ნატრიუმის ქლორიდის 0.9% ხსნარში ან დექსტროზას 5% ან სხვა შესაფერის საინფუზიო ხსნარში ნატრიუმის კარბონატის გარდა.
ხანმოკლე ინფუზია 2 გ 40 მლ-ში გრძელდება 20 წთ-ის განმავლობაში, ხოლო ხანგრძლივი ინფუზიის სახით იგი ინიშნება 2 გ 100 მლ ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ან გლუკოზის ხსნარში.
კუნთებში შეყვანის დროს უმტკივნეულო ინექციებისათვის 500 მგ პრეპარატს ხსნიან 2 მლ, 1 გ-ს 3 მლ, ხოლო 2 გ-ს 5 მლ სტერილურ საინექციო წყალში ან 1% ლიდოკაინის ხსნარში და შეჰყავთ ღრმად დუნდულოში.
ცეფოტაქსიმის მიღებული ხსნარი სტაბილურია მხოლოდ 24სთ-ის განმავლობაში, მისი მაცივარში შენახვის დროს.
მოზრდილებში და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზემოთ ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 0.5-1 გ-ს ყოველ 12 სთ-ში. მძიმე შემთხვევებში დოზას ზრდიან 2 გ-მდე ყოველ 12 სთ-ში.
ყველაზე მაღალ სადღეღამისო დოზას შეესაბამება პრეპარატის 12 გ.
ახალშობილებში და მცირეწლოვან ბავშვებში ცეფოტაქსიმის ჩვეულებრივი დოზა შეადგენს 50-100 მგ/კგ წონაზე დღეში რამოდენიმე მიღებაზე 12 სთ-დან 6 სთ-მდე ინტერვალით.
დღენაკლულ ბავშვებში სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 50 მგ/კგ წონაზე.
თირკმელების ფუნქციის დარღვევის დროს საჭირო დოზის კორექცია დამოკიდებულია დარღვევის ხარისხზე. ანურიის საწყისი ფორმის დროს (კრეატინინის კლირენსი 5 მლ/წთ-ში) ჩვეულებრივ წარმოებს დოზის განახევრება.
50 კგ წონის მქონე ბავშვებში პრეპარატის სადღეღამისო დოზა შეადგენს 50-100 მგ/კგ 3-4-ჯერ კუნთებში ან ვენაში შესაყვანად.

გვერდითი მოვლენები
ალერგიული და იმუნოპათოლოგიური რეაქციები: ურტიკარია, ანგიონევროზული შეშუპება, ბრონქოსპაზმი, ტემპერატურის მომატება; იშვიათად-ანაფილაქსიური შოკი, მულტიფორმული ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, კანის ტოქსიკური ნეკროზი.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის და ღვიძლის მხრივ: იშვიათად-გულისრევა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში, დიარეა, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის და/ან ბილირუბინის მაჩვენებლის ტრანზიტორული მომატება.
შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: სისხლის პლაზმაში კრეატინინის და შარდოვანას კონცენტრაციის მომატება; იშვიათად-ინტერსტიციული ნეფრიტი; ერთეულ შემთხვევებში-თირკმელების მწვავე უკმარისობა.
სისხლის სურათის მხრივ: შესაძლებელია ნეიტროპენია; იშვიათად-აგრანულოციტოზი, ეოზინოფილია, თრომბოციტოპენია; ერთეულ შემთხვევებში-ჰემოლიზური ანემია.
ცნს-ის მხრივ: ენცეფალოპათია (პრეპარატის მაღალი დოზებით შეყვანის დროს, განსაკუთრებით თირკმელების ფუნქციის უკმარისობით დაავადებულ ავადმყოფებში).
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ერთეულ შემთხვევებში-არითმია (ცენტრალური ვენური კათეტერით პრეპარატის ბოლუსური შეყვანის დროს).
პრეპარატის მოქმედებით გამოწვეული სხვა გვერდითი ეფექტები: სუპერინფექციები.
დერმატოლოგიური რეაქციები: გამონაყარი, ჰიპერემია.
ადგილობრივი რეაქციები: ტკივილი ინექციის ადგილას, ფლებიტი.

უკუჩვენებები
– მომატებული მგრძნობელობა ცეფალოსპორინების რიგის ანტიბიოტიკების მიმართ. იგი სიფრთხილით ენიშნებათ აგრეთვე პენიცილინების და სხვა ალერგენების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის დროს.
უკუჩვენებები მხოლოდ ლიდოკაინის შემცველი ფორმებისათვის:
– მომატებული მგრძნობელობა ლიდოკაინის და ამიდური ჯგუფის სხვა ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალებების მიმართ;
– გულშიდა ბლოკადები რითმის დაუდგენელი მატარებლით;
– გულის მძიმე უკმარისობა;
– ვანაში შეყვანა:
– 2.5 წლამდე ასაკის ბავშვები. 

ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობის დროს პრეპარატის დანიშვნა მხოლოდ იმ შემთხვევაშია შესაძლებელი, როდესაც დედისათვის სასარგებლო შედეგი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე შესაძლო უარყოფითი მოქმედების პოტენციურ რისკს.
ცეფოტაქსიმი მცირე რაოდენობით გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების შემთხვევაში საჭიროა ძუძუთი კვება შეწყდეს. 

განსაკუთრებული მითითებები
კლაფორანით მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებელია ალერგოლოგიური ანამნეზის შეგროვება, განსაკუთრებით ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მიმართ მგრძნობელობაზე. ცნობილია პენიცილინებისა და ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკებს შორის ჯვარედინი ალერგია. პაციენტებში პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ ანამნეზში ალერგიული რეაქციის შემთხვევაში, ცეფოტაქსიმის გამოყენება წარმოებს განსაკუთრებული სიფრთხილით.
პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობის რეაქციების შემთხვევაში (რომლებიც მძიმეა და ხშირად მთავრდება ლეტალური გამოსავალით) საჭიროა პრეპარატით მკურნალობის შეწყვეტა.
მკურნალობის პირველ კვირას შესაძლებელია მძიმე და ხანგრძლივი დიარეით მიმდინარე ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარება, რომლის დიაგნოზის დაზუსტება ხდება კოლონოსკოპიით. აღნიშნული გართულება ძლიერ სერიოზულია, რის გამოც საჭირო ხდება მკურნალობის დაუყოვნებლივი შეწყვეტა და ადექვატური მკურნალობა (ვანკომიცინით და მეტრონიდაზოლით).
პრეპარატით ხანგრძლივი მკურნალობის პროცესში 10 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში, საჭიროა პერიფერიული სისხლის სურათის კონტროლი.
ცეფოტაქსიმთან ერთად ნეფროტოქსიკური პრეპარატების (ამინოგლიკოზიდური ანტიბიოტიკები, დიურეზული საშუალებები) ერთდროული გამოყენებით აუცილებელია თირკმელების ფუნქციის სისტემატური კონტროლი (ნეფროტოქსიკური ეფექტის გამო).

ჭარბი დოზირება
სიმპტომები: შექცევადი ენცეფალოპათია.
მკურნალობა: სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს; აუცილებლობის შემთხვევაში საჭიროა სიმპტომური მკურნალობა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ცეფოტაქსიმთან პრობენეციდის კომბინაცია იწვევს ექსკრეციის პროცესის შეფერხებას და ცეფოტაქსიმის პლაზმური კონცენტრაციის მომატებას.
ცეფოტაქსიმი სიფრთხილით ინიშნება მარყუჟოვან დიურეზულ საშუალებებთან და ამინოგლიკოზიდებთან ერთად.
კომბინირებული მკურნალობის დროს ცეფოტაქსიმის და ამინოგლიკოზიდების ხსნარების ან სხვა ანტიბიოტიკების ერთდროულად შერევა რეკომენდებული არ არის, საჭიროა მათი ცალ-ცალკე შეყვანა ორგანიზმში.
ცეფოტაქსიმის ხსნარის გამოყენება შესაძლებელია შემდეგ ხსნარებთან ერთად: საინექციო წყალი, ნატრიუმის ქლორიდის 0.9% ხსნარი, რინგერის ხსნარი, დექსტროზის 5% ხსნარი, ნატრიუმის ლაქტატის ხსნარი, აგრეთვე იონოსტერილი, მაკროდექსი 6%, რეომაკროდექსი 12%.

შენახვის პირობები და ვადა
პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე, სინათლისაგან და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას. იგი ქიმიურად სტაბილურია გახსნიდან 6 სთ-ის განმავლობაში არაუმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე ან 24 სთ-ის განმავლობაში მაცივარში (2-8ºC) ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა – 2 წელი

SANOFI-AVENTIS

კლარიქსი / CLARIX

• საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება): clarithromycin
• კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ანტიბაქტერიული საშუალებები → მაკროლიდები
• მწარმოებელი კომპანია: ჯი-ემ-პი
• მწარმოებელი ქვეყანა: საქართველო
• გამოშვების ფორმა: 500მგ შემოგარსული ტაბლეტი №10
• გაცემის რეჟიმი: II ჯგუფი (გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით)

შემადგენლობა

პრეპარატის გარსით დაფარული ერთი ტაბლეტი შეიცავს აქტიური ნივთიერების – კლარითრომიცინის 250 მგ-ს ან 500 მგ-ს.
დამხმარე ნივთიერებები: ჟელატინიზირებული სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კროსკარმელოზა ნატრიუმი, ჰიდროქსიპროპილცელულოზა, ლიმონმჟავა, პოლივინილპიროლიდონი ხსნადი, ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი, აეროსილი, შემოსაგარსი ფხვნილი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
მაკროლიდების ჯგუფის ნახევრადსინთეზური ანტიბიოტიკი.
კლარითრომიცინი მოქმედებს ბაქტერიის 50S რიბოსომულ სუბერთეულთან და თრგუნავს მიკრობის უჯრედში ცილის სინთეზს. 
კლარითრომიცინი მაღალეფექტურია მრავალი აერობული და ანაერობული გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ.
in vitro კვლევებით დადასტურებულია კლარითრომიცინის მაღალი აქტივობა Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae და Helicobacter pylori მიმართ.
პრეპარატი აქტიურია აერობული გრამდადებითი მიკროორგანიზმების მიმართ: Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Listeria monocytogenes; აერობული გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ: Haemophilus influenzae, Haemophilus parainftuenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Legionella pneumophila; სხვა მიკროორგანიზმების მიმართ: Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae (TWAR), Chlamydia trachomatis, Ureaplazma urealyticum, Toxoplasma gondii, Neisseria gonorrhoeae; მიკობაქტერიების მიმართ: Mycobacterium leprae, Mycobacterium kansasii, Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum, Mycobacterium avium complex (MAC): Mycobacterium avium, Mycobacferium intracellulare.
კლარითრომიცინისადმი არ არის მგრძნობიარე Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp.
ბეტა-ლაქტამაზას პროდუქცია გავლენას არ ახდენს კლარითრომიცინის აქტივობაზე. მეტიცილინისა და ოქსაცილინისადმი რეზისტენტული სტაფილოკოკების შტამების უმრავლესობა მდგრადია კლარითრომიცინის მიმართაც.

ფარმაკოკინეტიკა
პრეპარატი პერორალურად მიღებისას სწრაფად და აქტიურად შეიწოვება საჭმლის მომნელებელი სისტემიდან. 
კლარითრომიცინი მეტაბოლიზდება 14-ჰიდროქსიკლარითრომიცინამდე, რომელსაც გააჩნია იგივე ან ოდნავ შემცირებული ანტიმიკრობული აქტივობა, ვიდრე მის სახეშეუცვლელ ფორმას. 250 მგ კლარითრომიცინის რეგულარულად მიღებისას პლაზმაში სახეშეუცვლელი ფორმისა და მეტაბოლიტის მაქსიმალური კონცენტრაცია შესაბამისად აღწევს 1 მკგ/მლ და 0.6 მკგ/მლ, ხოლო ნახევარგამოყოფის პერიოდი – 3-4 სთ და 5-6 სთ.

ჩვენებები
კლარითრომიცინისადმი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციური დაავადებები:
– ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები: ლარინგიტი, ფარინგიტი, ტონზილიტი, სინუსიტი;
– ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები: ბრონქიტი, ბაქტერიული პნევმონია, ატიპიური პნევმონია;
– კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები: ფოლიკულიტი, ფურუნკულოზი, იმპეტიგო, ჭრილობის ინფექცია;
– ინფექციები, გამოწვეული Mycobacterium avium;
– ინფექციები, გამოწვეული Chlamidia trachomatis;
– ინფექციები, გამოწვეული Helicobacter pylori;
– ინფექციები, გამოწვეულიUreaplazma urealyticum.

მიღების წესები და დოზები
ტაბლეტები ინიშნება კვებისგან დამოუკიდებლად, მცირეოდენ წყალთან ერთად.
მოზრდილებში და 12 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში: კლარიქსის საშუალო დოზაა 250 მგ ორჯერ დღეში. საჭიროებისას – 500 მგ ორჯერ დღეში. მკურნალობის ხანგრძლივობა 5-6 დღიდან 14 დღემდეა.
12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დღიური დოზა შეადგენს 15 მგ/კგ სხეულის წონაზე, განაწილებული 2 მიღებაზე. მაქსიმალური დღიური დოზაა 500 მგ. მკურნალობის ხანგრძლივობა 7-14 დღეა. 
Micobacterium avium-ით გამოწვეული ინფექციების დროს მოზრდილებში და 12 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში ინიშნება 500 მგ ორჯერ დღეში. საჭიროებისას დასაშვებია დოზის გაზრდა.
12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დღიური დოზა შეადგენს 15 მგ/კგ სხეულის წონაზე, განაწილებული 2 მიღებაზე. მკურნალობის ხანგრძლივობა – 6 თვე და მეტი. 
Helicobacter pylori-ს ერადიკაციის მიზნით, პაციენტებში კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებით, კლარიქსი ინიშნება კომბინირებულ თერაპიაში დოზით 250-500 მგ 2-ჯერ დღეში. კურსის ხანგრძლივობა – 7 დღე.
პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით (კკ ნაკლები 30 მლ/წთ) კლარიქსი ინიშნება 250 მგ დღეში ერთხელ, მძიმე ინფექციების დროს 250 მგ დღეში ორჯერ. მკურნალობა გრძელდება მაქსიმუმ 14 დღემდე.

გვერდითი მოვლენები
კუჭ-ნაწლავის სისტემის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, მუცლის ტკივილი, სტომატიტი, გლოსიტი. იშვიათად – ფსევდომემბრანული კოლიტი, ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის მატება, ქოლესტაზური სიყვითლე.
ცნს-ის მხრივ: თავბუსხვევა, ცნობიერების მოშლა, შიშის შეგრძნება, უძილობა, თავის ტკივილი, კოშმარული სიზმრები, გემოს აღქმის დროებითი დარღვევა;
ალერგიული რეაქციები: ჭინჭრის ციება, ანაფილაქსიური რეაქციები. ძალიან იშვიათად – სტივენს-ჯონსონის სინდრომი;
შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: იშვიათად – ინტერსტიციალური ნეფრიტი; 
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: იშვიათად – ეკგ-ზე QT ინტერვალის გახანგრძლივება, პარკუჭოვანი ტაქიკარდია; 
ენდოკრინული სისტემის მხრივ: ერთეულ შემთხვევაში – ჰიპოგლიკემია;
გვერდითი მოვლენები პაციენტების უმრავლესობაში მცირედ არის გამოხატული.

უკუჩვენება
– ასტემიზოლის, ციზაპრიდის, პიმოზიდის, ტერფენადინის, ერგოტამინის, დიჰიდროერგოტამინის ერთდროული მიღება;
– პორფირია;
– ორსულობა, ლაქტაცია;
– მაკროლიდების ჯგუფის პრეპარატებისადმი მომატებული მგრძნობელობა.
კლარითრომიცინი სიფრთხილით ინიშნება ღვიძლის ან თირკმლების ფუნქციის დარღვევის დროს.

ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების აუცილებლობა დედისთვის, უნდა აჭარბებდეს ნაყოფზე ან ბავშვზე მისი გავლენის პოტენციურ რისკს.
ორსულობის I ტრიმესტრში პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ აბსოლუტური ჩვენების შემთხვევაში.
ლაქტაციის პერიოდში უნდა შეწყდეს ძუძუთი კვება.

განსაკუთრებული მითითებები
კლარიქსი ძირითადად ღვიძლის საშუალებით გამოიყოფა, ამიტომ სიფრთხილეა საჭირო ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის დროს. ღვიძლის ქრონიკული დაავადებების დროს აუცილებელია სისხლის შრატში ფერმენტების კონტროლი. კლარიქსი სიფრთხილით ინიშნება იმ პრეპარატებთან ერთად, რომელთა მეტაბოლიზმში მონაწილებს ღვიძლი.
კლარიქსი სიფრთხილით ინიშნება თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის დროს.
პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას შესაძლებელია სუპერინფექციის განვითარება. 
გასათვალისწინებელია კლარიქსსა და მაკროლიდების ჯგუფის სხვა ანტიბიოტიკებს შორის, ასევე ლინკომიცინსა და კლინდამიცინთან ჯვარედინი რეზისტენტობის განვითარება.
კლარითრომიცინისა და ვარფარინის ან სხვა არაპირდაპირი კოაგულანტების ერთდროული დანიშვნისას აუცილებელია პროთრომბინის დროის კონტროლი.
ავტომობილისა და სხვა მექანიკური საშუალებების მართვაზე გავლენა 
პრეპარატი გავლენას არ ახდენს ავტომობილისა და სხვა მექანიკური საშუალებების მართვაზე.

ჭარბი დოზირება
სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, დიარეა, გონების დაბინდვა.
მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა და შემდგომში სიმპტომური მკურნალობა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
კლარიქსისა და იმ პრეპარატების ერთდროული გამოყენებისას, რომლებიც მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 სისტემის ფერმენტებით, შესაძლებელია სისხლის შრატში მათი კონცენტრაციის მატება და გვერდითი ეფექტების გამოვლინება.
კლარიქსისა და ტერფენადინის, ციზაპრიდის, პიმოზიდის და ასტემიზოლის ერთდროულად გამოყენებისას შესაძლებელია სიცოცხლისათვის საშიში არითმიის განვითარება, ამიტომ ასეთი კომბინაცები არ ინიშნება.
კლარიქსი ამცირებს ღვიძლში შემდეგი პრეპარატების მეტაბოლიზმს: ვარფარინი და სხვა პერორალური ანტიკოაგულანტები, კარბამაზეპინი, თეოფილინი, ტერფენადინი, ასტემიზოლი, ციზაპრიდი, ტრიაზოლამი, მიდაზოლამი, ციკლოსპორინი, ტაკროლიმუსი, დიგოქსინი.
კლარიქსი ამცირებს ზიდოვუდინის აბსორბციას.
რიტონავირი ზრდის კლარითრომიცინის და ამცირებს მისი მეტაბოლიტის 14-ჰიდროქსიკლარითრომიცინის კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში.

შენახვის პირობები და ვადები
პრეპარატის ვარგისობის ვადა – 2 წელი. 
ინახება მშრალ, სინათლისაგან დაცულ ადგილზე, 15-25°C ტემპერატურაზე. 
ინახება ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე!

აფთიაქიდან გაცემის წესი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II (გაიცემა ექიმის რეცეპტით).

ქვეყანა: კვიპროსი

მწარმოებელი: მედოქემიე ლტდ

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული