ფარმაკოლოგიური თვისებები

ცეფალოსპორინული I თაობის ბაქტერიოციდული ანტიბიოტიკი, ფართო ანტიმიკროული მოქმედების სპექტრით გამოირჩევა: აქტიურია როგორც გრამდადებითი (პენიცილინაზას წარმომქმნელი სტაფილოკოკები, სტრეპტოკოკები, პნევმოკოკები, დიფტერიისა და ციმბირის წყლულის ჩხირები), ისე გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმები აგრეთვე (მენინგოკოკები, გონოკოკები, შიგელები, სალმონელები, ნაწლავის ჩხირი, კლებსიელები) მიმართ;

აქტიურია სპიროქეტებისა და ლეპტოსპირების წინააღმდეგაც. არააქტიური ლურჯჩირქოვანი ჩხირის (Bac. pyocyaneus) პროტეუსის ინდოლ-დადებითი შტამების ტუბერკულოზის მიკობაქტერიების, ანაერობული მიკროორგანიზმების წინააღმდეგ.

ჩვენებები

ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების გამოვლინებები, რომლებიც ცეფაზოლინისადმი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებითაა გამოწვეული

• სასუნთქი გზების ზედა და ქვედა განყოფილებებში;
• ნაღვლისა და შარდის გამომყოფ გზებში;
• მცირე მენჯის ორგანოებში;
• კანსა და რბილ ქსოვილებში, ძვლებსა და სახსრებში;
• ენდოკარდიტი;
• სეფსისი, პერიტონიტი;
• შუა ყურის ანთება;
• ოსტეომიელიტი;
• მასტიტი;
• ოპერაციის შემდგომი და, აგრეთვე, ჭრილობებისა და დამწვრობების ინფექციები;
• სიფილისი, გონორეა.

დოზირების რეჟიმი

დგინდება ინდივიდუალურად ინფექციის სიმძიმისა და ლოკალიზაციის, აგრეთვე მიკრობის მგრძნობელობის გათვალისწინებით. შეჰყავთ კუნთებში ან ვენაში (ნაკადით ან წვეთოვანი გადასხმით). ზრდასრულებში საშუალო სადღეღამისო დოზა 1 გ შეადგენს, შეყვანის სიხშირე -2-ჯერ დღე-ღამეში. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 6 გ; სიხშირე შეიძლება გაიზარდოს 3-4 შეყვანამდე დღეღამეში.

– ოპერაციის შემდგომი ინფექციის პროფილაქტიკისათვის: 1 გ ოპერაციამდე 30 წთ-ით ადრე, შემდეგ 0.5-1 გ ოპერაციის დამთავრებიდან ყოველ 6-8 საათში მომდევნო დღეღამის განმავლობაში.

– ბავშვებში საშუალო სადღეღამისო დოზა 20-40 მგ/კგ ტოლია; ინფექციის მძიმე მიმდინარეობის შემთხვევაში სადღეღამისო დოზა შეიძლება 100 მგ/კგ-მდე გაიზარდოს.

მკურნალობის ხანგრძლივობა 7-10 დღეს შეადგენს.

გვერდითი მოვლენები

გულისრევა, ღებინება, ფაღარათი, ჭინჭრის ციება, ქავილი, ეოზინოფილია, ცხელება; ერთეულ შემთხვევებში – კვინკეს შეშუპება, ართრალგიები, ანაფილაქსიური შოკი, კანდიდოზი; იშვიათად – ცვლილებები პერიფერიული სისხლის სურათში (შექცევადი ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია); ღვიძლის ტრანსამინაზების დროებით გააქტივება, თირკმელების ფუნქციური მოშლილობა; ინექციის ადგილზე ტკივილი კუნთებში.

უკუჩვენებები

* ჭარბი მგრძნობელობა ცეფალოსპორინებისადმი;

* ახალშობილებში გამოყენება  არ შეიძლება.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობაში და ლაქტაციის პერიოდში ცეფაზოლინის გამოყენება გამართლებულია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დედისათვის ნავარაუდევი სასარგებლო ეფექტი ნაყოფისა ან ბავშვისათვის პოტენციალურ რისკზე მნიშვნელოვანი იქნება.

განსაკუთრებული მითითებები

♦ სიფრთხილეა საჭირო, თირკმლის ფუნქციებში პათოლოგიური გადახრების შემთხვევაში.

♦ პენიცილინებისადმი ჭარბად მგრძნობიარე ავადმყოფებში ალერგიული რეაქციები შეიძლება ცეფალოსპორინების საპასუხოდაც გამოვლინდეს.

♦ მკურნალობის პერიოდში შაქარზე ცრუდადებითი რეაქციაა მოსალოდნელი შარდში;

♦ განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ცეფაზოლინისა და “მარყუჟოვანი” დიურეტიკების ერთდროული მიღების შემთხვევაში.

საერთაშორისო დასახელება:

CEFAZOLIN         

მწარმოებელი: BALKANPHARMA – RAZGRAD

მოქმედი ნივთიერება: ცეფაზოლინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიბიოტიკი, ცეფალოსპორინი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინექციო ფხვნილი: ფლაკონში 1 გ, შეფუთვაში 10 ც.

1 ფლ.

ცეფაზოლინი …..  1 გ

ვრცლად ცეფაზოლინი (აქტიური ნივთიერება)

საერთაშორისო დასახელება:

ginko biloba, vascum album, crataegus

კლინიკურ–ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰომეოპათიური საშუალებები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

წვეთები 50 მლ-იანი.

აქტიური ნივთიერებები:

100 გ (=98 მლ) შეიცავს:

გინკო ბილობა 1.3 გ

Vascum album 2.7 გ

კუნელი (Crataegus) 7.5 გ

დამხმარე ნივთიერებები:

ლიქიორის ღვინო (Liquer wine)

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

გინკო ბილობას ინგრედიენტი აუმჯობესებს სისხლის ცირკულაციას და აფართოებს სისხლძარღვებს. კრუნჩხვები იხსნება, ვასკულარული ცირკულაცია იზრდება, განსაკუთრებით საშუალო და მცირე ყალიბის არტერიებში, რაც იწვევს თავის ტვინის ჟანგბადით გაუმჯობესებულ მომარაგებას. ნაკლებად პერფუზირებული ქსოვილი კვლავ მარაგდება მნიშვნელოვანი საკვები ნივთიერებებით, სისხლძარღვების კედლების მეტაბოლიზმი და ორგანოთა ცირკულაცია უმჯობესდება. ცერებრული სისხლისმიმოქცევა იზრდება. აქტიური ინგრედიენტები, ფითრი და კუნელი ეფექტურობით გამოირჩევიან გულისა და კიდურების მხრივ ცირკულატორული დარღვევების შემთხვევაში.

ცეფავორა კარგი ამტანობით ხასიათდება მისი ხანგრძლივი გამოყენებისას.

ჩვენებები:

მიღების წესები და დოზები:

მოზრდილებში დოზა არის 20-30 წვეთი 3-4-ჯერ დღეში, 6-დან 12 წლამდე ბავშვები ღებულობენ 10-15 წვეთს 3-4-ჯერ დღეში.

კარგი გემოს გამო, ცეფავორას წვეთების მიღება შეიძლება განზავების გარეშეც.

მკურნალობის ხანგრძლივობა:

ჰომეოპათიური საშუალებების მიღება არ შეიძლება დიდი ხნის განმავლობაში ექიმთან კონსულტაციის გარეშე.

გვერდითი მოვლენები:

არ არის ცნობილი.

შენიშვნა: ჰომეოპათიური საშუალების მიღებისას არსებული ჩივილები შეიძლება დროებით გაუარესდეს (საწყისი გამწვავება). ასეთ შემთხვევაში საჭიროა ექიმის კონსულტაცია და პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს.

იმ შემთხვევაში თუ გამოვლინდა ისეთი გვერდითი მოვლენების განვითარება, რომელიც არ არის აღნიშნული არსებულ ინსტრუქციაში, გთხოვთ აცნობოთ თქვენს მკურნალ ექიმს!

უკუჩვენება:

* არ არის დადგენილი.

* ალკოჰოლის შემცველობის გამო, პრეპარატის მიღება ქრონიკული ალკოჰოლიზმით დაავადებულებში და ღვიძლის დაავადებების შემთხვევაში შესაძლებელია მხოლოდ ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ.

განსაკუთრებული მითითებები:

ცეფავორა წვეთები შეიცავს 20 ვოლ.-% ალკოჰოლს.

ჭარბი დოზირება:

ცეფავორას წვეთების მიღების შემდეგ ინტოქსიკაცია არ არის ცნობილი.

ერთი ან მეტი დოზის გამოტოვების შემთხვევაში ნუ მიიღებთ ორმაგ დოზას გამოტოვებული დოზის ასანაზღაურებლად.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

არ არის ცნობილი.

ნებისმიერი ჰომეოპათიური საშუალების ეფექტზე შეიძლება მავნე ზეგავლენა მოახდინოს პაციენტის ცხოვრების სტილის დამაზიანებელმა ფაქტორებმა და სტიმულანტებმა. უნდა ეცნობოს ექიმს სხვა პრეპარატების მიღების შესახებ.

შენახვის პირობები და ვადები:

5 წელი. ბოთლის გახსნის შემდეგ 3 თვე.

აფთიაქში გაცემის წესი

გაიცემა ექიმის რეცეპტის გარეშე.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

პრეპარატი წარმოადგენს I თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის პერორალურად გამოსაყენებელ ანტიბიოტიკს. იგი მოქმედებს ბაქტერიციდულად, პრეპარატს გააჩნია ანტიმიკრობული მოქმედების ფართო სპექტრი. იგი აქტიურია, როგორც გრამდადებითი (სტაფილოკოკები, პენიცილინაზამაპროდუცირებელი და არამაპროდუცირებელი, სტრეპტოკოკები, პნევმოკოკები, დიფტერიის ჩხირი, ციმბირის  წყლული), ასევე გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ (შიგელა, სალმონელა, ნაწლავის და ჰემოფილური ჩხირი, კლებსიელა, პროტეუსის ზოგიერთი შტამები).

ჩვენებები

ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები, რომლებიც გამოწვეულია პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით, მათ შორის:

• ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების;
• შარდგამომყოფი გზების;
• ძვლების, კანის რბილი ქსოვილებისა და ძვლების დაავადებები.

დოზირების რეჟიმი

მიღების წესი დგინდება ინდივიდუალურად დაავადებების სიმძიმის, ინფექციების ლოკალიზაციის, გამომწვევის მგრძნობელობის მიხედვით. მოზრდილებსა და 40 კგ-ზე მეტი სხეულის წონის მქონე ბავშვებში პრეპარატი ინიშნება საშუალო დოზით 1-2 გ 1-2 მიღებაზე დღეში.

40 კგ-ზე ნაკლები სხეულის წონის მქონე ბავშვებში პრეპარატი გამოიყენება დოზით 25-50 მგ/კგ დღეში (სასურველია სუსპენზიის ფორმით) 1-2 მიღებაზე. მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა შეადგენს 7-14 დღეს.

A-ჯგუფის ბეტა-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების მკურნალობის მინიმალური ხანგრძლივობა შეადგენს 10 დღეს.

თირკმელების ფუნქციის დაზიანების მქონე პაციენტებში ერთჯერადი დოზა შეადგენს 500 მგ-ს. მიღებებს შორის ინტერვალები განისაზღვრება კრეატინინის კლირენსის მაჩვენებლების მიხედვით: 0-10 მლ/წთ კრეატინინის კლირენსის არსებობისას იგი შეადგენს 36 სთ-ს; 10-25 მლ/წთ – 24 სთ-ს, ხოლო 25-50 მლ/წთ – 12 სთ-ს.

გვერდითი მოვლენები

შესაძლებელია ალერგიული რეაქციები (ურტიკარია, კანის ქავილი, ეოზინოფილია, ცალკეულ შემთხვევაში – კინკეს შეშუპება, ანაფილაქსიური შოკი). იშვიათად – გულისრევა, ღებინება, დიარეა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, კანდიდოზი. პრეპარატის მაღალი დოზით გამოყენებისას შესაძლებელია პერიფერიული სისხლის სურათის ცვლილება (შექცევადი ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია).

უკუჩვენებები

ცეფალოსპორინების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

განსაკუთრებული მითითებები

♦ პაციენტებს, რომელთაც აღენიშნებათ პენიცილინის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა შესაძლებელია განუვითარდეთ ალერგიული რეაქციები ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართაც.

♦  ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატი გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც დედისათვის მოსალოდნელი სასარგებლო შედეგი მკვეთრად სჭარბობს ნაყოფზე მისი შესაძლო მოქმედების პოტენციურ რისკს.

♦  პრეპარატის გამოყენებისას თავი უნდა შევიკავოთ ალკოჰოლური სასმელების მიღებისაგან.

საერთაშორისო დასახელება:

CEFOTAXIME

მწარმოებელი: ABOLMED

მოქმედი ნივთიერება: ცეფოტაქსიმი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

საინექციო ანტიბიოტიკი – III თაობის ცეფალოსპორინი

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად:

ფლაკონში

1 ფლ.

ცეფოტაქსიმი …..  500 მგ

1 ფლ.

ცეფოტაქსიმი …..    1 გ

ვრცლად ბიოტაქსიმი

საერთაშორისო დასახელება:

CETRORELIX

მწარმოებელი: BAXTER ONCOLOGY GmbH, გერმანია

მოქმედი ნივთიერება: ცეტრორელიქსი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰორმონული პრეპარატი. გონადოტროპინ-რილიზინგ-ჰორმონის ანტაგონისტი.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ცეტროტიდი 0.25 მგ

ლიოფილიზირებული ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად: ფლაკონში, შეფუთვაში 1 და 7 ც.

1 ფლ.

ცეტრორელიქსის აცეტატი …..   0.25 მგ

ცეტროტიდიტი ……………….    3.0 მგ

ლიოფილიზირებული ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად: ფლაკონში, შეფუთვაში 1 ც.

1 ფლ.

ცეტრორელიქსი აცეტატი ……… 3.0 მგ

სხვა ინგრედიენტები:

მანიტოლი, წყალი ინექციებისთვის.

შეფუთვაში თითოეულ ფხვნილიან ფლაკონს მოჰყვება: 1 წინასწარ ავსებული კარტრიჯი 1 მლ (ცეტროტიდი 0.25 მგ პრეპარატისთვის) ან 3 მლ (ცეტროტიდი 3.0 მგ პრეპარატისთვის) გამხსნელით პარენტერალური შეყვანისთვის ხსნარის მოსამზადებლად; 1 ნემსი (№20) ფლაკონში გამხსნელის შეყვანისთვის; 1 ნემსი (№27) კანქვეშა ინექციისთვის; სპირტით გაჟღენთილი 2 ტამპონი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

გონადოტროპინ-რილიზინგ-ჰორმონის (ჰნრჰ) ანალოგი ცეტრორელიქსი უკავშირდება ჰიპოფიზის უჯრედების მემბრანას რეცეპტორებს და კონკურენტულად აფერხებს ამ რეცეპტორებით ენდოგენური ჰნრჰ-ს შეკავშირებას, ცენტრორელიქსი დოზა-დამოკიდებულად თრგუნავს ჰიპოფიზის მიერ გონადოტროპინების სეკრეციას, როგორიცაა მალუტეინიზებელი (ლგ) და ფოლიკულომასტიმულირებელი (ფსგ) ჰორმონები.

წინასწარი სტიმულაციის გარეშე ჰიპოფიზის სეკრეციული ფუნქციის ინჰიბირების საწყისი ფაზა ვითარდება ფაქტიურად პრეპარატის შეყვანისთანავე, ცეტრორელიქსის მოქმედების ხანგრძლივობა დამოკიდებულია შეყვანილ დოზაზე. ქალებში ცეტრორელიქსი იწვევს ლგ დონის აწევას და შესაბამისად ოვულაციის დაყოვნებას. 3 მგ ცეტრორელიქსის ერთხელ შეყვანის შემდეგ პრეპარატის მოქმედება გრძელდება არანაკლებ 4 დღის განმავლობაში (შეყვანის შემდეგ მე-4 დღეს სეკრეტული ფუნქცია დათრგუნულია 70%-ით). 0.25 მგ-ით ცეტრორელიქსი რეგულარული შეყვანით ყოველ 24 საათში ერთხელ შენარჩუნდება პრეპარატის ეფექტი. ცეტრორელიქსის მოქმედება სრულიად შექცევადია მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.

ფარმაკოკინეტიკა:

პრეპარატის კანქვეშ შეყვანის შემდეგ იგი სრულად შეიწოვება; ბიოშეღწევადობა შეადგენს 85%-ს, ხოლო განაწილების მოცულობა – 1,1 ლ/კგ-ს.

ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები 0.25 მგ ერთხელ კანქვეშ შეყვანისა და მრავალჯერ შეყვანის (14 დღის განმავლობაში) შემდეგ: შესაბამისად C_max – 4.17-5.92 ნგ/მლ და 5.18-7/96 ნგ/მლ; TC_max -0.5-1.5 მთ; AUC -23.4- 42 ნგ/სთ/მლ და 36.7-54.2 ნგ/სთ/მლ; T_1/2 – 2.4-48.8 სთ და 4.1-179.3 სთ. ცეტრორელიქსის ერთჯერადი დოზების (0.25-3 მგ) კანქვეშ შეყვანისას, ისევე როგორც ყოველდღიური შეყვანისას 14 დღის განმავლობაში, შეინიშნება პრეპარატის ხაზოვანი კინეტიკა.

გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით. საერთო პლაზმური და თირკმლის კლირენსი შეადგენს შესაბამისად 1.2 მლ/წთXკგ და 0.1 მლ/წთXკგ. შიგნით და კანქვეშ შეყვანის შემდეგ ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს შესაბამისად, საშუალოდ დაახლოებით 12 და 30 სთ-ს.

ჩვენებები:

• ნაადრევი ოვულაციის აცილება დამხმარე რეპროდუქციულ ღონისძიებათა ჩატარებისას, რათა შესაძლებელი  იყოს ოვულაციის კონტროლირებადი სტიმულაციის ჩატარება და კვერცხუჯრედთა საჭირო რაოდენობის მიღება.

მიღების წესი და დოზირება:

– ცეტროტიდი შეიძლება დანიშნულ იქნას მხოლოდ სპეციალისტ-გინეკოლოგის მიერ. ცეტროტიდით მკურნალობის მაქსიმალური ეფექტურობის მისაღწევად საჭიროა რეგულარულად გაეცნოთ მოცემულ რეკომენდაციებს.

– პირველი ინექციის შემდეგ პაციენტი 30 წუთი უნდა იმყოფებოდეს ექიმის დაკვირვების ქვეშ, რომ იყოს დარწმუნებული ინექციაზე ალერგიული ან ფსევდო-ალერგიული რეაქციის არქონაში. ასეთი რეაქციის სამკურნალოდ ყველა პირობა უნდა არსებობდეს.

ცეტროტიდი 0.25 მგ

1 ფლაკონის (0.25 მგ ცეტრორელიქსი) შემცველობა უნდა იყოს შეყვანილი დღეში ერთხელ ყოველ 24 საათში დილით ან საღამოს.

პრეპარატის დილით შეყვანა: ცეტროტიდი 0.25 მგ-ით მკურნალობა უნდა დაიწყოს საკვერცხეთა გონადოტროპინის საშუალებით (გამოყოფილი შარდიდან ან რეკომბინანტური) სტიმულაციის მე-5 ან მე-6 დღეს (სტიმულაციის ჩატარების დაწყების დაახლოებით 96-120 საათის შემდეგ) და გაგრძელდეს გონადოტროპინით მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში, ქორიონული გონადროტოპინის (ქჰ) ოვულატორული დოზის შეყვანის დღის აჩათვლით.

პრეპარატის საღამოს შეყვანა: ცეტროტიდი 0.25 მგ-ით მკურნალობა უნდა დაიწყოს საკვერცხეთა გონადოტროპინის საშუალებით (გამოყოფილი შარდიდან ან რეკომბინანტური) სტიმულაციის მე-5 ან მე-6 დღეს (სტიმულაციის ჩატარების დაწყების დაახლოებით 96-108 საათის შემდეგ) და გაგრძელდეს გონადოტოროპინით მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში, (ქჰ) ოვულატორული დოზის შეყვანის დღის წინა საღამოს ჩათვლით.

ცეტროტიდი 3.0 მგ

1 ფლაკონის (3.0 მგ ცეტრორელიქსი) შემცველობა უნდა იყოს შეყვანილი საკვერცხეთა გონადოტროპინის საშუალებით (გამოყოფილი შარდიდან ან რეკომბინანტური). სტიმულაციის მე-7 დღეს (სტიმულაციის ჩატარების დაწყების დაახლოებით 132-144 საათის შემდეგ).

3.0 მგ ცეტრორელიქსის ერთხელ შეყვანის შემდეგ პრეპარატის მოქმედება გრძელდება არანაკლებ 4 დღის განმავლობაში. თუ ცეტროტიდი 3.0 მგ-ის შეყვანის შემდეგ მე-5 დღეს ფოლიკულების ზრდა არ იძლევა ოვულაციის ინდუქციის დაწყების საშუალებას, საჭიროა დამატებით ცეტრორელიქსის 0.25 მგ (ცეტროტიდი 0.25 მგ) შეყვანა დღე-ღამეში ერთხელ, ცეტროტიდი 3.0 მგ პრეპარატის შეყვანის 96 საათის შემდეგ და ქჰ-ის ოვულარული დოზის შეყვანის დღის ჩათვლით.

ცეტროტიდის შეყვანის გზები:

– პირველი ინექცია უნდა გაკეთდეს ექიმ-სპეციალისტის მიერ.

– რეაქციების სიმპტომებისა და მათი მკურნალობის შესახებ ექიმის შესაბამისი ინსტრუქციების მიღების შემდეგ, პაციენტ ქალს შეუძლია ცეტროტიდის გაკეთება ექიმისგან დამოუკიდებლად.

– ცეტროტიდის ინექცია უნდა გაკეთდეს მუცლის წინა კედლის ქვედა ნაწილში. უმჯობესია ჭიპის ირგვლივ არეში.

– ცეტროტიდი 0.25 მგ პრეპარატის განმეორებითი შეყვანის დროს ადგილობრივი გაღიზიანების თავიდან აცილების მიზნით, ინექციის ადგილი ყოველდღიურად უნდა იცვლებოდეს.

– ცეტროტიდის ფხვნილი უნდა გაიხსნას მხოლოდ თავისივე გამხსნელში. გახსნისათვის ფლაკონი უნდა შევანჯღრიოთ ფრთხილად. ბუშტუკების გაჩენის ასაცილებლად არ უნდა იყოს გამოყენებული ენერგიული რხევა.

ხსნარის გამოყენება არ შეიძლება, თუ იგი არ არის გამჭვირვალე ან მასში იმყოფება უცხო ნაწილაკები.

– შპრიცში ამოღებულ უნდა იქნას ფლაკონის მთელი შემცველობა. ეს მოგცემთ იმის საშუალებას, რომ შეიყვანოთ ცეტრორელიქსის დოზა არანაკლებ 0.23 მგ-ისა, ცეტროტიდი 0.25 მგ პრეპარატის გამოყენებისას, და არანაკლებ 2.82 მგ-სა, ცეტროტიდი 3.0 მგ პრეპარატის გამოყენებისას.

– ხსნარი უნდა შეიყვანოთ მისი დამზადებისთანავე. ცეტროტიდის დამოუკიდებლად შეყვანისას აუცილებელია შემდეგი რეკომენდაციების შესრულება:

1. დაიბანეთ ხელები. ძალზედ მნიშვნელოვანია, რომ ხელები და შეყვანისთვის ყველა აუცილებელი მოწყობილობა იყოს სუფთა.

2. სუფთა ზედაპირზე მოათავსეთ ყველაფერი, რაც საჭიროა ინექციის შეყვანისთვის (ერთი ფლაკონი, ერთი კარტრიჯი (შპრიცი) გამხსნელით, ერთი ნემსი ყვითელი ნიშანდებით, ერთი ნემსი ნაცრისფერი ნიშანდებით და სპირტით გაჟღენთილი ორი ტამპონი).

3. მოხსენით ფლაკონს ტკაცუნა თავსახური. სპირტიანი ერთი ტამპონით გაწმინდეთ ალუმინის რგოლი და რეზინის საცობი.

4. აიღეთ ყვითელი ნიშანდებიანი ნემსი და მოხსენით მას გარეკანი. შეფუთვიდან ამოიღეთ კარტრიჯი (შპრიცი) გამხსნელით. გაუკეთეთ გამხსნელიან კარტრიჯს (შპრიცს) ნემსი და მოხსენით დამცავი ხუფი.

5. შეიყვანეთ ნემსი ფლაკონის რეზინის საცობის ცენტრალურ ნაწილში. კარტრიჯიდან (შპრიციდან) ხსნარი შეიყვანეთ ფლაკონში დგუშზე ნელი ხელის დაჭერით.

6. ფლაკონიდან ნემსის ამოუღებლად ფრთხილად შეანჯღრიეთ ფლაკონი ფხვნილის სრულ გახსნამდე. თავი აარიდეთ ენერგიულ რხევას, რომ გახსნის დროს არ წარმოიქმნას ბუშტუკები.

7. აავსეთ კარტრიჯი (შპრიცი) ფლაკონის მთელი შიგთავსით. თუ ფლაკონში დარჩა ხსნარი, გადააბრუნეთ ფლაკონი და გამოწიეთ ნემსი ისე, რომ მისი ნახვრეტი პირდაპირ საცობის ქვეშ იმყოფებოდეს. ფლაკონზე გვერდიდან ყურებისას შესაძლებელია გაკონტროლდეს ნემსის მოძრაობა ხსნარში. ძალზედ მნიშვნელოვანია კარტრიჯის (შპრიცის) ავსება ფლაკონის სრული შიგთავსით.

8. მოხსენით კარტრიჯს (შპრიცს) ნემსი და დადეთ შპრიცი. აიღეთ ნაცრისფერი ნიშანდებიანი ნემსი და მოხსენით მას გარეკანი. გაუკეთებთ ნემსი კარტრიჯს (შპრიცს) და მოხსენით დამცავი ხუფი.

9. გადააბრუნეთ კარტრიჯი (შპრიცი) ნემსით ზევით დააჭირეთ დგუშს  მანამ, სანამ კარტრიჯიდან არ გამოვა ჰაერის ყველა ბუშტი. ხელი არ ახლოთ ნემსს და არ მისცეთ საშუალება მიედოს რაიმე ზედაპირს.

10. მუცლის წინა კედლის ქვედა ნაწილში, სასურველია ჭიპის გარშემო მიდამოებში. აირჩიეთ ადგილი პრეპარატის შეყვანისათვის. აიღეთ სპირტით გაჟღენთილი მეორე ტამპონი და გაწმინდეთ კანი შეყვანისთვის განზრახულ ადგილას. კარტრიჯი დაიჭირეთ ერთ ხელში. მეორე ხელით ფრთხილად მოუჭირეთ შეყვანის ადგილის გარშემო მდებარე კანს და ძლიერად დააფიქსირეთ იგი თითებს შუა.

11. აიღეთ კარტრიჯი ისე, როგორც ჩვეულებრივ გიჭირავთ ფანქარი და 45 გრადუსიანი კუთხით ბოლომდე შეიყვანეთ ნემსი კანში.

12. ნემსის სრული შეყვანის მერე გაუშვით კანს ხელი.

13. კარტრიჯის დგუში ფრთხილად გამოწიეთ უკან. თუ კარტრიჯში აღმოჩნდა სისხლი მოიქეცით ისე, როგორც აღწერილია პ. 14-ში. სისხლის გამოჩენის დროს, ნელა შეიყვანეთ ხსნარი, დგუშზე ხელის დაჭერით. ხსნარის სრულად შეყვანის შემდეგ საჭიროა ნელა გამოიღოთ ნემსი და ფრთხილად დააჭიროთ სპირტით გაჟღენთილი ტამპონით კანს შეყვანის ადგილას. ნემსის კანიდან გამოღება საჭიროა განხორციელდეს იმავე კუთხით, რომლითაც იგი შეყვანილ იქნა.

14. თუ კარტრიჯში აღმოჩნდა სისხლი, საჭიროა ამოიღოთ ნემსი კანიდან და ნემსის შეყვანის ადგილს დააჭიროთ ტამპონი. ხელმეორედ ინექციისთვის ამ ხსნარის გამოყენება არ შეიძლება. გადაასხით კარტრიჯის შიგთავსი ნიჟარაში. დაიწყეთ ყველაფერი თავდან. პ. 1-დან.

15. კარტრიჯისა და ნემსების გამოყენება შეიძლება მხოლოდ ერთხელ. გამოყენებისთანავე გადააგდეთ ისინი (ტრავმირების თავიდან აცილების მიზნით გაუკეთეთ ნემსებს დამცავი ხუფები).

გვერდითი მოვლენები:

შეყვანის ადგილას შეიძლება გამოჩნდეს სუსტი და წარმავალი ადგილობრივი რეაქციები (მაგ. გაწითლება, ქავილი და დასიება). ზოგჯერ აღინიშნება ზოგადი გვერდითი მოვლენები, მაგალითად, გულისრევა, თავის ტკივილი. ამის გარდა, ცეტრორელიქსით მკურნალობის ერთეულ შემთხვევებში აღინიშნა კანის ძლიერი ქავილი.

იშვიათად, ზემგრძნობელობის შემთხვევაში შეიძლება აღინიშნებოდეს ანაფილაქსიური რეაქცია. ზოგჯერ საკვერცხეთა გონადოტროპინებით სტიმულაციის დროს შეიძლება განვითარდეს ე.წ. საკვერცხეთა ჰიპერსტიმულაციის სინდრომი. მის განვითარებაზე მიუთითებს ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა დაძაბულობის გრძნობა და მუცლის ტკივილი, ღებინება, დიარეა. სუნთქვის გაძნელება. მკურნალობა სიმპტომურია (იხ. „განსაკუთრებული მითითებები“).

უკუჩვენებები:

* ცეტრორელიქსის აცეტატისადმი, მანიტოლისა და სხვა ეგზოგენური ჰორმონებისადმი (ცეტროტიდის მსგავსი სამკურნალო წამლის პრეპარატებისადმი) მომატებული მგრძნობელობა;

* ორსულობა და ლაქტაცია;

* პოსტმენოპაუზის პერიოდი;

* თირკმელისა და ღვიძლის უკმარისობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

! ცეტროტიდი არ არის განკუთვნილი ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდებში გამოყენებისათვის.

განსაკუთრებული მითითებები:

◄ ცეტროტიდი 0.25 მგ უმჯობესია შევიყვანოთ რეგულარულად ყოველ 24 საათში. პრეპარატის რიგითი შეყვანის გამოტოვებისას, ინექციის გაკეთება შესაძლებელია ნებისმიერ დროს, ამავე დღეღამის განმავლობაში.

◄ განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს პრეპარატის გამოყენებას იმ ქალების მიერ, რომლებსაც აქვთ ანამნეზში ალერგიული რეაქციები. რადგან, ცეტროტიდის დანიშვნა არ არის რეკომენდებული სერიოზული ალერგიული რეაქციებისადმი მიდრეკილების მქონე ქალებისთვის, პაციენტმა უნდა აცნობოს მკურნალ ექიმს ალერგიის ყველა გამოვლენის შესახებ.

◄ ოვულაციის სტიმულაციის ჩატარების დროს ან შემდეგ შეიძლება გაჩნდეს საკვერცხის ჰიპერსტიმულაციის სინდრომი, ამ შემთხვევაში ატარებენ სიმპტომურ მკურნალობას (მაგ. დასვენების შესაძლებლობის მიცემას, ელექტროლიტების ან კოლოიდების შინაგან შეყვანას, ჰეპარინოთერაპიის ჩატარების გზით).

◄ ლუთეინური ფაზის შენარჩუნება უნდა ჩატარდეს რეპროდუქციულ ღონისძიებათა ჩატარების მიღებული პრაქტიკის შესაბამისად.

◄ ჯერჯერობით არ არის დაგროვილი ცეტროტიდის ოვულაციის განმეორებითი სტიმულაციის ჩატარების საკმარისი გამოცდილება. ამიტომ განმეორებითი მკურნალობის კურსის ჩატარებისას პრეპარატი ფრთხილად და მხოლოდ პოტენციური რისკის და მკურნალობის ეფექტურობის დონის საგულდაგულო შეფასების შემდეგ უნდა იყოს გამოყენებული.

გავლენა ავტომობილისა და სხვა მექანიკური საშუალებების მართვაზე:

ცეტროტიდი არ მოქმედებს ავტომობილისა და სხვა მექანიკური საშუალებების მართვაზე.

ჭარბი დოზირება:

ცეტროტიდის დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება მიგვიყვანოს მისი მოქმედების ხანგრძლივობის გაზრდამდე, მაგრამ მას თან არ ახლავს მწვავე ტოქსიკურობის ეფექტები (დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში არანაირი სპეციალური ზომები არ არის საჭირო).

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

In vitro გამოკვლევებით ნაკლებად სავარაუდოა ისეთ პრეპარატებთან ურთიერთქმედების შესაძლებლობა, რომელთა მეტაბოლიზმი ხდება ციტოქრომი p450-ის მონაწილეობით ან განიცდიან კონიუგაციის რეაქციების ზემოქმედებას. რადგან არ შეიძლება სრულად გამოირიცხოს პრეპარატების ერთად შეყვანისას ურთიერთქმედების შესაძლებლობა პაციენტმა უნდა გააცნოს მკურნალ ექიმს ის მედიკამენტები, რომლებსაც იგი იყენებდა ცეტროტიდით მკურნალობის დაწყებამდე ან რომლებსაც იყენებს.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

საერთაშორისო დასახელება:

CETIRIZINE

მწარმოებელი: ACTAVIS, ისლანდია

მოქმედი ნივთიერება: ცეტირიზინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰისტამინური – H₁ რეცეპტორების ბლოკატორი; ანტიალერგიული საშუალება

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 10 ც.

1 ტაბ.

ცეტირიზინის დიჰიდროქლორიდი …… 10 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

მიკროკრისტალური ცელულოზა, ლაქტოზას მონოჰიდრატი, კროსპოვიდონი, უწყლო კოლოიდური სილიციუმი, მაგნიუმის სტეარატი.

გარსის შემადგენლობა: ჰიპრომელოზა, მაკროგოლის სტეარატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, პროპილენგლიკოლი, ტიტანის დიოქსიდი E171.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ცეტირინაქსს გააჩნია ალერგიის საწინააღმდეგო მოქმედება. იგი ამცირებს ცრემლის გაძლიერებულ გამოყოფას და თვალის ქავილს, ხველებას და რინორეას, ქავილს და გამონაყარს კანზე.

ჰისტამინის გამონთავისუფლების დათრგუნვით, პრეპარატი გავლენას ახდენს დაუყოვნებელი და დაყოვნებული ალერგიული რეაქციების განვითარებაზე.

ჩვენებები:

• სეზონური ალერგიული რინიტი;
• ქრონიკული (მთელი წლის განმავლობაში მიმდინარე) ალერგიული რინიტი;
• ქრონიკული იდიოპათური ჭინჭრის ციება.

მიღების წესი და დოზირება:

პრეპარატი განკუთვნილია შიგნით მისაღებად.

მოზრდილებში და ბავშვებში 11 წლის ასაკის ზევით – 10 მგ (1 ტაბლეტი) დღეში.

ბავშვებში 6-11 წლის ასაკში – 5-10 მგ (1/2-1 ტაბლეტი) დღეში.

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი

გვერდითი მოვლენები:

ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ძილიანობა, სწრაფად დაღლა, გაღიზიანება;

ვეგეგატური ნერვული სისტემის მხრივ: მადის დაკარგვა, სახის გაწითლება, ნერწყვის გამოყოფა;

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, პირის სიმშრალე და დისკომფორტი;

კანისა და ლორწოვანი გარსების მხრივ: გამონაყარი.

პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ მსგავსი არასასურველი რეაქციები, სადღეღამისო დოზა 10 მგ შეიძლება დაიყოს 2 მიღებად, 5 მგ თითო მიღებაზე დილით და საღამოს.

უკუჩვენებები:

* პრეპარატი უკუნაჩვენებია ცეტირიზინის ან რომელიმე დამხმარე საშუალების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის შემთხვევაში.

ორსულობა და ლაქტაცია:

მიუხედავად იმისა, რომ ცეტირინაქსის გამოყენება არ უკავშირდება ტერატოგენული რისკის მომატებას, მისი მიღება ორსულობისას შესაძლებელია მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით სარგებლის/რისკის შეფასების შემდეგ.

! ცეტირინაქსით მკურნალობა ძუძუთი კვების დროს უკუნაჩვენებია, ვინაიდან პრეპარატი გამოიყოფა დედის რძეში.

განსაკუთრებული მითითებები:

◄ ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება აღენიშნოს ძილიანობა და აზრის გაფანტულობა.

◄ თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში აუცილებელია დოზის კორექცია.

◄ ცეტირინაქსით მკურნალობისას არ არის რეკომენდებული ალკოჰოლის მოხმარება და დამამშვიდებელი საშუალებების გამოყენება, ვინაიდან ამგვარი კომბინაცია ამცირებს ყურადღების სიმახვილეს და არღვევს ჩვეულებრივ აქტიურობას.

◄ პრეპარატი დამხმარე საშუალების სახით შეიცავს ლაქტოზას, რომელიც არ არის ნაჩვენები იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ლაქტოზას ნაკლებობა, გალაქტოზემია, ან მალაბსორბციის გლუკოზო-გალაქტოზური სინდრომი.

ზემოქმედება ავტომობილების მართვაზე და ტექნიკის გამოყენების უნარზე: ცეტირინაქსი სიფრთხილით ენიშნებათ სატრანსპორტო საშუალებების მძღოლებს და მანქანების ოპერატორებს. ამასთან დაუშვებელია დანიშნულზე მაღალი დოზების გამოყენება.

ჭარბი დოზირება:

მოზრდილებში ჭარბი დოზირების სიმპტომებია ძილიანობა, ხოლო ბავშვებში თავიდან აგზნებადობა და მოუსვენრობა და მხოლოდ ამის შემდეგ – ძილიანობა.

ჭარბი დოზირების მკურნალობა სიმპტომატურია. ჭარბი დოზის შემთხვევაში, რეკომენდებულია კუჭის ამორეცხვა. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არის ცნობილი, ხოლო ჰემოდიალიზი არ არის ეფექტური.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– არ არსებობს მონაცემები ცეტირიზინის ფსევდოეფედრინთან, ანტიპირინთან, კეტოკონაზოლთან, ერითრომიცინთან, აზითრომიცინთან და დიაზეპამთან ურთიერთქმედების შესახებ.

– თეოფილინი ამცირებს ცეტირიზინის გამოყოფას, მისი ბიოტრანსფორმაციის შეცვლის გარეშე.

– არ არის რეკომენდებული ცეტირიზინისა და ცენტრალური ნერვული სისტემის დეპრესანტების ერთდროული გამოყენება ვინაიდან შეიძლება შემცირდეს ყურადღების კონცენტრაცია, რაც იწვევს ჩვეული საქმიანობის დარღვევას.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 25⁰C ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

საერთაშორისო დასახელება:

CETIRIZINE

მწარმოებელი: HEXAL AG

მოქმედი ნივთიერება: ცეტირიზინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ჰისტამინური – H₁ რეცეპტორების ბლოკატორი; ანტიალერგიული საშუალება

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: შეფუთვაში 7 და 20 ც.

1 ტაბ.

ცეტირიზინი………    10 მგ

სიროფი: ფლაკონში 75 მლ

1 მლ

ცეტირიზინი ………   1 მგ

ვრცლად ალერტეკი

საერთაშორისო დასახელება:

CETERIZINE

მწარმოებელი: SPECIFAR S.A.

მოქმედი ნივთიერება: ცეტირიზინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიჰისტამინური საშუალება

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 20 ც.

1 ტაბ.

ცეტირიზინი …….   10 მგ

ვრცლად ცეტეკი

საერთაშორისო დასახელება:

CETERIZINE

მწარმოებელი: ავერსი-რაციონალი,საქართველო

მოქმედი ნივთიერება: ცეტირიზინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ანტიჰისტამინური საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები: ბლისტერზე 10 ტაბ., შეფუთვაში 2 ბლისტერი.

1 ტაბ.

ცეტირიზინის დიჰიდროქლორიდი ……   10 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ლაქტოზა, კალციუმის ჰიდროფოსფატი, სიმინდის სახამებელი, მეთილპარაბენი, პროპილპარაბენი, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიპრომელოზა, დიეთილფთალატი, გასუფთავებული ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი (E171).

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ცეტეკი ანტიჰისტამინური პრეპარატია, რომელიც სელექტიურად ბლოკავს ჰისტამინის პერიფერიულ H_1-რეცეპტორებს. ცეტირიზინი ხელს უშლის ალერგიული რეაქციების განვითარებას და ამსუბუქებს მათ მიმდინარეობას. მას აქვს ქავილის საწინააღმდეგო და ანტიექსუდაციური მოქმედება. პრეპარატი მოქმედებს ალერგიული რეაქციების ადრეულ ჰისტამინდამოკიდებულ სტადიაზე. ასევე თრგუნავს მედიატორების გამოთავისუფლებას, რომლებიც ალერგიული რეაქციის გვიან სტადიაში მონაწილეობს. ცეტირიზინი ამცირებს ეოზინოფილების, ნეიტროფილებისა და ბაზოფილების მიგრაციას, ალერგენის შეყვანის საპასუხოდ. იგი ამცირებს ადჰეზიის მოლეკულების (ICAM-1, VCAM-1) ექსპრესიას, თრგუნავს ჰისტამინის სეკრეციის სხვა მედიატორებისა და ინდუქტორების (თრომბოციტების გამააქტივებელი ფაქტორი და სუბსტანცია P) მოქმედებას. ცეტირიზინი ამცირებს ქსოვილების ჰიპერემიასა და შეშუპებას, ხსნის გლუვი მუსკულატურის სპაზმს. პრეპარატს პრაქტიკულად არა აქვს ანტიქოლინერგული და ანტისეროტონინული მოქმედება.

ცეტეკი აფერხებს კანის რეაქციების (ბებერები და ჰიპერემია) განვითარებას ჰისტამინისა და სპეფიკიფიკური ალერგენების შეყვანისას, ასევე პაციენტეში სიცივის მიმართ გამოხატული ჭინჭრის ციებითა და დერმოგრაფიზმით. თერაპიული ეფექტი ვლინდება პრეპარატის მიღებიდან 1-2 სთ-ის განმავლობაში და 24 სთ-ზე მეტხანს გრძელდება. ჰისტამინის მიმართ კანის რეაქტიულობის აღდგენა 3 დღის განმავლობაში ხდება.

პრეპარატი ამსუბუქებს ალერგიული რინიტის სიმპტომებს (ცემინება, სურდო, ცხვირის ლორწოვანი გარსის შეშუპება, ქავილი, ცრემლდენა), ამცირებს ჰისტამინით ინდუცირებულ ბრონქოსპაზმს მსუბუქი მიმდინარეობის ბრონქული ასთმის დროს.

ცეტირიზინი ასუსტებს ჰისტამინის მოქმედებას სისხლძარღვებზე, ამცირებს კაპილარების გამტარობას. პრეპარატის 7 დღის განმავლობაში გამოყენებისას დოზით, რომელიც 6-ჯერ აღემატება თერაპიულ სადღეღამისო დოზას, არ აღინიშნება QT-ინტერვალის გახანგრძლივება ეკგ-ზე და კარდიოტოქსიკური მოქმედების სხვა ნიშნები.

ხანგრძლივი გამოყენებისას ტოლერანტობა პრეპარატის ანტიჰისტამინური მოქმედების მიმართ არ აღინიშნება. თერაპიულ დოზებში ცეტირიზინს პრაქტიკულად არა აქვს სედატიური ეფექტი.

ფარმაკოკინეტიკა:

შეწოვა: ცეტირიზინი პერორალური მიღებისას სწრაფად და თითქმის მთლიანად (არანაკლებ 70%-ისა) შეიწოვება. მაქსიმალური კონცენტრაცია (C_max) სისხლის პლაზმაში და “კონცენტრაცია დრო”-ს დამოკიდებულების მრუდქვეშა ფართობი AUC მიღებული დოზის პროპორციულია. 10 მგ პრეპარატის მიღებისას C_max პლაზმაში 1 სთ-ში მიიღწევა და 0.3 მკგ/მლ-ს შეადგენს. საკვების მიღება მნიშვნელოვნად არ მოქმედებს შეწოვაზე, მაგრამ T_max-ს 1.7 სთ-ით ახანგრძლივებს და C_max -ს 23%-ით ამცირებს.

განაწილება: ცეტირიზინის 93% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. პლაზმაში პრეპარატის სტაბილური დონე მიღებიდან 3 დღის შემდეგ მიიღწევა. მრავალჯერადი გამოყენების შემდეგ ცეტირიზინის კონცენტრაცია კანსა და შრატში ეკვივალენტურია. პრეპარატის C_max თავის ტვინში სისხლის პლაზმაში არსებული C_max-ის არა უმეტეს 10%-ს შეადგენს. ცეტირიზინის განაწილების მოცულობა V_d არის 0.56 ლ/კგ.

მეტაბოლიზმი და გამოყოფა: პრეპარატი მინიმალურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში არააქტიური მეტაბოლიტის წარმოქმნით და უცვლელი სახით უპირატესად თირკმელებით გამოიყოფა.

10 ან 20 მგ ცეტირიზინის ერთჯერადად მიღებისას ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T_1/2) 7-11 სთ-ია (2-12 წლის ბავშვებში T_1/2 შემოკლებულია 5-6 სთ-მდე). 24 სთ-ის განმავლობაში შარდით გამოიყოფა მიღებული დოზის 60%, განავლით – 10%. პრეპარატის კლირენსია 54 მლ/წთ. პრეპარატი გადადის დედის რძეში. 10 მგ ცეტირიზინის 10 დღის განმავლობაში მიღებისას კუმულაცია არ აღინიშნება.

ფარმაკოკინეტიკა განსაკუთრებულ კლინიკურ შემთხვევებში: თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას (კრეატინინის კლირენსი 11-31 მლ/წთ) და ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 1/2 3-ჯერ იზრდება, კლირენსი 70%-ით მცირდება ღვიძლის ქრონიკული დაავადების ფონზე. ასევე ხანდაზმულ პაციენტებში T_1/2 50%-ით იზრდება, ხოლო კლირენსი 40%ით- მცირდება.

ჩვენებები:

• სეზონური და ქრონიკული ალერგიული რინიტი (სიმპტომური თერაპიის სახით);
• პოლინოზი;
• ალერგიული კონიუნქტივიტი;
• ქრონიკული იდიოპათიური ჭინჭრის ციება;
• კანის ქავილი;
• ანგიონევროზული შეშუპება (კვინკეს შეშუპება);
• ატოპიური დერმატიტის ქრონიკული ეგზემის, ბრონქული ასთმის კომპლექსური თერაპია.

მიღების წესი და დოზირება:

მოზრდილებსა და მოზარდებში 12 წლის ასაკის ზევით რეკომენდებულია 10 მგ (1 ტაბლეტი) ცეტირიზინის დღეში ერთხელ მიღება, უმჯობესია საღამოს.

6-დან 12 წლამდე ასაკისა და 30 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის ბავშვებში ინიშნება 10 მგ (1 ტაბლეტი) პრეპარატი საღამოს. შესაძლებელია 5 მგ (1/2 ტაბლეტი) ცეტირიზინის დღეში 2-ჯერ მიღება (დილით და საღამოს).

2-დან 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში რეკომენდებულია 2.5 მგ (1/4 ტაბლეტი) ცეტრიზინის დღეში 1-2-ჯერ მიღება. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 5 მგ.

თირკმლის უკმარისობის დროს, ასევე ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში, საჭიროა რეკომენდებული დოზის 2-ჯერ შემცირება.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის დროს საჭიროა დოზის ინდივიდუალურად შერჩევა, განსაკუთრებული სიფრთხილით – ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციების ერთდროული დარღვევის დროს.

თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ინდივიდუალურად და საშუალოდ 2-4 კვირას შეადგენს.

– სეზონური ალერგიული რინიტის დროს თერაპიის ხანგრძლივობა მოზრდილებში, ჩვეულებრივ, შეადგენს 3-6 კვირას, 6 წლის ასაკის ზემოთ ბავშვებში – 2-4 კვირას;

– ალერგენის ხანმოკლე ზემოქმედებისას საკმარისია პრეპარატის 1 კვირის განმავლობაში მიღება.

– ქრონიკული ალერგიული რინიტის და ქრონიკული იდიოპათიური ჭინჭრის ციების დროს მკურნალობის ხანგრძლივობა შეიძლება 1 წელს შეადგენდეს.

ცეტეკი მიიღება დაუღეჭავად, საკმარისი რაოდენობის სითხესთან ერთად. უპირატესად საღამოს. პრეპარატის მიღება არ არის დამოკიდებული საკვების მიღებაზე.

გვერდითი მოვლენები:

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: პირის სიმშრალე (5%), გემოს შეგრძნების შეცვლა ან არარსებობა, მადის მომატება, ენის ფერის შეცვლა და შეშუპება, გაძლიერებული სალივაცია, დისპეფსია, ღებინება, მეტეორიზმი, დიარეა, შეკრულობა, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა;

ნერვული სისტემისა და გრძნობათა ორგანოების მხრივ: ძილიანობა (14%), დაღლილობა (6%), თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ემოციური ლაბილობა, ოტოტოქსიკურობა;

სასუნთქი სისტემის მხრივ: რინიტი, ბრონქული სეკრეციის გაზრდა, ჰიპერვენტილაცია;

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ძალზე იშვიათად – ტაქიკარდია, არტერიული ჰიპერტენზია;

შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: შარდვის შეკავება, შეშუპება, პოლიურია, დიზურია, ჰემატურია,

საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის მხრივ: ართრალგია, ზურგის ტკივილი, კუნთების სისუსტე;

კანის საფარველის მხრივ: კანის სიმშრალე, გამონაყარი, ანგიონევროზული შეშუპება.

პრეპარატს, ჩვეულებრივ, კარგი ამტანობა ახასიათებს. გვერდითი მოვლენები იშვიათად ვითარდება და გარდამავალი ხასაითისაა.

უკუჩვენებები:

* მომატებული მგრძნობელობა ცეტირიზინის ან პრეპარატის შემადგენელი სხვა კომპონენტების მიმართ;

* მომატებული მგრძნობელობა ჰიდროქსიზინის მიმართ;

* მძიმე ნეფროპათია.

ორსულობა და ლაქტაცია:

* ცეტეკის გამოყენება ორსულობის პერიოდში უკუნაჩვენებია.

* პრეპარატი გადადის დედის რძეში, რის გამოც ლაქტაციის პერიოდში ცეტეკის დანიშვნის აუცილებლობისას საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.

განსაკუთრებული მითითებები:

◄ პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება თირკმლის საშუალო და მძიმე ხარისხის ქრონიკული უკმარისობისა და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის დროს, ასევე ხანდაზმულ პაციენტებში (გორგლოვანი ფილტრაციის მოსალოდნელი შემცირების გამო).

◄  მიუხედავად იმისა, რომ ცეტეკი არ აძლიერებს ალკოჰოლის ეფექტს, მათი ერთდროული გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

◄  ალერგენებზე დაგეგმილი კანის სინჯის ჩატარებისას საჭიროა რამდენიმე დღით ადრე პრეპარატის მიღების შეწყვეტა.

პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე: პრეპარატი დოზით 20-25 მგ დღეში არ მოქმედებს ფსიქომოტორული რეაქციის დროსა და ყურადღების კონცენტრირების უნარზე.

ჭარბი დოზირება:

ერთჯერადად 50 მგ-ზე მეტ ცეტეკის მიღებისას აღინიშნება შემდეგი სიმპტომები: სისუსტე, დაღლილობა, ძილიანობა, შფოთვა, გაღიზიანება, ტრემორი, თავის ტკივილი, პირის სიმშრალე, მიდრიაზი, ტაქიკარდია, ქავილი, გამონაყარი კანზე, შარდვის შეკავება, შეკრულობა.

მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, ადსორბენტების (გააქტივებული ნახშირი) დანიშვნა და სიმპტომური მკურნალობის ჩატარება.

ჰემოდიალიზი არაეფექტურია. სპეფიციკური ანტიდოტი არ არსებობს.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– თეოფილინთან (400 მგ ერთხელ დღეში) ერთდროული გამოყენება იწვევს ცეტირიზინის საერთო კლირენსის 16%-ით შემცირებას (თეოფილინის კინეტიკა არ იცვლება).

– ცეტირიზინის ოტოტოქსიკური ეფექტის მქონე საშუალებებთან (მაგ. გენტამიცინი) ერთდროული გამოყენებისას შეიძლება შეინიღბოს ოტოტოქსიკურობის ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა ყურებში შუილი და თავბრუსხვევა.

– ცეტეკისა და ცნს-ზე დამთრგუნველად მოქმედების სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 25⁰C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი

ავერსი-რაციონალი