მთავარი წაკითხვა გვერდი 720

ატორვასტატინი – ATORVASTATIN – АТОРВАСТАТИН

ფარმაკოლოგიური თვისებები

პრეპარატი წარმოადგენს სტატინების ჯგუფის ჰიპოლიპიდემიურ საშუალებას. მისი მოქმედების მექანიზმი ძირითადად დაკავშირებულია ღვიძლში ქოლესტერინის სინთეზის დათრგუნვასთან მევალონის მჟავას დონეზე, გმგ-კოენზიმ-A-რედუქტაზას სელექტიური კონკურენტული ინჰიბირების შედეგად. იგი აქვეითებს პლაზმაში ქოლესტერინისა და ლიპოპროტეიდების დონეს, ღვიძლში ქოლესტერინის სინთეზის დარღვევისა და ღვიძლის უჯრედების ზედაპირზე დაბალი სიმკვრივის და ლიპოპროტეინების რეცეპტორების აქტიურობისა და მათი რიცხვის მომატების შედეგად, რაც იწვევს ლიპოპროტეინების მიტაცებისა და მათი კატაბოლიზმის გაძლიერებას. ერთდროულად აღინიშნება მაღალი სიმკვრივის და აპოლიპოპროტეინ A-ს დონის მომატება. ატორვასტატინის მაინჰიბირებელი ეფექტი ბეტა-ჰიდროქსი-გმგ კოენზიმ-A  რედუქტაზას მიმართ დაახლოებით 70%-ით განისაზღვრება მისი მოცირკულირე მეტაბოლიტების აქტივობით.

პრეპარატი პაციენტებში ამცირებს ქოლესტერინის დონეს ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით, რომელიც ჩვეულებრივ არ ექვემდებარება ჰიპოლიპიდემიური საშუალებებით მკურნალობას.

ჩვენებები

  • პირველადი ჰიპერქოლესტერინემია დიეტოთერაპიის არაეფექტურობის შემთხვევაში;
  • კომბინირებული ჰიპერქოლისტერინემია და ჰიპერტრიგლიცერიდემია;
  • ჰეტეროზიგოტური და ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია არაეფექტური დიეტოთერაპიის დროს.

დოზირების რეჟიმი

პრეპარატით მკურნალობა ჰიპერქოლესტერინემიით შეპყრობილ პაციენტებში მიმდინარეობს სტანდარტული დიეტის ფონზე. დოზა დგინდება ინდივიდუალურად და დამოკიდებულია ქოლესტერინის საწყის დონეზე. მისი პერორალური, საწყისი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 10 მგ-ს ერთხელ დღეში.

მკურნალობის ეფექტი ვლინდება 2 კვირის, ხოლო, მაქსიმალური ეფექტი – 4 კვირის განმავლობაში. აუცილებლობის შემთხვევაში დოზა შესაძლებელია გავზარდოთ თანდათან, 4 კვირის, ან მეტი ხნის ინტერვალით. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა შეადგენს 80 მგ-ს.

გვერდითი მოვლენები

შესაძლებელია ყაბზობა, მეტეორიზმი, დისპეფსია, მუცლის არეში ტკივილი, თავის ტკივილი, გულისრევა, მიალგია, ასთენია, დიარეა და უძილობა. იშვიათად – კუნთების კრუნჩხვები, მიოზიტი, მიოპათია, პარესთეზიები, პერიფერიული ნეიროპათია, პანკრიატიტი, ჰეპატიტი, ქოლესტატური სიყვითლე, ანორექსია, ღებინება, ალოპეცია, ქავილი, გამონაყარი, იმპოტენცია, ჰიპერგლიკემია ან ჰიპოგლიკემია.

უკუჩვენებები

* ღვიძლის დაავადებები აქტიურ ფაზაში;

* შრატში (უცნობი გენეზის) ტრანსამინაზების აქტივობის 3-ჯერ მომატება;

* ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდი;

* რეპროდუქციულ ასაკში მყოფი ქალები, რომლებიც არ იყენებენ საიმედო კონტრაცეპტივებს;

* პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

განსაკუთრებული მითითებები

♦ პრეპარატით მკურნალობის დასაწყისში ან მის შემდეგ, განსაკუთრებით ღვიძლის დაზიანების განვითარებისას, აუცილებელია ღვიძლის ფუნქციის შემოწმება.

♦ სისხლში ტრანსამინაზების აქტივობის მომატებისას საჭიროა მათი დონის ნორმალიზაცია. ალანინტრანსფერაზას და/ან ასპარაგინტრანსფერაზას აქტივობის მომატების დროს ნორმაზე 3-ჯერ მეტად, საჭიროა პრეპარატის დოზის შემცირება ან მისი მიღების შეწყვეტა.

♦ პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება ქრონიკული ალკოჰოლიზმით დაავადებულ პაციენტებში.

♦ მკურნალობის პერიოდში მიოპათიის სიმპტომების განვითარებისას საჭიროა კრეატინფოსფოკინაზას აქტივობის განსაზღვრა. იმ შემთხვევაში, როდესაც ამ უკანასკნელის მნიშვნელოვნად მომატებული დონე შენარჩუნებულია, საჭიროა პრეპარატის დოზის შემცირება, ან მისი მიღების შეწყვეტა.

♦ მიოპათიის განვითარების რისკი იზრდება ატორვასტატინისა და ციკლოსპორინის, ფიბრატების, ერიტრომიცინის, სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატების ერთდროული გამოყენებისას.

♦ რეპროდუქციულ ასაკში მყოფმა ქალებმა პრეპარატის გამოყენების დროს უნდა მიიღონ საიმედო კონტრაცეპტული საშუალებები. ბავშვებში პრეპარატის დოზით 80 მგ/დღეში მიღების გამოცდილება შეზღუდულია.

♦ პრეპარატისა და დიგოქსინის განმეორებითი გამოყენებისას პლაზმაში აღინიშნება დიგოქსინის კონცენტრაციის დაახლოებით 20%-ით მომატება.

♦ ატორვასტატინის და ერითრომიცინის ერთდროული გამოყენებისას შესაძლებელია პლაზმაში ატორვასტატინის კონცენტრაციის მომატება;

♦ ატორვასტატინთან ორალური კონტრაცეპტივების გამოყენების დროს – კონტრაცეპტივის კონცენტრაციის მომატება, ხოლო ქოლესტირამინთან კომბინირების დროს – ატორვასტატინის კონცენტრაციის დაქვეითება დაახლოებით 25%-ით.

♦ პერორალურად მისაღები სუსპენზია, რომელიც შეიცავს მაგნიუმის და ალუმინის ჰიდროქსიდს ამცირებს სისხლში ატორვასტატინის კონცენტრაციას დაახლოებით 35%.

დეპრექსორი 75მგ #60ტ

124.65 ლარი
117.17 ლარი

ქვეყანა: ბულგარეთი

მწარმოებელი: სოფარმა

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

ატოკორი – ATOCOR – АТОКОР

საერთაშორისო დასახელება:
ATORVASTATIN

მოქმედი ნივთიერება: ატორვასტატინი 

შემადგენლობა :

ატოკორი 10

ყოველი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს :

ატორვასტატინ კალციუმი

ექვივალენტური რაოდენობით ატორვასტატინი ………… 10 მგ

ატოკორი 20

ყოველი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს :

ატორვასტატინ კალციუმი

ექვივალენტური რაოდენობით ატორვასტატინი …………  20 მგ

 

ვრცლად ატორისი

ბრინტელიქსი 10მგ #28ტ

107.14 ლარი
100.71 ლარი

ქვეყანა: დანია

მწარმოებელი: ლუნდბეკი

გაცემის ფორმა: II ჯგუფი რეცეპტული

ატენორიკი – ATENORIC – АТЕНОРИК

საერთაშორისო დასახელება:

ATENOLOL; CHLORTALIDONE

მწარმოებელი: GMP, საქართველო

მოქმედი ნივთიერება: ატენოლოლო; ქლორტანიდოლი

კლინიკურფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

კომბინირებული ანტიჰიპერტენზიული საშუალება

გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.

1 ტაბ.

ატენოლოლი ………….   0.1 გ

ქლორტალიდონი …….   0.025 გ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ატენორიკი კომბინირებული ჰიპოტენზიური საშუალებაა, რომლის მოქმედება განპირობებულია მისი შემადგენელი კომპონენტების თვისებებით.

ატენოლოლი – წარმოადგენს კაროსელექტიურ ბეტა-1-ადრენობლოკატორს. მას არ ახასიათებს შინაგანი სიმპათიკური და მემბრანომასტაბილიზირებელი აქტივობა. გააჩნია ანტიანგინალური, ჰიპოტენზიური და ანტიარითმიული მოქმედება, იგი ამცირებს სინუსის კვანძის ავტომატიზმს, ანტიოვენტრიკულურ გამტარებლობას, მიოკარდის მიერ ჟანგბადზე მოთხოვნილებას, მის აგზნებადობას და შეკუმშვის ძალას, აიშვიათებს გულის შეკუმშვათა სიხშირეს, არტერიული წნევის დაქვეითება განპირობებულია ზემოაღნიშნული მექანიზმებითა და რენინის სეკრეციის დათრგუნვით.

ქლორტალიდონი – ხანგრძლივი მოქმედების ზომიერად გამოხატული ეფექტის დიურეზული საშუალებაა. ნეფრონის დისტალურ მილაკებში იგი აქვეითებს ნატრიუმის, ქლორის იონების და ექვივალენტური რაოდენობით წყლის რეაბსორბციას, ზრდის ორგანიზმიდან კალიუმის და მაგნიუმის იონების, ბიკარბონატების გამოყოფას, აფერხებს შარდმჟავასა და კალციუმის იონების ელიმინაციას, ამცირებს სისხლძარღვთა კედელში ნატრიუმის იონების შემცველობას, რის გამოც ქვეითდება მათი მგრძნობელობა პრესორული ფაქტორების მიმართ.

ფარმაკოკინეტიკა:

პლაზმაში ატენოლოლის Cmax აღინიშნება პრეპარატის მიღებიდან 2- 4 საათის შემდეგ. ნივთიერების 90% ორგანიზმიდან გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით 48 საათის განმავლობაში. მისი T1/2 შეადგენს 6-10 საათს.

პლაზმაში ქლორტალიდონის cmax აღინიშნება პრეპარატის მიღებიდან 17-30 საათის შემდეგ. პრეპარატის T1/2-ს განაპირობებს მიღებული დოზა და იგი 50 მგ-დან 200 მგ-ის დოზის დიაპაზონში შეადგენს 40 სთ-ს. ელიმინაცია ძირითადად წარმოებს თირკმელების საშუალებით და ნაწილობრივ ნაღვლის მეშვეობით.

ჩვენებები:

  • არტერიული ჰიპერტენზია;
  • დაძაბვის სტენოკარდია (ხანგრძლივი მკურნალობისათვის).

მიღების წესები და დოზირება:

არტერიული ჰიპერტენზიის დროს პრეპარატის საწყისი დოზა შეადგენს 1/2 ტაბლეტს დღეში ერთხელ. არასაკმარისი ეფექტის შემთხვევაში დოზას ზრდიან  – 1 ტაბლეტი დღეში ერთხელ. დოზის შემდგომი გაზრდა უმრავლეს შემთხვევაში არ იწვევს ჰიპოტენზური ეფექტის გაძლიერებას.

პაციენტის გადაყვანა სხვა ჰიპოტენზური საშუალებებიდან უშუალოდ ატენორიკზე შესაძლებლია, გარდა კლონიდინისა.

თირკმელების გამომყოფი ფუნქციის დარღვევის მქონე ასაკოვან პაციენტებში ატენორიკის დოზა უნდა შეირჩეს კრეატინინის კლირენსის (კკ) გათვალისწინებით:

  • კკ 15-35 მლ/წთ  – 1/2 ტაბ/დღეში ან 1 ტაბლეტი დღეგამოშვებით;
  • კკ ნაკლებია 15 მლ/წთ  – 1/2 ტაბლეტი დღეგამოშვებით.

პრეპარატი ნიშნება დღეში ერთხელ ჭამის წინ მცირეოდენ სითხესთან ერთად, სასურველია დილით.

გვერდითი მოვლენები:

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ბრადიკარდია, AV გამტარებლობის დარღვევა, კიდურების გაციების შეგრძნება, ერთეულ შემთხვევაში გულის მწვავე უკმარისობის სიმპტომები.

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ყაბზობა, დიარეა, პირის სიმშრალე.

სასუნთქი სისტემის მხრივ: იშვიათად  – ბრონქოსპაზმი.

ენდოკრინული სისტემის მხრივ: ერთეულ შემთხვევაში  – ჰიპოგლიკემიური მდგომარეობა შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულებში.

სასქესო სისტემის მხრივ: ერთეულ შემთხვევაში  – პოტენციის დაქვეითება.

ალერგიული რეაქციები: ერითემა, ქავილი.

ზოგჯერ: ოფლიანობა, საერთო სისუსტე, საცრემლე ჯირკვლების სეკრეციის დაქვეითება.

უკუჩვენებები:

გულის მწვავე უკმარისობა, გულის მძიმე ქრონიკული უკმარისობა, ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა II, III ხარისხის, ბრადიკარდია, მეტაბოლური აციდოზი, ლაბილური მიმდინარეობის ინსულინდამოკიდებული შაქრიანი დიაბეტი (I ტიპის), სინოარიკულური ბლოკადა, ბრონქული ასთმა, ჰიპოკალიემია, ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციის გამოხატული დარღვევები, ბავშვთა ასაკი, პრეპარატის კომპონენტებისდამი მომატებული მგრძნობელობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ორსულობის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების აუცილებლობისას სასარგებლო მოსალოდნელი შედეგი მკვეთრად უნდა სჭარბობდეს ნაყოფზე მისი პოტენციური მოქმედების რისკს.

ლაქტაციის პერიოდში მიზანშეწონილია შეწყდეს ძუძუთი კვება.

განსაკუთრებული მითითებები:

პრეპარატი დიდი სიფრთხილით ინიშნება თირკმელებისა და/ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის, რეინოს სინდრომის და პერიფერიული არტერიების სხვა მაობლიტირებელი დაავადებების დროს.

კონტაქტური ლინზების მომხმარებელმა პაციენტებმა პრეპარატი სიფრთხილით უნდა მიიღონ, ვინაიდან იგი ამცირებს საცრემლე ჯირკვლების სეკრეციის უნარს.

არტერიული წნევის მკვეთრი მომატების თავიდან აცილების მიზნით, ფეოქრომოციტომით დაავადებულებში ატენორიკი ინიშნება მხოლოდ ალფა-ადრენობლოკატორებით მკურნალობის შემდეგ.

ატენორიკი არ გამოიყენება სტენოკარდიული შეტევების კუპირებისათვის.

„მოხსნის სინდრომის“ თავიდან აცილების მიზნით ატენორიკით ხანგრძლივი მკურნალობის შეწყვეტა ხდება თანდათანობით.

არტერიული წნევის მკვეთრი დაქვეითების თავიდან აცილების მიზნით, ატენორიკით მკურნალობის ფონზე დაუშვებელი ალკოჰოლის მიღება.

ჭარბი დოზირება:

სიმპტომები  – ბრადიკარდია, არტერიული ჰიპოტენზია, გულის მწვავე უკმარისობა, ბრონქოსპაზმი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ატენორიკთან ერთად ინსულინის ან ორალური ჰიპოგლიკემიური პრეპარატების გამოყენებისას ძლიერდება მათი ჰიპოგლიკემიური ეფექტი.

ატენორიკთან ერთდროულად ეთანოლის, ანტიჰიპერტენზული საშუალებების, ბარბიტურატების, დიურეზული საშუალებების, ფენოთიაზინების, ასევე პერიფერიული ვაზოდილატატორების გამოყენებისას მოსალოდნელია არტერიული წნევის მკვეთრი ან მნიშვნელოვანი დაქვეითება. ატენორიკის მიღებისას ზოგადი ნარკოზის წინ საჭიროა გულის ფუნქციის მკაცრი მონიტორინგი.

ატენორიკი (ზოგადად ბეტა-ბლოკატორები) არ ინიშნება ვერაპამილთან ერთად და თითიეული მათგანის მიღება დასაშვებია მხოლოდ მეორე პრეპარტის მოხსნიდან რამდენიმე დღის შემდეგ.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 10-250C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:  3 წელი.

ბიორითმ ანტისტრესი ევალარ #32ტ

ბიორითმანტისტრესიR

24 საათი

შემადგენლობა: ტაბლეტი  „დღე  შავბალახას ექსტრაქტი 40 მგ, ბარამბოს ექსტრაქტი 20მგ, კრაზანას ექსტრაქტი 40 მგ, ვიტამინი: B1-1,5მგ, B6-2მგ, რუტინი 8მგ.

ტაბლეტიღამე ეშოლციას ექსტრაქტი 100მგ, პასიფლორას ექსტრაქტი 55მგ,  პანტოთენის მჟავა 5მგ. რუტინი 7მგ.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება: «ბიორითმ-ანტისტრესიR» — 24 საათიანი დაცვა სტრესისგან. სტრესის მართვის ინოვაციური მიდგომა.

დილის ტაბლეტი -იცავს სტრესისგან, ეხმარება ორგანიზმს სტრესთან გამკლავებაში და ნერვული დაძაბულობის მოხსნაში. დამამშვიდებლად მოქმედებს ცენტრალურ და პერიფერიულ ნერვულ სისტემაზე.

ღამის ტაბლეტი – უზრუნველყოფს სწრაფ ჩაძინებას და ჯანსაღ ძილს. ეხმარება ორგანიზმს მოდუნებაში და ემოციური დაძაბულობის მოხსნაში. ეტაპობრივი მოქმედების შედეგად  იხსნება დაღლილობა და გაღიზიანება რაც უზრუნველყოფს ჯანსაღ და ღრმა ძილს.

მიღების შემდეგ რეგულირდება ფიზიოლოგიური ძილი, რაც განაპირობებს მხნე და ენერგიულ გაღვიძებას.

დილა/საღამოს მიღება ხელს უწყობს სრულფასოვან ცხოვრებას, სტრესის და ნერ­ვული დაძაბულობის გარეშე.  აუმჯობესებს გუნება-განწყობას.

ბიორითმანტისტრესიR შეიძლება გამოვიყენოთ სტრესული და დეპრესიული მდგომარეობისას (პროფილაქტიკა, მკურნალობა), კლიმაქტერული სინდრომის დროს (უძილობა, დეპრესია, შფოთვა) ნევროზის და შფოთვით მიმდინარე დაავა­დებების, ქრონიკული დაღლილობის სინდრომის შემთხვევაში.

ფიზიოლოგიური ძილის გასაუმჯობესებლად (აჩქარებს ჩაძინებას, აუმჯობესებს ძილის ხარისხს, ამცირებს ღამის გამოღვიძების რაოდენობას, აუმჯობესებს გუნება-განწყობას. დილით, გამოღვიძებისას არ იწვევს უხალისობას, დაღლილობას). არ ახასიათებს მოხსნის და შეჩვევის სინდრომი.

მიღების წესი და ხანგრძლივობა:  1 ტაბლეტი დილით და საღამოს. მიღების ხანგრძლივობა 20 დღე. შესაძლებელია რეგულარული მიღება 10 დღიანი შუალედით.

უკუჩვენება: კომპონენტების მიმართ ინდივიდუალური აუტანლობა, ორსულობა, ლაქტაციის პერიოდი, 16   წლამდე ასაკი.

გამოშვების  ფორმა:  N 32  ტაბლეტი.

ბიორითმანტისტრესიR  ბიოლოგიურად აქტიური დანამატი.

აფთიქში გაცემის წესი:  გაიცემა ურეცეპტოდ.

შენახვის პირობები:  ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას არაუმეტეს 25 С.

შენახვის ვადა: 3 წელი

 

სახელმწიფო რეგისტრაციის მოწმობა: № RU.77.99.32.003.E.000538.01.15 от 20.01.2015 г.ТУ.9100-324-21428156-14

მწარმოებელი:©  ფარმაცევტული კომპანია ЗАО «Эвалар », 2003-2017

659332 რუსეთი  ალთაის მხარე, ქ. ბიისკი, 119590, რუსეთი, მოსკოვი დოვჟენკოს ქუჩა N4 კ N1

ატენოლოლი ნიკომედი – ATENOLOL NYCOMED – АТЕНОЛОЛ НИКОМЕД

საერთაშორისო დასახელება:

ATENOLOL NYCOMED

მწარმოებელი: NYCOMED DENMARK AS, დანია

მოქმედი ნივთიერება: ატენოლოლი

კლინიკურფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

სელექტიური ბეტა1- ადრენობლოკატორი

გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 30 ც.

1 ტაბ.

ატენოლოლი ……….  50 მგ

1 ტაბ.

ატენოლოლი ………  100 მგ

 

ვრცლად ატებლოკორი

აციპრექსი 10მგ #28ტ

აციპრექსი 10მგ

 

ფარმაკოლოგიური მოქმედება:
ესციტალოპრამი სეროტონინის  სელექტიური უკუმიტაცების ინჰიბიტორია. 5HT რეცეპტორების უკუმიტაცების ინჰიბირება განაპირობებს ესციტალოპრამის ფარმაკოლოგიურ და კლინიკურ ეფექტებს.

ესციტალოპრამი პრაქტიკულად არ ურთიერთქმედებს სეროტონინის 5-HT1A, 5-HT2A და დოპამინის D1 და D2, ადრენერგულ α1, α2, და β, ჰისტამინურ H1, მუსკარინულ, ბენზოდიაზეპინურ და ოპიოიდურ რეცეპტორებთან.

აციპრექსის  ანტიდეპრესიული მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში სეროტონინერგული აქტივობის პოტენცირებასთან. კვლევების მიხედვით აციპრექსი არის სეროტონინის უკუმიტაცების მძლავრი სელექტიური ინჰიბიტორი, რომელსაც ახასიათებს მინიმალური ზეგავლენა ნორეპინეფრინის და დოპამინის ნეირონალურ უკუმიტაცებაზე.  

აციპრექსი ასევე არ უკავშირდება ან თითქმის არ უკავშირდება Na+, K+, CI+ და Ca++ არხებს.

ფარმაკოკინეტიკა:
აციპრექსის ორალური ბიოშეღწევადობა დაახლოებით 100%-ია და მის აბსორბციაზე საკვები არ ახდენს გავლენას. კონცენტრაციის პიკი პლაზმაში მიიღწევა 4 საათში. აციპრექსის ძირითადი მეტაბოლიტების ცილებთან კავშირის მაჩვენებელი 80%-ზე ნაკლებია. ესციტალოპრამი მეტაბოლიზდება ღვიძლში დემეთილციტალოპრამად და დიდემეთილციტალოპრამად. ორივე მეტაბოლიტი ფარმაკოლოგიურად აქტიურია. შეუცვლელი ესციტალოპრამი არის დომინანტური სტრუქტურა პლაზმაში. მას ახასიათებს ხაზოვანი კინეტიკა. პლაზმაში სტაბილური კონცენტრაცია მიიღწევა დაახლოებით ერთ კვირაში.

აციპრექსის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 30 საათს და კლირენსი არის დაახლოებით 0.6 ლ/წთ. 

გამოყოფა უმთავრესად ხორციელდება შარდით და განავლით.

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წლის ან მეტი) ესციტალოპრამი შედარებით ნელა ელიმინირდება.

ღვიძლის მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის დარღვევების მქონე პაციენტებში ესციტალოპრამის ნახევარდაშლის პერიოდი არის დაახლოებით ორჯერ ხანგრძლივი. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას  ესციტალოპრამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი ორმაგდება.

ჩვენებები:
ü  დიდი დეპრესიული აშლილობა;
ü  პანიკური აშლილობა აგორაფობიით ან მის გარეშე;
ü  სოციალური შფოთვითი აშლილობა.

დოზირების რეჟიმი:
აციპრექსის მიღება ხდება დღეში ერთხელ, დღის ნებისმიერ დროს საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად.

დიდი დეპრესიული აშლილობა: 10 მგ დღეში ერთხელ, დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 20 მგ-მდე  პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროებისა და დეპრესიის სიმძიმის შესაბამისად.

შფოთვითი აშლილობა აგორაფობიით და აგორაფობიის გარეშე: ესციტალოპრამით მკურნალობა იწყება 5 მგ-ით დღეში პირველი კვირის განმავლობაში და როგორც წესი იზრდება 10 მგ-მდე დღეში. მოგვიანებით დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 20 მგ-მდე. მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა 3 თვეში. მკურნალობა გრძელდება რამდენიმე თვე.

სოციალური შფოთვითი აშლილობა: ჩვეულებრივ ინიშნება 10 მგ დღეში. სიმპტომთა შესამსუბუქებლად საჭიროა 2-4 კვირიანი მკურნალობის პერიოდი. პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით შეიძლება დოზის შემცირება 5 მგ-მდე ან გაზრდა მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზა – 20 მგ-მდე.

გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა: ჩვეულებრივ ინიშნება 10 მგ დღეში. პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით შეიძლება დოზის გაზრდა მაქსიმუმ – 20 მგ-მდე.

ხანდაზმული პაციენტები (>65 წელი): მკურნალობის საწყის ეტაპზე ინიშნება რეკომენდებული დოზის ნახევარი, ხოლო თერაპიის შესანარჩუნებლად – ყველაზე დაბალი მაქსიმალური დოზა.

ბავშვები და მოზარდები (წელი):

პრეპარატის გამოყენება ბავშვებში არ არის რეკომენდებული, რადგან უცნობია მისი უსაფრთხოება და ეფექტურობა.

დოზის რეგულირება არ არის აუცილებელი მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის თირკმლის უკმარისობის დროს.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას: მკურნალობის პირველი ორი კვირის განმავლობაში რეკომენდებულია აციპრექსის 5 მგ საწყისი დოზა. შემდეგ დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10 მგ-მდე პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით.

მკურნალობის შეწყვეტა: აბსტინენციის შესაძლო რეაქციების პრევენციის მიზნით მკურნალობის დასრულებისას პრეპარატის დოზის კლება უნდა მოხდეს თანდათანობით 1-2 კვირის განმალობაში.

გვერდითი მოვლენები:
არასასურველი გვერდითი ეფექტები აციპრექსის გამოყენების დროს მსუბუქია და დროებით ხასიათს ატარებს. ისინი გვხვდება მკურნალობის დაწყებიდან პირველი 1-2 კვირის განმავლობაში.

უკუჩვენებები:
მომატებული მგრძნობელობა ესციტალოპრამის ან სხვა ნებისმიერი ინგრედიენტის მიმართ. აციპრექსის  გამოყენება უკუნაჩვენებია მონოამინოოქსიდაზას (მაო) ინჰიბიტორებთან ერთად

ორსულობა და ლაქტაცია:
ესციტალოპრამის უსაფრთხოება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში უცნობია.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:
ესციტალოპრამი ფრთხილად უნდა გამოვიყენოთ ცნს-ზე მოქმედ სხვა წამლებთან ერთად.

ატენოლოლი (აქტიური ნივთიერება) – ATENOLOL – АТЕНОЛОЛ

ფარმაკოლოგიური თვისებები

იგი მიეკუთვნება ბეტა1-ადრენობლოკატორების ჯგუფს. ხასიათდება ანტიჰიპერტენზული, ანტიანგინალური და ანტიარითმული მოქმედებებით.

ატენოლოლი სელექტურად აბლოკირებს ბეტა1-ადრენობლოკატორებს, იგი ამცირებს სინუსური კვანძის ავტომატიზმს, გულის შეკუმშვის ძალას და მიოკარდის ჟანგბადზე მოთხოვნილებას. ამავე დროს, ქვეითდება გულისცემის სიხშირე და ხანგრძლივდება ატრიოვენტრიკულური და პარკუჭშიდა გამტარებლობა.

ჰემატოენცეფალურ ბარიერს გაივლის პრეპარატის მხოლოდ უმნიშვნელო ნაწილი. სხვა ბეტა-ბლოკატორების მსგავსად, მისი მოქმედების ზუსტი მექანიზმი ჰიპერტენზიის მკურნალობის დროს უცნობია.

ატენოლოლი, არასელექტურ ბეტა-ადრენობლოკატორებთან შედარებით, საშუალო თერაპიულ დოზებში ნაკლებად მოქმედებს ბრონქების გლუვი კუნთების ტონუსზე.

ფარმაკოკინეტიკა

ატენოლოლი კარგად აბსორბირდება საჭმლის მომნელებელი ტრაქტიდან. ღვიძლში იგი არ განიცდის მნიშვნელოვან მეტაბოლიზმს.

სისხლის პლაზმაში პრეპარატის მაქსიმალური კონცენტრაციები აღინიშნება 2-4 სთ-ის შემდეგ მისი მიღებიდან. თერაპიულ დოზებში ატენოლოლის მოქმედება გრძელდება დაახლოებით 24 სთ-ის განმავლობაში.

ორგანიზმიდან იგი გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით. პრეპარატის ნახევრადდაშლის პერიოდი სისხლის პლაზმაში შეადგენს დაახლოებით 6 სთ-ის.

ატენოლოლის კონცენტრაცია თავის ტვინის ქსოვილში დაბალია, რაც დაკავშირებულია მისი მოლეკულის ჰიდროფილურ თვისებებთან. სისხლის პლაზმის პროტეინებთან მისი კავშირი შეადგენს დაახლოებით 5%-ს.

ჩვენებები

  • არტერიული ჰიპერტონია;
  • სტენოკარდიული შეტევების პროფილაქტიკა (დაძაბვის სტენოკარდი);
  • სინუსური ტაქიკარდია;
  • სუპრავენტრიკულური და პარკუჭოვანი არითმიები.

დოზირების რეჟიმი

– ჰიპერტენზია: ენიშნებათ 50-100 მგ ერთ ან ორ მიღებაზე დღეში.

მაქსიმალური ეფექტი აღინიშნება მკურნალობის დაწყებიდან მხოლოდ 1-2 კვირის შემდეგ. იმ შემთხვევაში, როდესაც საჭირო ხდება არტერიული წნევის უფრო ძლიერი დაქვეითება, სასურველია ჰიპოტენზიური დამწევი პრეპარატების გამოყენება, მაგ. დიურეზული საშუალებების (ან მათთან კომბინაცია).

– სტენოკარდია: 50-100 მგ ერთ ან ორ მიღებაზე, იშვიათად 200 მგ-მდე დღეში.

შესაძლებელია პრეპარატის გამოყენება ნიტრატებთან, კალციუმის ანტაგონისტებთან ერთად (დიჰიდროპირიდინის ჯგუფის).

გვერდითი მოვლენები

იშვიათად – ცივი კიდურების შეგრძნება, კუნთების სისუსტე, ბრადიკარდია, ატრიოვენტრიკულური გამტარებლობის დარღვევა, ძილის დარღვევა, კანზე გამონაყარი, კონიუნქტივის სიმშრალე, რომელიც განსაკუთრებულ პრობლემებს უქმნის კონტაქტური ლინზების მატარებელ პაციენტებს.

უკუჩვენებები

* მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ან მასში შემავალი ინგრედიენტების მიმართ;

* გულის მწვავე და გამოხატული ქრონიკული უკმარისობა, II და III ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა და ბრონქული ასთმა. პრეპარატის მიღება ეკრძალებათ ბავშვებს.

ორსულობა და ლაქტაცია

რადგან ატენოლოლი გაივლის პლაცენტალურ ბარიერს, ორსულობის დროს მისი გამოყენება აბსოლუტური სასიცოცხლო ჩვენების გარდა რეკომენდებული არ არის.

ატენოლოლი ექსკრეტირდება დედის რძეში, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში საჭიროა ძუძუთი კვება შეწყდეს.

განსაკუთრებული მითითებები

– ატენოლოლი განსაკუთრებული სიფრთხილით ენიშნებათ ხანდაზმულ და თირკმელების უკმარისობით შეპყრობილ პირებს. თირკმელების უკმარისობის დროს, როდესაც კრეატინინის კლირენსი 35 მლ/წთ/1.73 კვ.მ.-ზე უფრო მაღალია, პრეპარატის მნიშვნელოვან დაგროვებას ადგილი არა აქვს (ნორმალური მაჩვენებელი შეადგენს 100-150 მლ/წთ/1.73კვ.მ.) პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით 15-35 მლ/წთ/1.73 კვ.მ. (ე.ი. შრატში კრეატინინის მაჩვენებლით 300-600 μმოლი) რეკომენდებულია 50 მგ ან 100 მგ ატენოლოლის მიღება 2-ჯერ დღეში. პაციენტებში, რომელთა კრეატინინის კლირენსი 15 მლ/წთ/1.73 კვ.მ.-ზე ნაკლებია (ე.ი. შრატში კრეატინინის კონცენტრაცია 600μ-მოლ-ზე მეტია, რეკომენდებულია 2 დღეში ერთხელ 50 მგ ატენოლოლის მიღება.

– ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებს შიგნით მისაღებად ენიშნებათ 50 მგ ატენოლოლი სტაციონარის პირობებში ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. ვინაიდან ამ დროს შესაძლებელია სისხლის წნევის მნიშვნელოვანი დაქვეითება.

– შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში ატენოლოლის მიღების დროს საჭიროა სისტემატური კონტროლი, რადგან იგი ხელს უწყობს ჰიპოგლიკემიური საშუალებების ეფექტის პოტენცირებას და ამავე დროს შეუძლია შენიღბოს ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები, როგორიცაა ტაქიკარდია, კანკალი და ოფლიანობა. ატენოლოლით მკურნალობის დროს საჭიროა სისხლში შაქრის რაოდენობის სისტემატური მონიტორინგი.

– პრეპარატი განსაკუთრებული სიფრთხილით ინიშნება სასუნთქი სისტემის ქრონიკული დაავადების დროს. ბრონქული ასთმით დაავადებულ პირებში პრეპარატით ხანგრძლივი მკურნალობის პროცესში ადგილი აქვს სუნთქვის გაძნელებას, რომლის თავიდან აცილება შეიძლება ბრონქების გამაფართოვებელი საშუალებების გამოყენებით (მაგ. სალბუტამოლი, იზოპრენალინი).

– გულის იშემიური დაავადებით შეპყრობილ პაციენტებში პრეპარატით მკურნალობის სწრაფად შეწყვეტა რეკომენდებული არ არის, ვინაიდან ამ დროს შესაძლებელია იშემიური ტკივილების ინტენსივობის მომატება, ან მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის განვითარება.

– სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში ქვედა კიდურების ოკლუზიური დაავადებებით, რადგან ამ დროს არსებობს დაავადების გართულების საშიშროება; აგრეთვე სტენოკარდიით დაავადებულ პირებში, რომლის დროსაც არსებობს კორონაროსპაზმის განვითარების საშიშროება.

ჭარბი დოზირება

დოზის მწვავე გადაჭარბება (ბავშვის მიერ პრეპარატის შემთხვევით მიღება, ან მისი მაღალი დოზებით მიღება) ვლინდება მკვეთრად გამოხატული ბრადიკარდიით.

მკურნალობა: 1-2 მგ ატროპინის ვენაში ინექცია. გადაუდებელ შემთხვევებში საჭიროა ვენაში ერთჯერადად 10 მგ გლუკაგონის შეყვანა. პაციენტის რეაქციის მიხედვით შესაძლებელია ინექციის განმეორება, ან გლუკაგონის 1-10 მგ/სთ ვენაში ინფუზია. გლუკაგონზე ან მასზე რეაქციის არ არსებობის შემთხვევაში იყენებენ სიმპათიკური ნერვული სისტემის აღგზნები საშუალების დობუტამინის ვენაში ინფუზიას 2.5-10 μგ/კგ/წთ-ში, ან პრენალტეროლის შემდგომ ინფუზიას ვენაში 5 მგ/სთ-ში.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება

რეზერპინის, ალფა-მეთილდოფას, გუანფაცინის და საგულე გლიკოზიდების ატენოლოლთან კომბინაციით ადგილი აქვს მკვეთრად გამოხატულ ბრადიკარდიას და უარყოფით ქრონოტროპულ ეფექტს.

კალციუმის ბლოკატორებთან, კერძოდ ვერაპამილთან ატენოლოლის კომბინაციით, შესაძლებელია გულის გაჩერება, განსაკუთრებით გულის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში. განსაკუთრებული სიფრხილით ენიშნებათ ატენოლოლი და I  ჯგუფის ანტიარითმული პრეპარატები, მაგ. როგორიცაა დიზოპირამიდი, ჰიპოტენზიის, ბრადიკარდიის და არითმიის თავიდან აცილების მიზნით.

ანესთეზია: სიფრთხილეა საჭირო ისეთი საანესთეზიო საშუალებების გამოყენების დროს, როგორიცაა: ეთილის ეთერი, ციკლოპროპანი ან ტრიქლორეთილენი. ვეგეტატური ნერვული სისტემის პარასიმპათიკური ტონუსის გაძლიერებისას საჭიროა 1-2 მგ ატროპინის ვენაში ინექცია.

ატენოლოლი, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში იწვევს დაღლილობის შეგრძნებას და თავბრუსხვევას, ამიტომ პაციენტებს, პრეპარატის მიღების პერიოდში ეკრძალებათ ავტომობილის მართვა და იმ სამუშაოების შესრულება, რომლებიც მოითხოვენ ყურადღების მაქსიმალურ კონცეტრაციას.

ასერტინი 50მგ #30ტ

ასერტინი 50მგ #30ტ

 

შემადგენლობა

1 ტაბ. 
სერტრალინი (ჰიდროქლორიდის სახით). . . . . . . . . 50 მგ 
დამხმარე ნივთიერებები: 
ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ცელულოზა მიკროკრისტალური, პოვიდონი K30, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიპრომელოზა 6 (ასერტინი 50), ჰიპრომელოზა 6 და ჰიპრომელოზა 15 (ასერტინი 100), ტალკი, პროპილენის გლიკოლი, ტიტანის დიოქსიდი (E171).

1 ტაბ.
სერტრალინი (ჰიდროქლორიდის სახით). . . . . . . . . 100მგ
დამხმარე ნივთიერებები:
ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ცელულოზა მიკროკრისტალური, პოვიდონი K30, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიპრომელოზა 6 (ასერტინი 50), ჰიპრომელოზა 6 და ჰიპრომელოზა 15 (ასერტინი 100), ტალკი, პროპილენის გლიკოლი, ტიტანის დიოქსიდი (E171).


• დეპრესია და დეპრესიის რეციდივების პროფილაქტიკა (უფროსებში),
• სოციალური შიშის სინდრომი (უფროსებში),
• პოსტრავმული სტრესის სინდრომი (PTSD) (უფროსებში).
• პანიკური აშლილობანი თანმხლები აგორაფობიით ან მის გარეშე,
• ობსესიურ-კომპულსური აშლილობანი (ZO-K) (უფროსებში და ბავშვებში და 6-დან 17 წლამდე ახალგაზრდებში).
დეპრესია დაავადებაა, რომელსაც თან ახლავს შემდეგი ნიშნები: მოწყენილობა, ძილის პრობლემები და სიცოცხლის ხალისის დაკარგვა.
ობსესიურ-კომპულსური აშლილობანი და პანიკური შეტევები შიშთან დაკავშირებული დაავადებებია. მათ თან ახლავს მუდმივი შფოთვის გრძნობა ძლიერი წარმოსახვის გამო (ობსესიები), რაც იწვევს შინაგან იძულებას შეასრულოს გარკვეული განმეორებითი რიტუალები (კომპულსური მოქმედებები).


ასერტინი 50, ასერტინი 100 ყოველთვის მიიღეთ ექიმის რეკომენდაციების შესაბამისად. ეჭვის შემთხვევაში საჭიროა ექიმთან ან ფარმაცევტთან კიდევ ერთი კონსულტაცია. 
ასერტინი 50, ასერტინი 100-ის ტაბლეტების მიღება შეიძლება საკვებთან ერთად ან საკვების გარეშე, 
წამალი მიიღება დღეში ერთხელ, დილით ან საღამოს.
ეჭვის შემთხვევაში აუცილებელია მკურნალ ექიმთან ან ფარმაცევტთან დაკავშირება.
უფროსები:
დეპრესია და ობსესიურ-კომპულსური აშლილობა
ZO-K და დეპრესიის მკურნალობაში ეფექტური სტანდარტული დოზა შეადგენს 50 მგ/დღეში. დღიური დოზა შეიძლება თანდათანობით გაიზარდოს (რამდენიმე კვირის განმავლობაში) 50 მგ-ით სულ მცირე ერთი კვირის ინტერვალით. 
მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა არის 200 მგ დღეში. 
პანიკური აშლილობა, სოციალური შიშისა და პოსტტრავმული სტრესის (PTSD) სინდრომები და პანიკური აშლილობის, სოციალური შიშის და პოსტტრავმული სტრესის (PTSD) სინდრომების მკურნალობა უნდა დაიწყოს 25 მგ/დღეში დოზით (ასერტინ 50-ის ნახევარი ტაბლეტი), მისი გაზრდით დღეში 50 მგ-მდე ერთ კვირაში. დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 50 მგ-ით რამდენიმე კვირის განმავლობაში. მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 200 მგ-ს დღეში. 
ბავშვები და მოზარდები:
ასერტინი 50, ასერტინი 100-ის მიღება შეიძლება 6-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში მხოლოდ ობსესიურ-კომპულსური აშლილობების დროს.
ობსესიურ-კომპულსური აშლილობანი
6-დან 12 წლამდე ბავშვები: რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 25 მგ-ს დღეში (ასერტინ 50-ის ნახევარი ტაბლეტი). ერთი კვირის შემდეგ ექიმმა შეიძლება ურჩიოს დოზის მომატება 50 მგ-მდე დღეში. მაქსიმალური დოზას შეადგენს 200 მგ-ს დღეში. 
13-დან 17 წლამდე ასაკის მოზარდები: რეკომენდებული საწყისი დოზას შეადგენს 50 მგ-ს დღეში. მაქსიმალური დოზა არის 200 მგ დღეში.
პაციენტებმა თირკმლის ან ღვიძლის დაავადებებით, უნდა აცნობონ ექიმს მათ შესახებ და შემდგომში მოიქცნენ მისი რეკომენდაციების შესაბამისად.
ექიმი აუხსნის პაციენტს, რამდენი ხანი უნდა მიიღოს წამალი. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დაავადების ხასიათსა და მკურნალობაზე პაციენტის საპასუხო რეაქციის ხარისხზე. სიმპტომატიკის შემცირება შეიძლება დაიწყოს მკურნალობის მხოლოდ რამდენიმე კვირის შემდეგ. 
ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის მიღების გამოტოვება
დოზის გამოტოვების შემთხვევაში არ უნდა მიიღოთ გამოტოვებული ტაბლეტ. აუცილებლად უნდა მიიღოთ მორიგი ტაბლეტ თავის დროზე. 
ნუ მიიღებთ ორმაგ დოზას გამოტოვებული დოზის კომპენსაციის მიზნით. 
ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის მიღების შეწყვეტა
ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის მოხსნა არ შეიძლება მკურნალ ექიმთან წინასწარი კონსულტაციის გარეშე. ექიმმა თანდათანობით უნდა შეამციროს ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის დოზა რამდენიმე კვირის განმავლობაში, მისი მიღების სრულ შეწყვეტამდე. წამლის უეცარმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, მაგ. თავბრუ, გაშეშება, ძილის დარღვევა, აღგზნება ან შიშები, თავის ტკივილი, გულისრევა, ღებინება და კუნთების ტრემორი. იმ შემთხვევაში, თუ ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის მოხსნისას გამოვლინდა ზემოთ ჩამოთვლილი რომელიმე გვერდითი რეაქცია ან ნებისმიერი სხვა გვერდითი მოვლენა, აუცილებლად უნდა მიმართოთ მკურნალ ექიმს. 
წამლის მიღებასთან დაკავშირებული ეჭვების შემთხვევაში, აუცილებლად უნდა მიმართოთ ექიმს ან ფარაცევტს.


ყველა წამლის მსგავსად ასერტინ 50, ასერტინ 100-მა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, თუმცა არა ყოველთვის. იმ შემთხვევაში, თუ რომელიმე გვერდითი მოვლენა გაძლიერდა ან გამოვლინდა ისეთი გვერდითი მოვლენა, რომელიც არ არის აღწერილი მოცემულ ინსტრუქციაში, აუცილებლად უნდა დაცნობოთ ექიმს ან ფარმაცევტს ამის შესახებ.
ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენა არის გულისრევა. გვერდითი მოვლენები დამოკიდებულია მიღებულ დოზაზე და ხშირად ქრებიან შემდგომი მკურნალობისას.
აუცილებელია სასწრაფოდ ექიმის ინფორმირება:
თუ წამლის – ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის მიღების პროცესში გამოვლინდა რომელიმე ქვემოთ მოცემულ სიმპტომთაგანი (ეს სიმპტომები შეიძლება მძიმე იყოს):
• ძლიერი გამონაყარი კანზე, რომელიც იწვევე ბუშტუკების წარმოქმნას (მრავალფორმული ერითემა); ბუშტუკები შეიძლება გაჩნდეს პირის ღრუში და ენაზე. ეს შეიძლება იყოს მდგომარეობის სიმპტომები, რომელიც ცნობილია, როგორც სტივენს-ჯონსონის სინდრომი ან ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TNN). ასეთ შემთხვევაში ექიმი მკურნალობის შეწყვეტას ურჩევს. 
• ალერგიული რეაქციები ან ალერგიები, რომლებიც იწვევენ ისეთ სიმპტომებს, როგორებიცაა: კანზე გამონაყარი ქავილით, სუნთქვის გაძნელება, მსტვინავი სუნთქვა, ქუთუთოების, სახისა და ტუჩების შეშუპება.
• აღგზნება, ცნობიერები დაბინდვა, ფაღარათი, მაღალი ტემპერატურა და მომატებული არტერიული წნევა, ჭარბი ოფლიანობა, ტაქიკარდია. ყველაფერის ეს – სეროტონინული სინდრომის ნიშნებია. იშვიათ შემთხვევებში ეს სინდრომი შეიძლება გამოვლინდეს პაციენტებში, რომლებიც გარკვეულ პრეპარატებს ღებულობენ ერთდროულად სერტრალინთან ერთად. ასეთ შემთხვევაში, ექიმმა შეიძლება რეკომენდაცია გაუწიოს მკურნალობის შეწყვეტას. 
• კანის საფარისა და თვალების გაყვითლება, რაც შეიძლება ღვიძლის დაზიანებას ნიშნავდეს.
• დეპრესიის ნიშნები თანმხლები ფიქრებით თვითმკვლელობაზე.
• მოძრაობითი შფოთვა და ერთ ადგილზე გაჩერების შეუძლებლობა ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის მიების შემდეგ. აუცილებელია მკურნალი ექიმის ინფორმირება მოძრაობითი მოუსვენრობის პირველი ნიშნების შესახებ. 
უფროსი პაციენტების კლინიკურ კვლევებში აღინიშნებოდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები, რომლებიც ქვემოთ აღწერილი სიხშირით ვლინდებოდა:

ძალიან ხშირადაღინიშნებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე 10 პაციენტიდან 1-ში
ხშირადაღინიშნებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე 1-ში, თუმცა უფრო იშვიათად, ვიდრე 10-ში 100 პაციენტიდან
არც ისე ხშრადაღინიშნებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე 1-ში, თუმცა უფრო იშვიათად, ვიდრე 10-ში 1000 პაციენტიდან
იშვიათადაღინიშნებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე 1-ში, თუმცა უფრო იშვიათად, ვიდრე 10-ში 10000 პაციენტიდან
ძალიან იშვიათად, ერთეული შემთხვევების ჩათვლითაღინიშნებოდა უფრო იშვიათად, ვიდრე 1 პაციენტში 10 000-დან

ძალიან ხშირად:
უძილობა, თავბრუ, ძილიანობა, თავის ტკივილი, ფაღარათი, გულისრევა, პირის სიმშრალე, ეაკულაციის დარღვევა, დაღლილობა. 
ხშირად:
ტკივილი ყელში, ანორექსია, მომატებული მადა, დეპრესია, უცნაური თვითშეგრძნება, ღამის კოშმარები, შიში, აღგზნება, ნერვიულობა, დაქვეითებული ლიბიდო, კბილების კრაჭუნი, გახევება და ჟრუანტელი, კუნთების ტრემორი, კუნთების მომატებული დაძაბულობა, გემოს დარღვევა, კონცენტრაციის დაქვეითება, მხედველობის დარღვევა, ხმაური ყურებში, გულისმების აჩქარება, ცხელი ალები. მთქნარება, ტკივილი მუცელში, შეკრულობა, დარღვევები კუჭის მხრიდან, მეტეორიზმი, გამონაყარი, ჭარბი ოფლიანობა, ტკივილი კუნთებში, სექსუალური ფუნქციების დარღვევა, ერექტილური დისფუნქცია, ტკივილი გულმკერდში. 
არც ისე ხშირად
გაციება, კატარი, ჰალუცინაციები, ეიფორიის შეგრძნება, გულგრილობა, აზროვნების დარღვევა, კრუნჩხვები, კუნთების უნებლიე შეკუმშვა, კოორდინაციის დარღვევა, მომატებული მოძრაობები, მეხსიერების დარღვევა, ჰიპოესთეზიები, მეტყველების დარღვევა, თავბრუ ადგომისას, ყურების ტკივილი, ტაქიკარდია, ჰიპერტონია, ცხელი ალები, სუნთქვის გაძნელება, ხმაურიანი სუნთქვა, ზედაპირული სუნთქვა, ცხვირიდან სისხლდენა, საყლაპავთან დაკავშირებული პრობლემები, ყლაპვის გაძნელება, ბუასილი, მომატებული ნერწყვდენა, ენის დაზიანება, ბოყინი, თვალების შეშუპება, კანზე იისფერი ლაქები, თმების ცვენა, ცივი ოფლი, კანის სიმშრალე, ჭინჭრის ციება, მადეფორმირებელი ოსტეოართროზი, ჰიპოდინამია, წელის ტკივილი, კუნთების ტიკები, შარდვა ღამით, შარდვის გართულება, გაძლიერებული შარდვა, ხშირი შარდვა, დარღვეული შარდვა, სისხლდენა საშოდან, ქალებში სექსუალური ფუნქციის დარღვევა, ცუდი თვითშეგრძნება, შემცივნება, ტემერატურის მომატება, სისუსტე, მომატებული წყურვილი, სხეულის მასის შემცირება, სხეულის მასის მომატება……
იშვიათად:
ნაწლავის მხრიდან დარღვევა, ყურის ინფექცია, სიმსივნური წარმონაქმნი, ჯირკვლების შესიება, ქოლესტერინი მომატებული კონცენტრაცია, სისხლში გლუკოზის დაბალი კონცენტრაცია, სტრესი ან ემოციებით გამოწვეული ფიზიკური სიმპტომები, წამალზე დამოკიდებულება, ფსიქოზური დარღვევები, აგრესია, პარანოა, თვითმკვლელობაზე ფიქრები, ლუნატიზმი, ნაადრევი ეაკულაცია, კომა, ანომალური მოძრაობები, გადაადგილები გაძნელება, სენსორული მგრძნობელობის მომატება, მგრძნობელობის დარღვევა, გლაუცომა, ცრემლდენის დარღვევა, ბალიშები თვალის ქვეშ, გაორება თვალებში, თვალებზე მავნე ზეგავლენის შეგრძნება, სისხლჩაქცევა თვალის მიდამოში, გუგის გაფართოება, მიოკარდიუმი ინფარქტი, ბრადიკარდია, დარღვევები გულის მხრიდან, ქვედა და ზედა კიდურებში სისხლის მიმოქცევის დარღვევა, სასუნთქი გზების შევიწროება, გახშირებული სუნთქვა, შენელებული სუნთქვა, მეტყველების დარღვევა, სლოკინი, სისხლიანი განავალი, ტკივილი პირის ღრუში, ენის დაწყლულება, დარღვებები კბილების მხრივ, ენასთან დაკავშირებული პრობლემები, დაწყლულება პირის ღრუში, ღვიძლის მხრივ დარღვევები, კანის დაზიანება, მათ შორის ბუშტუკების წარმოქმნით, კანის თმიან ნაწილზე გამონაყარი, თმის ანომალური სტრუქტურა, კანის ანომალური სუნი, ძვლების დაავადებები, გამოყოფილი შარდის რაოდენობის შემცირება, შარდის შეუკავლობა, შარდვის შეკავება, საშოდა ჭარბი სისხლდენა, საშოს სიმშრალე, მტკივნეული წითელი სასქესო ორგანო, ხანგრძლივი ერექცია, გამონადენი დვრილიდან, თიაქარი, ნაწიბურების წარმოქმნა ინიექციის ადგილას, წამლის ტოლერანტობის დაქვეითება, სიაურლის პრობლემები, ლაბორატორიული კვლევების შედეგების გადახრები, სპერმის ანომალია, ტრავმები, სისხლძარღვების ატონია. 
სერტრალინის ბაზარზე ჩაშვების შემდეგ აღინიშნებოდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები:
სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობის შემცირება, თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება, ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების კონცენტრაციის შემცირება, ენდოკრინული დარღვევები, სისხლში მარილის კონცენტრაციის შემცირება, ღამის კოშმარები, სუიციდუალური ქცევა, ანომალური მოძრაობები (მაგ. მომატებული მოძრაობითი აქტივობა, კუნთების მომატებული ტონუსი და სიარულის გაძნელება), გონების დაკარგვა, მხედველობის დარღვევა, ჰემორაგიული დარღვევები (ცხვირიდან სისხლდენა, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა ან ჰემატურია), კუჭქვეშა ჯირკვლის ანთება, ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები, სიყვითლე, კანის შეშუპება, კანის რეაქცია მზეზე, ქავილი, სახსრების ტკივილი, კუნთების სპაზმები, მკერდის გადიდება, არარეგულარული მენსტრუაციები, ქვედა კიდურების შეშუპება, სისხლის შედედების პრობლემები და მძიმე ალერგიული რეაქციები. 
პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ამ ჯგუფის პრეპარატებს (სეროტონინის მეორადი უკუ-მიტაცების ინჰიბიტორები ან ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები), აღინიშნებოდა ძვლების მოტეხილობების მომატებული რისკი. 
გვერდითი მოვლენები ბავშვებსა და მოზარდებში
კლინიკურ კვლევებში ბავშვებისა და მოზარდების მონაწილეობით გვერდითი მოვლენები პრინციპში ისეთი იყო, რაც უფროსებში (იხ. ზემოთ). ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები ბავშევბსა და მოზარდებში იყო: თავის ტკივილი, უძილობა, ფაღარათი და გულისრევა.


როდის არ შეიძლება ასერტინ 50, ასერტინ 100 მიღება
• თუ პაციენტს აღენიშნება ჰიპერმგრძნობელობა (სენსიბილიზაცია) სერტრალინის ან წამლის ნებისმიერი სხვა შემადგენელი კომპონენტის მიმართ,
• თუ პაციენტი ღებულობს ან ღებულობდა მონოამინოოქსიდაზას ინჰიბიტორების ჯგუფის წამალი (ნაო ინჰიბიტორები, მაგ. სელეგილინი, მოკლობემიდი) ან მაო მონოამინოოქსიდაზას ინჰიბიტორების მსგავს წამლებს (მაგ. ლინეზოლიდი). სერტრალინით მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში საჭირო სულ მცირე ერთი კვირის ლოდინი მაო ინჰიბიტორებით მკურნალობის დაწყებამდე. მაო ინჰიბიტორბით მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში საჭირო სულ მცირე 2 კვირის ლოდინი სერტრალინით მკურნალობის დაწყებამდე,
• თუ პაციენტი ღებულობს პიმოზიდს (ანტიფსიქოზური საშუალება). 
პრეპარატ ასერტინ 50, ასერტინ 100 მიღების წინ აუცილებლად უნდა აცნობოთ ექიმს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი სიტუაციების შესახებ, მაშინაც კი, თუ ისინი წარსულში იყო ან ამჟამად აღინიშნება. 
• სეროტონინის სინდრომი. იშვიათ შემთხვევებში ეს სინდრომი შეიძლება გამოვლინდეს პაციენტებში, რომლებიც სერტრალნთან ერთად გარკვეულ წამლებს ღებულობდნენ (ნიშნები, იხ. პუნქტი 4.: შესაძლო გვერდითი მოვლენები). ექიმმა უნდა უთხრას პაციენტს, თუ წარსულში ჰქონდა სეროტონინის სინდრომი.
• სისხლში ნატრიუმის დაქვეითებული კონცენტრაცია, ვინაიდან შეიძლება ეს განვითარდეს ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის მიღების შედეგად. აუცილებლად უნდა ეცნობოს ექიმს განსაზღვრული წამლების მიღების შესახებ, რომლებიც ინიშნება არტერიული ჰიპერემიის მკურნალობის დროს, ვინაიდან ამ დროს შეიძლება შეიცვალოს ნატრიუმის კონცენტრაცია სისხლში. 
• ხანდაზმული ასაკის პირები; სისხლში ნატრიუმის კონცენტრაციის დაქვეითების რისკი (იხ. ზემოთ) ასეთ პირებში უფრო გამოხატულია
• ღვიძლის დაავადება; ექიმმა უნდა მიიღოს გადაწყვეტილება პრეპარატ ასერტინი 50, ასერტინი 100-ის დოზის შემცირების შესახებ.
• შაქრიანი დიაბეტი; პრეპარატმა ასერტინი50, ასრტინი 100 შეიძლება ზეგავლენა იქონიოს სისხლში გლუკოზას კონცენტრაციის შეცვლაზე, ამიტომ შეიძლება საჭირო გახდეს ანტიდიაბეტური პრეპარატების დოზის შეცვლა.
• ეპილეფსია ან კრუნჩხვითი შეტევები ანამნეზში. შეტევის (ეპილეფსიური) გამოვლენის შემთხვევაში აუცილებლად დაუყოვნებლივ უნდა დაუკავშირდეთ ექიმს. 
• წარსულში არსებული მანიაკალურ-დეპრესიული (ბიპოლარული) ფსიქოზი ან შიზოფრენია. მანიაკალური ეპიზოდის გამოვლენისას აუცილებლად უნდა მიმართოთ ექიმს. 
• ამჟამად ან წარსულში თვითმკვლელობის შესაზებ ფიქრები (იხ. ქვევით – თვითმკვლელობაზე ფიქრები და შიშების ან დეპრესიული დარღვევების გაძლიერება).
• ჰემორაგიული აშლილობანი ან წარსულში ანტიჰემორაგიული პრეპარატების (მაგ. აცეტილსალიცილის მჟავა ან ვარფარინი) ან სისხლდენების რისკის გამაძლიერებელი პრეპარატების მიღება. 
• ბავშვები და 18 წლამდე ასაკის მოზარდები. წამალი ასერტინი 50, ასერტინი 100 შეიძლება დაინიშნოს ბავშვებისა და 6-დან 17 წლამდე ასაკს მოზარდების სამკურნალოდ მხოლოდ ობსესიურ-კომპულსური აშლილობების დროს. ამ დაავადების გამო ნამკურნალევი პაციენტები, ექვემდებარებიან ექიმის მკაცრ მეთვალყურეობას (იხ. ქვევით გამოყენება ბავშევსა და მოზარდებში).
• ელექტროშოკით მკურნალობა. 
შფოთვა/აქატიზია
სერტრალინის გამოყენება დაკავშირებულია აქატიზიის გამოვლენასთან (შემაწუხებელი მდგომარეობა, რომელსაც ახასიატებს მოძრაობითი შფოთვა და იძულებითი მოძრაობები – ხშირად ადგილზე ჯდომის და დგომის შეუძლებლობა). ამ სიმპტომების გამოვლენა ყველაზე მეტად შესაძლებელია მკურნალობის პირველი კვირეების განმავლობაში. პაციენტებში, ასეთი სიმპტომების არსებობისას, წამლის დოზის მომატებამ შეიძლება მავნე ზეფავლენა იქონიოს. 
მოხსნის სინდრომი:
ხშირად აღინიშნება მოხსნის სინდრომი, განსაკუთრებით წამლის უეცარი შეწყვეტის დროს (იხ. პუნქტი 4 შესაძლო გვერდითი მოვლენები). მოხსნის სინდრომის გამოვლენა დაკავშირებულია მკურნალობის ხანგრძლივობაზე, დოზასა და დოზის შემცირების სიჩქარეზე. ხშირად ზემოთ აღწერილი სიმპტომები ძლიერდებიან სუსტად ან ზომიერად, თუმცა ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება გამოხატულობის მძიმე ხარისხსაც მიაღწიონ. ჩვეულებრივ ისინი გამოვლინდებიან მკურნალობის შეწყვეტიდან პირველი რამდენიმე დღის განმავლობაში. ამ სახის ნიშნები, როგორც წესი, დამოუკიდებლად ქრებიან 2 კვირის განმავლობაში. ზოგიერთ პაციენტში, შეიძლება უფრო დიდ ხანს შენარჩუნდენ (2-3 თვე ან მეტი). 
ამასთან დაკავშირებით, წამალი ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის სრულის მოხსნის წინ რეკომენდებულია დოზის თანდათანობითი შემცირება რამდენიმე კვირის ან თვის განმავლობაში – პაციენტის მოთხოვნილებების შესაბამისად. თვითმკვლელობაზე ფიქრები, დეპრესიის ან მშფოთვარე აშლილობები გაძლიერება 
პირებს დეპრესიით ან მშფოთვარე აშლილობებით, შეიძლება ჰქონდეთ თვითდაზიანების ან თვითმკვლელობის შესახებ ფიქრები. ასეთი სიმპტომები ან ასეთი ქცევა შეიძლება გაძლიერდეს ანტიდეპრესანტების მიღების დასაწყისში, ვინაიდან ასეთი წამლები მოქმედებას 2 კვირის შემდეგ, ზოგჯერ კი უფრო გვიანაც იწყებენ. 
თვითმკვლელობაზე, თვითდაზიანებაზე ფიქრების გამოვლენა ან თვითმკვლელობის მცდელობები ყველაზე მეტად შესაძლებელია, თუ:
• პაციენტს წარსულში აღენიშნებოდა თვითმკლელობაზე ფიქრები ან თვით დაზიანების სურვილი,
• პაციენტი – ახალგაზრდა ადამიანია; კლინიკური კვლევების მონაცემები უჩვენებენ, რომ თვითმკვლელობის ტენდენციების გამოვლენის რისკი მომატებულია 25 წლამდე პირებში ფსიქიკური დარღვევებით, რომლებიც ანტიდეპრესანტებით მკურნალობდნენ. 
თუ პაციენტს აღენიშნება თვითმკვლელობაზე ან თვითდაზიანებაზე ფიქრები, დაუყოვნებლივ უნდა დაუკავშირდეთ ექიმს ან მიმართოთ საავადმყოფოს. 
კარგი დახმარება იქნება ახლობლებისა და მეგობრების ინფორმირება დეპრესიისა თუ მშფოთვარე აშლილობების შესახებ და თხოვნა, წაიკითხონ ეს ინსტრუქცია. პაციენტს შეუძლია დახმარებისათვის მიმართოს ახლობლებსა და მეგობრებს და სთხოვოს უთხრან მას, თუ შეამჩნევენ, რომ დეპრესია ან შფოთვა ძლიერდება ან მის ქცევაში ჩნდება შემაშფოთებელი ცვლილებები. 
ბავშვებსა და მოზარდებში გამოყენება
სერტრალინის გამოყენება არ შეიძლება ბავშვებსა და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში, გარდა პაციენტებისა ობსესიურ-კომპულსური აშლილობებით. 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში აღწერილი ჯგუფიდან წამლების გამოყენებისას, აღინიშნება ისეთი გვერდითი რეაქციების გამოვლენის მომატებული რისკი, როგორებიცაა თვითმკვლელობაზე ფიქრები და მტრული განწყობილება (უმთავრესად აგრესიული ქცევა, ბუნტი და სიბრაზე). მიუხედავად ამისა ექიმმა შეიძლება მიიღოს გადაწყვეტილება ასერტინ 50, ასერტინ 100 –ის დანიშვნის შესახებ 18 წლამდე ასაკის პაციენტში, იმ შემთხვევაში თუ ეს პაციენტის ინტერესში იქნება. თუ ექიმი გამოუწერს ასერტინ 50, ასერტინ 100 18 წლამდე ასაკის პაციენტს, ხოლო ბავშვის მეურვეს მოუნდება ამის განხილვა, აუცილებელია ექიმთან კონსულტაცია. 
გარდა ამისა, თუ ასერტინ 50, ასერტინ 100 მიღების დროს 18 წლამდე ასაკის პაციენტში გამოვლინდა ან გაძლიერდა რომელიმე ზემოთ აღწერილი ნიშანთაგანი, აუცილებლად საჭიროა ამის შესახებ ექიმის ინფორმირება. 
არ არის დამტკიცებული ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის ხანგრძლივი გამოყენების უსაფრთხოება, მისი ზეგავლენა ზრდაზე, მომწიფებაზე, ქცევასა და შემეცნებით ფუნქციებზე.


ყველა წამლის მიღებამდე აუცილებელია ექიმის ან ფარმაცევტის კონსულტაცია. 
აუცილებლად უნდა დარწმუნდეთ, რომ მეანმა და (ან) ექიმმა იცის, რომ პაციენტი ღებულობს ასერტინს. ორსულობის დროს ისეთი წამლების მიღებამ, როგორიცაა ასერტინი, განსაკუთრებით ბოლო ტრიმესტრის დროს, შეიძლება გაზარდოს ბავშვში მძიმე დარღვევის, ე.წ. ახალშობილებში პერსისტული ფილტვისმიერი ჰიპერტენზიის განვითარების რისკი (PPHN), რომელიც გამოვლინდება გახშირებული სუნთქვით და ახალშობილის კანის შეფერადებით. ეს ნიშნები ჩვეულებრივ ვლინდება დაბადებინა პირველი 24 საათის განმავლობაში. თუ ახალშობილს გამოუვლინდა, რომელიმე ზემოთ აღწერილი ნიშანთაგანი, დაუყოვნებლივ უნდა აცნობოთ ამის შესახებ მეანს და/ან ექიმს. 
სერტრალინის გამოყენების უსაფრთხოება ქალებში ორსულობის დროს არ არის ბოლომდე დადასტურებული. ასერტინი 50, ასერტინი 100-ის გამოყენება ორსულობის დროს შესაძლებელია მხოლოდ მაშინ, თუ ექიმის შეფასებით მისი სარგებელი ჭარბობს შესაძლო რისკს ნაყოფისათვის. რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა, სერტრალინის მიღების დროს, უნდა გამოიყენონს ეფექტური ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებები. 
არსებობს მონაცემები იმის შესახებ, რომ სერტრალინი გადადის დედის რძეში. სერტრალინი გამოყენება მეძუძურ დედებში შეიძლება მხოლოდ მაშინ, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება შესაძლო რისკს ნაყოფისათვის.


წამლის ზოგიერთი შემადგენელი ნაწილის შესახებ მნიშვნელოვანი ინფორმაცია
ასერტინი 50, ასერტინი 100 შეიცავს ლაქტოზას. თუ პაციენტს ადრე გამოუვლინდა ზოგიერთი შაქრის აუტანლობა, საჭიროა ექიმთან კონსულტაცია.


ასერტინი 5, ასერტინი 100-ის ძალიან დიდი რაოდენობის შემთხვევით მიღების შესახებ აუცილელად უნდა აცნობოთ ექიმს ან მიმართოთ უახლოეს საავადმყოფოს. აუცილებლად თან უნდა წაიღოთ წამლის შეფუთვა ეტიკეტთან ერთად, მიუხედავად იმისა არის მასში წამალი თუ არა. 
უფროსებში ჭარბი დოზირების ნიშნებია: ძილიანობა, გულისრევა, ღებინება, გულისცემა, ტრემორ, აღგზნება, თავბრუ, იშვიათ შემთხვევებში გონების დაკარგვა.


ექიმმა აუცილებლად უნდა იცოდეს ბოლო დროს გამოყენებული ყველა წამლის შესახებ, ურეცეპტოდ გაცემული წამლების ჩათვლით. 
ზოგიერთმა წამალმა შეიძლება ზეგავლენა იქონიოს ასერტინი 50, ასერტინი 100-ის აქტივობაზე; ან პირიქით შეიძლება შეამციროს ერთდროულად მიღებული წამლების ეფექტურობა. 
ასერტინი 50, ასერტინი 100-ის ერთდროულმა მიღებამ შემდეგ პრეპარატებთან შეიძლება გამოიწვიოს მძიმე გვერდითი მოვლენები:
• მონოამინოოქსიდაზას ინჰიბიტორების (მაო) ჯგუფის წამლები, მაგ. მოკლობემიდი (გამოიყენება დეპრესიის სამკურნალოდ), სელეგილინი (გამოიყენება პარკინსონისმ დაავადების მკურნალობაში) და ანტიბიოტიკი ლინეზოლიდი. ასერტინი 50, ასერტინი 100 არ გამოიყენება მაო ინჰიბიტორებთან ერთად.
• ფსიქოზური დარღვევების დროს გამოყენებული პრეპარატები (პიმოზიდი). არ შეიძლება ასერტინ 50, ასერტინ 100-ის გამოყენება პიმოზიდთან ერთად. 
მკურნალმა ექიმმა უნდა იცოდეს შემდეგი პრეპარატების მიღების შესახებ:
• კრაზანას (Hypericum perforatum) ფოთლებისა და ყვავილების შემცველი მცენარეული პრეპარატები. კრაზანას ფოთლებისა და ყვავილების მოქმედება ნარჩუნდება 1-2 კვირის განმავლობაში. საჭიროა ექიმთან კონსულტაცია
• ტრიფტოფანის ამინომჟავას შემცველი პრეპარატები
• გამოხატული ტკივილის სამკურნალოდ გამოყენებული წამლები (მაგ. ტრამადოლი)
• შაკიკის მკურნალობაში გამოყენებული წამლები (მაგ. სუმატრიპტანი). 
• შედედების საწინააღმდეგო პრეპარატები (ვარფარინი).
• სახსრების ტკივილის/ანთების მკურნალობაში გამოყენებული წამლები (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები – ძ), მაგ. იბუპროფენი, სალიცილის მჟავა.
• დამამშვიდებელი პრეპარატები (დიაზეპამი).
• შარდმდენი პრეპარატები. 
• ეპილეფსიის სამკურნალო პრეპარატები (ფენიტოინი).
• შაქრიანი დიაბეტის სამკურნალო წამლები (ტოლბუტამიდი)
• კუჭის წვენის ჰიპერსეკრეციისა და წყლულოვანი დაავადების სამკურნალო პრეპარატები (ციმეტიდინი).
• მანიისა და დეპრესიის მკურნალობაში გამოყენებული წამლები (ლითიუმი). 
• სხვა ანტიდეპრესანტული პრეპარატები (ამიტრიპტილინი, ნორტრიპტილინი).
• შიზოფრენიისა და სხვა ფსიქოზური დარღვევების მკურნალობაში გამოყენებული წამლები (მაგ. პერფენაზინი, ლევომეპრომაზინი და ოლანზაპინი). 
ასერტინი 50, ასერტინი 100 – ის მიღება საკვებთან და სასმელთან ერთად
ასერტინი 50, ასერტინი 100 –ით მკურნალობისას არ შეიძლება ალკოჰოლის მიღება. ასერტინი 50, ასერტინი 100-ის მიღება შეიძლება საკვების გარეშე ან საკვებთან ერთად. 
სატრანსპორტო საშუალებების და მოძრავი მექნიზმების მართვა:
ფსიქოტროპულმა საშუალებებმა, რასაც სერტრალინი განეკუთვნება, შეიძლება ზეგავლენა იქონიონ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. არ შეიძლება სატრანსპორტო საშუალებების მართვა, არც მოძრავ მექნიზმებთან მუშაობა, თუ ცნობილი იქნება, თუ როგორ ზეგავლენას ახდენს წამალი ამ ქმედებების შესრულების უნარზე.