მარლეოქსი 500მგ #10ტ

საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება): levofloxacin
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ანტიბაქტერიული საშუალებები → ფტორქინოლონების ჯგუფის პრეპარატები
მწარმოებელი კომპანია: ევრომედიკალი
მწარმოებელი ქვეყანა: საქართველო
გამოშვების ფორმა: 500მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი №10
გაცემის რეჟიმი: II ჯგუფი (გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით)

შემადგენლობა:
1 ტაბლეტი შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება: ლევოფლოქსაცინი 500მგ

დამხმარე ნივთიერებები: სიმინდის სახამებელი, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, გასუფთავებული ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი, უწყლო კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, ჰიპრომელოზა, პოლიეთილენგლიკოლი, ტიტანის დიოქსიდი.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

ფტორქინოლონების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბაქტერიული საშუალება

ათქ კოდი: J01MA12

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ლევოფლოქსაცინი წარმოადგენს ფტორქინოლონების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბაქტერიულ საშუალებას ოქსაცინის მარცხნივმბრუნავი იზომერი). დნმ-ჰირაზასა (II ტოპოიზომერაზას) და IV ტოპოიზომერაზას ინჰიბირებით არღვევს ბაქტერიული დნმ-ის წარმოქმნის პროცესს, იწვევს მორფოლოგიურ ცვლილებებს ციტოპლაზმაში, უჯრედის კედელსა და მემბრანაში. ლევოფლოქსაცინი აქტიურია მიკროორგანიზმების შტამების უმრავლესობის მიმართ როგორც ინ ვიტრო, ასევე ინ ვივო პირობებში.
პრეპარატის მოქმედების მიმართ მგრძნობიარეა გრამდადებითი მიკროორგანიზმები: Enterococcus faecalis, Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae, Viridans group streptococci;
გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმები: Enterobacter cloacae, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter sakazakii, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, Legionella pneumophila, Moraxella catarrhalis, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas fluorescens, Acinetobacter anitratus, Acinetobacter baumannii, Acinetobacter calcoaceticus, Bordetella pertussis, Citrobacter diversus, Citrobacter freundii, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Serratia marcescens;
ანაერობული მიკროორგანიზმები: Clostridium perfringens, Bacteroides fragilis;
სხვა მიკროორგანიზმები: Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae.
ლევოფლოქსაცინი პერორალურად მიღებისას სწრაფად და პრაქტიკულად სრულად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ერთჯერადად პერორალური მიღებისას Cmax სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 1 სთ-ში, ბიოშეღწევადობა შეადგენს თითქმის 100%-ს. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 30-40%. პრეპარატის 500 მგ ერთხელ დღეში ხანგრძლივი დროით მიღება იწვევს უმნიშვნელო კუმულაციას, 500 მგ 2-ჯერ დღეში გამოყენებისას აღინიშნება ზომიერი კუმულაცია მიღებიდან მე-3 დღეს. ლევოფლოქსაცინი კარგად აღწევს ორგანოებსა და ქსოვილებში: ფილტვებში, ბრონქების ლორწოვან გარსში, შარდ-სასქესო სისტემის ორგანოებში, ძვლოვან ქსოვილში, ზურგის ტვინის სითხეში, წინამდებარე ჯირკვალში, პოლიმორფულბირთვიან ლეიკოციტებში, ალვეოლურ მაკროფაგებში. პრეპარატის უმნიშვნელო ნაწილი იჟანგება და/ან დეზაცეტილირდება ღვიძლში. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (Т1/2) შეადგენს 6-8 სთ-ს. ძირითადად გამოიყოფა შარდთან ერთად უცვლელი სახით (მიღებული დოზის დაახლოებით 85%). თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას და თირკმლის კლირენსის დაქვეითებისას იზრდება Т1/2.

ჩვენებები:

ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება, არაჰოსპიტალურიპნევმონია);
ლორ-ორგანოების ინფექციები (მწვავე სინუსიტი);
თირკმლებისა და საშარდე გზების ინფექციები (მწვავე პიელონეფრიტის ჩათვლით);
სასქესო ორგანოების ინფექციები (ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტის ჩათვლით);
კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები

მიღების წესი და დოზირება:

ტაბლეტები მიიღება დაუღეჭავად, საკმარისი რაოდენობით სითხის მიყოლებით ჭამამდე ან კვებათა შორის შუალედებში.
დოზა დგინდება ინფექციის ხასიათისა და სიმძიმის, ასევე სავარაუდო გამომწვევის მგრძნობელობის მიხედვით.
თირკმლის ნორმალური ფუნქციის (კკ > 50 მლ/წთ) მქონე პაციენტებში რეკომენდებულია პრეპარატის დანიშვნა შემდეგი დოზით:
მწვავე სინუსიტი – 500 მგ ერთხელ დღეში 10-14 დღის განმავლობაში;
ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება – 250-500 მგ ერთხელ დღეში 7-10 დღის განმავლობაში;
არაჰოსპიტალური პნევმონია – 500 მგ 1-2-ჯერ დღეში 7-14 დღის განმავლობაში;
თირკმლებისა და საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციები – 250 მგ ერთხელ დღეში 3 დღის განმავლობაში;
თირკმლებისა და საშარდე გზების გართულებული ინფექციები (მწვავე პიელონეფრიტის ჩათვლით) – 250 მგ ერთხელ დღეში 7-10 დღის განმავლობაში;
ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტი – 500 მგ ერთხელ დღეში 28 დღის განმავლობაში;
კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები – 250-500 მგ 1-2 ჯერ დღეში 7-14 დღის განმავლობაში;

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას დოზების სპეციალური შერჩევა საჭირო არ არის, ვინაიდან ლევოფლოქსაცინი უმნიშვნელოდ მეტაბოლიზდება ღვიძლში.
პრეპარატის დოზის გამოტოვების შემთხვევაში საჭიროა ტაბლეტის დაუყოვნებლივ მიღება, თუ არ არის მოახლოებული შემდეგი დოზის მიღების დრო. ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში, თირკმლის ნორმალური ფუნქციისას, დოზირების რეჟიმი კორექციას არ საჭიროებს.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე (კკ

გვერდითი მოვლენები:

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, დიარეა, საჭმლის მონელების დარღვევა, მადის დაკარგვა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში, ფსევდომემბრანული კოლიტი, ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის მომატება, ჰიპერბილირუბინემია, ჰეპატიტი, დისბაქტერიოზი;

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: არტერიული წნევის დაქვეითება, სისხლძარღვოვანი კოლაფსი, ტაქიკარდია, ძალიან იშვიათად – მოციმციმე არითმია;
ნივთიერებათა ცვლის მხრივ: ჰიპოგლიკემია (მადის მომატება, ოფლიანობა, კანკალი);

ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ზოგადი სისუსტე, ძილიანობა, ძილის დარღვევა, ტრემორი, მოუსვენრობა, პარესთეზიები, შიშის შეგრძნება, ჰალუცინაციები, ცნობიერების დაბინდვა, დეპრესია, მოძრაობის დარღვევა, ეპილეფსიური ტიპის კრუნჩხვითი შეტევები;

მგრძნობელობის ორგანოების მხრივ: მხედველობის, სმენის, გემოსა და ყნოსვის დარღვევა, ტაქტილური მგრძნობელობის დაქვეითება;

საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის მხრივ: ართრალგია, მიალგია, კუნთების სისუსტე;
შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: სისხლის შრატში კრეატინინის დონის მატება, ინტერსტიციური ნეფრიტი, თირკმლის მწვავე უკმარისობა;
სისხლმბადი ორგანოების მხრივ: ეოზინოფილია, ჰემოლიზური ანემია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, თრომბოციტოპენია, პანციტოპენია, ჰემორაგიები;
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები: კანის ჰიპერემია და ქავილი, კანისა და ლორწოვანი გარსების შეშუპება, ჭინჭრის ციება, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი), ბრონქოსპაზმი, სუნთქვის გაძნელება, კვინკეს შეშუპება, ანაფილაქსიური შოკი, ალერგიული პნევმონიტი, ვასკულიტი;

უკუჩვენებები:

მომატებული მგრძნობელობა ლევოფლოქსაცინის ან სხვა ქინოლონების მიმართ; ეპილეფსია; 18 წლამდე ასაკი; ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი.

დოზის გადაჭარბება:

პრეპარატის დოზის გადაჭარბებისას შესაძლებელია გამოვლინდეს შემდეგი სიმპტომები: ცნობიერების დაბინდვა, თაბრუსხვევა, ეპილეფსიური ტიპის კრუნჩხვითი შეტევები; გულისრევა; კუჭ-ნაწლავის გარდა ამისა, შესაძლებელია აღინიშნოს კუჭ-ნაწლავის ლორწოვანი გარსის ეროზიული დაზიანება.
მკურნალობა: სიმპტომური თერაპია. QT ინტერვალზე მეთვალყურეობისთვის საჭიროა ეკგ-მონიტორინგი. შესაძლებელია ანტაციდური პრეპარატების გამოყენება. ლევოფლოქსაცინი არ გამოიყოფა დიალიზის საშუალებით. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს.

განსაკუთრებული მითითებები :

ტენდინიტის, ფსევდომემბრანული კოლიტის, ალერგიული რეაქციების ნიშნების გამოვლენისთანავე დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს პრეპარატის მიღება. ფოტოსენსიბილიზაციის თავიდან ასაცილებლად პაციენტები უნდა მოერიდონ მზეზე ყოფნას და ხელოვნური ულტრაიისფერი სხივების ზემოქმედებას. პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ცენტრალური ნერვული სისტემის დაზიანება (ინსულტი, თავის ტვინის მძიმე ტრავმა), შესაძლოა განვითარდეს კრუნჩხვები. გლუკოზა-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას უკმარისობის მქონე პაციენტებში შესაძლებელია ჰემოლიზის განვითარება.
პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე:პრეპარატის მიღებისას საჭიროა ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვისგან თავის არიდება, ვინაიდან ლევოფლოქსაცინმა შესაძლოა გამოიწვიოს მხედველობის დარღვევა, თავბრუსხვევა, ძილიანობა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ლევოფლოქსაცინის ეფექტი მნიშვნელოვნად მცირდება ნაწლავის მოტორიკის დამთრგუნველ პრეპარატებთან, სუკრალფატთან, მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველ ანტაციდურ საშუალებებთან, რკინის მარილებთან ერთდროული გამოყენებისას,ამიტომ ამ პრეპარატების მიღებებს შორის ინტერვალი უნდა შეადგენდეს არანაკლებ 2 სთ-ს. ლევოფლოქსაცინს, სხვა ქინოლონების მსგავსად, შეუძლია გააძლიეროს პრეპარატების (აასს, თეოფილინი) უნარი – დააქვეითონ კრუნჩხვითი მზაობის ზღურბლი. გლუკოკორტიკოსტეროიდების გამოყენებამ შესაძლოა გაზარდოს მყესების გაგლეჯვის რისკი. ლევოფლოქსაცინის და ვიტამინ K-ს ანტაგონისტების ერთდროული მიღებისას აუცილებელია სისხლის შედედების სისტემის მდგომარეობის კონტროლი. ლევოფლოქსაცინის გამოყოფა მცირდება ციმეტიდინისა და პრობენიციდის მოქმედებით. აღსანიშნავია, რომ ამ ურთიერთქმედებას გააჩნია კლინიკური მნიშვნელობა, უპირველეს ყოვლისა, თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში. ლევოფლოქსაცინი ზრდის ციკლოსპორინის ნახევარგამოყოფის პერიოდს.

აფთიაქში გაცემის წესი:
რეცეპტით.

ზირომინი 200მგ/5მლ 30მლ სუსპ.

ზირომინი
ZIROMIN

სავაჭრო დასახელება
ზირომინი, ZIROMIN

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება
აზითრომიცინი, Azithromycin

წამლის ფორმა
ფხვნილი შიგნით მისაღები სუსპენზიის მოსამზადებლად.
აღწერილობა:
თეთრი ფერის ერთგვაროვანი ფხვნილი ალუბლის და ბანანის დამახასიათებელი სუნით; წყალში გახსნის შემდეგ – თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის ერთგვაროვანი სუსპენზია ალუბლის და ბანანის დამახასიათებელი სუნით.

შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: 1 ფლაკონი სუსპენზიის 5 მლ
აზითრომიცინი 1200 მგ 200 მგ
(აზითრომიცინის დიჰიდრატის ფორმით)
დამხმარე ნივთიერებები: საქაროზა, სამფუძიანი ნატრიუმის ფოსფატი დოდეკაჰიდრატი, ნატრიუმის ბენზოატი, ჰიდროქსიპროპილცელულოზა, ქსანტანის გუმფისი, არომატიზატორი “ალუბალი”, არომატიზატორი “ბანანი”.

პრეპარატის АТХ J01FA10

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტიმიკრობული პრეპარატები სისტემური გამოყენებისათვის. მაკროლიდები და აზალიდები.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
ზირომინი (აზითრომიცინი) არის მაკროლიდური ანტიბიოტიკების _
აზალიდების ჯგუფის წარმომადგენელი, გააჩნია ანტიბაქტერიული მოქმედების
ფართო სპექტრი. რიბოსომის 50შ-სუბერთეულთან შეკავშირების გზით
ტრანსლაციის სტადიაში თრგუნავს პეპტიდტრანსლოკაზას და ცილის
სინთეზს მიკრობის უჯრედში.
აზითრომიცინი აქტიურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:
– გრამდადებითი მიკროორგანიზმები: Streptococcus pneumoniae, Str. pyogenes, Str. agalactiae, Str. viridans,С, F , G, Staphylococcus aureus и Stap. epidermidis, Corynebacteriumdiphtheriae..
– გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმები: Haemophilus influenzae, H.parainfluenzae , H. ducreyi, Moraxella catarrhalis, Bordetella pertussis, В.parapertussis, Neisseriagonorrhoeae , N. meningitidis, Brucella melitensis, Helicobacter pylori, Gardnerella vaginalis.
– ანაერობული მიკროორგანიზმები: Clostridium spp., Peptostreptococcus spp. и Peptococcus spp.
– უჯრედშიდა და სხვა მიკროორგანიზმები: Legionella pneumophila, Chlamydia trachomatis и С.pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae, Mycoplasma hominis, Mycoplasma avium, Ureaplasma urealyticum, Lysteria monocytogenes, Treponema pallidum, Borrelia burgdorferi, Toxoplasma gondii.
ფარმაკოკინეტიკა
შიგნით მიღების შემდეგ ბიოშეღწევადობა შეადგენს 37%, მაქსიმალური კონცენტრაცია (ჩმახ) სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 2-3 საათში, განაწილების მოცულობა – 31,1 ლ/კგ. შეკავშირება სისხლის პლაზმის ცილებთან სისხლში კონცენტრაციის უკუპროპორციულია და შეადგენს 12-52%. აღწევს უჯრედების მემბრანებში (ეფექტურია ინფექციებისას, რომლებიც გამოწვეულია უჯრედშიდა გამომწვევებით). ტრანსპორტირდება ფაგოციტებით, პოლიმორფულბირთვული ლეიკოციტებით და მაკროფაგებით ინფექციის კერაში, სადაც გამოთავისუფლდება ბაქტერიების თანაარსებობისას. ადვილად გადის ჰისტოჰემატურ ბარიერებში და შედის ქსოვილებში. კონცენტრაცია ქსოვილებსა და უჯრედებში 50-ჯერ მეტია, ვიდრე პლაზმაში, ხოლო ინფექციის კერაში – 24-34%-ით მეტია, ვიდრე ჯანმრთელ ქსოვილებში.
ნელა გამოიყოფა ქსოვილებიდან და გააჩნია ნახევარგამოყოფის ხანგრძლივი პერიოდი _ 2-4 დღე. აზითრომიცინის თერაპიული კონცენტრაცია ნარჩუნდება უკანასკნელი დოზის მიღებიდან 5-7 დღემდე. აზითრომიცინი გამოიყოფა ძირითადად შეუცვლელი სახით – 50% ნაწლავებით, 12% თირკმელებით. ღვიძლში დემეთილირდება და კარგავს აქტივობას.
პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი (კკ) ნაკლები 10 მლ/წთ-ზე), აზითრომიციის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება 33%-ით.

გამოყენების ჩვენებები
– ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები: ფარინგიტი/ტონზილიტი, სინუსიტი, შუა ოტიტი;
– ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები: ბრონქიტი, ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება, ჰოსპიტალური და არაჰოსპიტალური პნევმონიები;
– კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები: ქრონიკული მიგრირებადი ერითემა (ლაიმის დაავადების საწყისი სტადია), წითელი ქარი, იმპეტიგო, მეორადი პიოდერმატოზები;
– სასქესო სისტემის ინფექციები;
– სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები (მათ შორის, გენიტალური და ექსტრაგენიტალური ქლამიდიოზი);
– Hელიცობაცტერ პყლორი-სთან ასოცირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის დაავადებები.

მიღების წესი და დოზები
ზირომინი სუსპენზია მიიღება შიგნით, 1-ჯერ დღე-ღამეში, ჭამამდე 1 საათით ადრე ან ჭამიდან 2 საათის შემდეგ.
ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების, კანის და რბილი ქსოვილების ინფექციებისას: პრეპარატი ინიშნება გაანგარიშებით 10 მგ/კგ 1-ჯერ დღე-ღამეში 3 დღის განმავლობაში; თერაპიული კურსი მოიცავს 30 მგ/კგ.
პრეპარატ ზირომინის დოზირების რეკომენდებული რეჟიმი ბავშვის წონიდან გამომდინარე მოცემულია ცხრილში:

სხეულის მასა სუსპენზიის აუცილებელი მოცულობა 1 მიღებაზე
10-14 კგ 2,5 მლ (100 მგ აზითრომცინი)
15-24 კგ 5,0 მლ (200 მგ აზითრომცინი)
25-34 კგ 7,5 მლ (300 მგ აზითრომცინი)
35-44 კგ 10,0 მლ (400 მგ აზითრომცინი)
არანაკლებ 45 კგ-ისა 12,5 მლ (500 მგ აზითრომცინი)
(შეესაბამება მოზრდილი პაციენტების დოზას)

ქრონიკული მიგრირებადი ერითემისას: პირველ დღეს დოზით 20 მგ/კგ/დღე-ღამეში, შემდეგ მე-2 დღიდან მე-5 დღის ჩათვლით დოზით 10 მგ/კგ/დღე-ღამეში; თერაპიული კურსი მოიცავს – 60 მგ/კგ.
ხელიცობაცტერ პყლორი-სთან ასოცირებული კუჭის და თორმეტგოჯა ნაწლავის დაავადებებისას: 20 მგ/კგ სხეულის მასაზე ერთჯერადად დღეში ანტისეკრეტორულ საშუალებებთან და სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან ერთად ექიმის რეკომენდაციით.
სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებებისას: გაურთულებელი ურეთრიტი/ცერვიციტი – 10 მგ/კგ სხეულის მასაზე ერთჯერადად; გართულებული, ხანგრძლივად მიმდინარე ურეთრიტი/ცერვიციტი, რომელიც გამოწვეულია cHLAMIDIA ტრაცჰომატის-ით – 10 მგ/კგ სხეულის მასაზე სამჯერ 7 დღიანი ინტერვალით (1-7-14).
პაციენტები თირკმლის ფუნქციის დარღვევით: თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (კკ მეტი 40 მლ/წთ-ზე) დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით: ღვიძლის ფუნქციის ზომიერი დარღვევისას დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
სუსპენზიის მომზადება:
30 მლ სუსპენზიის მოსამზადებლად ფლაკონში, რომელიც შეიცავს 1200 მგ აზითრომიცინს, საზომი ჭიქის საშუალებით უმატებენ 15 მლ წყალს.
მომზადებული სუსპენზია უნდა შეინახოთ 25ºС ტემპერატურის პირობებში არაუმეტეს 5 დღისა.
ყოველი მიღების წინ ფლაკონის შიგთავსი გულმოდგინედ შეანჯღრიეთ ერთგვაროვანი სუსპენზიის მიღებამდე.
მზა სუსპენზიის დოზირებისათვის იყენებენ დოზირებულ შპრიცს, რომელიც გრადუირებულია 5 მლ, საზომ კოვზს, რომელიც გრადუირებულია 1,25 მლ, 2,5 მლ და 5 მლ და საზომ ჭიქას, რომელიც გრადუირებულია 15 მლ.
სუსპენზიის მიღების შემდეგ ბავშვს აძლევენ რამდენიმე ყლუპ ჩაის ან წვენს დასალევად, რათა ჩაირეცხოს და გადაიყლაპოს პირის ღრუში დარჩენილი სუსპენზიის დარჩენილი რაოდენობა.
გამოყენების შემდეგ საზომ ჭიქას და საზომ კოვზს რეცხავენ გამდინარე წყლით, აშრობენ და ინახავენ პრეპარატთან ერთად.

წინააღმდეგჩვენებები
– ჰიპერმგრძნობელობა აზითრომიცინის, სხვა მაკროლიდების ან პრეპარატის სხვა კომპონეტების მიმართ;
– ღვიძლის და თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები.

გვერდითი მოვლენები
აღნიშნული გვერდითი მოვლენების უმრავლესობა შექცევადია მკურნალობის კურსის დასრულების ან პრეპარატის მოხსნის შემდეგ.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: დიარეა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში, მეტეორიზმი, ღებინება, შეკრულობა, ქოლესტაზური სიყვითლე, მადის დაქვეითება, გასტრიტი.
ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, კანის ქავილი, ანგიონევროზული შეშუპება.
ლაბორატორიული მაჩვენებლების მხრივ: ეოზინოფილების რაოდენობის მომატება, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის შექცევადი მომატება; ეს მაჩვენებლები ნორმალურ დონეს უბრუნდება თერაპიის დასრულებიდან 2-3 კვირაში.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: გულისცემის შეგრძნება, ტკივილი გულმკერდის არეში.
ნერვული სისტემის მხრივ: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ვერტიგო, ძილიანობა; ბავშვებში – თავის ტკივილი (შუა ოტიტის თერაპიისას), ნევროზი, შფოთვა, ჰიპერკინეზია, ძილის დარღვევები.
შარდ-სასქესო სისტემის მხრივ: ვაგინალური კანდიდოზი, ნეფრიტი.
სხვა: კონიუნქტივიტი, ფოტოსენსიბილიზაცია, მომატებული დაღლილობა.

განსაკუთრებული მითითებები
პრეპარატის ერთი დოზის გამოტოვების შემთხვევაში გამოტოვებული დოზა უნდა მიიღოთ რაც შეიძლება მალე, ხოლო მომდევო – 24 საათიანი ინტერვალით.
ზირომინი უნდა მიიღოთ სიფრთხილით ღვიძლის ფუნქციის ზომიერი დარღვევისას; თირკმლის ფუნქციის ზომიერი დარღვევისას (კკ > 40 მლ/წთ); არითმიების დროს ან არითმიებისადმი და Qთ ინტერვალის გახანგრძლივებისადმი წინასწარგანწყობისას.
შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციეტებში პრეპარატის გამოყენებისას, ასევე დაბალკალორიული დიეტისას, აუცილებელია გაითვალისწინოთ, რომ სუსპენზიის შემადგელობაში შედის საქაროზა (908,3547 მგ/გ-ზე სუსპენზიის მოსამზადებელი ფხვნილისა).

გავლენა ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვის უნარზე
ნერვული სისტემის და მხედველობის ორგანოების მხრივ არასასურველი მოვლენების განვითარების შემთხვევაში აუცილებელია სიფრთხილის დაცვა ავტოტრანსპორტის მართვისას და სხვა პოტენციურად საშიში ქმედებების შესრულებისას, რომლებიც საჭიროებს ყურადღების მომატებულ კონცენტრაციას და ფსიქომოტორული რეაქციების სისწრაფეს.

გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში
ზირომინის გამოყენება ორსულობისას შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი დედისთვის აღემატება ნაყოფისათვის მოსალოდნელი გართულებების რისკს. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების აუცილებლობისას საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.

გამოყენება პედიატრიაში
ბავშვებში პრეპარატ ზირომინის სუსპენზია გამოიყენება 6 თვის ასაკიდან. 6 თვემდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატი უნდა დაინიშოს სუსპენზიის მოსამზადებელი ფხვნილის სახით კონცენტრაციით 100 მგ/5მლ.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
აზითრომიცინი აძლიერებს კარბამაზეპინის, ვალპროის მჟავის, ფენიტოინის, დიზოპირამიდის, თეოფილინის, ქსანტინების, პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებების მოქმედებას, აგრეთვე, ჭვავის რქის ალკალოიდების, დეჰიდროერგოტამინის ეფექტს. ტეტრაციკლინები და ქლორამფენიკოლი აძლიერებენ აზითრომიცინის მოქმედებას, ხოლო ლინკოზამინები – ამცირებენ. აზითრომიცინი აძლიერებს პლაზმაში ციკლოსპორინის, არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების, მეთილპრედნიზოლონის, ფელოდიპინის კონცენტრაციებს.

დოზის გადაჭარბება
სიმპტომები: გულისრევა, სმენის დროებითი დაკარგვა, ღებინება, დიარეა, აბდომინური ტკივილი, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა.
მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, სიმპტომური თერაპია (აქტივირებული ნახშირის მიღება), სასიცოცხლო მნიშვნელობის ფუნქციების კონტროლი.

გამოშვების ფორმა
ფხვნილი შიგნით მისაღები სუსპენზიის 200 მგ/5 მლ მოსამზადებლად 60 მლ მოცულობის პოლიეთილენის ფლაკონში პოლიპროპილის თავსახურით, რომელიც აღჭურვილია თეთრი ფერის ინდუქციური ფოლგით.
1 ფლაკონი დოზირებულ შპრიცთან, საზომ კოვზთან, საზომ ჭიქასთან და გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები
შეინახეთ არაუმეტეს 25°С ტემპერატურის პირობებში.
შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას!
მომზადებული სუსპენზია ინახება არაუმეტეს 5 დღისა.

ვარგისიანობის ვადა
3 წელი წარმოების თარიღიდან.
არ გამოიყენოთ ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები
გაიცემა ფორმა #3 რეცეპტით.

ზინაცეფი 750მგ ფლ

საერთაშორისო დასახელება – cefuroxime
ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – J01DA06

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – ბეტა ლაქტამური ანტიბიოტიკები (პენიცილინები და ცეფალოსპორინები); მეორე თაობის ცეფალოსპორინები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 750 მგ: ფლ.

ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად: ფლაკონში
1 ფლ.
ცეფუროქსიმი
(ნატრიუმის მარილის სახით). . . 750 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ზინაცეფი წარმოადგენს II თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს პარენტერალური გამოყენებისათვის. ზინაცეფის ბაქტერიოციდული მოქმედება განპირობებულია პრეპარატით მიკროორგანიზმების უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით. იგი მდგრადია უმრავლესი ბეტა-ლაქტამაზების მიმართ.
ზინაცეფი აქტიურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ: Staphylococcus aureus (პენიცილინის მიმართ მდგრადი შტამების ჩათვლით, მეტიცილინის მიმართ რეზისტენტული იშვიათი შტამების გარდა); Staphylococcus epidermidis, Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Streptococcus mitis (ჯგუფი viridans ), Clostridium spp., Proteus mirabilis, Proteus rettgeri, Salmonella typhi, S. typhimurium და სხვა სახეობის Salmonella spp., Shigella spp., Neisseria spp., (ბეტა-ლაქტამაზების მაპროდუცირებელი N. gonorrhoeae შტამების ჩათვლით) და Bordetella pertusis. პრეპარატი აგრეთვე აქტიურია Pr. Vulgaris, Pr. morganii შტამების მიმართ. Bacteroides fragilis – ის უმეტესი შტამები პრეპარატისადმი მგრძნობიარენი არ არიან. იგი არაა აქტიური Pseudomonas, Campilobacter, Acinobacter calcoaceticus, და Serratia, Clostridium difficile- ს უმეტესი შტამების მიმართ.

ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა: ზინაცეფის ინტრამუსკულური ინექციისას ცეფუროქსიმის მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში აღინიშნება 30-45 წთ-ის შემდეგ.
განაწილება: პრეპარატი გაივლის ჰემატოენცეფალურ ბარიერს. გამოყოფა: პრეპარატის ნახევრადდაშლის პერიოდი, ინტრამუსკულური და ინტრავენური ინექციის შემდეგ შეადგენს დაახლოებით 70 წთ-ს (ახალშობილებში შესაძლებელია 3-5-ჯერ უფრო მაღალი მაჩვენებელი). ცეფუროქსიმი უცვლელი სახით გამოიყოფა თირკმელების მეშვეობით.

ჩვენებები
ზინაცეფი გამოიყენება პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების სამკურნალოდ:
– სასუნთქი გზების ინფექციები (მათ შორის მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი, ინფიცირებული ბრონქოექტაზია, ბაქტერიული პნევმონია, ფილტვის აბსცესი, გულმკერდის ღრუს ორგანოების ოპერაციის შემდგომი ინფექციები);
– ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები (სინუსიტი, ტონზილიტი, ფარინგიტი);
– შარდ-სასქესი სისტემის ინფექციები (მათ შორის მწვავე და ქრონიკული პიელონეფრიტი, ცისტიტი, ასიმპტომური ბაქტერიურია, მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების ანთებითი დაავადებები);
– რბილი ქსოვილების ინფექციები (მათ შორის ცელულიტი, წითელი ქარი, ჭრილობის ინფექციები);
– ძვალ-სახსროვანი სისტემის ინფექციები (მათ შორის ოსტეომიელიტი, სეპტიური ართრიტი);
– გონორეა (განსაკუთრებით პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის დროს);
– პერიტონიტი; – სეპტიცემია;
– მენინგიტი;
– ზინაცეფი აგრეთვე გამოიყენება პოსტოპერაციული ინფექციების პროფილაქტიკისათვის მცირე მენჯისა და მუცლის ღრუს ორგანოებზე, ორთოპედიული, გულის, ფილტვების, საყლაპავის და სისხლძარღვებზე ჩატარებული ოპერაციების დროს.

მიღების წესები და დოზები
მოზრდილებს კუნთებში ან ვენაში შეყვანის დროს პრეპარატი ენიშნებათ 0.75-1.5 გ 3-ჯერ დღეში. აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებელია ინექციებს შორის ინტერვალის შემცირება 6 სთ-მდე; პრეპარატის სადღეღამისო დოზა შეადგენს 3-6 გ-ს.
ბავშვებს ენიშნებათ 30-100 მკგ/კგ 3-4-ჯერ დღეში. უმრავლეს შემთხვევებში ინფექციებისათვის ოპტიმალური სადღეღამისო დოზა შეადგენს 60 მგ/კგ-ზე.
ახალშობილებს ენიშნებთ 30-100 მგ/კგ 2-3 მიღებაზე დღეში. ახალშობილებში პირველი კვირის განმავლობაში ზინაცეფის ნახევრადდაშლის პერიოდი სისხლის შრატში 3-5-ჯერ მეტია მოზრდილებთან შედარებით.
გონორეის დროს პრეპარატი ინიშნება 1.5 გ დოზით ერთჯერადი ინექციის სახით ან 750 მგ ორივე დუნდულოს მიდამოში ორი ინექციის სახით.
მენინგიტის დროს მოზრდილებს ენიშნებათ 3 გ ვენაში ინექციის სახით ყოველ 8 სთ-ში; 1 წლამდე ასაკის ბავშვებს და შედარებით მოზრდილ ასაკში _ 200-400 მგ/კგ ვენაში 3-4 შეყვანაზე დღეში. ოპტიმალური სამკურნალო ეფექტის მიღწევის შემთხვევაში შესაძლებელია პრეპარატის დოზის შემცირება 100 მგ/კგ-მდე დღეში. ახალშობილებს პრეპარატი ენიშნებათ ვენაში საწყისი სადღეღამისო დოზით 100 მგ/კგ. ოპტიმალური სამკურნალო ეფექტის მიღწევის შემთხვევაში შესაძლებელია პრეპარატის ინტრავენური დოზის შემცირება 50 მგ/კგ/დღეში.
აბდომინალური, მენჯის ღრუს და ორთოპედიული ოპერაციების შემდგომი ინფექციების პროფილაქტიკის მიზნით პრეპარატი შეჰყავთ ვენაში საშუალოდ 1.5 გ ერთდროულად სანარკოზო საშუალებებთან ერთად. აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებელია პრეპარატის დამატებითი დოზების შეყვანა კუნთებში _ 750 მგ ოპერაციის შემდეგ 8 და 16 სთ-ში. გულის, ფილტვების, საყლაპავის და სისხლძარღვების ოპერაციების შემდგომი ინფექციების პროფილაქტიკის მიზნით პრეპარატი შეჰყავთ ვენაში საშუალოდ 1.5 გ, სანარკოზო საშუალებებთან ერთად, შემდეგი 24-48 საათის განმავლობაში _ 750 მგ 3-ჯერ დღეში. სახსრის სრული შეცვლის დროს თხევადი მონომერის დამატებამდე შეიძლება ზინაცეფის ფხვნილის შერევა პოლიმერ- მეთილ-მეტაკრილატის ცემენტის თითოეულ პაკეტზე.
თირკმლის უკმარისობის მქონე ავადმყოფებს, კრეატინინის კლირენსით 10-20 მლ/წთ-ში, ენიშნებათ 750 მგ პრეპარატის შეყვანა 2-ჯერ დღეში; როდესაც კრეატინინის კლირენსი პრეპარატის 750 მგ-ს ხსნიან 3 მლ სტერილურ საინექციო წყალში და ფრთხილად ანჯღრევენ გამჭვირვალე ნარევის წარმოქმნამდე.
ვენაში შეყვანის წინ პრეპარატს ხსნიან სტერილურ საინექციო წყალში შემდეგი თანაფარდობით: 750 მგ-ს არანაკლებ 6 მლ-ში და 1.5 გ-ს კი _ 15 მლ-ში.
ხანმოკლე ინფუზიის დროს (მაგ. 30 წთ-მდე) პრეპარატის 1.5 გ-ს ხსნიან არანაკლებ 50 მლ საინექციო წყალში.

გვერდითი მოვლენები
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, აღწერილია ფსევდომემბრანული კოლიტის შემთხვევები.
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ანემია, ეოზინოფილია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია.
ლაბორატორიული მაჩვენებლების მხრივ: ღვიძლის ტრანსამინაზების შემცველობის ტრანზიტორული მომატება, სისხლის პლაზმაში ბილირუბინის, ტუტე ფოსფატაზას აქტივობის მომატება. ალერგიული რეაქციები: კანზე გამონაყარი, ქავილი, ურტიკარია, ცხელება. იშვიათად _ ანაფილაქსიური შოკი.
ადგილობრივი რეაქციები: ინექციის ადგილას ტკივილი, ვენაში ინექციის დროს _ თრომბოფლებიტი. ზოგიერთ ავადმყოფებში აღინიშნება კუმბსის დადებითი რეაქცია.

უკუჩვენება
მომატებული მგრძნობელობა ზინაცეფისა და სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მიმართ.

ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება შესწავლილი არ არის, ამიტომ მისი დანიშვნა მხოლოდ იმ შემთხვევაშია რეკომენდებული, როდესაც დედისათვის სასარგებლო შედეგი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე უარყოფითი მოქმედების პოტენციურ რისკს.
იგი ექსკრეგირებს დედის რძეში, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში საჭიროა შეწყდეს ძუძუთი კვება.

განსაკუთრებული მითითებები
პრეპარატი სიფრთხილით ენიშნებათ ავადმყოფებს პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის დროს.
ზინაცეფის ფონზე, სისხლში გლუკოზის დონის განსაზღვრისათვის რეკომენდებულია გლუკოზოკინაზას ან ჰექსოკინაზას გამოყენება.
პრეპარატი არ ახდენს გავლენას ტუტე პიკრატით კრეატინინის განსაზღვრის ტესტის შედეგზე.

ჭარბი დოზირება
ინფორმაცია ზინაცეფის დოზის გადაჭარბების შესახებ არ მოიპოვება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ზინაცეფის ამინოგლიკოზიდური ჯგუფის ანტიბიოტიკებთან და მეტრონიდაზოლთან ერთდროული გამოყენება შესაძლებელია.
სიფრთხილით ინიშნება ზინაცეფი ფუროსემიდთან კომბინაციაში.

შენახვის პირობები და ვადები
პრეპარატი ინახება მშრალ ადგილას არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

მწარმოებელი ქვეყანა
დიდი ბრიტანეთი

ლივოქს-500 #5ტ

ლივოქს-500

LIVOX-500

ტაბლეტები

(ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები აშშფ)

შემდგენლობა:

აპკიანი გარსით დაფარული ყოველი ტაბლეტი შეიცავს

ლევოფლოქსაცინის ჰემიჰიდრატი აშშფ

500 მგ უწყლო ლევოფლოქსაცინის ექვივალენტური

ფარმაკოდინამიკა:

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: სისტემური გამოყენების ინფექციის საწინააღმდეგო საშუალებები – ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის – ქინოლონური ანტიბაქტერიული საშუალებები – ფტორქინოლონები

ათქ კოდი: J01MA12

ლევოფლოქსაცინი არის ფტორქინოლონების კლასის სინთეზური ანტიბაქტერიული აგენტი, რაცემიული პრეპარატის ოფლოქსაცინის S (-) ენანთიომერი. როგორც ფტორქინოლონური ანტიბაქტერიული აგენტი, ლევოფლოქსაცინი მოქმედებს დნმ-ჰირაზას კომპლექსზე და ტოპოიზომერაზა IV-ზე. ლევოფლოქსაცინისადმი რეზისტენტობა შეძენილია თანმიმდევრული პროცესით, სამიზნე ადგილის მუტაციით, II ტიპის ტოპოიზიმერაზაში, დნმ ჰირაზაში და ტოპოიზომერაზა IV-ში. რეზისტენტობის სხვა მექანიზმები როგორიცაა შეღწევადობის ბარიერი (ხშირად Pseudomonas aeruginosa) და ეფლუქსის მექანიზმები, შეიძლება მოქმედებდეს ლევოფლოქსაცინისადმი მგრძნობელობაზე.

აღნიშნულია ჯვარედინი რეზისტენტობა ლევოფლოქსაცინს და სხვა ქინოლონებს შორის, მოქმედების ამ მექანიზმის გამო ჩვეულებრივ არ არსებობს ჯვარედინი რეზისტენტობა ლევოფლოქსაცინს და სხვა ანტიბაქტერიულ აგენტებს შორის.

ფარმაკოკინეტიკა:

ორალურად მიღებული ლევოფლოქსაცინი სწრაფად და თითქმის სრულად შეიწოვება, პლაზმაში კონცენტრაციის პიკი მიიღწევა 1-2 საათში. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს 99-100%-ს. საკვებს მცირე ეფექტი აქვს ლევოფლოქსაცინის აბსორბციაზე. ლევოფლოქსაცინის დაახლოებით 30-40% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. ლევოფლოქსაცინის განაწილების საშუალო მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 100 ლ-ს ერთჯერადი და განმეორებითი 500 მგ დოზების შემდეგ, რაც ქსოვილებში ფართო განაწილებაზე მიუთითებს.

ლევოფლოქსაცინი ძალიან მცირედ მეტაბოლიზდება, მეტაბოლიტებს წარმაოდგენს დემეთილ-ლევოფლოქსაცინი და ლევოფლოქსაცინის N-ოქსიდი. ეს მეტაბოლიტები შეადგენს შარდში გამოყოფილი დოზის 5%-ზე ნაკლებს. შედარებით ნელა გამოიყოფა პლაზმიდან (t½: 6 – 8 სთ). გამოყოფა ძირითადად თირკმლით ხდება, გამოიყოფა დოზის 85%-ზე მეტი.

ჩვენება:

ლევოქს-500 ტაბლეტები ნაჩვენებია მწვავე ბაქტერიული სინუსიტის, ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავების, არაჰოსპიტალური პნევმონიის, კანის და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციების, პიელონეფრიტის და საშარდე ტრაქტის გართულებული ინფექციების, ქრონიკული ბაქტერიული პროსტატიტის, გაურთულებელი ცისტიტის, ინჰალაციური ციმბირის წყლულის დროს: ექსპოზიციის შემდგომ პროფილაქტიკის და მკურნალობისთვის.

დოზირება და მიღების მეთოდი

დოზირება შეიძლება წარმართოს ექიმმა ან

მოზრდილები (მამაკაცები და ქალები) სინუსების, ფილტვის ინფექციისთვის, სუნთქვის პრობლემების ხანგრძლივად მქონე პირებისთვის – ერთი ტაბლეტი ლევოფლოქსაცინი 500 მგ დღეში ერთხელ. პნევმონიისთვის – ერთი 500 მგ ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტი დღეში ერთხელ ან ორჯერ. საშარდე ტრაქტის ინფექციები, თირკმლის ან შარდის ბუშტის ჩათვლით – 1/2 ან ერთი ტაბლეტი ლევოფლოქსაცინი 500 მგ ყოველ დღე. პროსტატის ჯირკვლის ინფექცია – ერთი ტაბლეტი ლევოფლოქსაცინი 500 მგ დღეში ერთხელ. კანის და კანქვეშა ქსოვილის ინფექციები, კუნთების ჩათვლით – ერთი ტაბლეტი ლევოფლოქსაცინი 500 მგ დღეში ერთხელ ან ორჯერ.

გამოყენება ბავშვებში. არ უნდა გამოიყენონ ბავშვებსა და თინეიჯერებში. მედიკამენტი მიიღეთ ორალურად, ტაბლეტები გადაყლაპეთ წყალთან ერთად. ტაბლეტების მიღება შეიძლება ჭამის დროს ან შუალედებში.

უკუჩვენება:

– ლევოფლოქსაცინისადმი ან სხვა ქინოლონებისადმი ან დამხმარე ნივთიერებებისადმი ჰიპერმგრძნობელობის მქონე პაციენტებში.

– ეპილეფსიით დაავადებულ პაციენტებში.

– პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ფტორქინოლონების მიღებასთან დაკავშირებული მყესის დაავადებები.

– ბავშვებში ან მოზარდებში, ორსულობის დროს.

– მეძუძურ ქალებში.

გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის:

ამ ტიპის მედიკამენტის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე თუ თქვენ ან თქვენი ოჯახის წევრებს ანამნეზში აქვთ გახანგრძლივებული QT ინტერვალი (ნანახი ეკგ-ზე, გულის ელექტრულ ჩანაწერზე), გაქვთ მარილების დისბალანსი სისხლში (განსაკუთრებით კალიუმის ან მაგნიუმის დაბალი დონე), გაქვთ გულის ძალიან დაბალი რითმი (“ბრადიაკრდია”), გაქვთ სუსტი გული (გულის უკმარისობა), გაქვთ გულის შეტევა (მიოკარდიუმის ინფარქტი), იღებთ სხვა მედიკამენტებს რაც იწვევს ანომალურ ეკგ ცვლილებებს, გაქვთ თირკმლის პრობლემები, გაქვთ მდგომარეობა, რომელსაც ეწოდება “გლუკოზო-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტი. პაციენტებს უნდა ურჩიონ დაისვენონ ტენდინიტის ან მყესის გაგლეჯის პირველი ნიშნებისას.

ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები:

სხვა სამედიცინო პროდუქტების ეფექტი ლევოფლოქსაცინზე: ლევოფლოქსაცინის აბსობრცია მნიშვნელოვნად მცირდება რკინის მარილების, ან მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი ანტაციდების ან დიდანოზინის მიღებისას. ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტების ბიოშეღწევადობა მნიშვნელოვნად მცირდება სუკრალფატთან ერთად მიღებისას. ლევოფლოქსაცინთან ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება არ აღინიშნა თეოფილინთან კლინიკურ კვლევაში. პრობენეციდს და ციმეტიდინს სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი ქონდა ლევოფლოქსაცინის ელიმინაციაზე.

ლევოფლოქსაცინის ეფექტი სხვა სამეციდინო პროდუქტებზე: ციკლოსპორინის ნახევარგამოყიფის პერიოდი 33%-ით გაიზარდა ლევოფლოქსაცინთან ერთად მიღებისას. გაზრდილი კოაგულაციის ტესტები (PT/INR) და/ან სისხლდენა, რაც შეიძლება იყოს მძიმე, აღწერილია ლევოფლოქსაცინით ნამკურნალებ პაციენტებში K ვიტამინის ანტაგონისტებთან (მაგ. ვარფარინი) კომბინაციაში. ლევოფლოქსაცინი სხვა ფტორქინოლონების მსგავსად სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ისეთ პრეპარატებს, რომელბსაც შეუძლიათ QT ინტერვალის გახანგრძლივება.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობა: ლევოფლოქსაცინი ორსულ ქალებში არ უნდა გამოიყენონ.

ლაქტაცია: ლევოფლოქსაცინის ტაბლეტები უკუნაჩვენებია მეძუძურ ქალებში.

ეფექტი ავტომობილის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე:

ზოგიერთი გვერდითი ეფექტი (მაგ. თავბრუსხვევა/ვერტიგო, ძილიანობა, მხედველობის დარღვევები) შეიძლება აზიანებდეს პაციენტის კონცენტრაციის და რეაქციის უნარს, აქედან გამომდინარე შეიძლება რისკს წარმოადგენდეს სიტუაციებში, როდესაც ეს შესაძლებლობები განსაკუთრებული მნიშვნელობისაა (მაგ. ავტომობილის მართვა ან მექანიზმებთან მუშაობა).

არასასურველი ეფექტები:

ხშირი (შეიძლება განვითარდეს 10-იდან 1 შემთხვევაში): ძილის დარღვევები, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევის შეგრძნება, გულისრევის შეგრძნება (გულსირევა, ღებინება) და დიარეა, სისხლში ღვიძლის ზოგიერთი ენზიმის დონის ზრდა.

არა ხშირი (შეიძლება განვითარდეს 100-იდან 1 შემთხვევაში): სხვა ბაქტერიების ან სოკოების რაოდნეობის ცვლილება, Candida სოკოვანი ინფექციები, რომელთა მკურნალობაც საჭიროა, ლეიკოციტების რაოდენობის ცვლილება, რაც ვლინდება სისხლის ტესტებში (ლეიკოპენია, ეოზინოფილია), სტრესის შეგრძნება (შფოთვა), დაბნეულობის შეგრძნება, ნევროზულობა, ძილიანობა, კანკალი, თავბრუსხვევის შეგრძნება (ვერტიგო), სუნთქვის უკმარისობა (ქოშინი), გემოვნების ცვლილებები, მადის დაკარგვა, კუჭის გაღიზიანება ან საჭმლის მონელების დარღვევა (დისპეფსია), ტკივილი კუჭის არეში, შებერილობა ან ყაბზობა, ქავილი და კანის გამონაყარი, ძლიერი ქავილი ან ბუშტუკები (ურტიკარია), მომატებული ოფლიანობა (ჰიპერჰიდროზი), სახსრების ან კუნთების ტკივილი, სისხლის ტესტებმა შეიძლება გამოავლინოს უჩვეულო შედეგები ღვიძლი (ბილირუბინის მომატება) ან თირკმლის (კრეატინინის მომატება) პრობლემების გამო, საერთო სისუსტე.

ძალიან იშვიათი (შეიძლება განვითარდეს 10 000-დან 1 შემთხვევაში): გაქვთ ალერგიული რექცია, ნიშნები შეიძლება მოიცავდეს შემდეგს: გამონაყარი, ყლაპვის ან სუნთქვის პრობლემები, ტუჩების, სახის, ყელის ან ენის შეშუპება. წვა, ჩხვლეტა, ტკივილი ან დაბუჟება. ეს მოვლენები შეიძლება იყოს ნეიროპათიის ნიშანი.

იშვიათი (შეიძლება განვითარედეს 1,000-დან 1 შემთხვევაში): წყლიანი, სისხლიანი დიარეა, შესაძლოა მიმდინარეობდეს მუცლის კრამპებით და მაღალი ტემპერატურით. ეს შეიძლება იყოს ნაწლავის მძიმე პრობლემების ნიშანი. მყესების და იოგების ტკივილი და ანთება, რამაც შეიძლება გაწყვეტა გამოიწვიოს, ყველაზე ხშირად ზიანდება აქილევსის მყესი. კრუნჩხვები (კონვულსიები).

უცნობია (სიხშირის განსაზღვრა შეუძლებელია ხელმისაწვდომი მონაცემებით): კანის მწვავე გამონაყარი, რაც შეიძლება მოციავდეს კანზე ბუშტუკებს ან აქერცვლას ტუჩების, თვალების, პირის, ცხვირის და გენიტალიების ირგვლივ. მადის დაკარგვა, კანის და თვალების სიყვითლე, მუქი შარდი, ქავილი ან რბილი მუცელი. ეს შეიძლება იყოს ღვიძლის პრობლემების ნიშნები, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს ღვიძლის ფატალურ უკმარისობასაც.

დოზის გადაჭარბება:

ლევოფლოქსაცინის დოზის მწვავე გადაჭარბების შემდეგ ყველაზე მნიშვნელოვანი მოსალოდნელი ნიშნებია ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ სიმპტომები, როგორიცაა კონფუზია, თავბრუსხვევა, ცნობიერების დარღვევა და კრუნჩხვები, QT ინტერვალის ზრდა და გასტრო-ინტესტინური რეაქციები, როგორიცაა გულისრევა და ლორწოვანის ეროზიები.

ცნს-ეფექტები კონფუზიური მდგომარეობის, კონვულსიის, ჰალუცინაციის და ტრემორის ჩათვლით აღწერილია პოსტმარკეტინგული გამოცდილებისას.

უნდა განხორციელდეს სიმპტომური მკურნალობა. საჭიროა ეკგ მონიტორინგი, რადგან არსებობს QT ინტერვალის გახანგრძლივების შესაძლებლობა. კუჭის ლორწოვანის დაცვის მიზნით შეიძლება ანტაციდების გამოყენება. ჰემოდიალიზი, პერიტონეალური დიალიზი და CAPD არ არის ეფექტური ორგანიზმიდან ლევოფლოქსაცინის გამოდევნისთვის. სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს.

შენახვა:

შეინახეთ ბნელ და მშრალ ადგილზე არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. სინათლისგან დაცულ ადგილზე. მედიკამენტები შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

შენახვის ვადა:

3 წელი.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით.

შეფუთვა:

1 ბლისტერული სტრიპი 5 ტაბლეტით, მუყაოს კოლოფში.

დამზადებულია ინდოეთში:

ზეე ლაბორატორიეს მიერ

უჩანი, გ.ტ. როად, კარნალ-132001

ზინატი 500მგ #10ტ

~~25.60 ლარი~~
24.06 ლარი

ქვეყანა: ინგლისი

მწარმოებელი: გლაქსო ოპერეიშენს უკ ლიმიტედ

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

ლექსური 500მგ #7ტ

ლექსური 500 მგ შემოგარსული ტაბლეტი

Lexur

ლექსური: 500 მგ №5 შემოგარსული ტაბლეტი

აქტიური ნივთიერება: 512.460 მგ ლევოფლოქსაცინის ჰემიჰიდრატი, 500 მგ ლევოფლოქსაცინის ეკვივალენტი.
დამხმარე ნივთიერებები: ჰიდროქსიპროპილცელულოზა, კროსპოვიდონი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, მაგნიუმის სტეარატი, ტიტანის დიოქსიდი (E171).

პრეპარატის გამოყენების წინ ყურადღებით გაეცანით ინსტრუქციას.

შეინახეთ ინსტრუქცია, შესაძლოა საჭირო გახდეს მისი გადახედვა.
დამატებითი ინფორმაციისთვის მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.
თქვენთვის დანიშნული პრეპარატი არ მისცეთ სხვებს.
დაიცავით მითითებები. არ მიიღოთ რეკომენდებულზე მაღალი ან დაბალი დოზები.

ინსტრუქციის შინაარსი:

1. რა არის ლექსური და მისი გამოყენების ჩვენებები

2. რა უნდა გაითვალისწინოთ ლექსურის მიღებამდე

3. როგორ მიიღება ლექსური

4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები

5. ლექსურის შენახვის პირობები

1. რა არის ლექსური და მისი გამოყენების ჩვენებები

ლექსური წარმოადგენს ფტორქინოლონების ჯგუფის, ფართო სპექტრის, სინთეზურ ანტიბაქტერიულ საშუალებას.

პრეპარატი გამოიყენება მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციების სამკურნალოდ:

ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები: მწვავე სინუსიტი;
ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები: ქრ. ბრონქიტის გამწვავება, საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია, ნოზოკომიური პნევმონია;
საშარდე გზების და სასქესო ორგანოების ინფექციები;
ძვლებისა და სახსრების ინფექციები;
მუცლის ღრუს ორგანოების ინფექციები;
კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები.

2. რა უნდა გაითვალისწინოთ ლექსურის მიღებამდე

ლექსურის მიღება არ არის რეკომენდებული შემდეგ შემთხვევებში:

ჰიპერმგრძნობელობა ლევოფლოქსაცინის, ლექსურის ნებისმიერი სხვა ინგრედიენტის ან სხვა ქინოლონების მიმართ.
მყესის პრობლემა ქინოლონების გამოყენებისას.
ლექსურით მკურნალობისას საჭიროა სიფრთხილე ხანდაზმულ და კორტიკოსტეროიდებით თერაპიაზე მყოფ პაციენტებში მყესის ანთებისა და ტკივილის რისკის გამო.
ლექსურით მკურნალობის ფონზე შესაძლებელია განვითარდეს დიარეა, იშვიათად – ფსევდომემბრანული კოლიტი.
ლექსური არ გამოიყენება ორსულობის დროს.
ლექსური არ გამოიყენება 18 წლამდე ასაკში.

ლექსური სიფრთხილით გამოიყენება შემდეგი მდგომარეობების დროს:

QT პროლონგაციასთან ასოცირებული მდგომარეობა,
შაქრიანი დიაბეტი (შესაძლებელია ჰიპოგლიკემიის განვითარება)
ცნს-ის დარღვევა ან პროკონვულსიური რისკ-ფაქტორები,
გლუკოზა-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტი,
ულტრაიისფერი სხივების ჭარბი ზემოქმედება (შესაძლოა გამოვლინდეს ფოტოტოქსიურობა).

გამოყენება ორსულობის დროს

პრეპარატის გამოყენების წინ კონსულტაციისთვის მიმართეთ ექიმს.

ორსულებში ჩატარებული კონტროლირებადი კვლევები ხელმისაწვდომი არ არის, შესაბამისად ლექსური ორსულობის დროს გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი დედისთვის აჭარბებს პოტენციურ რისკს ნაყოფისთვის.

თუ მკურნალობის დროს დადგინდება ორსულობა, დაუყოვებლივ მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ზეგავლენა ავტომობილისა და მექანიზმების მართვის უნარზე

ვინაიდან ლექსურმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი გვერდითი ეფექტები, როგორიცაა თავბრუხვევა და ძილიანობა, ავტომობილისა და სხვა მექანიზმების მართვისას საჭიროა სიფრთხილე.

სხვა პრეპარატებტან ერთად გამოყენება

ლექსურის აბსორბცია მნიშვნელოვნად მცირდება რკინის მარილებთან, თუთიის შემცველ ვიტამინებთან და სუკრალფატთან ერთად მიღებისას, ამ პრეპარატების მიღება უნდა მოხდეს ლექსურის შემოგარსული ტაბლეტის მიღებამდე მინიმუმ 2 საათით ადრე ან მიღებიდან 2 საათის შემდეგ.
თეოფილინთან ერთად მიღებისას აუცილებელია თეოფილინის დონის კონტროლი, ვინაიდან სხვა ქინოლონებთან ერთად გამოყენებისას აღინიშნა თეოფილინის კონცენტრაციის მომატება.
ლექსურის გამოყენებისას K ვიტამინის ანტაგონისტთან (მაგ. ვარფარინთან) ერთად აუცლებელია პროთრომბინის დროის და ჰემორაგიული სიმპტომების მონიტორინგი.
ლექსურის არასტეროიდულ ანთებისსაწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას შეიძლება გაიზარდოს ქინოლონების ნეიროაღმგზნები და პროკონვულსიური ეფექტი. აასს ზრდის ქინოლონის კონცენტრაციას შრატში.
სისხლში გლუკოზის დამაქვეითებელ საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას აღინიშნა ჰიპოგლიკემიური ეფექტის გაძლიერება. ამ პრეპარატების ერთობლივმა გამოყენებამ შესაძლოა დაარღვიოს სისხლში გლუკოზის კონტროლი.
პრობენეციდმა და ციმეტიდინმა შეიძლება მცირედ დააქვეითოს ქინოლონის რენული ექსკრეცია.
ლექსურმა შეიძლება გაახანგრძლივოს ციკლოსპორინის მოქმედება.

3. როგორ მიიღება ლექსური

ლექსურის დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ექიმის მიერ.
ლექსური მიიღება დღეში ერთხელ.
ექიმს შეუძლია დოზის კორექცია ინფექციის სახეობის, სიმძიმისა და სავარაუდო გამომწვევის მგრძნობელობის მიხედვით.
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დაავადების მიმდინარეობაზე.
როგორც სხვა ანტიბაქტერიული თერაპიის შემთხვევაში, ლექსურის ტაბლეტების მიღება უნდა გაგრძელდეს მაქსიმუმ 48-72 საათი გამომწვევის ერადიკაციის და აფებრილური მდგომარეობის მიღწევის შემდეგ.

მიღების წესი

ლექსური მიიღება პერორალურად, დაუღეჭევად, საკმარისი რაოდენობის სითხის მიყოლებით.
საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია ტაბლეტის გაყოფა ჭდის საშუალებით.
ლექსურის ტაბლეტები მიიღება საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად.
ლექსურის ტაბლეტები მიიღება დღის ერთსა და იმავე დროს.

სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფები

გამოყენება ბავშვებში

არ გამოიყენება 18 წლამდე ასაკში.

გამოყენება ხანდაზმულ პაციენტებში

დოზის კორექცია საჭირო არ არის ხანდაზმულებში, გარდა დოზის კორექციისა თირკმლის ფუნქციის გათვალისწინებით.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

ლექსურის დოზა უნდა დაკორეგირდეს თირკმლის უკმარისობის დროს.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

ლექსურის დოზის კორექცია საჭირო არ არის ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის დროს.

დოზის გადაჭარბება

თუ მიიღეთ ლექსურის ჭარბი დოზა აცნობეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. ჭარბი დოზის შემთხვევაში, შეიძლება აღინიშნოს სიმპტომები ცნს-ისმხრივ, როგორიცაა ატაქსია, ფტოზი, ლოკომოტორული აქტივობის დაქვეითება, ტრემორი, კონვულსიები. კუჭ-ნაწლავის მხრივ გულისრევა, გულძმარვა.

ჭარბი დოზის მიღების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს ან კლინიკას.

ლექსურის დოზის გამოტოვების შემთხვევაში:

თუ მოახლოებული არ არის შემდეგი დოზის მიღების დრო, მიიღეთ პრეპარატის გამოტოვებული დოზა. არ მიიღოთ ორმაგი დოზა კომპენსირების მიზნით.

შესაძლო ეფექტები ლექსურით მკურნალობის შეწყვეტისას:

ლექსურის მიღების შეწყვეტისას გვერდითი ეფექტის განვითარება მოსალოდნელი არ არის.

4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები

როგორც ყველა მედიკამენტის შემთხვევაში, შეიძლება აღინიშნოს გვერდითი ეფექტები ლექსურის შემადგენლობაში შემავალი ნებისმიერი ნივთიერების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის მქონე პირებში.

ლექსურის მიღებისას რომელიმე ქვემოთ მითითებული გვერდითი ეფექტის გამოვლენის შემთხვევაში აცნობეთ ექიმს:

გამონაყარი,
მყესის ანთება, ტკივილი,
მყესის გაწყვეტა,
სახსრების ტკივილი,
კუნთოვანი სისუსტე, ტკივილი,
შარდის გამოყოფის შეწყვეტა,
ცხელება,
სოკოვანი ინფექცია,
უმადობა, გულძმარვა, ღებინება, დიარეა,
სისხლში გლუკოზის დაქვეითება,
გულის რითმის დარღვევა, არტერიული წნევის დაქვეითება,
ძილის დარღვევა, ფსიქოზური რეაქციები, დეპრესია, ტრემორი, მხედველობის და სმენის დარღვევა, მგრძნობელობის დაქვეითება, კონვულსია.

ზემოთ ჩამოთვლილი სერიოზული გვერდითი ეფექტები ძალიან იშვიათია. რომელიმე მათგანის განვითარების შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს სამედიცინო დახმარება.

5. ლექსურის შენახვის პირობები

ლექსური ინახება შეფუთვაში, მშრალ, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისგან მიუწვდომელ ადგილას ოთახის ტემპერატურაზე 25°C-მდე.

ლექსური არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის ამოწურვის შემდეგ.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით.

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი:

HELBA Pharmaceuticals Inc. Co

მწარმოებელი:

Argis Pharmaceuticals Inc. Co. – თურქეთი

ზინატი 250მგ #10ტ

საერთაშორისო დასახელება – cefuroxime axetil
ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – J01DA06

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – ბეტა ლაქტამური ანტიბიოტიკები (პენიცილინები და ცეფალოსპორინები); მეორე თაობის ცეფალოსპორინები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
შემოგარსული ტაბ. 125 მგ: 10 ც.
შემოგარსული ტაბ. 250 მგ: 10 ც
გრანულები, პერორალური სუსპენზიის მოსამზადებლად 125 მგ /5მლ: ფლ. 50 მლ

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 10 ც.
1 ტაბ.
ცეფუროქსიმის აქსეტილი. . . . 125 მგ
შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 10 ც.
1 ტაბ.
ცეფუროქსიმის აქსეტილი. . . . 250 მგ
გრანულები პერორალური სუსპენზიის მოსამზადებლად: ფლაკონში 50 მლ
5 მლ.
ცეფუროქსიმი
(ცეფუროქსიმის აქსეტილის სახით). . . 125 მგ
დამხმარე ნივთიერებები:
პოვიდონ 30, სტეარინის მჟავა, საქაროზა, არომატიზატორი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ზინატი წარმოადგენს II თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს პერორალური გამოყენებისათვის. ზინატის ბაქტერიოციდული მოქმედება განპირობებულია მიკროორგანიზმების უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით. იგი მდგრადია უმრავლესი ბეტა-ლაქტამაზების მიმართ. in vitro ცეფუროქსიმი აქტიურია გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis (პენიცილინის მიმართ მდგრადი შტამების ჩათვლით, მეტიცილინის მიმართ რეზისტენტული იშვიათი შტამების გარდა); Haemophilus influenzae (ამპიცილინისადმი მდგრადი შტამების ჩათვლით), Klebsiella spp., Enterobacter spp., Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Streptococcus mitis (jgufi viridans), Clostridium spp., Proteus mirabilis, Proteus rettgeri, Salmonella typhi, S. typhimurium და sxva saxeobis Salmonella spp., Shigella spp., Neisseria spp., (ბეტა-ლაქტამაზას მაპროდუცირებელი N. gonorrhoeae შტამების ჩათვლით) და Bordetella pertusis. პრეპარატი აქტიურია აგრეთვე Pr. Vulgaris, Pr. morganii შტამების მიმართ. Bacteroides fragilis- ის უმეტესი შტამები პრეპარატისადმი მგრძნობიარენი არ არიან.
იგი არაა აქტიური Pseudomonas, Campilobacter, Acinobacter calcoaceticus და Serratia, Clostridium difficile- ს უმეტესი შტამების მიმართ.in vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ ცეფუროქსიმის ამინოგლიკოზიდური ჯგუფის ანტიბიოტიკებთან კომბინაციისას, აღინიშნება ადიტიური ეფექტი, ხოლო ზოგიერთ შემთხვევაში – სინერგიზმი.

ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა: ზინატის პერორალური მიღებისას, ცეფუროქსიმის აქსეტილი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან და სწრაფად ჰიდროლიზდება ნაწლავის ლორწოვან გარსსა და სისხლში, სისხლის მიმოქცევის სისტემაში ცეფუროქსიმის გამოთავისუფლებით. მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში აღინიშნება 2-3 სთ-ის შემდეგ. საკვების მიღება აჩქარებს შეწოვის პროცესს.
განაწილება: პრეპარატის სისხლის ცილებთან შეკავშირების მაჩვენებელი შეადგენს 33%-დან 50%-მდე. მეტაბოლიზმი და გამოყოფა: ზინატი ორგანიზმში ბიოტრანსფორმაციას არ განიცდის, იგი საშარდე გზებით უცვლელი სახით გამოიყოფა. პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1-1.5 სთ-ს.

ჩვენებები
ზინატი გამოიყენება პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების სამკურნალოდ:
– სასუნთქი გზების ინფექციები (მათ შორის მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი, ინფიცირებული ბრონქოექტაზია, ბაქტერიული პნევმონია, ფილტვის აბსცესი, გულმკერდის ღრუს ორგანოების ოპერაციის შემდგომი ინფექციები);
– ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები (სინუსიტი, ტონზილიტი, ფარინგიტი);
– შარდ-სასქესო სისტემის ინფექციები (მათ შორის მწვავე და ქრონიკული პიელონეფრიტი, ცისტიტი, ურეთრიტი, ასიმპტომური ბაქტერიურია, მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების ანთებითი დაავადებები);
– რბილი ქსოვილების ინფექციები (მათ შორის ფურუნკულოზი, პიოდერმია, იმპეტიგო);
– ძვალ-სახსროვანი სისტემის ინფექციები (მათ შორის ოსტეომიელიტი, სეპტიური ართრიტი);
– გონორეა (მათ შორის მწვავე გაურთულებელი გონოკოკური ურეთრიტი და ცერვიციტი);
– ლაიმის დაავადების მკურნალობა ადრეულ სტადიაში და დაავადების გვიანი სიმპტომების პროფილაქტიკა მოზრდილებსა და 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

მიღების წესები და დოზები
მოზრდილებში უმრავლესი ინფექციებისათვის პრეპარატის ერთჯერადი დოზა საშუალოდ შეადგენს 250 მგ-ს, 2-ჯერ დღეში.
ქვემო სასუნთქი გზების მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ინფექციები – 250 მგ 2-ჯერ დღეში.
ქვემო სასუნთქი გზების მძიმე ინფექციები (მაგ. პნევმონია) _ 500 მგ 2-ჯერ დღეში.
საშარდე გზების ინფექციები _ 125 მგ 2-ჯერ დღეში, პიელონეფრიტის დროს _ 250 მგ 2-ჯერ დღეში.
გაურთულებელი გონორეის დროს _ 1 გ დღეში ერთხელ.
ლაიმის დაავადების დროს მოზრდილებსა და 12 წლის ასაკის ზევით ბავშვებში – 500 მგ 2-ჯერ დღეში 20 დღის განმავლობაში.
2 წლამდე ასაკის ბავშვებს უმრავლესი ინფექციებისათვის ენიშნებათ საშუალოდ 125 მგ (ერთი ტაბ. 125 მგ ან 5 მლ სუსპენზია) 2-ჯერ დღეში.
ბავშვებს 2 წლის ასაკის ზევით და შუა ოტიტის დროს ენიშნებათ 250 მგ 2-ჯერ დღეში.
მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ინფექციების დროს ერთჯერადი დოზა შეადგენს 10 მგ/კგ.

ასაკი	სხეულის წონა (კგ)	ერთჯერადი დოზა (მგ) 2-ჯერ დღეში
2-6 თვე	4-6	40-60
6 თვე- 2 წელი	6-12	60-120
2-12 წელი	12->20	125

შუა ოტიტისა და მძიმე ინფექციების დროს ინიშნება 15 მგ/კგ 2-ჯერ დღეში.

ასაკი	სხეულის წონა (კგ)	ერთჯერადი დოზა (მგ) 2-ჯერ დღეში
3-6 თვე	4-6	60-90
6 თვე-2 წელი	6-12	90-180
2-12 წელი	12->20	180-250

მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა შეადგენს 500 მგ-ს.
პაციენტებს თირკმლის უკმარისობით, რომლებიც იმყოფებიან ჰემოდიალიზზე, ენიშნებათ 1 გ დღეში. მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა საშუალოდ შეადგენს 7 დღეს (5-10 დღემდე).
ზინატის მიღება რეკომენდებულია ჭამის შემდეგ.

გვერდითი მოვლენები
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, შესაძლებელია ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის ტრანზიტორული მომატება, სიყვითლე, აღწერილია ფსევდომემბრანული კოლიტის შემთხვევები. სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ჰემოლიზური ანემია, ეოზინოფილია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია.
ალერგიული რეაქციები: კანზე გამონაყარი, ქავილი, ურტიკარია, ცხელება, მულტიფორმული ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, შრატის დაავადება. იშვიათად _ ანაფილაქსიური შოკი.
ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი. სხვა გვერდითი მოვლენები: ზოგიერთ ავადმყოფებში აღინიშნება კუმბსის დადებითი რეაქცია.

უკუჩვენება
მომატებული მგრძნობელობა ცეფალოსპორინული ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ.

ორსულობა და ლაქტაცია
ზინატი, სხვა ანტიბიოტიკების მსგავსად, სიფრთხილით ინიშნება ორსულობის I ტრიმესტრში და ლაქტაციის პერიოდში.
ექსპერიმენტულ კვლევებში პრეპარატის ემბრიოტოქსიკური და ტერატოგენული ეფექტი არაა დადგენილი.

განსაკუთრებული მითითებები
პრეპარატი სიფრთხილით ენიშნებათ ავადმყოფებს პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის დროს.
ზინატის ხანგრძლივი გამოყენებისას შესაძლებელია პრეპარატის მიმართ მდგრადი მიკროორგანიზმების (Candida, Enterococci, Clostridium difficile) გაძლიერებული ზრდა, რის გამოც შესაძლებელია აუცილებელი გახდეს პრეპარატით მკურნალობის შეწყვეტა.
ანტიბიოტიკების მიღების ფონზე (მათ შორის ზინატის მიღების შემთხვევაშიც) დიარეის განვითარების შემთხვევაში ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარება მოიაზრება.
ზინატით ლაიმას დაავადების მკურნალობისას იშვიათად აღინიშნება იარიშ-ჰერცჰეიმერის რეაქცია. აღნიშნული რეაქცია წარმოადგენს ზინატის ბაქტერიოციდული მოქმედების პირდაპირ შედეგს დაავადების გამომწვევის სპიროქეტა Borrelia burgdorferi- ის მიმართ, რაც ჩვეულებრივ და ხშირ მოვლენას წარმოადგენს და თავისთავად მალევე გაივლის.
ზინატის ფონზე სისხლში გლუკოზის დონის განსაზღვრისათვის რეკომენდებულია გლუკოზოკინაზას ან ჰექსოკინაზას გამოყენება.
პრეპარატი არ ახდენს გავლენას ტუტე პიკრატით კრეატინინის განსაზღვრის ტესტის შედეგზე. გრანულების პერორალური სუსპენზიის მოსამზადებლად ან უკვე დამზადებული სუსპენზიის შერევა ცხელ სითხეებთან რეკომენდებული არ არის.

ჭარბი დოზირება
სიმპტომები: ცვლილებები ცნს-ის მხრივ _ აგზნებადობა, კრუნჩხვები. მკურნალობა: სიმპტომური. ზინატი ორგანიზმიდან გამოიყოფა ჰემოდიალიზისა და პერიტონეალური დიალიზის საშუალებით.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ზინატის პრობენეციდთან კომბინაციაში გამოყენებისას 50%-ით იზრდება ცეფუროქსიმის მრუდი “კონცენტრაცია-დრო”- ფართი.
ანტაციდები აქვეითებენ ზინატის სუსპენზიის ბიოშეღწევადობას.

შენახვის პირობები და ვადები
ტაბლეტები ინახება მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.
ვარგისიანობის ვადა _ 3 წელი.

ლეფლოცინი 5მგ/მლ 150მლ ფლ

~~22.25 ლარი~~
20.91 ლარი

ქვეყანა: უკრაინა

მწარმოებელი: იურია-ფარმი კიევი

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

ლეფლოგარდი 500მგ #10ტ

~~69.97 ლარი~~
65.77 ლარი

ქვეყანა: ბულგარეთი

მწარმოებელი: ტჩაიკაფარმა

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

ზინატი 125მგ/5მლ 50მლ სუსპ. ფლ

საერთაშორისო დასახელება – cefuroxime axetil
ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – J01DA06

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – ბეტა ლაქტამური ანტიბიოტიკები (პენიცილინები და ცეფალოსპორინები); მეორე თაობის ცეფალოსპორინები

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 10 ც.
1 ტაბ.
ცეფუროქსიმის აქსეტილი. . . . 125 მგ
შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 10 ც.
1 ტაბ.
ცეფუროქსიმის აქსეტილი. . . . 250 მგ
გრანულები პერორალური სუსპენზიის მოსამზადებლად: ფლაკონში 50 მლ
5 მლ.
ცეფუროქსიმი
(ცეფუროქსიმის აქსეტილის სახით). . . 125 მგ
დამხმარე ნივთიერებები:
პოვიდონ 30, სტეარინის მჟავა, საქაროზა, არომატიზატორი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ზინატი წარმოადგენს II თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს პერორალური გამოყენებისათვის. ზინატის ბაქტერიოციდული მოქმედება განპირობებულია მიკროორგანიზმების უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით. იგი მდგრადია უმრავლესი ბეტა-ლაქტამაზების მიმართ. in vitro ცეფუროქსიმი აქტიურია გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis (პენიცილინის მიმართ მდგრადი შტამების ჩათვლით, მეტიცილინის მიმართ რეზისტენტული იშვიათი შტამების გარდა); Haemophilus influenzae (ამპიცილინისადმი მდგრადი შტამების ჩათვლით), Klebsiella spp., Enterobacter spp., Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Streptococcus mitis (jgufi viridans), Clostridium spp., Proteus mirabilis, Proteus rettgeri, Salmonella typhi, S. typhimurium და sxva saxeobis Salmonella spp., Shigella spp., Neisseria spp., (ბეტა-ლაქტამაზას მაპროდუცირებელი N. gonorrhoeae შტამების ჩათვლით) და Bordetella pertusis. პრეპარატი აქტიურია აგრეთვე Pr. Vulgaris, Pr. morganii შტამების მიმართ. Bacteroides fragilis- ის უმეტესი შტამები პრეპარატისადმი მგრძნობიარენი არ არიან.
იგი არაა აქტიური Pseudomonas, Campilobacter, Acinobacter calcoaceticus და Serratia, Clostridium difficile- ს უმეტესი შტამების მიმართ.in vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ ცეფუროქსიმის ამინოგლიკოზიდური ჯგუფის ანტიბიოტიკებთან კომბინაციისას, აღინიშნება ადიტიური ეფექტი, ხოლო ზოგიერთ შემთხვევაში – სინერგიზმი.

ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა: ზინატის პერორალური მიღებისას, ცეფუროქსიმის აქსეტილი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან და სწრაფად ჰიდროლიზდება ნაწლავის ლორწოვან გარსსა და სისხლში, სისხლის მიმოქცევის სისტემაში ცეფუროქსიმის გამოთავისუფლებით. მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში აღინიშნება 2-3 სთ-ის შემდეგ. საკვების მიღება აჩქარებს შეწოვის პროცესს.
განაწილება: პრეპარატის სისხლის ცილებთან შეკავშირების მაჩვენებელი შეადგენს 33%-დან 50%-მდე. მეტაბოლიზმი და გამოყოფა: ზინატი ორგანიზმში ბიოტრანსფორმაციას არ განიცდის, იგი საშარდე გზებით უცვლელი სახით გამოიყოფა. პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1-1.5 სთ-ს.

ჩვენებები
ზინატი გამოიყენება პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების სამკურნალოდ:
– სასუნთქი გზების ინფექციები (მათ შორის მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი, ინფიცირებული ბრონქოექტაზია, ბაქტერიული პნევმონია, ფილტვის აბსცესი, გულმკერდის ღრუს ორგანოების ოპერაციის შემდგომი ინფექციები);
– ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები (სინუსიტი, ტონზილიტი, ფარინგიტი);
– შარდ-სასქესო სისტემის ინფექციები (მათ შორის მწვავე და ქრონიკული პიელონეფრიტი, ცისტიტი, ურეთრიტი, ასიმპტომური ბაქტერიურია, მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების ანთებითი დაავადებები);
– რბილი ქსოვილების ინფექციები (მათ შორის ფურუნკულოზი, პიოდერმია, იმპეტიგო);
– ძვალ-სახსროვანი სისტემის ინფექციები (მათ შორის ოსტეომიელიტი, სეპტიური ართრიტი);
– გონორეა (მათ შორის მწვავე გაურთულებელი გონოკოკური ურეთრიტი და ცერვიციტი);
– ლაიმის დაავადების მკურნალობა ადრეულ სტადიაში და დაავადების გვიანი სიმპტომების პროფილაქტიკა მოზრდილებსა და 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

მიღების წესები და დოზები
მოზრდილებში უმრავლესი ინფექციებისათვის პრეპარატის ერთჯერადი დოზა საშუალოდ შეადგენს 250 მგ-ს, 2-ჯერ დღეში.
ქვემო სასუნთქი გზების მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ინფექციები – 250 მგ 2-ჯერ დღეში.
ქვემო სასუნთქი გზების მძიმე ინფექციები (მაგ. პნევმონია) – 500 მგ 2-ჯერ დღეში.
საშარდე გზების ინფექციები – 125 მგ 2-ჯერ დღეში, პიელონეფრიტის დროს – 250 მგ 2-ჯერ დღეში.
გაურთულებელი გონორეის დროს – 1 გ დღეში ერთხელ.
ლაიმის დაავადების დროს მოზრდილებსა და 12 წლის ასაკის ზევით ბავშვებში – 500 მგ 2-ჯერ დღეში 20 დღის განმავლობაში.
2 წლამდე ასაკის ბავშვებს უმრავლესი ინფექციებისათვის ენიშნებათ საშუალოდ 125 მგ (ერთი ტაბ. 125 მგ ან 5 მლ სუსპენზია) 2-ჯერ დღეში.
ბავშვებს 2 წლის ასაკის ზევით და შუა ოტიტის დროს ენიშნებათ 250 მგ 2-ჯერ დღეში.
მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ინფექციების დროს ერთჯერადი დოზა შეადგენს 10 მგ/კგ.

ასაკი	სხეულის წონა (კგ)	ერთჯერადი დოზა (მგ) 2-ჯერ დღეში
2-6 თვე	4-6	40-60
6 თვე- 2 წელი	6-12	60-120
2-12 წელი	12->20	125

შუა ოტიტისა და მძიმე ინფექციების დროს ინიშნება 15 მგ/კგ 2-ჯერ დღეში.

ასაკი	სხეულის წონა (კგ)	ერთჯერადი დოზა (მგ) 2-ჯერ დღეში
3-6 თვე	4-6	60-90
6 თვე-2 წელი	6-12	90-180
2-12 წელი	12->20	180-250

მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა შეადგენს 500 მგ-ს.
პაციენტებს თირკმლის უკმარისობით, რომლებიც იმყოფებიან ჰემოდიალიზზე, ენიშნებათ 1 გ დღეში. მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა საშუალოდ შეადგენს 7 დღეს (5-10 დღემდე).
ზინატის მიღება რეკომენდებულია ჭამის შემდეგ.

გვერდითი მოვლენები
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, შესაძლებელია ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის ტრანზიტორული მომატება, სიყვითლე, აღწერილია ფსევდომემბრანული კოლიტის შემთხვევები. სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ჰემოლიზური ანემია, ეოზინოფილია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია.
ალერგიული რეაქციები: კანზე გამონაყარი, ქავილი, ურტიკარია, ცხელება, მულტიფორმული ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, შრატის დაავადება. იშვიათად – ანაფილაქსიური შოკი.
ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი. სხვა გვერდითი მოვლენები: ზოგიერთ ავადმყოფებში აღინიშნება კუმბსის დადებითი რეაქცია.

უკუჩვენება
მომატებული მგრძნობელობა ცეფალოსპორინული ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ.

ორსულობა და ლაქტაცია
ზინატი, სხვა ანტიბიოტიკების მსგავსად, სიფრთხილით ინიშნება ორსულობის I ტრიმესტრში და ლაქტაციის პერიოდში.
ექსპერიმენტულ კვლევებში პრეპარატის ემბრიოტოქსიკური და ტერატოგენული ეფექტი არაა დადგენილი.

განსაკუთრებული მითითებები
პრეპარატი სიფრთხილით ენიშნებათ ავადმყოფებს პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის დროს.
ზინატის ხანგრძლივი გამოყენებისას შესაძლებელია პრეპარატის მიმართ მდგრადი მიკროორგანიზმების (Candida, Enterococci, Clostridium difficile) გაძლიერებული ზრდა, რის გამოც შესაძლებელია აუცილებელი გახდეს პრეპარატით მკურნალობის შეწყვეტა.
ანტიბიოტიკების მიღების ფონზე (მათ შორის ზინატის მიღების შემთხვევაშიც) დიარეის განვითარების შემთხვევაში ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარება მოიაზრება.
ზინატით ლაიმას დაავადების მკურნალობისას იშვიათად აღინიშნება იარიშ-ჰერცჰეიმერის რეაქცია. აღნიშნული რეაქცია წარმოადგენს ზინატის ბაქტერიოციდული მოქმედების პირდაპირ შედეგს დაავადების გამომწვევის სპიროქეტა Borrelia burgdorferi- ის მიმართ, რაც ჩვეულებრივ და ხშირ მოვლენას წარმოადგენს და თავისთავად მალევე გაივლის.
ზინატის ფონზე სისხლში გლუკოზის დონის განსაზღვრისათვის რეკომენდებულია გლუკოზოკინაზას ან ჰექსოკინაზას გამოყენება.
პრეპარატი არ ახდენს გავლენას ტუტე პიკრატით კრეატინინის განსაზღვრის ტესტის შედეგზე. გრანულების პერორალური სუსპენზიის მოსამზადებლად ან უკვე დამზადებული სუსპენზიის შერევა ცხელ სითხეებთან რეკომენდებული არ არის.

ჭარბი დოზირება
სიმპტომები: ცვლილებები ცნს-ის მხრივ – აგზნებადობა, კრუნჩხვები. მკურნალობა: სიმპტომური. ზინატი ორგანიზმიდან გამოიყოფა ჰემოდიალიზისა და პერიტონეალური დიალიზის საშუალებით.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ზინატის პრობენეციდთან კომბინაციაში გამოყენებისას 50%-ით იზრდება ცეფუროქსიმის მრუდი “კონცენტრაცია-დრო”- ფართი.
ანტაციდები აქვეითებენ ზინატის სუსპენზიის ბიოშეღწევადობას.

შენახვის პირობები და ვადები
ტაბლეტები ინახება მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.
ვარგისიანობის ვადა – 3 წელი.

1...785786787...799 გვერდი 786 of 799