საერთაშორისო დასახელება:

LANSOPRAZOLE

მწარმოებელი: GMP, საქართველო

მოქმედი ნივთიერება: ლანსოპრაზოლი      

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებების სამკურნალო საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: შეფუთვაში 10 ც.

1 კაფს.

ლანსოპრაზოლი……………   30 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ლანსოლი ბენზიმიდაზოლიდან წარმოებული პრეპარატია, რომელიც აქვეითებს კუჭში მარილმჟავას სეკრეციას. ლანსოპრაზოლი კუჭის პარიეტალურ უჯრედებში მეტაბოლიზირდება და ახდენს სულფონჰიდრილური ჯგუფების H⁺-K⁺-ატფ-აზის ინაქტივაციას, რითაც აბლოკირებს მარილმჟავს წარმოქმნის ბოლო სტადიას. ამცირებს პეპსინის გამომუშავებას, განსაკუთრებით პრეპარატის ძილის წინ მიღებისას. კუჭის ლორწოვანი გარსის ოქსიგენაციის გაუმჯობესებითა და ბიკარბონატების სეკრეციის გაზრდით, ახორციელებს დაცვით ფუნქციასაც. ლანსოლი არ მოქმედებს საჭმლის მონელების პროცესზე, მაგრამ ახასიათებს ანტიჰელიკობაქტერიული აქტივობა.

ლანსოლის მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში აღინიშნება 1.5-2.2 სთ-ის განმავლობაში. საკვების მიღება ამცირებს პრეპარატის აბსორბციას, მაგრამ არ  იწვევს მისი მოქმედების მექანიზმის დარღვევას. ლანსოლი მეტაბოლიზირდება ღვიძლში, გამოიყოფა თირკმელებისა და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის საშუალებით.

ჩვენებები:

• კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება გამწვავების ფაზაში;
• რეფლუქს-ეზოფაგიტი;
• ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი;
• სტრესული წყლულები;
• კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება კუჭის ლორწოვან გარსში Helicobacter pylori-ის აღმოჩენისას.

მიღების წესი და დოზირება:

• 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებისა და სტრესული წყლულების შემთხვევაში ინიშნება 30 მგ დღეში (ერთ მიღებაზე დილით), 2-4 კვირის განმავლობაში.
• კუჭის წყლულოვანი დაავადებისა და ეროზიულ-წყლულოვანი ეზოფაგიტის დროს ინიშნება 30 მგ დღეში, 4-8 კვირის განმავლობაში. საჭიროებისას შესაძლებელია დოზის გაზრდა 60 მგ-მდე დღეში.
• კუჭის ლორწოვანში Helicobacter pylori-ის -აღმოჩენისას ინიშნება 30 მგ 2-ჯერ დღეში ანტიბიოტიკებთან (კლარითრომიცინი, ამოქსიცილინი) კომბინაციაში, 10-14 დღის განმავლობაში.
• ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის დროს დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად, მჟავიანობის 10 მმოლ/სთ-ში დონის მიღწევამდე.

გვერდითი მოვლენები:

დიარეა, მუცლის ტკივილი, იშვიათად – შეკრულობა, თავბრუსხვევა, ძილიანობა, ფარინგიტი. რინიტი, კანზე გამონაყარი, დეპრესია, მიალგია.

უკუჩვენებები:

* პრეპარატისადმი მაღალი მგრძნობელობა;

* ორსულობა, ლაქტაცია.

განსაკუთრებული მითითებები:

* მკურნალობის დაწყებამდე და მის შემდეგ საჭიროა ენდოსკოპიური კვლევის ჩატარება ავთვისებიანი წარმონაქმნების გამოსარიცხად, რადგან ლანსოლით თერაპიამ შესაძლებელია დაავადების კლინიკური სურათის წაშლა გამოიწვიოს.

* სიფრთხილეა საჭირო ღვიძლის უკმარისობის შემთხვევვაში.

* ალუმინისა და მაგნიუმის ჰიდროჟანგის შემცველი ანტაციდები ინიშნება ლანსოლის მიღებიდან 2 სთ-ის შემდეგ.

* ლანსოლი არ ახდენს გავლენას დიაზეპამის, პროპრანოლოლის, ვარფარინის, პრედნიზოლონის, ფენიტოინისა და თეოფილინის მეტაბოლიზმზე. პერორალურ კონტრაცეპტივებთან კომბინაციაში არ იწვევს ენდოგენური ჰორმონების დონის ცვლილებას.

* ლანსოლის ეფექტურობა და უსაფრთხოება ბავშვებში შესწავლილი არ არის.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 10-25⁰C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

საერთაშორისო დასახელება:

LANSOPRAZOLE

მწარმოებელი: ITAS PHARMACEUTICALS

მოქმედი ნივთიერება: ლანსოპრაზოლი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: ბლისტერზე 10 კაფს., შეფუთვაში 3 ბლისტერი.

1 კაფს.

ლანსოპრაზოლი ………….. 30 მგ

(ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული გრანულების სახით).

დამხმარე ნივთიერებები:

საქაროზა, სიმინდის სახამებელი, ლაქტოზა, კალციუმის კარბოქსიმეთილცელულოზა, მანიტოლი, ნატრიუმის ლაურილსულფატი, კალციუმის კარბონატი, ჰიპრომელოზა E5, მეტაკრილის მჟავას კოპოლიმერი, პოლისბორატი 80, დიეთილფთალატი, ტიტანის დიოქსიდი(E171), გასუფთავებული ტალკი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ლან-30 წარმოადგენს კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების სამკურნალო საშუალებას.

იგი H⁺– K⁺ ატფაზას სპეციფიკური ინჰიბიტორია; მეტაბოლიზდება კუჭის პარიესულ უჯრედებში აქტიურ სულფონამიდურ წარმოებულებამდე, რომლებიც ახდენენ H⁺-K⁺ -ატფ-აზას სულფჰიდრილური ჯგუფების ინაქტივაციას. ამდენად ლანსოპრაზოლი აბლოკირებს მარილმჟავას სინთეზის უკანასკნელ სტადიას და ამცირებს კუჭის წვენის ბაზალურ და სტიმულირებულ სეკრეციას, გამღიზიანებლის ბუნებისგან დამოუკიდებლად. გააჩნია მაღალი ლიპოფილურობა, ადვილად აღწევს და კონცენტრირდება კუჭის პარიესულ უჯრედებში, გააჩნია ციტოპროტექტული მოქმედება, ზრდის კუჭის ლორწოვანი გარსის ოქსიგენაციას და ბიკარბონატების სეკრეციას. მარილმჟავას პროდუქციის შეფერხება 30 მგ დოზაზე შეადგენს 80-97%.

პრეპარატი არ ახდენს ზეგავლენას კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მოტორიკაზე. მაინჰიბირებელი ეფექტი იზრდება გამოყენების პირველი 4 დღის განმავლობაში. მოქმედების ხანგრძლივობა აღემატება 24 სთ-ს. პრეპარატის მიღების შეწყვეტის შემდეგ მჟავიანობა 39 სთ-ის განმავლობაში რჩება ბაზალური დონის 50%-ის ქვემოთ, სეკრეციის რიკოშეტული ზრდა არ აღინიშნება.

სეკრეტორული აქტივობა აღდგება მე-3-4 დღეს ლანსოპრაზოლის მიღების დამთავრების შემდეგ. მისი მოქმედება ზოლინგერ-ელისონის სინდრომით შეპყრობილ პაციენტებში გახანგრძლივებულია.

ლასოპრაზოლს არ გააჩნია ანტიქოლინერგული ან ჰისტამინის H₂-რეცეპტორების ბლოკატორის თვისებები.

პრეპარატი ზრდის პეფსინოგენის კონცენტრაციას სისხლის შრატში და ამცირებს პეფსინის პროდუქციას. ხელს უწყობს კუჭის ლორწოვან გარსში სპეციფიკური LgA-ს წარმოქმნას Helicobacter pylori-ს მიმართ და თრგუნავს მათ ზრდას, აუმჯობესებს სხვა სამკურნალო საშუალებების ანტიჰელიკობაქტერიულ მოქმედებას.

ფარმაკოკინეტიკა:

ლანსოპრაზოლი არამდგრადია მჟავე არეში და იმისთვის, რომ თავიდან იქნას აცილებული მისი დაშლა კუჭში და გაიზარდოს მისი ბიოშეღწევადობა, პრეპარატი გამოიყენება ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული გრანულების სახით.

ლანსოპრაზოლი პერორალური მიღების შემდეგ სწრაფად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. საკვების მიღება ამცირებს პრეპარატის აბსორბციასა და ბიოშეღწევადობას, მაგრამ არ იწვევს მისი მოქმედების მექანიზმის დარღვევას. 30 მგ ლანსოპრაზოლის პერორალური მიღებისას მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია (0.75-1.15 მგ/ლ) აღინიშნება 1.5-2.2 სთ-ის შემდეგ. პრეპარატის 97.77-99.4% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. მეტაბოლიზდება ღვიძლში. ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1.3-1.7 სთ-ს. გამოიყოფა მეტაბოლიტების სახით თირკმელების (14-23%) და ნაწლავების საშუალებით.

ღვიძლის უკმარისობის დროს და ხანდაზმულ პაციენტებში ლანსოპრაზოლის გამოყოფა შენელებულია.

ჩვენებები:

• კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება გამწვავების ფაზაში;
• რეფლუქს-ეზოფაგიტი, ეროზიულ-წყლულოვანი ეზოფაგიტი;
• კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანება, რომელიც დაკავშირებულია ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული საშუალების მიღებასთან, სტრესული წყლულები;
• Helicobacter pylori -თან ასოცირებული კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანება (კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობშაი);
• ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი.

მიღების წესი და დოზირება:

• 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების გამწვავების ფაზაში ინიშნება 30 მგ ერთხელ დღე-ღამეში 2-4 კვირის განმავლობაში.
• კუჭის წყლულოვანი დაავადების გამწვავების ფაზაში და ეროზიულ-წყლულოვანი ეზოფაგიტის დროს – 30 მგ ერთხელ დღე-ღამეში 4-8 კვირის განმავლობაში.
• რეფლუქს-ეზოფაგიტის დროს ინიშნება 30 მგ ერთხელ დღე-ღამეში 4-8 კვირის განმავლობაში.
• რეფლუქს-ეზოფაგიტის რეციდივების პროფილაქტიკისათვის – 30 მგ ერთხელ დღე-ღამეში ხანგრძლივი დროის განმავლობაში (6 თვემდე).
• კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანება, რომელიც დაკავშირებულია ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული საშუალებების მიღებასთან – 30 მგ ერთხელ დღე-ღამეში 4-8 კვირის განმავლობაში.
• კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების რეციდივების პროფილაქტიკისათვის – 30 მგ ერთხელ დღე-ღამეში.
• Helicobacter pylori -ს ერადიკაციის დროს – 30 მგ 2-ჯერ დღე-ღამეში ანტიბიოტიკებთან კომბინაციაში 7-14 დღის განმავლობაში.
• ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის დროს დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად, ბაზალური სეკრეციის დონის საფუძველზე (ბაზალური სეკრეციის დონე არ უნდა აღემატებოდეს 10 მმოლ/სთ-ს). პრეპარატის საწყისი დოზაა 60 მგ ერთხელ დღე-ღამეში, აუცილებლობის შემთხვევაში სადღეღამისო დოზა იზრდება (120 მგ-ზე მეტი სადღეღამისო დოზა უნდა გაიყოს რამდენიმე მიღებაზე).

პრეპარატი ინიშნება პერორალურად, დილით ჭამამდე. კაფსულა მიიღება მთლინად (არ უნდა დაიღეჭოს ან გაიხსნას).

გვერდითი მოვლენები:

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: მადის მომატება ან დაქვეითება, გულისრევა, ტკივილი მუცლის არეში; იშვიათად – დიარეა ან ყაბზობა, ხანგრძლივი მიღებისას – ატროფიული გასტრიტი; ცალკეულ შემთხვევებში – არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტი, კუჭ-ნაწლავის კანდიდოზი, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მატება, ჰიპერბილირუბინემია.

ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი;

იშვიათად – შეუძლოდ ყოფნა, თავბრუსხვევა, ძილიანობა, დეპრესია, შფოთვა.

სასუნთქი სისტემის მხრივ: იშვიათად – ხველება, ფარინგიტი, რინიტი, ზემო სასუნთქი გზების ინფექცია, გრიპის მსგავსი სინდრომი.

სისხლმბადი სისტემის მხრივ: იშვიათად – თრომბოციტოპენია (ჰემორაგიული გამოვლინებებით); ცალკეულ შემთხვევებში – ანემია.

ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი კანზე; ცალკეულ შემთხვევებში – ფოტოსენსიბილიზაცია, მულტიფორმული ერითემა.

სხვა: იშვიათად – მიალგია, ალოპეცია.

უკუჩვენებები:

* მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ;

* ორსულობის პერიოდი (განსაკუთრებით I ტრიმესტრი);

* ძუძუთი კვების პერიოდი;

* კუჭ-ნაწლავის ავთვისებიანი წარმონაქმნები.

ორსულობა და ლაქტაცია:

* პრეპარატის გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში არ არის რეკომენდებული.

განსაკუთრებული მითითებები:

* მკურნალობის დაწყებამდე და მის შემდეგ საჭიროა ენდოსკოპიური კონტროლი კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ზედა ნაწილების ავთვისებიანი წარმონაქმნების არსებობის გამოსარიცხად, რადგან ლანსოპრაზოლმა შეიძლება გამოიწვიოს დაავადების სიმპტომატიკის მასკირება და დიაგნოსტიკის გაძნელება.

* პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება ღვიძლის ან/და თირკმლის ფუნქციის დარღვევის დროს, აგრეთვე ხანდაზმულ პაციენტებში.

* არ არის რეკომენდებული ლანსოპრაზოლის დანიშვნა 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში, რადგან კლინიკური მონაცემები პრეპარატის გამოყენების უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ ამ ასაკობრივ ჯგუფში შეზღუდულია.

ჭარბი დოზირება:

სიმპტომები: აღწერილი არ არის.

მკურნალობა: რეკომენდებულია დაკვირვება, შემანარჩუნებელი და სიმპტომური თერაპიის ჩატარება. ჰემოდიალიზი არაეფექტურია.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– ლანსოპრაზოლი განიცდის მეტაბოლიზმს ციტოქრომ P450 ფერმენტული სისტემის მეშვეობით. კლინიკური მონაცემები მის არსებით ურთიერთქმედებაზე სხვა პრეპარატებთან, რომლებიც მეტაბოლიზდებიან ამ სისტემით, როგორიცაა ანტიპირინი, დიაზეპამი, იბუპროფენი, ინდომეტაცინი, პერორალური კონტრაცეპტივები, ფენიტოინი, პრედნიზოლონი, პროპრანოლოლი, ვარფარინი, აღწერილი არ არის.

– პრეპარატი ამცირებს თეოფილინის კლირენსს 10%-ით. ერთდროული გამოყენებისას ლანსოპრაზოლი მოქმედებს იმ პრეპარატების pH-დამოკიდებულ აბსორბციაზე, რომლებიც მიეკუთვნებიან სუსტი მჟავების ჯგუფს და ფუძეებს.

– სუკრალფატი 30%-ით ამცირებს პრეპარატის ბიოშეღწევადობას.

– ერთდრული გამოყენებისას ანტაციდები თრგუნავენ ლანსოპრაზოლის აბსორბციას (ანტაციდები ინიშნება ლან-30 მიღებამდე 1 სთ-ით ადრე ან პრეპარატის გამოყენებიდან 1-2 სთ-ის შემდეგ);

– პრეპარატი თრგუნავს ამპიცილინის, დიგოქსინის, კეტოკონაზოლის, რკინის მარილების, ციანოკობალამინის შეწოვის პროცესს.

შენახვის პირობები:

პრეპატი ინახება 25⁰C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

საერთაშორისო დასახელება:

LANSOPRAZOLE

მწარმოებელი: კრკა , დ . დ ., ნოვო მესტო , სლოვენია

მოქმედი ნივთიერება: ლანსოპრაზოლი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების სამკურნალო საშუალება.

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორი
გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: შეფუთვაში 14 ც.

1 კაფს.

ლანსოპრაზოლი ……….      30 მგ

ვრცლად აპრაზოლი

მწარმოებელი და ლიცენზიის მფლობელი: BIOFARMA, Turkey

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ლანზედინი მიკროპილატური კაფსულები 30 მგ #14

1 კაფსულა შეიცავს 30 მგ ლანსოპრაზოლს.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

მოქმედების მექანიზმი: ლანსოპრაზოლ ბენზიმიდაზოლის ნაერთი მიეკუთვნება ანტისეკრეტორული ნივთიერებების ჯგუფს. ლანსოპრაზოლი ამცირებს კუჭის პარიეტული უჯრედების სეკრეტორული მემბრანის პროტონულ ტუმბოს H+K+ -ATF -აზას აქტივობას და აბრკოლებს წყალბადის იონების გამოყოფას და მათ შეღწევას, რის შედეგადაც ვითარდება კუჭის მჟავიანობის პროცესების ხანგრძლივი ბლოკადა. პროტონის შეწოვა წარმოადგენს მარილმჟავას სინთეზის ბოლო ეტაპს. ამგვარად, ლანსოპრაზოლი ახდენს კუჭის წვენის ბაზალური და სტიმულირებული სეკრეციის ინჰიბირებას.

ლანზედინი მოთავსებულია მიკროპილატურ კაფსულაში ნაწლავში ხსნადი გრანულების სახით. ლანსოპრაზოლის აბსორბცია იწყება მხოლოდ გრანულების კაფსულიდან გამოყოფის შემდეგ.

ლანსოპრაზოლი შეწოვის შემდეგ მაქსიმალურ კონცენტრაციას აღწევს 1.7 საათის შემდეგ, მისი ბიოშეღწევადობა შეადგენს 80 %-ს. მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1.5 (±0.5) საათს. ლანსოპრაზოლის შეწოვიდან 30 წუთის შემდეგ მაქსიმალური კონცენტრაციის და “კონცენტრაციის დრო” ფართობის მაჩვენებელი (AUC) 50%-მდე მცირდება.

საკვების მიღება ცვლის მის აბსორციას.

ხსნადობა: ლანსოპრაზოლი იდენტიფიცირდება პლაზმაში 0.05-5.0 მკგ/მლ კონცენტრაციებში. პლაზმის ცილებთან კავშირი შეადგენს 97%-ს.

მეტაბოლიზმი: ლანსოპრაზოლი ღვიძლში განიცდის ინტანსიურ მეტაბოლიზმს და გარდაიქმნება სულფონილური და სულფონური ჯგუფის 2 მეტაბოლიტად ლანსოპრაზოლის ჰიდროქსილირების გზით. მეტაბოლიტები ხელს არ უწყობენ ანტისეკრეტორულ აქტივობას. ლანსოპრაზოლის პარიეტული უჯრედების H+K+ –ATF მოქმედების შედეგად წარმოშობილი 2 აქტიური მეტაბოლიტი არ ხვდება სისხლის მიმოქცევის სისტემაში. ლანსოპრაზოლის სისხლის პლაზმიდან ნახევრადგამოყოფის პერიოდი მისი ანტისეკრეტორული ეფექტის ხანგრძლივობაზე არ მოქმედებს. ნახევარგამოყოფის მიმდინარეობის 1 საათის მიუხედავად ანტისეკრეტორული აქტივობა გრძელდება 24 საათზე მეტს. ამგვარად, H+K+ –ATF -ის აქტივობის პერიოდი გრძელდება 30-48 საათს.

ელიმინაცია: პერორალურად მიღებული ლანსოპრაზოლი ორგანიზმიდან მთლიანად გამოიყოფა აქტიური მეტაბოლიტების სახით – 1/3 ნაწილი შარდით, 2/3 განავლით. ღვიძლის დაავადებების დროს “კონცენტრაცია-დრო” მაჩვენებლის ქვეშ ფართობი (AUC) მნიშვნელოვნად იზრდება. ღვიძლის კომპენსირებული დაავადებების დროს პრეპარატის Cmax იზრდება.

ჩვენებები:

• კუჭისა და თორმეთგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება;
• რეფლუქს-ეზოფაგიტი ;
• Zolinger Ellison –ის სინდრომი;
• Helicobacter pylori –სთან ასოცირებული თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება.

დოზირება:

კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების დროს ინიშნება 30 მგ (1 კაფს.) დღეში ×1. საშუალოდ მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობაა 8 კვირა.

თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების დროს ინიშნება 30 მგ (1 კაფს.) დღეში ×1. მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობაა საშუალოდ 4 კვირა.

Helicobacter pylori –ს ერადიკაციის მიზნით გამოიყენება კომბინირებულად:

სამმაგი თერაპია: ლანზედინი 30 მგ (1 კაფს.) დღეში ×2.

კლარითრომიცინი 500 მგ დღეში ×2.

ამოქსიცილინი 1 გრ დღეში ×2.

საშუალოდ მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობაა 10-14 დღე.

ორმაგი თერაპია: ლანზედინი 30 მგ (1 კაფს.) დღეში ×3.

ამოქსიცილინი 1 გრ დღეში ×3.

საშუალოდ მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობაა 14 დღე.

გასტროეზოფაგური რეფლუქსის დროს მოკლევადიანი პროფილაქტიკის მიზნით ინიშნება 30 მგ (1 კაფს.) დღეში ×1, 8 კვირის განმავლობაში. საჭიროებისამებრ, მკურნალობის კურსი შეიძლება გაგრძელდეს 8 კვირით.

ეროზიული ეზოფაგიტის დროს საშუალო დოზაა – 30 მგ (1 კაფს.) დღეში ×1.

პათოლოგიური ჰიპერსეკრეციის და Zolinger Ellison სინდრომის დროს დოზა შეირჩევა ინდივიდუალურად. საწყისი დოზაა 60 მგ (2 კაფს.) დღეში ×1. საჭიროებისამებრ დოზა შეიძლება გაიზარდოს 90 მგ.-მდე (3 კაფს.)

თუ დღე-ღამის დოზა აღემატება 120 მგ, საჭიროა მისი 12 საათიანი ინტერვალით – ×2 მიღება. ზოგ შემთხვევაში Zolinger Ellison სინდრომის სამკურნალოდ ლანზედინის მიღება შესაძლებელია 4-ჯერ დღეში.

ხანდაზმულ ავადმყოფებში და თირკმლის ფუნქციის მოშლის დროს ლანზედინის დოზირება არ საჭიროებს კორექციას.

ლანზედინის დანიშვნა შესაძლებელია ანტაციდებთან ერთად.

უკუჩვენებები:

ლანსოპრაზოლის ანდა ლანზედინ -ის შემცველობაში არსებული სხვა დამხმარე ნივთიერებების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

მიღება ორსულობის დროს:

საცდელი გამოკვლევების დროს ლანსოპრაზოლის ტერატოგენული ეფექტი გამოვლენილი არ იქნა. ორსულ ქალებში აღნიშნული კვლევები არ ჩატარებულა, შესაბამისად ორსულ ქალებში მხოლოდ დედისთვის მოსალოდნელი სარგებელის გათვალისწინებით და ნაყოფზე მოქმედების პოტენციური საფრთხის გათვალისწინებით შეიძლება მისი გამოყენება (B კატეგორია).

მიღება ლაქტაციის პერიოდში:

ლანსოპრაზოლის დედის რძეში მოხვედრის შესაძლებლობის შესახებ ცნობები არ მოიპოვება. ამგვარად, ლაქტაციის დროს ბავშვის დედის რძით კვებისაგან თავის შეკავება საჭირო არ არის.

პედიატრიული გამოყენება:

ლანსოპრაზოლის ბავშვებში მიღების საშიშროებისა და ეფექტურობის შესახებ ცნობები არ არის.

გერიატრიული გამოცდილების გამოყენება:

ხანდაზმულ პირებში ლანსოპრაზოლის კლირენსის შემცირების მიუხედავად მისი კონსენტრაცია არ იცვლება. ამგვარად იგი დოზის კორექციას არ საჭიროებს.

გამოყენება ღვიძლის დაავადებების დროს:

ღვიძლის დაავადებების დროს ლანსოპრაზოლის ნახევარგამოყოფის პერიოდი და “კონცენტრაცია-დრო” მრუდის ქვეშ ფართობი (AUC) იმატებს. ამგვარად, თუ გამოვლინდა ღვიძლის ფუნქციების მკვეთრი მოშლა, უნდა მოხდეს ლანზედინის დოზის შემცირება.

მექანიზმების და სატრანსპორტო საშუალებების მოქმედების წესი:

ლანსოპრაზოლი არ ახდენს ზემოქმედებას ნერვული სისტემაზე, ყურადღების კონცენტრაციაზე, ფსიქომოტორული ფუნქციებზე და რეაქციებზე. ამგვარად, პროსანის მიღების დროს მექანიზმების და სატრანსპორტო საშუალებების მართვაზე რაიმე ზეგავლენა არ აღინიშნება.

გვერდითი მოვლენები:

1%-ზე ნაკლები სიხშირით შესაძლებელია აღინიშნოს: ანორექსია, ყაბზობა, დისპეფსია, პირის ღრუს სიმშრალე, ართრალგია, ქავილი, გულყრა, მიალგია.

საერთაშორისო დასახელება:

LANSOPRAZOLE

მწარმოებელი: GENOM BIOTECH

მოქმედი ნივთიერება: ლანზოპრაზოლი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: ბლისტერზე 10 კაფს. შეფუთვაში 2 ც.

1 კაფს.

ლანზოპრაზოლი ………….   30 მგ

ვრცლად აპრაზოლი

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ლანატოზიდი C წარმოადგენს ბალანოვანი სათითურასაგან მიღებულ საგულე გლიკოზიდს.  იგი ხასიათდება კარდიოტონული მოქმედებით. პრეპარატი ზრდის გულის შეკუმშვის ძალას, მის სიჩქარეს და წუთმოცულობას, ამცირებს გულის შეკუმშვათა სიხშირეს, ახანგრძლივებს დიასტოლას, ამცირებს გულის გამტარებლობას.

გულის ქრონიკული უკმარისობით შეპყრობილ ავადმყოფებში პრეპარატი ამცირებს ვენურ წნევას, აძლიერებს დიურეზს, ამცირებს შეშუპებებს და ქოშინს.

ვენაში შეყვანისას პრეპარატის მოქმედება იწყება 10 წთ-ის შემდეგ და ეფექტი მაქსიმალურ მნიშვნელობას აღწევს 2 სთ-ის შემდეგ.

პრეპარატი ხასიათდება შედარებით მცირე კუმულაციური თვისებით.

ჩვენებები

• გულის ქრონიკული უკმარისობა, მარცხენა პარკუჭის მწვავე უკმარისობა, ქრონიკული ფილტვისმიერი გული;
• მოციმციმე არითმიის ტაქისისტოლური ფორმა, პაროქსიზმული სუპრავენტრიკულური ტაქიკარდია.

დოზირების რეჟიმი

პრეპარატის დოზის განსაზღვრა წარმოებს ინდივიდუალურად დაავადების კლინიკური სურათის, პრეპარატის მიმართ პაციენტის მგრძნობელობის და კლინიკური ეფექტის დინამიკის შესაბამისად.

მოზრდილებში პარენტერულად ინიშნება: სწრაფი დიგიტალიზაციის ჩატარებისას – კუნთებში ან ვენაში დღეღამური დოზით 1.4 მგ, გაყოფილი 2 შეყვანაზე; ნელი დიგიტალიზაციის მიზნით – კუნთებში ან ვენაში 0.8 მგ-მდე დღეღამური დოზით, გაყოფილი 3 შეყვანაზე.

ეფექტის მიღწევისას გადადიან შემანარჩუნებელ მკურნალობაზე – ვენაში ან კუნთებში შეყავთ 0.4 მგ-მდე პრეპარატი დღეში.

შემანარჩუნებელი მკურნალობის სახით პრეპარატი ინიშნება 1 მგ-მდე დღეღამური დოზით, გაყოფილი 2 მიღებაზე.

გვერდითი მოვლენები

ანორექსია, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, არითმია, ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, ძილიანობა, ცნობიერების დაბინდვა და დელირიები, მხედველობის დაქვეითება;

იშვიათად თრომბოცტიტოპენია, კანზე გამონაყარი.

უკუჩვენებები

აბსოლუტური: გლიკოზიდური ინტოქსიკაცია, პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

შედარებითი: მკვეთრად გამოხატული ბრადიკარდია, ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, პარაქსიზმული პარკუჭოვანი ტაქიკარდია, ჰიპერტროფული სუბაორტული სტენოზი, იზოლირებული მიტრალური სტენოზი, მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი, არასტაბილური სტენოკარდია.

WPW სინდრომი, გულის ტამპონადა, ექსტრასისტოლია.

განსაკუთრებული მითითებები

პრეპარატით გამოწვეული ინტოქსიკაციის წარმოქმნის ალბათობა იზრდება ჰიპოკალიემიის, ჰიპომაგნიემიის, ჰიპერკალციემის, ჰიპერნატრიემიის ჰიპოთირეოზის, გულის მკვეთრად გამოხატული დილატაციის, ფილტვისმიერი გულის, მიოკარდიტის დროს.

ჭარბი დოზირების სიმპტომების განვითარების დროს (გულისრევა, ღებინება, ბრადიკარდია, ექსტრასისტოლია, ბიგემინია, მხედველობის დარღვევა) საჭიროა მკურნალობის შეწყვეტა რამოდენმე დღის განმავლობაში, ხოლო შემდგომში მისი გაგრძელება მცირე დოზებში.

გლიკოზიდური ინტოქსიკაციის შედარებით მკვეთრად გამოხატული ნიშნების დროს რეკომენდებულია 2-4 გ კალიუმის (კალიუმის მარილების – ქლორიდის და ასპარაგინატის სახით), ანტიარითმიული პრეპარატის (დიფენინი) და გლუკოზის 5%-იანი ხსნარის ვიტამინებთან (B₁,B₆,C) ერთად დანიშვნა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება

– ლანატოზის C-ს კომბინაციით კალციუმის პრეპარატებთან, სიმპათომიმეტურ და დიურეზულ საშუალებებთან იზრდება გლიკოზიდური ინტოქსიკაციის განვითარების რისკი.

– პრეპარატის კომბინაციით ქინიდინთან, ვერაპამილთან, ნიფედიპინთან, სპირონოლაქტონთან (შედარებით ნაკლებად) იზრდება ლანატოზიდ C-ს კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში.

– ანტაციდები ამცირებენ პრეპარატის აბსორბციას კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მიერ, ამიტომ საჭიროა ლანატოზიდის დოზის გაზრდა, ხოლო ანტაციდებით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ საჭიროა პრეპარატის საწყისი უმცირესი დოზით დანიშვნა.

საერთაშორისო დასახელება:

LANSOPRAZOLE

მწარმოებელი: ავერსი-რაციონალი, საქართველო

მოქმედი ნივთიერება: ლანზოპრაზოლი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: შეფუთვაში 10 ც.

1 კაფს.

ლანზოპრაზოლი ……………..   30 მგ

ვრცლად ლანი–30

საერთაშორისო დასახელება:

LAMOTRIGINE

მწარმოებელი: GLAXOSMITHKLINE

მოქმედი ნივთიერება: ლამოტრიჯინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიეპილეფსიური საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.

1 ტაბ.

ლამოტრიჯინი …………        25 მგ

ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.

1 ტაბ.

ლამოტრიჯინი ………………50 მგ

ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.

1 ტაბ.

ლამოტრიჯინი …………….100 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ლამოტრიჯინი აბლოკირებს  ნეირონების პრესინაფსური მემბრანის ვოლტაჟდამოკიდებული ნატრიუმის არხებს და აღნიშნულის შედეგად თრგუნავს ამინომჟავა-გლუტამინის მჟავის (წამყვანი მნიშვნელობა ენიჭება ეპილეფსიური გულყრის განვითარებაში) ჭარბ გამოყოფას.

ფარმაკოკინეტიკა:

შეწოვა: პერორალური მიღებისას ლამოტრიჯინი სწრაფად მთლიანად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. პლაზმაში მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება 2.5 სთ-ის შემდეგ.

მეტაბოლიზმი: ლამოტრიჯინი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება.

გამოყოფა: მოზრდილებში პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი საშუალოდ შეადგენს 29 საათს. ლამოტრიჯინი ელიმინირდება ძირითადად მეტაბოლიტების, ხოლო ნაწილობრივ უცვლელი სახით შარდთან ერთად.

ბავშვებში მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი უფრო ნაკლებია, ვიდრე მოზრდილებში.

ჩვენებები:

• ეპილეფსია მოზრდილებსა და ბავშვებში: მონოთერაპია ან დამხმარე თერაპია პარციალური და გენერალიზებული გულყრების დროს. მათ შორის ტონურ-კლონური გულყრების შემთხვევაში და ლენოქს-გასტოს სინდრომთან დაკავშირებული გულყრების დროს.

მიღების წესი და დოზირება:

მოზრდილებში და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზევით, რომლებიც არ იღებდნენ ნატრიუმის ვალპროატს მონოთერაპიის დროს, ლამოტრიჯინის საწყისი დოზა შეადგენს 25 მგ ერთხელ დღეში 2 კვირის განმავლობაში, შემდგომში – 50 მგ ერთხელ დღეში 2 კვირის განმავლობაში. მოგვიანებით დოზა უნდა გაიზარდოს 50-100 მგ-ით ყოველდ 1-2 კვირაში, ოპტიმალური თერაპიული ეფექტის მიღწევამდე. შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 100-200 მგ/დღეში 2 მიღებაზე. ზოგ პაციენტებს ესაჭიროებათ პრეპარატის 500 მგ/დღეში.

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ნატრიუმის ვალპროატს, ლამოტრიჯინის სწაყისი დოზა შეადგენს 25 მგნ დღეგამოშვებით, 2 კვირის განმავლობაში, შემდგომში კი – 25 მგ ყოველდღიურად. მოგვიანებით დოზა უნდა გაიზარდოს 25-50 მგ/დღეში ყოველ 1-2 კვირაში ოპტიმალური თერაპიული ეფექტის მიღწევამდე. შემდგომში შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 100-200 მგ/დღეში 1 ან 2 მიღებაზე.

პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ ანტიეპილეფსიურ საშუალებებს, რომლებიც წარმოადგენენ ღვიძლის ფერმენტების ინდუქტორებს (მაგ., ფენითიონი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი) სხვა ანტიეპილეფსიურ პრეპარატებთან ან მათ გარეშე (გამონაკლისს შეადგენს ვალპროატი) პრეპარატის საწყისი დოზა შეადგენს 50 მგ ერთხელ დღეში 2 კვირის განმავლობაში, შემდგომში კი – 100 მგ 2-ჯერ დღეში 2 კვირის განმავლობაში. მოგვიანებით დოზას ზრდიან მაქსიმალურად 100 მგ.-ით ყოველ 1-2 კვირაში ოპტიმალური თერაპიული ეფექტის გამოვლინებამდე. საშუალო შემანარჩუნებელი დოზა ოპტიმალური თერაპიული ეფექტის მისაღებად შეადგენს 200-400 მგ/დღეში 2 მიღებაზე. ზოგ პაციენტებს ესაჭიროებათ 700 მგ/დღეში სასურველი ეფექტის მისაღებად.

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიეპილეფსიურ პრეპარატებს, რომელთა ურთიერთქმედება ლამოტრიჯინთან არ არის შესწავლილი, რეკომენდებულია ისეთივე მკურნალობის სქემა, როგორიცაა ლამოტრიჯინის და ვალპროატის ერთდროული მიღების დროს.

2-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში, რომლებიც იღებენ ნატრიუმის ვალპროატს სხვა ანტიეპილეფსიურ საშუალებებთან კომბინაციაში ან მათ გარეშე, რეკომენდებულია მკურნალობის შემდეგი სქემა: ლამოტრიჯინის საწყისი დოზა 0.2 მგ/კგ ერთხელ დღეში 2 კვირის განმავლობაში, შემდგომში – 0.5 მგ/კგ ერთხელ დღეში 2 კვირის განმავლობაში დოზის შემდგომი გაზრდით 0.5-1 მგ/კგ ყოველ 1-2 კვირის განმავლობაში ოპტიმალური თერაპიული ეფექტის მიღწევამდე. შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 1-დან 5 მგ/კგ-მდე დღეში 1 ან 2 მიღებაზე. მაქსიმალური დღიური დოზა შეადგენს 200 მგ-ს.

ბავშვებში ოპტიმალური თერაპიული ეფექტის მისაღწევად აუცილებელია წონის სისტემატური კონტროლი, რათა დარეგულირდეს პრეპარატის დოზა ბავშვის წონის შესაბამისად.

გვერდითი მოვლენები:

პრეპარატის მიღებისას მონოთერაპიის დროს შეიძლება აღინიშნოს: თავის ტკივილი, გადაღლილობა, გამონაყარი კანზე, თავბრუსხვევა, ძილიანობა, უძილობა. გამონაყარს კანზე ჩვეულებრივ ახასიათებს მაკულო-პაპულოზური მოქმედება, რომელიც ხშირ შემთხვევებში ვითარდება მკურნალობის 4-6 კვირის შემდეგ. იშვიათ შემთხვევებში აღინიშნება მძიმე დერმატოლოგიური რეაქცია, სტივენ-ჯონსონის სინდრომი და ეპიდერმული ტოქსიკური ნეკროლიზი (ლაილის სინდრომი).

სხვა გვერდითი მოვლენები, რომლებიც აღინიშნება ლამოტრიჯინის და სტანდარტული ანტიეპილეფსიური მკურნალობის დროს: დიპლოპია, კონიუნქტივიტი, თავბრუსხვევა, გადაღლილობის შეგრძნება, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის გაღიზიანება და გულისრევა, აგრესიულობა, ცნობიერების დაბინდვა, აღგზნებადობა, სისხლმბადი ფუნქციის დათრგუნვა.

უკუჩვენებები:

* მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ.

ორსულობა და ლაქტაცია:

წინასწარი მონაცემებით ლამოტრიჯინი გადადის დედის რძეში მისი პლაზმური კონცენტრაციის 40-45%. დედებს, რომლებიც იღებდნენ მას არ აღენიშნებათ გვერდითი მოვლენები.

განსაკუთრებული მითითებები:

* ვინაიდან არ არის შესწავლილი პრეპარატის გამოყენება ღვიძლის უკმარისობის დროს, არ არის რეკომენდებული მისი მიღება ასეთი კატეგორიის პაციენტებში.

* არ არის რეკომენდებული დოზების გაზრდა და მკურნალობის სქემის შეცვლა, ვინაიდან ამ შემთხვევაში შესაძლებელია კანზე გამონაყარის განვითარების რისკის მომატება.

* ვინაიდან პირველი გამონაყარი ბავშვებში შეიძლება დიაგნოსტირებული იყოს შეცდომით, როგორც ინფექციური დაავადება, ექიმი ყურადღებით უნდა დააკვირდეს პრეპარატის მოქმედებას, განსაკუთრებით პირველი 6 კვირის განმავლობაში.

* კანზე გამონაყარის განვითარების რისკი დაკავშირებულია საწყის მაღალ დოზებთან და აგრეთვე ნატრიუმის ვალპროატის მიღებასთან, რომელიც ზრდის ლამოტრიჯინის ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდს თითქმის 2-ჯერ. კანზე გამონაყარის შემთხვევაში, თუ ის დაკავშირებულია პრეპარატის მიღებასთან, აუცილებელია მკურნალობის შეწყვეტა.

* კანზე გამონაყარი ასევე წარმოადგენს ჰიპერმგრძნობელობის გამოხატულებას, რომელსაც თან ერთვის სხვადასხვა სისტემური სიმპტომები: ციებ-ცხელება, ლიმფადენოპათია, სახის შეშუპება, პერიფერიული სისხლის სურათის შეცვლა და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა. აღნიშნული სინდრომი გამოირჩევა სიმძიმის სხვადასხვა ხარისხით და იშვიათ შემთხვევაში შეიძლება გამოიწვიოს დისემინირებული ინტრავასკულური შედედების სინდრომი. მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ჰიპერმგრძნობელობის ადრეულ ნიშნებს ციებ-ცხელებას და ლიმფადენოპათიას შეიძლება ადგილი ჰქონდეს კანზე გამონაყარის გარეშეც. ასეთი სიმპტომების დროს, თუ არ დადგინდა სხვა ეტიოლოგიური ფაქტორი, აუცილებელია პრეპარატის მიღების შეწყვეტა.

* პრეპარატის მიღების შეწყვეტა იწვევს გულყრების გახშირებას. მისი დოზა უნდა შემცირდეს თანდათანობით 2 კვირის განმავლობაში. გამონაკლისს წარმოადგენს შემთხვევები, როდესაც აღინიშნება გამონაყარი კანზე და აუცილებელია პრეპარატის გამოყენების სასწრაფოდ შეწყვეტა.

* მისი გამოყენება 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ არის სათანადოდ შესწავლილი.

* პრეპარატის დანიშვნისას ხანდაზმულებში საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე.

ჭარბი დოზირება:

ლამოტრიჯინის ჭარბი დოზირებისას (1.34-4 გ) რამდენიმე პაციენტს აღენიშნებოდა შემდეგი სიმპტომები: ატაქსია, ნისტაგმი, თავბრუსხვევა, ძილიანობა, თავის ტკივილი, ღებინება. პაციენტი, რომელმაც მიიღო 4-5 გ პრეპარატი ჰოსპიტალიზირებულ იქნა კომატოზურ მდგომარეობაში, რომელიც გაგრძელდა 8-12 საათი. პაციენტის მდგომარეობა აღდგა 2-3 დღის განმავლობაში. ჭარბი დოზირების შემთხვევაში აუცილებელია ჰოსპიტალიზაცია და შესაბამისი სიმპტომური შემანარჩუნებელი თერაპიის ჩატარება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– ფენითოინი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი, პრიმიდონი აძლიერებენ ლამოტრიჯინის მეტაბოლიზმს. კარბამაზეპინის და ლამოტრიჯინის კომბინირებისას ზოგ შემთხვევაში ვითარდება თავბრუსხვევა, დიპლოპია, ატაქსია, მხედველობის დარღვევა, გულისრევა. ეს მოვლენები, როგორც წესი, ქრება კარბამაზეპინის დოზის შემცირებისას.

– ნატრიუმის ვალპროატი ანელებს ლამოტრიჯინის მეტაბოლიზმს, რის გამოც ლამოტრიჯინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გრძელდება 70 საათამდე მოზრდილებში და 45-55 საათამდე ბავშვებში.

– იგი არ მოქმედებს ეთინილესტრადოლის და ლევონორგესტროლის კონცენტრაციაზე ორალური კონტრაცეპტივების მიღების შემდეგ.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე, ბავშვებისაგან მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

საერთაშორისო დასახელება:

TERBINAFINE

მწარმოებელი: SLAVIA PHARMA

მოქმედი ნივთიერება: ტერბინაფინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

სისტემური გამოყენების სოკოს საწინააღმდეგო საშუალება

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 7 და 14 ც.

1 ტაბ.

ტერბინაფინის ჰიდროქლორიდი ………. 250 მგ

ვრცლად ლამიზილი

შემადგენლობა: თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 150 მკგ. იოდს.

ლამინარია ანუ ზღვის კომბოსტო, შეიცავს პოლისაქარიდებს (ლამინარინი, მანიტი, ფრუქტოზა, ალგინატები, ფუკოიდანი და სხვ.), ვიტამინებს (A, C, D, E, B1, B2, B12), კაროტინოიდებს, ფოლისა და პანთოთენის მჟავებს, რკინის, გოგირდის და ფოსფორის მარილებს, მაკრო და მიკროელემენტებს ( I, Mn, Cu, Co, Br).

მწარმოებელი: ს.ს. “ჯორჯიან ფარმაცევტიკალ გრუპ”-ი

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

• ავსებს ორგანიზმში იოდის დეფიციტს;

• არეგულირებს ნივთიერებათა ცვლას;

• გამოჰყავს ორგანიზმიდან შლაკები, ტოქსინები;

• არეგულირებს სისხლში ქოლესტერინის დონეს;

• აქვს სუსტი საფაღარათო მოქმედება;

• აძლიერებს იმუნიტეტს;

• ამცირებს სხეულის წონას.

ჩვენებები:

• იოდოდეფიციტის პროფილაქტიკა;

• ენდემური ჩიყვი;

• ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დარღვევა;

• კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მოქმედების მოშლილობა (კოლიტი, ყაბზობა და სხვ.);

• ნივთიერებათა ცვლის დარღვევა;

• ორგანიზმის გაწმენდა ტოქსინებისაგან.

მიღების წესი და დოზირება:

დღეში 1-2 ტაბლეტი ჭამის წინ, 2 თვის განმავლობაში. კურსის განმეორება შესაძლებელია ერთთვიანი შესვენების შემდეგ.

უკუჩვენებები:

• ინდივიდუალური აუტანლობა და ზემგრძნობელობა იოდის მიმართ;

• ჰემორაგიული დიათეზი;

• მწვავე ნეფრიტი.

განსაკუთრებული მითითებები:

ლამინარია სხვა იოდშემცველი სინთეზური პრეპარატებისაგან განსხვავებით, იოდს შეიცავს ნატურალური იოდორგანული ნაერთების სახით. ამიტომ, ორგანიზმი მასში არსებულ იოდს ადვილად ითვისებს.

შენახვის ვადა და პირობები:

3 წელი. ინახება მშრალ, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.