საერთაშორისო დასახელება:

LACTULOSE

მწარმოებელი: ბიოფარმა.,თურქეთი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი :

საფაღარათო საშუალებები; ოსმოსური თვისებების მქონე

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

100მლ სიროფი ფლ

250მლ სიროფი ფლ

თითოეული დოზირებული ჭიქა (15 მლ) შეიცავს:

10გ (667 მგ/მლ) ლაქტულოზას, 2.2გ-მდე გალაქტოზას, 1.2 გ-მდე ლაქტოზას, 1.2 გ-მდე სხვა შაქრებს.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ლაქტულოზა ნახევრად სინთეზური დისაქარიდია, რომელიც შედგება გალაქტოზას 1 მოლეკულისა და ფრუქტოზას 1 მოლეკულისაგან. მიღების შემდეგ უცვლელი სახით აღწევს მსხვილ ნაწლავში, ვინაიდან წვრილ ნაწლავში ლაქტულოზას დამშლელი ენზიმები არ მოიპოვება.

ლაქტულოზას დაშლის შედეგად მსხვილ ნაწლავში წარმოიქმნება ალიფატური რიგის მოკლეჯაჭვიანი კარბონმჟავები, რომლებიც ამცირებენ pH -ის დონეს ნაწლავში და ზრდიან ნაწლავის შიგთავსის ოსმოსურ წნევას.

ლაქტულოზა ამცირებს თავისუფალი ამიაკის და სხვა ტოქსიკური ნივთიერებების წარმოქმნას, ხელს უწყობს მათ უტილიზაციას, ასევე ორგანიზმიდან სწრაფად გამოსვლას. ამგვარად, ლაქტულოზა საკუთარ თავზე იღებს ღვიძლის სამუშაოს ნაწილს ტოქსიკურ ნივთიერებების უტილიზაციის დარგში. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ღვიძლის დაავადებების დროს, როდესაც იგი ამ ფუნქციას ვეღარ ასრულებს, რის შედეგადაც ტოქსიკური ნივთიერებები ხვდებიან რა სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში, აღწევენ ჰემატოენცეფალურ ბარიერში და იწვევენ ღვიძლისმიერი ენცეფალოპათიის განვითარებას.

ლაქტულოზა აღადგენს ნაწლავის ნორმალურ მოკროფლორას. ლაქტულოზა ასტიმულირებს ნაწლავის მოტორიკას, იწვევს ქიმუსის გათხიერებას და მისი მოცულობის გაზრდას. საფაღარათო ეფექტი 1-3 დღის განმავლობაში ვლინდება. გარდა ამისა, ლაქტულოზას განავალთან ერთად გამოაქვს ნაღვლის მჟავები, რის შედეგადაც მცირდება ქოლესტერინის შემცველობა სისხლსა და ნაღველში. გააჩნია მსხვილ ნაწლავში სალმონელების ზრდის ინჰიბირების უნარი. არ ამცირებს ვიტამინებისა და მინერალების აბსორბციას. არ იწვევს შეჩვევას (მოხსნის სინდრომი არ გააჩნია).

ჩვენებები:

მიღების წესები და დოზები:

ჰეპატოლაკი ღვიძლის ქრონიკული ენცეფალოპათიის დროს:

ჰეპატოლაკი ღვიძლის პრეკომის ან კომის დროს:

ყველა შემთხვევაში ავადმყოფის მდგომარეობის გაუმჯობესებისას პრეპარატი ინიშნება შიგნით, შემანარჩუნებელი დოზებით.

მკურნალობის ოპტიმალური ხანგრძლივობა 6-8 კვირას შეადგენს.

ყაბზობების მკურნალობისას:

ჰეპატოლაკი მიიღება დღეში ერთხელ ჭამის დროს წყალთან, რძესთან ან ხილის წვენთან ერთად შემდეგი დოზებით:

დოზის კორექცია იმ შემთხვევაში ტარდება, თუ პრეპარატის მიღების 2 დღის განმავლობაში ავადმყოფის მდგომარეობის გაუმჯობესება არ აღინიშნა.

გვერდითი მოვლენები:

ძირითადად მკურნალობის პირველ დღეებში და დიდი დოზებისას შეიძლება გამოვლინდეს: შებერილობა, მეტეორიზმი, ბოყინი, სპაზმები, მუცლის ტკივილი. ძალიან იშვიათად აღინიშნება ღებინება და გულისრევა. ეს გვერდითი ეფექტები შექცევადია და დოზის შემცირების შემთხვევაში ქრება.

მოულოდნელი გვერდითი ეფექტების გამოვლინების შემთხვევაში აუცილებელია ექიმთან მიმართვა.

უკუჩვენება:

* გასტროინტესტინალური ობსტრუქციები, მდგომარეობები, რომელთა დროსაც გალაქტოზას მიღება უკუნაჩვენებია.

განსაკუთრებული მითითებები:

1. ორსულობის I ტრიმესტრში გამოყენება მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით.

2. მონაცემები ლაქტულოზას დედის რძეში გადასვლის შესახებ არ არსებობს, მაგრამ ვინაიდან ბევრი პრეპარატი აღწევს დედის რძეში, პრეპარატი მეძუძურ დედებში ინიშნება სიფრთხილით.

3. მიუხედავად იმისა, რომ პრეპარატის შემადგენლობაში შაქარი არ შედის, ჰეპატოლაკი სიფრთხილით ინიშნება შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში.

4. თითოეული ავადმყოფისათვის დოზის შერჩევა ხდება ინდივიდუალურად.

5. ანტაციდებთან ერთად მიღებისას პრეპარატის მოქმედება სუსტდება.

ჭარბი დოზირება:

დღეისათვის ჭარბი დოზის შემთხვევები ცნობილი არ არის. სავარუდოა, რომ ჭარბი დოზისას შესაძლოა გამოვლინდეს დიარეა და ნაწლავის სპაზმი. ამ შემთხვევაში პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს და მოხდეს ავადმყოფის მდგომარეობაზე დაკვირვება. წყლისა და ელექტროლიტების დანაკარგი უნდა აღდგეს. თუ მკურნალობისას დიარეა გამოვლინდა, მაშინ დოზა უნდა შემცირდეს. თუ დიარეა არ შეწყდა, პრეპარატი უნდა მოიხსნას.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

მოქმედების ფართო სპექტრის მქონე ანტიბიოტიკებთან ერთად გამოყენებისას შესაძლებელია ლაქტულოზას თერაპიული ეფექტის დაქვეითება.

ანტაციდებთან ერთად გამოყენებისას ლაქტულაზას მოქმედება სუსტდება, ვინაიდან ისინი pH -ის შემცირებას ეწინააღმდეგებიან.

შენახვის პირობები და ვადები:

ინახება შუფუთვაში არაუმეტეს 25^oC ტემპერატურაზე ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

2 წელი.

აფთიაქში გაცემის წესი:

რეცეპტით.

მწარმოებელი: GMP, საქართველო

მოქმედი ნივთიერება:

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ღვიძლის მეტაბოლური პროცესების გამაუმჯობესებელი საშუალება;

(ჰეპატოპროტექტორი).

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: შეფუთვაში 50 ც.

1 კაფს.

ბაყაყურას (Silybum marianum) მშრალი ექსტრაქტი ……………    140 მგ

ქრისტესისხლას (Chelidonium majus) მშრალი ექსტრაქტი …….   100 მგ

ყვითელი კოჭას (Curcuma longa) მშრალი ექსტრაქტი …………    25 მგ

ლეციტინი (Lecithin) …………………………………………………    40 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ჰეპატო-რიცი მცენარეული წარმოშობის კომბინირებული პრეპარატია. ნაღვლმდენი და სპაზმოლიზური მოქმედების ჰეპატოპროტექტორი, რომელიც ახდენს ღვიძლის ფუნქციების ნორმალიზაციას, აუმჯობესებს მადას და საჭმლის მონელებას.

ჰეპატო-რიცის ეფექტს განაპირობებს მცენარეული ექსტრაქტების ბიოლოგიურად აქტიურ ნივთიერებათა ერთობლივი მოქმედება:

ფლავონოიდი სილიბინინი, რომელსაც შეიცავს ბაყაყურას ექსტრაქტი, ხასიათდება ჰეპატოპროტექტორული მოქმედებით. ღვიძლის მწვავე და ქრონიკული პათოლოგიების დროს ახდენს უჯრედების მემბრანების სტაბილიზაციას, აფერხებს მათ შემდგომ დაშლას და უჯრედებში ჰეპატოტოქსიკური ნივთიერებების შეღწევას; იცავს ღვიძლს ალკოჰოლის მავნე ზემოქმედებისგან. ცილებისა და ფოსფოლიპიდების სინთეზის სტიმულაციით აჩქარებს დაზიანებული ჰეპატოციტების რეგენერაციას.

ალკალოიდი ხელიდონინი, რომელიც წარმოადგენს ქრისტესისხლას ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს კომპონენტს, ხასიათდება ტკივილგამაყუჩებელი, სპაზმოლიზური და ნაღვლმდენი მოქმედებით. თავისუფალი რადიკალების მიერთებით ავლენს ანტიოქსიდანტურ მოქმედებას; ხელს უწყობს ჰეპატოციტების აღდგენის პროცესს.

ყვითელი კოჭას აქტიური ნივთიერება კურკუმინი – ძლიერი ანთების საწინააღმდეგო საშუალებაა; ამცირებს ღვიძლის ინტოქსიკაციას, აუმჯობესებს ნაღვლის ბუშტის მუშაობას და ნაღვლის გამოყოფას. აუმჯობესებს ღვიძლის დეტოქსიკურ ფუნქციას და ავლენს ბაქტერიციდულ და ბაქტერიოსტატიკურ აქტივობას ნაწლავური ინფექციების ზოგიერთი გამომწვევის მიმართ. ლეციტინი წარმოადგენს შეუცვლელი ფოსფოლიპიდების კომპლექსს, რომლებიც აუცილებელია ღვიძლის უჯრედების მემბრანების რეგენერაციის, ბიოლოგიური სტრუქტურის სტაბილიზაციისა და წარმოქმნისათვის. ღვიძლის სხვადასხვა დაავადებებისას ლეციტინი ამცირებს ლიმფოციტების ციტოტოქსიკურ მოქმედებას და ჰეპატოტოციტების ნეკროზს; არეგულირებს ცილებისა და ცხიმების ცვლას, იცავს ღვიძლის უჯრედულ სტრუქტურას, აღადგენს ლიმფოციტების და მაკროფაგების დამცველობით ფუნქციას.

ჩვენებები:

პროფილაქტიკური, დამცავი და სამკურნალო საშუალება ღვიძლის ფუნქციების დარღვევების დროს:

• ღვიძლის დაავადებების პროფილაქტიკა;
• ღვიძლის ქრონიკული ანთებითი დაავადებები;
• ქრონიკული ქოლეცისტიტი (არაკალკულოზური), ქოლანგიტი, სანაღვლე გზების დისკინეზია;
• ღვიძლის ალკოჰოლური, სხივური და ტოქსიკური დაზიანებები;
• სხვადასხვა ეტიოლოგიის ღვიძლის ცხიმოვანი დეგენერაცია;
• ღვიძლის ციროზის მკურნალობა კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში;
• ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული საშუალებებით, ანტიბიოტიკებით და სხვა მედიკამენტებით ხანგრძლივი მკურნალობის შემდგომ.

მიღების წესი და დოზირება:

პროფილაქტიკისა და მკურნალობის მიზნით ინიშნება ჰეპატო-რიცის 1 კაფსულა 3-ჯერ დღეში.

მძიმე ფორმით მიმდინარე დაავადების დროს – 2 კაფსულა 3-ჯერ დღეში ორი კვირის განმავლობაში, შემდგომ მკურნალობა გრძელდება თერაპიული დოზით (1 კაფსულა 3-ჯერ დღეში) 1-3 თვის განმავლობაში.

მკურნალობის კურსი მეორდება 1-3 თვის ინტერვალით. კაფსულები მიიღება ჭამის წინ დაუღეჭავად, მცირე რაოდენობით სითხესთან ერთად.

გვერდითი მოვლენები:

პრეპარატი კარგად გადაიტანება, იშვიათად ადგილი აქვს მომატებული მგრძნობელობის რეაქციებს.

უკუჩვენებები:

* პრეპარატის კომპონენტებისადმი მომატებული მგრძნობელობა.

განსაკუთრებული მითითებები:

სიფრთხილით ინიშნება სიყვითლის და ნაღველკენჭოვანი დაავადებების დროს.

ჭარბი დოზირება:

დოზის გადაჭარბების ნიშნები აღწერილი არ არის.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედება აღწერილი არ არის.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 10-25⁰C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

საერთაშორისო დასახელება:

HEPARIN SODIUM

მწარმოებელი: GENOM BIOTECH

მოქმედი ნივთიერება: ჰეპარინ ნატრიუმი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

პირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულანტი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინექციო ხსნარი: ფლაკონში 5 მლ, შეფუთვაში 10 ც.

1 მლ 1 ფლ.

ჰეპარინ ნატრიუმი ……..    5000 სე 25000 სე

საერთაშორისო დასახელება:

HEPARIN SODIUM

მწარმოებელი: B/BRAUN MELSUNGEN, გერმანია

მოქმედი ნივთიერება: ჰეპარინ ნატრიუმი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

პირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულანტი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინექციო ხსნარი: ფლაკონში 25000 სე/5 მლ

1 მლ.

ჰეპარინ ნატრიუმი ………   5000 სე

(ღორის ნაწლავის ლორწოვანი გარსიდან მიღებული)

ბენზილის სპირტი ………….    10 მგ

ნატრიუმის ქლორიდი ……….    3 მგ

ქლორწყალბამდჟავა …………      0.1 M ან

ნატრიუმის ჰიდროქსიდი ……    0-0.1 მკლ

საინექციო წყალი ……………..    1.0 მლ-მდე

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ჰეპარინი წარმოადგენს გლუკოზამინის და იდურონატის სულფატირებული ნარჩენებისაგან შემდგარ ანიონურ მუკოპოლისაქარიდს (სულფატირებულ გლუკოზამიოგლიკანს). პრეპარატის მოლეკულური მასა შეადგენს 3000-30000. ჰეპარინის მოქმედების ძირითად მექანიზმს წარმოადგენს მისი ანტიკოაგულაციური ეფექტი, რომელიც ვლინდება როგორც in vitro, ასევე in vivo მისი შეყვანის დროს.

ჰეპარინის ანტიკოაგულაციური მოქმედების ძირითადი მექანიზმი დაკავშირებულია მის მიერ პლაზმურ კოფაქტორ ანტითრომბინ III-თან კომპლექსის წარმოქმნასთან, რომელიც ნელა და პროგრესირებადი სახით თრგუნავს შედედების გააქტივებული IXა, Xა, XVა, XIIა ფაქტორების და თრომბინის მოქმედებას. ამ მხრივ განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია გააქტივებული X ფაქტორის ინჰიბიცია, ვინაიდან იგი ძირითად როლს ასრულებს კოაგულაციის პროცესში.

მისი აქტივობის დათრგუნვისათვის საჭიროა ჰეპარინის უფრო დაბალი დოზები, ვიდრე ფერმენტ თრომბინის აქტივობის ინჰიბირებისათვის. სწორედ აღნიშნული გარემოება წარმოადგენს ვენების თრომბოზების პროფილაქტიკის მიზნით ჰეპარინის კანქვეშ დაბალი დოზებით გამოყენების რაციონალურ საწყისს.

მისგან განსხვავებით თრომბოზების სამკურნალოდ საჭირო ჰეპარინის უფრო მაღალი დოზებით გამოყენება.

ჰეპარინი, თრომბოციტების ფუნქციის დათრგუნვით და სისხლდენის დროის გახანგრძლივებით გავლენას ახდენს ჰემოსტაზის პროცესზე. იგი არ ხასიათდება თრომბოლიზური მოქმედებით (იგი არ წარმოადგენს ფიბრინოლიზურ საშუალებას), თუმცა თრომბის ზრდის პროცესის შეფერხებით იგი ამცირებს მის ზომებს.

ფარმაკოკინეტიკა:

ჰეპარინის მოქმედება იწყება სწრაფად მისი ვენაში ინექციის დროს და 20-30 წთ-ის შემდეგ პრეპარატის კანქვეშა შეყვანისას.

ჰეპარინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი საშუალოდ შეადგენს 30 წთ-დან 5 სთ-მდე და დამოკიდებულია პრეპარატის დოზაზე, შეყვანის წესზე და ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციურ მდგომარეობაზე.

კანქვეშა ინექციის დროს მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში აღინიშნება 4-5 სთ-ის შემდეგ, რომელიც შეყვანილია დოზის შესაბამისად და შენარჩუნებული 12 სთ-ის და მეტი ხნის განმავლობაში.

პლაზმის ცილებთან ჰეპარინის კავშირი შეადგენს დაახლოებით 95%-ს. მისი განაწილების მოცულობა ძალიან მცირეა -0.06 ლ/კგ-ში (4 ლ 70 კგ-ში). იგი პრაქტიკულად მთლიანად რჩება შეკავშირებულ მდგომარეობაში პლაზმის ცილებთან, არ აღწევს პლაცენტურ ბარიერში და არ ექსკრეგირდება დედის რძეში.

მისი არააქტიური მეტაბოლიტები ორგანიზმიდან გამოიყოფიან შარდთან ერთად და პრეპარატის მხოლოდ უმნიშვნელო რაოდენობა ელიმინირდება უცვლელი სახით.

ჩვენებები:

• ღრმა ვენების თრომბოზის პროფილაქტიკა და მკურნალობა;
• ღრმა ვენების ოპერაციის შემდგომი თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის პროფილაქტიკა;
• ემბოლიზაციით მიმდინარე წინაგულების ფიბრილაცია;
• არასტაბილური სტენოკარდია;
• მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი;
• ფილტვების ემბოლია;
• პერიფერიული სისხლძარღვების დაავადების დროს თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკა და მკურნალობა;

• ექსტრაკორპორული სისხლმიმოქცევის აპარატის გამოყენება, სისხლის ტრანსფუზია, ჰემოდიალიზი;
• სტაბილიზატორის სახით სისხლის აღების დროს.

მიღების წესი და დოზირება:

♦ ჰეპარინის შეყვანა წარმოებს კანქვეშ, ვენაში, და ელექტროფორეზის გამოყენებით.

♦ თერაპიული მიზნით ჰეპარინს იყენებენ ვენაში უწყვეტი ინფუზიის, ან ვენაში რეგულარული ინექციების სახით.

♦ პროფილაქტიკის მიზნით ჰეპარინს იყენებენ კანქვეშ, 8-12 სთ-იანი ინტერვალით. ჰეპარინის კანქვეშა ინექციის ძირითად ადგილს წარმოადგენს მუცლის წინა-ლატერალური კედელი, მარჯვენა და მარცხენა მხარის მონაცვლეობით, საჭიროა თხელი გრძელი ნემსის შეყვანა პერპენდიკულარულად (და არა კუთხით), ცერა და საჩვენებელ თითებს შორის  მოქცეულ კანის ნაკეცში ხსნარის სრულ შეყვანამდე. ჰეპარინის კანქვეშა ინექციები წარმოებს ღრმად ცხიმოვან ქსოვილში. ჰემატომის ფორმირების თავიდან აცილების მიზნით საჭიროა შეყვანის ადგილის მუდმივი მონაცვლეობა.

♦ ჰეპარინის კონცენტრირებული ხსნარის კანქვეშა ინექციას იყენებენ ხშირად, ვინაიდან ამ დროს მკურნალობის პროცესი მნიშვნელოვნად უმჯობესდება. ჰეპარინის საწყისი დოზა ძირითადად შეადგენს 5000 სე-ს. იგი შეჰყავთ ვენაში, შემდგომში მკურნალობა გრძელდება ჰეპარინის კანქვეშა ინექციით ან მისი ვენაში ინფუზიით.

ჰეპარინის შემანარჩუნებელი დოზები დამოკიდებულია მისი შეყვანის წესზე.

– ვენაში უწყვეტი ინფუზიის დროს ინიშნება 1000-2000 სე-სთ-ში, (20000-40000 სე დღეში). ჰეპარინს ხსნიან 100 მლ ნატრიუმის ქლორიდის იზოტონურ ხსნარში;

– ვენაში რეგულარული ინექციების დროს ინიშნება ჰეპარინის 5000-10000 სე ყოველ 4-6 სთ-ში.

– კანქვეშა ინექციების დროს ჰეპარინის კონცენტრირებული ხსნარი შეჰყავთ ყოველ 12 სთ-ში 15000-20000 სე, ან ყოველ 8 სთ-ში 8000-10000 სე.

♦ ჰეპარინის დოზების შერჩევა წარმოებს ნაწილობრივ აქტივირებული თრომბოპლასტინის დროის მიხედვით, რომელიც 1.5-2.5-ჯერ მეტია საკონტროლო მაჩვენებლებთან შედარებით.

♦ პრეპარატის მცირე დოზებით კანქვეშა ინექციებისას (თრომბის წარმოქმნის პროფილაქტიკა) საჭირო არ არის ნაწილობრივ აქტივირებული თრომბოპლასტინის დროის რეგულარული კონტროლი, ვინაიდან იგი უმნიშვნელოდ იზრდება. ჰეპარინის ვენაში უწყვეტი ინფუზია, რეგულარულ ინექციებთან შედარებით, წარმოადგენს მეტად მოხერხებულ მეთოდს. ვინაიდან იგი უზრუნველყოფს მეტად მნიშვნელოვან ჰიპოკოაგულაციას და ხასიათდება სისხლდენის ნაკლები რისკით.

♦ ჰეპარინის ვენაში ინექციები რეკომენდებულია მხოლოდ მკურნალობის დასაწყისში, ან იმ შემთხვევაში, როდესაც რაიმე მიზეზის გამო შეუძლებელია პრეპარატის ვენაში ინფუზია, ან ჰეპარინის კონცენტრირებული ხსნარის კანქვეშ შეყვანა. პრეპარატის რეგულარული ინექციები ვენაში იწვევს ჰემოსტაზის ცვლილებებს, რასაც თან ახლავს მეტად საშიში სისხლდენები, რის გამოც აღნიშნული ინექციები წარმოებს მხოლოდ განსაკუთრებული აუცილებლობის შემთხვევებში.

♦ ჰეპარინით მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია მისი გამოყენების ჩვენებაზე და შეყვანის წესზე.

♦ ვენაში ინექცის დროს მკურნალობის ოპტიმალური კურსი შეადგენს 7-10 დღეს, შემდგომში პერორალურ ანტიკოაგულანტებზე გადასვლით.

♦ რეკომენდებულია პერორალური ანტიკოაგულანტების (ვარფარინის და სხვა) გამოყენება ჰეპარინით მკურნალობის პირველივე დღიდან, ან მე-5 მე-7 დღეს, ჰეპარინით მკურნალობის შეწყვეტა წარმოებს კომბინირებული მკურნალობიდან 4-5 დღის შემდეგ.

♦ თეძო-ბარძაყის ვენების თრომბოზების დროს რეკომენდებულია ჰეპარინის გამოყენება შედარებით ხანგრძლივი დროის განმავლობაში.

გვერდითი მოვლენები:

– ჰეპარინი ხასიათდება კარგი ტოლერანტობით ორგანიზმის მხრივ. იგი სიფრთხილით ინიშნება ალერგიული რეაქციების შემთხვევაში, ვინიდან წარმოადგენს ცხოველების ქსოვილებიდან მიღებულ ექსტრაქტს.

– ჰეპარინით რეგულარული მკურნალობის დასაწყისში საჭიროა პრეპარატის ტესტ-დოზის – 1000 სე დანიშვნა, მომატებული მგრძნობელობის რეაქციებიდან ხშირად აღინიშნება ცხელება, ურტიკარია, რინიტი, ასთმა, ქავილი, ფეხის გულებში სიმხურვალის შეგრძნება, თრომბოციტოპენია (მისი განვითარება შესაძლებელია ჰეპარინის თრომბოციტების აგრეგაციაზე პირდაპირი ზემოქმედების, ან იმუნური რეაქციის შედეგად, რომლის დროსაც ანტისხეულები ურთიერთქმედებენ თრომბოციტებთან და ენდოთელიუმთან) პირველი ტიპის რეაქციები, როგორც წესი, ვლინდება მსუბუქი ფორმით და მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ ქრება, განსხვავებით მეორე ტიპის რეაქციებისაგან, რომლებიც ხასიათდებიან მძიმე მიმდინარეობით და ზოგჯერ ლეტალური გამოსავალით.

– ჰეპარინ-ინდუცირებული თრომბოციტოპენიის ფონზე, შესაძლებელია ვენური თრომბოემბოლიის რეციდივით მიმდინარე კანის ნეკროზისა და არტერიების თრომბოზის („თეთრი თრომბები“) განგრენის, მიოკარდიუმის ინფარქტის, ინსულტის განვითარება, ხშირად ლეტალური გამოსავლით. ამიტომ მძიმე თრომბოციტოპენიის შემთხვევაში (თრომბოციტების რაოდენობის 2-ჯერ დაქვეითება საწყის მაჩვენებლებთან შედარებით ან 100000-ზე უფრო დაბლა) აუცილებელია ჰეპარინით მკურნალობის შეწყვეტა.

– აღწერილია ოსტეოპოროზის (ჰეპარინის ხანგრძლივი გამოყენების დროს), გარდამავალი ალოპეციის შემთხვევები და ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება.

– ადგილობრივი გვერდითი მოვლენებიდან შესაძლებელია გაღიზიანება, ტკივილი, ერითემა, ჰემატომები და ინექციის ადგილის დაწყლულება. იშვიათად შესაძლებელია ჰეპარინის მოქმედებით გამოწვეული სისხლდენა, რომლის მინიმუმამდე დაყვანა შესაძლებელია პრეპარატის წინააღმდეგ ჩვენების შეფასების, სისხლის შედედების პროცესის ლაბორატორიული კონტროლით და ზუსტი დოზირების მიხედვით.

– პრეპარატის გვერდითი მოქმედების ტიპიურ მაგალითს წარმოადგენს სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან და შარდ-გამომყოფი გზებიდან, თუმცა ჰემორაგიის განვითარება შესაძლებელია სხვა ორგანოებშიც (თირკმელზედა ჯირკვალი, რეტროპერიტონეული სივრცე).

უკუჩვენებები:

* ჰემოფილია და ძლიერი სისხლდენით მიმდინარე სხვა დაავადებები;

* თრომბოციტოპენია;

* კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის წყლულოვანი დაავადება;

* ჰემორაგიული ინსულტი;

* მძიმე ხარისხის არტერიული ჰიპერტენზია;

* საყლაპავის ვენების ვარიკოზული გაგანიერებით მიმდინარე ღვიძლის ციროზი;

* თირკმელების უკმარისობა;

* ბაქტერიული ენდოკარდიტი;

* მენსტრუაცია, მოსალოდნელი აბორტი;

* თვალზე, თავის ტვინზე, წინამდებარე ჯირკვალზე, ღვიძლზე და სანაღვლე გზებზე ჩატარებული ქირურგიული ოპერაციები;

* შოკი და ჰეპარინის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობის დროს პრეპარატის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ მკაცრი ჩვენების მიხედვით. რადგან არ არსებობს მონაცემები ჰეპარინის დედის რძეში ექსკრეგირების შესახებ, მისი გამოყენება შესაძლებელია ლაქტაციის პერიოდში.

განსაკუთრებული მითითებები:

◄ ჰეპარინის შეყვანა კუნთებში რეკომენდებული არ არის, ვინაიდან ამ დროს შესაძლებელია ინექციის ადგილას ჰემატომის წარმოქმნა.

◄ ჰეპარინის ხსნარმა შესაძლებელია მიიღოს მოყვითალო ფერი, რომელიც არ ცვლის მის აქტივობას და მის მიმართ ტოლერანტობას.

◄ სამკურნალო მიზნით ჰეპარინის გამოყენების დროს მისი დოზის შერჩევა ხდება ნაწილობრივ აქტივირებული თრომბოპლასტინური დროის მაჩვენებლების მიხედვით.

◄ ჰეპარინით მკურნალობის პროცესში სხვა სამკურნალო ნივთიერებების კუნთებში ინექციის სახით შეყვანა და ორგანოების ბიოფსიის ჩატარება ნებადართული არ არის.

◄ ჰეპარინის გასახსნელად იყენებენ მხოლოდ ფიზიოლოგიურ  ხსნარს.

ჭარბი დოზირება:

ჰეპარინის ჭარბი დოზირებით გამოწვეული მცირე სისხლდენების დროს, საკმარისია მხოლოდ მისი გამოყენების შეწყვეტა.

ძლიერი სისხლდენების დროს ჰეპარინის დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში იყენებენ მის ანტიდოტს -პროტამინ სულფატს (1 მგ პროტამინ სულფატი 100 სე ჰეპარინზე).

საჭიროა იმის გათვალისწინება, რომ ჰეპარინი სწრაფად გამოიყოფა ორგანიზმიდან.

იმ შემთხვევაში, როდესაც პროტამინ სულფატი ინიშნება ჰეპარინის წინამდებარე დოზის შეყვანიდან 30 წთ-ის შემდეგ, საჭიროა მხოლოდ მისი ნახევარი დოზის შეყვანა.

პროტამინ სულფატის მაქსიმალური დოზა შეადგენს 50 მგ-ს.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ჰეპარინის მოქმედების ეფექტს აძლიერებს:

– აცეტილსალიცილის მჟავა, დიპირიდამოლი, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო და სხვა საშუალებები, რომლებიც იწვევენ თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბირებას.

– ჰეპარინის მოქმედებას ნაწილობრივ ასუსტებენ: აკტჰ, ანტიჰისტამინური საშუალებები, ფენოთიაზინები, საგულე გლიკოზიდები, ნიკოტინის მჟავა და ტეტრაციკლინები.

– ფარმაცევტული ურთიერთქმედება: ჰეპარინი შეუთავსებადია ტუტე ხსნარებთან, ტეტრაციკლინებთან, თიროქსინთან, აკტჰ-თან, პროტამინთან. არ შეიძლება ჰეპარინის შერევა ერთ შპრიცში სხვა საშუალებებთან.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 15-25⁰C ტემპერატურაზე მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას. გაყინვა ნებადართული არ არის. სტერილურ პირობებში გახსნილი ფლაკონის შენახვა შესაძლებელა 14 დღის განმავლობაში.

ვარგისიანობის ვადა: 3-5 წელი.

მწარმოებელი: HEEL, გერმანია

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ღვიძლის დაავადებების სამკურნალო ჰომეოპათიური საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინექციო ხსნარი: ამპულაში 2.2 მლ, შეფუთვაში 5, 10, 50 და 100 ც.

100 მლ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატი წარმოადგენს ჰომეოპათიური წესით მომზადებულ კომპლექსურ ანტიჰომოტოქსიკოლოგიურ სამკურნალო საშუალებას, რომლის შემადგენლობაში შედის მცენარეული, მინერალური და ცხოველური წარმოშობის ნივთიერებები. ჰომოტოქისნების (ადამიანის ტოქსინები) შესახებ დოქტორ რეკევეგის მოძღვრების მიხედვით მათი მოქმედება დაფუძნებულია ორგანიზმის იმუნური სისტემის გააქტივებაზე და მისი ფუნქციის ნორმალიზაციაზე.

ჩვენებები:

• ღვიძლის დეზინტოქსიკაციური ფუნქციის სტიმულაცია, მისი მწვავე და ქრონიკული დაავადებების დროს: ქოლანგიტი, ქოლეცისტიტი;
• ღვიძლის ფუნქციის ტოქსიკური მოშლა, ღვიძლის ციროზი, ჰეპატიტი;
• როგორც დამხმარე საშუალება დერმატოზების და სხვადასხვა ეტიოლოგიის დერმატიტების, მგლურას, ტოქსიკური ეგზემის, ნეიროდერმიტის, ჰიპერქოლესტერინემიის დროს.

მიღების წესი და დოზირება:

1 ამპულა 1-3-ჯერ კვირაში კანქვეშ, კუნთებში ან, თუ საჭიროა, ვენაში.

გვერდითი მოვლენები:

არ გააჩნია.

უკუჩვენებები:

არ გააჩნია.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

აღსანიშნავ თავისებურებათა გარეშე.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე, მშრალ, მზის სხივების პირდაპირი ზემოქმედებისა და გადახურებისაგან დაცულ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 5 წელი.

მწარმოებელი: ჰეროფარმი, ა.დ სერბეთი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

მალამო გარეგანი გამოყენებისთვის, გელი გარეგანი გამოყენებისთვის.

100გ მალამო შეიცავს:

აქტიური ნივთიერებები:

ნატრიუმის ჰეპარინი ……………. 30 000 ME,

ალანტოინი ………………………… 0,30გ,

დექსპანტენოლი ………………….. 0,40გ;

დამხმარე ნივთიერებები: ბრონოპოლი, კარბომერი, მიკროკრისტალური ცვილი, ტრისალკილმაკროგოლის ფოსფატი, ლევომენთოლი, თხევადი პარაფინი, პურცელინოლი, ცხიმოვანი მჟავების გლიცერიდები, დინატრიუმის ედეტატი, ტროლამინი, ვაზელინი, გამოხდილი წყალი.

100გ გელი შეიცავს:

აქტიური ნივთიერებები:

ნატრიუმის ჰეპარინი ………………. 30 000 ME,

ალანტოინი …………………………… 0,250გ,

დექსპანთენოლი ………………………. 0,250გ;

დამხმარე ნივთიერებები:  კარბომერი, ლევომენთოლი, დინატრიუმის ედეტატი, ტროლამინი, მთის ფიჭვის ზეთი, ჩვეულებრივი ფიჭვის ზეთი, ლიმონის ზეთი,  სორბიტოლი, იზოპროპანოლი, სოფტიგენი 767 (მაკროგოლ-6-გლიცერილკაპრილოკაპრატი), პოლისორბატი, გამოხდილი წყალი.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

პირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულანტური საშუალება ადგილობრივი გამოყენებისთვის.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება:

კომბინირებული პრეპარატი ადგილობრივი გამოყენებისთვის.

ჰეპარინი ხელს უშლის თრომბების წარმოქმნას, აქვს შეშუპების საწინააღმდეგო და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება, აუმჯობესებს ადგილობრივ სისხლის მიმოქცევას.

ალანტოინი ახდენს ანთები საწინააღმდეგო მოქმედებას, ასტიმულირებს ცვლით პროცესებს ქსოვილებში და ხელს უწყობს უჯრედების პროლიფერაციას.

დექსპანთენოლი აუმჯობესებს ჰეპარინის შეწოვას, ასტიმულირებს ქსოვილების ეპითელიზაციას და გრანულაციას.

მიღების ჩვენება:

უკუჩვენება:

* მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტების მიმართ, კანის საფარის მთლიანობის დარღვევა (გელისთვის), კანის საფარის ინფიცირებული დაზიანებები.

გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში:

ორსულობისას და ძუძუთი კვებისას პრეპარატი უნდა მიიღონ იმ შემთხვევაში, თუ ქალისთვის მოსალოდნელი სარგებელი აჭარბებს ნაყოფისთვის ან ძუძუთა ბავშვისთვის შესაძლო რისკს.

გამოყენების მეთოდი და დოზები:

გარეგანად, ასაკისგან დამოუკიდებლად. დაზიანებულ უბნებზე 1-3ჯერ დღეში იდება მალამოს ფენა;

ვენების დაავადებების მკურნალობისას პრეპარატი გამოიყენება მალამოიანი საფენების სახით. ტროფიკული წყლულებისას მალამო იდება რგოლის სახით დაახლოებით 4 სმ სიგანის.

გელი იდება თხელ ფენად, იშორებენ მსუბუქი მასაჟისებრი მოძრაობებით ზემოდან-ქვემოთ (თრომბოზებისას და თრომბოფლებიტებისას მასაჟი საჭირო არ არის).

ქვედა კიდურების ვენების დაავადებებისას მალამო იდება მსუბუქი გამწმენდი მოძრაობებით ქვემოდან ზემოთ, ერთჯერადი დოზის მოცილება რეკომენდებულია არა სრულად, არამედ ცალკეული ულუფებით.

გვერდითი მოქმედება:

ალერგიული რეაქციები (კანის გამონაყარი, კანის ჰიპერემია, ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება).

გამოშვების ფორმა:

მალამო გარეგანი გამოყენებისთვის (300 ME+4მგ+3მგ)/გ.

40გ მალამო ალუმინის ტუბში, პლასტმასის ჩასახრახნი თავსახურით. ტუბის ნაპრალი დაცულია ალუმინის მემბრანით. სახუარვი წარმოადგენს მონოლითურ კონსტრუქციას, აქვს მემბრანის გახვრეტის შესაძლებლობა. ტუბი ჩასახრახნით და გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

გელი გარეგანი გამოყენებისთვის (300 ME+2,5მგ+2,5მგ)/გ.

40გ გელი ალუმინის ტუბში, პლასტმასის ჩასახრახნი თავსახურით. ტუბის ნაპრალი დაცულია ალუმინის მემბრანით. სახუარვი წარმოადგენს მონოლითურ კონსტრუქციას, აქვს მემბრანის გახვრეტის შესაძლებლობა. ტუბი ჩასახრახნით და გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:

ინახება 15-25ºC ტემპერატურაზე.

ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისობის ვადა:

3 წელი.

გამოყენება არ შეიძლება შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

რეცეპტის გარეშე.

მწარმოებელი: ჰეროფარმი, ა.დ სერბეთი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

მალამო გარეგანი გამოყენებისთვის, რექტალური სანთლები.

1 გ მალამო შეიცავს:

ჰეპარინი ნატრიუმის  …………………… 65მე,

პრედნიზოლონის აცეტატი …………… 2,233მგ,

პოლიდოკანოლი ……………………………. 30მგ.

დამხმარე ნივთიერებები: მყარი პარაფინი, წებოვანი პარაფინი, უწყლო ლანოლინი, სილიციუმის დიოქსიდი.

1 სანთელი შეიცავს:

ჰეპარინი ნატრიუმის  …………………………  120 მე,

პრედნიზოლონის აცეტატი ………………… 1,675მგ,

პოლიდოკანოლი ………………………………….. 30მგ.

დამხმარე ნივთიერებები: მაგლიოლი 812, სილიციუმის დიოქსიდი, ნოვატ B, გლიცერინის ტრისტეარატი.

აღწერა:

მალამო: მოყვითალო-თეთრი ნახევრად გამჭვირვალე, ჟელესმაგვარი მალამო დამახასიათებელი სუნით.

სანთელი: თეთრი, ჩხირის ფორმის;  განატეხზე თეთრი ფერის ჰომოგენური სანთელი.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

ბუასილის საწინააღმდეგო საშუალება.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება:

კომბინირებული პრეპარატი.

ჰეპარინი -პირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულანტი, გარეგანი გამოყენებისას ახდენს ადგილობრივ ანტითრომბოზულ, ანტიექსუდაციურ და ზომიერ ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებას; ხელს უწყობს შემაერთებელი ქსოვილის რეგენერაციას; ხელს უშლის სისხლის შედედებას ჰემოროიდალურ კვანძებში. პრედნიზოლონი -გლუკოკორტიკოიდი, ახდენს ანთების საწინააღმდეგო, ანტიექსუდაციურ და ალერგიის საწინააღმდეგო მოქმედებას, ამცირებს ანთებას და თანმხლებ სუბიექტურ მოვლენებს (ქავილი, წვა, ტკივილი) ანორექტალურ მიდამოში.

პოლიდოკანოლი ახდენს ადგილობრივ მაანესთეზირებელ მოქმედებას და უზრუნველყოფს ჰემოროიდალური კვანძების სკლეროზირებას.

ჩვენება:

• გარეგანი და შიგნითა ბუასილი.
• უკანა ტანის ვენების თრომბოფლებიტი.
• ანუსის მიდამოში ფისტულები, ეგზემა და ქავილი.

უკუჩვენება:

* მომატებული მგრძნობელობა, კანის ბაქტერიული, ვირუსული, სოკოვანი დაზიანებები, ტუბერკულოზი, სიფილისი;

* კანის სიმსივნეები;

* ორსულობა (I ტრიმესტრი);

* ვაქცინის შეყვანაზე რეაქციები;

* მიდრეკილება სისხლდენებისადმი.

გამოყენების მეთოდი და დოზები:

გარეგანად, დაზიანებულ უბნებზე მალამო იდება თხელი ფენით 2-4–ჯერ დღეში; ტკივილის შეგრძნებების გაქრობის შემდეგ-ერთხელ დღეში 7 დღის განმავლობაში.

რექტალურად, სანთლები შეყავთ 1-2–ჯერ დღეში სწორი ნაწლავის ღრუში, დეფეკაციის შემდეგ. მალამოს შეყვანისთვის გამოიყენება ჩასახრახნი ბოლო, რომელიც შეყავთ სწორი ნაწლავის ღრუში და ტუბზე მსუბუქი დაჭერით გამოიყოფა მცირე რაოდენობით მალამო.

გვერდითი მოქმედება:

ალერგიული რეაქციები, კანის ჰიპერემია. ხანგრძლივი გამოყენებისას და/ან დიდ ზედაპირზე დადებისას შესაძლებელია სისტემური გვერდითი ეფექტების განვითარება.

განსაკუთრებული მითითებები:

დაზიანებულ კანზე ან ლორწოვან გარსებზე დიდი რაოდენობის წასმისას აღინიშნება რეგენერაციის პროცესების შენელება.

გამოშვების ფორმა:

20გ მალამო ალუმინის ტუბში, პლასტმასის ჩასახრახნი თავსახურით. ტუბის ნაპრალი დაცულია ალუმინის მემბრანით. სახუარვი წარმოადგენს მონოლითურ კონსტრუქციას, აქვს მემბრანის გახვრეტის შესაძლებლობა. ტუბი ჩასახრახნით და გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

რექტალური სანთლები. 5 სანთელი კონტურულ პვქ.-შეფუთვაში. 2 კონტურული პვქ.-შეფუთვა გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

ვარგისობის ვადა:

3 წელი. გამოყენება არ შეიძლება შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

შენახვის პირობები:

ინახება 15-25ºC ტემპერატურაზე, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

რეცეპტის გარეშე.

საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება) – comb. drug

მწარმოებელი ფირმა, ქვეყანა: ESI s.p.a., იტალია

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰეპატოპროტექტორები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტი №45

თითოეული ტაბლეტის შემადგენლობაში აქტიური კომპონენტების სახით შედის:

არტიშოკის (Cynara scolymus) ფოთლების ფხვნილი – 200 მგ,

ნარშავი (Silybum marianum) – 80 მგ, 2 % -მდე გატიტრული სილიმარინთან;

ბაბუაწვერა (Taraxacum officinale) – 30 მგ, 1 % -მდე გატიტრული ინულინთან;

ინოზიტოლი – 40 მგ;

ქოლინის ბიტარტარატი – 100 მგ;

D/L მეთიონინი – 40 მგ;

ვიტამინი B6 (პირიდოქსინი) – 1 მგ.

დამხმარე ნივთიერებები:

მაგნიუმის სტეარატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კალციუმის ფოსფატი, მცენარეული მაგნიუმის სტეარატი და კაჟბადის დიოქსიდი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ჰეპადაიტის შემადგენლობაში შემავალი მცენარეების ექსტრაქტები და სხვა ნივთიერებები რეკომენდებულია ღვიძლის დაავადებების, ათეროსკლეროზის, ჰიპერქოლესტერინემიის და ნაღვლის უკმარისობის დროს. ჰეპადაიტი ასევე გამოიყენება ციროზის და ღვიძლის სხვა დაავადებების დროს, რომელთაც თან სდევს ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა.

ჰეპადაიტის შემადგენლობაში შემავალი არტიშოკის ფოთლების ფხვნილი ახდენს დიურეზულ, ნაღველმდენ, ჰეპატოპროტექტორული და საფაღარათო მოქმედებას. ზრდის ნაღვლის სეკრეციას, ხელს უწყობს სისხლის გასუფთავებას, აქვეითებს ქოლესტერინის დონეს, ხელს უშლის ქოლესტერინული ნაღვლის კენჭების განვითარებას. ხელს უწყობს ნიტროშენაერთების, ალკალოიდების, მძიმე მეტალების მარილების და სხვა ტოქსინების ორგანიზმიდან გამოდევნას.

ნარშავი ათასწლეულების განმავლობაში გამოიყენებოდა ღვიძლის დაავადებების სამკურნალოდ. ნარშავის დადებით გავლენას ღვიძლზე განსაზღვრავს მის შემადგენლობაში შემავალი სილიმარინი. სილიმარინი წარმოადგენს გლოკოზიდების ნარევს (სილიბინინი, სილიდიანინი, სილიკრისტინი), რომლებიც ეხმარებიან ღვიძლს დეტოქსიკატორული ფუნქციის განხორციელებაში, იცავენ მას ტოქსიური ნივთიერებების, ალკოჰოლის და სხვა არახელსაყრელი ფაქტორების ზემოქმედებისგან.

სილიმარინი მოქმედებს ღვიძლზე ორგვარად: ეწინააღმდეგება ჰეპატოციტების დაშლას, უჯრედული მემბრანების სტაბილიზების გზით, აგრეთვე ხელს უწყობს ღვიძლის ქსოვილის რეგენერაციას ახალი უჯრედების წარმოქმნის ხარჯზე (ჰეპატოპროტექტორული მოქმედება), შედეგად ძლიერდება ნაღვლის წარმოქმნა. სილიმარინს ასევე ახასიათებს ანთებისსაწინააღმდეგო და ანტიოქსიდანტური თვისებები, აუმჯობესებს კანის საფარველის მდგომარეობას ღვიძლის დაავადებების დროს. სილიმარინი დადებითად მოქმედებს საჭმლის მონელებაზე, რადგან ნაღვლის საკმარისი რაოდენობა ხელს უწყობს ცხიმების სრულ მონელებას და ცხიმში ხსნადი ვიტამინების ორგანიზმის მიერ ოპტიმალურ ათვისებას.

სამკურნალო ბაბუაწვერა აუმჯობესებს ნაღვლის ბუშტის ფუნქციონირებას. ბაბუაწვერას მშრალი ექსტრაქტი გამოიყენება ნაღვლის კენჭების წარმოქმნის პროფილაქტიკის მიზნით. ავლენს გამოხატულ ნაღველმდენ და დიურეზულ მოქმედებას, ასტიმულირებს საჭმლის მომნელებელი ჯირკვლების ფუნქციონირებას. ინოზიტოლი, ქოლინის ბიტარტრატი და D/L მეთიონინი წაროადგენენ ლიპოტროპულ ფაქტორებს, ნივთიერებებს, რომელთა ძირითადი ფუნქცია მდგომარეობს ღვიძლში ცხიმების შემცველობის დაქვეითებაში, რაც ხელს უწყობს ქოლესტერინის დონის დაქვეითებას სისხლში. ვიტამინი B6 მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ცილების, ცხიმების და ნახშირწყლების მეტაბოლიზმში, გამოიყენება ღვიძლის ფუნქციის გაუმჯობესების მიზნით.

ჩვენებები:

ჰეპადაიტი გამოიყენება შემდეგი მდგომარეობების დროს:

• ღვიძლის დაავადებები, რომელთაც თან სდევს მისი ფუნქციის დარღვევა (ჰეპატიტები, ცხიმოვანი ჰეპატოზი, ღვიძლის ტოქსიური დაზიანება, მათ შორის წამლისმიერი, ალკოჰოლური, მძიმე მეტალების შენაერთებით და ა.შ.);
• ღვიძლის ციროზი (კომპლექსურ თერაპიაში);
• ჰიპერქოლესტერინემია;
• ათეროსკლეროზი;
• კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები, რომელთაც თან სდევს ნაღვლის უკმარისობა;

მიღების წესები და დოზები:

მიიღება per os მცირე რაოდენობით წყალთან ერთად.

მოზრდილები: 1 ტაბლეტი 2-3-ჯერ დღეში.

გვერდითი მოვლენები:

იშვიათ შემთხვევაში – დიარეა.

უკუჩვენება:

* მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ.

საერთაშორისო დასახელება:

FUMARIA HERBA; CARDUI MARIAE FRUCTUS

მწარმოებელი: MERCKLE

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ნაღველმდენი საშუალება

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: შეფუთვაში 10 და 30 ც.

1 კაფს.

ნარშავის ნაყოფები ……….      275 მგ

მათ შორის ფუმარინი ………  4.13 მგ

შავთარას ბალახი ………….. 70-100 მგ

მათ შორის სილიმარინი ……    50 მგ

საერთაშორისო დასახელება:

L-ORNITHINE L-ASPARTATE

მწარმოებელი: MERZ PHARMA, გერმანია

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰიპოაზოტემიური საშუალება. ჰეპატოპროტექტორი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

გრანულები პერორალური ხსნარის მოსამზადებლად: პაკეტებში. შეფუთვაში 10 ც.

1 პაკ.

L-ორნითინი L-ასპარტატი…………  3 გ

კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად: ამპულაში 10 მლ, შეფუთვაში 10 ც.

1 მლ 1 ამპ.

L-ორნითინ L-ასპარტატი ……….   500 მგ 5 გ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ჰეპა-მერცი აქვეითებს მომატებული ამიაკის დონეს ორგანიზმში. L-ორნითინი მონაწილეობს ორნითინის ციკლში და შარდოვანას წარმოქმნით ხელს უწყობს ამიაკის დეტოქსიკაციას.  L – ასპარტატი ააქტიურებს გლუტამინსინთეტაზას და უზრუნველყოფს იონიზირებული ამიაკის არატოქსიურ გლუტამინად გარდაქმნას, არამარტო პერივენოზურ ჰეპატოციტებში, არამედ თავის ტვინსა და კუნთებში. პრეპარატი ხელს უწყობს ინსულინის და სომატოტროპული ჰორმონის გამომუშავებას. აუმჯობესებს ცილოვან ცვლას პარენტერალურ კვებაზე მყოფ პაციენტებში.

ჩვენებები:

• ჰიპერაზოტემიით მიმდინარე ღვიძლის მწვავე და ქრონიკული დაავადებები: ჰეპატიტი, ციროზი, ცხიმოვანი დისტროფია.
• ჰეპატოენცეფალოპათია: მანიფესტირებული და ლატენტური (მათ შორის ცნობიერების დარღვევის დროს – პრეკომა და კომა-კომპლექსურ თერაპიაში).

მიღების წესი და დოზირება:

1 გრანულა (პაკეტი) გახსნილ 200 გ სითხეში (წყალი, ჩაი ან წვენი) 1-3-ჯერ დღეში ჭამის შემდეგ.

სადღეღამისო ინტრავენური დოზა: 1-4 ამპულა გახსნილი 500 მლ საინფუზიო ხსნარში, მაქსიმალური სიჩქარე 5 გ/სთ. დაუშვებელია 500 მლ-ში 6 ამპულაზე მეტის გახსნა. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა 8 ამპულა.

გვერდითი მოვლენები:

იშვიათად ალერგიული რეაქციები კანზე, გულისრევა და ღებინება.

უკუჩვენებები:

* თირკმლის უკმარისობა, პლაზმაში კრეატინინის დონე 3 მგ/100 მლ-ზე მეტი.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობის დროს გამოიყენება მხოლოდ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ.

! ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის დანიშვნისას საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.

განსაკუთრებული მითითებები:

სიფრთხილით ინიშნება იმ პირებში, რომელთა მუშაობა მოითხოვს ყურადღების მაქსიმალურ კონცენტრაციას და სწრაფ ფსიქომოტორულ რეაქციებს.

ჰეპა-მერცის ინტრავენური გადასხმის დროს გულისრევის და ღებინების განვითარებისას, საჭიროა ინფუზიის სიჩქარის შემცირება.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა: მითითებულია შეფუთვაზე.