საერთაშორისო დასახელება:

CLARITHROMYCIN

მწარმოებელი: ბილიმ ფარმასიუტიკალსი, თურქეთი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

მაკროლიდები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

250 მგ 14 ტაბ.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

კლარითრომიცინი არის ნახევრად სინთეზური მაკროლიდური ანტიბიოტიკი.

მოქმედების მექანიზმი: კლარითრომიცინს გააჩნია ანტიბაქტერიული მოქმედება. იგი უკავშირდება მგრძნობიარე მიკროორგანიზმის 50S რიბოსომულ ქვეერთეულს, რაც იწვევს ცილის სინთეზის ინჰიბირებას. In vitro კლარითრომიცინი აქტიურია სხვადასხვა აერობული და ანაერობული გრამ-დადებითი და გრამ-უარყოფითი მიკროორგანიზმების წინააღმდეგ. კლარითრომიცინს ასევე გააჩნია ბაქტერიციდული აქტივობა Helicobacter pylori – ს წინააღმდეგ მჟავას დათრგუნვის არსებობისას. გარდა ამისა, მის მეტაბოლიტს 14-OH კლარითრომიცინს გააჩნია ასევე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ანტიმიკრობული მოქმედება.

მიკრობიოლოგია: In vitro კვლევებმა უჩვენეს შემდეგი მიკროორგანიზმების მგრძნობელობა კლარითრომიცინის მიმართ: Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Listeria monocytogenes, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Legionella pneumophilia, Bordetella pertussis, Helicobacter pylori, Mycoplasma pneumoniae, Mycobacterium avium, Mycobacteriul intracellulare, Mycobacterium leprae, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum, Bacterioides fragilis, Clostridium perfringens, Propionibacterium acnes, Peptococcus da peptostreptococcus სახეობები.

ფარმაკოკინეტიკა:

შეწოვა: კლარითრომიცინი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან პერორალური მიღების შემდეგ. კლარითრომიცინი ძალზედ სტაბილურია კუჭის წვენის მიმართ. ამიტომ, კლარიციდის ტაბლეტების მიღება არ არის დამოკიდებული საკვებზე. შრატში მაქსიმალური კონცენტრაციები მიიღწევა პერორალური დოზირებიდან 2 საათის განმავლობაში. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა დაახლოებით 55%-ს შეადგენს.

განაწილება: კლარითრომიცინი კარგად ნაწილდება ქსოვილებში. კლარითრომიცინი მაღალი კონცენტრაციებით გვხვდება ცხვირის ლორწოვან გარსში, ნუშურა ჯირკვლებსა და ფილტვებში. კლარითრომიცინი ასევე აღწევს ლეიკოციტებში, მაკროფაგებსა და კუჭის ლორწოვანში. კლარითრომიცინი უზრუნველყოფს ქსოვილოვან კონცენტრაციებს, რაც ბევრჯერ უფრო მაღალია, ვიდრე მოცირკულირე წამლის დონე. განაწილების მოცულობა (VD) 243-266 ლიტრია.

ქსოვილებისა და შრატის კონცენტრაციების ნიმუშები მოყვანილია ცხრილში.

კონცენტრაცია

(500 მგ-ის შემდეგ q 24სთ)

მეტაბოლიზმი: კლარითრომიცინი განიცდის ინტენსიურ პირველად მეტაბოლიზმს და ღვიძლში გარდაიქმნება ანტიმიკრობულ აქიურ მეტაბოლიტად, 14-OH კლარითრომიცინად. 250 მგ-იანი ტაბლეტის პერორალური მიღების შემდეგ ყოველ 12 საათში, კლარითრომიცინისა და 14-OH კლარითრომიცინის ნახევრად დაშლის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 5-7 საათს.

გამოყოფა: კლარითრომიცინი ძირითადად გამოიყოფა შარდში და დოზის დარჩენილი ნაწილი გამოიყოფა განავალში. 500 მგ-იანი ტაბლეტი გამოყენებისას პერორალურად ყოველ 12 საათში, დოზის დაახლოებით 36% გამოიყოფა შარდში კლარითრომიცინის სახით, ხოლო დოზის 10-15% გამოიყოფა შარდში 14-OH კლარითრომიცინის სახით.

მოქმედების მექანიზმი:

კლარითრომიცინს გააჩნია ანტიბაქტერიული მოქმედება. იგი უკავშირდება მგრძნობიარე მიკროორგანიზმის 50S რიბოსომულ ქვეერთეულს, რაც იწვევს ცილის სინთეზის ინჰიბირებას. In vitro კლარითრომიცინი აქტიურია სხვადასხვა მიკროორგანიზმების წინააღმდეგ. კლარითრომიცინს ასევე გააჩნია ბაქტერიციდული აქტივობა Helicobacter pylori -ს წინააღმდეგ კუჭის მჟავას სეკრეციის დათრგუნვის პირობებში. გარდა ამისა, მის მეტაბოლიტს 14-OH კლარითრომიცინს აქვს ასევე კლინიკურად მნიშვნელოვანი ანტიმიკრობული მოქმედება.

მიკრობიოლოგია:

In vitro კვლევებმა გამოავლინეს შემდეგი მიკროორგანიზმების მგრძნობელობა კლარითრომიცინის მიმართ: Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Listeria monocytogenes, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Legionella pneumophilia, Bordetella pertussis, Helicobacter pylori, Mycoplasma pneumoniae, Mycobacterium avium, Mycobacterium intracellulare, Mycobacterium leprae, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum, Bacterioides fragilis, Clostridium perfringens, Propionibacterium acnes, Peptococcus da peptostreptococcus სახეობები.

ჩვენებები:

კლარიციდი გამოიყენება მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ქვემოთ ჩამოთვლილი ინფექციების სამკურნალოდ:

ზემო სასუნთქი გზები ინფექციები: ფარინგიტი, ტონზილიტი, სინუსიტი, შუა ყურის მწვავე ანთება.

ქვედა სასუნთქი გზები ინფექციები: ქრონიკული ბრონქიტი, პნევმონია.

რბილი ქსოვილები და კანის ინფექციები:

კლარიციდი, მჟავას დათრგუნვის პირობებში, ასევე ნაჩვენებია Helicobacter pylori – ს აღმოსაფხვრელად პაციენტებში თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულით. Helicobacter pylori – ს აღმოფხვრა აქვეითებს თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის რეციდივის განვითარების შესაძლებლობას.

მიღების წესები და დოზები:

კლარითრომიცინის ტაბლეტების ჩვეული დოზა არის 250 მგ ყოველ 12 საათში. თუ არ არსებობს ექიმის სხვა დანიშნულება, კლარითრომიცინით მკურნალობის ჩვეული ხანგრძლივობა არის 7-14 დღე. მწვავე სინუსიტის მკურნალობა არის 14 დღე, ხოლო ფარინგიტისა და ტონზილიტის მკურნალობა სულ მცირე 10 დღე გრძელდება.

H.pylori – ს აღმოფხვრა პაციენტებში თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულით. კლარიტრომიცინის ჩვეული დოზა არის 500 მგ სამჯერ დღეში 14 დღის განმავლობაში პერორალურ წყლულის საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად.

Mycobacterium avium კომპლექსური დაავადება უფროსებში, კლარიციდის რეკომენდებული დოზა არის 500 მგ ორჯერ დღეში.

12 წელს ზემოთ ბავშვები: იგივეა, რაც უფროსებისათვის.

12 წლამდე ასაკის ბავშვები: კლარიციდის რეკომენდებული დოზა არის 15 მგ/კგ ყოველ 12 საათში 5-10 დღის განმავლობაში.

12 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის რეკომენდებულია სუსპენზიის ფორმა.

6 თვემდე ასაკის ბავშვებში გამოყენების კლინიკური უსაფრთხოება დადასტურებული არ არის.

დოზა კორექციას საჭიროებს პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი

გვერდითი მოვლენები:

თითქმის ყველა ანტიბაქტერიული საშუალებების დროს, მაკროლიდების ჩათვლით, აღინიშნება ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარება.

შიდსით დაავადებულ პაციენტებში, კლარითრომიცინით მკურნალობისას ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში M. avium – ის საწინააღმდეგო პროფილაქტიკის მიზნით, ხშირად ძნელი იყო კლარითრომიცინის გამოყენებასთან დაკავშირებული სავარაუდო გვერდითი მოვლენების განსხვავება არსებული აივ დაავადებებისა თუ ინტერკურენტული დაავადების გვერდითი მოვლენებისაგან.

აღინიშნებოდა ენის შეფერადება პაციენტებში კლარითრომიცინითა და ომეპრაზოლით მკურნალობისას;

კლარიციდი ძირითადად კარგი ამტანობით ხასიათდება. გასტროინტესტინური გვერდითი მოვლენების სიხშირე პერორალური კლარითრომიცინით თერაპიისას უფრო დაბალი იყო ვიდრე ტრადიციული მაკროლიდებით მკურნალობის დროს. აღინიშნებოდა გულისრევა, ღებინება, დისპეფსია, ფაღარათი, დისკომფორტი მუცელში, გემოს გაუკუღმართება, თავის ტკივილი, კანზე გამონაყარი.

შეიძლება განვითარდეს ალერგიული რეაქციები, მსუბუქი ჭინჭრის ციებითა და კანზე მსუბუქი გამონაყარით დაწყებული მძიმე ანაფილაქსიით და სტივენს-ჯონსონის სინდრომით დამთავრებული. პოსტ-მარკეტინგული დაკვირვებებისას აღინიშნებოდა გლოსიტი, სტომატიტი, ორალური მონოლიაზი, ღებინება, თავბრუ, სმენის შექცევადი დაკარგვა, ქცევის შეცვლა, კონფუზია, დეპერსონალიზაცია, დეზორიენტაცია, ჰალუცინაციები, უძილობა, კოშმარები, ყურებში ხმაური და თავბრუ. მოვლენები ალაგდება პრეპარატის მიღების შეწყვეტისას.

ღვიძლის დისფუნქცია, ღვიძლის ფერმენტების მომატებით და ჰეპატოცელულური და/ან ქოლესტაზური ჰეპატიტის ჩათვლით, სიყვითლით ან სიყვითლის გარეშე. ღვიძლის დისფუნქცია შეიძლება იყოს მძიმე და ხშირად შექცევადი. ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, აღინიშნება ღვიძლის უკმარისობა, რომელიც ძირითადად დაკავშირებულია მძიმე თანმხლებ დაავადებასა თუ მკურნალობასთან.

იშვიათად ერითრომიცინის და კლარითრომიცინის მიღება დაკავშირებულია პარკუჭოვან არითმიებთან, პარკუჭოვანი ტაქიკარდიისა და torsades de pointes ჩათვლით პაციენტებში QT ინტერვალის გახანგრძლივებით.

არასასურველი მოვლენის განვითარების შემთხვევაში, მიმართეთ ექიმს კონსულტაციისათვის.

უკუჩვენება:

* კლარიციდი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ჰიპერმგრძნობელობით კლარითრომიცინის ან ნებისმიერი მაკროლიდური ანტიბიოტიკების მიმართ.

* ტერფენადინთან კლარითრომიცინის თანმხლები გამოყენება უკუნაჩვენებია.

განსაკუთრებული მითითებები:

კლარითრომიცინი ძირითადად გამოიყოფა ღვიძლითა და თირკმლებით. კლარითრომიცინის გამოყენება პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევითა და თირკმლის ნორმალური ფუნქციით დოზირების კორექციას არ საჭიროებს. თუმცა, თირკმლის მძიმე უკმარისობისას ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით ან მის გარეშე, შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის შემცირება ან დოზირების ინტერვალის გაზრდა.

ასევე გასათვალისწინებელია სხვა მაკროლიდურ ანტიბიოტიკებთან ჯვარედინი რეზისტენტობის შესაძლებლობა.

მკურნალობის დროს მხედველობაშია მისაღები სუპერინფექციის განვითარების შესაძლებლობა. სუპერინფექციის განვითარების შემთხვევაში, წამლის მიღება უნდა შეწყდეს და დაიწყოს შესაბამისი მკურნალობა.

C კატეგორიის პრეპარატი: ორსულ ქალებში სათანადო და კარგად კონტროლირებული კვლევები არ არსებობს. ორსულობის დროს კლარითრომიცინი გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკს ნაყოფისათვის.

მეძუძური ქალები: სიფრთხილეა საჭირო ლაქტაციის დროს კლარითრომიცინის გამოყენებისას.

გამოყენება ბავშვებში: 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში კლარითრომიცინის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.

გამოყენება ხანდაზმულებში: ხანდაზმულ პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევებით აუცილებელია დოზის კორექცია.

ჭარბი დოზირება:

მონაცემები ცხადჰყოფენ, რომ კლარითრომიცინის დიდი რაოდენობით მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს გასტროინტესტინალური სიმპტომები. ჭარბი დოზირების ალერგიული სიმპტომების მკურნალობა ხდება კუჭის გამორეცხვითა და შემანარჩუნებელი ღონისძიებებით. სხვა მაკროლიდების მსგავსად, შრატში კლარითრომიცინის დონეზე ჰემოდიალიზი და პერიტონეალური დიალიზი ზეგავლენას არ ახდენს.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– კლარითრომიცინთან ერთად რიტონავირის გამოყენება იწვევს პლაზმური კონცენტრაციებისა და კლარითრომიცინის გვერდითი მოვლენების მომატებას. როდესაც კლარითრომიცინი გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც რიტონავირით მკურნალობენ, კლარითრომიცინის ჩვეული დოზირების შეცვლა საჭირო არ არის თირკმლის ნორმალური ფუნქციის არსებობისას: თუმცა კლარითრომიცინის დოზირება უნდა შემცირდეს 50%-ით პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით 30-60 მლ/წთ-ში და შემცირდეს 75%-ით პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით

კალრითრომიცინის 1 გრ/დღეში უფრო მეტი დოზა არ გამოიყენება რიტონავირთან ერთად.

– კლარითრომიცინის გამოყენება თეოფილინთან ერთად შეიძლება დაკავშირებული იყო შრატში თეოფილინის კონცენტრაციის ზრდასთან.

პოსტ-მარკეტინგული პერიოდის მონაცემებით, კლარითრომიცინისა და პერორალური ანტიკოაგულანტების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გააძლიეროს პერორალური ანტიკოაგულანტების ეფექტი. კლარითრომიცინისა და პერორალური ანტიკოაგულანტების ერთდროული გამოყენებისას აუცილებელია პროთრომბინის დროის სათანადო მონიტორინგი.

– კლარითრომიცინისა და დიგოქსინის ერთდროული გამოყენებისას ასევე აღინიშნება შრატში დიგოქსინის კონცენტრაციების მომატება.

– კლარითრომიცინისა და ტერფენადინის ერთდროული გამოყენებისას, ტერფენადინის აქტიური მჟავა მეტაბოლიტის პლაზმური კონცენტრაციები საშუალოდ სამჯერ უფრო მაღალი იყო, ვიდრე მაჩვენებლები, რომლებიც მხოლოდ ტერფენადინის გამოყენებისას აღინიშნებოდა. ტერფენადინით თანმხლები მკურნალობის პირობებში, კლარითრომიცინისა და 14-ჰიდროქსი-კლარითრომიცინის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ იცვლებოდა წონასწორული კონცენტრაციის მიღწევის შემდეგ. ტერფენადინთან ერთად კლარითრომიცინის გამოყენება უკუნაჩვენებია.

– კლარითრომიცინის ერთდროული გამოყენებისას ომეპრაზოლთან, ომეპრაზოლის წონასწორული პლაზმური კოცენტრაცია და საშუალო 24-საათიანი pH მაჩვენებელი მომატებული იყო.

– კლარითრომიცინის ერთჯერადი დოზისა და კარბამაზეპინის ერთდროული გამოყენება იწვევს კარბამაზეპინის პლაზმური კონცენტრციების მომატებას.

– კლარიციდის ტაბლეტებისა და ზიდოვუდინის ერთად გამოყენება აივ ინფიცირებულ პაციენტებში იწვევს ზიდოვუდინის წონასწორული კონცენტრაციების დაქვეითებას.

– ერითრომიცინისა და კლარითრომიცინის გამოყენება პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ ციტოქრომ P450 სისტემით მეტაბოლიზებულ პრეპარატებს, შეიძლება დაკავშირებული იყოს შრატში სხვა წამლების დონეების მომატებასთან. არსებობს მონაცემები ერითრომიცინის და/ან კლარითრომიცინის ურთიერთქმედებისა კარბამაზეპინთან, ციკლოსპორინთან, ტაკროლიმუსთან, ჰექსობარბიტალთან, ფენიტოინთან, ალფენტანილთან, დიზოპირამიდთან, ლოვასტატინთან, ბრომკრიპტინთან, ვალპროატთან, ტერფენადინთან, ცისაპრიდთან, პიმოზიდთან და ასთემიზოლთან. პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად ღებულობენ ამ წამლებს აუცილებელია ციტოქრომ P450 სისტემით მეტაბოლიზებული პრეპარატების კონცენტრაციების მონიტორინგი შრატში.

შენახვის პირობები:

ინახება არა უმეტეს 30ºC ტემპერატურის პირობებში, ბნელ ადგილას.

შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდეომლ ადგილას ორიგინალურ შეფუთვაში.

გამოყენებამდე გაეცანით თანდართულ ინსტრუქციას.

შენახვის ვადა: 2 წელი

აფთიაქში გაცემის წესი

გაიცემა მხოლოდ ექიმის რეცეპტით.

ნუ გამოიყენებთ ექიმთან კონსულტაციის გარეშე.

საერთაშორისო დასახელება:

LORATADINE

მწარმოებელი: SCHERING-PLOUGH, ბელგია

მოქმედი ნივთიერება: ლორატადინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰისტამინური H₁-რეცეპტორების ბლოკატორი, ალერგიის საწინააღმდეგო პრეპარატი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 7, 10 და 30 ც.

1 ტაბ.

ლორატადინი ………………   10 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

სიმინდის სახამებელი, ლაქტოზა და მაგნიუმის სტეარატი.

სიროფი: ფლაკონში 60 და 120 მლ

5 მლ

ლორატადინი …………………..5 მლ

დამხმარე ნივთიერებები:

ლიმონის მჟავა, ხელოვნური არომატიზატორი (ატმის), გლიცერინი, პროპინელგლიკონი, ნატრიუმის ბენზოატი, გრანულირებული საქაროზა, წყალი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ლორატადინი წარმოადგენს სამციკლიან შენაერთს, რომელსაც გააჩნია გამოხატული ანტიჰისტამინური მოქმედება და სელექტიური ანტაგონიზმი პერიფერიულ H₁-რეცეპტორების მიმართ. კლარიტინის (10 მგ) ან მისი რამდენიმე დოზის მიღების შემდეგ პრეპარატის ანტიჰისტამინური ეფექტი აღინიშნება 1-3 საათში, მაქსიმუმს აღწევს მოქმედების დაწყებიდან 8-12 საათში და გრძელდება 24 საათი.

კლარიტინის მიღებისას 28 დღის განმავლობაში არ აღინიშნება რეზისტენტობის განვითარება.

არც ლორატადინი და არც მისი მეტაბოლიტები არ აღწევენ ჰემატოენცეფალურ ბარიერს. კლინიკური კვლევის დროს კლარიტინი გამოიყენებოდა 90 დღის განმავლობაში ოთხმაგი დოზით და ეკგ-ზე არ აღინიშნებოდა კლინიკურად მნიშვნელოვანი QT ინტერვალის გახანგრძლივება.

ფარმაკოკინეტიკა:

ლორატადინი შიგნით მიღებისას სწრაფად შეიწოვება და მთლიანად მეტაბოლიზდება ორგანიზმში. პლაზმაში ლორატადინის განსაზღვრული კონცენტრაცია აღინიშნება პრეპარატის მიღებიდან 15 წუთის შემდეგ. უმეტეს შემთხვევაში ავადმყოფის მდგომარეობა უმჯობესდება კლარიტინის მიღებიდან 30 წუთში. პლაზმაში ლორატადინის მაქსიმალური კონცენტრაცია (C_max) შეადგენს 1-1.3 საათს, ხოლო აქტიური მეტაბოლიტის დეკარბოეტოქსილორატადინის მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა დაახლოებით 2.5 საათის შემდეგ.

უხშირესად ავადმყოფებში ლორატადინის და დეკარბოეტოქსილორატადინის შემცველობა სტაციონარულ დონეს აღწევს პრეპარატის მიღების მეხუთე დღეს. სიროფის და ტაბლეტის კონცენტრაციის პროფილი პლაზმაში ერთგვაროვანია. ლორატადინის და დეკარბოეტოქსილორატადინის ფარმაკოკინეტიკა არ არის დამოკიდებული დოზაზე (დოზების ინტერვალებში 10-40 მგ) და მკურნალობის ხანგრძლივობაზე.

ლორატადინის მთელი შეყვანილი დოზის 80%, გამოიყოფა 10 დღის განმავლობაში მეტაბოლიტების სახით, შარდით და ფეკალიებით თანაბარი რაოდენობით. შეყვანილი დოზის 27% გამოიყოფა შარდით პირველი დღის განმავლობაში. მეტაბოლიტების მოქმედების დონე უფრო მაღალია, ვიდრე ლორატადინის. ლორატადინის ნახევარგამოყოფის საშუალო დონე უდრის 8.4 საათს (დიაპაზონი 3-დან 20 საათამდე), ხოლო დეკარბოეტოქსილორატადინის ნახევარგამოყოფის საშუალო დონე შეადგენს 28 საათს (დიაპაზონი 8.8-დან 92 საათამდე). კლარიტინის (ტაბლეტი და სიროფი) კვლევის დროს აღინიშნებოდა ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების მნიშვნელოვანი ვარიაბელობა, რაც ალბათ დაკავშირებულია პირველადი მეტაბოლიზმის ფართო განსხვავებებით.

ადამიანის ღვიძლის მიკროსომების in vitro კვლევის დროს აღმოჩნდა, რომ ლორატადინი გარდაიქმნება დეკარბოეტოქსილორატადინად ძირითადად ციტოქრომ P450 3A4 (CYP3A4)-ის და უფრო ნაკლებად ციტოქრომ P450 2D6(CYP2D6) ზემოქმედებისას. კეტოკონაზოლთან, CYP3A4 ინჰიბიტორთან კომბინაციის დროს ლორატადინი გარდაიქმნება დეკარბოეტოქსილორატადინად ძირითადად CYP2D6-ის ზემოქმედებით.

ბავშვებში 2-12 წლამდე 10 მგ დოზის მიღების შემდეგ აღინიშნება მოზრდილთათვის დამახასიათებელი ლორატადინის ფარმაკოკინეტიკური პროფილი.

ჩვენებები:

• კლარიტინი გამოიყენება სეზონური და წლიური ალერგიული რინიტების სამკურნალოდ. კლარიტინი აგრეთვე ნაჩვენებია ქრონიკული ჭინჭრის ციების და სხვა ალერგიული წარმოშობის კანის დაავადებების სამკურნალოდ მოზარდებში და ბავშვებში 2 წლის ასაკიდან.

მიღების წესი და დოზირება:

ბავშვებში 2-დან 12 წლამდე:

თუ ბავშვის წონა 30 კგ-ზე ნაკლებია, რეკომენდებულია 5 მგ (1 ჩაის კოვზი სიროფი ან 1/2 ტაბლეტი) ერთხელ დღეში.

თუ ბავშვის წონა 30 კგ-ზე მეტია, – 10 მგ (2 ჩაის კოვზი სიროფი ან 1 ტაბლეტი ) ერთხელ დღეში.

მოზრდილებში, მათ შორის ხანდაზმულებში და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზევით კლარიტინის რეკომენდებული დოზაა 10 მგ (1 ტაბლეტი ან 2 ჩაის კოვზი სიროფი) ერთხელ დღეში.

გვერდითი მოვლენები:

თავის ტკივილი, დაღლილობა, პირის სიმშრალე, ძილიანობა, კუჭ-ნაწლავის აშლილობა, გულისრევა, გასტრიტი და ალერგიული რეაქციები გამონაყარის სახით.

კვლევის დროს პრეპარატის გვერდითი მოვლენების სიხშირე იყო პლაცებოს დონეზე. აგრეთვე აღინიშნებოდა იშვიათი შემთხვევები ანაფილაქსიის, ალოპეციის, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები.

ბავშვებში კონტროლირებადი კლინიკური კვლევის დროს იშვიათად აღინიშნებოდა თავის ტკივილი, ნერვიულობა ან ძილიანობა. პრეპარატის გვერდითი მოვლენების სიხშირე იყო პლაცებოს დონეზე.

უკუჩვენებები:

* კლარიტინი უკუნაჩვენებია პირთათვის, რომელთაც გააჩნიათ მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატისადმი ან რომელიმე მასში შემავალი კომპონენტისადმი.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ცხოველებზე კვლევისას კლარიტინის ტერატოგენობა დამტკიცებული არ არის, მაგრამ, რადგანაც არ გვაქვს მონაცემები ადამიანებზე, ორსულობის დროს კლარიტინის მიღება შეიძლება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პრეპარატის პოტენციური დადებითი მოქმედება აღემატება მოსალოდნელ რისკს.

* ლორატადინი და მისი მეტაბოლიტი დეკარბოეტოქსილორატადინი აღწევს დედის რძეში იგივე კონცენტრაციით რაც პლაზმაში, ამიტომ ლაქტაციის დროს მიზანშეწონილია ან ძუძუთი კვების შეწყვეტა ან პრეპარატის მიღების შეწყვეტა.

განსაკუთრებული მითითებები:

ავადმყოფებისათვის, რომელთაც აღენიშნებათ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა ან თირკმლების  უკმარისობა, პრეპარატის საწყისი დოზა შეადგენს 1 ტაბლეტს (10 მგ) ან 2 ჩაის კოვზ სიროფს დღეგამოშვებით.

კანის სინჯი იღება პრეპარატის შეწყვეტის შემდეგ 48 საათში, რადგანაც არ მოხდეს ანალიზის შედეგების არასწორი ინტერპრეტაცია.

ჭარბი დოზირება:

მოზრდილებში აღინიშნება თავის ტკივილი, ძილიანობა და ტაქიკარდია ჭარბი დოზის (40-189 მგ) მიღებისას.

30 კგ წონაზე ნაკლებ ბავშვებში კლარიტინის სიროფის 10 მგ-ზე მეტი დოზის მიღებისას შეიძლება ადგილი ჰქონდეს ექსტრაპირამიდულ სიმპტომებს და გაძლიერებულ გულისცემას. ჭარბი დოზირებისას აუცილებელია სწრაფი სიმპტომატური მკურნალობა.

ლორატადინი არ გამოიყოფა ორგანიზმიდან ჰემოდიალიზის დროს. მონაცემები ლორატადინზე პერიტონეალურ დიალიზთან დაკავშირებით არ მოიპოვება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– ალკოჰოლისა და კლარიტინის კომბინირებული მიღებისას მათი ეფექტის პოტენცირება არ არის აღნიშნული.

– საკვების და ლორატადინის ერთდროული მიღება ზრდის ლორატადინის და დეკარბოეტოქსილორატადინის სისტემურ ბიოშეღწევადობას 40% და 15% შესაბამისად. ლორატადინის და დეკარბოეტოქსილორატადინის მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევის დრო პლაზმაში (T_max) იზრდება (დაახლოებით 1 საათი), მაგრამ ამ ნივთიერებათა მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში (C_max) რჩება უცვლელი და არ აღინიშნება არავითარი კლინიკური გამოვლინება საკვებთან კომბინირების შედეგად.

– კლარიტინის კეტოკონაზოლთან, ერითრომიცინთან ან ციმეტიდინთან ერთდროული მიღების დროს აღინიშნება ლორატადინის და მისი მეტაბოლიტის კონცენტრაციის ზრდა პლაზმაში, თუმცა იგი არანაირად არ ვლინდება კლინიკურად, მათ შორის ელექტროკარდიოგრაფიული მონაცემებით.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: ტაბლეტები – 4 წელი; სიროფი – 3 წელი.

საერთაშორისო დასახელება:

CLARITHROMYCIN

მწარმოებელი: INTAS PHARMACEUTICALS

მოქმედი ნივთიერება: კლარითრომიცინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიბიოტიკი; მაკროლიდები და აზალიდები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.

1 ტაბ.

კლარითრომიცინი …………… 250მგ.

ვრცლად ლეკოკლარი

საერთაშორისო დასახელება:

CLARITHROMYCIN

მწარმოებელი: GMP

მოქმედი ნივთიერება: კლარითრომიცინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიბიოტიკი; მაკროლიდები და აზალიდები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 10 ც.

1 ტაბ.

კლარითრომიცინი ……………     250 მგ

ვრცლად ლეკოკლარი

საერთაშორისო დასახელება:

AMOXICILLIN; CLAVULANIC ACID

მწარმოებელი: BILIM PHARMACEUTICALS, თურქეთი

მოქმედი ნივთიერება: ამოქსიცილინი+კლავულანის მჟავა

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

პენიცილინის ჯგუფის ინჰიბიტორ-დაცული ანტბიოტიკი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 15 ც.

1 ტაბ.

ამოქსიცილინი ……………………………      500 მგ

კლავულანის მჟავა

(კალიუმის მარილის სახით) …………..      125 მგ

ტაბლეტები: შეფუთვაში 10 ც.

1 ტაბ.

ამოქსიცილინი ……………………………..    875 მგ

კლავულანის მჟავა

(კალიუმის მარილის სახით) ………………  125 მგ

ფხვნილი სიროფის მოსამზადებლად: ფლაკონში 100 მლ

5 მლ

ამოქსიცილინი ……………………………….  125 მგ

კლავულანის მჟავა

(კალიუმის მარილის სახით) ………………….31.25 მგ

ფხვნილი სიროფის მოსამზადებლად: ფლაკონში 100 მლ

5 მლ

ამოქსიცილინი ………………………………  250 მგ

კლავულანის მჟავა

(კალიუმის მარილის სახით) …………………62.5 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

კლამოქსი წარმოადგენს პენიცილინის ჯგუფის ინჰიბიტორ-დაცულ ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკს, რომელიც აქტიურია ძირითადი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ (ბეტა-ლაქტამაზების მაპროდუცირებელი შტამების ჩათვლით). პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კლავულანის მჟავა აფართოებს ამოქსიცილინის ანტიბაქტერიული მოქმედების სპექტრს იმ მიკროორგანიზმების ჩათვლით, რომლებიც გამძლე არიან სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მიმართ.

კლამოქსი არის ბაქტერიოციდული მოქმედების ანტიბიოტიკი, რომელიც აქტიურია მიკროორგანიზმების ფართო სპექტრის მიმართ.

გრამდადებითი ბაქტერიები: აერობული მიკროორგანიზმები: Streptococcus spp. А,Б,С,G ჯგუფის(მათ შორის Streptococcus pneumoniae, Streptococcus viridans, Streptococcus milleri, Streptococcus pyogenes, Staphylococcus epidermidis (გარდა მეტიცილინ-რეზისტენტული შტამებისა), Staphylococcus aureus (გარდა მეტიცილინ-რეზისტენტული შტამებისა), Staphylococcus saprophyticus, Corynebacterium, Bacilla anthracis, Listeria monocytogenes, Nocardia asteroids.

გრამუარყოფითი ბაქტერიები:

აერობული მიკროორგანიზმები:Campylobacter jejuni, Campylobacter coli, Citrobacter spp. (ზომიერად მგრძნობიარე), Gardnerella vaginalis, Haemophilus influenzae,Haemophilus ducreyi, Moraxella catarrhalis, Escherichia coli,  Klebsiella (ყველა ცნობილი შტამები ბეტა-ლაქტამაზას მაპროდუცირებელის ჩათვლით), Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Bordetella pertussis, Salmonella, Shigella, Brucella, Vibrio cholerae, Pasteurella multocida, Legionella pneumonia, Morganella spp.(ზომიერად მგრძნობიარე), Pasteurela multocida, Providaencia spp., Salmonella, Shigella spp., Vibrio cholerae, Yersinia enterocolitica (ზომიერად მგრძნობიარე)

ანაერობული მიკროორგანიზმები:

Actynomices israelii,Bacteroides spp. (მათ შორი. Bacteroides fragilis), Prevotella, Peptostreptococcus spp., Eikenella corrodens, Fusobacterium spp., Propionibacterium spp., Treponema pallidum.

პრეპარატის მიმართ ზომიერად მგრძნობიარეა Mycobacterium tuberculosis, mycobacterium fortuitum, Mycobacterium bovis, Mycobacterium kansasii.

პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარეა Mycobacterium chelonae.

ბეტა-ლაქტამაზას მაპროდუცირებელი და არამაპროდუცირებელი შტამების ჩათვლით

ჩვენებები:

• კლამოქსის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციური დაავადებებების მკურნალობა:
• ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (სინუსიტი, ტონზილიტი, შუა ყურის ანთება და ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები);
• ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი, პნევმონია);
• კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (ფურუნკული და აბსცესი, ცელულიტი, ჭრილობით გამოწვეული ინფექციები);
• შარდ-სასქესო გზების ინფექციები (ცისტიტი, პიელონეფრიტი, ურეთრიტი, მცირე მენჯის ღრუს ინფექციები: ენდომეტრიტი, ბაქტერიული ვაგინიტი, სალპინგიტი, სალპინგოოფორიტი, მშობიარობის შემდგომი გართულებები, ათაშანგი, გონორეა);
• გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმებით და ანაერობებით გამოწვეული შერეული ინფექციები (ქოლანგიტი, ქოლეცისტიტი, მუცლის ღრუს ორგანოების ოპერაციის შემდგომი გართულებები, მუცლის ღრუს ორგანოების ინფექციები, ოდონტოგენური ინფექციები, ასპირაციით გამოწვეული პნევმონია, სარძევე ჯირკვლის აბსცესი, ხახის ახლო მიდამოს აბსცესი, ქრონიკული ოსტეომიელიტი);
• ქირურგიული ჩარევის შედეგად განვითარებული ინფექციების პროფილაქტიკა.

მიღების წესი და დოზირება:

მოზრდილებსა და ბავშვებს 12 წლის ასაკის ზევით მსუბუქი და საშუალო ინფექციების დროს ენიშნებათ 625 მგ კლამოქსის 1 ტაბ. 3-ჯერ დღეში. მძიმე ინფექციების დროს ინიშნება 1 გ კლამოქსის ერთი ტაბლეტი 2-ჯერ დღეში.

12 წლამდე ასაკის ბავშვებში ინიშნება სიროფის სახით.

7-12 წლის ასაკის ბავშვებში: 1 ჩაის კოვზი (5 მლ) 312.5 მგ/5მლ სუსპენზია ფორტე ან 2 ჩაის კოვზი (10 მლ) 156.25 მგ/მლ პედიატრიული სუსპენზია ყოველ 8 სთ-ში.

1-7 წლის ასაკის ბავშვებში: 1/2 კოვზი (2.5 მლ) 312.5 მგ/5მლ სუსპენზია ფორტე ან 1 კოვზი (5 მლ) 156.25 მგ/მლ პედიატრიული სუსპენზია ყოველ 8 სთ-ში.

2 თვიდან 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში: 1/2 კოვზი (2.5 მლ) 156.25 მგ/მლ პედიატრიული სუსპენზია ყოველ 8 სთ-ში.

მომზადება: კლამოქსის სუსპენზიის მოსამზადებლად აუცილებელია ფლაკონის გადმობრუნება და შენჯღრევა. შემდგომ ფლაკონის შიგთავსს უმატებენ 85 მლ წყალს 2-ჯერადად (თავდაპირველად 2/3-მდე, ხოლო შემდგომ დანაყოფამდე) და ფლაკონს ხელმეორედ შეანჯღრევენ.

გვერდითი მოვლენები:

კლამოქსი ძირითადად კარგი ტოლერანტობით ხასიათდება.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა. აღნიშნული მოვლენების შემცირება შესაძლებელია პრეპარატის საკვებთან ერთად მიღებით.

შესაძლებელი აგრეთვე კანის ალერგიული რეაქციები (კანის სიწითლე, ქავილი, მულტიფორმული ერითემა, ურტიკარია), რომელთა დროს საჭიროა პრეპარატით მკურნალობის შეწყვეტა.

იშვიათად ღვიძლის ტრანსმინაზების აქტივობის მომატება.

უკუჩვენებები:

* მომატებული მგრძნობელობა პენიცილინის ჯგუფის ანტბიოტიკების მიმართ;

* ინფექციური მონონუკლეოზი;

*ლიმფოლეიკოზი.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულებში პრეპარატის გამოყენების უსაფრთხოება დადგენილი არ არის.

განსაკუთრებული მითითებანი:

* კლამოქსი სიფრთხილით ენიშნებათ ალერგიული რეაქციების მიმართ მიდრეკილ პაციენტებს, აგრეთვე ცეფალოსპორინის ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის დროს, ჯვარედინი რეაქციების განვითარების გამო.

* თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევების შემთხვევაში საჭიროა დოზის კორექცია ან პრეპარატის მიღებებს შორის ინტერვალის გაზრდა.

ჭარბი დოზირება:

დოზის გადაჭარბებისას აღინიშნება გულისრევა, ღებინება, დიარეა.

მკურნალობა: სიპტომურია.

დიალიზატში შესაძლებელია 23.5% ამოქსიცილინის და 40% კლავულანის მჟავას აღმოჩენა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– კლავულანის მჟავა გავლენას არ ახდენს ამოქსიცილინის შეწოვის პროცესზე.

– კლამოქსის და არაპირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულანტების კომბინაციის დროს ადგილი აქვს ამ უკანასკნელთა მოქმედების ეფექტის გაძლიერებას.

– In vitro კლამოქსი იწვევს ამინგლიკოზიდური ანტიბიოტიკების მოქმედების ინაქტივაციას.

– კლამოქსის კომბინაცია ალუმინის ჰიდროჟანგის შემცველ ანტაციდურ პრეპარატებთან – ჰისტამინური რეცეპტორების ბლოკატორებთან და მ-ქოლინობლოკატორებთან არ ცვლის პრეპარატის აქტიური მეტაბოლიტების აბსორბციის პროცესს.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება 25⁰C ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ, მშრალ ადგილას.

მომზადებული სუსპენზია ინახება მაცივარში 7 დღის განმავლობაში.

საერთაშორისო დასახელება:

AMOZICILLIN; CLAVULANIC ACID

მწარმოებელი: WORLD MEDICINE, დიდი ბრიტანეთი

მოქმედი ნივთიერება: ამოქსიცილინი+კალიუმის კლავულანატი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკი ნახევრადსინთეზური პენიცილინების ჯგუფიდან ბეტალაქტამაზის ინჰიბიტორით – კლავულანის მჟავა.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ფხვნილი სუსპენზიის მოსამზადებლად: ფლაკონში 80 მლ

5 მლ

ამოქსიცილინის ტრიჰიდრატი ………………..       143.5 მგ

(რაც ექვივალენტურია ამოქსიცილინის) 125 მგ

კალიუმის კლავულანატი …………………………     37.18 მგ

(რაც ექვივალენტურია კლავულანის მჟავის) 31.25 მგ

ფხვნილი სუსპენზიის მოსამზადებლად: ფლაკონში 80 მლ

5 მლ

ამოქსიცილინის ტრიჰიდრატი …………………      287.01 მგ

(რაც ექვივალენტურია ამოქსიცილინის) 250 მგ

კალიუმის კლავულანატი ………………………….      74.37 მგ

(რაც ექვივალენტურია კლავულანის მჟავის) 62.5 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ნატრიუმის საქარინი, ნატრიუმის ბენზოატი, ლიმონის მჟავა უწყლო, ნატრიუმის ციტრატი უწყლო, ქსანტანის გუმფისი, სილიციუმის დიოქსიდი, სილიციუმის კოლოიდური ანჰიდრიდი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, ალუბლის არომატიზატორი ფხვნილი, მანიტოლი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

კლავომედის სუსპენზია წარმოადგენს ამოქსიცილინის – ფართო სპექტრის ანტიბაქტერიული აქტივობის მქონე ნახევრადსინთეზური პენიცილინისა და კლავულანის მჟავის – ბეტალაქტამაზის შეუქცევადი ინჰიბიტორის კომბინაციას. კლავულანის მჟავა წარმოქმნის მყარ ინაქტივირებულ კომპლექსს აღნიშნულ ფერმენტებთან და იცავს ამოქსიცილინს ანტიბაქტერიული აქტივობის დაკარგვისაგან იმ ძირითადი გამომწვევების და კოპათოგენების, ასევე პირობითად აპათოგენური მიკროორგანიზმების მიმართ, რომლებიც აპროდუცირებენ ბეტა-ლაქტამაზებს.

კლავულანის მჟავას გაჩნია საკუთარი, სუსტი ანტიბაქტერიული აქტივობა.

ამქოსიცილინს გააჩნია ანტიბაქტერიული მოქმედების ფართო სპექტრი. იგი მოქმედებს მის მიმართ მგრძნობიარე და ბეტა-ლაქტამაზების მაპროდიუცირებელ შტამებზე.

გრამდადებითი აერობები: S. pneumonia, S. pyogenes, S. viridans, S. bovis, S. aureus და S. epidermidis, Enterococcus spp., Listeria spp;

გრამ-უარყოფითი აერობები: Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, E. coli, Proteus spp, Klebsiella spp., N. gonorrhoeae, N. meningitides, Pasteurella multocida;

ანაერობები: Bacteroides spp., Clostridium spp., Peptococcus spp., Peptostrepto coccus spp., Actinomyces israelli.

ფარმაკოკინეტიკა:

ამოქსიცილინისადა კლავოლანის მჟავას ძირითადი ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები მსგავსია. ორივე კომპონენტი კარგად აბსორბირდება პერორალურად მიღების შემდეგ. საკვების მიღება გავლენას არ ახდენს შეწოვის ხარისხზე. პლაზმური კონცენტრაციების პიკი მიიღწევა მიღებიდან დაახლოებით 1 საათის შემდეგ. ორივე კომპონენტი ხასიათდება კარგი შეღწევადობით ორგანიზმის სითხეებსა და ქსოვილებში (ფილტვები, შუა ყური, პლევრალური და პერიტონეალური სითხეები, საშვილოსნო, საკვერცხეები და ა.შ.). ამოქსიცილინი ასევე აღწევს სინოვიალურ სითხეში ღვიძლში, წინამდებარე ჯირკვალში, ნუშისებრ ჯირკვლებში, კუნთოვან ქსოვილში, ნაღვლის ბუშტში, ცხვირის დანამატი წიაღების სეკრეტში, ნერწყვსა და ბრონქულ სეკრეტში.

ამოქსიცილინი და კლავულანის მჟავა არ გადის ჰემატოენცეფალურ ბარიერს ტვინის გარსების ანთების არარსებობის შემთხვევაში.

ამოქსიცილინი და კლავულანის მჟავა გადის პლაცენტურ ბარიერს და შესაბამისი ოდენობით გამოიყოფა დედის რძეში.

ამოქსიცილინი და კლავულანის მჟავა ხასიათდება პლაზმის ცილებთან დაბალი შეკავშირებით. ამოქსიცილინი ნაწილობრივ მეტაბოლიზდება, კლავულანის მჟავა განიცდის ინტენსიურ მეტაბოლიზმს.

ამოქსიცილინი პრაქტიკულად უცვლელი სახით გამოიყოფა თირკმელებით ტუბულარული სეკრეციით და გორგლოვნი ფილტრაციით. კლავულანის მჟავა გამოიყოფა გორგლოვანი ფილტრაციის გზით, ნაწილობრივ მეტაბოლიტების სახით. მცირე რაოდენობა შეიძლება გამოიყოს ნაწლავებიდან და ფილტვებიდან. ამოქსიცილინისა და კლავულანის მჟავას ნახევარგამყოფის პერიოდი შეადგენს 1-1.5 საათს. იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ თირკმლის  მწვავე უკმარისობა, ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება 7.5 საათამდე ამოქსიცილინის შემთხვევაში და 4.5 საათამდე – კლავულანის მჟავის შემთხვევაში.

ორივე კომპონენტი გამოიდევნება ჰემოდიალიზით და მინიმალურად – პერიტონეალური დიალიზით.

ჩვენებები:

კლავომედის სუსპენზია განკუთვნილია იმ ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც გამოწვეულია ამოქსიცილინ/კლავულანის მჟავის კომბინაციის მიმართ მგრძნობიარე შტამებით:

• ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი, პნევმონია);
• საშარდე გზების ინფექციები (მათ შორის, ცისტიტი, ურეთრიტი, პიელონეფრიტი);
• ძვლისა და შემაერთებელი ქსოვილების ინფექციები (მათ შორის, ქრონიკული ოსტეომიელიტი);
• კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (მათ შორის, ფლეგმონა, ჭრილობის ინფექცია);
• სანაღვლე გზების ინფექციები (ქოლეცისტიტი, ქოლანგიტი);
• სქესობრივი გზით გადამდეგი დაავადებები (გონორეა, შანკროიდი);
• ოდონტოგენური ინფექციები;
• ინფექციების პროფილაქტიკა ქირურგიული ჩარევების დროს.

მიღების წესი და დოზირება:

ახალშობილებისა და 3 თვემდე ასაკის ბავშვებისათვის სტანდარტული დოზა შეადგენს 30 მგ (ამოქსიცილინი)/კგ წონაზე  დღე-ღამეში, გაყოფილი 2 მიღებად.

ბავშვებში 3 თვის ასაკიდან და ზევით (სხეულის წონა ნაკლები 40 კგ-ზე):

სტანდარტული დოზირება ბავშვის ასაკის მიხედვით (სუსპენზიის 312.5 მგ/5 მლ);

7 წლიდან 14 წლამდე         1 საზომი ჭიქა 3-ჯერ დღე-ღამეში

1 წლიდან 7 წლამდე           საზომი ჭიქის 3-ჯერ დღე-ღამეში

3 თვიდან 1 წლამდე           საზომი ჭიქის 1/4 3-ჯერ დღე-ღამეში.

დოზირების რეჟიმის დაცვის გასაადვილებლად შეფუთვაში მოთავსებულია დანაყოფებიანი საზომი (დოზირებული) ჭიქა.

ამოქსიცილინის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა ბავშვებისათვის შეადგენს – 45 მგ/კგ წონაზე გადაანგარიშებით.

კლავულანის მჟავის (კალიუმის მარილის ფორმით) მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა ბავშვებისათვის შეადგენს – 10 მგ/კგ ზონაზე გადაანგარიშებით.

თირკმლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებისათვის (კრეატინინის კლირენსი 10-30  მლ/წთ) დოზა უნდა შემცირდეს ან  გაიზარდოს ინტერვალი პრეპარატის მიღებებს შორის:

კრეატინინის კლირენსი                                   >30                 10-30                  

ინტერვალი პრეპარატის მიღებებს შორის        8 საათი             12 საათი            24 საათი

კლავომედით მკურნალობა შეიძლება გაგრძელდეს 14 დღეს.

სუსპენზიის მომზადების ინსტრუქცია:

ფხვნილს დაამატეთ 70 მლ ანადუღარი, გაცივებული წყალი ორ ულუფად. ბოთლი უნდა შეივსოს ნიშნულამდე და შეინჯღრეს ფხვნილის სრულად გახსნამდე.

ყოველი მიღების წინ სუსპენზია კარგად შეანჯღრიეთ.

გვერდითი მოვლენები:

გვერდითი ეფექტები უმეტეს შემთხვევაში მსუბუქი და დროებითი ხასიათისაა.

რეგისტრირებულ გვერდით ეფექტებს შორის ყველაზე ხშირად აღინიშნა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ დარღვევა (მადის დაკარგვა, გულისრევა, პირღებინება, დიარეა). მსგავსი არასასურველი ეფექტების თავიდან აცილება შესაძლებელია კლავომედის მიღებით ჭამის დროს.

შეიძლება გამოვლინდეს ალერგიული რეაქციები (ქავილი, გამონაყარი კანზე): მგრძნობიარე პაციენტებს შეიძლება განუვითარდეთ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები. ძალიან იშვიათად შეიძლება აღინიშნოს ტრანსამინაზების დონის ტრანზიტორული მომატება. ცალკეული ცნობები არსებობს ქოლესტაზური სიყვითლის, ჰეპატიტის, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევების შესახებ.

უკუჩვენებები:

* პენიცილინური ანტიბიოტიკების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა;

* ქოლესტაზური სიყვითლე ან ჰეპატიტი;

* ღვიძლის უკმარისობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

* როგორც ამოქსიცილინი, ისე კლავულანის მჟავა მცირე რაოდენობით აღწევენ დედის რძეში, ამიტომ კლავომედის სუსპენზიიით მკურნალობის პერიოდში უნდა შეწყდეს ძუძუთი კვება.

პრეპარატის გამოყენება ორსულობის დროს შესაძლებელია, თუ მოსალოდნელი სარგებელი დედისათვის აღემატება შესაძლო რისკს ნაყოფისათვის.

განსაკუთრებული მითითებები:

* ჯვარედინი მგრძნობელობის შესაძლო განვითარების გამო პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ალერგიული რეაქციები ცეფალოსპორინების მიმართ.

* სიფრთხილით გამოიყენება ღვიძლის ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებში.

* თირკმლის ფუნქციის სერიოზული დარღვევების მქონე პაციენტებში საჭიროა დოზის ადექვატური კორექცია ან დოზის მიღებებს შორის ინტერვალის გაზრდა.

* იმასთან დაკავშირებით, რომ პაციენტთა უმრავლესობას, რომლებსაც ჰქონდათ ინფექციური მონონუკლეოზი და ლიმფოლეიკოზი და მკურნალობდნენ ამპიცილინით, აღენიშნა ერითემატოზული გამონაყარი, მათ მიერ ამპიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიღება არ არის რეკომენდებული.

ლაბორატორიული ანალიზები:

კლავომედის სუსპენზიის პერორალური მიღება იწვევს ამოქსიცილინის გამოვლენას შარდში. ამოქსიცილინის მაღალი კონცენტრაციები იძლევიან ცრუ დადებით რეაქციას შარდში გლუკოზაზე ბენედიქტის რეაქტივის ან ფელინგის ხსნარის გამოყენებისას. რეკომენდებულია ფერმენტატული რეაქციებისთვის გლუკოზოოქსიდაზის გამოყენება.

ჭარბი დოზირება:

არ არსებობს ცნობები ლეტალურ შედეგზე ან სიცოცხლისათვის საშიში გვერდითი ეფექტების შესახებ კლავომედის სუსპენზიის ჭარბი დოზის მიღებისას.

ჭარბი დოზის მიღების შემთხვევაში, პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, მკურნალობა სიმპტომატურია.

უმრავლეს შემთხვევაში, ჭარბი დოზირებისას ვითარდება დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ (ტკივილი მუცლის არეში, დიარეა, პირღებინება).

თუ კლავომედის სუსპენზია მიღებულია 4 საათის წინ, მისი გამოდევნა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან შესაძლებელია კუჭის ამორეცხვით, ხოლო შემდეგ მიღებული უნდა იყოს აქტივირებული ნახშირი შეწოვის შემცირების მიზნით.

ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა გამოიდევნება ჰემოდიალიზით.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– კლავომედის სუსპენზიისა და მეტოტრექსატის ერთდროული გამოყენება ზრდის მეტოტრექსატას ტოქსიურობას. ალოპურინოლთან ერთად დანიშვნა ზრდის ეგზანთემის განვითარების სიხშირეს.

– ზოგიერთ შემთხვევაში კლავომედის სუსპენზიამ შეიძლება გაახანგრძლივოს პროთრომბინის დრო. ამის გამო, საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა ანტიკოაგულანტებისა და კლავომედის სუსპენზიის ერთდროული დანიშვნისას.

– მოერიდეთ დისულფირამთან ერთად გამოყენებას. კლავომედის სუსპენზია არ უნდა იქნას მიღებული ბაქტერიოსტატურ ანტიბიოტიკებთან კომბინაციაში (მაკროლიდები, ტეტრაციკლინები) კლავომედის სუსპენზიის ეფექტურობის შესაძლო შემცირების გამო).

– ანტაგონისტურია კომბინაცია რიფამპიცინთან, ნაჩვენებია, რომ ანტიბიოტიკები ამცირებენ პერორალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობას.

შენახვის პირობები:

ფხვნილი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე, მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

მზა სუსპენზია ინახება არა უმეტეს 10⁰C ტემპერატურაზე და გამოიყენება 7 დღის განმავლობაში.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ბიოლოგიურად აქტიური დანამატები

მწარმოებელი: Ponroy Vitarmonil Industrie, საფრანგეთი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შუშხუნა ტაბლეტები # 42

კილოკილერი “დილა”

აქტიური ნივთიერება რაოდენობა/ ერთეული

ვიტამინი E 10 მგ

ვიტამინი C 60 მგ

ვიტამინი B1 1,4 მგ

ვიტამინი B2 1,6 მგ

ვიტამინი B3 18 მგ

ვიტამინი B6 2 მგ

ვიტამინი B9 200 მკგ

ვიტამინი B12 1 მკგ

ვიტამინი B8 0.15 მგ

ვიტამინი B5 6 მგ

მწვანე ყავის ექსტრაქტი 20 მგ

ზეთისხილის ფოთლების ექსტრაქტი 20 მგ

იფნის ექსტრაქტი 20 მგ

კოლას კაკლის ექსტრაქტი 20 მგ

მატეს ექსტრაქტი 20 მგ

ცინოროდონის ექსტრაქტი 20 მგ

სამფერა იის ექსტრაქტი 20 მგ

ალუბლის ღეროს ექსტრაქტი 20 მგ

გრაკლას ექსტრაქტი 20 მგ

მწვანე ჩაის ექსტრაქტი 20 მგ

დამხმარე ნივთიერებები

ლიმონის მჟავა 900 მგ

სორბიტოლი 746 მგ

ნატრიუმის ბიკარბონატი 600 მგ

არომატიზატორი 130 მგ

პოლიეთილენის გლიკოლი 80 მგ

საქარინი 8 მგ

საერთო მასა 2,8 გრ

“კოლოკილერი” “შუადღეს”

აქტიური ნიაქტიური ნივთიერება რაოდენობა/ ერთეული

ვაშლის ძმარი 150 მგ

ვაშლის პექტინი 120 მგ

ციტრუსის პექტინი 120 მგ

გუარის ფისი 120 მგ

დამხმარე ნივთიერებები

სორბიტოლი 727 მგ

ლიმონის მჟავა 700 მგ

ნატრიუმის ბიკარბონატი 600 მგ

არომატიზატორი 100 მგ

პოლიეთილენის გლიკოლი 80 მგ

საქარინი 18 მგ

კარამელის ფერი 12 მგ

სილიციუმი 2 მგ

რიბოფლავინის ფერი 0,5 მგ

საერთო მასა 2,75 გრ

“კილოკილერი” “საღამო”

აქტიური ნივთიერება რაოდენობა/ ერთეული

ქრომი (ქრომქლორი) 25 მგ

ანანასის ექსტრაქტი 50 მგ

კაკაოს ექსტრაქტი 50 მგ

ფორთოხლის ქერქის ექსტრაქტი 50 მგ

პაპაიას ექსტრაქტი 50 მგ

ყურძნის წვენის ექსტრაქტი 50 მგ

დამხმარე ნივთიერებები

ლიმონის მჟავა 920 მგ

სორბიტოლი 824 მგ

ნატრიუმის ბიკარბონატი 600 მგ

არომატიზატორი 105 მგ

პოლიეთილენის გლიკოლი 85 გრ

ასპარტამი 15 გრ

საერთო მასა 2,75 გრ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

“კილოკილერი” რეკომენდებულია ცხიმების ცვლის ეფექტური რეგულაციისთვის 24 საათის განმავლობაში

“კილოკილერი” “დილა”- განდევნის ცხიმებს.

ზეთისხილის, მწვანე ჩაის და ყავის ერთობლივი მოქმედება ეხმარება ცხიმების შემცირებას და ზრდის ორგანიზმის ენერგეტიკულ დანახარჯებს.

ცინორხორდონის, ველური იაჟუჟნას და ალუბლის ყუნწის ექსტრაქტები აძლიერებენ დრენაჟს და ტოქსინების გამოყოფას. ხელს უწყობენ ცხიმოვანი ქსოვილის გაფილტვრას და ამცირებენ “ფორთოხლის კანის” ეფექტს.

“კილოკილერი” “დილა” კვებავს ორგანიზმს მასში შემავალი 10 ვიტამინის დახმარებით.

“კოლოკილერი” “შუადღე”-ამცირებს ცხიმების შეწოვას.

ციტრუსისა და ვაშლის პექტინების ნაზავი ხელს უშლის ცხიმების და შაქრის შთანთქმას.

ვაშლის ძმარი ამცირებს ცხიმების მარაგს, აიოლებს საჭმლის მონელებას, რაც ხვეწავს სილუეტს.

“კოლოკილერი” “შუადღე” ამცირებს კვებათა შორის მცირე წახემსების სურვილს და ასტიმულირებს კალორიების ათვისებას.

“კილოკილერი” “საღამო”-წვავს ცხიმებს.

ტაბლეტის შემადგენლობაში შემავალი ქრომი აძლიერებს ნივთიერებათა ცვლას. პაპაიას ექსტრაქტი ხელს უშლის ცხიმების დაგროვებას ცხიმოვან ქსოვილებში. კაკაოს და ფორთოხლის ქერქის ექსტრაქტები ახდენს თერმოგენეზის სტიმულირებას, აძლიერებს ცხიმების წვას და ხელს უშლის მათ დაგროვებას. ანანასის და ყურძნის ექსტრაქტები აუმჯობესებს სისხლის მიკრო-ცირკულაციას.

მიღების წესები და დოზები:

“კილოკილერი” “დილა”: 1 აბი გახსნილი 1 ჭიქა წყალში საუზმის მიღების დროს.

“კილოკილერი” “შუადღეს”: 1 აბი გახსნილი 1 ჭიქა წყალში და მიიღეთ½1/2 საათით ადრე სადილამდე.

“კილოკილერი” “საღამოს”: 1 აბი გახსნილი 1 ჭიქა წყალში და მიიღეთ ვახშმის წინ.

უკუჩვენება:

* არ არის დადგენილი

შენახვის პირობები:

შენახვის პირობები: გრილ, მშრალ და ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას ოთახის ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი

აფთიაქში გაცემის წესი:

რეცეპტის გარეშე

საერთაშორისო დასახელება:

IBUPROFEN

მწარმოებელი : შპს აფლოფარმი, პოლონეთი. S.K.impex დისტრიბუტორი საქართველოში

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები; პროპიონის მჟავას წარმოებული პრეპარატები გამოხატული ანალგეზიური ეფექტით.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

100მგ/5მლ 100მლ სიროფი მინის ფლაკონში.

5მლ შეიცავს 100მგ იბუპროფენს (Ibuprofenum)

დამხმარე ნივთიერებები: პოლისორბატი 80, ნატრიუმის ბენზოატი, ლიმონმჟავა უწყლო, ნატრიუმის ციტრატი, ქსანტანის გუმფისი, ნატრიუმის საქარინი, ფორთოხლის ნატურალური არომატიზატორი 72VP 100გ/100, ვანილის არომატიზატორი AR 0345, ფორთოხლის ყვითელი, საქაროზა, გლიცერინი, ნატრიუმის კარბოქსიმეთილსახამებელი ტიპი C, გამოხდილი წყალი.

ჩვენებები:

პრეპარატი კიდოფენი მოქმედი ნივთიერების სახით შეიცავს იბუპროფენს, რომელიც წარმოადგენს პროპიონის მჟავას წარმოებულს. ახასიათებს ტკივილგამაყუჩებელი, ანთების საწინააღმდეგო და სიცხის დამწევი მოქმედება. მიეკუთვნება ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ საშუალებებს (ასას).

პრეპარატი კიდოფენი ნაჩვენებია:

სხვადასხვა წარმოშობის მომატებული ტემპერატურისას (აგრეთვე ვირუსული ინფექციებისას, პოსტვაქცინალური რეაქციებისას).

მსუბუქი ან ზომიერი ინტენსივობის, სხვადასხვა წარმოშობის ტკივილის დროს:

• თავის ტკივილები, ყელის და კუნთების ტკივილი, მაგალითად ვირუსული ინფექციებისას;

• კუნთოვანი, სახსროვანი ან ძვლოვანი ტკივილები, გამოწვეული მოძრაობის ორგანოების დაზიანებით (გადატვირთვა, ღრძობა);

• რბილი ქსოვილების დაზიანებით გამოწვეული, ოპერაციისშემდგომი ტკივილები;

• კბილის ტკივილი, ტკივილი სტომატოლოგიური ოპერაციის შემდეგ, ტკივილი გამოწვეული კბილების ამოჭრით;

• თავის ტკივილი;

• ყურის ტკივილი შუა ყურის ანთების დროს

პრეპარატი კიდოფენი განკუთვნილია გადაუდებელი გამოყენებისთვის. თუ სიმპტომები ნარჩუნდება ან ძლიერდება, ან ჩნდება ახალი სიმპტომები, უნდა მიმართონ ექიმს.

მიღების წესები და დოზები:

გამოყენებამდე უნდა შეანჯღრიონ. შეფუთვაზე მიკრულია ნიშანი, რომელიც აადვილებს პრეპარატის დოზირებას.

6 თვემდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატ კიდოფენის გამოყენება შეიძლება მხოლოდ ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ.

არ შეიძლება რეკომენდებული დოზის გადაჭარბება.

პრეპარატი კიდოფენი განკუთვნილია გადაუდებელი გამოყენებისთვის. თუ სიმპტომები ნარჩუნდება ან ძლიერდება, ან ჩნდება ახალი სიმპტომები, უნდა მიმართონ ექიმს.

პრეპარატის გამოყენება ექიმის კონსულტაციის გარეშე არ შეიძლება 3 დღეზე დიდი ხნის განმავლობაში.

გვერდითი მოვლენები:

პრეპარატმა კიდოფენმა, ისევე როგორც სხვა საშუალებებმა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოქმედება.

არახშირი: დისპეფსია, ტკივილი მუცელში, გულისრევა, თავის ტკივილი, ჭინჭრის ციება და ქავილი.

იშვიათი: დიარეა, შებერილობა, შეკრულობა, ღებინება, კუჭის ლორწოვანი გარსის ანთება, თავბრუსხვევა, უძილობა, აგზნება, გაღიზიანება და გამოფიტვის შეგრძნება, შეშუპება.

სხვა გვერდითი ეფექტების გაჩენის შემთხვევაში, რომლებიც მითითებული არ არის, უნდა მიმართონ ექიმს ან ფარმაცევტს.

უკუჩვენება:

პრეპარატ კიდოფენის მიღება არ შეიძლება შემდეგ შემთხვევებში:

• მომატებული მგრძნობელობა იბუპრომის ან ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ, აგრეთვე სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიმართ.

• იმ პირებში, რომლებსაც აცეტილსალიცილის მჟავას ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღების შემდეგ აღინიშნა ალერგიის სიმპტომები სურდოს, ჭინჭრის ციების ან ბრონქული ასთმის სახით;

• პირებში კუჭის წყლულოვანი დაავადებით ან გულის უკმარისობით;

• პირებში, რომლებიც იღებენ სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს, მათ შორის COX-2 ინჰიბიტორებს.

• ორსულობის III ტრიმესტრი;

• ჰემორაგიული დიათეზის მქონე პირებში.

ორსულობა და ლაქტაცია:

პრეპარატის გამოყენებამდე უნდა მიმართონ ექიმს.

პრეპარატ კიდოფენის გამოყენება ორსულობის ბოლო ტრიმესტრში უკუნაჩვენებია.

ძუძუთი კვება

პრეპარატის გამოყენებამდე უნდა მიმართონ ექიმს.

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები აღწევს რძეში. რადგან არ არსებობს მონაცემები იბუპროფენის მავნე გავლენაზე ძუძუთა ბავშვებზე, კვების შეწყვეტა აუცილებელი არ არის ხანმოკლე დროით ტკივილის ან ცხელების დროს სამკურნალო დოზებით იბუპროფენის გამოყენებისას.

განსაკუთრებული მითითებები:

სამკურნალწამლო პრეპარატი შეიცავს საქაროზას. პაციენტებმა, რომლებშიც გამოვლენილია შაქრის რომელიმე სახეობის აუტანლობა, პრეპარატის გამოყენებამდე უნდა მიმართონ ექიმს.

ავტომობილისა და მექანიზმების მართვა:

პრეპარატი გავლენას არ ახდენს ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.

ჭარბი დოზირება:

რეკომენდებულზე მაღალი დოზის მიღებისას სასწრაფოდ უნდა მიმართონ ექიმს ან ფარმაცევტს.

რეკომენდებული დოზის გადაჭარბებისას შეიძლება აღინიშნოს: გულისრევა, ღებინება, ტკივილი მუცელში ან უფრო იშვიათად: დიარეა, აგრეთვე ხმაური ყურებში, თავის ტკივილი და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან სისხლდენა. მძიმე მოწამვლა მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე და ვლინდება ძილიანობით, იშვიათად აგზნებით და დეზორიენტაციით, ან ძილად მივარდნით. ჭარბი დოზირებისას აუცილებელია კუჭის ამორეცხვა, ღებინების გამოწვევა და სასწრაფოდ ექიმის გამოძახება.

პრეპარატ კიდოფენის დოზის გამოტოვებისას

საჭირო არ არის ორმაგი დოზის მიღება პრეპარატის გამოტოვებული დოზის კომპენსაციისთვის.

მკურნალობის გაგრძელება საჭიროა დოზირების დაცვით.

ისეთი შეგრძნებისას, თითქოს პრეპარატის მოქმედება ძალიან ძლიერი ან სუსტია, უნდა მიმართოთ ექიმს.

შენახვის პირობები და ვადები:

ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ და შეუმჩნეველ ადგილას.

პრეპარატ კიდოფენის გამოყენება არ შეიძლება შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ.

ინახება არაუმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე. არ შეიძლება მაცივარში შენახვა. არ შეიძლება გაყინვა.

საერთაშორისო დასახელება:

FAMOTIDINE

მწარმოებელი: GEDEON RICHTR

მოქმედი ნივთიერება: ფამოტიდინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰისტამინური H₂-რეცეპტორების ბლოკატორი, კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების სამკურნალო საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 14 ც.

1 ტაბ.

ფამოტიდინი ………. 10 მგ

ვრცლად კვამატელი (დოზირება ინდივიდუალური)

საერთაშორისო დასახელება:

FAMOTIDINE

მწარმოებელი: GEDEON RICHTER

მოქმედი ნივთიერება: ფამოტიდინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰისტამინური H₂-რეცეპტორების ბლოკატორი, კუჭისა და 12-გოჯანაწლავის წყლულოვანი დაავადების სამკურნალო საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 14 და 28 ც.

1 ტაბ.

ფამოტიდინი ………  20 მგ

1 ტაბ.

ფამოტიდინი ………. 40 მგ

ლიოფილიზირებული ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად: ფლაკონში, შეფუთვაში 5 ფლ. და 5 ამპ. გამხსნელი

1 ფლ.

ფამოტიდინი ………. 20 მგ

გამხსნელი: ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი 0.9%, ამპულაში 5 მლ.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ფამოტიდინი თრგუნავს კუჭში მარილმჟავას ბაზალურ და გასტრინით, ჰისტამინით და ნაკლებად აცეტილქოლინით სტიმულირებულ სეკრეციას.

საკვები ან ანტაციდური პრეპარატების ერთდროულად გამოყენება გავლენას არ ახდენს ქვამატელის შეწოვის პროცესზე. ტაბლეტების პერორალურად მიღებისას პრეპარატის მოქმედების ეფექტი იწყება 1 სთ-ის შემდეგ და გრძელდება 10-12 სთ-ის განმავლობაში.

ფარმაკოკინეტიკა:

ფამოტიდინის ბიოშეღწევადობა მისი პერორალური მიღებისას შეადგენს 40-45%-ს, პლაზმიდან ნახევარგამოყოფის პერიოდი – 2.3-3.5 სთ-ს, ხოლო კრეატინინის კლირენსისას 10 მლ/წთ-ში უფრო ნაკლები მაჩვენებლის დროს – 20 სთ-ს. პრეპარატის 30-35% ორგანიზმიდან გამოიყოფა შარდთან ერთად უცვლელი სახით.

ქვამატელის ვენაში ინექციის დროს პრეპარატის მოქმედების ეფექტი იწყება პირველი 30 წთ-ის განმავლობაში. პრეპარატის 65-70% ორგანიზმიდან გამოიყოფა შარდთან ერთად უცვლელი სახით.

ჩვენებები:

• კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება, კუჭის სეკრეტორული ფუნქციის გაძლიერებით გამოწვეული ეროზიული ეზოფაგიტი, კუჭისა და საყლაპავის რეფლუქსი, რეფლუქს-ეზოფაგიტი, ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი;
• კუჭის წყლულის რეციდივების პროფილაქტიკა;
• კუჭის წვენის ასპირაციის პროფილაქტიკა ზოგადი ანესთეზიის დრო (მენდელსონის სინდრომი).

მიღების წესი და დოზირება:

შემოგარსული ტაბლეტები:

• კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულის დროს ჩვეულებრივ ინიშნება 20 მგ 2-ჯერ დღეში ან 40 მგ ერთხელ დღეში ძილის წინ. მკურნალობის კურსი ძირითადად გრძელდება 4-8 კვირა.
• წყლულის რედიცივიდის პროფილქატიკა – 20 მგ დღეში ერთხელ ძილის წინ.
• კუჭისა და საყლაპავის რეფლუქსი – 20 მგ 2-ჯერ დღეში დილას და საღამოს 6 კვირის განმავლობაში, ეზოფაგიტის დროს – 20-40 მგ 2-ჯერ დღეში 12 კვირის განმავლობაში.

ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი:

• პრეპარატის დოზა ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია ავადმყოფის მდგომარეოებაზე. საწყისი დოზა ძირითადად შეადგენს 20 მგ-ს ყოველ 6 სთ-ში. პრეპარატის მიღება წარმოებს კლინიკურად დადგენილი დროის განმავლობაში.
• კუჭის წვენის ასპირაციის პროფილაქტიკა ზოგადი ანესთეზიის დროს – 40 მგ საღამოს ოპერაციის წინ. და/ან დილას ოპერაციის წინ.

ინექციები:

• იყენებენ მხოლოდ მძიმე შემთხვვებში, ან მაშინ, როდესაც ტაბლეტების მიღება შეუძლებელია. ვენაში ინექციის სახით პრეპარატის ძირითადი დოზა შეადგენს 20 მგ-ს 2-ჯერ დღეში (ყოველ 12 სთ-ში).

ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი:

• საწყისი დოზა შეადგენს 20 მგ-ს ვენაში, ყოველ 6 სთ-ში ერთხელ. შემდგომში პრეპარატის დოზა დამოკიდებულია მარილმჟავას სეკრეციაზე და ავადმყოფის კლინიკურ მდგომარეობაზე.
• კუჭის წვენის ასპირაციის პროფილაქტიკისათვის ზოგადი ანესთეზიის დროს. ანესთეზიის დაწყებამდე ვენაში შეჰყავთ 20 მგ პრეპარატი ოპერაციის დღეს ან არანაკლებ 2 სთ-ით ადრე ოპერაციის დაწყებამდე.

ვენაში ერთჯერადი დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 20 მგ-ს. ვენაში წვეთოვანი ინექციის დაწყებამდე საჭიროა ფლაკონში არსებული ფხვნილის გახსნა 5-10 მლ ნატრიუმის ქლორიდის 0.9% ხსნარში და პრეპარატის ნელი ინექცია 2 წთ-ის განმავლობაში, ხოლო ვენაში ინფუზიის დროს საჭიროა ფლაკონის შიგთავსის გახსნა 100 მლ 5% გლუკოზის საინფუზიო ხსნარში. ვენაში ინფუზია წარმოებს 15-30 წთ-ის განმავლობაში. პრეპარატის ხსნარის მომზადება ხდება უშუალოდ მისი გამოყენების წინ. გამოყენებისას ვარგისია პრეპარატის მხოლოდ სუფთა და გამჭვირვალე ხსნარი. გახსნილი საინექციო ხსნარი ინახება 25⁰C ტემპერატურაზე, არა უმეტეს 24 სთ-ის განმავლობაში.

• თირკმელების უკმარისობის დროს 30 მლ/წთ-ში უფრო ნაკლები კრეატინინის კლირენსის არსებობისას, აუცილებელია პრეპარატის სადღეღამისო დოზის (როგორც პერორალურად მიღებისას, აგრეთვე ვენაში ინექციის დროს) შემცირება 20 მგ-მდე, ან პრეპარატის ცალკეული დოზების მიღებებს შორის ინტერვალის გაზრდა 36-48 სთ-მდე.

გვერდითი მოვლენები:

იშვიათად – ცხელება, თავის ტკივილი. გადაღლილობა, ყაბზობა, დიარეა, ალერგიული რეაქციები, არითმია, ქოლესტაზური სიყვითლე, სისხლის შრატში ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის მომატება, მადის დაქვეითება, გულისრევა, ღებინება, პირის სიმშრალე, მეტეორიზმი, აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, კუნთების და სახსრების ტკივილი, გარდამავალი ფსიქიური დარღვევები, ბრონქოსპაზმი, ალოპეცია, ფერიმჭამელები, ქავილი, კანის სიმშრალე, ყურებში შუილი, გემოს შეგრძნების დაკარგვა.

ინექციის ადგილზე შესაძლებელია გაღიზიანება.

უკუჩვენებები:

* მომატებული მგრძნობელობა ფამოტიდინის და სხვა ჰისტამინური H₂ რეცეპტორების ბლოკატორების მიმართ;

* ორსულობა და ლაქტაცია;

* ბავშვთა ასაკი.

განსაკუთრებული მითითებები:

* ჰისტამინური H₂ -რეცეპტორების ბლოკატორებით მკურნალობის დაწყებამდე, საჭიროა ჰისტოლოგიური გამოკვლევების ჩატარება, რათა გამოირიცხოს ავთვისებიანი პროცესის არსებობა. ვინაიდან ამ დროს მოსალოდნელია სიმპტომატიკის შენიღბვა და დიაგნოსტიკის გაძნელება. ქვამატელი სიფრთხილით ენიშნებათ პაციენტებს, რომელთაც დარღვეული აქვთ ღვიძლის ფუნქცია. ამ დროს საჭიროა პრეპარატის დოზის კორექცია.

ჭარბი დოზირება:

ადგილი აქვს გვერდითი მოვლენების სიმპტომების უფრო მკვეთრ მანიფესტირებას.

ამ დროს საჭიროა კუჭის ამორეცხვა და სიმპტომური ან შემანარჩუნებელი მკურნალობის ჩატარება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ქვამატელი გავლენას არ ახდენს ციტოქრომ P₄₅₀ ფერმენტულ სისტემაზე, მაგრამ კუჭის pH-ის მომატებით შესაძლებელია ერთდროულად მიღებული კეტოკონაზოლის შეწოვის შემცირება.

შენახვის პირობები:

ტაბლეტები ინახება 15-30⁰C ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

მომზადებული საინექციო ხსნარი ინახება 15-25⁰C ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა – 24 სთ.