მთავარი წაკითხვა გვერდი 727

არედია® – AREDIA® – АРЕДИА®

საერთაშორისო დასახელება:

PAMIDRONIC ACID

მწარმოებელი: NOVARTIS PHARMA AG,  შვეიცარია

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ძვლების მინერალიზაციაზე და სტრუქტურაზე მოქმედი საშუალება, ბისფოსფონატი.

გამოშვების ფორმა:

ლიოფილიზირებული ფხვნილი ინფუზიისათვის:

ფლაკონში 230 მგ, შეფუთვაში 2 ც.

1 ფლ.

პამიდრონატის დინატრიუმი      30 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

მანიტოლი და ფოსფორის მჟავა.

გამხსნელი: საინექციო წყალი ამპულაში 10 მლ.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პამიდონატის დინატრიუმი არის ძვლოვანი ქსოვილის რეზორბციის ძლიერ მოქმედი ინჰიბიტორი, რომელსაც ახორციელებენ ოსტეოკლასტები. პამიდრონატი შედის მჭიდრო კავშირში ძვლოვანი ქსოვილის ჰიდროქსიაპათიტების კრისტალებთან და ახდენს ამ კრისტალების განზავებას და წარმოქმნის ინჰიბირებს iin vitro ითვლება, რომ iin vitro ძვლოვანი ქსოვილს რეზორბციის შეჩერება შეიძლება აიხსნას უკიდურეს შემთხვევაში ნაწილობრივ, პამიდრონატის შეკავშირებით მინერალურ ნივთიერებებთან.

პამიდრონატი აფერხებს ოსტეოკლასტების წინამორბედების შეღწევას ძვლოვან ქსოვილში და მათ შემდგომ გადაქცევას მოწიფულ ოსტეოკლასტებად, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან ამ ქსოვილის რეზორბციაზე. მაგრამ იგულისხმება, რომ ძვლოვან ქსოვილთან კავშირში შემავალი ბისფოსფონატების მოქმედების დომინირებული მექანიზმი, როგორც in vitro ასევე in vivo, არის მათი ლოკალური და პირდაპირი ანტირეზორბირებული ზემოქმედება.

ჰიპერკალციემიამ შეიძლება მიგვიყვანოს უჯრედგარეშე სითხის მოცულობის შემცირებამდე და თირკმლის გორგოლოვანი ფილტრაციის სიჩქარის დაქვეითებამდე.

არედია, ამცირებს რა ჰიპერკალციემიის გამოხატულებას, ზრდის გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარეს, რაც ავადმყოფთა უმრავლესობაში იწვევს სისხლის შრატში საწყისად მომატებული კრეატინინის დონის შემცირებას.

არედიის კლინიკური კვლევის შედეგებმა ავთვისებიანი სიმსივნეების და მიელომური დაავადების ძვლოვანი მეტასტაზების (უპირატესად ოსტეოლიტური ხასიათის) მქონე ავადმყოფებში გამოავლინა, რომ პრეპარატი ახდენს პრევენციას ან აფერხებს ჩონჩხის ცვლილებების და მათი შედეგების (მოტეხილობები, ზურგის ტვინის კომპრესია, ჰიპერკალციემია, სხივური თერაპიის და ქირურგიული ჩარევის მოთხოვნილება) პროგრესირებას, და ასევე ამცირებს ძვლების დაავადებით განპირობებული ტკივილის გავლენას.

იმ შემთხვევებში, როდესაც არედია გამოიყენებოდა სიმსივნის საწინააღმდეგო სტანდარტულ თერაპიასთან კომბინაციაში, აღინიშნებოდა ძვლოვანი მეტასტაზების პროგრესირების შენელება, გარდა ამისა, აღნიშნულ იქნა, რომ იმ შემთხვევებში, როდესაც ადგილი ჰქონდა ძვლოვანი მეტასტაზების რეფრაქტულობას ციტოტოქსიკური და ჰორმონალური თერაპიის მიმართ, არედიის ზემოქმედებისას აღინიშნებოდა ამ ცვლილებების სტაბილიზაცია ან სკლეროზული პროცესების განვითარებაც კი.

არედიის გამოყენების კარგი თერაპიული ეფექტი აღინიშნება პეჯეტის ძვლოვანი დაავადებების დროს, რომელიც ხასიათდება ძვლოვანი ქსოვილის რეზორბციის ლოკალური მომატებით და მისი რემოდელირების ხარისხობრივი ცვლილებებით.

ფარმაკოკინეტიკა:

ზოგადი თვისებები: პამიდრონატს გააჩნია მაღალი მსგავსება კალციფიცირებულ ქსოვილებთან იმ ვადების ფარგლებში, რომლის განმავლობაშიც ტარდებოდა ექსპერიმენტული კვლევები, არ აღინიშნებოდა პამიდრონატის სრული გამოყოფა ცხოველების ორგანიზმიდან, ამიტომ, კალციფიცირებული ქსოვილები ითვლება პამიდრონატის “მოჩვენებითი ელიმინაციის ადგილი”.

შეწოვა: პამიდრონატის დინატრიუმი გამოიყენება ინტრავენური ინფუზიის გზით. განსაზღვრების მიხედვით, ინფუზიის ბოლოსთვის აბსორბაცია ითვლება დასრულებულად.

განაწილება: ინფუზიის დაწყების შემდეგ სისხლის პლაზმაში პამიდრონატის კონცენტრაცია სწრაფად იზრდება, ხოლო ინფუზიის დასრულების შემდეგ  – ასევე სწრაფად მცირდება. პლაზმაში პამიდრონატის ნახევარსიცოცხლის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 0.8 საათს. ამიტომ პამიდრონატის კონცენტრაციის წონასწორობის მიღწევა შეიძლება ინფუზიის 2-3 საათზე მეტი ხანგრძლივობის დროს. 60 მგ პრეპარატის ინტრავენური ინფუზიის დროს, რომელიც გრძელდება 1 საათზე მეტ ხანს, პამიდრონატის მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში შეადგენს დაახლოებით 10 ნმოლ/მლ.

პრეპარატის თითოეული დოზის მიღების შემდეგ პამიდრონატის დინატრიუმის რაოდენობა პროცენტულ გამოსახულებაში, რომელიც შეკავდება ორგანიზმში, ერთნაირი აქვთ ადამიანსა და ცხოველს. ამრიგად ძვლოვან ქსოვილში პამიდრონატის კუმულაცია არ იზღუდება ამ ქსოვილის მოცულობით და დამოკიდებულია მხოლოდ შეყვანილი პრეპარატის ჯამურ დონეზე. ცირკულირებადი პამიდრონატის შეკავშირება პლაზმის ცილებთან შედარებით მცირეა (დაახლოებით 54%) და იზრდება სისხლში კალციუმის შემადგენლობის პათოლოგიური მომატების შემთხვევაში.

გამოყოფა: ითვლება, რომ პამიდრონატი არ განიცდის ბიოტრანსფორმაციას გამოყოფის დროს. ინტრავენური ინფუზიის შემდეგ პამიდრონატის შეყვანილი დოზის დაახლოებით 20-55% აღმოჩნდება შარდში შუცვლელი სახით 72 საათის განმავლობაში. დარჩენილი რაოდენობა შეკავდება ორგანიზმში განუსაზღვრელად ხანგრძლივი დროით (ყოველ შემთხვევაში პამიდრონატის გამოყოფა არ იყო დარეგისტრირებული ექსპერიმენტული კვლევების ჩატარების დროის განმავლობაში). პრეპარატის ის ნაწილი (პროცენტულ გამოსახულებაში), რომელიც შეკავდება ორგანიზმში, არ არის დამოკიდებული არც შეყვანილ დოზაზე  (15-180 მგ ფარგლებში) და არც ინფუზიის სიჩქარეზე (1.25-60 მგ/სთ-ის ფარგლებში).

პამიდრონატის გამოყოფა შარდთან ერთად ორფაზიანია, ნახევარგამოყოფის პერიოდები შეადგენენ, შესაბამისად 1.6 და 27 საათს. საერთო პლაზმური კლირენსი შეადგენს დაახლოებით 180 მლ/წთ, ხოლო თირკმლის კლირენსი  – 54 მლ/წთ. პამიდრონატის თირკმლის კლირენსი კორელირებს კრეატინინის კლირენსთან.

ფარმაკოკინეტიკა პაციენტების ცალკეულ ჯგუფებთან:

უმნიშვნელოა პამიდრონატის მეტაბოლური და ღვიძლის კლირენსი. ალბათ ამიტომ არ აღინიშნება ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის გავლენა პამიდრონატის ფარმაკოკინეტიკაზე. ასევე ამის შედეგად, მცირეა არედიის პოტენციალი სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედების მხრივ, როგორც მეტაბოლურ დონეზე, ასევე სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირების დონეზე. თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევების მქონე პაციენტებს (კრეატინინის კლირენსის

ჩვენებები:

დაავადების მკურნალობა, რომელიც თან ერთვის ოსტეოკლასტების მომატებულ აქტიურობას:

  • ავთვისებიანი სიმსივნის მეტასტაზები ძვალში (უპირატესად ოსტეოლიტური ხასიათის) და მიელომური დაავადება (მრავლობითი მიელომა);
  • ჰიპერკალციემია, განპირობებული ავთვისებიანი სიმსივნეებით.
  • პეჯეტის  ძვლოვანი დაავადება.

მიღების წესები და დოზირება:

არ შეიძლება არედიის ინტრავენურად შეყვანა ნაკადით. ფლაკონში მოთავსებული პრეპარატის ფხვნილი პირველ რიგში უნდა გაიხსნას სტერილურ საინექციო წყალში. მნიშვნელოვანია ყურადღების მიქცევა იმაზე, რომ პრეპარატის ფხვნილი გაიხსნას სრულად. შემდეგ მიღებული ხსნარი შეყვანის წინ დამატებით უნდა გაიხსნას ხსნარით ინფუზიისათვის, რომელიც არ შეიცავს კალციუმს (მაგალითად, ნატრიუმის ქლორიდის 0.9% ხსნარით ან გლუკოზის 5% ხსნარით); ამის შედეგად მიღებული არედიის ხსნარი შეჰყავთ ინტრავენურად ნელა, ინფუზიის გზით. არედიის კონცენტრაცია ინფუზიურ ხსნარში არ უნდა აღემატებოდეს 90 მგ/250 მლ. პრეპარატის ინფუზიის სიჩქარე არ უნდა აღემატებოდეს 60 მგ/სთ (1 მგ/წთ). ჩვეულებრივ არედიის დოზა, რომელიც შეადგენს 90 მგ და შეიცავს 250 მლ ინფუზიურ ხსნარს, შეყავთ 2 საათის განმავლობაში.

მიელომური დაავადების მქონე პაციენტებისათვის და ჰიპერკალციემიის დროს, განპირობებულს ავთვისებიანი სიმსივნეებით, რეკომენდებულია არ გადააჭარბონ არედიის დოზას, რომელიც შეადგენს 90 მგ და შეიყვანონ იგი 500 მლ ინფუზიური ხსნარით 4 საათზე მეტი დროის განმავლობაში.

იმისათვის, რომ დავიყვანოთ მინიმუმამდე ლოკალური რეაქციები პრეპარატის ინფუზიის ადგილებში, საინექციო ნემსი შედარებით მსხვილ ვენაში უნდა იყოს გულმოდგინეთ დაყენებული.

გამოყენება ზრდასრულ და ხანდაზმულ პაციენტებში:

ავთვისებიანი სიმსივნეების მეტასტაზები ძვალში (უპირატესად ოსტეოლიტური ხასიათის) და მიელომური დაავადება. არედია გამოიყენება 90 მგ დოზით ერთჯერადი ინფუზიის სახით, რომელიც ხორციელდება ყოველ 4 კვირაში.

ავთვისებიანი სიმსივნის მეტასტაზების ძვალში მქონე პაციენტებისათვის, რომლებიც იღებენ ქიმიოთერაპიას 3-კვირიანი ინტერვალებით, არედია 90 მგ დოზით ასევე შეიძლება გამოიყენოს 3-კვირიანი ინტერვალებით.

ჰიპერკალციემია, განპირობებული ავთვისებიანი სიმსივნეებით:

არედიის მიღების დაწყებამდე ან თერაპიის მსვლელობისას რეკომენდებულია ავადმყოფის რეჰიდრატაციის ჩატარება ნატრიუმის ქლორიდის 0.9% ხსნარის დახმარებით. მკურნალობის კურსის განმავლობაში გამოყენებული არედიის ჯამური დოზა დამოკიდებულია პაციენტის სისხლის შრატში კალციუმის საწყის დონეზე. ქვემოთ მითითებული რეკომენდაციები შექმნილია კლინიკური მონაცემების საფუძველზე კალციუმის კონცენტრაციის არაკორიგირებული მნიშვნელობების მიხედვით. თუმცა, ცხრილში მოყვანილი არედიის დოზების დიაპაზონი შეიძლება გამოყენებულ იყოს კალციუმის დონის იმ მნიშვნელობებისათვის, რომლებიც კორიგირებულია პაციენტების რეჰიდრატაციის შემდეგ ცილის ან სისხლის შრატის ალბუმინის დონის გათვალისწინებით.

კალციუმის საწყისი დონე სისხლში

არედიის რეკომენდებული ჯამური დოზა (მგ)

 

(მმოლ/ლ

(მგ%)

არა უმეტეს 3.0

არა უმეტეს 12.0

15-30

 

3.0-3.5

12.0-14.0

30-60

3.5-4.0

60-90

60-90

4.0 მეტი

 

90

არედიის ჯამური დოზა შეიძლება შეყვანილ იყოს, როგორც ერთჯერადი ინფუზიის განმავლობაში, ასევე რამდენიმე ინფუზიის დახმარებით რომელიც განხორციელდება 2-4 თანმიმდევრული დღის განმავლობაში. პრეპარატის მაქსიმალური საკურსო დოზა (მკურნალობის პირველი და შემდეგი კურსისათვის) შეადგენს 90 მგ-ს.

სისხლის შრატში კალციუმის კონცენტრაციის მნიშვნელოვანი შემცირება ჩვეულებრივ აღინიშნება არედიის შეყვანიდან 24-48 საათის შემდეგ, ხოლო ამ მაჩვენებლის ნორმალიზება 3-7 დღის განმავლობაში. თუ სისხლში კალციუმის დონის ნორმალიზება არ იქნება მიღწეული მითითებული დღის განმავლობაში, მაშინ შესაძლებელია პრეპარატის დამატებით შეყვანა. სხვადასხვა ავადმყოფებისათვის მიღებული ეფექტის შენარჩუნების ხანგრძლივობა განსხვავებულია. ჰიპერკალციემიის აღდგენის შემთხვევაში ტარდება არედიის შეყვანის განმეორებითი კურსი. კლინიკური გამოცდილება, რომელიც დაგროვილია ამჟამად, ცხადყოფს, რომ პრეპარატის შეყვანის კურსის რაოდენობის ზრდასთან ერთად არედიის ეფექტურობამ შეიძლება იკლოს.

პეჯეტის ძვლოვანი დაავადება:

არედიის რეკომენდებული ჯამური დოზა მკურნალობის ჩატარების დროს შეადგენს 180-210 მგ. პრეპარატის ჯამური დოზა, რომელიც შეადგენს 180 მგ შეიძლება შეყვანილი იყოს ან როგორც 6 ინფუზია (30 მგ ერთხელ კვირაში), ან როგორც 3 ინფუზია (60 მგ კვირის გამოშვებით). თუ 1 ინფუზიისათვის გათვალისწინებულია 60 მგ დოზა, მაშინ ასეთ შემთხვევაში პირველი შეყვანისათვის რეკომენდებულია 30 მგ დოზის გამოყენება. ამრიგად, ჯამური საკურსო დოზა შეადგენს 210 მგ დოზირების ასეთი რეჟიმი (მაგრამ უკვე პირველადი 30 მგ დოზის გამოტოვებით) შეიძლება გავიმეოროთ 6 თვის შემდეგ დაავადების რემისიამდე გამწვავების შემთხვევაში.

გამოყენება თირკმლის ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებში:

პრეპარატის გამოყენება აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვეების მქონე პაციენტების სამკურნალოდ (კრეატინინის კლირენსი

როგორც სხვა ინტრავენური ბიფოსფონატების გამოყენების დროს, რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის კონტროლი, მაგალითად შრატის კრეატინინის გამოკვლევა პრეპარატის თითოეული დოზის მიმართ. პაციენტებმა ავთვისებიანი სიმსივნეების მეტასტაზებით ძვლებში, რომლებიც იღებენ არედიას, უნდა შეაჩერონ თერაპია იმ დრომდე, სანამ თირკმლის ფუნქცია არ აღდგება 10%-ით საწყის მნიშვნელობამდე, თუ არის თირკმლის ფუნქციის გაუარესების ნიშნები. ეს რეკომენდაცია დამყარებულია კლინიკურ კვლევებზე, სადაც თირკმლის ფუნქციის გაუარესება განისაზღვრა, როგორც:

  • პაციენტებისათვის კრეატინინის ნორმალური საწყისი დონით, მომატება 0.5 მგ/დლ-ით;
  • პაციენტებისათვის კრეატინინის არანორმალურიი საწყის დონით, მომატება 1.0 მგ/დლ-ით;

ფარმაკოკინეტიკურმა გამოკვლევებმა უჩვენა, რომ სიმსივნიან პაციენტებს თირკმლის ნორმალური ან დაქვეითებული ფუნქციით არ სჭირდებათ დოზის კორექცია თირკმლის ფუნქციის უმნიშვნელოდან (კრეატინინის კლირენსი 61-90 მლ/წთ) ზომიერად გაუარესებულ მდგომარეობამდე (კრეატინინის კლირენსი 30-60 მლ/წთ). ასეთი პაციენტებისათვის ინფუზია არ უნდა აღემატებოდეს 90 მგ/4 სთ (დაახლოებით 20-22 მგ/სთ).

გამოყენება ღვიძლის ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებში:

ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებისათვის ღვიძლის ფუნქციის ზომიერი პათოლოგიით არ არის საჭირო პრეპარატის დოზის კორექტირება.

გამოყენება ბავშვებში:

ამჟამად არ არსებობს ბავშვებში არედიის გამოყენების კლინიკური გამოცდილება.

გვერდითი მოვლენები:

გვერდითი რეაქციები არედიას პრეპარატზე სუსტად არის გამოხატული და ტრანზიტორულია.

ყველაზე ხშირი არასასურველი რეაქციებია უსიმპტომო ჰიპოკალციემია და ციება (სხეულის ტემპერატურის მომატება 1-2 გრადუსით), რომელიც ჩვეულებრივ ვითარდება პირველი 48 საათის განმავლობაში. პრეპარატის ინფუზიის შემდეგ ჩვეულებრივ, ციება გადის დამოუკიდებლად და არ საჭიროებს მკურნალობას.

არასასურველი მოვლენების სიხშირის შეფასების კრიტერიუმები: ძალიან ხშირად  – (>1.10), ხშირად  – (>1/100, 1/10), ხანდახან  – (>1/1000, 1/10000,

ინფექციები: ხანდახან  – მარტივი და გარშემორტყმული ჰერპესის გამწვავება.

სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ხშირად  – ანემიით, თრომბოციტოპენია, ლიმფოციტოპენია; ძალიან იშვიათად  – ლეიკოპენია.

იმუნური სისტემის მხრივ: ხანდახან  – ანაფილაქსიური შოკი, ალერგიული რეაქციები ანაფილაქტოიდური რეაქციების ჩათვლით, ბრონქოსპაზმი, ქოშინი, კვინკეს შეშუპება.

ცნს-ის მხრივ: ხშირად  – პარესთეზია, ტეტანია (როგორც სიმპტომატური ჰიპოკალციემიის გამომჟღავნება), თავის ტკივილი, უძილობა, ძილიანობა; ხანდახან  – კრუნჩხვები, გაღიზიანებადობა, თავბრუსხვევა, ლეთარგია; ძალზე იშვიათად  – ორიენტირების დარღვევა, მხედველობითი ჰალუცინაციები.

გრძნობის ორგანოების მხრივ: ხშირად  – კონიუქტივიტი; ხანდახან  – უვეიტი (ირიტი, ირიდოციკლიტი); ძალზე იშვიათად  – სკლერიტი, ეპისკლერიტი, ქსანტოფსია.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ხშირად  – არტერიული ჰიპერტენზია; ხანდახან  – არტერიული ჰიპოტენზია; ძალზე იშვიათად  – მარცხენა პარკუჭის უკმარისობის ნიშნები (ქოშინი, ფილტვის შეშუპება) ან შეგუბებითი გულის უკმარისობის ნიშნები (შეშუპებები).

კუჭ-ნაწლავის სისტემის მხრივ: ხშირად  – გულისრევა, პირღებინება, ანორექსია, ტკივილი მუცელში, დიარეა, ყაბზობა, გასტრიტი; ხანდახან  – დისპეფსია.

დერმატოლოგიური რეაქციები: ხშირად  – გამონაყარი; ხანდახან  – ქავილი.

საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის მხრივ: ხშირად  – ძვლებში ტრანზიტორული ტკივილები, ართრალგია, მიალგია, გენერალიზირებული ტკივილები; ხანდახან  – კუნთოვანი სპაზმები.

თირკმლის მხრივ: ხანდახან  – თირკმლის მწვავე უკმარისობა; იშვიათად  – ცენტრალური სეგმენტური გლომერულოსკლეროზი, დესტრუქციული ვარიანტის ჩათვლით, ნევროზული სინდრომი; ძალზე იშვიათად  – თირკმლის თანმხლები დაავადების მიმდინარეობის გაუარესება, ჰემატურია.

ზოგადი დარღვევები: ძალიან ხშირად  – ციება და გრიპისმაგვარი სიმპტომები, რომელსაც ხანდახან თან ახლავს სისუსტე, კანკალი, დაღლილობის შეგრძნება, ჰიპერემია; ხშირად  – პრეპარატის ინფუზიის ადგილში  – ტკივილი, სიწითლე, შეშუპება, გამკვრივება, ფლებიტი, თრომბოფლებიტი.

ბიოქიმიური ცვლილებები: ძალიან ხშირად  – ჰიპოკალციემია, ჰიპოფოსფატემია; ხშირად  – ჰიპოკალიემია, ჰიპომაგნიემია, კრეატინინი შრატში; ხანდახან  – ღვიძლის ფუნქციონალური სინჯების ცვლილებები, შრატში შარდოვანას კონცენტრაციის მომატება; ძალზე იშვიათად  – ჰიპერკალიემია, ჰიპერნატრიემია. ზემოთ ჩამოთვლილი არასასურველი მოვლენებიდან ბევრი შეიძლება დაკავშირებული იყოს ძირითად დაავადებასთან.

ოსტეონეკროზის (ძირითადად ყბები) ძალიან იშვიათ შემთხვევები აღენიშნებოდათ პაციენტებს, რომლებიც გადიოდნენ ბიფოსფონატებით თერაპიას. ანგარიშების უმრავლესობა მიუთითებს ონკოავადმყოფებზე, რომლებსაც ამოუღეს კბილები ან ჩაუტარდათ სხვა ყბა-სახის ქირურგია. ყბის ოსტეონეკროზის ალბათობა იზრდება რისკის ფაქტორის არსებობის დროს, კიბოს დიაგნოზის ჩათვლით, თანმხლები თერაპია (მაგალითად, ქიმიოთერაპია, რადიოთერაპია, თერაპია კორტიკოსტეროიდებით) და თანმხლები დაავადებები (მაგალითად, ანემია, კოაგულოპათია, ინფექციები, პირის ღრუს წინამორბედი დაავადებები). თუმცა მიზეზი ვერ განისაზღვრა, უმჯობესია ქირურგიული ჩარევის აცილება ყბაზე, რადგან გამოჯანმრთელება შეიძლება გაჭიანურდეს.

უკუჩვენებები:

ჰიპერმგრძნობელობა პამიდრონატის ან სხვა ბიფოსფონატების ან პრეპარატის სხვა კომპონენტების მიმართ.

ორსულობა და ლაქტაცია:

კლინიკური გამოცდილება, რომელიც იძლევა საშუალებას რეკომენდაცია გაუწიოს არედიის გამოყენებას ორსულობის პერიოდში, ჯერჯერობით არ არსებობს. ამიტომ მოცემული პრეპარატის გამოყენება ორსულობის პერიოდში არ არის მიზანშეწონილი. გარდა შემთხვევებისა, როდესაც ჰიპერკალციემია საფრთხეს უქმნის სიცოცხლეს. მეძუძურ დედებს, რომლებიც გადიან პრეპარატ არედიით მკურნალობის კურსს, ეკრძალებათ ბავშვის ძუძუთი კვება.

განსაკუთრებული მითითებები:

არ შეიძლება პრეპარატ არედიის შეყვანა ვენაში ნაკადით, მხოლოდ ნელი ინტრავენური ინფუზიის გზით წინასწარი განზავების შემდეგ. ბიფოსფონატები, მათ შორის არედიაც, კავშირშია თირკმელზე ტოქსიკურ ზემოქმედებასთან, რომელიც გამოიხატება თირმკლის ფუნქციის გაუარესებაში, და თირკმლის პოტენციურ უკმარისობაში. თირკმლის ფუნქციის კლინიკური არსებული გაუარესების რისკის მეშვეობით, რომელიც შესაძლოა, პროგრესირებს თირკმლის უკმარისობამდეც, პრეპარატის ერთჯერადი დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 90 მგ. ისევე, როგორც სხვა ინტრავენური ბიფოსფონატების გამოყენების დროს რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის გაკონტროლება, მაგალითად: შრატის კრეატინინის განსაზღვრა პრეპარატის თითოეული დოზის მიმართ. არ არის სასურველი პრეპარატ არედიას გამოყენება სხვა ბიფოსფონატებთან ერთდროულად, რადგანაც არ არის შესწავლილი ასეთი კომბინირებული მკურნალობის შედეგები.

პრეპარატ არედიათი ჩატარებული თერაპიის მსვლელობის დროს აუცილებელია რეგულარულად გაკონტროლდეს სტანდარტული ჰიპერკალცირებულშეკავშირებული მეტაბოლური პარამეტრები, სისხლის შრატში კალციუმის და ფოსფატის კონცენტრაციის ჩათვლით. ჰიპერკალციემიის განვითარების რისკი მომატებული აქვთ ავადმყოფებს, რომლებმაც გადაიტანეს ქირურგიული ჩარევა ფარისებრ ჯირკვალზე, ფარული ჰიპოპარათირეოზის მიზეზით.

პაციენტებს, რომლებსაც ხანგრძლივი დროის პერიოდში უტარდებათ არედიის ხშირი ინფუზიები, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, როდესაც მათ გააჩნიათ თირკმლის თანმხლები დაავადებები ან აღენიშნებათ მიდრეკილება თირკმლის დაზიანების მიმართ ძირითადი დაავადების შედეგად (მაგალითად, მიელომური დაავადებების დროს და/ან ჰიპეკალციემიის დროს, რომელიც განპირობებულია ავთვისებიანი სიმსივნით), აუცილებლად პერიოდულად უტარდებათ თირკმლის ფუნქციის შეფასება (სტანდარტული ლაბორატორიული ანალიზების და კლინიკური მონაცემების შედეგების გამოყენებით). პრეპარატი გამოიყოფა უცვლელად თირკმლის მეშვეობით, ამიტომ თირკმლის უარყოფითი რეაქციის რისკი, შესაძლებელია მეტად ჰქონდეთ პაციენტებს, რომლებსაც აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის შემცირება.

ეს რეკომენდაცია გამომდინარეობს შეტყობინებიდან თირკმლის ფუნქციის შესაძლო გაუარესების შესახებ (თირკმლის უკმარისობის განვითარებამდეც) მიელომური დაავადების მქონე ავადმყოფების არედიით ხანგრძლივი დროით მკურნალობის დროს. მაგრამ, რადგან ამ შემთხვეევებში აღინიშნებოდა ასევე ძირითადი დაავადების და/ან თირკმლის თანმხლები დაავადების პროგრესირება, თირკმლის ფუნქციის გაუარესებას და არედიის გამოყენებას შორის ურთიერთობის მიზეზობრივი ხასიათი დარჩა გაურკვეველი.

ნატრიუმის-ქლორიდის ხსნარის შეყვანამ, რომელიც გამოიყენება ინფუზიური ხსნარის მოსამზადებლად, შეიძლება გამოიწვიოს განსაკუთრებულად ხანდაზმულ პაციენტებში, რომლებსაც გააჩნიათ გულის დაავადებები გულის უკმარისობამდე (მარცხენა პარკუჭის მწვავე ან ქრონიკული უკმარისობა) ციების განვითარება (სიმპტომები, რომლებიც წააგავს გრიპს), ასევე შეიძლება შეუწყოს ხელი ამ გართულების განვითარებას.

ჰიპოკალციემიის განვითარების რისკის შემცირების მიზნით პეჯეტის ძვლოვანი დაავადების მქონე პაციენტებს დამატებით უნიშნავენ კალციუმის პრეპარატებს და ვიტამინ “D”-ეს, რადგან ასეთ ავადმყოფებს მაღალი აქვთ კალციუმის და ვიტამინ “D”-ეს დეფიციტის განვითარების რისკი.

გავლენა მანქანის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე:

აუცილებელია პაციენტების გაფრთხილება, რომ არედიის ინფუზიის შემდეგ, გამონაკლის შემთხვევებში შეიძლება განვითარდეს ძილიანობა და/ან თავბრუსხვევა. ასეთ შემთხვევებში რეკომენდებულია უარის თქმა მანქანის მართვაზე, სხვა პოტენციურად საშიშ მექანიზმებთან მუშაობაზე ან სხვა საქმიანობაზე, რომელიც პაციენტის რეაქციის სიჩქარის დაქვეითების გამო შეიძლება გახდეს საშიში.

ჭარბი დოზირება:

აუცილებელია ყურადღების მიქცევა პაციენტის მდგომარეობაზე, რომელმაც მიიღო პრეპარატის რეკომენდებულზე მეტი დოზა. ჰიპოკალციემიის კლინიკური ნიშნები (პარესთეზია, ტეტანია და ჰიპოტენზია) შეიძლება აღმოიფხვრას კალციგლუკონატის ინფუზიის მეშვეობით.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

არედიის ერთდროული გამოყენება ხშირად გამოყენებული სიმსივნის საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად იწვევდა რაიმე მნიშვნელოვან ურთიერთქმედებას.

არედიის და კალციტონინის კომბინირებული მიღების დროს პაციენტებში გამოხატული ჰიპერკალციემიით აღინიშნებოდა მოქმედების სინერგიზმი, რაც იწვევდა სისხლის შრატში კალციუმის კონცენტრაციის სწრაფ კლებას.

საჭიროა სიფრთხილე პრეპარატის ერთდროულად სხვა პოტენციურად ნეფროტოქსიკურ პრეპარატებთან გამოყენების დროს.

მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში თირკმლის დისფუნქციის რისკი შესაძლოდ  მაღალია, თუ პრეპარატი გამოიყენება ტალდომიდთან კომბინაციაში.

კვლევებმა შუშის ფლაკონებთან და ასევე ჭურჭელთან, რომლებიც დამზადებულია პოლივინქლორიდისაგან და პოლიეთილისაგან (შევსებული 0.9% ნატრიუმ ქლორიდის ი/ვ ხსნარით ან 5% ინტრავენური ხსნარით), არ უჩვენეს არანაირი შეუთავსებლობა პრეპარატთან.

პოტენციური შეუთავსებლობის ასაცილებლად პრეპარატის აღდგენილი ხსნარი უნდა გაიხსნას ნატრიუმის ქლორიდის ინტრავენური 0.9% ხსნარით ან გლუკოზის 5% ინტრავენური ხსნარით.

პრეპარატის აღდგენილი ხსნარი არ უნდა შეერიოს ხსნარს, რომელიც შეიცავს კალციუმს, მაგალითად, რინგერის ხსნარი.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 300C ტემპერატურაზე, აღდგენილი ხსნარი ქიმიურად და ფიზიკურად სტაბილურია 24 საათის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე, მაგრამ მიკრობიოლოგიური დაბინძურების აცილების მიზნით, სასურველია ხსნარის გამოყენება მაშინვე, განზავების შემდეგ, წინააღმდეგ შემთხვევაში მისი გამოყენებით მიღებულ შედეგებზე პასუხისმგებლობას ღებულობს მომხმარებელი. საერთო დრო აღდგენის, განზავების, რეფრიჟირატორში 2-80c ტემპერატურაზე შენახვას და გამოყენებას შორის არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს.

ვარგისიანობის ვადა:   3 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

არდუანი – ARDUAN – АРДУАН

საერთაშორისო დასახელება:

PIPECURONIUM BROMIDE

მწარმოებელი: GEDEON RICHTER, უნგრეთი

კლინიკურფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ქოლინოლიტიკი; მიორელაქსანტი

გამოშვების ფორმა:

ლიოფილიზირებული ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად: ფლაკონში,

გამხსნელთან კომპლექტში 25 ც.

1 ფლ.

პიპეკურონიუმის ბრომიდი ……………          4 მგ

გამხსნელი: ფიზიოლოგიური ხსნარი ამპ. …. 2 მლ

 

ვრცლად პიპეკურონიის ბრომიდი

არდეისედონი – ARDEYSEDON – АРДЕИСЕДОН

საერთაშორისო დასახელება:

valeriana officinalis, humulus lupulus

მწარმოებელი: Ardeypharm GmbH, გერმანია

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანქსიოლიზური და საძილე საშუალებები; ფიტოპრეპარატები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები 20ც

1 შემოგარსული ტაბლეტი (დრაჟე) შეიცავს:

კატაბალახას ფესვის მშრალი ექსტრაქტი ……………  200 მგ.

გამხსნელი საშუალება …………………………………..   70% ეთანოლი.

სვიის გირჩების მშრალი ექსტრაქტი ………………….  68მგ.

გამხსნელი საშუალება …………………………………… 40% ეთანოლი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

არდეისედონი მცენარეული დამამშვიდებელი პრეპარატია.

მის შემადგენლობაში შემავალი კატაბალახას ფესვის მშრალი ექსტრაქტი განაპირობებს ცენტრალური ნერვული სისტემის დამშვიდებას, აგზნებადობის შემცირებას, ახასიათებს სპაზმოლიზური მოქმედება, არეგულირებს გულის ფუნქციონირებას, აუმჯობესებს კორონარულ სისხლის მიმოქცევას, ახანგრძლივებს საძილე საშუალებების მოქმედებას.

სვიის გირჩების მშრალ ექსტრაქტს ახასიათებს ნეიროტროპული მოქმედება, არეგულირებს ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციონირებას, აქვს ტკივილგამაყუჩებელი, მასტიმულირებელი მოქმედება.

ჩვენებები:

არდეისედონი გამოიყენება მოუსვენრობისას და ნევროზული აშლილობით გამოწვეული ჩაძინების დარღვევის დროს.

მიღების წესები და დოზები:

პერორალური მიღებისთვის.

მოზრდილებში და 12 წლის შემდეგ:

– მოუსვენრობის დროს 1 შემოგარსული ტაბლეტი ×2-3 დღეში.

– ნევროზით განპირობებული ჩაძინების გართულების შემთხვევაში – 1 შემოგარსული ტაბლეტი დაძინებამდე ნახევარი ან ერთი საათით ადრე. საჭიროების შემთხვევაში, დამატებით 1 შემოგარსული ტაბლეტი საღამოს საათებში.

გვერდითი მოვლენები:

ძალიან იშვიათად, შესაძლოა გამოვლინდეს ალერგიული გამონაყარი კანზე. გვერდითი ეფექტები ქრება მედიკამენტის მოხსნისას.

უკუჩვენება:

მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატში შემავალი კომპონენტების მიმართ. ბავშვებში მოცემული პრეპრატის გამოყენების შესახებ არ მოიპოვება საკმარისი გამოკვლევები, ამიტომ ამ პრეპარატის გამოყენება 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დაუშვებელია.

ორსულობა და ლაქტაცია:

კატაბალახას გავრცელებული გამოყენება მიუთითებს იმაზე, რომ ამ პრეპარატს არ გააჩნია რისკი და გვერდითი ეფექტები ორსულობის და ლაქტაციის დროს მისი გამოყენებისას. ექსპერიმენტული გამოკვლევის შედეგები არ მოიპოვება. აქედან გამომდინარე, ამ მედიკამენტის გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში დაუშვებელია.

განსაკუთრებული მითითებები:

ამ მედიკამენტის მიღებიდან 2 საათის შემდეგ არ არის რეკომენდებული მანქანის მართვა ან ისეთი სამუშაოს შესრულება, რომელიც მოითხოვს დიდ ყურადღებას. განსაკუთრებით საშიშია ამ მედიკამენტის და ალკოჰოლის ერთდროული გამოყენება.

არგოსულფანი – ARGOSULFAN – АРГОСУЛЬФАН

საერთაშორისო დასახელება:

SULFATHIAZOLE

მწარმოებელი: JELFA S.A., პოლონეთი

მოქმედი ნივთიერება: სულფათიაზოლი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

პრეპარატი ანტიბაქტერიული მოქმედებით გარეგანი გამოყენებისათვის.

გამოშვების ფორმა:

კრემი 2%: ტუბში 15 გ და 40 გ, ქილაში 400 გ

1 გ

სულფათიაზოლის ვერცხლის მარილი ……..  20 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

თხევადი პარაფინი, ციტოსტეარული სპირტი, თეთრი ვაზელინი, ლაურილსულფატ ნატრიუმი, გლიცეროლი, პროპილჰიდროქსიბენზოატი, მეთილ ჰიდროქსიბენზოატი, დიფოსფორმჟავა კალიუმი, ფოსფორმჟავა ნატრიუმი, წყალი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

არგოსულფანის კრემი წარმოადგენს ანტიბაქტერიული გარეგანი მოხმარების პრეპარატს, რომელიც ხელს უწყობს ჭრილობების შეხორცებას (დამწვრობა, ტროფიკული, ჩირქოვანი და ა.შ.), ეფექტურად იცავს ჭრილობებს ინფიცირებისგან, ახდენს ჭრილობის წვის და ტკივილის კუპირებას, ამცირებს მკურნალობის ხანგრძლივობას, კანის გადანერგვისთვის მოსამზადებელ დროს. ხშირ შემთხვევაში ახდენს ჭრილობის შეხორცებას, რის გამოც გამოირიცხება ტრანსპლანტაციის ჩატარების აუცილებლობა.

კრემში შემავალი სულფანილამიდი-სულფათიაზოლი წარმოადგენს ანტიბაქტერიულ, ბაქტერიოსტატურ საშუალებას. მას გააჩნია ანტიბაქტერიული, ბაქტერიოსტატული მოქმედების ფართო სპექტრი, გრამდადებით და გრამუარყოფით ბაქტერიებთან მიმართებაში.

სულფათიაზოლის მიკრობსაწინააღმდეგო მოქმედების მექანიზმი გამოვლინდება მის მიერ მიკრობების ზრდის და გამრავლების დათრგუნვით, რაც დაკავშირებულია პარაამინობენზოის მჟავასთან კონკურენტული ანტაგონიზმით და დიჰიდროპტეროატსინთეტაზის დათრგუნვით, რისი მეშვეობითაც ირღვევა დიჰიდროფოლის მჟავის სინთეზი, რაც საბოლოოდ თავის მხრივ იწვევს  – ტეტრაჰიდროფოლის მჟავას წარმოქმნის ინჰიბირებას, რომელიც აუცილებელია მიკრობული უჯრედის პურინების და პირიმიდინების სინთეზისთვის. პრეპარატში არსებული ვერცხლის იონები რამდენიმე ათეულჯერ აძლიერებენ სულფანილამიდის ანტიბაქტერიულ მოქმედებას. ისინი თრგუნავენ ბაქტერიების გამრავლება-დაყოფას მიკრობული უჯრედის დეზოქსირიბონუკლეინის მჟავასთან დაკავშირების გზით, ვერცხლის იონები ასუსტებენ სულფანილამიდების მასენსიბილიზირებელ თვისებებს.

კრემის ჰიდროფილური საფუძვლის წყალობით, რომელსაც გააჩნია ოპტიმალური pH და შეიცავს წყლის დიდ რაოდენობას, ხდება ადგილობრივი ანალგეზირებადი მოქმედების უზრუნველყოფა და ძლიერდება ჭრილობის მიდამოების ტენიანობის მომატება. ყოველივე ეს, განაპირობებს პრეპარატის კარგ შეღწევას და უზრუნველყოფს ჭრილობის სწრაფ შეხორცებას.

ჩვენებები:

  • ნებისმიერი წარმოშობის ყველა ხარისხის დამწვრობა (თერმული, მზით, ქიმიური, ელექტრო, სხივური);
  • მოყინვები;
  • ნაწოლები;
  • კიდურების სხვადასხვა გენეზის ტროფიკული წყლულები (მათ შორის ვენური უკმარისობა, მაობლიტირებელი ენდარტერიტი, შაქრიანი დიაბეტის დროს ტროფიკის დარღვევა, წითელი ქარი და ა.შ.);
  • ჩირქოვანი ჭრილობები;
  • საყოფაცხოვრებო ტრავმები;
  • ინფიცირებული დერმატიტები;
  • მარტივი, კონტაქტური დერმატიტი;
  • იმპეტიგოს გართულებები;
  • მიკრობული ეგზემა;
  • სტრეპტო  – სტაფილოდერმია.

მიღების წესები და დოზირება:

გარეგანი ხმარების პრეპარატი გამოიყენება როგორც ღია მეთოდით, ისევე ოკლუზიური ნახვევების მეშვეობით.

გასუფთავების და ქირურგიული დამუშავების შემდეგ, სტერილურობის პირობებით დაცვით, ჭრილობაზე პრეპარატი იდება 2-3 მმ სისქეზე 2-3-ჯერ დღეში. მკურნალობის პერიოდში ჭრილობა დაფარული უნდა იქნას კრემით. თუკი ჭრილობის ნაწილი გაიხსნება, საჭიროა მასზე კრემის დამატებით დადება. ოკლუზიური ნახვევის დადება შესაძლებელია, მაგრამ არ არის აუცილებელი.

კრემი იხმარება ჭრილობის საბოლოო შეხორცებამდე, ან კანის ტრანსპლანტაციისთვის მოსამზადებელი პერიოდის განმავლობაში. ინფიცირებულ ჭრილობაზე პრეპარატის გამოყენებამ, შესაძლოა გამოიწვიოს ექსუდატის წარმოქმნა. კრემის გამოყენების წინ საჭიროა ჭრილობის გასუფთავება 0.1%-იანი წყალ-ქლორ-ჰექსიდინის ხსნარით; 3%-იანი ბორის მჟავით, ან სხვა ანტისეპტიკური საშუალებით. მაქსიმალური დღიური დოზა  – 25 გ მკურნალობის მაქსიმალური ხანგრძლივობა  – 60 დღე.

გვერდითი მოვლენები:

კანის ალერგიული რეაქციები. ზოგჯერ შესაძლებელია კანის გაღიზიანება, რაც გამოიხატება წვის შეგრძნებით, კრემის დადების ადგილზე. არგოსულფანის ხანგრძლივმა ხმარებამ შესაძლოა გამოიწვიოს სისხლში ცვლილებები, დამახასიათებელი სისტემური სულფანილამიდებისათვის (მაგ. ლეიკოპენია), აგრეთვე დესქვამაციური დერმატიტი.

უკუჩვენებები:

  • ჰიპერმგრძნობელობა სულფათიაზოლის და სხვა სულფანილამიდების მიმართ;
  • გლუკოზა-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზის თანდაყოლილი უკმარისობა;
  • არ გამოიყენება დღენაკლულ ბავშვებში და ახალშობილებში (2 თვემდე). სიყვითლის განვითარების რისკის გამო.

ორსულობა და ლაქტაცია:

  • არ არის რეკომენდებული პრეპარატის ხმარება ორსულობის დროს. პრეპარატი შესაძლებელია გამოყენებულ იქნას მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისთვის სავარაუდო სარგებელი აღემატება ნაყოფისათვის შესაძლო რისკს (მაგ. როდესაც სხეულის დამწვარი ზედაპირის მოცულობა აღემატება სხეულის მთლიანი ზედაპირის 20%-ს).
  • არ არის რეკომენდებული პრეპარატის ხმარება ძუძუთი კვების დროს.

განსაკუთრებული მითითებები:

კანის ზედაპირის დიდ მოცულობებზე ხანგრძლივი ხმარების ფონზე, საჭიროა სისხლის შრატში სულფათიაზოლის დონის კონტროლი, განსაკუთრებით თირკმლის და ღვიძლის დაავადებების დროს.

განსაკუთრებით ფრთხილად გამოიყენება შოკურ მდგომარეობაში მყოფ ავადმყოფებში, რადგანაც არ არის შესაძლებლობა შეგროვდეს ალერგოლოგიური, სრული ანამნეზი.

არგოსულფანის კრემი გარეგანი ხმარებისაა, არ იწვევს კანის ან თეთრეულის შეფერვას.

ზემოქმედება ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვის უნარზე: პრეპარატი არ ზღუდავს ფსიქოფიზიკურ აქტივობას, აგრეთვე არ ზემოქმედებს ავტოტრანსპორტის და მექანიზმის მართვის უნარზე.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

არ არის რეკომენდებული სხვა ადგილობრივ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად გამოყენება.

ფოლის მჟავა და მისი სტრუქტურული ანალოგები (მაგ. პროკაინი) ამცირებს სულფათიაზოლის ანტიბაქტერიულ მოქმედებას.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება 5-150C ტემპერატურაზე, ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:   2 წელი.

არბიბათი® – ARBIBAT® – АРБИБАТ®

ქიმიური დასახელება:

ეთილის ეთერის 1- მეთილ -2- ფენილთიომეთილ -4- დიმეთილამინომეთილ -5 – ჰიდროქსი-6- ბრომინდოლ -3- კარბონმჟავას ჰიდროქლორიდი , მონოჰიდრატი

მწარმოებელი: ბათუმის ფარმაცევტული ქარხანა                            

შპს   “ბათფარმა

სამკურნალო ფორმა:

მყარი ჟელატინის კაფსულები , 50 მგ ან 100 მგ

შემადგენლობა:

1 მყარი ჟელატინის კაფსულა შეიცავს :

ეთილის ეთერის 1- მეთილ -2- ფენილთიომეთილ –

-4- დიმეთილამინომეთილ -5- ჰიდროქსი -6- ბრომინდოლ –

-3- კარბონმჟავას ჰიდროქლორიდის მონოჰიდრატს   _ 50 მგ – ს ან 100 მგ – ს .

დამხმარე ნივთიერებები : კარტოფილის სახამებელი , პოლივინილპიროლიდონი, აეროსილი,მეთილცელულოზა, კალციუმის სტეარატი , პოლისორბატი 80.

კლინიკურფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტივირუსული და იმუნომოდულატორული საშუალება . ინტერფერონის სინთეზის ინდუქტორი .

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ფარმაკოდინამიკა:

ანტივირუსული პრეპარატია, გააჩნია იმუნომასტიმულირებელი მოქმედება , სპეციფიკურად თრგუნავს A და B გრიპის ვირუსებს . იგი ხელს უშლის ვირუსის ლიპიდური გარსის უჯრედულმემბრანასთან შერწყმას, რითიც უჯრედში ვირუსთა შეღწევას ეწინააღმდეგება. გააჩნია ინტერფერონინდუცირებადი მოქმედება , ასტიმულირებს იმუნიტეტის ჰუმორულ და უჯრედულ რეაქციებს , მაკროფაგების ფაგოციტურ ფუნქციას, ზრდის ორგანიზმის მდგრადობას ვირუსული ინფექციების მიმართ . ამცირებს ვირუსულ ინფექციებთან დაკავშირებულ გართულებების სიხშირეს ასევე ქრონიკული ბაქტერიული დაავადებების გამწვავებას .

ვირუსული ინფექციების დროს თერაპიული ეფექტურობა ვლინდება ზოგადი ინტოქსიკაციის, კლინიკური მოვლენებისა და დაავადების ხანგრძლივობის შემცირებაში .

არბიბათი ნაკლებად ტოქსიკური პრეპარატია ( LD50 > 4 გ / კგ ). პერორალურად რეკომენდებული დოზებით მიღებისას არ ახდენს უარყოფით გავლენას ადამიანის ორგანიზმზე.

ფარმაკოკინეტიკა:

პერორალურად მიღებისას სწრაფად შეიწოვება კუჭ – ნაწლავის ტრაქტიდან .

50 მგ არბიბათის მიღებისას მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში 1.2 სთ – ში მიიღწევა, 100 მგ – ის მიღებისას _ 1.5 სთ – ში .

არბიბათი სწრაფად ნაწილდება ორგანოებსა და ქსოვილებში .

მეტაბოლიზდება ღვიძლში . ნახევარგამოყოფის პერიოდი ( T1/2 ) 17-21 სთ – ს შეადგენს .

დაახლოებით 40% გამოიყოფა უცვლელი სახით , ძირითადად ნაღველთან ერთად (38.9% ), ხოლო უმნიშვნელო რაოდენობით – თირკმლებით (12%).  პირველი დღის განმავლობაში გამოიყოფა მიღებული დოზის 90%.

ჩვენებები:

მოზრდილებსა და ბავშვებში პროფილაქტიკა და მკურნალობა :

•A და B გრიპი , მწვავე რესპირატორულ – ვირუსული ინფექციები , მძიმე მწვავე რესპირატორული სინდრომი, მათ შორის, ბრონქიტითა და პნევმონიით გართულებული;

•მეორეული იმუნოდეფიციტური მდგომარეობები;

•ქრონიკული ბრონქიტის, პნევმონიისა და მორეციდივე ჰერპესული ინფექციების კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში.

პოსტოპერაციული ინფექციური გართულებების პროფილაქტიკა და იმუნური სტატუსის  ნორმალიზაცია.

3 წელზე მეტი ასაკის ბავშვებში მწვავე ნაწლავური როტავირუსული ეტიოლოგიის ინფექციების კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში.

მიღების წესი და დოზები:

პრეპარატი ინიშნება პერორალურად, საკვების მიღებამდე. მოზრდილებსა და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზემოთ ერთჯერადი დოზაა 200 მგ,

6- დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში – 100 მგ, 3- დან 6 წლამდე – 50 მგ .

არასპეციფიკური პროფილაქტიკისათვის:

გრიპითა და სხვა მწვავე რესპირატორულვირუსული ინფექციებით დაავადებულებთან უშუალო კონტაქტისას მოზრდილებსა და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზემოთ ინიშნება 200 მგ პრეპარატი დღეში ; 6-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში – 100 მგ დღეში ; 3- დან 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში – 50 მგ დღეში.პრეპარატი მიიღება ერთხელ დღეში, კურსი – 10-14 დღე .

გრიპისა და სხვა მწვავე რესპირატორულვირუსული ინფექციების ეპიდემიის პერიოდში, ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავებისა და ჰერპესული ინფექციის რეციდივის პროფილაქტიკისათვის მოზრდილებსა და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზემოთ პრეპარატი ინიშნება ერთჯერადი დოზით 200 მგ ; 6-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში – 100 მგ ; 3- დან 6- წლამდე ასაკის ბავშვებში – 50 მგ . პრეპარატი მიიღება 2 – ჯერ კვირაში , 3 კვირის განმავლობაში .

მძიმე მწვავე რესპირატორული სინდრომის პროფილაქტიკისათვის (ავადმყოფებთან კონტაქტისას) მოზრდილებსა და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზემოთ ინიშნება 200 მგ ერთხელ დღეში 12–14 დღის განმავლობაში ; 6- დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში – 100 მგ ერთხელ დღეში 12–14 დღის განმავლობაში .

პოსტოპერაციული ინფექციური გართულებების პროფილაქტიკისათვის პრეპარატი ინიშნება ოპერაციამდე ორი დღით ადრე, შემდეგ ოპერაციის მეორე და მეხუთე დღეს, დოზებით : მოზრდილებსადა ბავშვებში 12 წლი ს ასაკის ზემოთ – 200 მგ , 6- დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში – 100 მგ , 3- დან 6წლამდე – 50 მგ .

მკურნალობისათვის :

გრიპისა და სხვა მწვავე რესპირატორულვირუსული გაურთულებელი ინფექციებისას მოზრდილებსა და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზემოთ ინიშნება 200 მგ 4- ჯერ დღეში , 6- დან 12 წლამდეასაკის ბავშვებში  100 მგ 4- ჯერ დღეში , 2- დან 6 წლამდე  50 მგ 4- ჯერ დღეში . მკურნალობის კურსი – 5 დღე .

გრიპისა და სხვა მწვავე რესპირატორულვირუსული გართულებული ინფექციებისას ( მათ შორის,ბრონქიტი , პნევმონია ) მოზრდილებსა და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზემოთ ინიშნება 200 მგ 4- ჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში , შემდეგ 200 მგ – ერთხელ კვირაში 4 კვირის განმავლობაში;  6- დან 12 წლამდე – 100 მგ 4- ჯერ დღეში , შემდეგ 100 მგ ერთხელ კვირაში 4 კვირის განმავლობაში ; 3- დან 6 წლამდე – 50 მგ 4- ჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში , შემდეგ 50 მგ ერთხელ კვირაში 4 კვირის განმავლობაში.

მძიმე მწვავე რესპირატორული სინდრომის მკურნალობისათვის

მოზრდილებსა და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზემოთ ინიშნება 200 მგ

2 – ჯერ დღეში 8 – 10 დღის განმავლობაში .

ქრონიკული ბრონქიტისა და მორეციდივე ჰერპესული ინფექციის კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში მოზრდილებსა და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზემოთ ინიშნება 200 მგ 4- ჯერ დღეში 5–7 დღის განმავლობაში , შემდეგ 200 მგ 2- ჯერ კვირაში 4 კვირის განმავლობაში; 6- დან 12 წლამდე – 100 მგ 4- ჯერ დღეში 5–7 დღის განმავლობაში , შემდეგ 100 მგ 2- ჯერ კვირაში 4 კვირის განმავლობაში ; 3-დან 6 წლამდე – 50 მგ 4- ჯერ დღეში 5–7 დღის განმავლობაში , შემდეგ – 50 მგ 2- ჯერ კვირაში 4 კვირის განმავლობაში .

მწვავე ნაწლავური როტავირუსული ეტიოლოგიის ინფექციების კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში მოზრდილებსა და ბავშვებში 12 წლის ასაკის ზემოთ ინიშნება 200 მგ 4- ჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში , 6- დან 12 წლამდე – 100 მგ 4- ჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში , 3- დან 6 წლამდე– 50 მგ 4- ჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში .

გვერდითი მოვლენები

იშვიათად : ალერგიული რეაქციები .

უკუჩვენებები:

•       მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის მიმართ ;

•       3 წლამდე ასაკის ბავშვები .

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:

სხვა პრეპარატებთან დანიშვნისას   უარყოფითი ეფექტები არ აღ ინიშნება .

ჭარბი დოზირება:

მონაცემები პრეპარატის ჭარბი დოზირების შესახებ არ მოიპოვბა .

ორსულობა და ლაქტაცია:

პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში .

განსაკუთრებული მითითებები:

პრეპარატი არ ავლენს ცენტრალურ ნეიროტროპულ აქტივობას და სამედიცინო პრაქტიკაში პროფილაქტიკის მიზნით მისი გამოყენება შესაძლებელია პრაქტიკულად ჯანმრთელ სხვადასხვა პროფესიის მქონე პირებში , მათ შორის , პროფესიების , რომლებიც მოითხოვს მომატებულ ყურადღებასა და ფსიქომოტორული რეაქციების სისწრაფეს ( ტრანსპორტის მძღოლები , ოპერატორები ).

შეფუთვა

10 კაფსულა კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში ( ბლისტერი ). 1 ბლისტერი მუყაოს კოლოფში .

შენახვის პირობები:

ინახება მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას, არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე .

ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას .

ვარგისობის ვადა:

2 წელი .

შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია .

გაცემის წესი

ფარმაცევტული პროდუქტი ჯგუფი III ( გაცემის წესი რეცეპტის გარეშე ).

აპროველი – APROVEL – АПРОВЕЛЬ

საერთაშორისო დასახელება:

IRBESARTAN

მწარმოებელი: SANOFI AVENTIS

მოქმედი ნივთიერება: ირბესარტანი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიჰიპრეტენზული საშუალება (ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტი).

გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტი: შეფუთვაში 14 ც.

1 ტაბ.

ირბესარტანი ………            150 მგ

1 ტაბ.

ირბესარტანი ………            300 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

მიკროკრისტალური ცელულოზა, ნატრიუმის კარბოქსიმეთილცელულოზა, ლაქტოზას მონოჰიდრატი, მაგნიუმის სტეარატი, კოლოიდური სილიკონის ჰიდრატი, მოდიფიცირებული სიმინდის სახამებელი და პოლოქსამერი 188.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

აპროველი მიეკუთვნება ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტების ჯგუფს. ანგიოტენზინ II წარმოადგენს ორგანიზმში წარმოქმნილ პრესორულ ნივთიერებას, რომელიც უკავშირდება სისხლძარღვების კედლებში არსებულ რეცეპტორებს, იწვევს მათ ვაზოკონსტრიქციას და არტერიული წნევის მომატებას. აპროველი აბლოკირებს ანგიოტენზინ II-ის გაფართოვებას და არტერიული წნევის დაქვეითებას.

ჩვენებები:

აპროველი გამოიყენება არტერიული ჰიპერტონიის სამკურნალოდ.

მიღების წესები და დოზირება:

მკურნალობა ჩვეულებრივ იწყება დოზით 150 მგ-ის ოდენობით ერთხელ დღეში. შემდგომში დოზა შესაძლებელია გაზარდონ 300 მგ-მდე, რაც დამოკიდებულია არტერიული წნევის დინამიკაზე. მაქსიმალური ჰიპოტენზიური ეფექტი აღინიშნა მკურნალობიდან 4-6 კვირის შემდეგ.

ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში განსაზღვრული დიურეზული სამკურნალო საშუალებების გამოყენებისას ღებინების ან ფაღარათის შემდეგ, ორგანიზმში მარილების მკაცრი შეზღუდვისა და ჰემოდიალიზით მკურნალობისას შესაძლოა საჭირო გახდეს შედარებით მცირე დოზების გამოყენება.

პაციენტის მიერ მისაღები დოზის შემთხვევით გამოტოვებისას შემდეგ მიღებაზე საჭიროა ჩვეულებრივ დოზის გამოყენება. არ არის რეკომენდებული დოზის გაორმაგება, გამოტოვებული დოზის კომპენსაციის მიზნით.

გვერდითი მოვლენები:

აპროველის გამოყენებისას გვერდითი მოვლენები აღინიშნება იშვიათად და ისინი ატარებენ დროებით ხასიათს. ძირითადად აღინიშნება: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ადინამია, გულისრევა და ღებინება, აღნიშნული სიმპტომები არ წარმოადგენენ პრეპარატის მიღების შეწყვეტის აუცილებლობას.

უკუჩვენებები:

პრეპარატისა და მის შემადგენლობაში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა. პრეპარატის გამოყენება ბავშვებში არ არის რეკომენდებული.

ორსულობა და ლაქტაცია:

აპროველის გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში წინააღმდეგ ნაჩვენებია.

განსაკუთრებული მითითებები:

იმ შემთხვევაში, თუკი პაციენტს მკურნალობის დაწყებამდე ან მიმდინარე პერიოდში აღენიშნება:

ინტენსიური ღებინება ან ფაღარათი, თირკმელების ფუნქციის დარღვევა, ლაქტოზას მიმართ მომატებული მგრძნობელობა, საჭიროა დოზის შემცირება. თუკი პაციენტი იყენებს პრეპარატ აპროველს და მას ესაჭიროება ქირურგიული ჩარევა ან ზოგადი საანესთეზიო საშუალებების გამოყენება, საჭიროა დოზის კორექცია.

პრეპარატი ჩვეულებრივ არ მოქმედებს სატრანსპორტო საშუალებებისა და სხვა მანქანა/დანადგარების მართვის უნარზე, თუმცა მკურნალობის პერიოდში არტერიული წნევის ეპიზოდურმა მომატებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს თავბრუსხვევა ან სისუსტის შეგრძნება.

ჭარბი დოზირება:

ჭარბი დოზირებისას საჭიროა ექიმის დაუყოვნებლივ ინფორმირება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

აპროველი ჩვეულებრივ არ ურთიერთქმედებს სხვა სამკურნალო საშუალებებთან. აპროველის კალიუმის პრეპარატებთან, კალიუმის შემცველ მარილებთან ან კალიუმის შემანარჩუნებელ საშუალებებთან კომბინირებისას (ზოგიერთი დიურეზული სამკურნალო საშუალება), სიფრთხილეა საჭირო.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 300C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:   2 წელი.

 

 

აპრიდი – APRID – АПРИД

საერთაშორისო დასახელება:

SULTAMICILLIN

მწარმოებელი: “ნობელ-ფარმასანოატი”,

ლიცენზიით “ნობელი”, თურქეთი.

მოქმედი ნივთიერება: სულატამიცილინი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიბიოტიკები (პენიცილინების ჯგუფი).

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

375 და 750 მგ-იანი შემოგარსული ტაბლეტები.

აპრიდი 375

სულტამიცილინის ტოზილატი დიჰიდრატი …………..  507მგ.

რაც შეესაბამება სულტამიცილინის შემცველობას …….  375მგ.

დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის სახამებლის გლკიკოლატი, მაგნიუმის სტეარატი, მიკოროკრისტალური ცელულოზა.

გარსის შემადგენლობა: ჰიდროქსიმეთილპროპილცელულოზა, ტიტანის დიოქსიდი, პოლიეთილენგლიკოლი.

აპრიდი 750

სულტამიცილინის ტოზილატი დიჰიდრატი …………..  1013მგ.

რაც შეესაბამება სულტამიცილინის შემცველობას …….  750მგ.

დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის სახამებლის გლკიკოლატი, მაგნიუმის სტეარატი, მიკოროკრისტალური ცელულოზა.

გარსის შემადგენლობა: ჰიდროქსიმეთილპროპილცელულოზა, ტიტანის დიოქსიდი, პოლიეთილენგლიკოლი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ფართო სპექტრის მოქმედების ანტიბაქტერიული საშუალება. წარმოადგენს ამპიცილინისა (ნახევრად სინთეზური პენიცილინი) და სულბაქტამის (ბეტა-ლაქტამაზების ინჰიბიტორები) ორმაგ ეთერს. მოქმედებს ბაქტერიციდულად, თრგუნვას რა ბაქტერიების უჯრედული კედლის სინთეზს.

სულტამიცილინი აქტიურია გრამდადებითი მიკროორგანიზმების მიმართ: Staphylococcus spp., Streptococcus spp. (მათ შორის Enterococcus); აერობული სპორების არწარმომქნელი ბაქტერიები; Listeria monocytogenes. პრეპარატი ასევე აქტიურია გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ: აერობული – Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitides, Escherichia coli, Shigella spp., Salmonella spp., Bordetella pertussia, Haemophilus influenzae-ს ბაქტერიების ზოგიერთი შტამი, მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზების წარმომქმნელი.

ფარმაკოკინეტიკა:

პერორალური მიღებისას სულთამიცილინი ჰიდროლიზდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან შეწოვის პროცესში. ამასთან ერთად სისტემურ სისხლის მიმოქცევაში ყალიბდება თანაფარდობა ამპიცილინი და სულბაქტამი 1:1. ბიოამთვისებლობა პერორალური მიღებისას შეადგენს 80%-ს ინტრავენურ შეყვანასთან შედარებით, საკვების მიღებასთან დამოუკიდებლად. სულბაქტამთან კომპლექსში მიღებისას ამპიცილინის მაქსიმალური შემცველობის სიდიდე ორჯერ უფრო დიდია, ვიდრე მხოლოდ ამპიცილინის მიღების დროს. სისხლის ცილებთან შექცევადი შეკავშირება შეადგენს 28%-ს ამპიცილინისათვის და 38%-ს სულბაქტამისათვის. ნახევრად დაშლის პერიოდი შეადგენს 0,75საათსა და 1 საათს, შესაბამისად ამპიცილინისა და სულბაქტამისათვის, ამასთან ერთად თითოეული პრეპარატის 50-75% გამოიყოფა შეუცვლელი სახით შარდთან ერთად. ხანდაზმულებში და პაციენტებში, თირკმლის დარღვეული ფუნქციით ამპიცილინისა და სულბაქტამის გამოყოფის კინეტიკა დაქვეითებულია თირკმლის უკმარისობის ხარისხის შესაბამისად.

ჩვენებები:

მიკროორგანიზმების მგრძნობიარე შტამებით გამოწვეული ინფექციების მკურნალობა:

– კანის ინფექციები;

– ლორ-ორგანოების ინფექციები;

– გინეკოლოგიური ინფექციები;

– სასუნთქი გზების ინფექციები;

– შარდ-სასქესო ორგანოების ინფექციები;

– ჩირქოვან-ქირურგიული ინფექციები (აბსცესები, ფლეგმონები, ოსტეომიელიტები და სხვ.);

– ბაქტერიული სეპტიცემია, ძვლებისა და სახსრების ინფექციები;

– გონოკოკური ინფექცია;

– ინფექციის პოსტოპერაციული პროფილაქტიკა.

ზემოთ ჩამოთვლილი დაავადებების გარდა, ამპიცილინის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციები ასევე ექვემდებარებიან პრეპარატით მკურნალობას, მის შემადგენლობაში ამპიცილინის შემცველობის გამო. ამპიცილინის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით, და პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე ბეტა-ლაქტამაზების წარმომქმნელი მიკროორგანიზმებით გამოწვეული შერეული ინფექციები არ საჭიროებენ სხვა ანტიბიოტიკის დანიშვნას.

გამოყენების მეთოდი და დოზირება:

უფროსებისათვის და ბავშვებისათვის 30 კგზე მეტი სხეულის წონით დღიური დოზა შეადგენს 375-750 მგ-ს;

ბავშვებისათვის 30 კგზე ნაკლები სხეულის წონით – 25-50 მგ/კგ (ინფექციის სიმძიმის მიხედვით). დღიური დოზა იყოფა ორად. მკურნალობის კურსი 5-14 დღეა. გაურთულებული გონორეის მკურნალობის დროს პრეპარატი შეიძლება დაინიშნოს ერთჯერადად დოზით 2,25 გრ (პრობენეციდთან კომბინაციაში).

გვერდითი მოვლენები:

შესაძლებელია ფაღარათი, ქავილი, გამონაყარი და კანის რეაქციები; იშვიათად – გულისრევა, ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, კოლიკები, ძილიანობა, სისუსტე, თავის ტკივილი, ენტეროკოლიტი და ფსევდომემბრანული კოლიტი, სუპერინფექციის განვითარება (მათ შორის სოკოვანი). აღწერილია მძიმე ანაფილაქსიური რეაქციების განვითარების შემთხვევები.

უკუჩვენებები:

პენიცილინების რიგის პრეპარატების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა. ორსულობა, ძუძუთი კვება (პრეპარატის გამოყენების უსაფრთხოება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში დადგენილი არ არის).

განსაკუთრებული მითითებანი:

არ შეიძლება პრეპარატის გამოყენება პაციენტებში ინფექციური მონონუკლეოზით. ანამნეზში ცეფალოსპორინებზე ალერგიული რეაქციების აღნიშვნისას, მხედველობაში უნდა მივიღოთ ჯვარედინი ალერგიის განვითარების შესაძლებლობა.

თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევების დროს უნდა გაიზარდოს პრეპარატის მიღებებს შორის ინტერვალი. ხანგრძლივი მკურნალობის დროს აუცილებელია პერიფერული სისხლის სურათის, თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციების კონტროლი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

პრობენეციდთან კომბინაციური გამოყენებისას შეიძლება  ხანგრძლივად გაიზარდოს ორგანიზმში ამპიცილინისა და სულბაქტამის კონცენტრაციები, ასევე თირკმლების მიერ ამპიცილინისა და სულბაქტამის გამოყოფის დონის შემცირება.

ალოპურინოლთან ერთად გამოყენებისას საგრძნობლად მატულობს კანზე გამონაყარის ალბათობა. პრეპარატის დანიშვნა არ შეიძლება ანტიბიოტიკებთან-ამინოგლიკოზიდებთან ერთად. შარდში ამპიცილინის მაღალმა კონცენტრაციებმა შეიძლება გამოიწვიოს შარდში გლუკოზის დონის განსაზღვრის ანალიზების ცრუ დადებითი რეაქციები.

ორსულ ქალებში პრეპარატის გამოყენების დროს ასევე აღწერილია შეკავშირებული ესტრიოლის, ესტრიოლ-გლუკურონიდის, შეკავშირებული ესტორნისა და ესტრადიოლის დონეების დროებითი დაქვეითება.

შენახვის პირობები:

ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას, 15-30ºC ტემპერატურის პირობებში.

ვარგისიანობის ვადა:

2 წელი

გაცემის რეჟიმი:

რეცეპტით.

აპრაზოლი – APRAZOL – АПРАЗОЛ

საერთაშორისო დასახელება:

LANSOPRAZOLE

მწარმოებელი: BILIM PHARMACEUTICALS, თურქეთი

მოქმედი ნივთიერება: ლანსოპრაზოლი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების სამკურნალო საშუალება.

გამოშვების ფორმა:

კაფსულები: შეფუთვაში 14 ც.

1 კაფს.

ლანსოპრაზოლი ……….      30 მგ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

აპრაზოლი წარმოადგენს ბენზიმიდაზოლის წარმოებულს, რომელიც აქვეითებს კუჭში მარილმჟავას სეკრეციას. ლანსოპრაზოლი კუჭის პარიეტულ უჯრედში მეტაბოლიზირდება და იწვევს სულფონჰიდრილური ჯგუფების H+ K+ ატფ-აზის ინაქტივაციას, რითაც აბლოკირებს მარილმჟავას წარმოქმნას ბოლო ეტაპზე. ამცირებს პეპსინის გამომუშავებას. კუჭის ლორწოვანი გარსის ოქსიგენაციის გაუმჯობესებითა და ბიკარბონატების სეკრეციის გაზრდით ახორციელებს დაცვით ფუნქციასაც. აპრაზოლს ახასიათებს ანტიჰელიკობაქტერიული აქტივობა.

ფარმაკოკინეტიკა:

აპრაზოლის მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში მიიღწევა 1.5-2.2 სთ-ის განმავლობაში. ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1.3-1.7 სთ-ს. მისი 97-99% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. აპრაზოლი მეტაბოლიზირდება ღვიძლში, გამოიყოფა თირკმელებისა და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის საშუალებით.

ჩვენებები:

  • კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება გამწვავების ფაზაში;
  • რეფლუქს-ეზოფაგიტი;
  • ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი;
  • სტრესული წყლულები;
  • Helicobacter pylori-სთან ასოცირებული კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება.

მიღების წესები და დოზირება:

12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებისა და სტრესული წყლულების შემთხვევაში ინიშნება 30 მგ დღეში (ერთ მიღებაზე დილით), 2-4 კვირის განმავლობაში.

კუჭის წყლულოვანი დაავადებისა და ეროზიულ-წყლულოვანი ეზოფაგიტის დროს ინიშნება 30 მგ დღეში, 4-8 კვირის განმავლობაში. საჭიროებისას შესაძლებელია დოზის გაზრდა 60 მგ-მდე დღეში.

კუჭის ლორწოვანში Helicobacter pylori-ს აღმოჩენისას ინიშნება 30 მგ 2-ჯერ დღეში ანტიბიოტიკებთან (კლარითრომიცინი, ამოქსიცილინი) კომბინაციაში, 10-14 დღის განმავლობაში. ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის დროს დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად, მჟავიანობის 10 მმოლ/სთ-ში დონის მიღწევამდე პრეპარატი ინიშნება დილით ჭამის წინ.

გვერდითი მოვლენები:

იშვიათად აღინიშნება დიარეა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ძილიანობა, მიალგია.

უკუჩვენებები:

  • პრეპარატისადმი მაღალი მგრძნობელობა;
  • კუჭის კიბო;
  • ორსულობა, ლაქტაცია.

განსაკუთრებული მითითებები:

ალუმინისა და მაგნიუმის ჰიდროჟანგის შემცველი ანტაციდები ინიშნება აპრაზოლის მიღებიდან 2 სთ-ის შემდეგ.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

აპრაზოლი არ ახდენს გავლენას ვარფარინის, პრედნიზოლონის და დიაზეპამის მეტაბოლიზმზე. პერორარულ კონტრაცეპტივებთან კომბინაციაში არ იწვევს ენდოგენური ჰორმონების დონის ცვლილებას.

შენახვის პირობები და ვადა:

პრეპარატი ინახება 10-250C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:   2 წელი.

აპკოსული – APCOSULE – АПКОСУЛ

მწარმოებელი: “AJANTA PHARMA LIMITED”, ინდოეთი

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰეპატოპროტექტორი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

1 კაფსულის შემადგენლობაში შედის:

Mandur Bhasma ………………………  33 mg

შემდეგი მცენარეების წყლიანი ექსტრაქტები:

Capparis spinosa ……………………..  75mg

Cichorium intibys ……………………..  75mg

Solanum nigrum ………………………  25mg

Cassia occidentalis …………………    25 mg

Terminalia arjuna ……………………   32 mg

Achillea millefolium …………………..  25mg

კონსერვანტი: მეთილპარაბენი I.P. 0.2% წ/წ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

აპკოსული არის მცენარეული პრეპარატი, რომელიც ხელს უწყობს ღვიძლის ფუნქციის ნორმალიზებას, ნაღვლის გამოყოფის პროცესს და ჰეპატოციტების მემბრანების სტაბილიზაციას. იგი აუმჯობესებს მადას და ხელს უწყობს ზრდის პროცესს.

ჩვენება:

-მწვავე და ქრონიკული ჰეპატიტი;

-ღვიძლის ცხიმოვანი ინფილტრაცია და დისტროფია;

-ანორექსია;

-პროფილაქტიკა ღვიძლის ინტოქსიკაციის (ალკოჰოლური, მედიკამენტოზური) დროს.

მიღების წესი და დოზირება:

1-2 კაფსულა 3-4 ჯერ დღეში ან ექიმის დანიშნულების მიხედვით.

ვარგისიანობის ვადა: 5 წელი

შენახვის პირობები:

მშრალ, გრილ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას

შეფუთვა: 100 კაფსულა

აპის-ჰომაკორდი – APIS-HOMACCORD – АПИС-ХОМАКОРД

საერთაშორისო დასახელება:

APIS-HOMACCORD

მწარმოებელი; HEEL, გერმანია

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

შეშუპების სამკურნალო ჰომეოპათიური საშუალება.

გამოშვების ფორმა:

წვეთები პერორალური მიღებისათვის: საწვეთურიან ფლაკონში 30 და 100 მლ

Apis mellifica  D2  ……………..0.1მლ
Apis mellifica D10  …………….0.1მლ
Apis mellifica D30  …………….0.1მლ
Apis mellifica D200  …………..0.1მლ
Apis mellifica D1000  …………0.1მლ
Apisinum D6  …………………..0.25მლ
Apisinum D30  …………………0.25მლ
Scilla maritima D2 …………….0.25მლ
Scilla maritima D10  ………….0.25მლ
Scilla maritima30  …………….0.25მლ
Tartaricum stibiatus D2  ……..0.4მლ
Tartaricum stibiatus D10  ……0.4მლ
Tartaricum stibiatus D30  ……0.4მლ
Tartaricum stibiatus D200  …..0.4ლ

Spiritus 35 vol% ……………..0.4მლ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატი წარმოადგენს ჰომეოპათიური წესით მომზადებულ კომპლექსურ ანტიჰომოტიქსოკოლოგიურ სამკურნალო საშუალებას, რომლის შემადგენლობაში შედის მცენარეული, მინერალური და ცხოველური წარმოშობის ნივთიერებები. ჰომოტოქსინების (ადამიანის ტოქსინები) შესახებ დოქტორ რეკევეგის მოძღვრების მიხედვით მათი მოქმედება დაფუძნებულია ორგანიზმის იმუნური სისტემის გააქტივებაზე და მისი ფუნქციის ნორმალიზაციაზე.

ჩვენებები:

შეშუპება, პუსტულოზური და ბულოზური ეგზემა; მომატებული აგზნებადობა; წითურა და კანის სხვა დაავადებები, რომელთა სიმპტომები მოგვაგონებს ყვავილს; ბავშვებში პაპულოზური ჭინჭრის ციება, ეგზანთემები, ნეიროდერმიტები და შემომსალტველი ლიქენი; ამოსახველებლად-ბრონქიტის და ლარინგიტისას; ხმის იოგთა შეშუპება, ალბუმინურია, მწვავე გლომერულონეფრიტი; მწველი ხასიათის ტკივილები (მათ შორის მწერებისა და ფუტკრის ნაკბენები).

მიღების წესები და დოზირება:

წვეთები პერორალური მიღებისათვის:

ჩვეულებრივ 10 წვეთი დღეში 2-4-ჯერ. მწვავე შემთხვევებში იწყებენ 10 წვეთით ყოველ 15 წუთში, არა უმეტეს 2 საათის განმავლობაში.

გამოყენების წესი: ჭამამდე ნახევარი საათით ადრე ენაზე (ან ენის ქვეშ) დაწვეთებით წყლის მიყოლების გარეშე. შეიძლება მცირეოდენ წყალში გახსნილის ყლუპებად დალევა.

გვერდითი მოვლენები:

არ არის აღნიშნული.

უკუჩვენებები:

არ გამოიყენება ორგანიზმის მომატებული მგრძნობელობისას მეფუტკრეობის პროდუქტების და პრეპარატების მიმართ.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

აღსანიშნავ თავისებურებათა გარეშე.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე, მშრალ, მზის სხივების პირდაპირი ზემოქმედებისა და გადახურებისაგან დაცულ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:   5 წელი.