საერთაშორისო არადაპატენტებული სახელწოდება :

პარაცეტამოლი ( აცეტამინოფენი )

შემადგენლობა :

ცეტამოლის ყოველი სუპოზიტორია შეიცავს პარაცეტამოლს , როგორც აქტიურ ინგრედიენტს და ნახევრად სინთეზურ გლიცერიდებს , როგორც დამხმარე საშუალებას .

წამლის ფორმა :

რექტალური სუპოზიტორია .

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი :

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები

ფარმაკოლოგია:

პარაცეტამოლი არის პარა – ამინოფენოლის წარმოებული ანალგეზიური და სიცხის დამწევი თვისებებით და სუსტი ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებით.

ანალგეზიური მოქმედების მექანიზმი სრულად არ არის ახსნილი, მაგრამ იგი შეიძლება გამოწვეული იყოს პროსტაგლანდინების სინთეზის დათრგუნვით უპირატესად ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში, რაც განაპირობებს მის ანალგეზიურ და სიცხის დამწევ მოქმედებას .

პარაცეტამოლი ანალგეზიურ და სიცხის დამწევ საშუალებებს შორის ყველაზე სასურველი არჩევანია, განსაკუთრებით იმ ბავშვებისათვის, რომლებისთვისაც უკუნაჩვენებია სალიცილატები ( რეიეს სინდრომის რისკის გამო ) ან სხვა არასტეროიდული, ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები.

პარაცეტამოლი უფრო ნაკლებად აღიზიანებს კუჭს, ვიდრე ასპირინი. პარაცეტამოლი არ ახდენს ზემოქმედებას თრომბოციტების აგრეგაციასა და სისხლდენის დროზე , როგორც ასპირინი . პარაცეტამოლი ზოგადად კარგი ამტანობით ხასიათდება აცეტილსალიცილმჟავას მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის მქონე პაციენტების მიერ.

ფარმაკოკინეტიკა:

პარაცეტამოლი კარგად შეიწოვება როგორც ორალური, ასევე რექტალური გზებით გამოყენებისას. უმაღლესი პლაზმური კონცენტრაციები ვლინდება დაახლოებით 2-3 საათში რექტალურად გამოყენების შემდეგ. პარაცეტამოლის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1-3 საათს. პარაცეტამოლი უპირატესად მეტაბოლიზდება ღვიძლით და გამოიყოფა შარდში უმთავრესად გლუკორონიდისა და სულფატის კონიუგატების სახით . 5%- ზე ნაკლები ექსკრეტირდება , როგორც უცვლელი პარაცეტამოლი .

ჩვენებები:

• სიცხის დამწევი საშუალება მწვავე რესპირატორული დაავადებების , გრიპის , ბავშვებში ინფექციებისა და სხვა ანთებითი დაავადებების დროს , რომლებიც მიმდინარეობს მაღალი ტემპერატურით .
• გამოიყენება როგორც ანალგეზიური საშუალება ზომიერი და საშუალო სიმძიმის ტკივილის დროს ( თავის ტკივილი , კბილის ტკივილი , მიალგია , ნევრალგია , ტრავმის შედეგად განვითარებული ტკივილი ).
• ცეტამოლის სუპოზიტორიები განსაკუთრებით სასარგებლოა იმ პაციენტებისათვის , რომლებსაც არ შეუძლიათ პარაცეტამოლის პერორალური ფორმით მიღება , მაგ . ოპერაციის შემდგომ ან გულისრევისა და პირღებინებისას.

უკუჩვენებები:

* დადასტურებული ჰიპერმგრძნობელობა პარაცეტამოლის ან სხვა დამხმარე საშუალებების მიმართ .

* ანამნეზში ალერგიის არსებობისას .

* გლუკოზ -6- ფოსფატდეჰიდროგენაზას ნაკლებობისას .

* თირკმლისა და ღვიძლის მწვავე უკმარისობისას .

სიფრთხულის ზომები:

ცეტამოლის სუპოზიტორიების კომბინირება პარაცეტამოლის შემცველ სხვა ანალგეზიურ პრეპარატებთან დაუშვებელია . პარაცეტამოლი სიფრთხილით გამოიყენება ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ჰეპატოტოქსიკურობისა და ნეფროტოქსიკურობის მომატებული რისკის გამო . თუ სიმპტომები გრძელდება 3-5 დღეზე მეტი დროის განმავლობაში , მიმართეთ ექიმს . 3 თვემდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატი გამოიყენება ექიმის კონსულტაციით.

სუპოზიტორიები არ გამოიყენება დიარეის დროს.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:

ვარფარინისა და სხვა კუმარინების ანტიკოაგულატური მოქმედება შეიძლება გაუმჯობესდეს პარაცეტამოლის ხანგრძლივი და რეგულარული გამოყენებისას სისხლდენის მომატების რისკით. პერიოდული მიღებისას მნიშვნელოვანი ეფექტი არ აღინიშნება .

პრეპარატები, რომლებიც ახდენენ ღვიძლისმიერი მიკროსომური ფერმენტების ინდუცირებას, როგორიცაა სპირტი, ბარბიტურატები და სხვა კრუნჩხვის საწინააღმდეგო საშუალებები, ზრდიან პარაცეტამოლის ჰეპატოტოქსიკურობას,  განსაკუთრებით ჭარბი დოზის მიღებისას. ფერმენტის მაინდუცირებელი სხვა სუბსტანციები, მაგ. რიფამპიცინი და კრაზანა, ასევე განაპირობებენ პარაცეტამოლის კონცენტრაციების დაწევას.

ბეტაბლოკატორები, განსაკუთრებით პროპრანოლოლი, აქვეითებს პარაცეტამოლის თირკმლისმიერ ექსკრეციას და აძლიერებს მის ეფექტებს.

არასასურველი რეაქციები:

თერაპიული დოზებით მიღებისას არასასურველი რეაქციები იშვიათად ვლინდება და ისინი ძირითადად ზომიერი ხასიათისაა. აღინიშნება გულისრევა, ღებინება, კუჭის არეში ტკივილი, ჰემატოლოგიური რეაქციები, მათ შორის თრომბოციტოპენია , ნეიტროპენია , ლეიკოპენია და აგრანულოციტოზი. იშვიათად კანზე გამონაყარი, ჭინჭრის გამონაყარი და სხვა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები.

დოზირება და მიღების წესი:

3-5 თვე – 80 მგ სუპოზიტორიები

6 თვე – 3 წელი – 150 მგ სუპოზიტორიები

4-10 წლის – 325 მგ სუპოზიტორიები

ცეტამოლის სუპოზიტორიების გამოყენება რეკომენდებულია დეფეკაციის ან კუჭ – ნაწლავის ოყნით გაწმენდის შემდეგ .

საშუალო ერთჯერადი დოზა დამოკიდებულია ბავშვის წონაზე და შეადგენს კგ სხეულის წონაზე 10-15 მგ – ს . დოზის გამეორება შეიძლება დღეში 3-4- ჯერ . მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 60 მგ – ს სხეულის კგ წონაზე .

აღნიშნული დოზა შეიძლება განმეორებით იქნას გამოყენებული ყოველ 4-6 საათში , თუმცა არაუმეტეს დღეში 4- ჯერ .

ტემპერატურის დასაწევად პარაცეტამოლის გამოყენება დასაშვებია მხოლოს 3 დღის განმავლობაში , ხოლო ტკივილი მოსახსნელად – 5 დღის განმავლობაში .

დაუშვებელია რეკომენდებული დოზების გადამეტება .

ჭარბი დოზირება და მკურნალობა:

პარაცეტამოლის ჭარბი დოზირების სიმპტომები პირველი 24 საათის განმავლობაში – გულისრევა , პირღებინება , ანორექსია და ტკივილი მუცლის არეში . ღვიძლის დაზიანება შეიძლება გამოვლინდეს პარაცეტამოლის მაღალი დოზების მიღების შემდეგ 12-18 საათში , ხოლო კლინიკური სიმპტომები ზოგადად პიკს აღწევს 4-6 დღის შემდეგ .

პარაცეტამოლის ჭარბი დოზირების მართვისათვის მნიშვნელოვანია მკურნალობის დაუყოვნებლივ დაწყება . სერიოზული ადრეული სიმპტომების არარსებობის მიუხედავად , პაციენტმა სასწრაფოდ უნდა მიმართოს საავადმყოფოს . ისეთი ანტიდოტები , როგორიცაა აცეტილცისტეინი და მეთიონინი იცავენ ღვიძლს მოწამვლიდან მათი 10-12 საათის განმავლობაში გამოყენებისას ; აცეტილცისტეინი ეფექტურია პარაცეტამოლის ჭარბი დოზის მიღებიდან 24 საათის განმავლობაში . ასევე გამოყენებული უნდა იყოს ზოგადი დამხმარე ზომები .

შეფუთვა;

შეფუთვაში მოთავსებულია 10 სუპოზიტორია .

შენახვის წესი:

ინახება არა უმეტეს 25⁰C – ზე .

ვარგისიანობის ვადა;

3 წელი

აფთიაქიდან გაცემის წესი:

III ჯგუფი ( გაცემის რეჟიმი : ურეცეპტოდ )

მწარმოებელი:

Medical Horizon Ltd.

Masis Station, Masis 0802, Republic of Armenia

საერთაშორისო დასახელება:

METOCLOPRAMIDE

მწარმოებელი: AWD, გერმანია

მოქმედი ნივთიერება: მეტოკლოპრამიდი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

დოფამინო₂-რეცეპტორების მაბლოკირებელი, ღებინების საწინააღმდეგო საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ტაბლეტები: შეფუთვაში 50 ც.

1 ტაბ.

მეტოკლოპრამიდის ჰიდროქლორიდი ……. 10.54 მგ

მათ შორის მეტოკლოპრამიდი ……………    10 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ჟელატინინი, კარტოფილის სახამებელი, ლაქტოზა 1H₂O, მაგნიუმის სტეარატი, სილიციუმის დალექილი დიოქსიდი.

ფარმაკოლგიური თვისებები:

ცერუკალი დოფამინური-2 რეცეპტორების, ხოლო მაღალ დოზებში სეროტონინური 5HT₃-რეცეპტორების ბლოკადით თრგუნავს ცენტრალური გენეზის ღებინებას, სლოკინს და ახასიათებს მარეგულირებელი მოქმედება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ფუნქციაზე, ამასთან ერთად იგი ხელს უწყობს კუჭის სწრაფ დაცლას და აჩქარებს საკვების გადაადგილებას წვრილ ნაწლავში.

ფარმაკოკინეტიკა:

ცერუკალი სწრაფად და სრულად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, მაგრამ მისთვის დამახასიათებელია ღვიძლში “პირველი გავლის ეფექტი”, რის გამოც მისი ბიოშეღწევადობა პერორალური მიღებისას შეადენს დაახლოებით 75%-ს. პრეპარატი სწრაფად ნაწილდება უმრავლეს ქსოვილში, გაივლის ჰემატოენცეფალურ და პლაცენტურ ბარიერებს. მეტაბოლიზმის მხრივ ექვემდებარება ღვიძლში “პირველი გავლის ეფექტს’. შეყვანილი დოზის 30% ელიმინირდება თირკმელებით უცვლელი სახით. მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 4-6 სთ-ს.

ჩვენებები:

• გულისრევა, ღებინების შეგრძნება და სხვადასხვა გენეზის ღებინება (ღვიძლის და თირკმელების დაავადების, თავის ტვინის და თავის ქალას დაზიანებისას, სხვადასხვა წამლების აუტანლობისას);
• კუჭისა და ნაწლავების ატონია და ჰიპოტონია (კერძოდ, ოპერაციის შემდგომი);
• სანაღვლე გზების დისკინეზია, რეფლუქსეზოფაგიტი, პილორუსის ფუნქციური სტენოზი, “გაღიზიანებული” კუჭის სინდრომი;
• პერისტალტიკის გაძლიერების მიზნით კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის რენტგენოკონტრასტული გამოკვლევების ჩატარებისას;
• პრეპარატს იყენებენ დუოდენური ზონდაჟის შესამსუბუქებლად კუჭის დაცლის და წვრილ ნაწლავებში საკვების გადაადგილების დაჩქარების მიზნით;
• კუჭის პარეზი შაქრიანი დიაბეტის დროს.

მიღების წესი და დოზირება:

მოზრდილებს და მოზარდებს 14 წლის ასაკის ზევით ენიშნებათ 1 ტაბლეტი ცერუკალი 3-4-ჯერ დღეში (ერთჯერადი დოზა შეადგენს 10 მგ მეტოკლოპრამიდს, დღეღამური დოზა – 30-40 მგ-ს)

3-14 წლის ასაკის ბავშვებში რეკომენდებული დღეღამური დოზა შეადგენს 0.1 მგ ცერუკალი/კგ წონაზე, მაქსიმალური დღეღამური დოზა კი – 0.5 მგ ცერუკალი/კგ წონაზე.

ცერუკალის ტაბლეტები პერორალურად ინიშნება ჭამამდე 30 წთ-ით ადრე. მკურნალობის კურსი დგინდება ინდივიდუალურად და ძირითადად შეადგენს 4-6 კვირას. ცალკეულ შემთხვევებში შესაძლებელია მკურნალობის გაგრძელება 6 თვემდე.

თირკმლების უკმარისობის დროს პრეპარატის დოზის შერჩევა ხდება თირკმელების ფუნქციის დარღვევის და მისი გამოვლენის ხარისხის შესაბმისად.

გვერდითი მოვლენები:

ზოგჯერ, ძირითადად ცერუკალის მაღალი დოზებით გამოყენებისას შესაძლებელია განვითარდეს გადაღლილობის შეგრძნება, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, შიშის შეგრძნება, შეუძლოდ ყოფნა და დიარეა.

ცალკეულ შემთხვევებში ძირითადად ბავშვებში, შესაძლებელია დისკინეზური სინდრომის განვითარება (სახის კუნთების კისრის ან მხრების უნებლიე ტიკების მსგავსი მოძრაობები). პრეპარატის მიღების შეწყვეტის შემდეგ აღინიშნული მოვლენები რამოდენიმე სთ-ის განმავლობაში სუსტდება; ამგვარი სიმპტომების სწრაფად მოხსნა შესაძლებელია ბიპერიდენის ვენაში ინექციით. ავადმყოფის დამამშვიდებლად შესაძლებელია აგრეთვე დიაზეპამის გამოყენება.

ცერუკალით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს ზოგიერთ ხანდაზმულ ავადმყოფებში შესაძლებელია პარკინსონიზმის სინდრომის განვითარება (ტრემორი, კუნთების უნებლიე მოძრაობები, მოძრაობის შეზღუდვა) და გვიანი დისკინეზია.

პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას იშვიათად შესაძლებელია ჰიპერპროლაქტინემიით გამოწვეული გინეკომასტია (სარძევე ჯირკვლების გადიდება მამაკაცებში), გალაქტორეა ან მენსტრუალური ციკლის დარღვევა; აღნიშნულ შემთხვევებში საჭიროა ცერუკალით მკურნალობის შეწყვეტა.

უკუჩვენებები:

* პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა;

* თირკმელზედა ჯირკვლის ტვინოვანი შრის სიმსივნე (ფეოქრომოციტომა);

* ნაწლავის სანათურის მექანიკური დაცობა;

* ნაწლავის პერფორაცია და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან სისხლდენა;

* პროლაქტინდამოკიდებული სიმსივნეები;

* ეპილეფსიით დაავადებულ ავადმყოფებში ან მომატებული კრუნჩხვებისადმი მიდრეკილების მქონე პაციენტებში ექსტრაპირამიდული მოძრაობითი დარღვევები;

* ორსულობის I ტრიმესტრი და ლაქტაციის პერიოდი;

* ახალშობილებში და 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში;

* 3 წლიდან 14 წლამდე ასაკის ბავშვებში და აგრეთვე ორსულ ქალებში, განსაკუთრებით I და II ტრიმესტრში ცერუკალის დანიშვნა წარმოებს მხოლოდ მკაცრი სასიცოცხლო ჩვენებების მიხედვით.

* თირკმელების ფუნქციის დარღვევით შეპყრობილ პაციენტებში საჭიროა პრეპარატის დოზის კორექცია.

განსაკუთრებული მითითებები:

◄ ცერუკალი განსაკუთრებული სიფრთხილით ენიშნებათ ბრონქული ასთმის ან სხვა ალერგიული დაავადებების მქონე პირებს, ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციის დარღვევით შეპრობილ ავადმყოფებს, აგრეთვე მოზარდებს 14 წლამდე და ხანდაზმულ ავადმყოფებს.

◄ ცერუკალის ჩვეულებრივ დოზებში მიღების შემთხვევაშიც კი, ავადმყოფები კარგავენ სწრაფად რეაგირების უნარს, ამიტომ იგი სიფრთხილით ენიშნებათ ავტოტრანსპორტის მძღოლებს და იმ პირებს, რომელთა მუშაობა მოითხოვს ყურადღების მაქსიმალურ კონცენტრაციას. აღნიშნული მოვლენები ძლიერდება მასთან ერთად ალკოჰოლური სასმელების გამოყენებისას.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

– ანტიქოლინერგული საშუალებები ასუსტებენ ცერუკალის მოქმედების ეფექტს.

– ცერუკალი აძლიერებს ანტიბიოტიკების (ტეტრაციკლინის, ამპიცილინის), პარაცეტამოლის, ლითიუმის პრეპარატების და ამცირებს დიგოქსინის და ციმეტიდინის შეწოვის პროცესს. იგი აგრეთვე აძლიებს ალკოჰოლის და ცნს-იზე დამთრგუნველად მოქმედი სამკურნალო საშუალებების ეფექტს.

– ექსტრაპირამიდული დარღვევების გაძლიერების თავიდან აცილების მიზნით ცერუკალისა და ნეიროლეფსიური პრეპარატების ერთდროულად დანიშვნა ნებადართული არ არის.

– ცერუკალი გავლენას ახდენს ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების, მაო-ს ინჰიბიტორების და სიმპათომიმეტური საშუალებების მოქმედების ეფექტზე. ცერუკალის შერევისას ერთ შპრიცში ვიტამინ B₁-თან ადგილი აქვს ამ უკანასკნელის დაშლას.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადილას.

ვარგისიანობის ვადა: 5 წელი.

მწარმოებელი: GLAXOSMITHKLINE BIOLOGICALS

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ადამიანის პაპილომის ვირუსით გამოწვეული დაავადების საპროფილაქტიკო ვაქცინა

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინექციო სუსპენზია: მზა შპრიცში 0.5 მლ

0.5 მლ (1 დოზა)

ადამიანის პაპილომა ვირუსის ტიპ 16 L1-ის პროტეინი …… 20 მკგ

ადამიანის პაპილომა ვირუსის ტიპ 18 L1 ის პროტეინი …..  20 მკგ

3-O-desacyl-4^′-მონოფოსფორილ ლიპიდი A (MPL) ………      50 მკგ

ალუმინის ჰიდროქსიდი, ჰიდრატირებული ……………….      0.5 მგ A ³⁺

მწარმოებელი: HEEL, გერმანია

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ცერებრალური სისხლმიმოქცევის გამაუმჯობესებელი ჰომეოპათიური საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინექციო ხსნარი: ამპულაში 2.2 მლ შეფუთვაში 5, 10, 50 და 100 ც.

100 მლ

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატი წარსოადგენს ჰომეოპათიური წესით მომზადებულ კომპლექსურ ანტიჰომოტოქსიკოლოგიურ სამკურნალო საშუალებას, რომლის შემადგენლობაში შედის მცენარეული მინერალური და ცხოველური წარმოშობის ნივთიერებები. ჰომოტოქსინების (ადამიანის ტოქსინები) შესახებ დოქტორ რეკევეგის მოძღვრების მიხედვით მათი მოქმედება დაფუძნებულია ორგანიზმის იმუნური სისტემის გააქტივებაზე და მისი ფუნქციის ნორმალიზაციაზე.

ჩვენებები:

• ბავშვებში ფიზიკური და გონებრივი განვითარების ჩამორჩენისას რეგენერაციული პროცესების და არასპეციფიკური იმუნიტეტის სტიმულაციისათვის;
• ლეგასთენია, ვეგეტატური დისტონია, დეპრესია, ათეროსკლეროზი;
• თავის ტვინის შერყევის და ენცეფალიტის შემდგომი მდგომარეობები, ნევრალგიები, ნევროზული მდგომარეობები, სხვადასხვა ორგანული ნერვული დაავადება და შაკიკი;
• გვერდითი ამიოტროფული სკლეროზი, გაფანტული სკლეროზი, პარკინსონის დაავადება;
• მეხსიერების მოშლილობები, ნევრასთენია და სხვა გერიატრიული ცვლილებები;
• თავის ტვინის არტერიოსკლეროზით გამოწვეული სისხლმიმოქცევის დარღვევა და მასთან დაკავშირებული გონებრივი შრომისუნარიანობის დაქვეითება (ყველა ასაკის ადამიანებში) სტრესული მდგმარეობის  შედეგები.

მიღების წესი და დოზირება:

ჩვეულებრივ 1 ამპულა 1-3-ჯერ კვირაში კანქვეშ, კუნთებში, აუცილებლობისას ვენაში.

გვერდითი მოვლენები:

ცალკეულ შემთხვევაში შესაძლოა კანის ალერგიული რეაქციები, რაც მოითხოვს პრეპარატის გამოყენების დაუყოვნებლივ შეწყვეტას.

უკუჩვენებები:

არ გააჩნია.

სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედება:

აღსანიშნავ თავისებურებათა გარეშე.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე მშრალ, მზის სხივების პირდაპირ ზემოქმედებისა და გადახურებისაგან დაცულ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა: 5 წელი.

მწარმოებელი: EBEWE

მოქმედი ნივთიერება: ცერებროლიზინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ნოოტროპული საშუალება

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

საინექციო ხსნარი: ამპულაში 1 მლ, შეფუთვაში 10 ც.

1 მლ

ცერებროლიზინის კონცენტრატი ……..   215,2 მგ

საინექციო ხსნარი: ამპულაში 5 მლ შეფუთვაში 5 ც.

1 მლ 1 ამპ.

ცერებროლიზინის კონცენტრატი …..   215.2 მგ 1.076 გ

ჩვენება:

● ტვინის ორგანული დისფუნქცია, მეტაბოლური და ნეიროდეგენერაციული დაავადებები, განსაკუთრებით ალცჰეიმერი ტიპის ხანდაზმულთა დემენცია.

● ინსულტის შემდგომი გართულება;

● ქალა-ტვინის ტრავმა, პოსტოპერაციულად, ან ტვინის შერყევა.

მიღების წესი და დოზა:

ერთი დოზა შეიძლება შეადგენდეს ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარის 50მლ-ს (10,760 მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ჰიდროლიზებული ცილა).

მკურნალობის კურსი შეადგენს 10-20 დღეს.

უკუჩვენება:

* ჰიპერმგრძნობელობა ღორის ტვინიდან მიღებული ჰიდროლიზებული ცილის ან პრეპარატში შემავალი ნებისმიერი ინგრედიენტის მიმართ;

* ეპილეფსია

* თირკმლის მწვავე უკმარისობა.

სიფრთხილით:

არ არის საჭირო

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:

ცერებროლიზინის ფარმაკოლოგიური პროფილიდან გამომდინარე განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს სავარაუდო გვერდით ეფექტებს, როდესაც იგი ინიშნება კომბინირებულად ანტიდეპრესანტებთან ან მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორებთან ერთად (MAOI).

ამ შემთხვევაში რეკომენდებულია ანტიდეპრესანტის დოზის შემცირება. ცერებროლიზინი არ უნდა შეერიოს ნეიტრალური ამინო მჟავების საინფუზიო ხსნარს.

განსაკუთრებული სიფრთხილით:

განსაკუთრებული სიფრთხილე არის საჭირო შემდეგ შემთხვევებში:

* ალერგიული დიათეზი;

* ცერებროლიზინით ეპილეფსიის ან “Grand Mal” ტიპის ეპილეფსიის მკურნალობისას შესაძლებელია გაიზარდოს შეტევების სიხშირე.

* არსებობს მონაცემები, რომ ცერებროლიზინი იწვევს თირკმლის დაზიანებას, შესაბამისად იგი არ გამოიყენება თირკმლის უკმარისობის დროს.

ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი:

ცხოველებში ჩატარებული კვლევებიდან გამოვლინდა, რომ იგი უარყოფითად მოქმედებს რეპროდუქციულ უნარზე. ადამიანებში არ ჩატარებულა მსგავსი კვლევები. შესაბამისად ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში ცერებროლიზინი გამოიყენება მხოლოდ რისკის და სარგებლის შეფასების შემდეგ.

მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა:

ცერებროლიზინი არ მოქმედებს მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვაზე.

რეკომენდებული დღიური დოზა შეადგენს:

ტვინის ორგანული დისფუნქცია, მეტაბოლური და ნეიროდეგენერაციული (დემენცია): დღიური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 5-30მლ ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარი (1076 – 6456მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ჰიდროლიზებული ცილა).

ინსულტის შემდგომი გართულება: დღიური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 10-50მლ ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარს (2152 – 10760მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა).

ქალა-ტვინის ტრავმა, პოსტოპერაციულად ან ტვინის შერყევა: რეკომენდებული დღიური დოზა შეადგენს 10-50მლ ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარს (1076 – 6456მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა).

ბავშვები: დღიური რეკომენდებული დოზა შეადგენს 1-2მლ ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარს (215.2 – 430.4მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა).

ეფექტურობა შესაძლებელია გაიზარდოს კურსის განმეორებით მანამდე, სანამ ჯანმრთელობის მდგომარეობის უფრო მეტი გაუმჯობესება აღარ მოხდება. მკურნალობის საწყისი კურსის შემდეგ მიღების სიხშირე შესაძლებელია შემცირდეს 2-3 მიღებამდე კვირაში.

მკურნალობის კურსებს შორის თავისუფალი ინტერვალების ხანგრძლივობა უნდა იყოს მკურნალობის კურსის ტოლი. ინტრავენურად შესაძლებელია შეიყვანონ 5 მლ ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარი (2152მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა), ხოლო ინტრამუსკულარულად 10 მლ-მდე ცერებროლიზინის საინექციო/საინფუზიო ხსნარი (2152მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა). 10-50მლ-ს (2152მგ- 10,760მგ ღორის ტვინიდან მიღებული ლიდროლიზებული ცილა) შეყვანა რეკომენდებულია ნელი ინტრავენური ინფუზიის სახით, მას შემდეგ რაც იგი განზავდება საინფუზიო ხსნარით რეკომენდებული სტანდარტის შესაბამისად. ინფუზია გრძელდება 15-60 წუთის განმავლობაში.

ქვემოთ მოყვანილია განზავებისთვის საჭირო საინფუზიო ხსნარები, რომელთა ტესტირება მოხდა 24 საათის განმავლობაში, ოთახის ტემპერატურაზე და სინათლის პირობებში:

-0.9% ნატრიუმის ქლორიდის სხნარი (NaCl 9 მგ/მლ):

-რინგერი (Na+ 153.98 მმოლ/ლ, Ca 2 + 2.74 მმოლ/ლ, K + 4.02 მმოლ/ლ, Cl – 163.48 მმოლ/ლ);

– გლუკოზა 5%;

ვიტამინები და კარდიოვასკულარული პრეპარატები შეიძლება დაინიშნოს ცერებროლიზინთან ერთად, თუმცა მათი შერევა ერთ შპრიცში არ შეიძლება.

გამოყენების წესი:

თუ ცერებროლიზინი ინიშნება ინტრავენურად, კათეტერის საშულებით და ხანგძლივი პერიოდის განმავლობაში, ასეთ შემთხვევაში საინფუზიო მოწყობილობა უნდა ჩაირეცხოს ინფუზიამდე და ინფუზიის შემდეგ ფიზიოლოგიური ხსნარის საშუალებით.

პრეპარატი გამოიყენება ერთჯერადად. გამოუყენებელი საინექციო/საინფუზიო ხსნარი უნდა განადგურდეს. გამოიყენება მხოლოდ სუფთა და გამჭვირვალე ხსნარი.

გვერდითი ეფექტები:

იშვიათ შემთხვევბში მკურნალობის დროს შესაძლებელია გამოვლინდეს:

● აგზნება (აგრესია, დაბნეულობა, უძილობა);

● ჰიპერვენტილაცია, ჰიპერტონია, დაღლილობა, ტრემორი, დეპრესია, აპათია, თავბრუსხვევა და გრიპის სიმპოტმები (მაგ. ხველა, გაციება, სასუნთქი გზების ინფექცია); ცერებროლიზინით მკურნალობის დროს ცალკეულ შემთხვევებში გამოვლინდა “grand mal-ის ტიპის გულყრები;

● კუჭ-ნაწლავის დარღვევები, მაგალითად მადის დაქვეითება, დისპეპსია, ფაღარათი, ყაბზობა, გულისრევა და ღებინება.

● ძალიან სწრაფი ინექციისას შესაძლებელია გამოვლინდეს წამოხურების შეგრძნება და ოფლიანობა, თავბრუსხვევა, ხოლო ცალკეულ შემთხვევებში – ტაქიკარდია და არითმია;

● იშვიათ შემთხვევებში ინექციის ადგილას შესაძლებელია განვითარდეს გაღიზიანება, ქავილი ან წვის შეგრძნება;

● ძალიან იშვიათ შემთხვევებში გამოვლინდა ჰიპერმგრძნობელობის ანუ ალერგიის რეაქციები (კანის რეაქციები), ადგილობრივი სისხლძარღვოვანი რეაქციები, თავის ტკივილი, კისრის ტკივილი, კიდურების ტკივილი, ცხელება, ტკივილი, ქოშინი, შემცივნება და შოკი.

რადგან აღნიშნული პრეპარატი ძირითადად გამოიყენება ხანდაზმულებში, ხოლო ამ პოპულაციისთვის ტიპიურია ზემოხსენებული მოვლენები, შესაბამისად ეს გვერდითი მოვლენები შესაძელებელია გამოვლენილიყო აღნიშნული პრეპარატის გარეშეც.

დოზის გადაჭარბება:

არ გამოვლენილა დოზის გადაჭარბებით გამოწვეული რეაქციები.

შენახვის წესი:

არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ. ინახება ორიგინალურ შეფუთავში, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

ხსნარის ამოღება ფლაკონიდან უნდა მოხდეს მისი გახსნისთანავე.

შემადგენლობა: 1 ტაბლეტი შეიცავს: გამა ამინოერბოს მჟავა 275.0 მგ, ვიტამინ B2 2.4 მგ, ვიტამინ B6 1.5 მგ, ფოლიუმის მჟავა 150 მკგ, გინკო ბილობა 120მგ, ვიტამინ B3 27 მგ, ვიტამინ B12 1.5 მკგ

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ნოოტროპული, ანგიოპროტექტორული, ანტიაგრეგანტული და მიკროცირკულაციის მაკორეგირებელი საშუალება.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება:

ვიტამინი B6 პირიდოქსინი მონაწილეობს ცილოვან ცვლაში; მოქმედებს კუნთებში  ბიოქიმიურ პროცესებზე მათი შეკუმშვის დროს. ვიტამინი B6 აძლიერებს იმუნიტეტს და მისი დეფიციტის შემთხვევაში შუძლებელია ნერვული სისტემის ნორმალური ფუნქციონირება.

ვიტამინი B12 ციანკობალამინი უკიდურესად მნიშვნელოვანია უჯრედების ზრდისა და დაყოფისათვის. ასევე ვიტამინი B12 მონაწილეობს დნმ და რნმ-ს სინთეზში. ორგანიზმში ციანკობალამინის დეფიციტის დროს შეუძლებელია ჰემოპოეზის პროცსების ნორმალური მიმდინარეობა.  ირღვევა ერითროციტების და თრომბოციტების წარმოქმნა.   ვიტამინი B1 მნიშვნელოვნად მოქმედებს ცილების, ცხიმების, ნახშირწყლების ცვლაზე, დადებითად მოქმედებს ღვიძლისა და ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციონირებაზე.  აუმჯობესებს ქსოვილების რეგენერაციას (ხელს უწყობს ჭრილობების სწრაფ შეხორცებას).

ფოლიუმის მჟავა (ვიტამინ B9) აუცილებელია სისხლის მიმოქცევისა და იმუნური სისტემის ნორმალური ზრდა-განვითარებისათვის.  მოზრდილებში ფოლიუმის მჟავის დეფიციტი იწვევს მეგალობლასტური ანემიის განვითარებას. ფოლიუმის მჟავა მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ახალგაზრდა ჯანმრთელი უჯრედების ზრდა-განვითარებაში, ამიტომ მისი არსებობა აუცილებელია ორგანიზმის სწრაფი განვითარების პროცესში.

ფოლიუმის მჟავა მონაწილეობს დნმ-ს რეპლიკაციის პროცესში, რომლის დარღვევაც ზრდის სიმსივნური პროცესების განვითარების საშიშროებას.  ფოლიუმის მჟავის ნაკლებობის შემთხვევაში პირველ რიგში ზიანდება ძვლის ტვინი, რომელშიც მიმდინარეობს უჯრედების დაყოფა.

სისხლის წითელი უჯრედების (ერითროციტების) წინამორბედი უჯრედები, რომლებიც წარმოიქმნება ძვლის ტვინში, ფოლიუმის მჟავის დეფიციტის დროს იზრდება ზომებში, წარმოიქმნება ე.წ. მეგალობლასტები, ვითარდება მეგალობლასტური ანემია.

ვიტამინი B3 (ნიკოტინის მჟავა). ორგანიზმში ნიკოტინის მჟავა გარდაიქმნება ნიკოტინამიდად, რომელიც უკავშირდება კოდეჰიდროგენაზის I და II კოფერმენტებს (ნად და ნადფ), მონაწილეობენ წყალბადის გადატანის პროცესში. მონაწილეობას იღებს ცილების, ცხიმების, ნახშირწყლების, პურინების მეტაბოლიზმში, ქსოვილოვან სუნთქვაში, გლიკოლიზის პროცესში, ბიოსინთეზის პროცესებში. ავსებს ვიტამინი PP-ს დეფიციტს და წარმოადგენს სპეციფიურ ანტიპელაგრულ საშუალებას. ახდენს სისხლში ლიპოპროტეინების კონცენტრაციის ნორმალიზებას, აქვეითებს საერთო ქოლესტერინის დონეს,

დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების და ტრიგლიცერიდების შემცველობას, ამცირებს ქოლესტერინ/ფოსფოლიპიდების ინდექსს, ზრდის მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების შემცველობას, რომელთაც აქვს ანტიაგრეგანტული მოქმედება. აფართოებს წვრილ სისხლძარღვებს, (მათ შორის თავის ტვინის), აუმჯობესებს მიკროცირკულაციას, აქვს სუსტი ანტიკოაგულაციური მოქმედება (ზრდის სისხლის ფიბრინოლიზურ აქტივობას). აუმჯობესებს მეხსიერებას, მოძრაობის კოორდინაციას. ჰიპოქოლესტერინემიული ეფექტი ვლინდება რამდენიმე დღეში, ტრიგლიცერიდების დაქვეითება – მიღებიდან რამდენიმე საათში.

ვიტამინი B2 (რიბოფლავინი) მრავალმხრივ უზრუნველყოფს ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციონირებას;  გარდა ამისა მონაწილეობს ცილების, ცხიმების, ნახშირწყლების ცვლაში;  რიბოფლავინი ასევე აქტიურ მონაწილეობას ღებულობს უჯრედულ სუნთქვაში.   ვიტამინი B2-ის უკმარისობის დროს შეუძლებელია სისხლწარმოქმნის პროცესის ნორმალური მიმდინარეობა. ვიტამინი B2 მონაწილეობს ანთებითი პროცესების დროს ორგანიზმის დაცვით რეაქციაში.

გინკო ბილობას ექსტრაქტი შეიცავს 40 კომპონენტზე მეტს, რომელთაგან მნიშვნელოვანია ფლავანოიდური გლიკოზიდები (24%) და ტერპენული ნაერთები (6%). ექსტრაქტის შემადგენლობაში შემავალი ფლავანოიდური გლიკოზიდები და ტერპენული ნაერთები (გინკოლიდები და ბილობალიდები) განაპირობებს ექსტრაქტის ფარმაკოლოგიური აქტივობის ფართო სპექტრს.  გინკო ბილობას ექსტრაქტი ხელს უშლის არტერიების სპაზმს, ამცირებს კაპილარების განვლადობას, ახდენს მათი ტონუსის ნორმალიზებას, ახდენს როგორც თავის ტვინში ასევე პერიფერიულ ორგანოებში სისხლის მიმოქცევის გამოხატულ გაუმჯობესებას არტერიულ, ვენურ და კაპილარულ ქსელში; ამცირებს ვენებსა და არტერიებში თრომბის წარმოქმნის საშიშროებას. ცნს-ის,

თირკმელზედა ჯირკვლის და ფარისებრი ჯირკვლის მიმართ განსაკუთრებული მსგავსების გამო, ექსტრაქტი იდეალურია გულისა და სისხლძარღვების, თავის ტვინის დასაცავად თავისუფალი რადიკალების ზემოქმედებისგან. (რიგი ექსპერიმენტული მოდელების დროს აღმოჩნდა რომ გინკო ბილობას ექსტრაქტი ახდენს თავისუფალი რადიკალების ინჰიბირებას და მათი წარმოქმნის პროცესის ინაქტივაციას – ანტიოქსიდანტური მოქმედება). ექსპერიმენტული ჰიპოქსიისა და იშემიის მოდელებზე დადგინდა რომ ექსტრაქტი ზრდის თავის ტვინის მიერ ჟანგბადის და გლუკოზის მოხმარებას, ზრდის ატფ-ის შემცველობას თავის ტვინის ქერქში, ასტიმულირებს ტვინის ფუნქციონირებას.

γ-ამინოერბოს მჟავა (გაემ, GABA) – ადამიანის ცენტრალური ნერვული სისტემის უმნიშვნელოვანესი შემაკავებელი ნეირომედიატორი. ამინოერბოს მჟავა ბიოგენური ნივთიერებაა. არის ცნს-ში და მონაწილეობას იღებს თავის ტვინში ნეირომედიატორულ და მეტაბოლურ პროცესებში. სინაფსურ ნაპრალში გაემ-ს გადმოსროლის შემდეგ ხდება გაემA – და გაემ C – რეცეპტორების იონური არხების აქტივაცია, რასაც თან სდევს ნერვული იმპულსების ინჰიბირება.

გაემ – რეცეპტორების ლიგანდები განიხილება როგორც პოტენციური სამკურნალო საშუალებები ცენტრალური ნერვული სისტემის და ფსიქიკის სხვადასხვა სახის დარღვევების დროს, რომელთაც მიეკუთვნება პარკინსონის და ალცჰეიმერის დაავადება, ძილის დარღვევების (უძილობა, ნარკოლეფსია), ეპილეფსიის დროს. დადგენილია რომ გაემ წარმოადგენს ძირითად მედიატორს, რომელიც მონაწილეობს ცენტრალური შეკავების პროცესებში. გაემ ახდენს ტვინის ენერგეტიკული პროცესების აქტივაციას, ზრდის ქსოვილების სუნთქვით აქტივობას,   აუმჯობესებს თავის ტვინის მიერ გლუკოზის უტილიზაციას და სისხლის მიმოქცევას.

ჩვენებები:

* დისცირკულატორული ენცეფალოპათია, (ინსულტის, ქალა-ტვინის ტრავმის შემდგომი, მოხუცებულთა ასაკის), რომელიც ვლინდება ყურადღებისა და მეხსიერების დარღვევით, ინტელექტუალური შესაძლებლობების დაქვეითებით, შფოთვით, შიშებით, ძილის დარღვევებით).

* პარკინსონისა და ალცჰეიმერის დაავადება, დემენცია, ძილის დარღვევები (უძილობა, ნარკოლეფსია),  ეპილეფსია.

* გულის იშემიური დაავადება. არითმია, ათეროსკლეროზი.

* პერიფერიული სისხლის მიმოქცევის, მიკროცირკულაციის დარღვევა, ქვემო კიდურების არტერიო და ვენოპათიები, რეინოს სინდრომი.

* ხანდაზმულობით გამოწვეული ყვითელი ხალის დეგენერაცია, დიაბეტური რეტინოპათია; ასთენიური მდგომარეობები; ფსიქოგენური და ნევროზული მდგომარეობები გამოწვეული თავის ტვინის ტრავმული დაზიანებით.

* ახალგაზრდა ასაკის პირებში ყურადღებისა და მეხსიერების გაუმჯობესება.

* ნეიროსენსორული დარღვევები (თავბრუსხვევა, ხმაური ყურებში, ჰიპოაკუზია).

გამოყენების წესი და დოზირება: ცერებროვინი მიიღება პერორალურად, ჭამის დროს ან ჭამის შემდეგ.  საშუალო სიმძიმის დარღვევების დროს 1 ტაბლეტი 1-ჯერ დღეში, მძიმე დარღვევების შემთხვევაში 1 ტაბლეტი 2-3-ჯერ დღეში. მკურნალობის კურსი 1-2 თვე.

გვერდითი მოვლენები: ძალიან იშვიათად დისპეფსიური მოვლენები, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ალერგიული რეაქციები.

უკუჩვენება: ჰიპერმგრძნობელობა, ბავშვთა ასაკი 8 წლამდე, ორსულობა (I-II ტრიმესტრი).

გამოშვების ფორმა: ცერებროვინი #30. 15 ტაბლეტი ბლისტერში, 2 ბლისტერი

შენახვის პირობები: შეინახეთ არაუმეტეს 24⁰C ტემპერატურაზე ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ერთად მუყაოს კოლოფში.

შენახვის ვადა: 2 წელი გამოშვების თარიღიდან. არ გამოიყენოთ შენახვის ვადის ამოწურვის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა: გაიცემა ურეცეპტოდ

მწარმოებელი: დიდი ბრიტანეთი

საერთაშორისო დასახელება:

PIRACETAM

მწარმოებელი: KWIZDA

მოქმედი ნივთიერება: პირაცეტამი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ნოოტროპული საშუალება

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები რეტარდი: შეფუთვაში 20 ც.

1 ტაბ.

პირაცეტამი…………..  1200 მგ

ხსნარი: ფლაკონში 250 მლ

1 მლ

პირაცეტამი ………..   200 მგ

ვრცლად ლუცეტამი

საერთაშორისო დასახელება:

CITICOLINE

მწარმოებელი: FERRER INTERNACIONAL S.A. ესპანეთი

მოქმედი ნივთიერება: ციტიკოლინი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ნოოტროპული საშუალება.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

ინტრავენური და ინტრამუსკულარული ხსნარი: ამპულაში 4 მლ შეფუთვაში 5 ც.

4 მლ

ნატრიუმის ციტიკოლინი ……….   522,5 მგ

მათ შორის ციტიკოლინი ……….   500 მგ

ნატრიუმის ციტიკოლინი ……..    1045 მგ,

მათ შორის ციტიკოლინი ………   1000 მგ

დამხმარე ნივთიერებები:

ქლორწყალბადის მჟავა 1 M ან ნატრიუმის ჰიდროქსიდი 1M pH 6.7-7.1-მდე საინექციო წყალი 4 მლ-მდე.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატი წარმოადგენს რა უჯრედული მემბრანის ძირითადი ულტრასტრუქტურული კომპონენტების (უპირატესად ფოსფოლიპიდების) წინამორბედს, ციტიკოლინს, გააჩნია მოქმედების ფართო სპექტრი – ხელს უწყობს უჯრედების დაზიანებული მემბრანების აღდგენას, აინჰიბირებს ფოსფოლიპაზას მოქმედებას, ხელს უშლის თავისუფალი რადიკალების ჭარბ წარმოქმნას და ასევე უჯრედების სიკვდილს აპოპტოზის მექანიზმებზე ზემოქმედებით.

ინსულტის მწვავე პერიოდში ამცირებს დაზიანებული ქსოვილის მოცულობას, აუმჯობესებს ქოლინერგულ გადაცემას, ქალა-ტვინის ტრავმის დროს ამცირებს პოსტტრავმატული კომის ხანგრძლივობასა და ნევროლოგიური სიმპტომების გამოხატულებას.

ციტიკოლინი აუმჯობესებს ჰიპოქსიის დროს განვითარებულ სიმპტომებს, როგორიცაა მეხსიერების გაუარესება, ემოციური ლაბილობა, უინიციატივობა, ყოველდღიური საქმიანობის შესრულებისა და თვითმომსახურეობის გაძნელება.

ეფექტურია დეგენერაციული და სისხლძარღვოვანი ეტიოლოგიის კოგნიტიური, მგრძნობიარე და მამოძრავებელი ნევროლოგიური დარღვევების მკურნალობაში.

ფარმაკოკინეტიკა:

რადგანაც ციტიკოლინი ბუნებრივი ნაერთია, რომელიც ორგანიზმში არსებობს, ეგზოგენური და ენდოგენური ციტიკოლინის რაოდენობრივი განსაზღვრის სირთულესთან დაკავშირებით კლასიკური ფარმაკოკინეტიკური კვლევის ჩატარება შეუძლებელია. ჯანმრთელ მოხალისეებში ჩატარებულ ფარმაკოკინეტიკურ კვლევებში, მონიშნული C¹⁴-ციტიკოლინის დანიშვნისას აღინიშნებოდა მისი სრული შეწოვა. დოზის დანიშვნიდან 5 დღის განმავლობაში დანიშნული დოზის 1%-ზე ნაკლები ექსკრეტირდებოდა განავალთან ერთად.

ჩვენებები:

• იშემიური ინსულტის მწვავე პერიოდი;
• იშემიური და ჰემორაგიული ინსულტების აღდგენითი პერიოდი;
• ქალა-ტვინის ტრავმა, მწვავე და აღდგენითი პერიოდი;
• კოგნიტიური დარღვევები თავის ტვინის დეგენერაციული და სისხლძარღვოვანი დაავადებების დროს.

მიღების წესი და დოზირება:

ინტრავენურად ხსნარი ინიშნება ნელი ინტრავენური ინექციის გზით (5 წუთის განმავლობაში ან წვეთოვნად (40-60 წვეთი წუთში) ინსულტების და ქალა-ტვინის ტრავმების დროს, მწვავე პერიოდში 1000-2000 მგ ყოველდღიურად დაავადების სიმძიმის მიხედვით 3-7 დღის განმავლობაში, ინტრამუსკულარულ ან პერორალურ გამოყენებაზე შემდგომი გადასვლით.

ინტრავენური და პერორალური გამოყენების გზა უფრო მისაღებია, ვიდრე ინტრამუსკულარული.

ინტრამუსკულარულად: 1-2 ინექცია დღეში. ინტრამუსკულარული გამოყენებისას უნდა ვერიდოთ პრეპარატის განმეორებით შეყვანას ერთი და იგივე ადგილზე.

გვერდითი მოვლენები:

ალერგიული რეაქციები (გამონაყარი, კანის ქავილი, ანაფილაქსიური შოკი), უძილობა, თავის ტკივილი, თავბრუ, აღგზნება, ტრემორი, გულისრევა, მადის დაქვეითება, ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის შეცვლა, ცხელება, გაშეშება, პარალიზებულ კიდურებში.

ზოგიერთ შემთხვევაში ცერაქსონი ასტიმულირებს პარასიმპათიკურ სისტემას, და ასევე ხანმოკლე ჰიპოტენზიური მოქმედება გააჩნია.

უკუჩვენებები:

* ვაგოტონია (ვეგეტატიური ნერვული სისტემის პარასიმპათიკური ტონუსის სიჭარბე);

* ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტებისადმი;

* 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში (მონაცემების არარსებობის გამო).

ორსულობა და ლაქტაცია:

კონტროლირებული კვლევები ორსულობის პერიოდში არ ჩატარებულა.

მიუხედავად იმისა, რომ პრეპარატის გამოყენებისას ნაყოფისთვის რისკის დამადასტურებელი მონაცემები არ არსებობს, ორსულობის პერიოდში სამკურნალო პრეპარატი ინიშნება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკს.

! ლაქტაციის პერიოდში ცერაქსონის დანიშვნისას, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს, ვინაიდან დედის რძეში ციტიკოლინის გამოყოფის შესახებ მონაცემები არ არსებობს.

განსაკუთრებული მითითებები:

ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზეგავლენა: სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ციტიკოლინი ზეგავლენას არ ახდენს.

ჭარბი დოზირება:

პრეპარატის დაბალტოქსიკურობის გათვალისწინებით, ჭარბი დოზირების შემთხვევები აღწერილი არ არის, თერაპიული დოზის გადაჭარბების შემთხვევაშიც კი.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

ციტიკოლინი აძლიერებს L-დიჰიდროქსიფენილალანინის ეფექტებს.

არ ინიშნება მეკლოფენოქსატის შემცველ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება არა უმეტეს 30⁰C ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი.

მწარმოებელი: P.P.E.”GEMI”, პოლონეთი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ფიტოპრეპარატი ამოსახველებელი, ამომფენი და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებით.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

სიროფი: მუქი ფერის ფლაკონში 125 გ დოზირებული ხუფით.

100 გ

ხახვის თხევადი ექსტრაქტი ………    10 გ

ნიორის თხევადი ექსტრაქტი ……..    2 გ

დამხმარე ნივთიერებები:

საქაროზა, ნატრიუმის ჰიდროკარბონატი, ვანილის არომატი და დისტილირებული წყალი, ნიორის გამონაწვლილი შეიცავს გოგირდის შენაერთებს, მათ შორის ალიცინს, რომელსაც გააჩნია ბაქტერიციდული და ბაქტერიოსტატული თვისებები. 1 გ პრეპარატი ავლენს არანაკლებ 20 სე ბაქტერიციდულ და ბაქტერიოსტატულ აქტივობას.

პრეპარატი შეიცავს 4-6% ალკოჰოლს.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ცეპასტილი აქტიური ნივთიერების სახით შეიცავს ნიორისა და ხახვის ექსტრაქტებს, რომლებსაც გააჩნიათ გოგირდის შენაერთები (მათ შორის ლიცინი) და რომლებსაც ეწოდებოდათ “მცენარეული ანტიბიოტიკები”. მათ გრამდადებითი ბაქტერიებისა და პათოგენური საფუარას მსგავსი სოკოების მიმართ გააჩნიათ ადგილობრივი ანთებისსაწინააღმდეგო, ბაქტერიციდული და ბაქტერიოსტატული მოქმედება. პრეპარატის დამამშვიდებელი, ანტისკლეროზული და ნაღვლმდენი მოქმედება განპირობებულია მის შემადგენლობაში შემავალი ნიორისა და სულფაქსიდის S-მეთილ-1-ცისტეინსულფოქსიდის არსებობით.

პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი აქტიური ნივთიერებები განაპირობებენ აგრეთვე სიროფის ზოგად მატონიზირებელ მოქმედებას.

ჩვენებები:

პრეპარატი გამოიყენება პირის ღრუს და სასუნთქი გზების ბაქტერიულ-ინფექციური დაავადებების სამკურნალოდ, როგორიცაა:

• ქრონიკული ბრონქიტი, კატარული ანგინა, ლარინგიტი, გაცივებით გამოწვეული (გრიპი, მწვავე რესპირატორული დაავადება) დაავადებები, ბაქტერიული სტომატიტი.
• პრეპარატის პროფილაქტიკური მიზნით გამოიყენება ხანგრძლივი დროის განმავლობაში აძლიერებს ორგანიზმის იმუნურ დაცვას.
• პრეპარატს ასევე გააჩნია ანტისკლეროზული მოქმედება. იგი გამოიყენება გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების პროფილაქტიკის მიზნით.

მიღების წესი და დოზირება:

6 წლის ზევით ასაკის ბაშვებში: 1/2 დოზირებული ხუფი (5 მლ) 3-4-ჯერ დღეში.

მოზრდილებში: 1 დოზირებული ხუფი (10 მლ) 3-4-ჯერ დღეში.

გვერდითი მოვლენები:

არ არის აღწერილი.

უკუჩვენებები:

პრეპარატში შემავალი კომპონენტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

პრეპარატის გამოყენება ორსულებში დასაშვებია.

ლაქტაციის პერიოდში უშუალოდ ძუძუთი კვების დაწყებამდე პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული.

განსაკუთრებული მითითებები:

იმის გამო, რომ პრეპარატი შეიცავს ალკოჰოლს, მისი გამოყენება 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ არის რეკომენდებული.

ჭარბი დოზირება:

არ აღინიშნება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

არ აღინიშნება.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 15-35⁰C ტემპერატურაზე მჭიდროდ თავდახურულ ფლაკონში, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

მწარმოებელი: P.P.E. “GEMI”, პოლონეთი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

ფიტოპრეპარატი ამოსახველებელი, ამომფენი და ანთების საწინააღმდეგო

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა:

სიროფი: ფლაკონში 125 მლ დოზირებული ხუფით.

100 გ

ხახვის თხიერი ექსტრაქტი ……..10 გ

ნიორის თხიერი ექსტრაქტი ….   2 გ

გაფილტრული თაფლი ………..  80 გ

დამხმარე ნივთიერებები:

ნატრიუმის ჰიდროკარბონატი, ვანილის არომატი, დისტილირებული წყალი, ალკოჰოლის შემცველობა 4-6%.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

პრეპარატი გამოიყენება კომპლექსური მკურნალობის სახით როგორც ანთების საწინააღმდეგო, ბაქტერიციდული, ბაქტერიოსტატული, ამოსახველებელი საშუალება სასუნთქი გზებისა და პირის ღრუს ბაქტერიულ-ინფექციური დაავადებების სამკურნალოდ.

პრეპარატის პროფილაქტიკური მიზნით გამოყენება ხანგრძლივი დროის განმავლობაში აძლიერებს ორგანიზმის იმუნურ დაცვას.

პრეპარატს ასევე გააჩნია ანტისკლეროზული მოქმედება. იგი გამოიყენება გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების პროფილაქტიკის მიზნით.

ცეპასმელი შეიცავს 80% გაფილტრულ თაფლს, რომლის არსებობა აძლიერებს პრეპარატის ანტიბაქტერიულ და საერთო მატონიზირებელ მოქმედებას, მაგრამ არ აუმჯობესებს სიროფის გემოს ხარისხს.

ჩვენებები:

• ქრონიკული ბრონქიტი;
• კატარული ანგინა;
• ლარინგიტი;
• გრიპი და მწვავე რესპირატორული დაავადება;
• ბაქტერიული სტომატიტი.

მიღების წესი და დოზირება:

6 წლის ზევით ასაკის ბავშვებში: 1/2  დოზირებული ხუფით (5 მლ) 3-4-ჯერ დღეში.

მოზრდილებში: 1 დოზირებული ხუფი (10 მლ) 3-4-ჯერ დღეში.

გვერდითი მოვლენები არ არის აღწერილი.

უკუჩვენებები:

* პრეპარატში შემავალი კომპონენტების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

ორსულობა და ლაქტაცია:

პრეპარატის გამოყენება ორსულებში დასაშვებია.

ლაქტაციის პერიოდში უშუალოდ ძუძუთი კვების დაწყებამდე პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული.

განსაკუთრებული მითითებები:

პრეპარატი შეიცავს ალკოჰოლს, ამიტომ მისი გამოყენება 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ არის რეკომენდებული.

ჭარბი დოზირება:

არ აღინიშნება.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება:

არ აღინიშნება.

შენახვის პირობები:

პრეპარატი ინახება 15-25⁰C ტემპერატურაზე მჭიდროდ თავდახურულ ფლაკონში, სინათლისა და ბაშვებისაგან დაცულ ადგილას.