ლიცენზიის მფლობელი და მწარმოებელი: ალი რაიფ ილაჩ სანაე ა.შ.,/სტამბული/თურქეთი

შემადგენლობა:

მეპრილის თითო ტაბლეტი შეიცავს აქტიური ნივთიერების სახით 1 მგ გლიმეპირიდს და მღებავი ნივთიერების სახით ყვითელ რკინის ოქსიდს (E172) და ინდიგოს კარმინს (E132).

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ფარმაკოდინამიკური თვისებები:

მეპრილი პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებაა, რომელიც მიეკუთვნება სულფანილშარდოვანას წარმოებულებს. ასტიმულირებს კუჭქვეშა ჯირკვლის β–უჯრედების მიერ ინსულინის სეკრეციას, ამცირებს სისხლში გლუკოზის კონცენტრაციას, გარდა ამისა მეპრილს გააჩნია შაქრის შემცირების მექანიზმი, რომელიც არ არის დაკავშირებული კუჭქვეშა ჯირკვლის ფუნქციასთან. პრეკლინიკური და კლინილური კვლევები ადასტურებს, რომ მეპრილი ზრდის პერიფერიული ქსოვილების მგრძნობელობას ინსულინის მიმართ. შაქრის დონის შემცირების მექანიზმი, ისევე როგორც სხვა სულფანილშარდოვანას წარმოებულებისა, ბოლომდე შესწავლილი არ არის.

მეპრილის მცირე დოზის (0.5-0.6მგ) ერთჯერადი მიღების შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში, გამოვლინდა მისი სუსტი ჰიპოგლიკემიური ეფექტი. გლიმეპირიდის ჰიპოგლიკემიური ეფექტი ყველა საკონტროლო ჯგუფში გრძელდებოდა 24 სთ-ის განმავლობაში.

ექსპერიმენტის დროს არ იქნა გამოვლენილი განსხვავება ეფექტის მხრივ პრეპარატის ერთჯერად და ორჯერად მიღებას შორის. პრეპარატის ეფექტი არ არის დამოკიდებული ასაკზე, სქესზე, რასაზე და პაციენტის წონაზე. მეპრილი აკონტროლებს შაქრის დონეს სისხლში ლიპოპროტეიდულ პროფილზე ზემოქმედების გარეშე, ინსულინრეზისტენტული შაქრიანი დიაბეტით (II ტიპი) დაავადებულ პირებში.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები:

მეპრილი per os მიღების შემდეგ მთლიანად (100%) შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. პრეპარატის ერთჯერადი მიღების შემდეგ (ჯანმრთელი მოხალისეები), ასევე მრავალჯერადი მიღების შემდეგ (II ტიპის შაქრიანი დიაბეტით დაავადებული პირები) გამოვლინდა, რომ პრეპარატი შეიწოვება მიღებიდან 1სთ-ის განმავლობაში და აღწევს მაქსიმალურ კონცენტრაციას (Cmax) 2-3 სთ-ში. პრეპარატის ნახევარდაშლის პერიოდი შეადგენს 5-8 სთ-ს. საკვებთან ერთად მიღების შემთხვევაში (Cmax) იზრდება 12%-ით, ასევე მცირდება (Cmax) საშუალო მაჩვენებლები 9%-ით. პრეპარატი უკავშირდება პლაზმის ცილებს 99%-ით.

მეპრილი მთლიანად მეტაბოლიზდება ორგანიზმში ოქსიდაციის გზით. მეტაბოლიზმის შედეგად წარმოქმნილი 2 ძირითადი მეტაბოლიტი (MI-მეპრილის ჰიდროქსილირებული წარმოებული და M2-კარბოქსილირებული წარმოებული) გამოიყოფა შარდთან ერთად 60% 7 დღის განმავლობაში. ძირითადი ნაწილი 40% გამოიყოფა ფეკალურ მასებთან ერთად. მეპრილის მოლეკულა შარდის და განავლის ანალიზებში არ იქნა აღმოჩენილი.

ჩვენებები: გამოიყენება ინსულინდამოუკიდებელი შაქრიანი დიაბეტის (ტიპი II) დროს, დიეტოთერაპიისა და ფიზიკური დატვირთვის უეფექტობის შემთხვევაში.

უკუჩვენებები: I ტიპის ინსულინდამოკიდებული შაქრიანი დიაბეტი, დიაბეტური კეტოაციდოზი, დიაბეტური პრეკომა და კომა, მომატებული მგრძნობელობა მეპრილის ან მისი რომელიმე კომპონენტის მიმართ, სხვა სულფანილშარდოვანას წარმოებულებისა და სულფანილამიდური პრეპარატების მიმართ.

განსაკუთრებული მითითებები:

ადეკვატური დიეტა, რეგულარული და საკმარისი ფიზიკური დატვირთვა, აუცილებლობის შემთხვევაში სხეულის მასის შემცირება, ისევე მნიშვნელოვანია სისხლში შაქრის კონტროლის ოპტიმალური კონტროლისათვის, როგორც მეპრილის რეგულარული მიღება.

სისხლში შაქრის არასაკმარისი შემცირების კლინიკური ნიშნებია (ჰიპერგლიკემია): შარდვის გახშირება, ძლიერი წყურვილი, პირისა და კანის სიმშრალე. პრეპარატის დანიშვნის შემდეგ ექიმმა უნდა მიაწოდოს ინფორმაცია პაციენტს დიეტისა და ფიზიკური დატვირთვის აუცილებლობის შესახებ. მკურნალობის პირველ დღეებში შეიძლება მოიმატოს ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკმა, რაც მოითხოვს განსაკუთრებულ დაკვირვებას. ჰიპოგლიკემიის განვითარების ხელშემწყობ ფაქტორებს მიეკუთვნება:

– ექიმთან პაციენტის არასაკმარისი ურთიერთობა;

-არასრულფასოვანი, არარეგულარული კვება;

-ნახშირწყლების მოხმარებასა და ფიზიკურ დატვირთვას შორის დისბალანსი.

-ჩვეული დიეტის შეცვლა;

-ალკოჰოლის მოხმარება, განსაკუთრებით არარეგულარული კვების დროს.

-თირკმელებისს ფუნქციის მოშლა;

-ღვიძლის ფუნქციის მოშლა;

-მეპრილის პერედოზირება;

-ენდოკრინული სისტემის განსაზღვრული არაკომპესატორული დაავადებები, ნახშირწყლოვანი ცვლის მოშლით (მაგ: ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მოშლა, ჰიპოფიზის უკმარისობა ან თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის უკმარისობა);

-სხვა სამკურნალო საშუალებების ერთდროული მიღება.

ექიმი უნდა იყოს ინფორმირებული ზემოთ აღნიშნული ფაქტორების და ჰიპოგლიკემიის ეპიზოდების შესახებ, რადგან ისინი მოითხოვენ პაციენტზე მკაცრ დაკვირვებას. ჰიპოგლიკემიის რისკ-ფაქტორების არსებობის შემთხვევაში, საჭიროა მეპრილის დოზისა და მკურნალობის სქემის შეცვლა. ეს აუცილებელია აგრეთვე პაციენტის ცხოვრების წესის შეცვლისა და ინტერკურენტული დაავადების არსებობის შემთხვევაში.

– ხანშიშესულ პაციენტებში ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები შეიძლება არ გამოვლინდეს ან გამოვლინდეს უმნიშვნელოდ, ასევე პაციენტებში რომელთაც აქვთ ვეგეტატიური ნევროპათია ან იღებენ β-ადრენობლოკატორებს, კლონიდინს, რეზერპინს, გუანიტიდინს ან სხვა სიმპათოლიზიურ საშუალებებს.

– ჰიპოგლიკემიის კუპირება შეიძლება ნახშირწყლების დაუყოვნებელი მიღებით (გლუკოზა ან შაქრის ნატეხი, ხილის ტკბილი წვენი ან ჩაი), ამასთან დაკავშირებით ავადმყოფს ყოველთვის უნდა ჰქონდეს თან მინიმუმ 20 გ. გლუკოზა.

– შაქრის შემცვლელები არაეფექტურია ჰიპოგლიკემიის მკურნალობაში.

სულფანილშარდოვანას სხვა პრეპარატების გამოყენებიდან ცნობილია, რომ მიუხედავად დასაწყისში წარმატებული ეფექტისა და ჰიპოგლიკემიის კუპირებისა, მოსალოდნელია რეციდივი. ამასთან დაკავშირებით აუცილებელია მუდმივი დაკვირვება პაციენტზე. მძიმე ჰიპოგლიკემია მოითხოვს გადაუდებელ მკურნალობას, ხოლო მძიმე შემთხვევებში ჰოსპიტალიზაციას.

– თუ დიაბეტიან ავადმყოფს მკურნალობს სხვადასხვა ექიმი (მაგ: უბედური შემთხვევის დროს სტაციონარში მოხვედრისას, მივლინების დროს) პაციენტმა უნდა შეატყობინოს თავისი დაავადებისა და ჩატარებული მკურნალობის შესახებ.

– სტრესულ სიტუაციებში (მაგ: ტრავმის, ქირუგიული ჩარევის, ცხელების დროს) შეიძლება აუცილებელი გახდეს პაციენტის დროებით ინსულინოთერაპიაზე გადაყვანა. მეპრილით მკურნალობის დროს აუცილებელია შაქრის რეგულარული კონტროლი სისხლსა და შარდში, ასევე გლიკოზირილებული ჰემოგლობინის კონცეტრაციის მაჩვენებლები. მცირეა მონაცემები მეპრილის გამოყენების შესახებ თირკმლის და ღვიძლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში (მათ შორის ჰემოდიალიზზე მყოფი). ამიტომ ასეთი პაციენტები საჭიროა გადავიყვანოთ ინსულინზე.

ორსულობის პერიოდი: ვინაიდან მეპრილი უარყოფითად მოქმედებს ნაყოფზე, მისი გამოყენება ორსულობის დროს უკუნაჩვენებია. ორსულობის არსებობის შემთხვევაში პაციენტი უნდა გადავიდეს ინსულინოთერაპიაზე.

ლაქტაციის პერიოდი: ექსპერიმენტულ კვლევებში დადგენილია, რომ მეპრილი გამოიყოფა დედის რძით და უარყოფით ზეგავლენას ახდენს ახალშობილზე. ამასთან დაკავშირებით მეპრილი არ ენიშნებათ ქალებს ლაქტაციის პერიოდში, ავადმყოფი გადაყვანილ უნდა იქნეს ინსულინზე ან შეწყვიტოს ძუძუთი კვება.

სატრანსპორტო საშუალებათა მართვის შესაძლებლობა: მკურნალობის დასაწყისში, ერთი პრეპარატიდან სხვა პრეპარატზე გადასვლის დროს ან მეპრილის არარეგულარული გამოყენებისას შეიძლება ადგილი ჰქონდეს პაციენტის ყურადღებისა და ფსიქომოტორული რეაქციების შენელებას, განპირობებულს ჰიპო- ან ჰიპერგლიკემიით. ამან შესაძლოა უარყოფითად იმოქმედოს ავტოტრანსპორტისა და სხვა მექანიკური საშუალებების მართვაზე.

გვერდითი მოვლენები:

ნივთიერებათა ცვლის მხრივ: ჰიპოგლიკემია. ჰიპოგლიკემიის შესაძლო სიმპტომები: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, შიმშილის გრძნობა, მომატებული ოფლიანობა, ტრემორი, ტაქიკარდია, არტერიული ჰიპერტენზია, ტკივილი გულის არეში, არითმია, გულისრევა, ღებინება, შიშის გრძნობა, ძილის დარღვევა, შფოთვა, აგრესიულობა, ყურადღების კონცეტრაციის დარღვევა, ფსიქომოტორული რეაქციების შენელება, აპათია, დეპრესია, ძილიანობა, მეტყველების მოშლა, აფაზია, მხედველობის მოშლა, მგრძნობელობის დარღვევა, პარეზები, დელირიუმი, ცენტრალური გენეზის კრუნჩხვები, ცნობიერების მოშლა, ცნობიერების დაკარგვა-კომა, ზედაპირული სუნთქვა და ბრადიკარდია. ჰიპოგლიკემიის მძიმე ფორმის კლინიკური ნიშნები, ჰგავს თავის ტვინში სისხლის მიმოქცევის მოშლის მწვავე ფორმას. ყველა აღნიშნული სიმპტომი ქრება ჰიპოგლიკემიის კუპირებისთანავე.

მხედველობის ორგანოთა მხრივ: მკურნალობის დროს (განსაკუთრებით დასაწყისში), შეიძლება გამოვლინდეს მხედველობის ტრანზიტორული მოშლა, სისხლში შაქრის დონის ცვლილებით განპირობებული.

კუჭ–ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ზოგჯერ აღინიშნება გულისრევა, ღებინება, სიმძიმისა და დისკომფორტის შეგრძნება ეპიგასტრიუმის არეში, ტკივილი მუცელში, დიარეა, იშვიათად (ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება) ქოლესტაზი, სიყვითლე, ჰეპატიტი (ღვიძლის უკმარისობა).

სისხლმბადი ორგანოების მხრივ: შეიძლება აღინიშნოს სერიოზული ცვლილებები. იშვიათად თრომბოციტოპენია, და განსაკუთრებულ შემთხვევებში ლეიკოპენია, ჰემოლიზური ანემია ან ერითროციტოპენია, გრანულოციტოპენია, აგრანულოციტოზი ან პანციტოპენია.

სხვა გვერდითი მოვლენები: ზოგჯერ ქავილი, ჭინჭრის ციება, გამონაყარი. ასეთი რეაქციები, როგორც წესი გამოხატულია ზომიერად, მაგრამ შესაძლებელია პროგრესირება და თან ახლდეს არტერიული წნევის ვარდნა, დისპნოე, ანაფილაქსიური შოკის განვითარება. ჭინჭრის ციების გამოხატვის შემთხვევაში უნდა მიმართოთ ექიმს. ერთეულ შემთხვევაში – ალერგიული ვასკულიტი, ფოტოსენსიბილიზაცია, სისხლის შრატში ნატრიუმის დონის შემცირება.

ვინაიდან ზოგიერთი გვერდითი მოვლენა, როგორიცაა: ჰიპოგლიკემია, სისხლის სურათის სერიოზული ცვლილება, მძიმე ალერგიული რეაქციები, ღვიძლის უკმარისობა შეიძლება გახდეს სიცოცხლისათვის

საშიში, ამიტომ მათი განვითარების შემთხვევაში აუცილებლად საჭიროა ექიმის ინფორმირება და ექიმის რეკომენდაციამდე პრეპარატის მიღების შეწყვეტა.

მოულოდნელი რეაქციების განვითარების შემთხვევაში მიმართეთ თქვენს მკურნალ ექიმს.

სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედება:

ჰიპოგლიკემიური ეფექტის გაძლიერება და ამასთან ჰიპოგლიკემიის განვითარება შეიძლება აღინიშნოს მეპრილისა და ინსულინის ან სხვა პერორალური ჰიპოგლიკემიური პრეპარატების, აგფ ინჰიბიტორის, ალოპურინოლის, ანაბოლური სტეროიდების და მამაკაცის სასქესო ჰორმონების, ქლორამფენიკოლის, კუმარინის წარმოებულების, ციკლოფოსფამიდის, დიზოპირამიდის, ფენფლურამინის, ფიბრატამის, ფლუოქსეტინის, გუანეტიდინის, იზოფოსფამიდის, მაო-ს ინჰიბიტორების, მიკონაზოლის, პენტოქსიფინილის (პარენტერალურად მაღალი დოზების მიღებისას), აზაპროპაზონის, ოქსიფენბუტაზონის, პრობენიციდის, ქინოლონების, სალიცილატების, სულფინპირაზონის, სულფანილამიდების, ტეტრაციკლინის, ტრიტოკვალინის ერთდროული მიღებისას.

ჰიპოგლიკემიური ეფექტის შემცირება და მასთან დაკავშირებული შაქრის დონის მომატება სისხლში შეიძლება აღინიშნოს მეპრილისა და აცეტაზოლამიდის, ბარბიტურატების, კორტიკოსტეროიდების, დიაზოქსიდის, დიურეტიკების, ადრენალინის და სხვა სიმპტომატიკური საშუალებების, გლუკაგონის, საფაღარათო საშუალებების (ხანგრძლივი მიღებისას), ნიკოტინის მჟავის (მაღალი დოზებით), ესტროგენების და პროგესტოგენების, ფენოთიაზინის, ფენიტინის, რიფამპიცინის, ფარისებური ჯირკვლის ჰორმონების ერთდროული მიღების დროს. H₂-ბლოკატორებმა, კლონიდინმა და რეზერპინმა შეიძლება გააძლიეროს ან შეამციროს მეპრილის ჰიპოგლიკემიური ეფექტი.

β -ადრენობლოკატორები ამცირებენ გლუკოზის მიმართ ტოლერანტობას. ამან შეიძლება გააუარესოს შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში ნივთიერებათა ცვლის დარღვევის კომპენსატორული მექანიზმები. გარდა ამისა β-ადრენობლოკატორებმა შეიძლება გაზარდონ ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკი.

ისეთმა სიმპათოლიზიურმა საშუალებებმა, როგორიცაა β-ადრენობლოკატორები, კლონიდინი, გუანიდინი და რეზერპინი, შესაძლებელია გამოიწვიოს ჰიპოგლიკემიის კლინიკური ნიშნების შესუსტება ან არ არსებობა.

ალკოჰოლის ერთჯერადი ან ქრონიკული მოხმარება, როგორც აძლიერებს ასევე ამცირებს მეპრილის ჰიპოგლიკემიურ ეფექტს.

მეპრილის მიღების ფონზე შეიძლება აღინიშნოს კუმარინის წარმოებულების მოქმედების გაძლიერება ან შემცირება.

მიღების წესი და დოზირება:

მეპრილის დოზა განისაზღვრება გლუკოზის დონით სისხლში.

პრეპარატის საწყის და შემანარჩუნებელ დოზას არჩევენ ინდივიდუალურად, სისხლსა და შარდში შაქრის დონის რეგულარული კონტროლის საფუძველზე. საჭიროა შეირჩეს გლიმეპრიდის ყველაზე მცირე დოზა, რომელსაც შეუძლია გააკონტროლოს ნებისმიერი მეტაბოლური ცვლილებები.

მეპრილით მკურნალობა საჭიროა დაიწყოს და ჩატარდეს ერთი ექიმის მიერ. მეპრილის მიღება საჭიროა დადგენილი დოზითა და დადგენილ დროს. პრეპარატის მიღების გამოტოვების ანაზღაურება დაუშვებელია შემდგომი მიღების დოზის გაზრდით.

ექიმმა და პაციენტმა წინასწარ უნდა შეიმუშავონ ზომები ასეთი შეცდომების დაშვების შემთხვევაში (მაგ: პრეპარატის ან საკვების მიღების გამოტოვება) ან იმ სიტუაციებისათვის, როცა პრეპარატის მიღება ვერ ხერხდება დადგენილ დროზე. პაციენტმა აუცილებლად უნდა აცნობოს ექიმს პრეპარატის ზედმეტი დოზის მიღების შემთხვევაში.

პრეპარატის საწყის და შემანარჩუნებელ დოზას ადგენენ შაქრის რეგულარული კონტროლის საფუძველზე სისხლსა და შარდში.

საწყისი დოზა და დოზის შერჩევა:

მკურნალობის დასაწყისში ინიშნება მეპრილის 1მგ დღეში 1-ჯერ. (არ არის საჭირო 2მგ-ზე გადასვლა). საჭიროების შემთხვევაში დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს თანდათანობით შაქრის კონტროლის გათვალისწინებით (1-2 კვირის ინტერვალით), შემდეგი სქემით 1მგ-2მგ-3მგ-4მგ-6მგ და(განსაკუთრებულ შემთხვევებში)-8მგ.

დღიური დოზის დიაპაზონი კარგად კონტროლირებადი შაქრიანი დიაბეტით დაავადებული პაციენტებისათვის:

შეადგენს 1-დან 4 მგ-ს. მხოლოდ ერთეულ შემთხვევაში მიიღწევა თერაპიული ეფექტი 6მგ-ზე მეტი დოზით.

დოზის კორექცია:

პრეპარატის მიღების დრო და ჯერადობა განისაზღვრება ექიმის მიერ პაციენტის ცხოვრების ტიპის განსაზღვრის საფუძველზე. როგორც წესი დღიურ დოზას ნიშნავენ ერთჯერადად უშუალოდ საუზმის მიღების წინ, ან (თუ დღიური დოზა არ იქნა მიღებული) საკვების პირველ მიღებამდე. აუცილებელია, რომ მეპრილის მიღების შემდეგ პაციენტმა მიიღოს საკვები.

მეორე დოზის შერჩევა:

შაქრიანი დიაბეტის კომპენსაციის მიღწევის შემდგომ იზრდება მგრძნობელობა ინსულინის მიმართ. ამასთან დაკავშირებით მეპრილის მიმართ მოთხოვნა შეიძლება შემცირდეს. ჰიპოგლიკემიის თავიდან ასაცილებლად საჭიროა მეპრილის დოზის შემცირება ან პრეპარატის მოხსნა. მეპრილის დოზის კორექცია საჭიროა პაციენტის სხეულის მასის ცვლილებისას ან ცხოვრების წესის შეცვლისას ან სხვა ფაქტორების შემთხვევაში, რომლებიც განაპირობებენ ჰიპო ან ჰიპერგლიკემიის განვითარების რისკის ზრდას.

მკურნალობის ხანგრძლივობა:

როგორც წესი მეპრილის მიღება საჭიროა ხანგრძლივად.

სხვა პერორალური ჰიპოგლიკემიური პრეპარატიდან მეპრილზე გადაყვანა:

არ არსებობს ზუსტი შესაბამისობა მეპრილისა და სხვა პერორალური ჰიპოგლიკემიური პრეპარატების დოზებს შორის.

სხვა პრეპარატებიდან მეპრილზე გადაყვანის შემთხვევაში, ამ უკანასკნელის დოზა შეადგენს 1მგ-ს.(იმ შემთხვევაშიც კი, როცა სხვა პრეპარატის დოზა იყო მაქსიმალური). აუცილებელია გავითვალისწინოთ მანამდე მიღებული ჰიპოგლიკემიური პრეპარატის ეფექტის ხარისხი და ხანგრძლივობა. შეიძლება საჭირო გახდეს პრეპარატის მიღების დროებითი შეწყვეტა ადიტივური ეფექტის თავიდან ასაცილებლად, რომელიც სწევს ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკს.

გამოყენება ინსულინთან კომბინაციაში:

იმ შემთხვევაში, როცა ვერ ხერხდება მეპრილის მაქსიმალური დოზებით შაქრის დონის ნორმალიზება სისხლში, შესაძლებელია მისი კომბინაცია ინსულინთან.

კომბინირებული მკურნალობის დასაწყისისათვის გლუკოზის დონე სისხლის პლაზმაში არ უნდა იყოს 150მგ/მლ –ზე ნაკლები. მეპრილის ოპტიმალური დოზირება შეადგენს 8მგ-ს დილით უზმოზე დღეში ერთხელ. ინსულინით მკურნალობა იწყება მინიმალური დოზით, შემდგომში თანდათან მომატების შესაძლებლობით, შაქრის კონტროლის ქვეშ.

მცირეა მონაცემები მეპრილის ეფექტურობის შესახებ 16 წლამდე ასაკის პირებში.

მეპრილის გამოყენებისას  პაციენტებში თირკმლისა და/ან ღვიძლის უკმარისობით ნახეთ “განსაკუთრებული მითითებები”.

მეპრილის ტაბლეტი მიიღება მთლიანად, დაუღეჭავად, საკმარისი რაოდენობის სითხესთან ერთად.

ჭარბი დოზირება:

ჭარბი დოზირების შემთხვევაში საჭიროა მკურნალი ექიმის ინფორმირება. აუცილებელია დაკვირვება ავადმყოფის გულისცემასა და სუნთქვაზე. კომის განვითარების შემთხვევაში, როგორც ჰიპოგლიკემიის შედეგისა, აუცილებელია ავადმყოფის ჰოსპიტალიზება. საჭიროა ხელოვნური ღებინების გამოწვევა, კუჭის ამორეცხვა და გააქტივებული ნახშირის დანიშვნა.

შენახვის პირობები:

ინახება არა უმეტეს 25ºC –ზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი

სხვა ფარმაკოლოგიური დოზირებები:

მეპრილი 2მგ ტაბლეტი.

მეპრილი 3მგ ტაბლეტი.

არ მიიღება ექიმის დანიშნულების გარეშე.

რეკომენდებულია: ქალებისთვის მენოპაუზის და მის შემდგომ პერიოდში, განსაკუთრებით ადრეული მენოპაუზის დროს, ძვლოვანი სისტემის ჯანმრთელობის შენარჩუნებისათვის, აგრეთვე ნერვული, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ნორმალური ფუნქციონირების ხელშეწყობისთვის.

ვეგეტარიანელებისთვის შესაფერისი

დამზადებულია ხარისხის კონტროლის GMP (Good Manufacturing Practice) სტანდარტების შესაბამისად, რომლებიც აღემატება საკვები დანამატების ჩვეულებრივ სტანდარტებს.

შემადგენლობა:

* რდნ=რეკომენდებული დღიური ნორმა, მკგ=მიკროგრამი, მგ=მილიგრამი, IU=საერთაშორისო ერთეული

გამოყენების წესი: ორი აბი დღეში ძირითადი კვების დროს ან დაუყოვნებლივ მის შემდეგ. მიიღეთ წყალთან ან სხვა ცივ სასმელთან ერთად. არ გადააჭარბოთ რეკომენდებულ დოზას

გაფრთხილება ალერგიის დროს: შეიცავს სოიოს

შენახვის წესი: შეინახეთ 25°C-ზე ნაკლებ ტემპერატურაზე მშრალ, ბავშვებისთვის ხელმიუწვდომელ ადგილას.

მწარმოებელი: Vitabiotics Ltd, 1 Apsley Way, ლონდონი, NW2 7HF, დიდი ბრიტანეთი

მენოპეისი არის ეფექტური დანამატი, რომელიც სპეციალურად არის შექმნილი ქალებისთვის მენოპაუზის პერიოდში და ამ პერიოდის შემდეგ მათი ჯანმრთელობისა და სიცოცხლისუნარიანობის შესანარჩუნებლად. 
მენოპეისის 21 კომპონენტიან დაბალანსებულ ფორმულაში შემავალი ვიტამინები და მინერალები, ნატურალური სოიოს იზოფლავონოიდები და აუცილებელი კო-ფაქტორები ძალზედ მნიშვნელოვანია მენოპაუზის დროს. 
მენოპეისი არ შეიცავს რაიმე ჰორმონს, ასე რომ მისი მიღება შეიძლება დამოუკიდებლად ან ჰორმონ ჩანაცვლებით თერაპიასთან (HRT) ერთად. 
მენოპეისი შეიცავს ორგანიზმში გამა– ლინოლენის მჟავის ბუნებრივი სინთეზისათვის საჭირო აუცილებელ კოფერმენტებს, რომლებიც ხელს უწყობენ ჰორმონულ ბალანსში ცვლილებების მოწესრიგებას. 
მენოპეისი ასევე შეიცავს D₃ ვიტამინს, მაგნიუმს,თუთიას და სხვა საკვებ ნივთიერებებს, რომლებიც უზრუნველყოფენ კალციუმის შესაბამისი დონეების და ძლიერი ძვლოვანი სტრუქტურის შენარჩუნებას. 
ნატურალური E-ვიტამინი, ფოლის მჟავა და B ჯგუფის ვიტამინების კომპლექსი, ასოცირებული ჰომოცისტეინის დონესთან დაგეხმარებათ ჯანმრთელი გულის შენარჩუნებაში მენოპაუზის დროს. 
მენოპაუზის და შემდგომ პერიოდში მენოპეისის მიღება შეიძლება იმდენ ხანს, რამდენიც საჭიროა. 
მწარმოებელი: ფარმაცევტული კომპანია „ ვიტაბიოტიკსი“ ლონდონი, ინგლისი

შემადგენლობა:
აქტიური ინგრედიენტი საშ. 1 ტაბლეტი რეკომენდებული დღიური
რაციონი

სოიოს იზოფლავონოიდების ექსტრაქტში შემავალი : 
დიადზეინი ……….. 1.1 მგ 
გლიცეტინი ……….. 0.77 მგ – 
გენისტეინი ……….. 0.33 მგ 
მიღების წესი:
ერთი ტაბლეტი დღეში ძირითად საკვებთან ერთად ერთი ჭიქა წყლის ან ცივი სასმელის მიყოლებით. არ შეიძლება ტაბლეტის უზმოზე მიღება. არ შეიძლება ტაბლეტების დაღეჭვა და რეკომენდებული დოზის გადამეტება. 
შენახვის პირობები: ინახება 25 °C-მდე გრილ, მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას. 
გაცემა: ურეცეპტოდ.

საერთაშორისო დასახელება:

MENTHOL; PROCAINE; BENZOCAINE

მწარმოებელი: FITOPHARM

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ნეიროტროპული საშუალება; ადგილობრივი ტკივილგამაყუჩებელი და ქავილის საწინააღმდეგო მოქმედების

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ხსნარი გარეგანი გამოყენებისათვის: ფლაკონში 40 მლ

10 მლ

მენთოლი …………     250 მგ

პროკაინი …………    100 მგ

ბენზოკაინი ……….   100 მგ

ჩვენებები:

• ნევრალგია;
• კუნთოვანი და სახსროვანი ტკივილი (მიალგია, ართრალგია);
• ქავილით მიმდინარე დერმატოზი.

მიღების წესი:

მენოვაზინის ხსნარს შეიზელენ კანის დაზიანებულ უბანზე 2–3–ჯერ დღეში.

გვერდითი მოქმედება:

თავბრუსხვევა;

საერთო სისუსტე;

არტერიული წნევის დაქვეითება.

უკუჩვენებები:

მენოვაზინის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

მონაცემები არ არის.

განსაკუთრებული მითითებები:

არ აღინიშნება

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ცივ, სინათლისაგან დაცულ ადგილზე.

ვადა – 2 წელი

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ახასიათებს გვირგვინოვანი სისხლძარღვების გამაფართოებელი მოქმედება. იწვევს სისხლძარღვთა ზომიერ რეფლექსურ გაფართოებას, პირის ღრუს ლორწოვანი გარის მგრძნობიარე რეცეპტორების („სიცივის რეცეპტორები“) გაღიზიანებით. რეცეპტორების სტიმულაციას თან ახლავს კორონარო დილატაციური ეფექტი. პრეპარატი ავლენს ასევე სედატიურ მოქმედებას და ზომიერად გამოხატულ ზოგად ვაზოდილატაციურ ეფექტს.

ჩვენებები

• ფუნქციური კარდიალგია, ანგიონევროზული ხასიათის სტენოკარდიული შეტევა.
• პრეპარატი როგორც დამხმარე საშუალება გამოიყენება გულის იშემიური დაავადების დროს, სტენოკარდიის არახანგრძლივი შეტევის კუპირებისათვის;
• ნევროზების, ისტერიების, „ზღვის“ დაავადებების შეტევის კუპირებისათვის;
• ეფექტურია ნევროზული წარმოშობის მსუბუქი გულისრევის დროს.

დოზირების რეჟიმი

პრეპარატი მიიღება სუბლინგვალურად ერთი ტაბლეტის ოდენობით მისი სრული გაწოვით. პრეპარატის მიღების სადღეღამისო სიხშირე და მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია მკურნალობის ეფექტზე.

გვერდითი მოვლენები

პრეპარატის ხანგრძლივად გამოყენების შემთხვევაში აღინიშნება მსუბუქი გულისრევის შეგრძნება, ცრემლდენა, თავბრუსხვევა, რომლებიც თავისთავად ქრება.

უკუჩვენებები

პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა

სავაჭრო სახელწოდება მენემაქსი / Menemax
საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება) comb. drug
კლინიკურ­ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ბიოლოგიურად აქტიური დანამატები
მწარმოებელი კომპანია COMPLETE­PHARMA
მწარმოებელი ქვეყანა: ფინეთი
გამოშვების ფორმა: კაფსულა N30 
შემადგენლობა:
L-­Arginin ­­­­­­­­­­­­ 500 მგ
Tribulus ­­­­­­­­­­­­­­150 მგ
Yohimbine ­­­­­­­­­­­25 მგ
Epimedium ­­­­­­­­­­­.50 მგ
Tongkat Ali ­­­­­­­­­­­ 40 მგ
Maca ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­40 მგ
Siberian Ginseng ­­­­ 30 მგ
Gingko biloba ­­­­­­­­­­ 30 მგ
Zinc (gluconate) ­­­­­­­ 30 მგ
Selen ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­ 0.2 მგ
Vitamin B3 ­­­­­­­­­­­­­­­ 10 მგ
Vitamin B6 ­­­­­­­­­­­­­­­2 მგ
Vitamin B9 (Folic acid) ­­­­ 0.2 მგ
Vitamin B12 ­­­­­­­­­­0.002 მგ
ფარმაკოლოგიური მოქმედება:
L-­Arginin – მნიშვნელოვანი ამინომჟავაა, რომელიც ზრდის სისხლის მიწოდებას ყველა სასიცოცხლო ორგანოში, განსაკუთრებით მამაკაცის სასქესო ორგანოში, რის შედეგადაც უმჯობესდება ერექცია.
Tribulus –ზრდის ჰიპოფიზის მიერ მალუთეინიზირებელი ჰორმონის გამომუშავებას, რაც იწვევს ორგანიზმის მიერ ტესტოსტერონის გამომუშავების სტიმულაციას, ლიბიდოს და ორგასტური შეგრძნებების მომატებას.
Yohimbine – ბუნებრივი აფროდიზიაკია. წარმოადგენს სხეულის პერიფერიულ ნაწილებზე სისხლის მიმოქცევის აღმდგენ საშუალებას. სელექტიურად ბლოკავს  პრესინაფსურ α2 (ალფა­2) რეცეპტორებს. გამოიყენება სხვადასხვა ეტიოლოგიის ერექციული დისფუნქციის სამკურნალოდ (შაქრიანი დიაბეტი, მედიკამენტოზური და სხვა)
Epimedium –მცენარეული აფროდიზიაკია. მასში შემავალი ფლავონოიდი იკარინი­აუმჯობესებს მამაკაცთა სექსუალურ ფუნქციას და ააქტიურებს სპერმატოგენეზს, იკარინი ორი განსხვავებული მექნიზმით იწვევს მღვიმოვანი სხეულის გლუვი კუნთების მოდუნებას, არტერიების გაფართოებას და მამაკაცის სასქესო ორგანოში სისხლის ნაკადის გაზრდას. იკარინი ახდენს ტესტოსტერონის ეფექტების იმიტაციას.
Euricoma Longifolia, იგივე Tongkat Ali მცენარეული აფროდიზიაკია და საუკეთესო მატონიზირებელი საშუალება. ამაღლებს ტესტოსტერონის დონეს. აქვეითებს მღვიმოვანი სხეულის გლუვი კუნთების ტონუსს, რის შედეგადაც ხდება მამაკაცის სასქესო ორგანოს სისხლის მომარაგების გაუმჯობესება.
Tongkat Ali –ახანგრძლივებს ეაკულაციის პროცესს.
Maca –ტრადიციული აფროდიზიაკია. ჰორმონალური ფონის შეუცვლელად აუმჯობესებს ლიბიდოს და სექსუალურ ფუქციას. ზრდის სპერმატოზოიდების რაოდენობას და მოძრაობის უნარს, თრგუნავს პროსტატის ჰიპერტროფიას. ეფექტურია სეროტონინ­სპეციფიური უკუმიტაცების ინჰიბიტორებით (ტიპიური ანტიდეპრესანტები) გამოწვეული ერექციული დისფუნქციის აღმოსაფრხვრელად. Maca­ მდიდარია ესენციური ამინომჟავებით, ალკალოიდებითა და საპონინებით, ცხიმოვანი მჟავებით (ლინოლენის, პალმიტინის და ოლეინის), მინერალებით: Ca, P, Mg, K, Na, Cu, Zn, I, Fe , Mn, და ვიტამინებით­ C, B1 და B2. Maca ში შემავალი გლუკოზინატები და იზოთიაციანატები ავლენენ ანტიკანცეროგენულ მოქმედებას.
Siberian Ginseng­ ციმბირული ჯენშენის­ Eleuthero­ის სასარგებლო თვისებები განპირობებულია მასში შემავალი ელეუტეროზიდებითა და პოლისაქარიდებით. ჯენშენი მძლავრი იმუნოსტიმულატორი და ანაბოლური საშუალებაა; აძლიერებს კუნთებს, სისხლში აქვეითებს გლუკოზის დონეს.
Gingko biloba – გინკო ბილობა ერექციული დისფუნქციის სამკურნალო ეფექტური საშუალებაა. შეიცავს 40­მდე ბიოლოგიურად აქტიურ ნივთიერებებს, მათ შორის ვიტამინებს, მიკრო­და მაკროელემენტებს, ამინომჟავებს. Gingko biloba –მამაკაცებში 75%­ით აუმჯობესებს ერექტიულ ფუნქციას.
Zinc (gluconate) – თუთია ერთ­ერთი მნიშვნელოვანი მიკროელემენტია ერექტიული დისფუნქციის სამკურნალოდ. ძინც დიდი რაოდენობით კონცენტრირდება წინამდებარე ჯირკვალში. ამაღლებს ტესტოსტერონის დონეს, აუმჯობესებს მამაკაცურ პოტენციალს და ლიბიდოს.
Selen – ანტიოქსიდანტი, რომელიც მონაწილეობს სათესლე ჯირკვლის განვითარებაში, სპერმატოგენეზში, ერექციის და განაყოფიერების პროცესში, ზრდის სპერმატოზოიდების რაოდენობას.
მენემაქსში შემავალი B ჯგუფის ვიტამინები (B3, B9, B12) მონაწილეობენ ერექციული დისფუნქციის დაძლევაში, აძლიერებენ ერექციული დისფუნქციის სამკურნალო საშუალებების მოქმედებას.
ჩვენებები:
• ერექციული დისფუნქცია
• იმპოტენცია
• ლიბიდოს დაქვეითება
მიღების წესი და დოზირება: მიიღება 1 კაფსულა დღეში, მკურნალობის კურსი 3­6 თვე. 
გვერდითი მოვლენები :
შესაძლებელია გამოიწვიოს მსუბუქი ჰიპოტენზია
სხვა მედიკამენტებთან ურთერთქმედება:
აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია, თუ პაციენტი ღებულობს წნევის დამწევ საშუალებებს, ანტიდეპრესანტებს და ანტიკოაგულანტებს.
უკუჩვენება:
ინდივიდუალური აუტანლობა მენემაქსში შემავალი კომპონენტების მიმართ
გაფრთხილება: არ გადააჭარბოთ რეკომენდებულ დოზას!

მწარმოებელი: შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).

ძირითადი ფიზიკურ–ქიმიური თვისებები:
მყარი ჟელატინის კაფსულები მწვანე ფერის კორპუსითა და თავსახურით, შევსებული მოყავისფრო ფხვნილით;
შემადგენლობა:
1 კაფსულა შეიცავს შემდეგი მცენარეების ექსტრაქტს: ბაკოპა (Bacopa monnieri) – 250 მგ; ხვართქლა (Convolvulus pluricaulis) – 125 მგ; ვითანია (Withania somnifera) – 50 მგ;  ნარდი (Nardostachys jatamansi) – 10 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, აეროსილი, ორფუძიანი კალციუმის ფოსფატი, ნატრიუმის მეთილპარაბენი, ნატრიუმის პროპილპარაბენი, ბრონოპოლი, ნატრიუმის ბენზოატი, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი, გასუფთავებული ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი.
კაფსულის გარსის შემადგენლობა: გასუფთავებული წყალი, ნატრიუმის ლაურილსულფატი, პოვიდონი, ბრონოპოლი, ჟელატინი, საღებავები: Brilliant Blue (E 133), Tartrazine (E 102), ტიტანის დიოქსიდი (E 171).

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
მეხსიერების გასაუმჯობესებელი საშუალება.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
მემორტაბი N წარმოადგენს კომბინირებულ მცენარეულ პარასამკურნალო საშუალებას, რომლის თერაპიული ეფექტი ორგანიზმზე განპირობებულია მასში შემავალი აქტიური ინგრედიენტების ფარმაკოლოგიური თვისებებით. პრეპარატი შეიცავს მცენარეების მშრალ ექსტრაქტებს, რომელთაც გააჩნიათ შემდეგი თვისებები: 
Bacopa monnieri-ს ექსტრაქტი აუმჯობესებს გონებრივ შესაძლებლობებს ქოლინერგული და გაემ-ერგული ნეიროგადაცემის მოდულაციის გზით. აძლიერებს საფეთქლის წილის კორტიკალური მუსკარინული და ქოლინერგული რეცეპტორების აქტივობას. გააჩნია ანქსიოლიზური, დამამშვიდებელი და ანტიოქსიდანტური თვისებები. Bacopa monnieri-ს შემადგენლობაში შემავალ A და B ბაკოზიდებს გააჩნიათ კოგნიტური თვისებების გამაძლიერებელი ეფექტი.
Convolvulus pluricaulis-ის ექსტრაქტი ზრდის თავის ტვინში ნეიროპეპტიდების სინთეზს. სისხლის პლაზმაში ამცირებს ქოლესტეროლის, ტრიგლიცერიდების და ფოსფოლიპიდების დონეს, აძლიერებს დამახსოვრების უნარს.
Withania somnifera-ს ექსტრაქტს გააჩნია ანტისტრესული, ადაპტოგენური და ნერვული სისტემის მასტიმულირებელი მოქმედება.
Nardostachys jatamansi-ს ექსტრაქტს ახასიათებს სედაციური მოქმედება ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე. გამოიყენება უძილობის, მოუსვენრობის დროს, ასევე ნევროლოგიური დარღვევებისას.

ჩვენება:
• მეხსიერების დაქვეითება;
• ასაკთან დაკავშირებული დემენცია;
• გონებრივი გადაღლა;
• სტრესი.

მიღების წესი და დოზირება:
მემორტაბი N მიიღება პერორალურად. 
მოზრდილებში და ბავშვებში 12 წლის ზევით მიიღება თითო კაფსულა 2-ჯერ დღეში. 
შესაძლებელია დოზის კორექცია ექიმის დანიშნულებით.
მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება მკურნალი ექიმის მიერ და შეადგენს საშუალოდ 1-3 თვეს.

გვერდითი მოვლენები:
მითითებული დოზირების დაცვის შემთხვევაში გამოვლენილი არ არის.

უკუჩვენება:
* მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენელი კომპონენტების მიმართ;
* ორსულობა;
* ლაქტაცია.

ჰიპერდოზირება:
დოზის გადაჭარბების შემთხვევებზე მონაცემები არ არსებობს.

ორსულობა და ლაქტაცია:
ორსულობისა და ძუძუთი კვების პერიოდში პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია.

შენახვის პირობები:
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:
3 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა ურეცეპტოდ.

მწარმოებელი: შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).

ძირითადი ფიზიკურ–ქიმიური თვისებები:

ყავისფერი, გამჭვირვალე სიროფი დამახასიათებელი სუნით;

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

100 მლ სიროფი ნარინჯისფერ პოლიმერულ ფლაკონში დოზირებული ხუფით. თითო ფლაკონი მუყაოს კოლოფში.

სიროფის 10 მლ შეიცავს შემდეგი მცენარეების ექსტრაქტს: ბაკოპა (Bacopa monnieri) – 200 მგ; ხვართქლა (Convolvulus pluricaulis) – 100 მგ; ცენტელა (Centella asiatica) – 100 მგ.

დამხმარე ნივთიერებები: თაფლი, შაქარი, თხევადი გლუკოზა, პროპილენგლიკოლი, მანიტოლი, ლიმონმჟავას მონოჰიდრატი, ნატრიუმის მეთილპარაბენი, ნატრიუმის პროპილპარაბენი, ბრონოპოლი, ნატრიუმის ბენზოატი, საღებავი: Sugar Caramel Colour

(E 150), არომატიზატორები: მანგოს არომატიზატორი, თაფლის არომატიზატორი.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

მეხსიერების გასაუმჯობესებელი საშუალება.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

მემორტაბის სიროფი წარმოადგენს კომბინირებულ მცენარეულ პარასამკურნალო საშუალებას, რომლის თერაპიული ეფექტი ორგანიზმზე განპირობებულია მასში შემავალი აქტიური ინგრედიენტების ფარმაკოლოგიური თვისებებით. პრეპარატი შეიცავს მცენარეების მშრალ ექსტრაქტებს, რომელთაც გააჩნიათ შემდეგი თვისებები:

Bacopa monnieri-ს ექსტრაქტი აუმჯობესებს გონებრივ შესაძლებლობებს ქოლინერგული და გაემ-ერგული ნეიროგადაცემის მოდულაციის გზით. აძლიერებს საფეთქლის წილის კორტიკალური მუსკარინული და ქოლინერგული რეცეპტორების აქტივობას. გააჩნია ანქსიოლიზური, დამამშვიდებელი და ანტიოქსიდანტური თვისებები. მცენარეში შემავალი A და B ბაკოზიდები ავლენენ კოგნიტური თვისებების გამაძლიერებელ ეფექტს.

Convolvulus pluricaulis-ის ექსტრაქტი ზრდის თავის ტვინში ნეიროპეპტიდების სინთეზს. სისხლის პლაზმაში ამცირებს ქოლესტეროლის, ტრიგლიცერიდების და ფოსფოლიპიდების დონეს, აძლიერებს დამახსოვრების უნარს.

Centella asiatica-ს ექსტრაქტი  გამოიყენება როგორც მეხსიერების გასაუმჯობესებელი საშუალება.

ჩვენება:

• მეხსიერების დაქვეითება;

• ასაკთან დაკავშირებული დემენცია;

• გონებრივი გადაღლა;

• დასწავლის ფუნქციასთან დაკავშირებული პრობლემები ბავშვებში;

• სტრესი.

მიღების წესი და დოზირება:

მემორტაბის სიროფი მიიღება პერორალურად.

მოზრდილებში და ბავშვებში 12 წლის ზევით – 10-10 მლ 2-ჯერ დღეში.

ბავშვებში 3-დან 12 წლამდე მემორტაბი ინიშნება დასწავლის ფუნქციასთან დაკავშირებული პრობლემების შემთხვევაში, დოზით 5-5 მლ 2-ჯერ დღეში.

შესაძლებელია დოზის კორექცია ექიმის დანიშნულებით.

მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება მკურნალი ექიმის მიერ და შეადგენს საშუალოდ 1-3 თვეს.

გამოყენების წინ ფლაკონი შეანჯღრიეთ!

გვერდითი მოვლენები:

მითითებული დოზირების დაცვის შემთხვევაში გამოვლენილი არ არის.

უკუჩვენება:

* მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენელი კომპონენტების   მიმართ;

* ორსულობა;

* ლაქტაცია.

ჰიპერდოზირება:

დოზის გადაჭარბების შემთხვევებზე მონაცემები არ არსებობს.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობისა და ძუძუთი კვების პერიოდში პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია.

შენახვის პირობები:

ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

სიროფის გაყინვა დაუშვებელია. სიროფი ვარგისია ფლაკონის გახსნიდან 1 თვის განმავლობაში.

ვარგისიანობის ვადა:

3 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:

გაიცემა ურეცეპტოდ.

მწარმოებელი: RICHARD BITTNER, AG

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ჰომეოპათიური შიგნით მისაღები წვეთები გამჭვირვალე, ღია ყვითელიდან მოწითალო–მოყვითალო ფერამდე ხსნარი, სპეციფიური სუნის გარეშე.

Hypericum D1 …………………  15 მლ

Ginkgo D6 ………………………  10მლ

Conium D6 ……………………..  10მლ

Ginseng D6  ……………………  10მლ

Arnica D12 ……………………..  10მლ

დამხმარე ნივთიერებები: ეთნოლი 43% წონის მიხედვით, გასუფთვებული წყალი.

20მლ, 50მლ, 100მლ მუქი მინის ფლაკონი საწვეთურით.

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰომეოპათური პრეპარატი , ტვინის მეტაბოლიზმის გამაუმჯობესებელი.

ჩვენებები:

• მეხსიერებისა და ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევა;
• ცერებრალური ათროსკლეროზისა და მისი თანამდევი თავის ტკივილის და თავბრუსხვევის კომპლექსური  თერაპიის შემადგენლობაში.

დოზირების რეჟიმი:

მოზრდილები და მოზარდები –  პრეპარატი ინიშნება 10 წვეთი 3–ჯერ დღეში.

მკურნალობის კურსი შეადგენს 2–3 თვეს. აუცილებლობისას შესაძლებელია მკურნალობის განმეორებითი კურსის დანიშვნა.

დაავადების დასაწყისში, ასევე შემთხვევებში, რომელიც მოითხოვს სიმპტომების სწრაფ შესუსტებას, შესაძლებელია პრეპარატის ყოველ 0,5–1 სთ–ში მიღება 8–8– წვეთი, მაგრამ არა უმეტეს 8–ჯერ დღეში. მდგომარეობის გაუმჯობესების შემდეგ – 3–ჯერ დღეში.

პრეპარატი მიიღება ჭამამდე 30წთ–ით ადრე ან ჭამიდან 1 სთ–ის შემდეგ სუფთა სახით ან 1 სუფრის კოვზ წყალში განზავებული, გადაყლაპვამდე პირში მცირე ხნით უნდა  დაყოვნდეს.

გვერდითი მოქმედება:

იშვიათად: ფოტოსენსიბილიზაცია (რადგანაც პრეპარატი შეიცავს კრაზანას).

ნებისმიერი სხვა გვერდითი ეფექტის გამოვლენისას პაციენტმა უნდა აცნობოს ექიმს.

უკუჩვენებები;

პრეპარატის კომპონენტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ამ პერიოდში მემორიას მიღების საკითხს ინდივიდუალურად გადაწყვეტს ექიმი.

აფთიაქიდან გაცემა:

გაცემა შეიძლება ურეცეპტოდ.

შენახვის პირობები და ვადები:

პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე სინათლისაგან დაცულ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილზე.

ვადა – 5 წელი.

არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ.

ლიცენზიის მფლობელი: NOBEL ILAC SANAYII VE TICARET A.S.

ISTANBUL/TÜRKIYE

შემადგენლობა:

ყოველი ტაბლეტი შეიცავს 7.5 მგ მელოქსიკამს

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ფარმაკოდინამიკური თვისებები:

მელოქსიკამი არის ენოლის მჟავას წარმოებული, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო, ტკივილგამაყუჩებელი, ანტიპირეტული საშუალება. მელოქსიკამი ავლენს ანტი-ინფლამატორული ჯგუფისთვის დამახასიათებელ  ყველა სტანდარტურ თვისებას.

ანთებითი პროცესების ერთ-ერთი მთავარი კომპონენტის-პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირება განაპირობებს მელოქსიკამის ყველა ზემოთ ჩამოთვლილ თვისებას.

in vitro – მელოქსიკამი ავლენს ციკლოოქსიგენაზა-2-ის (COX-2) სელექტიური ინჰიბირების უნარს ციკლოოქსიგენაზა-1 (COX-1)-თან შედარებით.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები:

პერორალური მიღებისას მელოქსიკამი კარგად ადსორბირდება (89%). საკვები არ ცვლის მის ბიოშეღწევადობას. კონცენტრაცია და  ადსორბციის ხარისხი არ იცვლება 7,5მგ და 15მგ დოზების დანიშვნის დროს, რაც მიუთითებს მის ხაზოვან ფარმაკოკინეტიკაზე. მელოქსიკამის Cmax  მიიღწევა 4-5 საათის განმავლობაში. მელოქსიკამის კონცენტრაციის მეორე პიკი მიიღწევა დოზის მიღებიდან 12 -14 საათში, რაც მიუთითებს გასტროინტესტინალურ რეცირკულაციაზე. საკვები და ანტაციდები არ ცვლის მის ბიოშეღწევადობას. თერაპიული დოზების ფარგლებში მელოქსიკამის დაახლოებით 99.4% დაკავშირებულია პლაზმის ცილებთან (ძირითადად ალბუმინებთან).

მელოქსიკამს აქვს აგრეთვე სინოვიალურ სითხეებში შეღწევის უნარი. ერთჯერადი ორალური დოზის მიღების შემდეგ მელოქსიკამის კონცენტრაცია სინოვიალურ სითხეში მერყეობს პლაზმის კონცენტრაციის 40-50%-ში. თავისუფალი ფრაქცია სინოვიალურ სითხეში 2.5-ჯერ მეტია ვიდრე პლაზმაში. მელოქსიკამი თითქმის სრულად მეტაბოლიზდება 4 ფარამკოლოგიურად არააქტიურ პროდუქტად. ძირითადი პროდუქტი, 5-კარბოქსი-მელოქსიკამი (დოზის 60%), წარმოიქმნება შუალედური პროდუქტის 5’-ჰიდროქსიმეთილ მელოქსიკამის დაჟანგვის შედეგად, რომელიც ასევე ექსკრეტირდება უფრო ნაკლები ხარისხით (დოზის 9%). ინ-ვიტრო კვლევები მიუთითებს, რომ ციტოქრომ P-450 მნიშვნელოვან როლს თამაშობს მისი მეტაბოლიზმის ციკლში.

მელოქსიკამის ექსკრეცია ხდება ძირითადად მისი მეტაბოლიზმის პროდუქტების სახით და თანაბარი ხარისხით გამოიყოფა როგორც თირკმლების, ასევე კუჭ-ნაწლავის ტრაქტით. პრეპარატის მხოლოდ მცირე რაოდენობა გამოიყოფა არამეტაბოლიზირებული სახით – 0.2% თირკმლების და 1,6% განავლის საშუალებით. აგრეთვე აღინიშნება წამლის მნიშვნელოვანი ბილიარული და ენტერალური ექსკრეცია. საშუალო ნახევარდაშლის პერიოდი (T_1/2) მერყეობს 15-დან 20 საათამდე. პლაზმის კლირენსი მერყეობს 7-დან 9 მლ/წთ-მდე, ეს რიცხვი მცირდება ასაკოვან პაციენტებში.

ჩვენება:

მელსიკამი არის არასტერიოდული, ანთების საწინააღმდეგო, ტკივილგამაყუჩებელი და ანტიპირეტული საშუალება, რომელიც გამოიყენება შემდეგი ჩვენებების დროს:

–    რევმატოიდული ართრიტი;

–    მტკივნეული ოსტეოართრიტი (ართროზი, სახსრის დეგენერაციული დაავადება);

–    მაანკილოზირებელი სპონდილიტის სიმპტომური მკურნალობა;

–    ნევრალგიები;

–    სხვადასხვა გენეზის ლუმბალური ტკივილი;

–    რბილი ქსოვილების რევმატიული ტკივილი(ბურსიტი, ტენდინიტი);

–    პოსტოპერაციული ტკივილი;

–    სტომატოლოგიაში ანთებითა და ტკივილით მიმდინარე დაავადებების დროს.

უკუჩვენება:

მელსიკამი უკუნაჩვენებია პაციენტებში,რომლებსაც აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ან მის შემადგენლობაში შემავალი სხვა კომპონენტების მიმართ. აგრეთვე პაციენტებში, რომლებიც ანამნეზში აღნიშნავენ ასთმას, ურტიკარიას ან სხვა ტიპის ალერგიულ რეაქციებს ასპირინის ან სხვა არასტეროიდების მიმართ.

მელსიკამი აგრეთვე უკუნაჩვენებია იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ქვემოთ ჩამოთვლილი პრობლემები :

აქტიური პეპტიური წყლული;

ღვიძლის მწვავე უკმარისობა;

თირკმლის მწვავე უკმარისობა;

გულის შეგუბებითი უკმარისობა.

გაფრთხილებები/სიფრთხილის ზომები :

გასტროინტესტინალური სისტემა:

განტროინტესტინალური სისტემის მხრივ გართულება, როგორებიცაა სისხლდენა, წყლული, კუჭისა და 12– გოჯა ნაწლავის პერფორაცია, შეიძლება, განვითარდეს იმ პაციენტებში, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ სხვა ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებით. მცირე დისპეფსიები შეიძლება, შეგვხვდეს ნებისმიერ დროს ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებით მკურნალობისას. ყოველი 5 პაციენტიდან მხოლოდ ერთს უვითარდება სერიოზული გასტროინტესტინალური გვედრითი მოვლენები. ცნობილია, რომ გასტროინტესტინალური წყლული, სისხლდენა ან პერფორაცია, გამოწვეული ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებით, ვითარდება დაახლეობით პაციენტების 1%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ 3-6 თვის განმავლობაში და დაახლოებით 2-4%-ში 1 წლიანი მკურნალობის დროს.

ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებები დიდი ყურადღებით უნდა დაენიშნოს პაციენტებს წყლულოვანი დაავადების ან ანამნეზში სისხლდენის არსებობის დროს.

მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში გამოყენებულ უნდა იქნას ალტერნატიული მკურნალობა, რომელიც არ შეიცავს ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდულ საშუალებებს.

ანაფილაქსიური რეაქცია:

აღინიშნება პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ალერგია ასპირინის ტრიადის მიმართ.

თირკმლის ქრონიკული დაავადებები:

თირკმლის ქრონიკული დაავადებების დროს მელოქსიკამით მკურნალობა რეკომენდებული არ არის. თუ საჭიროა ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებით მკურნალობა, ასეთი პაციენტის თირკმლის ფუნქციური სინჯები ექვემდებარება მონიტორინგს.

ღვიძლი:

ღვიძლის ფუნქციური სინჯები, შეიძლება, შეიცვალოს პაციენტთა 15%-ში, რომელიც სწრაფად ლაგდება მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.

ALT და AST შესამჩნევი მომატება (ზღვრული ლიმიტის დაახლეობით 2-3ჯერ მეტი) აღენიშნებათ პაციენტთა 1%-ს.

თირკმლები:

სიფრთხილე უნდა დავიცვათ მელოქსიკამით მკურნალობის დაწყების წინ დეჰირდრატირებულ პაციენტებში. უმჯობესია, მოხდეს პაციენტის რეჰიდრატაცია და შემდგომ იქნას დაწყებული მკურნალობა.

ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებების ხანგრძლივმა დანიშვნა იწვევს თირკმლის პაპილარულ ნეკროზს და თირკმლის სხვა მედულარულ ცვლილებებს. თირკმლისმიერი ტოქსიურობა იქნა ნანახი ასევე პაციენტებში, სადაც თირკმლის პროსტაგლანდინები კომპენსატორულ როლს თამაშობენ თირკმლის პერფუზიის შენარჩუნებისათვის. ამ პაციენტებში ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებების დანიშვნამ შეიძლება, გამოიწვიოს პროსტაგლანდინების წარმოქმნის დოზადამოკიდებული შემცირება და მეორადად თირკმლის სისხლის ნაკადის შემცირება, რამაც შეიძლება, გამოავლინოს თირკმლის დეკომპენსაცია. განსაკუთრებული რისკის ქვეშ იმყოფებიან პაციენტები დარღვეული თირკმლის ფუნქციით, გულის უკმარისობით, ღვიძლის დისფუნქციით, რომლებიც ღებულობენ დიურეტიკებს და ანგიოტენზინგარდამქმნელი ფერმენტების ინჰიბიტორებს და ხანდაზმულები. ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებების შეწყვეტას ჩვეულებრივად მოყვება მდგომარეობის აღდგენა მკურნალობისწინა მდგომარეობამდე.

ჰემატოლოგიური:

პაციენტებს, რომლებიც ღებულობენ ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებს, ხანდახან შეიძლება, აღენიშნოთ ანემია. ეს შეიძლება, იყოს განპირობებული სითხის შეკავებით, გასტროინტესტინალური სისხლის დაკარგვით. პაციენტები, რომლებიც დიდხანს მკურნალობენ ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებით, მათ შორის მელოქსიკამით, საჭიროებენ  ჰემოგლობინის და ჰემატოკრიტის შემოწმებას.

ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებები აინჰიბირებენ თრომბოციტების აგრეგაციას და ნაჩვენები იქნა, რომ ზოგიერთ პაციენტში ახანგრძლივებენ სისხლდენას. ასპირინისგან განსხვავებით, მისი ეფექტი თრომბოციტების ფუნქციაზე რაოდენობრივად ნაკლებია, ან უფრო მოკლე ხნისაა და შექცევადი. მელოქსიკამი არ ახდენს გავლენას თრომბოციტების რაოდენობაზე, პროთრომბინის დროზე ან ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დროზე (PTT).

პაციენტები, რომლებიც ღებულობენ მელოქსიკამს და აღენიშნებათ კოაგულაციური დარღვევები, საჭიროებენ ექიმის მეთვალყურეობას.

სითხის შეკავება და შეშუპება:

სითხის შეკავება და შეშუპება იქნა აღწერილი ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც ღებულობენ ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებს, მათ შორის მელოქსიკამს. ამის გამო, როგორც სხვა ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებები, ასევე მელოქსიკამი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში სითხის შეკავებით, ჰიპერტენზიით ან გულის უკმარისობით.

ასთმა:

ასთმით დაავადებულ პაციენტებს, შეიძლება, ქონდეთ ასპირინ-მგრძნობიარე ასთმა. ასპირინის გამოყენება პაციენტებში ასპირინ-მგრძნობიარე ასთმით დაკავშირებულ იქნა მწვავე ბრონქოსპაზმთან, რომელიც შეიძლება ფატალურიც აღმოჩნდეს.

ორსულობა და ლაქტაცია:

მიეკუთვნება კატეგორია C.

ორსულობის პირველ და მეორე ტრიმესტრში, თუ ამის აუცილებლობა იქნა, ინიშნება მაქსიმალურად დამზოგველი დოზით და მაქსიმალურად მოკლე კურსით. პრეპარატი აგრეთვე უკუნაჩვენებია ორსულობის მესამე ტრიმესტრისთვის.

მელოქსიკამი, ისევე როგორც სხვა არასტეროიდები, გადადის დედის რძეში; ამიტომ ის არ არის რეკომედებული ლაქტაციის დროს.

ტრანსპორტის მართვა/ხელსაწყოებთან მუშაობა:

განსაკუთრებული კვლევები არ ჩატარებულა. მელოქსიკამის ფარმაკოკინეტიკის და მოქმედების მექანიზმის მიუხედავად, პაციენტებს, რომლებსაც აღენიშნებათ მომატებული აგზნებადობა, სომნოლენცია, თავბრუსხვევა, ურჩევენ, პრეპარატის მიღებისგან თავი შეიკავონ.

გვერდითი ეფექტები:

იშვიათი გვერდითი ეფექტები, რომელიც შეიძლება იქნას გამოვლენილი მელოქსიკამის გამოყენების დროს ჩამოთვლილია ქვემოთ:

ძალიან ზოგადი (>1/10); ზოგადი (>1/100,1/100, 1/10000,

სისხლი და ლიმფური სისტემა :

ზოგადი : ანემია;

არაზოგადი:

სისხლის ფორმულის ცვლილება: ლეიკოციტოპენია, თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი.

ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემა:

ზოგადი : მსუბუქი თავის ტკივილი;

არაზოგადი: თავბრუსხვევა,ყურებში შუილი,სომნოლენცია;

იშვიათი: აგზნებადობა.

გული:

არაზოგადი : ტაქიკარდია.

სისხლძარღვები: არტერიული ჰიპერტენზია.

რესპირატორული სისტემა: ასთმის მწვავე შეტევა ასპირინზე ან სხვა არასტეროიდზე არსებული ინდივიდუალური ალერგიის  დროს.

გასტროინტესტინალური სისტემა:

ზოგადი: მუცლის ტკივილი, დიარეა, დისპეპსია, მეტეორიზმი, გულისრევა, შეკრულობა, ღებინება;

არაზოგადი: სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან;გასტრო-ინტესტინალური წყლული,ეზოფაგიტი,სტომატიტი;

იშვიათი: პერფორაცია,გასტრიტი,კოლიტი.

კანი და რბილი ქსოვილები:

ზოგადი: გამონაყარი, ქავილი;

არაზოგადი: ურტიკარია;

იშვიათი: სტივენ-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიურ-ეპიდერმალური

ნეკროზი,ანგიოდემა,სხვადასხვა ფორმის ერითემა,ფოტოსენსიტიური რეაქციები.

საშარდე სისტემა:

არაზოგადი: წყლის და მარილების შეკავება,ჰიპერკალემია და თირკმლის ლაბორატორიული ტესტების ცვლილება;

იშვიათი: თირკმლის მწვავე უკმარისობა რისკის მქონე პაციენტებში.

ნებისმიერი გვერდითი მოვლენის დროს მიმართეთ ექიმს !!!

ფარმაკოლოგიური ურთიერთქმედება:

– არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები აცეტილსალიცილატების ჩათვლით :

მელოქსიკამის და აცეტილსალიცილის მჟავას, ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული – იზრდება გასტრო-ინტესტინალური წყლულის, სისხლდენების განვითარების რისკი.

– პერორალური ანტიკოაგულანტები:

არაპირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულანტებთან მისი კომბინაციით იზრდება სისხლდენის რისკი, რადგან  მცირდება შედედების ეფექტი და კუჭის ლორწოვანზე დამაზიანებელი მოქმედება. ამიტომ მათი დანიშვნა კომბინაციაში არარეკომენდებულია.

მსგავსი კომბინაციის დანიშვნისას საჭიროა ექიმის მუდმივი მეთვალყურეობა.

– დიურეტიკები, აგფ ინჰიბიტორები, ანგიოტენზინ-2 ანტაგონისტები:

ამ ჯგუფის პრეპარატები ცოგ-2 –ის ინჰიბიტორებთან კომბინაციაში, ზრდიან

თირკმლის დატვირთვას, გამო, შეიძლება, განვითარდეს, თირკმლის

მწვავე უკმარისობა. ამიტომ საჭიროა, ასეთი პაციენტების

მუდმივი კონტროლი (ასაკოვანი პაციენტების ჩათვლით).

– სხვა ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები:

ბეტა-ბლოკერების ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი მცირდება( პროსტაგლანდინების ინჰიბირებით მცირდება ვაზოდილატაციური ეფექტი).

– ლითიუმი:

კლინიკური კვლევებით ცნობილია, რომ არასტეროიდები ზრდიან სისხლში ლითიუმის კონცენტრაციას და თირკმლის საშუალებით მისი გამოყოფა ორგანიზმიდან რთულდება. ამიტომ მელოქსიკამით მკურნალობისას და მკურნალობის დასრულებისას საჭიროა, ლითიუმის კონცენტრაციის განსაზღვრა სისხლში.

– მეტოტრექსატი: არასტეროიდები ამცირებენ მეტოტრექსატის ტუბულარულ სეკრეციას. რაც იწვევს სისხლში მისი კონცენტრაციის მატებას. ამიტომ, პაციენტებში, რომლებმაც დიდი დოზით (15მგ/კვირაში) უნდა მიიღონ მეტოტრექსატი, არასტეროიდების დანიშვნა არარეკომენდებულია.

– ქოლესტირამინი:

ზრდის მელოქსიკამის კლირენსს, რის გამოც ენტერო-ჰეპატურ ციკლში მელოქსიკამის კონცენტრაცია იზრდება.

ანტაციდებთან, ციმეტიდინთან და დიგოქსინთან ურთიერთქმედება კლინიკურად ნაკლებადაა შესწავლილი.

– ციმეტიდინი: ციმეტიდინის ერთდროული დანიშვნა (4-ჯერ დღეში) არ ცვლის მელოქსიკამის ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკას.

– დიგოქსინი: ერთდროულ დანიშვნას მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ცვლილებები არ გამოუწვევია

– ვარფარინი: პაციენტები, რომლებიც ღებულობენ ვარფარინს ან მსგავს ანტიკოაგულანტებს უნდა იყვნენ მონიტორირებული ანტიკოაგულაციურ აქტივობაზე, განსაკუთრებით მელოქსიკამით მკურნალობის დაწყების ან ცვლილების პირველ დღეებში, ვინაიდან ასეთი პაციენტების სისხლდენის გაზრდილი რისკის ქვეშ იმყოფებიან.

დოზირება და დანიშვნა:

რევმატოიდული ართრიტი: 15 მგ დღეში, თერაპიული მოქმედების მიხედვით ის შეიძლება დაინიშნოს 7.5 მგ/დღეში

ოსტეოართრიტი: 7.5 მგ დღეში. საჭიროების შემთხვევაში დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ/დღე-მდე

მაანკილოზებელი სპონდილიტი: 15 მგ დღეში. პაციენტებში გვერდითი მოვლენების მაღალი რისკით, მკურნალობა უნდა დაიწყოს 7.5 მგ დღეში .

ნებისმიერი ტკივილის დროს დოზირება უნდა შერჩეული იქნას ექიმის მიერ, თუმცა მელოქსიკამის მაქსიმალური  დღიური დოზა არის 15 მგ.

პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით დღიურმა დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 7.5 მგ-ს.

ჩვეულებრივი დოზირება ბავშვებისათვის დადგენილი არ არის.

ტაბლეტები უნდა იყოს მიღებული წყალთან ან სხვა სითხესთან ერთად ჭამის დროს.

დოზის გადაჭარბება:

მელოქსიკამის დოზის გადაჭარბების შეზღუდული გამოცდილება არსებობს. ცნობილია, რომ ქოლესტრიამინი აჩქარებს მელოქსიკამის კლირენსს.

ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებების გადაჭარბებული დოზირების სიმპტომები ძირითადად შემოისაზღვრება ლეთარგიით, ძილიანობით, გულისრევით, ღებინებით, ტკივილით ეპიგასტრიუმში, რომელიც ხშირად შექცევადია სიმპტომური მკურნალობით. შეიძლება განვითარდეს გასტროინტესტინალური სისხლდენა. მწვავე მოწამვლამ შეიძლება, გამოიწვიოს ჰიპერტენზია, თირკმლის მწვავე უკმარისობა, ღვიძლის დისფუნქცია, რესპირატორული დეპრესია, კომა, კრუნჩხვები, კარდიოვასკულარული კოლაფსი და გულის შეტევა. ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებების დოზის გადაჭარბების დროს პაციენტის მკურნალობა სიმპტომატურია. მწვავე მოწამლვების დროს რეკომენდებულია კუჭის ლავაჟი შემდგომში გააქტივებული ნახშირის მიღებით. კუჭის ლავაჟს დოზის გადაჭარბებიდან 1 საათის შემდეგ დიდი მნიშვნელობა არ აქვს. გააქტივებული ნახშირის მიცემა რეკომენდებულია დოზის გადაჭარბებიდან 1-2 საათის განმავლობაში. დოზის აშკარა გადაჭარბების ან მწვავედ სიმპტომატურ პაციენტებში განმეორებით შეიძლება აქტივირებული ნახშირის მიცემა. ფორსირებული დიურეზი, შარდის გატუტოვნება, ჰემოდიალიზი ან ჰემოპერფუზია შეიძლება, არ იყოს სასარგებლო ცილასთან მისი დაკავშირების გამო.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება საკუთარ კონტეინერში 25ºC-მდე ტემპერატურის პირობებში, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

გამოშვების ფორმა:

მელსიკამი 7.5 მგ ტაბლეტი – 10 ან 30 ტაბლეტი

ფარმაცევტული დოზირების სხვა ფორმები:

მელსიკამ ფორტე -15მგ ტაბლეტი – 10 ან 30 ტაბლეტი

ვარგისიანობის ვადა :

4 წელი.

გაცემის წესი:

ურეცეპტოდ.